🗺️ Dokąd iść w Saksońskiej Szwajcarii: 10 tras i parkingi

Saksońska Szwajcaria zaczyna się tuż nad Łabą, mniej niż godzinę od Drezna. Piaskowcowe wieże stoją prosto nad rzeką. Możesz tu pójść na godzinną przechadzkę albo wybrać się na cały dzień schodami i mostkami parku narodowego.

Dziesięć tras poniżej prowadzi grzbietami, wąwozami i płaskowyżami między Bad Schandau, Rathen i Schöna. Na niektórych punktach startowych parking jest bezpłatny, na innych trzeba za niego zapłacić. Do niemal każdego startu dojeżdża autobus albo S-Bahn.

Najważniejsza zmiana do września 2026 roku: po burzy 31 lipca w rejonie Rathen zamknięto lasy i ścieżki. Schwedenlöcher i górną część Amselgrund znów otwarto, status pozostałych odcinków sprawdza się co tydzień (według biura turystycznego regionu, 09/2026). Sprawdzaj tę listę przed każdym wyjściem.

Reklama: w tekście są linki partnerskie, za które otrzymujemy prowizję, cena dla ciebie się nie zmienia.

Saksońska Szwajcaria: jak działają tutejsze szlaki

💡 W skrócie:

Dziesięć tras: od godzinnej przechadzki do 12 km na cały dzień.
Każda trasa zaczyna się przy Wanderparkplatz albo przy przystanku autobusowym.
Schody, mostki i krótkie przejścia po kamieniach są niemal wszędzie.
Parkingi i otwarte szlaki: 09/2026, sprawdzone na stronie biura turystycznego regionu.

Region żyje wokół Łaby, a niemal każda ścieżka prowadzi albo na płaskowyż, albo do punktu widokowego nad wodą. Najsłynniejsza trasa wieloetapowa nosi tu imię Malerweg. Prowadzi etapami przez cały Łabski Piaskowiec i możesz przejść nią jeden dzień, nie planując od razu całej drogi.

Zachodnie szlaki są spokojniejsze i luźniejsze. Przy Schrammsteine i Bastei latem bywa tłoczno. Planuj wyjście na rano: wczesnym rankiem na punktach widokowych jest jeszcze pusto, a parkingi wolne.

Przed wyjściem otwórz Wegeservice parku narodowego. Tam wymienione są zamknięte odcinki, a lista jest aktualizowana szybko (według Wegeservice parku narodowego). Niemal przy każdym Wanderparkplatz jest przystanek autobusowy, a w sezonie parkingi szybko się zapełniają (według parku narodowego o tym, jak dojechać).

1. Kuhstall i Himmelsleiter: wrota w skale Neuer Wildenstein

Drugie pod względem wielkości kamienne wrota Łabskiego Piaskowca nazywają się Kuhstall. Wybito je w skale Neuer Wildenstein i przez nie otwiera się widok na dolinę.

Kamienna brama Kuhstall w Szwajcarii Saksońskiej

Ścieżka tutaj zaczyna się przy Lichtenhainer Wasserfall albo przy Beuthenfall. Część drogi prowadzi szeroką leśną drogą, więc start nadaje się też dla rodzin z dziećmi.

Podejście do wrót pokonujesz schodami i drabinami. Jest ich tu dużo, ale krok jest krótki i męczysz się tu mniej niż na długim podejściu grzbietem.

Na górze działa Gasthaus. Weź kawę i odpocznij przed drugim odcinkiem.

Dalej czeka na ciebie Himmelsleiter. Długie schody pną się wąską szczeliną do kolejnego punktu widokowego.

Chcesz więcej ruchu? Idź do Schneiderloch. Do niskiej jaskini trzeba wczołgać się na czworakach, dalej zaczyna się wąska szczelina z kilkoma stopniami. Plecak zostaw na zewnątrz.

Trasa: około 5 km pętlą.
Czas: około 1,5 godziny bez długich postojów.
Profil: stopnie, drabiny, odcinek na czworakach w Schneiderloch.
Start: parking Beuthenfall, taryfa dzienna.
Minus: na odcinku Schneiderloch jest ciasno i z dużym plecakiem tam nie przejdziesz.
Dane: według katalogu tras regionu, 09/2026.

Połącz oba podejścia w pętlę. Wtedy zobaczysz i wrota, i drabinę, i wrócisz inną drogą. Dla kogo: rodziny i wszyscy, którzy chcą krótkie wyjście z punktem widokowym.

2. Arnstein: krótkie podejście bez ludzi

Chcesz uciec od tłumów na Malerweg? Wtedy wybierz Arnstein. Prawie nikt tu nie wchodzi.

Startujesz przy bezpłatnym Wanderparkplatz na Ottendorfer Straße. Od parkingu do szczytu jest całkiem niedaleko, ale na tym krótkim odcinku są stopnie w szczelinie, mostki i lekkie przejścia po kamieniach.

Podejście zajmuje więcej czasu, niż się spodziewasz, jeśli fotografujesz. Zaplanuj czas z zapasem i weź wodę.

Na górze otwiera się szeroki widok. Leżą tam też resztki zamku Arnstein, nazywanego też Ottendorfer Raubschloss. Obok stoi kamienna cysterna z wodą. Dla kogo: dla tych, którzy chcą ciszy na krótkiej trasie.

Trasa: około 1,1 km tam i z powrotem.
Czas: około godziny razem z postojami.
Profil: stopnie w szczelinie, mostki, lekkie odcinki po kamieniach.
Start: bezpłatny Wanderparkplatz na Ottendorfer Straße.
Minus: z postojami na zdjęcia podejście zajmuje więcej czasu, niż się spodziewasz.
Dane: według oficjalnej listy szlaków, 09/2026.

3. Lilienstein: płaskowyż, mostki i widok na Łabę

Lilienstein uchodzi za symbol Saksońskiej Szwajcarii. Płaskowyż wznosi się nad Łabą i wchodzi tu niemal każdy, kto przyjechał do regionu po raz pierwszy.

Góra Lilienstein ze stromymi skałami nad polem

Południowe podejście prowadzi przez zacieniony las. W upalny dzień to duży plus: słońce daje ci się we znaki dopiero na skałach. Ścieżka wije się między głazami i kwiatami.

Dalej zaczynają się te same schody i mostki, po których rozpoznaje się piaskowiec łabski. Podejście idzie równo, bez długich łagodnych odcinków. Około pół godziny i jesteś na płaskowyżu.

Na płaskowyżu czeka od razu kilka punktów widokowych i z nich widzisz cały region. Najmocniejszy widok otwiera się na zachodzie. Prowadzą do niego mostki, schody i jedno krótkie podejście po drabinie.

Z zachodniego skraju płaskowyżu widać Łabę i miasteczka na brzegach. Platforma jest wąska, więc w weekendy czeka się tu w kolejce po dobre zdjęcie. Między punktami widokowymi przechodzisz krótkimi mostkami nad rozpadlinami.

Trzymaj się na prawo od południowego podejścia, a po kilku minutach dojdziesz do Gaststätte i innych platform. Te widoki są dostępne bez podejścia i w tym tkwi wygoda płaskowyżu. Ze wschodniego skraju patrzysz wzdłuż Łaby do Bad Schandau i dalej na piaskowiec łabski.

W dół można zejść północnym zejściem. Jest dłuższe, ale prowadzi inną drogą i nie powtarzasz podejścia. Dla kogo: dla tych, którzy chcą panoramę za krótkie podejście.

Trasa: około 3,5 km w pętli.
Czas: około 2 godzin z punktami widokowymi.
Profil: południowe podejście około 1 km i pół godziny, północne zejście około 1,6 km i 45 minut.
Start: parking na Liliensteinstraße, dzienny taryfikator.
Minus: na zachodnią platformę prowadzi krótkie podejście po drabinie nad urwiskiem, przy lęku wysokości to nieprzyjemny odcinek.
Dane: według strony regionu o wędrówkach, 09/2026.

Zejście prowadzi północną stroną płaskowyżu i na tej drodze niemal nie spotykasz ludzi. Jeśli zostaną siły, dojdź do platformy nad Łabą. Stamtąd rzeka jest widoczna na dużym odcinku.

4. Zirkelstein: panorama na 360 stopni

Zirkelstein stoi przy Schönie i obiecuje pełny widok na wszystkie strony. Uwaga: z tego szczytu chce się fotografować długo.

Góra Zirkelstein z piaskowcowym szczytem wśród pól

Samochód zostawiasz na bezpłatnym Wanderparkplatz przy południowym wyjeździe z Schöny. Z parkingu już widzisz szczyt, więc trudno się zgubić. Do wsi dojeżdża autobus 252, przystanek na Dorfplatz.

Najpierw idziesz skrajem wsi, potem szeroką żwirową ulicą Am Zirkelstein. Podejście prowadzi przez zacieniony las, a po wschodniej stronie zaczynają się schody i drabiny.

Ze szczytu zobaczysz Lilienstein, Schrammsteine i sąsiednią Kaiserkrone w jedną stronę, a w drugą ciągną się duże góry Czeskiej Szwajcarii. Wśród nich Hoher Schneeberg, najwyższa góra piaskowca łabskiego.

Trasa: około 2 km tam i z powrotem, 75 metrów przewyższenia.
Czas: około godziny.
Profil: łatwy, schody tylko na ostatnich metrach.
Start: bezpłatny parking przy południowym wyjeździe z Schöny lub autobus 252.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą maksimum widoku za krótki spacer.
Dane: według informatora biura turystycznego, 09/2026.

5. Gohrisch: podejście schodami do wiatrowskazu

Gohrisch to płaskowyż na południe od wsi o tej samej nazwie. Szczyt widać z drogi, więc start znajdziesz bez mapy.

Podejście zaczyna się od Wanderparkplatz i prowadzi przez las. Po drodze mijasz Specksteinstollen: w tej sztolni zimują nietoperze.

Przed finałowym odcinkiem jest wygodny plac na przerwę. Dalej podejście prowadzi schodami i drabinkami, czasem przez wąskie szczeliny.

Na górze wita cię Pavillonaussicht. Warto przejść płaskowyż dalej, do zachodniego skraju: tam stoi wiatrowskaz, a stamtąd otwiera się kolejny szeroki widok na Łabskie Piaskowce.

Trasa: około 2 km pętlą.
Czas: około godziny.
Profil: średni, schody i krótkie drabinki.
Start: Wanderparkplatz przy drodze na południe od Gohrisch, pierwsza godzina parkowania bezpłatna z Parkscheibe.
Dane: według oficjalnej strony regionu, 09/2026.

W dół schodzisz zachodnim zboczem i Muselweg wracasz do samochodu. Ta droga jest dłuższa, ale daje pełną pętlę. Jeśli jedziesz na urlop wynajętym autem, porównaj ceny wynajmu w Dreźnie z wyprzedzeniem.

6. Papststein: zachód słońca nad Łabą i gospoda na szczycie

Papststein stoi obok Gohrisch, a punkt startowy mają wspólny. Różnica polega na tym, że na Papststein podejście prowadzi oświetloną ścieżką.

Zachód słońca nad Łabą z góry Papststein

Przechodzisz przez drogę i wchodzisz szeroką ścieżką ze schodami. Latarnie postawiono tu nieprzypadkowo: na górze działa Berggaststätte, więc goście zostają do zmroku.

Pierwsze wyjście do skał nosi nazwę Hunskirchenblick. Dalej zaczynają się nowe schody i nowe platformy widokowe. Na północnym zachodzie widzisz Gohrisch, na południu wieś Papstdorf z kościołem.

Od gospody można przejść trochę na wschód. Tam czekają na ciebie kolejne platformy i dziwaczne kamienne ściany. Zejście prowadzi obok Kleine i Große Hunskirche.

Trasa: około 2 km pętlą.
Czas: około godziny, przy zachodzie słońca dłużej.
Profil: łatwe podejście, oświetlona ścieżka w górę.
Start: ten sam Wanderparkplatz na południe od Gohrisch.
Minus: zejście obok Hunskirche jest częściowo zarośnięte i bywa śliskie po deszczu.
Dane: według biura turystycznego Saksońskiej Szwajcarii, 09/2026.

7. Felsenlabyrinth: labirynt między Königsteinem a Bielatal

Felsenlabyrinth między Königsteinem a Bielatal lubią rodziny. Dzieci przechodzą labirynt na jednym oddechu, dorosłym miejscami jest trudno.

Piaskowcowe bloki labiryntu wśród sosnowego lasu

Wejście znajdziesz po zielonej kropce od parkingu. Pieszo idzie się całkiem niedaleko i to wygodne z dziećmi. Dalej szlak jest oznaczony numerami, więc zgubienie się w środku jest trudne.

Szczeliny między skałami są miejscami wąskie i to część zabawy. Nie dla kogo: dla tych, którym ciasno w wąskich przejściach i którzy idą z dużym plecakiem.

Trasa: oznakowane koło, wejście po zielonym oznakowaniu.
Czas: od pół godziny do godziny, jeśli dzieci idą przodem.
Profil: łatwy, ale miejscami ciasno.
Start: parking przy labiryncie, wejście kilkaset metrów dalej.
Minus: w rozmiarze dorosłego w niektórych szczelinach jest niewygodnie, plecak trzeba będzie zdjąć.
Dane: według katalogu spacerów regionu, 09/2026.

8. Bastei i Schwedenlöcher: główny widok regionu

Bastei z Basteibrücke zna każdy. Jest tu zauważalnie więcej ludzi niż na innych szlakach, a mimo to ten widok jest tego wart.

Most Bastei nad wąwozem w Szwajcarii Saksońskiej

Najlepszy plan: połączyć Bastei z pętlą. Dalej na północ leżą Schwedenlöcher: zejście wąskim wąwozem o wysokich ścianach. Latem jest tu chłodno i to najlepszy odcinek w upał.

Na dole idziesz Amselgrund, a dalej zaczyna się Amselsee. W kurortowym Rathen można zrobić krótką przerwę przed podejściem na Bastei.

Na górze jedna platforma zmienia drugą. Kamienny most, skalny zamek Felsenburg Neurathen i widok na Łabę zobaczysz podczas jednego podejścia. Status szlaku po burzy sprawdzaj w aktualnych komunikatach regionu: Basteiweg od Rathen jest już otwarty.

Trasa: około 5 km pętlą.
Czas: od 1,5 do 2 godzin.
Profil: zejście przez Schwedenlöcher jest trudniejsze niż podejście, schody są śliskie po deszczu.
Start: parking Berghotel Bastei albo podejście z Rathen.
Minus: latem na Bastei jest tłoczno, przyjdź wcześnie rano.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą zobaczyć główny widok regionu podczas jednego wyjścia.
Dane: według strony biura turystycznego, 09/2026.

9. Schrammsteine: pętla przez Große Schrammtor

Schrammsteine z Große Schrammtor i platformą widokową zamykają listę głównych widoków regionu. Start jest tu wygodny: parking tuż przy ścieżkach.

Masyw skalny Schrammsteine nad lasem iglastym

Idziesz przez Lattengrund i przez całą drogę nabierasz wysokości. Ścieżka wije się przez las i wąwóz o wysokich ścianach. Na końcu podejścia otwiera się widok na Schrammsteine i sąsiedni Falkenstein.

Dalej idziesz Obrigensteig wzdłuż skał do Wildschützensteig. Tu zaczynają się schodki, drabiny i krótkie podejścia po skałach. Na górze skręć w lewo, do Schrammsteinaussicht.

W dół wygodnie schodzi się zejściem Mittelwinkel, tam znowu są drabiny. Potem wracasz do samochodu szeroką ścieżką wzdłuż północnej strony skał.

Trasa: około 6 km w pętli.
Czas: około 2,5 godziny.
Profil: średni, schodki i drabiny na obu podejściach.
Start: Wanderparkplatz na ulicy Zahnsgrund, przystanek Schrammsteinbaude.
Dane: według listy szlaków regionu, 09/2026.

10. Carolafelsen, Kleines Prebischtor i Affensteine

Jeśli masz cały dzień, kontynuuj od Schrammsteinaussicht ścieżką Malerweg. Tak dodajesz do pętli Kleines Prebischtor, Carolafelsen i Affensteine.

Masyw skalny Carolafelsen nad wiosennym lasem

Najpierw Malerweg idzie jako Gratweg: w górę i w dół, ze schodkami i drabinami. Na Breite Kluft są wygodne skały na przerwę i panorama na cały region.

Dalej podejście prowadzi Zurückesteig. Dla Carolafelsen warto zejść z Malerweg na dziesięć minut w jedną stronę. Widok stamtąd otwiera się na cały piaskowiec łabski.

Potem wracasz na Malerweg i idziesz obok Kleines Prebischtor do Domerker. Zejście przy Domkanzel wymaga rąk, ale prowadzi do platformy z widokiem na Affensteine.

Dalej ścieżka staje się cichsza i grupy turystów prawie się tu nie trafiają. Idziesz skrajem płaskowyżu, a nad drzewami cały czas widać wieże Affensteine.

Dalej jest Sandlochweg, a las tutaj to drzewa-olbrzymy. Ostatni odcinek do Beuthenfall prowadzi szeroką ścieżką i nie wymaga już sił.

Trasa: około 12 km od Zahnsgrund do Beuthenfall.
Czas: około 7 godzin z przerwami i zdjęciami.
Profil: średni, długi dzień z nabieraniem wysokości na Gratweg.
Start: Wanderparkplatz na Zahnsgrund, meta przy Beuthenfall, z powrotem można dojechać autobusem z Bad Schandau.
Minus: to trasa na cały dzień, mniej niż siedem godzin z przerwami nie wyjdzie.
Dane: według oficjalnego katalogu szlaków, 09/2026.

Na nocleg najwygodniej zatrzymać się w Bad Schandau. Przez Łabę prowadzą mosty, więc szlaki na obu brzegach są blisko. I centrum, i mieszkania za miastem nadają się jako baza na tydzień: sprawdź ceny hoteli w Bad Schandau na Trip.com.

Jeśli chcesz wycieczek z przewodnikiem i kajaków po Łabie, zobacz zestawienie poniżej.

Reklama

Wycieczki i bilety

Wycieczki z przewodnikiem, bilety bez kolejki i atrakcje — większość ofert można bezpłatnie anulować.

Zobacz oferty na GetYourGuide

Widżet wczyta się po wyrażeniu zgody.

⁉️🤔 Częste pytania

Od którego szlaku zacząć w Szwajcarii Saksońskiej?

Zacznij od Kuhstall i Himmelsleiter: około 5 km, krótkie podejście, gospoda na górze. Drugi wariant to Lilienstein, gdzie panoramę masz po pół godzinie wspinaczki. Oba szlaki pokazują, jak działają tu schody i kładki, więc po nich śmielej ruszysz na Schrammsteine albo na cały dzień Malerweg.

Ile kosztuje parking przy szlakach i wstęp na Bastei?

Wanderparkplatz na Ottendorfer Straße i w Schöne są bezpłatne, przy Lilienstein i Beuthenfall obowiązuje stawka dzienna. Wstęp na sam Bastei jest wolny, płatne jest tylko skalne muzeum Felsenburg Neurathen (według aktualnych komunikatów biura turystycznego, 09/2026). Stawki parkingów sprawdzaj na miejscu, zmieniają się w zależności od sezonu.

Czy Schwedenlöcher i Amselgrund są otwarte w 2026 roku?

Tak. Po burzy z 31 lipca 2026 roku zejście do Schwedenlöcher, górną część Amselgrund i Gansweg otwarto ponownie, Basteiweg od Rathen przez most też jest otwarty. Niektóre odcinki wokół Rathen pozostają zamknięte, więc przed wyjściem sprawdź aktualne komunikaty regionu. Lista jest aktualizowana niemal co tydzień.

Czy te szlaki można przejść bez samochodu?

Tak, część szlaków jest dostępna komunikacją publiczną. Do Schöne jeździ autobus 252 z przystankiem na Dorfplatz, do Schrammsteine dojedziesz autobusem do przystanku Schrammsteinbaude, a do Rathen i Bad Schandau kursuje S-Bahn. Niemal przy każdym Wanderparkplatz jest przystanek autobusowy (według danych parku narodowego o transporcie).

Gdzie nocować, żeby codziennie chodzić po szlakach?

Z Bad Schandau wygodnie dostaniesz się na oba brzegi Łaby: mosty łączą brzegi rzeki, więc Bastei, Schrammsteine i Lilienstein zmieścisz w jednym planie na tydzień. Wioski wokół Gohrisch będą dobre, jeśli przyjechałeś samochodem i chcesz ciszy. Nocleg lepiej szukać zawczasu: latem i we wrześniu opcje znikają szybko.

Krótko: co warto zarezerwować

Jeśli masz jeden wolny dzień, wybierz Lilienstein albo Schrammsteine: oba szlaki dają panoramę i mieszczą się w pół dnia. Z dziećmi zaplanuj Felsenlabyrinth i Kuhstall, tam są krótkie podejścia, a przy Kuhstall na górze działa gospoda. Za ciszą ruszaj na Arnstein i Zirkelstein. Po najsłynniejszy widok idź na Bastei wcześnie rano, zanim autobusy przywiozą grupy. Na długi dzień zostaw połączenie Schrammsteine, Carolafelsen i Affensteine.

Bez samochodu najwygodniej mieszkać w Bad Schandau: do szlaków jeżdżą autobusy i S-Bahn, a bilety na pociąg do Bad Schandau na Trip.com możesz kupić zawczasu.

Saksońska Szwajcaria: 10 tras od 1 do 7 godzin