Przejdź do treści
Chalkidiki: 25 miejsc od jaskini Petralona do wodospadów Varvary

Chalkidiki: 25 miejsc od jaskini Petralona do wodospadów Varvary

Chalkidiki wygląda jak trójząb. Trzy wąskie „palce" wychodzą w Morze Egejskie. Na każdym są własne plaże, klasztory i stare wioski. W czasie jednej podróży raczej nie zobaczysz wszystkiego.

Zebraliśmy 25 miejsc, które warto zobaczyć, i rozłożyliśmy je według „palców". Dla każdego obiektu jest zdjęcie, krótki opis i praktyka: gdzie się zatrzymać, ile iść pieszo i czy potrzebny jest bilet z wyprzedzeniem.

Reklama: w tekście są linki partnerskie, z nich otrzymujemy prowizję, cena dla ciebie się nie zmienia.

Trzy „palce" Chalkidiki i kiedy jechać

💡 Krótko:

  • Kasandra: najbliżej lotniska w Salonikach, tu jest więcej hoteli i tętniących życiem plaż.
  • Sithonia: ciszej i bardziej zielono, tu są najlepsze zatoki do kąpieli.
  • Athos: klasztory i szlaki pielgrzymkowe, na teren wpuszczani są tylko mężczyźni.
  • Bilety i godziny otwarcia kluczowych miejsc: 09/2026, sprawdzone na stronie Ministerstwa Kultury Grecji.

Półwysep składa się z trzech wydłużonych części, które miejscowi nazywają „palcami". Kasandra leży najbardziej na zachód i z lotniska w Salonikach dostaniesz się tu najszybciej. Środkowy palec, Sithonię, wybrali ci, którzy szukają dzikiej przyrody: sosny podchodzą do wody, a między kurortami zostają puste zatoki. Wschodni, Athos, zajmuje republika monastyczna, a wpuszczają tam na specjalne pozwolenia.

Najlepszy czas na podróż: koniec maja, czerwiec i wrzesień. W lipcu i sierpniu morze jest ciepłe, ale na popularnych plażach jest mało miejsca, a ceny noclegów wyższe. Sezon kąpielowy otwiera się tu wcześniej niż na północy kraju, ale w maju woda jest jeszcze chłodna. Do podróży między „palcami" lepiej wziąć samochód: autobusy jeżdżą rzadko, a odległości są duże.

Planuj trasę według „palców", a nie po całym półwyspie naraz. Kasandrę i Sithonię rozdziela zatoka, a droga wokół zajmuje dużo czasu. W ciągu jednego dnia realnie obejrzysz trzy, cztery obiekty obok siebie, więc nie próbuj ogarnąć wszystkiego w czasie jednej podróży.

1. Jaskinia Petralona

Wejście do jaskini Petralona z pawilonem i ścieżką© Sven Dittmar · CC BY-SAFot. Sven Dittmar, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

Jaskinia Petralona znajduje się w zachodniej części Chalkidiki, u stóp góry Katsika, obok wioski o tej samej nazwie. Przypadkiem znaleźli ją miejscowi, którzy szukali na zboczu źródła wody. Zamiast źródła trafili do przestronnych podziemi z salami i wąskimi korytarzami.

W środku witają cię stalaktyty i stalagmity o dziwacznych kształtach. Sale i przejścia ciągną się tu na wiele kilometrów, dlatego jaskinia uchodzi za jedną z największych w Grecji. Naukowcy odkryli pod ziemią kości i czaszki ludzi oraz zwierząt, które żyły w tych miejscach wiele tysięcy lat temu. Dlatego jaskinia jest uznawana za jeden z najważniejszych obiektów paleontologicznych kraju, a część znalezisk wystawiono w gablotach właśnie tutaj.

Obok działa Muzeum Antropologiczne z narzędziami i szczątkami dawnych mieszkańców, nazywa się je poglądowym podręcznikiem rozwoju człowieka. Bilet do jaskini kosztuje 10 €, ulgowy 5 €, osobny bilet do muzeum 5 € (dane: 09/2026, taryfy Ministerstwa Kultury). W środku jest chłodno w każdy upał, więc weź ze sobą kurtkę.

2. Klasztory Meteory

Klasztor na skale w Meteorach o zachodzie słońca© Ioannis Ioannidis · CC BY-SAFot. Ioannis Ioannidis, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Klasztory Meteory stoją nad miasteczkiem Kalambaka w regionie Tesalia. To wysokie skały o niemal pionowych ścianach, a na ich szczytach zbudowano siedziby mnichów. Nazwa tłumaczy się jako „ten, który unosi się w powietrzu". Z boku wygląda, jakby białe budynki z czerwonymi dachami naprawdę wisiały pod chmurami.

Pierwsze klasztory założyli mnisi w czternastym wieku, a wspięcie się na skały było bardzo trudne. Dziś czynnych pozostaje kilka siedzib, a resztę zamieniono na muzea. Największy, Przemienienia Pańskiego, czyli Wielki Meteor, zajmuje szeroki występ skały. W środku zobaczysz stare księgi, rękopisy i przedmioty z życia klasztornego.

Do podnóża prowadzi stroma asfaltowa droga, dlatego wygodniej jechać z kierowcą. Wejście do każdego klasztoru kosztuje 5 € od osoby, płacić trzeba gotówką (dane: 09/2026, Visit Meteora). Każda siedziba ma swój dzień wolny, więc sprawdź rozkład z wyprzedzeniem. Dress code jest surowy: ramiona i kolana zakryte, kobietom przy wejściu wydają długie spódnice. Jeśli nie chcesz zastanawiać się nad rozkładem, zobacz gotowe wycieczki do Meteorów na GetYourGuide.

3. Uranupoli

Panorama Uranopolis z wieżą i plażą© Edal Anton Lefterov · CC BY-SAFot. Edal Anton Lefterov, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

Uranupoli stoi na przylądku tuż przy samym Athosie i służy jako brama do republiki monastycznej. Według legendy miasto założył filozof Aleksarch, który chciał zgromadzić tu ludzi różnych języków i równych w prawach. Próba się nie udała, ale nazwa „miasto nieba" przylgnęła do osady.

Dziś to spokojny kurort z czystą wodą i sosnami wokół. Stworzono tu warunki do rodzinnego wypoczynku, a wieczorem możesz spacerować po nabrzeżu. Z miejscowego portu wypływają łodzie wzdłuż wybrzeża Athosu i z wody widać kilka klasztorów. Dla kobiet taki rejs pozostaje jedynym sposobem, by zbliżyć się do świętej góry.

4. Góra Athos

Góra Athos z zalesionymi zboczami i budynkiem u podnóża© Dave Proffer · CC BYFot. Dave Proffer, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/2.0), Wikimedia Commons

Na Athosie znajduje się prawosławna republika monastyczna. Mieszkają tu mnisi z różnych krajów, a sam teren ma szczególny status. Na zboczach góry położone są monastery, skity i cele, otoczone subtropikalną zielenią.

Republika żyje według własnego statutu, a wszystkie wspólnoty podlegają duchowej jurysdykcji Wschodniego Kościoła Prawosławnego. Na półwysep mogą dostać się wyłącznie mężczyźni i tylko za pozwoleniem, które trzeba wyrobić z wyprzedzeniem. Dla pielgrzymów to trasa na kilka dni, a zwykli turyści najczęściej ograniczają się do rejsu łodzią wzdłuż wybrzeża. Nawet z wody skały i monastery robią ogromne wrażenie.

5. Kasandra

Piaszczysta plaża i białe hotele na Kassandrze© Максим Улитин · CC BYFot. Максим Улитин, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Kasandra uchodzi za najbardziej zagospodarowany „palec" Chalkidiki. Nazwę zawdzięcza królowi Kassandrowi, a pierwsze osady pojawiły się tu już w starożytności. W reliktowych jaskiniach odnaleziono malowidła naskalne, które opowiadają o życiu ludzi pierwotnych.

Na półwyspie zachowały się zabytki: świątynia Zeusa, sanktuarium Dionizosa oraz akropol Antigonei. Dziś Kasandra to szereg kurortowych miasteczek z hotelami, tawernami i infrastrukturą plażową.

Na Kasandrze znajdziesz Nea Moudanię, Nea Potideę, Kaliteę, Pefkochori i Afitos. Niemal w każdym miasteczku jest własna plaża i promenada, a między nimi kursują autobusy. Lecznicze morskie powietrze i czyste plaże sprawiają, że ten „palec" jest najpopularniejszym miejscem na wypoczynek.

6. Loutra Pozar

Ludzie kąpią się w termalnym basenie wśród wodospadów

Naturalny kurort spa Loutra Pozar leży w górach, u stóp dwóch szczytów, które osłaniają go przed zimnymi wiatrami. Przyjeżdża się tu po zdrowie. Gorące źródła termalne i górskie powietrze pomagają przy problemach ze stawami, skórą i oddychaniem.

Wodę mineralną nie tylko się tu stosuje w kąpielach, ale też pije: pomaga przy chorobach żołądka i nerek oraz usuwa nadmiar soli. Wodę przyjmuje się przez cały rok, a łaźnie działają przy każdej pogodzie. W osadzie jest wiele niewielkich hoteli i apartamentów, a ceny utrzymują się niższe niż na wybrzeżu.

Między zabiegami możesz spacerować górskimi ścieżkami wokół kurortu. Miejscowi gotują ze świeżych produktów, dlatego kolacja w tawernie jest tu również częścią leczenia.

7. Afitos

Widok z punktu widokowego Afitos na zatokę© MaryGrigoriadou · CC BY-SAFot. MaryGrigoriadou, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Afitos leży w samym centrum Kasandry, więc stąd wygodnie jeździ się na wycieczki po całym półwyspie. Miasteczko znane jest od starożytności: pisali o nim Arystoteles, Herodot i Tukidydes. Wybijano tu nawet własne monety.

W minionych stuleciach miasteczko popadło w zapomnienie podczas walk wyzwoleńczych, a później mieszkańcy wrócili i odbudowali je na nowo. Ulice wybrukowano kamieniem, a fasady domów wzniesiono z miejscowego kamienia, dlatego Afitos od dawna upodobali sobie artyści.

W miasteczku stoi świątynia świętego Dymitra, jedyna w swoim rodzaju bazylika z kopułą. Gości przyciągają stare dworki, a z punktu widokowego Vrachos rozciąga się widok na zatokę. W pobliżu zachowały się ruiny akropolu Koutsomylo.

8. Góra Olimp

Skaliste szczyty góry Olimp pod błękitnym niebem© kallerna · CC BY-SAFot. kallerna, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Olimp uchodzi za najwyższy masyw górski Grecji. Dla starożytnych Greków był domem bogów, a dziś to park narodowy z unikalną przyrodą. Szczyt składa się z kilku nazwanych wierzchołków, a najwyższy z nich nosi imię Mitikas.

Według podań ludzie od dawna próbowali wspiąć się do bogów, ale droga dla śmiertelników była zamknięta. Boginie pór roku strzegły podejść i zsyłały chmury oraz huraganowe wiatry. U podnóża zachowało się starożytne miasto Dion, skąd, jak głosi legenda, Aleksander Macedoński wyruszał na swoje wyprawy.

Na Olimp można wchodzić oznakowanymi szlakami, ale potrzebne jest przygotowanie i wygodne obuwie. Stoją tu też stare klasztory św. Dionizego i Świętej Trójcy, a wokół szczytów rozciągają się alpejskie łąki. Park powstał, aby chronić rzadkie rośliny i zwierzęta.

9. Nea Fokea

Bizantyjska wieża nad zatoką z łodziami rybackimi© Tryfon Manolis · CC BY-SAFot. Tryfon Manolis, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Nea Fokea ciągnie się wzdłuż morza na Kassandrze. Oficjalnie miejscowość ma historię sięgającą ubiegłego wieku, ale ludzie mieszkali tu od starożytności. Według podania w pobliżu nauczał apostoł Paweł, a na pamiątkę tego na obrzeżach zachowała się jaskinia i źródło.

W przedniej części jaskini urządzono kaplicę, a w głąb prowadzi wąskie przejście. Przychodzą tu i turyści, i pielgrzymi. Kiedyś stał w tym miejscu metoch klasztoru św. Pawła, a w miasteczku zachowały się domki klasztornych robotników.

Na wysokim brzegu stoi bizantyjska wieża, która do dziś służy jako punkt orientacyjny. Chroniła mnichów w niespokojnych czasach, a pod nią znajduje się cerkiew Dwunastu Apostołów.

10. Nea Potidea

Ruiny starożytnego muru przy kanale Nea Potidea© DocWoKav · CC BY-SAFot. DocWoKav, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Nea Potidea leży w najwęższym miejscu Kassandry, przy kanale, który oddziela półwysep od lądu. W starożytności było tu ważne polis, a później miasto otrzymało imię „Brama Kassandry". Część starych murów zachowała się do naszych czasów.

Turyści oglądają ruiny twierdzy i pozostałości dawnych budowli. Mur, który wzniesiono jeszcze za Justyniana, chronił miasto od strony kanału. W miasteczku jest wiele cerkwi: świątynia Najświętszej Bogurodzicy, cerkwie św. Mikołaja i św. Eustachego.

Osobnej uwagi warta jest kaplica Archaniołów. Zbudowano ją w przedostatnim stuleciu z kamienia starożytnego miasta. Dziś Nea Potidea stała się popularnym kurortem z malowniczymi widokami i lazurowym morzem.

11. Aja-Paraskevi

Niewielka wioska w sosnowym lesie, kilka kilometrów od morza. Przyjeżdża się tu dla term: na ich bazie działa spa. Miejsce docenią ci, którzy lubią spokojny wypoczynek i piesze wędrówki.

Na wzgórzu stoi cerkiew św. Paraskewy, która dała nazwę osadzie. Stąd rozciągają się widoki na spokojne okoliczne krajobrazy. W pobliżu otwarto Muzeum Folkloru ze starymi przedmiotami codziennego użytku.

Od wzgórza do morza prowadzą schody, a na dole trafisz do jaskini ze stalaktytami, gdzie kiedyś odkryto wodę mineralną. Na nurków czekają tu podwodne jaskinie, dlatego miejsce jest popularne wśród miłośników divingu.

12. Nea Moudania

Zdjęcie lotnicze nadmorskiego miasta Nea Moudania z wysokości© Geraki · CC BY-SAFot. Geraki, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Nea Moudania uchodzi za drugie co do wielkości miasto Chalkidiki i jej centrum handlowe. Skupiają się tu sklepy, targi i najgłośniejsze na półwyspie życie nocne. Młodzież chodzi do klubów ze znanymi didżejami, a miłośnicy teatru oglądają spektakle pod gołym niebem nad brzegiem morza.

Głównym zabytkiem miasta jest duża cerkiew z różowej cegły, poświęcona św. Jerzemu. Widać ją niemal z każdego punktu. Świątynia składa się z dwóch części, a kolumny wokół budynku uczyniły ją wizytówką miasta.

W pobliżu działają muzeum etnograficzne i muzeum rybołówstwa, bo miejscowi od dawna żyli z połowów. W połowie lipca miasto hucznie obchodzi Dzień Sardynki.

13. Kalitea

Nazwa Kalitea tłumaczy się jako „piękny widok" i to nie przesada. Jeden z najsłynniejszych kurortów półwyspu rok w rok przyciąga wielu turystów. Wejście do wody jest tu łagodne, a morze spokojne, dlatego przyjeżdżają tu rodziny z dziećmi.

Wzgórza osłaniają miasteczko od silnego wiatru, więc dużych fal prawie nie ma. Młodzież doceni życie nocne, a starsze pokolenie zajmie się shoppingiem. Wśród zabytków ciekawe są ruiny dawnych świątyń Zeusa i Dionizosa.

W miasteczku stoją chrześcijańskie cerkwie św. Pantelejmona i św. Mikołaja Cudotwórcy, którego w Grecji otacza się szczególną czcią. Z punktu widokowego rozciągają się panoramy do zdjęć, a wieczorem przyjemnie spaceruje się tu promenadą.

14. Chanioti

Panorama Chanioti z wysokości nad morzem© Petar Milošević · CC BY-SAFot. Petar Milošević, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Chanioti leży około godziny jazdy od Salonik. To cicha miejscowość wypoczynkowa, gdzie odpoczynek płynie spokojnym rytmem. Rodziny z dziećmi spędzają tu czas bez pośpiechu: morze jest blisko, plaża urządzona, a głośnego centrum nie ma.

Osada powstała już w starożytności, o czym świadczą znaleziska archeologów. Stare miasto niemal całkowicie zniszczyło silne trzęsienie ziemi w ubiegłym stuleciu i mieszkańcy przenieśli domy bliżej morza. Klimat pozwala uprawiać oliwki, wypasać kozy i łowić ryby, dlatego miejscowa kuchnia opiera się na własnych produktach.

Z miejscowości wygodnie dojedziesz do sąsiednich miasteczek ze świątyniami i starymi dzielnicami. Wieczorem możesz zjeść kolację w tawernie nad wodą.

15. Souroti

plac Suroti z drzewami i latarniami© User:Galanaki · CC BY-SAFot. User:Galanaki, CC BY-SA (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/), Wikimedia Commons

Niewielka wioska w pobliżu Salonik słynie ze swojej wody mineralnej. Uchodzi za jedną z najzdrowszych w Grecji. Ale przyjeżdża się tu nie tylko po wodę: Souroti od dawna jest miejscem pielgrzymek.

W wiosce działa stary żeński klasztor Jana Teologa. Spoczywa tu Paisjusz Athos, którego cerkiew czci jako świętego. Urodził się w Kapadocji, a mnichem został po wojnie i założył żeński klasztor w pobliżu Souroti.

Klasztor stoi na szczycie dużego wzgórza, a od niego rozciągają się widoki na należące do wspólnoty gaje oliwne. Przyjeżdżają tu pielgrzymi z różnych krajów, dlatego dziedziniec jest zwykle pełen gości.

16. Ierissos

Czerwony kościół z dzwonnicą na ulicy w Ierissos© Саша Шљукић · CC BYFot. Саша Шљукић, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Ierissos ma historię sięgającą starożytności i kiedyś było znaczącym polis w składzie Macedonii. Miejscowych od dawna uważano za znakomitych szkutników. Sekrety budowy łodzi strzeżono w rodzinach i przekazywano w spadku.

Do dziś robi się tu łodzie według starych technologii z dobrej jakości sosnowych bali. Spacerując po mieście, obejrzysz ruiny murów twierdzy, które chroniły mieszkańców przed najazdami.

Na promenadzie stoi Akwarium z mieszkańcami miejscowych wód. A w amfiteatrze pokazują trójwymiarowe filmy o Athosie i podwodnym świecie: to jedyne takie kino w Grecji.

17. Polijros

Pełną panoramę Polijrosu wygodnie ogląda się przy kaplicy proroka Eliasza. Stąd do miasta prowadzi pieszy szlak, a niżej leżą pola oliwne. Samo miasto łączy stare budynki ze współczesnymi konstrukcjami i tym właśnie ciekawi turystów.

Główny zabytek miasta, Muzeum Archeologiczne, stoi na placu Bohaterów w centrum. W jego salach zgromadzono znaleziska od epoki brązu po starożytność: broń, biżuterię i posągi. Tu też zobaczysz marmurową głowę Dionizosa.

Obok muzeum bije źródło z wodą pitną. Miasto jest bogate w świątynie, a w starej części stoi cerkiew św. Mikołaja.

18. Agios Nikolaos

Białe domy z czerwonymi dachami, sosny wokół i długie piaszczyste plaże wzdłuż brzegu. Agios Nikolaos uchodzi za jedną z najbardziej zielonych wsi półwyspu. Miejscowi od dawna słynęli jako mistrzowie kamieniarstwa, dlatego niemal każdy stary dom jest tu ciekawy jako zabytek.

Na brzegu stoi dawna wieża, obok której badano starożytne miasto Singos. Zachowały się też pozostałości akropolu, które może obejrzeć każdy. Pielgrzymi przychodzą do klasztoru św. Mikołaja, kaplicy św. Jerzego i na dziedziniec athoskiego klasztoru Ksenofonta.

Pod koniec lipca hucznie obchodzi się tu święto św. Paraskewy. Jeśli przyjedziesz w tym czasie, trafisz na ludowe zabawy.

19. Stagira

Ruiny Stagiry na wzgórzu z widokiem na morze© G. Fantom · CC BY-SAFot. G. Fantom, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Stagira znana jest jako ojczyzna Arystotelesa. Park Arystotelesa na wzgórzu uchodzi za najznaczniejszy zabytek półwyspu. Zgromadzono tu interaktywne przyrządy, które pokazują odkrycia uczonego: soczewkę, teleskop, zegar słoneczny i wahadło.

Godziny otwarcia sprawdzone 09/2026 na oficjalnej stronie: park jest otwarty od 8:30 do 19:30. Z punktu widokowego zobaczysz zatokę Ierissos i Athos. Na centralnym placu stoi posąg Arystotelesa, a co roku w Stagirze odbywa się festiwal „Arystoteleja".

Niżej zachowały się ruiny starożytnego miasta z murami obronnymi i fundamentami domów. W pobliżu można znaleźć starą łaźnię i pozostałości twierdzy przy opuszczonych kopalniach.

20. Gerakini

Wioska Gerakini z kościołem wśród wzgórz© Aristolaos · CC BY-SAFot. Aristolaos, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

Gerakini wyrosło obok złóż białego kamienia. Ten materiał wywożono nie tylko po Grecji, ale i za granicę. W starej części miasta do dziś widać kopalnie i dzielnice górników.

W drugiej połowie ubiegłego wieku miejscowość odkryli turyści i ją pokochali. Proste brukowane uliczki z ławkami i latarniami też uchodzą za lokalny zabytek: czuć na nich ducha miasta.

Do planu warto wpisać miejscowy klasztor na skalnym występie: stamtąd otwiera się szeroka panorama. Do tego dochodzą długie plaże, czyste morze i łagodny klimat.

21. Vourvourou

Zatoka Vourvourou z łodziami o zachodzie słońca© Sprint28 · CC BY-SAFot. Sprint28, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

Vourvourou leży na wschodnim brzegu Sithonii. Jego plaże uchodzą za jedne z najlepszych na wypoczynek z dziećmi. Morze jest turkusowe i ciepłe, a same plaże wąskie, ale długie i dość mało zatłoczone.

To stara wioska rybacka. Spacerując po miejscowości, kupisz świeże ryby prosto od rybaków. Nietypowy układ i architektura przyciągają uwagę, a część domów należy do wykładowców uniwersytetu Arystotelesa.

Na północy okolicy zachował się fragment Wielkiego Muru. W dawnych czasach próbowano nim chronić cały półwysep, a do nas dotarły tylko niewielkie fragmenty z ciasno ułożonych kamieni.

22. Plaża Kavourotrypes (Orange Beach)

Skalista plaża Kavourotrypes z turkusową wodą i sosnami© kallerna · CC BY-SAFot. kallerna, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Kavourotrypes, nazywana częściej Orange Beach, leży na północ od miasta Sarti, obok Vourvourou. Nazwa tłumaczy się jako „Krabie nory": woda wyżłobiła w skałach dziwaczne otwory. O świcie skały stają się pomarańczowe, dlatego plażę lubią fotografowie.

Dostaniesz się tu samochodem, autobusem linowym albo łodzią. Nie szukaj tu jednak samotności: leżaki są zajęte, gra muzyka, jest dużo rodzin z dziećmi, bo morze jest płytkie.

Zejście jest niewygodne, ale wzdłuż brzegu znajdziesz maleńkie zatoczki na kilka osób. Dzicy turyści zostają tu na kilka dni i mieszkają w namiotach.

23. Plaża Glarokavos

Glarokavos leży na Kassandrze, niedaleko Salonik. To laguna z czystym, jasnym piaskiem i łagodnym wejściem do wody. Wysokie drzewa hamują wiatr, dlatego prawie zawsze jest tu cicho i nie ma fal.

Piaszczysta mierzeja z sosnami przy lagunie Glarokavos© Mary papadopoulou · CC BY-SAFot. Mary papadopoulou, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Jeszcze niedawno plaża była dzika, ale teraz przyjeżdżają tu i miejscowi, i turyści. Miejsce nada się na wypoczynek z dziećmi, a poza tym spotkasz tu ekipy z namiotami i nurków.

Dostaniesz się samochodem po drodze gruntowej albo łódką, która latem pływa z Sithonii. Auto zostawisz na urządzonym lub dzikim parkingu. Najlepszy czas na wizytę: koniec wiosny albo wrzesień i październik, latem bywa zbyt gorąco.

24. Plaża Armenistis

Armenistis ma Błękitną Flagę za czystość i potwierdza to miano podczas regularnych kontroli. Znajdziesz go łatwo: na drodze w Sithonii między Sarti a Vourvourou stoi drogowskaz. Plaża jest szeroka i długa.

Jest tu dość miejsca na boiska do siatkówki, postój łodzi, sklepiki i leżaki z parasolami. W pobliżu nie ma wsi, dafür działa kemping z domkami, wifi i bankomatem.

Przejrzysta woda otoczona jest zielenią, a w oddali widać Athos. Łagodne wejście zmienia się w głębinę już po kilku metrach. Nurkom podobają się skały, które tarasami schodzą pod wodę.

25. Wodospady Varvary

Wodospad Agia Varvara wśród skał i zieleni© Periklis Siopis · CC BY-SAFot. Periklis Siopis, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Wodospady leżą niedaleko wsi Varvara i Olympiada. Prowadzi do nich droga gruntowa, a po drodze trzeba przejść rzekę w bród, dlatego lepiej zamówić jeepa albo iść z przewodnikiem. Samo miejsce jest urządzone: są altany i ścieżki.

Czekają tu na ciebie dwa wodospady, które spadają z niewielkiej skały. Wokół rosną buki, leszczyny i lipy, a na punkcie widokowym można odpocząć w cieniu. Przyroda obfituje w ptaki, motyle, salamandry i żółwie.

Czasem trafiają się węże i pszczoły, więc bierz zakryte buty i patrz pod nogi. dafür widok na wodospady i las jest wart drogi, a kąpiel w chłodnej wodzie orzeźwia po przejściu.

Reklama

Wycieczki i bilety w Halkidiki

Wycieczki z przewodnikiem, bilety bez kolejki i atrakcje — większość ofert można bezpłatnie anulować.

Zobacz oferty na GetYourGuide

Widżet wczyta się po wyrażeniu zgody.

Zabytki Chalkidiki na mapie

Na mapie poniżej zebrano wszystkie miejsca z zestawienia. Zaznacz potrzebne punkty i zaplanuj trasę zawczasu: między odległymi obiektami jedzie się samochodem godzinę i dłużej. Jeśli przygotowujesz wyjazd na kilka dni, podziel trasę według „palców", żeby nie tracić czasu na drogę.

Jak poruszać się po Chalkidiki

Półwysep jest duży i bez samochodu zobaczysz mniej niż połowę miejsc z zestawienia. Komunikacja publiczna łączy głównie duże miasta, a nie plaże i odległe klasztory. Poniżej zebraliśmy praktyczne wskazówki, które oszczędzają czas.

Wynajem auta. Najwygodniejsza opcja na 25 obiektów. Samochód bierz na lotnisku w Salonikach: drogi na półwyspie są dobre, a drogowskazy zrozumiałe. W wysokim sezonie rezerwuj zawczasu, inaczej wybór będzie mały, a ceny wzrosną. Na drogi gruntowe do wodospadów Varvary i dzikich plaż lepiej nada się wyższe auto: zwykły osobowy nie wszędzie przejedzie.

Autobusy. Autobusy międzymiastowe jeżdżą z Salonik na Kassandrę i do Sithonii. W głębi półwyspu kursów jest mniej i jeżdżą rzadko. Autobusem dostaniesz się do dużych miast, ale nie objedziesz wszystkich obiektów, więc rozkład sprawdzaj wieczorem dzień wcześniej.

Parkowanie. Przy popularnych plażach latem brakuje miejsc. Przy Kavourotrypes i Armenistis parkingi są niewielkie albo dzikie, więc przyjeżdżaj rano. W kurortach szukaj parkingu w zaułkach, a nie na nabrzeżu: przy wodzie miejsca są zajęte przez cały dzień.

Morze. Część miejsc wygodniej zwiedzać z wody. Na wyspę Amouliani pływa prom z portu obok Ouranoupoli, z Sithonii latem kursują łódki na dzikie plaże, a z Ouranoupoli wypływają kutry wzdłuż Athosu. Rejs często zastępuje długą drogę lądem.

Ubranie i pieniądze. Do klasztorów Athosu nie wpuszczają w szortach i z odkrytymi ramionami. Weź zakryte buty na górskie ścieżki, strój kąpielowy, krem z filtrem i lekką kurtkę: pod ziemią w jaskini Petralona i na szczytach jest chłodno. Karty przyjmują prawie wszędzie, ale w małych tawernach pewniejsza jest gotówka.

Kiedy jechać. Wycieczki jednodniowe planuj rano: przed południem przy głównych miejscach gromadzą się grupy wycieczkowe.

Planowanie dzień po dniu

Podziel wyjazd według „palców", wtedy mniej jedziesz, a więcej oglądasz. Jeśli masz mało czasu, wybierz jeden „palec" i nie trać dnia na przejazdy.

Kassandra, jeden lub dwa dni. Rano zwiedź jaskinię Petralona i Muzeum Antropologiczne, potem przenieś się do Afitos i Nea Fokea. Po obiedzie zajrzyj do Nea Potidea nad kanał i wróć do Kalithei albo Nea Moudania na kolację. Baza na nocleg jest tu najwygodniejsza.

Sithonia, jeden lub dwa dni. Poświęć dzień na plaże i wioski wschodniego brzegu: Vourvourou, Kavourotrypes, Armenistis. Zachód słońca łap przy wodzie, a zatrzymaj się w Vourvourou albo Agios Nikolaos. Między plażami bierz samochód: autobusy prawie tu nie docierają.

Athos i wschód, jeden dzień. Rano przyjedź do Ouranoupoli i weź kuter wzdłuż Athosu. Po rejsie wjedź do Stagiry do parku Arystotelesa, a po drodze obejrzyj Ierissos ze stoczną i starym akropolem.

⁉️🤔 Częste pytania

Kiedy najlepiej jechać na Chalkidiki?

Najprzyjemniej jest pod koniec maja, w czerwcu i we wrześniu. Woda jest już ciepła, a plaże są luźniejsze niż w szczycie lata. W lipcu i sierpniu jest goręcej i drożej, ale za to morze jest najcieplejsze. W maju można się opalać, ale woda orzeźwia, więc weź ciepłe ubranie na wieczór.

Czy trzeba kupować bilety z wyprzedzeniem?

Do jaskini Petralona i klasztorów Meteorów bilety sprzedają przy wejściu, rezerwacja nie jest konieczna. W wysokim sezonie bywają kolejki, więc przyjeżdżaj na otwarcie. Na statki wzdłuż Athos i na wycieczki lepiej rezerwować miejsca z wyprzedzeniem: w lipcu i sierpniu rozchodzą się szybko.

Czy kobiety mogą wejść na Athos?

Na teren republiki klasztornej kobiet nie wpuszcza się już od wielu stuleci. Jedyny sposób, żeby zobaczyć Athos z bliska, to rejs statkiem wzdłuż wybrzeża z Uranopolis. Z wody dobrze widać kilka klasztorów i skały. Taka trasa jest otwarta dla wszystkich.

Gdzie się zatrzymać, żeby objechać wszystkie miejsca?

Najwygodniej wybrać bazę na Kassandrze: Nea Moudania, Kalitea, Chanioti albo Afitos. Stąd blisko do zachodnich atrakcji i lotniska. Dla Sithonii wybierz Vourvourou albo Agios Nikolaos, a dla Athos odpowiednie będzie Uranopolis. Między „palcami" będziesz jeździć samochodem.

Jak dostać się na trudno dostępne plaże?

Do Kavourotrypes i Glarokavos prowadzą drogi polne, a w sezonie z Sithonii pływają łódki. Do wodospadów Varvary potrzebny jest jeep: będziesz musiał przejść rzekę w bród. Bez samochodu część miejsc pozostanie niedostępna, więc wypożycz auto albo wybierz wycieczkę z transferem.

Krótko: co warto zarezerwować

Ułóżmy ten wybór według scenariuszy. Jeśli masz tylko trzy dni, wybierz Kassandrę: Afitos i Nea Fokea są blisko siebie. Jeśli masz tydzień, dodaj Sithonię oraz plaże Kavourotrypes i Armenistis. Na podróż duchową wybierz Athos z rejsem z Uranopolis.

  • Jeśli to twoja pierwsza podróż: baza w Kalitei albo Nea Moudanii i samochód z wypożyczalni.
  • Jeśli jedziesz z dziećmi: plaże Kalitei, Vourvourou i Glarokavos z łagodnym wejściem do wody.
  • Jeśli szukasz ciszy: Sithonia, Armenistis i wodospady Varvary.
  • Jeśli interesuje cię historia: jaskinia Petralona, Stagira i Nea Potidea.

wybierz hotel na Chalkidiki na Trip.com

zamów transfer z lotniska w Salonikach