{"id":647691,"date":"2022-10-31T14:20:00","date_gmt":"2022-10-31T11:20:00","guid":{"rendered":"https:\/\/tourism.com.de\/?p=647691"},"modified":"2024-02-15T21:37:36","modified_gmt":"2024-02-15T19:37:36","slug":"25-najpiekniejszych-zamkow-loary-zdjecie-opis-mapa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/tourism.com.de\/pl\/25-najpiekniejszych-zamkow-loary-zdjecie-opis-mapa\/","title":{"rendered":"25 najpi\u0119kniejszych zamk\u00f3w Loary – zdj\u0119cie, opis, mapa"},"content":{"rendered":"

Zamki nad Loar\u0105 s\u0105 integraln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 doliny, wpisanej na list\u0119 dziedzictwa przyrodniczego UNESCO. Jak to si\u0119 sta\u0142o, \u017ce na niewielkim obszarze zgrupowano oko\u0142o 50 fortec? Odpowied\u017a jest prosta: w IX-XII wieku obszar ten s\u0142u\u017cy\u0142 jako granica z wojowniczymi Normanami, wi\u0119c panowie feudalni starali si\u0119 chroni\u0107 swoje posiad\u0142o\u015bci, buduj\u0105c forty. Na twierdze wybrali stromy brzeg rzeki, skalisty klif. Rzeka zapewnia\u0142a naturaln\u0105 ochron\u0119, a z wysoko\u015bci dolina by\u0142a bardzo widoczna. Budynki by\u0142y nieestetyczne: ich g\u0142\u00f3wnym przeznaczeniem by\u0142o schronienie garnizonu i rycerza z rodzin\u0105. Ale w XV wieku sytuacja zmieni\u0142a si\u0119 diametralnie. Kampanie w\u0142oskie pokaza\u0142y francuskiej szlachcie, \u017ce \u017cycie w twierdzy mo\u017ce by\u0107 nie tylko bezpieczne, ale tak\u017ce ca\u0142kiem wygodne. Feudalni panowie zacz\u0119li odbudowywa\u0107 swoje maj<\/a>\u0105tki: zamiast brzydkich dom\u00f3w wznoszono pa\u0142ace, wok\u00f3\u0142 zak\u0142adano ogrody i park<\/a>i.<\/p>\n

Chambord<\/h2>\n

\"25<\/a><\/p>\n

Zbudowany pod wp\u0142ywem kaprysu Franciszka 1. Kr\u00f3l wybra\u0142 miejsce, jego zdaniem, najbardziej odpowiednie do \u017cycia: rozleg\u0142e tereny le\u015bne, nieko\u0144cz\u0105ce si\u0119 pola. Ale terytorium, kt\u00f3re przyci\u0105gn\u0119\u0142o monarch\u0119, okaza\u0142o si\u0119 bagniste, wi\u0119c najpierw trzeba by\u0142o je osuszy\u0107. Ale nawet po zako\u0144czeniu prac stosy d\u0119bowe s\u0142u\u017cy\u0142y jako fundament: w przeciwnym razie w pokojach by\u0142aby woda. Chambord by\u0142 \u015bredniowieczn\u0105 budowl\u0105 wieloletni\u0105: wznoszono go przez 28 lat. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, Franciszek 1 nie czeka\u0142 na wykonanie swojego rozkazu.<\/p>\n

Chambord nale\u017ca\u0142 do rodziny kr\u00f3lewskiej: mieszkali w nim spadkobiercy Franciszka. Potem przez jaki\u015b czas budynek by\u0142 opuszczony. Ale potem zacz\u0119li dostarcza\u0107 r\u00f3\u017cne osoby, kt\u00f3re przyby\u0142y do \u200b\u200bFrancji: Stanis\u0142aw Leshchinsky, Saint-Germain, by\u0142 tu te\u017c szpital polowy. W latach 30-tych XX wieku sta\u0142 si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 pa\u0144stwow\u0105, zosta\u0142 udost\u0119pniony dla turyst\u00f3w. Tutaj mo\u017cesz obejrze\u0107 pi\u0119kny pokaz muzyczny i \u015bwietlny. I mo\u017cesz odwiedzi\u0107 las w ramach grupy wycieczkowej we wrze\u015bniu<\/a>-pa\u017adzierniku.<\/p>\n

Niestety tylko kilka z 500 pokoi zosta\u0142o zrekonstruowanych. Odtwarzaj\u0105 klimat \u015bredniowiecza. G\u0142\u00f3wn\u0105 atrakcj\u0105 s\u0105 schody, wykonane w formie podw\u00f3jnej helisy. Przypuszczalnie zaprojektowa\u0142 go Leonardo da Vinci. W sumie jest tu ponad 70 zawi\u0142ych schod\u00f3w: badacze uwa\u017caj\u0105, \u017ce w ten spos\u00f3b Franciszek 1 stara\u0142 si\u0119 unikn\u0105\u0107 konflikt\u00f3w mi\u0119dzy faworytami, kt\u00f3rych otrzym<\/a>a\u0142 w tym samym czasie.<\/p>\n

Villandri<\/h2>\n

\"25<\/a><\/p>\n

Pa\u0142ac ma trudn\u0105 histori\u0119: zmienili si\u0119 w\u0142a\u015bciciele, zmieniono wygl\u0105d budynku:<\/p>\n

    \n
  1. Pocz\u0105tkowo by\u0142 to dobrze ufortyfikowany fort, kt\u00f3rego nie uda\u0142o si\u0119 zdoby\u0107 od XIII do XVI wieku. Ale konstrukcja by\u0142a surowa, a wn\u0119trza doskonale przystosowane do potrzeb garnizonu. To w jego niego\u015bcinnych murach podpisano traktat z Azay-le-Rideau.<\/li>\n
  2. W po\u0142owie XVI wieku Villandry zosta\u0142 przej\u0119ty przez Bretona, sekreta<\/a>rza stanu Franciszka 1. Nadzorowa\u0142 budow\u0119 Chambord i Fontainebleau i dlatego chcia\u0142 zatrzym<\/a>a\u0107 swoj\u0105 osobist\u0105 rezydencj\u0119 w przepi\u0119knym miejscu. Rozebrano wszystkie nieprzedstawialne budynki (poza wie\u017c\u0105 centraln\u0105) i wzniesiono nowy budynek w kszta\u0142cie podkowy. A dziedziniec by\u0142 ozdobiony galeriami-\u0142ukami. Na pro\u015bb\u0119 Bretona kamienne mury zast\u0105piono \u017cywop\u0142otem, a park zacz\u0105\u0142 harmonijnie uzupe\u0142nia\u0107 budowl\u0119.<\/li>\n
  3. W po\u0142owie XVIII wieku Villandry sta\u0142o si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 markiza Castellane. Uwa\u017ca, \u017ce \u200b\u200bpa\u0142ac trzeba radykalnie zmieni\u0107. Villandry otrzyma\u0142o nowe lokale (galeria, balkony), zmniejszy\u0142y si\u0119 otwory okienne. Tak wi\u0119c budynek \u017cy\u0142 przez 2 wieki.<\/li>\n
  4. Jednak w XX wieku dr Carvallo zaapelowa\u0142 do opinii publicznej o przywr\u00f3cenie Villandry historycznego wygl\u0105du. Pomys\u0142 zosta\u0142 wsparty: ponownie zmieniono kszta\u0142t okien, przebudowano galerie. Historycy twierdz\u0105 jednak, \u017ce przebudowa nie dotkn\u0119\u0142a znacznej cz\u0119\u015bci parku i elewacji po\u0142udniowej.<\/li>\n<\/ol>\n

    Wn\u0119trza zachwycaj\u0105 szykiem i wyrafinowaniem: autentycznie odtwarza si\u0119 tu klimat XVIII wieku. A niekt\u00f3re elementy wn\u0119trza s\u0105 oryginalne. Mo\u017cesz wej\u015b\u0107 do \u015brodka z przewodnikiem<\/a>, a wie\u017ca oferuje niesamowity widok, kt\u00f3ry jest wpisany na List\u0119 Dziedzictwa Przyrodniczego UNESCO.<\/p>\n

    Ambuaz<\/h2>\n

    \"25<\/a><\/p>\n

    Pocz\u0105tkowo pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 ochronn\u0105: by\u0142a nie do zdobycia fortec\u0105 wznosz\u0105c\u0105 si\u0119 40 metr\u00f3w nad Loar\u0105.Taka fortyfikacja mog\u0142a wytrzyma\u0107 d\u0142ugie obl\u0119\u017cenie. W XIII wieku twierdza zacz\u0119\u0142a nale\u017ce\u0107 do rodu Amboise, a p\u00f3\u017aniej do korony. Twierdza zosta\u0142a ca\u0142kowicie przebudowana wraz z doj\u015bciem do w\u0142adzy Karola 8. Kocha\u0142 luksus, dlatego postanowi\u0142 ca\u0142kowicie przebudowa\u0107 posiad\u0142o\u015b\u0107. To w\u0142a\u015bnie Karol 8 wpad\u0142 na pomys\u0142 stworzenia na terenie fortyfikacji s\u0142ynnych ogrod\u00f3w w\u0142oskich.<\/p>\n

    Franciszek I sp\u0119dzi\u0142 dzieci<\/a>\u0144stwo w Amboise, p\u00f3\u017aniej monarcha po\u015bwi\u0119ci\u0142 wiele czasu pa\u0142acowi i zaprosi\u0142 Leonarda da Vinci po rozwi\u0105zania techniczne. Nast\u0119pnie rodzina kr\u00f3lewska opu\u015bci\u0142a Amboise, pa\u0142ac zosta\u0142 opuszczony. A w czasie Rewolucji Francuskiej by\u0142a tu fabryka guzik\u00f3w. W tym okresie Amboise omal nie umar\u0142: cz\u0142onek parlamentu zaproponowa\u0142 rozbi\u00f3rk\u0119 cz\u0119\u015bci twierdzy, sprzedaj\u0105c kamienie na pokrycie koszt\u00f3w utrzymania masywnej konstrukcji.<\/p>\n

    Wn\u0119trza doskonale oddaj\u0105 klimat \u015bredniowiecza. Oto kolekcja mebli z tamtego okresu. A pokoje nosz\u0105 nazwy s\u0142ynnych kobiet, kt\u00f3re mieszka\u0142y w jego komnatach w r\u00f3\u017cnych czasach. Tury\u015bci<\/a> ch\u0119tnie odwiedzaj\u0105 ekspozycj\u0119 po\u015bwi\u0119con\u0105 Leonardo da Vinci.<\/p>\n

    Blois<\/h2>\n

    \"25<\/a><\/p>\n

    Historia<\/a> Blois zaczyna si\u0119 w IX wieku. To w\u0142a\u015bnie wtedy na skale nad Loar\u0105 zbudowano pierwsz\u0105 cytadel\u0119. Absolutnie nie by\u0142a to budowla atakuj\u0105ca: z jednej strony wysoki klif, z drugiej g\u0142\u0119boka rzeka. Ale budowa na du\u017c\u0105 skal\u0119 rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 w czasach Louisa d'Orleans. Nast\u0119pnie w Blois mieszka\u0142 Karol Orlea\u0144ski, patron artyst\u00f3w i poet\u00f3w, kt\u00f3rzy wr\u00f3cili z angielskiej niewoli. Zamek by\u0142 tak\u017ce miejscem narodzin kr\u00f3la Francji Ludwika XII.<\/p>\n

    Ludwik XII uczyni\u0142 stolic\u0119 swojego rodzinnego miasta<\/a> i przyst\u0105pi\u0142 do urz\u0105dzania swojej osobistej rezydencji. W tym czasie nie by\u0142o ju\u017c potrzeby na dobrze ufortyfikowane twierdze, wi\u0119c monarcha skierowa\u0142 wszystkie swoje wysi\u0142ki i \u015brodki na budow\u0119 nowego skrzyd\u0142a. Sprawa oczywi\u015bcie zosta\u0142a nazwa<\/a>na imieniem tw\u00f3rcy. Budynek ten znacznie r\u00f3\u017cni si\u0119 od pozosta\u0142ych budynk\u00f3w Blois: kr\u00f3luje tu luksus i wyrafinowanie. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, po przyj\u0119ciu arcyksi\u0119cia Austrii w nowej rezydencji dalekowzroczny Ludwik XII zapobieg\u0142 konfliktowi zbrojnemu z Austri\u0105. Monarcha s\u0105siedniego mocarstwa uleg\u0142 uprzejmo\u015bci i za\u015blepiony bogactwem Blois.<\/p>\n

    Pa\u0142ac kocha\u0142 te\u017c Franciszek I. Zbudowa\u0142 w\u0142asne skrzyd\u0142o, na fasadzie kt\u00f3rego uwieczni\u0142 motto: zach\u0119cam do dobra, ale nienawidz\u0119 te\u017c duszy z\u0142a. Aby potomkowie dobrze zapami\u0119tali lekcj\u0119, nagrano j\u0105 12 razy.<\/p>\n

    Niestety po wyje\u017adzie Franciszka I z Blois rezydencja<\/a> zosta\u0142a opuszczona i zacz\u0119\u0142a niszcze\u0107. Przez pewien czas mieszka\u0142 tu zha\u0144biony Gaston z Orleanu, kt\u00f3ry rozpocz\u0105\u0142 budow\u0119 w\u0142asnego skrzyd\u0142a. Budowa budynku zosta\u0142a do\u015b\u0107 szybko przerwana.<\/p>\n

    Blois cudem prze\u017cy\u0142 za panowania Ludwika XVI: kr\u00f3l chcia\u0142 sprzeda\u0107 rezydencj\u0119, a je\u015bli nie znaleziono kupca, zniszcz fortec\u0119. Na szcz\u0119\u015bcie wasale odwiod\u0142y kr\u00f3la od barbarzy\u0144stwa: monarcha nakaza\u0142 umieszczenie garnizonu w Blois.<\/p>\n

    Rewolucja Francuska zako\u0144czy\u0142a upadek twierdzy. Dopiero w XVIII wieku rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 pierwsza przebudowa, kt\u00f3r\u0105 architekci ostro pot\u0119pili za dodanie nieistniej\u0105cych element\u00f3w. Dzi\u015b Blois przywr\u00f3cono do swojej pierwotnej formy: to niesamowity zabytek, kt\u00f3ry \u0142\u0105czy w sobie cechy kilku epok historycznych.<\/p>\n

    Shannon<\/h2>\n

    \"25<\/a><\/p>\n

    Zamek ten jest jednym z nielicznych we Francji, kt\u00f3re s\u0105 w\u0142asno\u015bci\u0105 prywatn\u0105. Ale w\u0142a\u015bciciele ch\u0119tnie wpuszczaj\u0105 turyst\u00f3w do wn\u0119trza budynku i okolic. Historycy nazywaj\u0105 Chenonceau zamkiem kobiet. I jest na to logiczne wyt\u0142umaczenie, w aran\u017cacji wzi\u0119\u0142y czynny udzia\u0142 znane kobiety z r\u00f3\u017cnych epok:<\/p>\n

      \n
    1. \u017bona w\u0142a\u015bcicielki zamku Ekaterina Boye w imieniu m\u0119\u017ca przebudowa\u0142a twierdz\u0119, pozostawiaj\u0105c jedynie centraln\u0105 wie\u017c\u0119 i wznosz\u0105cy si\u0119 most<\/a>. Za\u0142o\u017cy\u0142a te\u017c ogromny park wok\u00f3\u0142 nowego domu.<\/li>\n
    2. Po \u015bmierci pary Boye Francis 1, kt\u00f3ry du\u017co wiedzia\u0142 o pi\u0119knie, zabiera maj\u0105tek spadkobiercom, og\u0142aszaj\u0105c tych ostatnich zdrajcami. A jego spadkobierca, Henryk II, podarowa\u0142 kr\u00f3lewsk\u0105 rezydencj\u0119 swojej ulubionej, Dianie de Poitiers. Pani mia\u0142a wyrafinowany gust: zaj\u0119\u0142a si\u0119 reorganizacj\u0105 ogrodu, sadzi\u0142a egzotyczne ro\u015bliny. Diana zbudowa\u0142a kamienny most na rzece Cher.<\/li>\n
    3. Pozostawiona wdow\u0105, Katarzyna Medycejska uzna\u0142a za sw\u00f3j obowi\u0105zek odebranie zamku rywalowi. Kr\u00f3lowa Matka niewiele zajmowa\u0142a si\u0119 projektowanie<\/a>m krajobrazu, ale intuicyjnie przekszta\u0142ci\u0142a park: na mo\u015bcie pojawia si\u0119 niesamowicie pi\u0119kna galeria. Ponadto Katarzyna przerywa drugi park, kt\u00f3ry powinien przys\u0142ania\u0107 ogrody Diany de Poitiers.<\/li>\n
    4. Nast\u0119pnie kr\u00f3l Henryk III mieszka\u0142 z \u017con\u0105 w Chenonceau. Plotka nazywa\u0142a j\u0105 bia\u0142\u0105 kr\u00f3low\u0105, poniewa\u017c \u017ca\u0142obna szata wd\u00f3w jest bia\u0142a.<\/li>\n
    5. Po \u015bmierci bia\u0142ej kr\u00f3lowej Chenonceau stopniowo podupada\u0142o. Smutny los odmieni\u0142 zakup przez Dupina rezydencji dla swojej \u017cony. Madame Dupin zamieni\u0142a nudny budynek w salon, kt\u00f3ry ch\u0119tnie odwiedza\u0142 Jean Jacques Rousseau. Warto zauwa\u017cy\u0107, \u017ce Madame Dupin by\u0142a mi\u0142osierna dla s\u0142u\u017cby, dlatego podczas Rewolucji Francuskiej Chenonceau nie zosta\u0142o spl\u0105drowane i zniszczone. Nie zosta\u0142 nawet skonfiskowany.<\/li>\n
    6. Ale g\u0142\u00f3wna zas\u0142uga w stworzeniu wygl\u0105du, kt\u00f3ry ma teraz Chenonceau, nale\u017cy do Madame Pelouze. Ale ta dama by\u0142a kochank\u0105 przez kr\u00f3tki czas: maj\u0105tek zosta\u0142 zaci\u0105gni\u0119ty do skarbu pa\u0144stwa za d\u0142ugi.<\/li>\n<\/ol>\n

      Ostatnimi w\u0142a\u015bcicielami jest rodzina Meunier. Potomkowie Meuniera brali udzia\u0142 w ruchu oporu, na zamku odbywa\u0142y si\u0119 spotkania partyzanckie. Ta rodzina nadal posiada Chenonceau.<\/p>\n

      Buteon<\/h2>\n

      \"25<\/a><\/p>\n

      Pierwsi w\u0142a\u015bciciele, hrabia du Forez, dbali o bezpiecze\u0144stwo<\/a> swoich posiad\u0142o\u015bci, dlatego wybudowali nad Loar\u0105 znakomit\u0105 fortyfikacj\u0119. Budynek by\u0142 surowy, ale doskonale spe\u0142nia\u0142 swoje zadanie. W XIV wieku budowla zmienia\u0142a w\u0142a\u015bcicieli: najpierw by\u0142a to Fay, potem Shalu. W XV wieku ksi\u0105\u017c\u0119 Jan Burbon kupuje maj\u0105tek, aby podarowa\u0107 go swojej kochance. W tym okresie rozpoczyna si\u0119 odbudowa Buteonu, zgodnie z potrzebami pa\u0144.<\/p>\n

      Syn ksi\u0119cia Jeana dziedziczy pa\u0142ac po \u015bmierci matki. Kontynuuje wyposa\u017canie twierdzy, buduje skrzyd\u0142o p\u00f3\u0142nocne. Ale Mathieu de Bourbon nie mia\u0142 dzieci, wi\u0119c po jego \u015bmierci w\u0142a\u015bcicielem zosta\u0142a jego kuzynka: Suzanne de Bourbon. W XVIII wieku podczas obl\u0119\u017cenia Lyonu zgin\u0105\u0142 kolejny w\u0142a\u015bciciel Buteonu, Claude Antoine. Maj\u0105tek by\u0142 rozdrobniony: sama twierdza przesz\u0142a w r\u0119ce barona Montaima, a ziemi\u0119 i lasy sprzedano w cz\u0119\u015bciach.<\/p>\n

      W XIX wieku Buteon pozyskuje bogatego filantropa i przekazuje maj\u0105tek swojej \u017conie. Nast\u0119puje kolejna rekonstrukcja: dodawane s\u0105 nowe cz\u0119\u015bci i zwracane s\u0105 stare. Podczas II wojny \u015bwiatowej w Buteon ukryli si\u0119 Francuzi, kt\u00f3rzy uciekli z Lotaryngii. W 1995 roku pa\u0142ac kupi\u0142a gmina. Buteon jest ponownie rekonstruowany, tym razem staraj\u0105c si\u0119 przywr\u00f3ci\u0107 mu pierwotny wygl\u0105d. Teraz jest miejscem odwiedzanym przez turyst\u00f3w. Ponadto Buteon organizuje wystawy tematyczne i wydarzenia muzyczne.<\/p>\n

      La Roche<\/h2>\n

      \"25<\/a><\/p>\n

      Pierwsi w\u0142a\u015bciciele wybrali, jak im si\u0119 wydawa\u0142o, dogodne miejsce do kontrolowania Doliny Loary. Skalista<\/a> wyspa<\/a> by\u0142a nie do zdobycia z l\u0105du, wie\u017ce La Roche zapewnia\u0142y doskona\u0142y widok na granice hrabstwa. Ale drug\u0105 stron\u0105 tej lokalizacji by\u0142o to, \u017ce La Roche by\u0142o nieustannie niszczone przez du\u017ce (i nie tak) powodzie. W\u0142a\u015bciciele wydali du\u017co pieni\u0119dzy na uporz\u0105dkowanie budynku.<\/p>\n

      W ko\u0144cu w XVII wieku kolejny cios \u017cywio\u0142\u00f3w tak zniszczy\u0142 pa\u0142ac, \u017ce w\u0142a\u015bciciele odm\u00f3wili jego renowacji. Przez d\u0142ugi czas La Roche sta\u0142o opuszczone: niewiele zosta\u0142o z gotyckiej fasady. By\u0142a to raczej zapomniana zaniedbana posiad\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n

      Na pocz\u0105tku XX wieku mieszkaniec Rouen kupuje nudny budynek i zaczyna go odbudowywa\u0107. Ale projekt stworzenia zbiornika (1930) zak\u0142ada ca\u0142kowite zalanie \u015bredniowiecznego zamku. W sprawie interweniowa\u0142a opinia publiczna powiatu, projekt zosta\u0142 zmieniony. Ale gro\u017aba powodzi nadal pozostawa\u0142a.<\/p>\n

      Dzi\u015b jest to malownicze miejsce, gdzie od wiosny do p\u00f3\u017anej jesieni jest wielu turyst\u00f3w. S\u0105 wieczory muzyczne, bale kostiumowe, zabawy dla dzieci<\/a> i doros\u0142ych. W salach prezentowane s\u0105 stroje \u015bredniowieczne, odbywaj\u0105 si\u0119 kursy mistrzowskie kulinarne i rzemie\u015blnicze.<\/p>\n

      Pa\u0142ac Ksi\u0105\u017c\u0105t Nevers<\/h2>\n

      \"25<\/a><\/p>\n

      Budynek powsta\u0142 pod koniec XV wieku. Klientem by\u0142 hrabia Jean de Clamensi. Ale ju\u017c w po\u0142owie XVI wieku nowy w\u0142a\u015bciciel (Francois I z Kleve) dokona\u0142 zmian w pierwotnym projekcie. Nast\u0119pnie kolejny w\u0142a\u015bciciel (hrabia Gonzago) zmieni\u0142 wygl\u0105d budowli:<\/p>\n

      Jednak p\u00f3\u0142nocna cz\u0119\u015b\u0107 pa\u0142acu zachowa\u0142a pierwotne cechy gotyckie. Najbardziej eleganck\u0105 sal\u0105 by\u0142a sala s\u0105dowa, kt\u00f3r\u0105 osobi\u015bcie zaprojektowa\u0142 kardyna\u0142 Mazarin. Dzi\u015b w pa\u0142acu dzia\u0142aj\u0105<\/a> instytucje pa\u0144stwowe, znajduje si\u0119 salon i sala, w kt\u00f3rej rejestrowane s\u0105 \u015bluby. W pozosta\u0142ych pomieszczeniach odtworzono wn\u0119trza \u015bredniowiecza, mo\u017cna je obejrze\u0107.<\/p>\n

      La Bussi\u00e8re<\/h2>\n

      \"25<\/a><\/p>\n

      W przeciwie\u0144stwie do wi\u0119kszo\u015bci zamk\u00f3w Loary, La Busciennes jest w\u0142asno\u015bci\u0105 prywatn\u0105. Zamek Rybacki zosta\u0142 zbudowany w XII wieku jako fortyfikacja, ale p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 przekszta\u0142cony w przyjemn\u0105 i malownicz\u0105 rezydencj\u0119. Potomkowie hrabiowskiej rodziny Chaseval, para rodzinna Cheysval, w 1962 roku udost\u0119pnili zrekonstruowany pa\u0142ac dla turyst\u00f3w.<\/p>\n

      Go\u015bciom oferujemy:<\/p>\n

      A wszystko to wi\u0105\u017ce si\u0119 ze sztuk\u0105 \u0142owienia ryb w s\u0142odkiej wodzie. Projekt rodziny Chaiswal jest tak udany, \u017ce La Bussi\u00e8re znalaz\u0142o si\u0119 na li\u015bcie zabytk\u00f3w UNESCO.<\/p>\n

      Siostrzeniec<\/h2>\n

      \"25<\/a><\/p>\n

      Rezydencja nale\u017ca\u0142a do rodziny Gien od czasu budowy a\u017c do Rewolucji Francuskiej. Pierwotnym celem jest ochrona mienia przed barbarzy\u0144cami.<\/p>\n

      Twierdza ma bogat\u0105 histori\u0119:<\/p>\n

      Po rewolucji francuskiej Gien sta\u0142o si\u0119 gmin\u0105. Mie\u015bci\u0142a si\u0119 w nim prefektura, s\u0105d, wi\u0119zienie. W XVIII wieku budynek zyska\u0142 nowe skrzyd\u0142o. Podczas II wojny \u015bwiatowej Gien zosta\u0142 cz\u0119\u015bciowo zniszczony. W 2012 roku rz\u0105d francuski przeznaczy\u0142 \u015brodki na odbudow\u0119 pa\u0142acu. Budynek uzyska\u0142 sw\u00f3j pierwotny wygl\u0105d, a na terenie przeprowadzono badania<\/a> archeologiczne. Od 1952 roku w murach mie\u015bci si\u0119 Mi\u0119dzynarodowe Muzeum \u0141owiectwa. Zajmuje ca\u0142y lokal, obszerna ekspozycja liczy ponad 15 000 pozycji.<\/p>\n

      Sully-sur-Loire<\/h2>\n

      \"25<\/a><\/p>\n

      Twierdza ta zosta\u0142a zbudowana w XII wieku przez rodzin\u0119 Sully w celu kontrolowania mostu nad Loar\u0105. Ale w XV wieku przeprawa zosta\u0142a zniszczona, ale fort pozosta\u0142. A w\u0142a\u015bciciele stopniowo przystosowali go do w\u0142asnego \u017cycia:<\/p>\n

      Nie do zdobycia Sully-sur-Loire chroni\u0142 zagro\u017conych: w XVII wieku m\u0142ody Kr\u00f3l S\u0142o\u0144ce ukrywa\u0142 si\u0119 tu przed Frond\u0105, a w XVIII wieku Voltaire. Sully-sur-Loire kilkakrotnie omal nie zgin\u0105\u0142: mocno sp\u0142on\u0105\u0142 na pocz\u0105tku XX wieku, a podczas II wojny \u015bwiatowej jego budynki zosta\u0142y cz\u0119\u015bciowo zniszczone przez niemieckie pociski. Ksi\u0105\u017c\u0119ta Sully byli w\u0142a\u015bcicielami twierdzy do 1962 roku, nast\u0119pnie budynek zosta\u0142 przej\u0119ty przez departament Loary. Sully-sur-Loire zosta\u0142o zrekonstruowane i przekszta\u0142cone w obiekt turystyczny.<\/p>\n

      W centrum<\/a> odbywa si\u0119 coroczny Mi\u0119dzynarodowy Festiwal Muzyki Klasycznej. Ponadto w komnatach znajduje si\u0119 ekspozycja po\u015bwi\u0119cona \u017cyciu pan\u00f3w feudalnych. Ciekawy jest r\u00f3wnie\u017c zesp\u00f3\u0142 architektoniczny: oba zespo\u0142y znajduj\u0105 si\u0119 na r\u00f3\u017cnych terenach, kt\u00f3re otoczone s\u0105 wsp\u00f3lnym kana\u0142em. Ta fosa jest cz\u0119\u015bci\u0105 systemu, kt\u00f3ry chroni budynki przed ewentualnymi powodziami. Na terenie znajduj\u0105 si\u0119 ogrody zaprojektowane przez ksi\u0119cia Bethune.<\/p>\n

      Maine-sur-Loire<\/h2>\n

      \"25<\/a><\/p>\n

      Niezwyk\u0142e jest to, \u017ce twierdza ta zosta\u0142a zbudowana w XII wieku na polecenie biskupa Orleanu. A cel by\u0142 ten sam: ochrona posiad\u0142o\u015bci ziemskich ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Lifara i przyleg\u0142ego klasztoru przed wrogami. Pocz\u0105tkowo twierdza posiada\u0142a 2 wie\u017ce obserwacyjne z otworami strzelniczymi, zwie\u0144czaj\u0105ce niepozorn\u0105, kwadratow\u0105 konstrukcj\u0119. Ale kolejni biskupi zwracali uwag\u0119 na budowl\u0119: rozbudowano j\u0105, dobudowano wie\u017ce, wartowni\u0119, piwnice i most zwodzony. To prawda, \u017ce \u200b\u200bpo pewnym czasie zamiast mostu zbudowano wie\u017c\u0119 wjazdow\u0105.<\/p>\n

      Maine-sur-Loire by\u0142o oficjaln\u0105 rezydencj\u0105 biskup\u00f3w Orleanu, wi\u0119c tu przyjmowano Franciszka 1, Karola VII, Ludwika XI. Twierdza by\u0142a w dobrym miejscu: jej ma\u0142y garnizon ca\u0142kowicie kontrolowa\u0142 dolin\u0119 rzeki. Dlatego podczas wojny stuletniej Maine-sur-Loire zosta\u0142o zdobyte przez Brytyjczyk\u00f3w, kt\u00f3rzy uczynili fortec\u0119 ca\u0142kowicie nie do zdobycia.<\/p>\n

      Po tym, jak Dziewica Orlea\u0144ska odbi\u0142a od Brytyjczyk\u00f3w Maine-sur-Loire, w fortecy zostaje wyposa\u017cone wi\u0119zienie. Tutaj wi\u0119\u017aniowie czekali na proces biskup\u00f3w lub kr\u00f3la. Najs\u0142ynniejszym \u201ego\u015bciem” twierdzy by\u0142 poeta i zbrodniarz Francois Villon. Przed Rewolucj\u0105 Francusk\u0105 Maine-sur-Loire posiadali biskupi Orleanu. Wtedy pa\u0142ac kupi\u0142 bankier. Kompleks nale\u017cy do niego do dzi\u015b, ale tak jest otwarte dla zwiedzaj\u0105cych.Obecnie w trakcie renowacji, dost\u0119p jest dozwolony w 30 pokojach ze 131.<\/p>\n

      Cheverny<\/h2>\n

      \"25<\/a><\/p>\n

      W historii Cheverny jest wiele niezwyk\u0142ych moment\u00f3w:<\/p>\n

        \n
      1. Twierdza od momentu budowy do chwili obecnej nale\u017cy do tej samej rodziny Gyuro. Mo\u017cna wykluczy\u0107 okres kr\u00f3tszy ni\u017c rok, kiedy maj\u0105tek by\u0142 w\u0142asno\u015bci\u0105 os\u00f3b postronnych.<\/li>\n
      2. Henryk II skonfiskowa\u0142 Cheverny od Guro, oskar\u017caj\u0105c wasala o zdrad\u0119 stanu. A forteca zosta\u0142a podarowana Dianie de Poitiers. Pani poczu\u0142a si\u0119 ura\u017cona, poniewa\u017c uwa\u017ca\u0142a brzydk\u0105 struktur\u0119 za niewart\u0105 jej osoby. Kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej sprzeda\u0142a maj\u0105tek rodzinie Guro. Czy to nie wspania\u0142y powr\u00f3t!<\/li>\n
      3. Rewolucja francuska i p\u00f3\u017aniejsze wojny nie spowodowa\u0142y znacznych zniszcze\u0144 w posiad\u0142o\u015bci. Dzi\u0119ki temu uda\u0142o si\u0119 zachowa\u0107 oryginalne wn\u0119trza i wyposa\u017cenie dworu.<\/li>\n
      4. Cheverny otworzy\u0142 swoje podwoje dla go\u015bci w 1922 roku. Mimo w\u0142asno\u015bci prywatnej sta\u0142 si\u0119 pierwsz\u0105 atrakcj\u0105 turystyczn\u0105 w\u015br\u00f3d zamk\u00f3w Loary.<\/li>\n<\/ol>\n

        Pierwszy w\u0142a\u015bciciel fortyfikacji, Jacques Guro, postanowi\u0142 broni\u0107 siebie i swoich posiad\u0142o\u015bci. W tym celu zbudowa\u0142 fortec\u0119 na miejscu zwyk\u0142ego m\u0142yna. M\u0142yn zamieni\u0142 si\u0119 w budynek otoczony murami, naje\u017cony strzelnicami. Dla pe\u0142nego bezpiecze\u0144stwa wykopano g\u0142\u0119boki r\u00f3w i nape\u0142niono go wod\u0105. Taka fortyfikacja pozwala\u0142a odeprze\u0107 nag\u0142y atak, a w razie potrzeby przetrwa\u0107 d\u0142ugie obl\u0119\u017cenie. Ale nikt nie zacz\u0105\u0142 atakowa\u0107 Gyuro i wkr\u00f3tce potomkowie dzielnego rycerza zacz\u0119li odbudowywa\u0107 brzydkie mieszkanie.<\/p>\n

        Rozebrano wszystkie pierwotne budynki: zamiast mur\u00f3w i wie\u017c wzniesiono pomieszczenia gospodarcze. Do budowy budynk\u00f3w centralnych u\u017cyto miejscowego wapienia. Ma osobliwo\u015b\u0107: z czasem staje si\u0119 l\u017cejszy. Dlatego dzi\u015b tury\u015bci nazywaj\u0105 Cheverny ol\u015bniewaj\u0105cym pa\u0142acem. Pomimo dost\u0119pno\u015bci darmowych \u015brodk\u00f3w finansowych, sprawy posuwa\u0142y si\u0119 powoli: Heinrich i Margarita Guro zmarli ze staro\u015bci, nie czekaj\u0105c na zako\u0144czenie budowy. Ale zaprojektowa\u0142 Cheverny Bougier, kt\u00f3ry stworzy\u0142 Chambord i Blois.<\/p>\n

        Dzi\u015b tury\u015bci mog\u0105 zobaczy\u0107<\/a> zbrojowni\u0119, jadalni\u0119, sal\u0119 trofe\u00f3w, salony. Na szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 zas\u0142uguje atrakcja \u201epsa zupa”. W Cheverley znajduje si\u0119 hodowla, w kt\u00f3rej \u017cyje ponad 60 rasowych zwierz\u0105t. Wielu turyst\u00f3w gromadzi si\u0119 codziennie, aby je nakarmi\u0107.<\/p>\n

        Boregar<\/h2>\n

        \"25<\/a><\/p>\n

        Pierwotna fortyfikacja zosta\u0142a wzniesiona w XV wieku przez hrabiego Dulce. Nast\u0119pnie wuj Franciszka I by\u0142 w\u0142a\u015bcicielem twierdzy, ale nie wni\u00f3s\u0142 znacz\u0105cego wk\u0142adu w przekszta\u0142cenie zamku. Twierdz\u0119 odbudowa\u0142 Jean de Thiers, kt\u00f3ry kupi\u0142 j\u0105 w 1545 roku. De Thiers zbudowa\u0142 nowe lokale, umiej\u0119tnie \u0142\u0105cz\u0105c je z istniej\u0105cymi. Niestety nazwisko architekta, kt\u00f3ry uciele\u015bnia\u0142 ide\u0119 de Thierry'ego, nie jest znane. Wn\u0119trza stworzyli nadworni malarze i rze\u017abiarze: na taki luksus m\u00f3g\u0142 sobie pozwoli\u0107 finansista Henryka II.<\/p>\n

        Od strony po\u0142udniowej posesj\u0119 ozdobiono ogrodem, w kt\u00f3rym kwit\u0142y i owocowa\u0142y egzotyczne ro\u015bliny. Powierzchnia parku to 70 hektar\u00f3w. Dzi\u015b mo\u017cna tu zobacz<\/a>y\u0107 pozosta\u0142o\u015bci XV-wiecznej kaplicy. Kolejny w\u0142a\u015bciciel zamku, Paul Ardier, zaj\u0105\u0142 si\u0119 generaln\u0105 przebudow\u0105 budowli: zamiast starych dobudowa\u0142 budynki symetryczne. Za\u0142o\u017cy\u0142 tak\u017ce galeri\u0119 portret\u00f3w. Wszystkie obrazy s\u0105 kopiami z p\u0142\u00f3cien znanych artyst\u00f3w przedstawiaj\u0105cych m\u0119\u017c\u00f3w stanu Francji.<\/p>\n

        W 1864 r. Prosper M\u00e9rim\u00e9e wystosowa\u0142 wezwanie do uznania Beauregard za miejsce dziedzictwa kulturowego Francji. Dzi\u015b w\u0142a\u015bcicielem zamku jest du Pavillon. Dum\u0105 Beauregard jest czerwony pok\u00f3j. Wszystkie detale w niej wykonane s\u0105 z mahoniu. Tury\u015bci ch\u0119tnie odwiedzaj\u0105 galeri\u0119 portret\u00f3w, w kt\u00f3rej prezentowane s\u0105 portrety ponad 300 kr\u00f3l\u00f3w i m\u0119\u017c\u00f3w stanu Francji.<\/p>\n

        Chaumont-sur-Loire<\/h2>\n

        \"25<\/a><\/p>\n

        Pierwsza drewniana forteca zosta\u0142a zbudowana przez hrabiego de Blois, aby chroni\u0107 ziemie przed atakami agresywnego s\u0105siada hrabiego Anjou. Wkr\u00f3tce zamek kupuje hrabia d'Amboise: jego rodzina jest w\u0142a\u015bcicielem maj\u0105tku od prawie pi\u0119ciu wiek\u00f3w. Ludwik XI oskar\u017cy\u0142 d'Amboise o zdrad\u0119, nakaza\u0142 wi\u0119c zniszczenie rodzinnej rezydencji. Ale ka\u017cda chmura ma srebrn\u0105 podszewk\u0119: rodzina d'Amboise ponownie odbudowuje zamek, ale ju\u017c w kamieniu. Budow\u0119 rozpocz\u0119to od skrzyd\u0142a zachodniego: wygl\u0105da jak najbardziej nie do zdobycia. Odbudow\u0119 twierdzy przeprowadzi\u0142y 3 pokolenia d'Amboise, wi\u0119c surowy styl nabra\u0142 elegancji.<\/p>\n

        W XVI wieku Chaumont-sur-Loire ponownie przesz\u0142o z r\u0105k do r\u0105k: sta\u0142o si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 Katarzyny Medycejskiej. Kr\u00f3lowa d\u0142ugo mieszka\u0142a w zamku, zaprasza\u0142a tu astrolog\u00f3w: urz\u0105dzono dla nich nawet obserwatorium w wie\u017cy. Zachowa\u0142a si\u0119 kolekcja gobelin\u00f3w Katarzyny, kr\u00f3lowa by\u0142a ich koneserem i mi\u0142o\u015bnikiem.<\/p>\n

        Po \u015bmierci Henryka II Katarzyna Medycejska postanowi\u0142a zem\u015bci\u0107 si\u0119 na Diane de Poitiers: zmusi\u0142a swojego dawnego faworyta do wymiany Chenonceau na Chaumont-sur-Loire. Diana sp\u0119dzi\u0142a pozosta\u0142e lata przed \u015bmierci\u0105 w nowej rezydencji. Zachowa\u0142a si\u0119 jej sypialnia, kt\u00f3r\u0105 \u0142atwo rozpozna\u0107 po herbie i monogramie.<\/p>\n

        Sytuacja zmienia si\u0119, gdy rezydencj\u0119 kupuje rodzina d'Aramont. Hrabia wynajmuje architekta Morandiera do renowacji budynku. A po 100 latach Chaumont-sur-Loire staje si\u0119 stanem. Jest ponownie odrestaurowywany i przekszta\u0142cany w centrum<\/a> turystyczne. Co roku odbywa si\u0119 tu Mi\u0119dzynarodowy Festiwal Sztuki Krajobrazu.<\/p>\n

        Montgeoffroy<\/h2>\n

        \"25<\/a><\/p>\n

        Ten zamek ca\u0142kowicie odtworzy\u0142 XVIII-wieczne wn\u0119trza. Los sprzyja\u0142 Montgeoffroyowi:<\/p>\n

        Zamek zosta\u0142 zbudowany przez marsza\u0142ka Francji, markiza de Contade, pod koniec XVIII wieku. Do budowy wykorzystano miejscowy piaskowiec, kt\u00f3ry ma ciekaw\u0105 w\u0142a\u015bciwo\u015b\u0107: z biegiem lat staje si\u0119 l\u017cejszy. Budynek wykonany w kszta\u0142cie podkowy, styl budowy okre\u015bla si\u0119 jako renesansowy.<\/p>\n

        Marsza\u0142ka nie ogranicza\u0142y \u017cadne ograniczenia: meble zamawiano u najlepszych mistrz\u00f3w. Ale by\u0142 te\u017c mi\u0142osierny dla ch\u0142op\u00f3w. Taka \u017cyczliwo\u015b\u0107 powr\u00f3ci\u0142a stokrotnie: posp\u00f3lstwo uratowa\u0142o Montgeoffroy przed grabie\u017c\u0105 podczas rewolucji. Zosta\u0142 nawet pozostawiony w r\u0119kach w\u0142a\u015bcicieli.<\/p>\n

        Podczas II wojny \u015bwiatowej Montgeoffroy nie zosta\u0142o dotkni\u0119te ostrza\u0142em artyleryjskim ani bombardowaniem. Jedyn\u0105 rzecz\u0105, kt\u00f3rej zamek nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 oprze\u0107, by\u0142 czas. Kiedy pod koniec XX wieku w\u0142a\u015bciciele postanowili odrestaurowa\u0107 budynek, stan\u0119li przed ca\u0142kowitym zniszczeniem wn\u0119trz.<\/p>\n

        Sytuacj\u0119 uratowa\u0142a doskonale prowadzona przez poprzednich w\u0142a\u015bcicieli dokumentacja: znaleziono faktury od dostawc\u00f3w tkanin i mebli. Niekt\u00f3re firmy dzia\u0142aj\u0105 do dzi\u015b. Konserwatorzy zam\u00f3wili tapicerk\u0119 wed\u0142ug zachowanych pr\u00f3bek. Kierowali si\u0119 przy tym zasad\u0105: meble, zas\u0142ony i \u015bciany powinny mie\u0107 t\u0119 sam\u0105 tkanin\u0119. W\u0142a\u015bciciele nie przesun\u0119li Montgeoffroy, wi\u0119c tury\u015bci mog\u0105 zobaczy\u0107<\/a> odtworzone wn\u0119trza w XVIII-wiecznych pokojach.<\/p>\n

        Zamek ksi\u0105\u017c\u0105t Bretanii<\/h2>\n

        \"25<\/a><\/p>\n

        Twierdza ta zosta\u0142a zbudowana w XIII wieku przez ksi\u0119cia Bretanii Guy de Toiret, aby chroni\u0107 si\u0119 przed wojowniczymi Normanami. Jednocze\u015bnie zagarn\u0105\u0142 cz\u0119\u015b\u0107 maj\u0105tku biskupa Geoffroya. Sprawa by\u0142a rozpatrywana na dworze kr\u00f3lewskim, podczas gdy zwyk\u0142a biurokracja przeci\u0105ga\u0142a si\u0119, Guy de Thouare wykopa\u0142 prostok\u0105tny r\u00f3w i po\u0142o\u017cy\u0142 fundament pod wie\u017c\u0119.<\/p>\n

        Pierwsza twierdza sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z jednej wie\u017cy otoczonej murem. Gdy tylko lokal by\u0142 gotowy do zamieszkania, rodzina ksi\u0119cia przeprowadzi\u0142a si\u0119 do nowej rezydencji. Nast\u0119pnie potomkowie Guy de Toire doko\u0144czyli budow\u0119 twierdzy wed\u0142ug w\u0142asnego gustu: dobudowano wie\u017ce, wpisane w mur twierdzy, zwodzony most, zbudowano du\u017cy pa\u0142ac. Uwzgl\u0119dniono przy tym nie tylko wygod\u0119, ale tak\u017ce obronne znaczenie budowli: ksi\u0119stwo breto\u0144skie pozosta\u0142o w izolacji.<\/p>\n

        Nie tylko w\u0142a\u015bciciele zamku dbali o jego umocnienie: Anna z Bretanii i jej c\u00f3rka Kloty<\/a>lda, b\u0119d\u0105c kr\u00f3lowymi Francji, zrobi\u0142y wiele dla rozkwitu rodzinnej rezydencji. W po\u0142owie XVI wieku twierdza sta\u0142a si\u0119 na pewien czas rezydencj\u0105 kr\u00f3lewsk\u0105. To wp\u0142yn\u0119\u0142o na losy zamku podczas Rewolucji Francuskiej: buntownicy zaproponowali miastu odkupienie spl\u0105drowanego pa\u0142acu. Ale gmina nie mia\u0142a takiej sumy, wi\u0119c ludzie zamienili twierdz\u0119 w wi\u0119zienie dla szlachty i rojalist\u00f3w.<\/p>\n

        W 1800 roku w twierdzy eksplodowa\u0142 prochownia: budynki zosta\u0142y zniszczone lub uszkodzone. Przeprowadzono prace konserwatorskie, a nast\u0119pnie miasto<\/a> wykupi\u0142o rezydencj\u0119. W odrestaurowanym lokalu otwarto ekspozycj\u0119 rzemios\u0142a artystycznego. II wojna \u015bwiatowa oszcz\u0119dzi\u0142a twierdz\u0119. Ale przez d\u0142ugi czas by\u0142 opuszczony, wi\u0119c budynki popad\u0142y w ruin\u0119. Odbudow\u0119 rozpocz\u0119to dopiero pod koniec XX wieku. Dzi\u015b go\u015bciom proponujemy wystawy sta\u0142e i tematyczne. Mo\u017cesz po prostu spacer<\/a>owa\u0107 po terytorium, obej\u015b\u0107 fortec\u0119 wzd\u0142u\u017c szczytu muru.<\/p>\n

        Shatodyon<\/h2>\n

        \"25<\/a><\/p>\n

        Pierwsza wie\u017ca twierdzy zosta\u0142a zbudowana w XII wieku przez hrabiego de Blois Thibault V. Cel jest zwyczajny: ochrona posiad\u0142o\u015bci przed atakami Norman\u00f3w. Chateaudun jest najsilniejsz\u0105 fortyfikacj\u0105 nad Loar\u0105. Donjon to budynek mieszkalny i jednocze\u015bnie fortyfikacja. Obok znajduje si\u0119 kaplica, chroniona murem twierdzy.<\/p>\n

        Wiele zrobiono dla budowy Chateaudun przez jego najs\u0142ynniejszego w\u0142a\u015bciciela: Bastard Jean de Dunois, wsp\u00f3\u0142pracownika Joanny Dziewicy. Nie\u015blubny syn hrabiego wychowywa\u0142 si\u0119 razem z przysz\u0142ym kr\u00f3lem Francji Karolem VII. Zosta\u0142 poinstruowany, aby odkupi\u0107 Karola Orlea\u0144skiego z angielskiej niewoli. Za pomy\u015blne zako\u0144czenie zadania<\/a> Bastard otrzyma\u0142 Chateaudun. Na jego polecenie wzniesiono skrzyd\u0142o zachodnie.<\/p>\n

        Pod koniec XV wieku Francois Orleans-Longueville zbudowa\u0142 p\u00f3\u0142nocne skrzyd\u0142o twierdzy. Styl budowli \u0142\u0105czy tradycje<\/a> renesansu i kanon\u00f3w gotyckich. Podczas Rewolucji Francuskiej Chateaudun zosta\u0142o spl\u0105drowane przez rebeliant\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej twierdza zamieni\u0142a si\u0119 w koszary. Od 1938 roku twierdza nale\u017cy do pa\u0144stwa. Dzi\u015b Chateaudun jest otwarte dla turyst\u00f3w. Go\u015bci zapraszamy do obejrzenia<\/a> wn\u0119trz z XVIII wieku, ekspozycji ceramiki, fresk\u00f3w kaplicy. Per\u0142\u0105 Shitoden jest kolekcja gobelin\u00f3w z hrabstwa Alen\u00e7on.<\/p>\n

        Montuar<\/h2>\n

        \"25<\/a><\/p>\n

        Chateau de Montoire zosta\u0142 zbudowany w XI wieku przez rodzin\u0119 Montoire. Udane po\u0142o\u017cenie geopolityczne twierdzy spowodowa\u0142o, \u017ce pomi\u0119dzy rodzin\u0105 Montoir i Lavardin toczy\u0142a si\u0119 walka o maj\u0105tek. W XII-XIV wieku twierdza zosta\u0142a przebudowana. Obecnie twierdza nale\u017cy do gminy Montoir-sur-le-Loire, ale pozosta\u0142y z niej malownicze ruiny. Chateau de Montoire to zabytek kultury, tury\u015bci mog\u0105 go zwiedza\u0107 ca\u0142kowicie swobodnie.<\/p>\n

        Ludzie<\/h2>\n

        \"25<\/a><\/p>\n

        Pierwszymi w\u0142a\u015bcicielami Lud s\u0105 ksi\u0105\u017c\u0119ta Andegawenii. Zbudowali drewnian\u0105 fortec\u0119, aby oprze\u0107 si\u0119 wojownikom norma\u0144skim. Ale wkr\u00f3tce budynek zosta\u0142 zast\u0105piony kamieniem. Ale pewnego dnia forteca podda\u0142a si\u0119 Brytyjczykom. Zwr\u00f3ci\u0142 go do Francji marsza\u0142ek Gilles de Retz, kt\u00f3remu kr\u00f3l podarowa\u0142 Ludowi. To prawda, \u017ce \u200b\u200bwkr\u00f3tce zha\u0144biony zamek wojskowy zosta\u0142 skonfiskowany.<\/p>\n

        Pod koniec XV wieku Lud kupuje Jeana de Dion. By\u0142 wystarczaj\u0105co bogaty, aby odbudowa\u0107 fortec\u0119 wed\u0142ug w\u0142asnych upodoba\u0144. A bardziej ni\u017c cokolwiek na \u015bwiecie Jean uwielbia\u0142 zabaw\u0119 i rozrywk\u0119. W tym okresie, kt\u00f3ry trwa\u0142 prawie 100 lat, hrabia i jego potomkowie udekorowali fort, zamieniaj\u0105c go w prawdziwy pa\u0142ac. Wok\u00f3\u0142 za\u0142o\u017cono ogr\u00f3d i park, w kt\u00f3rym pachnia\u0142y dziwaczne kwiaty i ros\u0142y egzotyczne ro\u015bliny.<\/p>\n

        W XVIII wieku Lud zacz\u0105\u0142 nale\u017ce\u0107 do rodziny Vieville. W\u0142a\u015bciciele Kompanii Wschodnioindyjskiej mieli wystarczaj\u0105co du\u017co \u015brodk\u00f3w, aby rezydencja by\u0142a luksusowa. W miejscu fosy zbudowano p\u0142askorze\u017ab\u0119, a wok\u00f3\u0142 pa\u0142acu zasadzono ogr\u00f3d. W czasie Rewolucji Francuskiej garnizon Lud nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 oprze\u0107 buntownikom, twierdza zosta\u0142a zdobyta, spl\u0105drowana i zniszczona. Jednak w po\u0142owie XIX wieku zamek powr\u00f3ci\u0142 do rodziny Vieville. Rozpocz\u0119to odbudow\u0119. Teraz posiad\u0142o\u015b\u0107 przyjmuje turyst\u00f3w, odbywaj\u0105 si\u0119 festiwale sztuki krajobrazowej.<\/p>\n

        Ange<\/h2>\n

        \"25<\/a><\/p>\n

        Pierwsza fortyfikacja zosta\u0142a zbudowana w IX wieku na wysokim brzegu rzeki Men przez ksi\u0119cia Anjou Fulk 3. Cel jest standardowy: ochrona przed agresywnymi Normanami. A nie do zdobycia fortyfikacja w tym miejscu zosta\u0142a wzniesiona przez \u015bw. Ludwika IX. Mury o wysoko\u015bci 50m \u0142\u0105cz\u0105 17 wie\u017c. Niewielu odwa\u017cy\u0142o si\u0119 szturmowa\u0107 taki fort.<\/p>\n

        Ale za nie do zdobycia mury kry\u0142y si\u0119 eleganckie pa\u0142ace, w kt\u00f3rych ksi\u0105\u017c\u0119ta Andegawenii prowadzili luksusowe \u017cycie. Regularnie odbywa\u0142y si\u0119 tu turnieje rycerskie, w mena\u017cerii trzymano zwierz\u0119ta, a teren ozdobiono parkiem. Obok pa\u0142acu za\u0142o\u017cono ogr\u00f3d, w kt\u00f3rym uprawiano warzywa na ksi\u0105\u017c\u0119cy st\u00f3\u0142, przekopywano grz\u0105dki pod ro\u015bliny lecznicze i korzenno-aromatyczne.<\/p>\n

        W XVI wieku z rozkazu Henryka II pr\u00f3bowali zniszczy\u0107 Angers. Ale uda\u0142o si\u0119 tylko zmniejszy\u0107 wysoko\u015b\u0107 wszystkich 17 wie\u017c. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, taka zmiana by\u0142a korzystna: po po\u0142\u0105czeniu wie\u017c galeri\u0105 z armatami fort sta\u0142 si\u0119 absolutnie nie do zdobycia. Twierdza sta\u0142a na wysokim brzegu rzeki Men, a z pozosta\u0142ych stron chroni\u0142 j\u0105 sztucznie przekopany kana\u0142, wi\u0119c do mur\u00f3w nie mo\u017cna by\u0142o podej\u015b\u0107 drog\u0105 l\u0105dow\u0105. Wej\u015bcie lub wjazd do \u015brodka mo\u017cliwy by\u0142 tylko przez most zwodzony.<\/p>\n

        Dzi\u015b Angers jest otwarte dla turyst\u00f3w. Na dnie osuszonej fosy urz\u0105dzono rekonstrukcj\u0119 obozu \u015bredniowiecznych rycerzy. Mo\u017cesz obejrze\u0107 namioty, dotkn\u0105\u0107 broni, wspi\u0105\u0107 si\u0119 po \u015bcianie i zobaczy\u0107 obrze\u017ca miasta. Teren jest zadbany: jest ogr\u00f3d, ogr\u00f3d aptekarski, winnica. W pa\u0142acu znajduj\u0105 si\u0119 ekspozycje.<\/p>\n

        Ene-le-Vieux<\/h2>\n

        \"25<\/a><\/p>\n

        Aisne-le-Vieuil jest w\u0142asno\u015bci\u0105 prywatn\u0105, kt\u00f3ra ma status prywatnego zabytku historycznego. Ponadto otaczaj\u0105cy go park otrzyma\u0142 status Cudownego Ogrodu, kt\u00f3ry rz\u0105d francuski przyznaje najlepszym zespo\u0142om. Fort pe\u0142ni\u0142 wa\u017cne funkcje obronne: blokowa\u0142 drog\u0119 wojskom ksi\u0105\u017c\u0105t Akwitanii, kt\u00f3rzy trzymali r\u0119k\u0119 Anglii. Aigne-le-Vieuil jest zbudowane na r\u00f3wninie, wi\u0119c mia\u0142o 2 linie umocnie\u0144. Obecnie granice zewn\u0119trzne zosta\u0142y zniszczone.<\/p>\n

        W czasie wojny stuletniej twierdza nigdy nie zosta\u0142a zdobyta, garnizon wytrzyma\u0142 szturmy i d\u0142ugie obl\u0119\u017cenia. Dzi\u015b cz\u0119\u015b\u0107 lokalu jest wykorzystywana na sta\u0142e miejsce zamieszkania w\u0142a\u015bcicieli. Pozosta\u0142e posiadaj\u0105 oryginalne wn\u0119trza i s\u0105 dost\u0119pne dla turyst\u00f3w. W kr\u00f3lewskiej sali wszystko pozosta\u0142o niezmienione od chwili, gdy para kr\u00f3lewska odwiedzi\u0142a pa\u0142ac. Dodano jedynie monogramy L i A (Ludwik i Anna), emblematy kr\u00f3lewskich ma\u0142\u017conk\u00f3w: lilie i gronostaje.<\/p>\n

        Lambrekin<\/h2>\n

        \"25<\/a><\/p>\n

        Pierwszy budynek na miejscu wsp\u00f3\u0142czesnej Walencji pojawi\u0142 si\u0119 w X-XI wieku. By\u0142a to niepozorna samotna wie\u017ca. W XIII wieku Sir Gauthier de Valen\u00e7ay zbudowa\u0142 wok\u00f3\u0142 niego ma\u0142\u0105 fortec\u0119. Ale jako posag Valence sta\u0142 si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 Chalons-Tonner\u00f3w, kt\u00f3rzy uko\u0144czyli budynki wewn\u0105trz fortecy. W tym czasie powsta\u0142a Sala Gwardii, po\u0142\u0105czona z murami twierdzy podziemnym przej\u015bciem.<\/p>\n

        W XV wieku rodzina d'Etampes odbudowuje posiad\u0142o\u015b\u0107: powstaje galeria, rozpoczynaj\u0105 si\u0119 prace nad pa\u0142acem. Architektura<\/a> przedstawia charakterystyczne cechy zamku Chambord. Na pocz\u0105tku XIX wieku Valen\u00e7ay by\u0142o bogat\u0105 i luksusow\u0105 posiad\u0142o\u015bci\u0105. Ostatni w\u0142a\u015bciciel sprzeda\u0142 posiad\u0142o\u015b\u0107 Talleyrandowi. Minister napoleo\u0144ski nie mia\u0142 do\u015b\u0107 pieni\u0119dzy, wi\u0119c cz\u0119\u015b\u0107 kwoty wp\u0142aci\u0142 sam Bonaparte. To Talleyrand uczyni\u0142 Valen\u00e7ay takim, jakim dzi\u015b widz\u0105 go tury\u015bci.<\/p>\n

        Warto zauwa\u017cy\u0107, \u017ce ksi\u0105\u017c\u0119ta hiszpa\u0144scy odbywali w maj\u0105tku honorowy areszt. Aby zabawia\u0107 je\u0144c\u00f3w, Napoleon zaprosi\u0142 Talleyranda do zorganizowania teatru. W 1810 roku po raz pierwszy wyst\u0105pili aktorzy. Przez \u0107wier\u0107 wieku wszyscy szlachcice Europy szukali zaproszenia do luksusowej Valence. Po \u015bmierci Talleyranda zamek odziedziczy\u0142 jego daleki krewny, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 tytu\u0142 ksi\u0119cia de Valance. A od 1980 roku maj\u0105tek nale\u017cy do pa\u0144stwa. Dzia\u0142 monitoruje stan kompleksu, prowadzi prace konserwatorskie.<\/p>\n

        Champigny<\/h2>\n

        \"25<\/a><\/p>\n

        Twierdza zosta\u0142a zbudowana w XII wieku przez rycerza Bukiet. Nast\u0119pnie zacz\u0105\u0142 nale\u017ce\u0107 do ksi\u0105\u017c\u0105t orlea\u0144skich. W XVII w. maj\u0105tek naby\u0142 kardyna\u0142 Richelieu na mocy umowy zamiany. Nowy w\u0142a\u015bciciel zacz\u0105\u0142 niszczy\u0107 wszystkie istniej\u0105ce budynki, pozostawiaj\u0105c nienaruszony tylko pawilon Jupitera. Richelieu planowa\u0142 zburzy\u0107 kaplic\u0119, ale papie\u017c zapobieg\u0142 barbarzy\u0144stwu. Po 3 dekadach ksi\u0119\u017cna Orleanu wygra\u0142a dw\u00f3r i otrzyma\u0142a zrujnowany maj\u0105tek oraz rekompensat\u0119 pieni\u0119\u017cn\u0105, kt\u00f3r\u0105 wykorzysta\u0142a na zorganizowanie parku.<\/p>\n

        Wiek XX przyni\u00f3s\u0142 niestety kolejne rozczarowania: Champigny kupi\u0142a firma z Japonii<\/a>. Nieumiej\u0119tne zarz\u0105dzanie doprowadzi\u0142o do utraty cz\u0119\u015bci element\u00f3w architektonicznych i wn\u0119trz. Wiek XXI okaza\u0142 si\u0119 dla Champigny bardziej pomy\u015blny: przej\u0119\u0142a je ameryka<\/a>\u0144ska rodzina, kt\u00f3ra ju\u017c cz\u0119\u015b\u0107 lokalu odrestaurowa\u0142a i umie\u015bci\u0142a ekspozycj\u0119 w holach. Prace konserwatorskie trwaj\u0105, ale tury\u015bci zapraszani s\u0105 do ogl\u0105dania zrekonstruowanej cz\u0119\u015bci budynku i ekspozycji.<\/p>\n

        Montreux- Belle<\/h2>\n

        \"25<\/a><\/p>\n

        Twierdza zosta\u0142a za\u0142o\u017cona przez Fulka 3 z Anjou w XI wieku i wkr\u00f3tce przekaza\u0142 j\u0105 swojemu poddanym, du Bellay. Od tego czasu zamek nosi imi\u0119 rycerza: Montreuil-Belle. Twierdza posiada\u0142a podziemne przej\u015bcie, kt\u00f3re umo\u017cliwia\u0142o komunikacj\u0119 z La Mothe-Bourbon. Niestety galerie s\u0105 zniszczone. W XIV wieku w\u0142a\u015bciciele przekszta\u0142cili zamek w niezdobyt\u0105 twierdz\u0119, aw XV wieku przebudowali j\u0105 zgodnie z tradycjami renesansu. W tym okresie zbudowano Ch\u00e2teau Neuf (nowy zamek), przebudowano stare i dodano nowe pomieszczenia.<\/p>\n

        Podczas wojen religijnych Montreuil-Belle by\u0142o oblegane, ale odpiera\u0142o wszelkie ataki. Ponadto w\u0142a\u015bciciele twierdzy przekazywali \u017cywno\u015b\u0107 obu walcz\u0105cym stronom. Podczas Rewolucji Francuskiej przetrzymywano tu rojalistki, a podczas II wojny \u015bwiatowej utworzono szpital. Od 1979 roku Montreuil-Belle jest zabytki<\/a>em kultury Francji. Otwiera si\u0119 tu ekspozycja, kt\u00f3rej per\u0142\u0105 jest fresk Ukrzy\u017cowania. Jej autorem jest ucze\u0144 da Vinci.<\/p>\n

        Zamki Loary<\/a> na mapie<\/h2>\n