🏛️ Trasa po Baku: Dziewicza Wieża, pałace i Gobustan w trzy dni

Baku nie zwiedzisz w jeden dzień. Trzydzieści pięć głównych miejsc miasta rozrzuconych jest od murów twierdzy Iczeri Szecher po wulkaniczne błota Gobustanu, a bez planu stracisz pół dnia na dojazdy.

Stolica Azerbejdżanu leży nad brzegiem Morza Kaspijskiego i zmienia się szybciej, niż zdążają się aktualizować stare przewodniki. Gdzieś wzrosły ceny, gdzieś przesunęły się godziny otwarcia, a część adresów z dawnych artykułów już dawno jest nieaktualna.

W skrócie: poniżej 35 obiektów z opisem, zdjęciami i praktycznymi informacjami o wejściu. Stare miasto i Dziewicza Wieża dają historię, bulwar i „Mała Wenecja" spacer nad morzem, Gobustan i Ateszgah wyjazd za miasto.

Reklama: w tekście są linki partnerskie, z nich otrzymujemy prowizję, cena dla ciebie się nie zmienia.

Co zobaczyć w Baku przede wszystkim

💡 W skrócie:

Zacznij od Iczeri Szecher i Dziewiczej Wieży: centrum jest kompaktowe, ale zaplanuj na nie cały dzień.
Obiadu i kawy szukaj na Placu Fontann i w zaułkach Starego Miasta.
Jeden wieczór zostaw na Nadmorski Bulwar i podświetlone Płomienne Wieże.
Na dzień wyjazdowy zaplanuj Gobustan: wulkaniczne błota, petroglify i drogę za miasto.
Ceny i godziny otwarcia: 09/2026, sprawdzone na oficjalnej stronie rezerwatu „Iczeri Szecher".

1. Nadmorski Bulwar

Nadmorski Bulwar ciągnie się wzdłuż Morza Kaspijskiego niemal na 16 km i nie przejdziesz go w całości pieszo (według danych Zarządu Nadmorskiego Bulwaru, 09/2026). Znajomość z miastem wygodnie jest zacząć właśnie tutaj: morze po lewej, parki i kawiarnie po prawej. Wieczorem włączają fontannę świetlno-muzyczną, obok działają teatr dziecięcy i diabelski młyn.

Bulwar założono w 1909 roku, a jego urządzanie trwało około dwudziestu lat. W latach dwutysięcznych go zrekonstruowano, dodano rośliny ozdobne i część nabrzeża zamieniła się w ogród. Dzieciom podoba się park rozrywki „Bulsur", dorosłym długa linia kawiarni z kuchnią azerbejdżańską. Minus: odległości są duże, za jednym razem nie obejdziesz całego bulwaru.

Jak dojechać: metro „Iczeri Szecher" lub „Sahil", dalej pieszo wzdłuż morza.

2. Stare miasto Iczeri Szecher

Meczet Dżuma przy brukowanej ulicy Starego Miasta

Stare miasto, czyli Iczeri Szecher, stoi na wzgórzu w pierścieniu murów twierdzy o wysokości ponad 8 m (według danych portalu muzealnego Iczeri Szecher, 09/2026). Ulice są wąskie, mury wysokie, a zgubić się jest łatwiej niż łatwo. Mapa w telefonie w zaułkach łapie słabo, więc zawczasu pobierz wersję offline.

Buty wybierz wygodne: bruk jest nierówny, a podejścia strome. W ciągu dnia spaceru nakręcisz kilka kilometrów, więc zostaw szpilki w hotelu.

Wejście do Starego Miasta jest bezpłatne, płacisz tylko za muzea. Ludzie mieszkali na tym wzgórzu od głębokiej starożytności: statki przybijały tu już w pierwszych wiekach naszej ery, z czasem rozwinął się handel i rzemiosło, a swoją rezydencję założył tu władca Szirwanszach. Dziś zobaczysz karawanseraje, meczety, stare łaźnie i Plac Bazarowy. Główne punkty, pałac Szirwanszachów i Dziewicza Wieża, są wpisane na listę UNESCO. Na zwiedzanie zaplanuj cały dzień.

3. Dziewicza Wieża

Dziewicza Wieża w Baku, okrągła kamienna forteca

Wieku Dziewiczej Wieży naukowcy nie ustalili do dziś: wersje rozciągają się od pierwszych wieków po późne średniowiecze. Wysokość budowli to 28 m, średnica 16 m, mury sięgają 5 m, w środku jest osiem kondygnacji i studnia (według danych archiwum Państwowego Rezerwatu „Iczeri Szecher", 09/2026). Co do przeznaczenia budynku też nie ma jednomyślności. Wieczorem wieżę podświetlają i z bulwaru widać ją niemal z każdego miejsca.

Jedni badacze uważają wieżę za budowlę kultową. Za tą wersją przemawia to, że w dniu przesilenia zimowego wschodzące słońce rzuca promienie w centralne okno. W średniowieczu wieża służyła jako forteca, później stała się latarnią morską. Teraz w środku działa muzeum ze znaleziskami archeologicznymi i wirtualnymi księgami, a na samym szczycie jest otwarty punkt widokowy. Minus: dokładnej daty budowy nie poda ci nikt.

4. Park „Mała Wenecja"

Kanał z łukowym mostem w parku Mała Wenecja

Park „Mała Wenecja" wchodzi w skład Nadmorskiego Parku Narodowego i przychodzi się tu po romantyczność. Kompleks zajmuje trzy duże wyspy i kilka małych, między nimi przerzucone są mosty i poprowadzone kanały. Gondole przywieziono z Włoch, a sterują nimi gondolierzy z Baku. Spacer kanałami spodoba się dzieciom: łódź płynie powoli, a mostki są niskie i zabawne. Nie chcesz płynąć, po prostu spaceruj wzdłuż wody, na brzegu działają restauracje z kuchnią azerbejdżańską i europejską. Osobna wyprawa tutaj nie jest potrzebna: park stoi prosto na bulwarze i trafisz do niego po drodze do diabelskiego młyna. Na spacer zaplanuj godzinę, a wieczorem jest tu szczególnie pięknie za sprawą podświetlenia fontann i mostów.

5. Park Nagorny

Panorama Baku z Parku Górskiego i Płomiennymi Wieżami

Park Nagórny wznosi się nad Bulwarem Nadmorskim i uchodzi za najlepszy punkt widokowy w mieście. Widać stąd Morze Kaspijskie, Płomienne Wieże i całe centrum. Zielone alejki, ławki w cieniu, kilka tarasów widokowych: wieczorem miejscowi przychodzą tu na spacery całymi rodzinami.

Historia tego miejsca nie jest prosta. Kiedyś chowano tu angielskich żołnierzy, którzy zginęli w Baku pod koniec pierwszej wojny światowej, i do dziś zachował się tylko kamień pamiątkowy. Inny głaz wciąż owiany jest legendami: uważa się, że pomaga kobietom zostać matkami. Za władzy radzieckiej w parku pojawiły się nowe obiekty, pomnik Siergieja Kirowa, funikular i „Zielony Teatr", który zrekonstruowano w latach dwutysięcznych.

Pod koniec ubiegłego stulecia w parku powstała Aleja Męczenników. Usunięto centra rozrywkowe, ale park nie stał się miejscem żałoby. Na jego terenie stoi pałac „Gülüstan". Turyści i mieszkańcy jak dawniej spacerują cienistymi alejkami. Na spacer zaplanuj godzinę, a miasto najlepiej fotografować przed zachodem słońca, gdy iluminacja już się świeci.

Jak dojechać: funikularem od Prospektu Naftowców albo pieszo od Bulwaru Nadmorskiego.

6. Ogród imienia Chaganiego

© Press Service of the President of the Republic of Azerbaijan · CC BYFot. Press Service of the President of the Republic of Azerbaijan, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0), Wikimedia Commons

Ogród imienia Chaganiego należy do najstarszych parków w mieście, a pod względem wielkości jest niewielki: niespełna hektar. Nazwa przypomina o perskim poecie, a główną ozdobą ogrodu jest basen z grupą rzeźbiarską „Trzy gracje". Drzewa, krzewy i kwietniki czynią go ozdobnym niemal przez cały rok.

Park założono w przedprzedostatnim stuleciu i nazywano go wtedy Maryjskim. Pomyślano go jako oazę w suchym mieście, dlatego regularnie pojawiały się tu nowe nasadzenia. W latach radzieckich ogród znów przemianowano i nadano mu inne imię, a po drugiej wojnie światowej trzeba go było odbudować. Obecną nazwę park otrzymał po uzyskaniu przez Azerbejdżan niepodległości.

Zajdź tu po drodze z bulwaru do Starego Miasta: cień i woda ratują w upał. Minus: teren jest mały, na pełny spacer nie ma co liczyć.

7. Bakińska Hala Kryształowa

Bakińska Kryształowa Sala, plac flagowy i morze

Bakińską Halę Kryształową, czyli „Crystal Hall", zbudowano specjalnie na „Eurowizję" po zwycięstwie azerskich piosenkarzy. Fasadę wykonano w formie minerału z fasetami, a w stalowe konstrukcje wbudowano tysiące lamp LED. W ciemności budynek mieni się, a reflektory na dachu przecinają niebo jasnymi promieniami.

Hala mieści kilkadziesiąt tysięcy widzów. Po konkursie występowali tu znani artyści, odbywały się duże zawody. Całkiem możliwe, że podczas twojej podróży w „Crystal Hall" akurat zaplanowano koncert. Repertuar sprawdź zawczasu, bilety na popularne terminy rozchodzą się szybko.

8. Łaźnia Hadżiego Gajiba

Starożytna łaźnia z dwiema kopułami i łukiem

Łaźnia Hadżiego Gajiba stoi dwa kroki od Dziewiczej Wieży, na terenie rezerwatu „İçərişəhər" (według danych oficjalnej strony rezerwatu, 09/2026). Takie łaźnie, hamamy, były na Wschodzie czymś więcej niż miejscem do mycia: prowadzono tu niespieszne rozmowy i zawierano umowy. Budowlę wzniesiono w XV wieku na przecięciu szlaków handlowych.

Minął czas, budynek zasypał piasek, i gdyby nie archeolodzy, znalezisko z połowy ubiegłego stulecia pozostałoby pod ziemią. Dziś łaźnia nie działa, ale do środka można wejść i wszystko obejrzeć. Wewnątrz są trzy pomieszczenia: portal wejściowy, przebieralnia i łaźnia w formie ośmiokąta. W basenach była gorąca i zimna woda, a podłogę ogrzewano parą przez kanały pod płytkami. Przyjdź wieczorem: iluminacja czyni łaźnię szczególnie efektowną.

9. Bakińskie koło widokowe

Białe koło widokowe w Baku na tle miasta

Koło widokowe miejscowi nazywają „Okiem Baku", a stoi ono na Bulwarze Nadmorskim (według danych Zarządu Bulwaru, 09/2026). Z zamkniętej kabiny z klimatyzacją wjedziesz na 60 m i zobaczysz Muzeum Dywanów, resztki dawnej twierdzy, domy i parki. Jeździć można przy każdej pogodzie, nie przeszkodzą ani upał, ani deszcz.

Koło ma w sumie 30 gondoli, do każdej wsiada do 8 osób, a pełny obrót trwa do 30 minut. Projekt opracowała holenderska firma Dutch Wheels, a atrakcję uruchomiono przed pierwszymi Igrzyskami Europejskimi. Dzieci do szóstego roku życia jeżdżą bezpłatnie.

10. Pałac Szirwanszahów

Kamienny budynek Pałacu Szirwanszachów z rzeźbionymi płytami

Pałac Szirwanszahów to nie jeden budynek, lecz cały kompleks w górnej części Starego Miasta. Wchodzą do niego dziedziniec Diwan-hane, grobowiec, meczet, łaźnia i mauzoleum nadwornego uczonego. Budowa trwała trzy stulecia, od XIII do XVI wieku, ale zespół wyszedł zadziwiająco spójny (według danych działu o pałacu na stronie rezerwatu, 09/2026). Architekci z szacunkiem podchodzili do pracy poprzedników, dlatego budowle z różnych epok nie kłócą się ze sobą.

Zachowała się ośmiokątna sala reprezentacyjna, kręte schody i ponad 50 pomieszczeń. W środku wystawiono znaleziska archeologów: broń i naczynia, biżuterię i przedmioty codziennego użytku, instrumenty muzyczne i monety. Przetrwały nawet szemachińskie dywany, a obok kompleksu jest dość kawiarni, by przekąsić coś między zwiedzaniem (według danych strony pałacu Szirwanszahów, 09/2026).

Diwan-hane to niewielki zamknięty dziedziniec z ośmiobocznym pawilonem, którego sklepienie podtrzymują kolumny. Przeznaczenie rotundy wciąż budzi spory: mauzoleum, sąd czy miejsce rokowań. Najprawdopodobniej załatwiano tu sprawy państwowe, bo do pawilonu nie podejdziesz niezauważony i nie podsłuchasz. Dziś pod stopami masz tylko kamienne płyty.

Ale wyobraź sobie, jaki dziedziniec był kiedyś: ręcznie tkane dywany, bezszelestni słudzy z herbatą i słodyczami. Jeszcze jeden obiekt kompleksu, mauzoleum Sejida Jahji Bakuwi, nazywa się „Mauzoleum derwisza". Grobowiec wzniesiono w drugiej połowie XV wieku (według danych noty historycznej rezerwatu, 09/2026). Zejście do niego jest strome, schody starte, więc idź ostrożnie i trzymaj się poręczy. Marmurowe nagrobki i malowidła sklepienia robią duże wrażenie, a na dziedzińcu panuje cisza.

Bakuwi był filozofem, medykiem i nadwornym astrologiem, a bez jego „zgody gwiazd" na dworze nie rozstrzygano żadnej ważnej sprawy. Wnętrze mauzoleum ma nietypowy wystrój i malowidła sklepienia: powiesz coś głośno i usłyszysz własne echo. Łukowe przejście prowadziło kiedyś do meczetu, ale ten spłonął podczas pożaru. Na terenie chowano znakomitych ludzi i do naszych czasów dotrwało sporo płyt nagrobnych.

Na cały kompleks zaplanuj co najmniej dwie godziny: sale następują jedna po drugiej, a na dziedzińcu Diwan-hane chce się zostać dłużej. Jeśli przyjechałeś do Starego Miasta na jeden dzień, zacznij od pałacu rano, zanim przyjdą grupy, a Wieżę Dziewiczą zostaw na drugą połowę dnia.

Koszt: wstęp płatny, bilety sprzedają na miejscu (dane: 09/2026, oficjalna strona Iczeri Szeher).
Jak dojechać: górna część Iczeri Szeher, około pięciu minut pieszo od Wieży Dziewiczej.

11. Pałac Muchtarowa

Neogotycka fasada Pałacu Muchtarowa z kopułami i iglicami

Pałac Muchtarowa zbudowano w stylu gotyckim i dziś działa tu urząd stanu cywilnego. Mieszkańcy nazywają budynek „Pałacem szczęścia". Z domem wiąże się romantyczna historia: naftowiec Murtuza Muchtarow ożenił się z Lizą Tuganową ze szlacheckiego osetyjskiego rodu.

W rodzinnym Władykaukazie Lizy Muchtarow zbudował dla narzeczonej w prezencie meczet, a po podróży poślubnej, podczas której żonie spodobał się jeden z weneckich pałacyków, podarował jej podobny dom w Baku. Architekt Josif Ploszko nadał mu raczej francuski niż włoski styl, dlatego podobieństwo do weneckiego pierwowzoru zauważysz nie od razu.

Muchtarowowie dużo zajmowali się działalnością charytatywną, pomagali chorym na gruźlicę i dzieciom z ubogich rodzin, własnych dzieci nie mieli. Po rewolucji Liza wyjechała, jej ślad zaginął w Marsylii, a sam Muchtarow odmówił opuszczenia rodzinnego miasta. W pałacu najpierw otwarto klub, potem muzeum-rezerwat, a następnie Pałac Ślubów. Z zewnątrz budynek możesz oglądać kiedy chcesz, do środka uda się wejść tylko w dniu ceremonii.

12. Muzeum dywanów azerbejdżańskich

Budynek muzeum dywanów w kształcie rulonu w Baku

Muzeum dywanów azerbejdżańskich otwarto w 1967 roku w meczecie Dżuma, a w 2008 roku zaczęto dla niego budować osobny gmach na bulwarze (według danych noty o muzeum, 09/2026). Z zewnątrz budowla powtarza kształt zwiniętego dywanu, więc pomylenie jej z czymkolwiek innym jest niemożliwe.

W funduszu przechowywanych jest ponad 14 tysięcy eksponatów, wśród nich unikatowe dywany z XVII-XVIII wieku (według danych tej samej informacji, 09/2026). Są też znaleziska archeologiczne: broń, naczynia, biżuteria, hafty, odzież i obuwie od epoki brązu po XIX wiek. Kolekcje muzeum zdążyły odwiedzić dziesiątki krajów, a w samym budynku działa centrum edukacyjne i trwają prace naukowe.

13. Muzeum literatury azerbejdżańskiej

Fasada Muzeum Literatury Azerbejdżańskiej z posągami

Muzeum literatury azerbejdżańskiej założono przed II wojną światową i nazwano na cześć klasyka poezji perskiej Nizamiego Gandżawiego. Stoi w centrum, obok placu Fontann, w zabytkowym budynku. Otwarcie zbiegło się z rocznicą urodzin poety, a początkowo muzeum miało charakter memorialny. Fasadę zdobią rzeźby pisarzy i poetów, więc już z zewnątrz widać, dokąd przyszedłeś.

Dziś w ekspozycji znajdują się dziesiątki tysięcy przedmiotów, a w magazynach kilka razy więcej: rękopisy, rzadkie druki, ilustracje i miniatury. Do najcenniejszych eksponatów należy rękopis poematu Nizamiego „Iskander-name". Przy muzeum działa księgarnia, w której sprzedaje się książki w języku azerbejdżańskim, rosyjskim i angielskim.

14. Narodowe muzeum sztuki Azerbejdżanu

Fasada Narodowego Muzeum Sztuki Azerbejdżanu w Baku

Narodowe muzeum sztuki nosi imię scenografa Rustama Mustafajewa i przechowuje dziesiątki tysięcy dzieł. Eksponaty nie zmieściły się w jednym budynku: muzeum przekazano zabytkową rezydencję, a później otwarto drugi gmach. Odrębną instytucją kultury muzeum stało się w latach trzydziestych ubiegłego wieku.

Dziś w muzeum jest sześćdziesiąt sal. Oprócz obrazów zobaczysz stroje z minionych stuleci, ręcznie tkane dywany, biżuterię, wyroby z metalu i naczynia, a także rzeźby z czasów antycznych. Wystawione są płótna Rokotowa, Ajwazowskiego, Lewitana i Polenowa, jest też kolekcja włoskich malarzy. Na zwiedzanie zaplanuj kilka godzin.

15. Narodowe muzeum historii Azerbejdżanu

Kamienica Tagijewa w Baku, budynek muzeum historii

Narodowe muzeum historii zajmuje rezydencję przemysłowca Tagijewa, którego sami Azerbejdżanie nazywają „ojcem narodu". Tutaj zapoznasz się z historią kraju od najdawniejszych czasów: sto pięćdziesiąt tysięcy monet, tysiące znalezisk archeologicznych, egzemplarze broni i unikatowe złote przedmioty liczące ponad cztery tysiące lat.

Sale prowadzą od społeczności epoki kamienia przez starożytność i średniowiecze aż po historię najnowszą. Osobno uwzględniono gospodarkę, edukację i kulturę, a pamięć o dawnych zwyczajach pielęgnuje się troskliwie. Jest też muzeum memorialne Tagijewa: odtworzono wnętrze jego mieszkania.

16. Muzeum sztuki współczesnej

Sala malarstwa współczesnego i rzeźby z zwiedzającymi

Muzeum sztuki współczesnej powstało przy wsparciu fundacji Hejdara Alijewa, a w środku wszystko wygląda nietypowo: sale bez kątów, pochylone ściany, otwarte przejścia i metalowe belki. Wydaje się, że konstrukcje się poruszają. Autorem zapadającego w pamięć projektu jest Ałtaj Sadyh-Zade.

Wystawia się tu twórców, którzy nie cieszyli się względami władzy radzieckiej i mogli po prostu zniknąć, prace nowatorskich artystów lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, a także współczesnych malarzy. Wiszą też płótna Salvadora Dalego, Marka Chagalla i Pabla Picassa. Jeśli się zmęczysz, do twojej dyspozycji są restauracja, kawiarnia, biblioteka i księgarnia.

17. Muzeum miniaturowych książek

Wejście do Muzeum Miniaturowych Książek z szyldem

Muzeum miniaturowych książek zajmuje tylko jedną salę w Pierwszym Zaułku Zamkowym, a wstęp jest tu bezpłatny. Przez kilka lat figurowało w Księdze rekordów Guinnessa jako największy zbiór miniaturowych książek na świecie. Wszystkie eksponaty należą do Zarify Sałachowej.

Kolekcja zaczęła się od „Bajek Kryłowa" z wydania z lat trzydziestych przedostatniego stulecia. Znajdziesz tu książki podarowane przez wybitnych twórców sztuki, a nawet mikroksiążki o rozmiarze mniejszym niż centymetr. W sumie w zbiorze jest kilka tysięcy miniaturowych wydań, a muzeum przyjęło już setki tysięcy zwiedzających.

18. Pracownia Alego Szamsiego

Ściana pracowni obwieszona starożytnymi przedmiotami i czaszkami

Na ulicy Kiczyk-Gala rośnie drzewo, które ma ponad dziewięćdziesiąt lat. Już usychało, ale artysta Ali Szamsi namalował na pniu trzy kobiece twarze. Ludzie zaczęli podchodzić, obejmować drzewo i robić sobie zdjęcia, a ono niespodziewanie się zazieleniło. Sam mistrz wyjaśnia to prosto: trzeba dzielić się z innymi dobrą siłą.

Do pracowni możesz wejść i porozmawiać z artystą, cieszy się z gości. Przez długie lata nazbierało się tu mnóstwo rzeczy: pamiątki z odległych krajów, znaleziska z ruin starych budynków. Zdarzają się dni, gdy przychodzą tu setki osób. Wśród gości byli zagraniczni artyści, muzycy, a nawet kosmonauta. Każdy przedmiot w pracowni kryje ciepło i historię.

Przyjdź w ciągu dnia i nie dotykaj eksponatów rękami. Mistrz lubi gości, ale nie wszyscy zachowują się troskliwie: ktoś wsadzi rękę w farbę, a potem wytrze ją o obraz. Minus: pracownia jest niewielka, a w hałaśliwym towarzystwie rozmowa z gospodarzem będzie dla ciebie niewygodna.

19. Kolejka linowa

Bakijską kolejkę linową turyści traktują jako rozrywkę, a miejscowi jako transport. Odjazd z placu przy alei Naftowców, stacja wygląda jak niewielki szklany pawilon. Na górnym przystanku wysiadasz przy Płomiennych Wieżach i punkcie widokowym w Parku Górskim.

Widok otwiera się już podczas jazdy: z wagoników widać i miasto, i Morze Kaspijskie. Kolejkę otwarto w latach sześćdziesiątych ubiegłego stulecia, a zmodernizowano w latach dwutysięcznych, po czym jazda wagoników stała się cichsza. Minus: w godzinach szczytu kolejka do pawilonu może być długa, przyjdź na otwarcie.

20. Płomienne wieże

Baku, panorama miasta z wieżami Flame Towers

Płomienne wieże stały się symbolem miasta i przypominają wieżowce ZEA. „Trzy języki ognia" widać z każdego punktu Baku. Wieczorem fasady są podświetlane i budynki wyglądają jak płonące ognisko: na ekranach wyświetlają się błyski ognia. Pomysł na podświetlenie uznano za najlepszy na świecie. W wieżach o różnej wysokości mieszczą się hotel, biura i apartamenty.

21. Meczet Bibi-Ejbat

Meczet Bibi-Ejbat z kopułami i minaretami

Meczet Bibi-Ejbat trudno zaliczyć do zabytkowych albo współczesnych. Pierwszy budynek wzniesiono w średniowieczu, a w latach trzydziestych ubiegłego stulecia zburzono go podczas walki z religią. Na podstawie zachowanych szkiców meczet odbudowano od nowa pod koniec lat dziewięćdziesiątych i wyszedł większy od poprzedniego. Użyto tego samego gatunku wapienia co dawniej.

Dwa minarety i trzy kopuły powtarzają tradycje szkoły szerwańskiej, szmaragdowe i białe kolory dodają świątecznego charakteru, a ściany zdobią kaligraficzne napisy. Lustrzane okna chronią przed słońcem, w środku widać piękne witraże. Przyjdź tu rano, kiedy światła w oknach jest najwięcej.

22. Meczet Tezepir

Meczet Teze Pir z minaretami na tle wieżowców

Meczet Tezepir stoi niedaleko bulwaru. Poprzedni skromny budynek zastąpiono nowym na początku ubiegłego stulecia według projektu Ziverbeka Ahmedbekowa, pieniądze na budowę dała mecenaska Nabat-chanum Aszurbekowa.

Za władzy radzieckiej meczet zamknięto: urządzono tu skład, potem kino. Wiernym budynek zwrócono dopiero w latach drugiej wojny światowej. Dziś w Tezepirze nie tylko się modlą, działa tu Zarząd Muzułmanów Kaukazu. Wystrój jest hojny: malowidła artystów, marmur i złoto, a podłoga w sali jest podgrzewana.

23. Meczet Dżuma

Meczet Dżuma z rzeźbionymi wrotami i minaretem

Meczet Dżuma stoi w Iczeriszeherze i w piątek w południe nie da się tu przejść: o tej porze modlą się członkowie społeczności szyickiej. W innym czasie spokojnie obejrzysz zabytek starożytności. Sam meczet pochodzi z XII wieku, a minaret z XV (według danych informatora o zabytkach Iczeriszeheru, 09/2026). Zwiedzanie zajmuje niewiele czasu, a obok zaczynają się najmalownicze zaułki Starego Miasta.

Styl powtarza średniowieczną architekturę perską, choć kiedyś na tym miejscu odprawiali rytuały poganie. Meczet cierpiał od wojen i żywiołów, był odbudowywany. W przedostatnim stuleciu remont sfinansował kupiec Gadżi Dadaszew, a po śmierci pochowano go na terenie meczetu.

Dżuma ma kształt sześciokąta, fasada jest zdobiona delikatnymi wzorami, drzwi rzeźbione, a we wnętrzu użyto rzadkich materiałów. Na murze minaretu zachował się napis o daninach, które kiedyś płacili mieszkańcy.

24. Meczet turecki

Meczet Szahidów z dwoma minaretami na Alei Szahidów

Meczet turecki, czyli „Szechidlar", powstał w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia przy wsparciu muzułmanów z Turcji. Stoi przy Alei Szahidów. Meczet widać z daleka i tworzy z aleją jeden kompleks.

Mieszkańcy z czcią podchodzą do pamięci swoich bohaterów. Istnieje projekt przekształcenia meczetu w muzeum historii walki o niepodległość. Przyjdź tu razem z Aleją Szahidów, osobne zwiedzanie meczetu jest niewygodne: wejście jest to samo.

25. Wieża telewizyjna

Bakińska wieża telewizyjna nad wejściem do Alei Szahidów

Wieża telewizyjna wznosi się wyżej niż wszystkie budynki w mieście, więc na pewno ją zauważysz. Budowę zaczęto pod koniec lat siedemdziesiątych ubiegłego stulecia na zlecenie Ministerstwa Łączności, ale prace przerwano i wrócono do nich dopiero na początku lat dziewięćdziesiątych. Rekonstrukcję przeprowadzono w latach dwutysięcznych.

Dziś turyści wjeżdżają na punkt widokowy, gdzie działa obracająca się restauracja. Stąd widać całe miasto i Morze Kaspijskie, a panorama zmienia się w trakcie kolacji. Stolik na wieczór rezerwuj z wyprzedzeniem, wolne miejsca przy oknie nie trafiają się każdemu.

26. Centrum Hejdara Alijewa

Centrum Hejdara Alijewa nocą, wygięta fasada z podświetleniem

Centrum Hejdara Alijewa łączy centrum kongresowe, muzeum, sale wystawowe i biura pod jednym dachem. Projekt przygotował architekt Zaha Hadid, a otwarcie odbyło się w 2012 roku i zbiegło się z urodzinami Hejdara Alijewa. Dwa lata później centrum nazwano najlepszym budynkiem świata (według oficjalnej strony centrum, 09/2026).

Forma budynku przypomina falę i niemal nie ma prostych linii. Zgodnie z zamysłem architektki taki kształt symbolizuje nieskończoność, a linie uosabiają więź przeszłości i przyszłości. Znaczenie niesie też biały kolor: mówi o jasnym jutrze. Kompleks nie ogranicza się do jednego budynku, wokół rozciąga się park, działa podziemny parking, a przy wejściu błyszczą dekoracyjne stawy i jezioro.

W środku najpierw podejdź do kiosków informacyjnych: podpowiedzą ci, co gdzie się znajduje i jakie wydarzenia odbywają się dziś. Nie przegap wystawy „Arcydzieła Azerbejdżanu" z dawnymi rysunkami, monetami, starymi książkami, narodowymi strojami i instrumentami muzycznymi. W centrum działają restauracja i kawiarnia, więc przekąsisz coś bez pośpiechu. Na zwiedzanie zaplanuj co najmniej dwie godziny, a jeśli trafisz na wystawę czasową, czas minie niepostrzeżenie.

27. Plac Fontann

Ludzie spacerują po placu z fontanną wśród drzew

Plac Fontann wciąż wielu nazywa Parapetem. Projekt przygotował Kasim-bek Hadżibababekow w drugiej połowie przedostatniego stulecia, on też opracował projekty okolicznych budynków. Kiedyś planowano tu duży sobór prawosławny i pomnik cesarza Aleksandra Drugiego, ale soborowi było ciasno, a z pomnikiem zwlekano aż do samej rewolucji.

Przez jakiś czas plac nosił imię Karola Marksa. Współczesny wygląd zyskał po rekonstrukcji w latach osiemdziesiątych: pojawiły się ozdobne płyty, zieleń i mnóstwo fontann. Później odbyła się jeszcze jedna pełna rekonstrukcja i teraz plac wygląda jak dzieło sztuki. Spacerują tu i dorośli, i dzieci, a wokół skupione są kawiarnie i sklepy.

28. Plac flagi państwowej

Plac Flagi Państwowej z masztem flagowym w Baku

Plac flagi państwowej robi wrażenie rozmiarami: samo płótno ma długość boiska piłkarskiego, a maszt jest wyższy niż jakikolwiek budynek w mieście. Obok znajduje się baza marynarki wojennej, tu też zobaczysz herb i mapę Azerbejdżanu oraz przeczytasz słowa hymnu.

Plac otwarto na początku drugiej dekady XXI wieku i przez jakiś czas miejscowy maszt uchodził za najwyższy na świecie. Pierwszeństwo oddał po roku, gdy wyższy okazał się maszt w Duszanbe. Zdarzały się też przygody: raz ogromną flagę rozerwał wiatr, a podczas innej burzy maszt tak się rozkołysał, że mieszkańców sąsiedniego budynku trzeba było ewakuować. Od tego czasu w szczególnie paskudne dni flagę się opuszcza.

Działa też Muzeum flagi państwowej z eksponatami o oficjalnych symbolach. Zajrzyj tu po panoramę zatoki i zdjęcie na tle ogromnego płótna.

29. Aleja Męczenników

Alea Szahidów ze schodami i kopułowym monumentem

Aleja Męczenników służy jako miejsce pamięci i żałoby, a najwygodniej dostać się tu kolejką linową. Cmentarz memorialny powstał w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku: pochowani są tu mieszkańcy, którzy zginęli w starciach wojsk radzieckich z azerbejdżańską opozycją. Łącznie na alei jest ponad sto grobów.

Obok leżą tureccy żołnierze, którzy zginęli w walkach o miasto na początku ubiegłego wieku, są pomniki innych bohaterów, płonie Wieczny ogień, stoi meczet męczenników. Zachowuj się cicho: dla mieszkańców to miejsce osobiste.

30. Stadion Olimpijski

Trybuny i boisko Stadionu Olimpijskiego w Baku nocą

Stadion Olimpijski budowano prawie cztery lata i otwarto go w połowie drugiej dekady XXI wieku. Za podstawę posłużył projekt tureckiej firmy, a obiekt mieści prawie siedemdziesiąt tysięcy widzów i spełnia międzynarodowe standardy. Właśnie tutaj odbyły się pierwsze Igrzyska Europejskie.

W skład kompleksu wchodzą parkingi, bulwar i park, dla dziennikarzy przewidziano osobny budynek. Stadion dał impuls do oczyszczenia sąsiedniego jeziora Böyük Şor, które jest mocno zanieczyszczone ropą. Wejść do środka poza zawodami się nie uda, za to z zewnątrz widać skalę. Minus: w pobliżu nie ma innych atrakcji, jechać warto wyłącznie dla samego stadionu.

31. Rosyjski teatr dramatyczny imienia Sameda Vurguna

Rosyjski teatr dramatyczny imienia Sameda Vurguna narodził się wkrótce po rewolucji, gdy rozpadło się kilka teatralnych trupy, a aktorzy stworzyli nowe zrzeszenie. Po kilku latach zespół otrzymał imię Bakijskiego Teatru Robotniczego, przyjechało tu wielu rosyjskich aktorów.

Przy teatrze otwarto studio, w którym warsztatu uczyli „mejerholdowcy", i tu zaczynała się kariera Fainy Raniewskiej. Od lat trzydziestych teatr nosił imię Azerbejdżańskiego Państwowego Teatru Czerwonego Sztandaru Dramatu Rosyjskiego, a obecną nazwę otrzymał w połowie ubiegłego wieku. W ostatnich latach do zespołu dołączyło wielu młodych azerbejdżańskich aktorów. Wybierz się choć na jedno przedstawienie.

32. Teatr opery i baletu imienia M. F. Achundowa

Teatr opery i baletu imienia Achundowa zbudowali na początku ubiegłego wieku bracia Majiłow i podarowali budynek miastu. Były tu parter, liczne loże dla możnych, balkon i galerie dla prostszej publiczności. Pierwszym przedstawieniem była opera „Borys Godunow", a potem na tej scenie grano operę, balet, operetkę i dramat po rosyjsku i azerbejdżańsku.

Rzeźbiona fasada budynku teatru opery w Baku

Z czasem teatr otrzymał status państwowy i obecną nazwę. Na jego scenie występowali Fiodor Szalapin, Maja Plisiecka i Montserrat Caballé. Dziś wystawia się tu zarówno azerbejdżańską klasykę, jak i światowe spektakle dla dorosłych i dzieci.

33. Bakijskie zoo

Bakijskie zoo otwarto przed drugą wojną światową, a po niej wszystko trzeba było zaczynać od nowa: podstawą nowego parku stały się zwierzęta ewakuowane z Rostowa. Zoo kilkakrotnie przenoszono, aż osunięcie z gór nie pozbawiło rzadkich zwierząt.

Potem zbudowano duże nowe zoo i otwarto je w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Symbolem parku został różowy flaming: sporo tych ptaków postawili na nogi miejscowi weterynarze. Dziś trzyma się tu ponad tysiąc zwierząt, a na zwiedzanie zaplanuj co najmniej trzy godziny. Przyjdź rano, póki nie jest gorąco i zwierzęta są aktywne.

34. Świątynia Ateszgah

Świątynia Ateszgah z płonącym ogniem na dziedzińcu

Ateszgah stoi we wsi Surachany, a historia tych miejsc z przedostatniego wieku wiąże się z wydobyciem ropy: zbudowano tu jedną z pierwszych rafinerii, a konsultantem był Dmitrij Mendelejew. Turyści przyjeżdżają tu dla zoroastryjskiej świątyni czcicieli ognia, zbudowanej tam, gdzie z ziemi wydobywa się gaz palny.

Miejscowi nazywają ten ogień wiecznym i wierzą, że oświetla drogę tym, którzy szukają duchowej prawdy. Naukowcy zaliczają budowlę do pierwszych wieków naszej ery, łuki świątyni zwrócone są na cztery strony świata. Zagraniczny bilet dla dorosłych kosztuje 15 AZN, a łączony z Janar Dag 25 AZN (dane: 09/2026, oficjalna strona świątyni).

Szlakiem jedwabnym szli tu pielgrzymi z różnych krajów, w świątyni bywał nawet Aleksander Dumas. W połowie przedostatniego wieku zablokowano dostęp gazu do powierzchni i pielgrzymi przestali przyjeżdżać; świątynię otwarto ponownie po renowacji w latach siedemdziesiątych.

35. Rezerwat Gobustan

Wulkaniczne błoto i wzgórza Gobustanu pod pochmurnym niebem

Gobustan wart jest osobnej wyprawy: rezerwat dzieli od Baku 60 km, a krajobraz wydaje się marsjański (według danych portalu Azerbaijan Travel, 09/2026). Ziemia jest popękana i martwa, a wulkany błotne raz po raz wydają dźwięki przypominające bulgotanie.

Drugi powód, by tu przyjechać, to naskalne rysunki. Petrogliów jest tu kilka tysięcy i powstały w różnych epokach, od pierwotnej po średniowiecze. Jest też napis pozostawiony przez rzymskiego legionistę w pierwszych wiekach naszej ery. Minus: bez samochodu trudno się dostać, prościej wykupić wycieczkę w Baku.

Atrakcje Baku na mapie

Wszystkie obiekty z listy wygodnie ogląda się na jednej mapie. Zapisz ją w telefonie i układaj trasę na kolejne dni: dzięki temu nie będziesz wracać do tej samej dzielnicy dwa razy.

Bilety i godziny otwarcia: co załatwić z wyprzedzeniem

Płatne obiekty İçərişəhər sprzedają bilety przy wejściu, a Pałac Szirwanszachów i Dziewicza Wieża mają osobne bilety (dane: 09/2026, oficjalna strona rezerwatu). Latem i w weekendy kolejki rosną, więc przyjdź na otwarcie.

Obiekt	Bilet	O czym pamiętać
Pałac Szirwanszachów	płatny, przy wejściu	kompleks jest duży, potrzebujesz godziny lub dwóch
Dziewicza Wieża	osobny bilet	na górze jest punkt widokowy
Świątynia Ateszgah	15 AZN, bilet łączony 25 AZN (strona świątyni)	bilet łączony działa razem z Yanar Dag
Rezerwat Gobustan	płatny, przy wejściu (portal Azerbaijan Travel)	60 km od miasta, potrzebny transport

Reklama

Wycieczki i bilety w Baku

Wycieczki z przewodnikiem, bilety bez kolejki i atrakcje — większość ofert można bezpłatnie anulować.

Zobacz oferty na Tiqets

Widżet wczyta się po wyrażeniu zgody.

⁉️🤔 Częste pytania

Ile dni potrzeba, żeby obejść całą listę?

Na pobieżne zwiedzanie wystarczy co najmniej tydzień, a na spokojnie załóż jakieś dziesięć dni. Trzy, cztery dni poświęć na İçərişəhər, bulwar i muzea w centrum, osobny dzień przeznacz na Gobustan i Ateszgah. Jeszcze jeden dzień zostaw na dalsze meczety i stadion olimpijski.

Kiedy najlepiej jechać do Baku?

Najprzyjemniej jest wiosną i wczesną jesienią. Latem na nabrzeżu jest gorąco i duszno, a zimą często wieje. W upał ratują zamknięte kabiny diabelskiego młyna z klimatyzacją i zacienione alejki Parku Górskiego. Spacery planuj na rano i wieczór.

Czy da się dostać do Gobustanu bez wycieczki?

Da się, ale jest trudniej. Rezerwat dzielą od miasta dziesiątki kilometrów, nie ma tam bezpośredniego metra ani tramwaju. Wygodniej wziąć wycieczkę albo zamówić auto na cały dzień, wtedy w trasę wejdą wulkany błotne, petroglify i Ateszgah. Na własną rękę dojeżdża się autobusem przez miejscowość Gobustan.

Co w Baku jest za darmo?

Stare Miasto, Bulwar Nadmorski, Park Górski, ogród imienia Chaganiego i Plac Fontann są bezpłatne. Za darmo wpuszczają też do Muzeum Miniaturowych Książek. Płacić trzeba za muzea, Pałac Szirwanszachów, Dziewiczą Wieżę, kolejkę linową i Ateszgah.

Gdzie spróbować azerskiej kuchni?

Szukaj kawiarni w İçərişəhər, na Placu Fontann i wzdłuż Bulwaru Nadmorskiego. Podają tu pilaw, dolmę, kiuftę i herbatę z konfiturą. Porcje są duże, więc na obiad wystarczy jedna gorąca potrawa i sałatka.

Krótko: co warto zarezerwować

Baku wygodnie podzielić na trzy części: Stare miasto z pałacami, nowoczesne centrum z bulwarem i muzeami, a także wycieczki za miasto.

Jeśli masz kilka dni: İçərişəhər, Dziewicza Wieża, Bulwar Nadmorski i Płonące Wieże.
Jeśli lubisz muzea: Narodowe Muzeum Sztuki, Muzeum Dywanów i Centrum Hejdara Alijewa.
Jeśli jedziesz z dziećmi: diabelski młyn, „Mała Wenecja" i zoo.
Jeśli chcesz wyjechać za miasto: Ateşgah i Rezerwat Gobustan.

Bilety do muzeów i na punkty widokowe kupuj z wyprzedzeniem: latem kolejki rosną, a rozkład się zmienia.

Co zobaczyć w Baku: 35 miejsc od starego miasta po Gobustan