Co zobaczyć w Jurmale: 20 miejsc od Dzintari do Ķemeri

Jurmała ciągnie się wzdłuż Zatoki Ryskiej i składa się z kilku dzielnic kurortowych. Przyjeżdżasz tu z Rygi kolejką i wysiadasz tam, gdzie kończy się miasto, a zaczyna las sosnowy. Kurort wyrósł z osad rybackich nad brzegiem. W 1920 roku połączono je w miasto Ryskie Wybrzeże. W 1959 roku miasto weszło w skład Rygi. Od 1966 roku Jurmała znów jest osobnym miastem, w którym mieszka dziś ponad pięćdziesiąt tysięcy ludzi.

Poniżej dwadzieścia miejsc, które warto zobaczyć: od sali koncertowej w Dzintari do Białej Wydmy w Lielupe.

💡 W skrócie:

• Kurort rozciągnął się wzdłuż zatoki, a dzielnice następują jedna po drugiej: Dzintari, Majori, Dubulti, Bulduri, Lielupe i Ķemeri.
• Kolejka z Rygi zatrzymuje się w każdej dzielnicy: wysiądź na swojej stacji i idź do morza.
• Ceny i godziny otwarcia: 09/2026, sprawdzone na oficjalnej stronie.

Reklama: w tekście są linki partnerskie, z nich otrzymujemy prowizję, cena dla ciebie się nie zmienia.

1. Park leśny „Dzintari"

© karel291 · CC BYFot. karel291, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Park „Dzintari" zajmuje centrum kurortu i dochodzi do samej plaży. Rośnie tu gaj sosnowy, który ma około dwustu lat. Ścieżki są równe i szerokie, więc z wózkiem dziecięcym przejedziesz prawie wszędzie. Głośnej muzyki i straganów nie ma, działa niewielka kawiarnia z wypiekami, lodami i kawą.

Dla dzieci urządzono place zabaw z huśtawkami, trampolinami, linowymi labiryntami i elektrycznymi samochodzikami. Nad parkiem góruje ażurowa wieża z tarasem widokowym. Z góry zobaczysz las iglasty, wydmy i morze.

• Dla kogo: rodziny z dziećmi i ci, którzy szukają ciszy nad morzem.
• Minus: wieża kołysze się na wietrze, wchodzenie na górę bywa nieprzyjemne.

2. Ulica Jomas

© Dmitrijs Purgalvis · CC BYFot. Dmitrijs Purgalvis, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Ulica Jomas biegnie przez centrum Majori i uchodzi za najstarszą na całym wybrzeżu. Strefa piesza łączy stację kolejową Majori z globusem Jurmały na drugim końcu. Drewniane domy nie raz płonęły i były odbudowywane od nowa, dlatego wygląd ulicy zmieniał się kilkakrotnie.

Dziś to główna handlowa arteria kurortu: sklepy z pamiątkami, targ, apteki, kawiarnie i hotele stoją niemal stłoczone obok siebie. Latem jest tu tłoczno, a miejscowi co roku urządzają święto ulicy z konkursami i koncertami.

• Jak dojechać: kolejką do stacji Majori, wyjście prowadzi prosto na ulicę (według mapy).
• Minus: w lipcu i sierpniu na Jomas jest ciasno, stolik w kawiarni zajmuj zawczasu.

3. Zespół letniskowy Kristapsa i Augusty Morbergów

© Aleksandrs Čaičics · CC BY-SAFot. Aleksandrs Čaičics, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Letnią rezydencję zbudował magnat budowlany Kristaps Morberg dla siebie i żony Augusty. Projekt tworzył sam, w stylu neogotyckim. Budowa zaczęła się w latach osiemdziesiątych XIX wieku i trwała ponad trzydzieści lat, bo koncepcja zmieniała się w trakcie prac.

Zębate wieżyczki z wiatrowskazami, witraże i ażurowe tarasy czynią dom podobnym do zamku z bajki. Kominy Morberg wyprowadził do wnętrza, aby wodą deszczową podlewać rośliny w szklarni. Dworek zapisał w testamencie Uniwersytetowi Łotewskiemu, a niedawno został odrestaurowany i odzyskał dawny wygląd fasady.

• Dla kogo: miłośnicy drewnianej architektury i fotografowie.

4. Muzeum plenerowe w Jurmale

© Rūta Rulle · CC BY-SAFot. Rūta Rulle, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

W miejscu muzeum stała kiedyś wieś rybacka: mężczyźni łowili i wędzili ryby, kobiety prowadziły gospodarstwo. Ekspozycję zaczęto gromadzić w 1970 roku i zwożono do Buļļuciems łodzie, wędzarnie, sieci, kotwice i całe chaty z całej Łotwy. Wszystkie przedmioty są autentyczne, z użytku rybaków.

Opiekunowie pokazują, jak naprawiać sieci i wiązać morski węzeł, częstują wędzoną rybą, śpiewają pieśni ludowe. Wstęp jest bezpłatny, audioprzewodnik wypożycza się za osobną opłatą (dane: 09/2026, visitjurmala.lv). Adres: Tīklu iela 1a w Buļļuciems, obok parku przyrodniczego Ragakāpa. Latem do muzeum jeździł autobus ekspresowy numer pięć, łączył Buļļuciems z Ķemerami (dane: 09/2026, visitjurmala.lv).

• Minus: od 23 sierpnia 2026 roku muzeum jest zamknięte z powodu uszkodzeń po sztormie (dane: 09/2026, visitjurmala.lv).

5. Dom-muzeum Aspazji

© Dmitrijs Purgalvis · CC BYFot. Dmitrijs Purgalvis, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Aspazja była łotewską poetką i żoną poety Janisa Rainisa. Po śmierci męża wyjechała z Rygi, a w 1933 roku kupiła niewielką willę w Dubułti. Niebieski drewniany budynek zdobi lazurowe rzeźbienie, a za życia gospodyni zbierali się tu pisarze, malarze i muzycy.

Ekspozycję odtwarzano od 1990 roku na podstawie starych fotografii i dokumentów, muzeum otwarto w 1996 roku. W pokojach rozbrzmiewa muzyka, czyta się wiersze Aspazji, a podczas zwiedzania organizuje się herbatki. Wielka sala na parterze służy jako przestrzeń wystawowa.

• Jak dojechać: pociąg podmiejski do stacji Dubułti, dalej około dziesięciu minut pieszo (według mapy).
• Minus: od 4 września 2026 roku stała ekspozycja jest zamknięta z powodu remontu werand, otwarta jest dla ciebie tylko sala wystawowa (dane: 09/2026, visitjurmala.lv).

6. Globus Jurmały

© karel291 · CC BYFot. karel291, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Globus stoi na skrzyżowaniu ulic Jomas i Turaidas i uchodzi za największy w kraju. Złożono go z miedzianych płyt na stalowym szkielecie, a konstrukcja waży prawie tonę. Pomnik wymyślono pod koniec lat 60. XX wieku, w 2003 roku odrestaurowano, a w 2015 roku uszkodził go sprzęt budowlany.

Po remoncie globus otrzymał nową instalację elektryczną i mechanizm obrotowy. Wieczorem w miejscach światowych stolic zapalają się światła, a globus kręci się jak prawdziwa kula ziemska. Turyści fotografują się tu bez przerwy, a miejscowi umawiają się przy globusie na spotkania.

• Dla kogo: dla tych, którzy spacerują po Jomas wieczorem, gdy włącza się podświetlenie.

7. Rzeźba żółwia

© Егор Журавлёв from Smarde, Latvia · CC BY-SAFot. Егор Журавлёв from Smarde, Latvia, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0), Wikimedia Commons

Brązowego żółwia ustawiono w 1995 roku na brzegu morza obok pawilonu morskiego. Rzeźbę stworzył łotewski mistrz Janis Bard. Istnieje kilka wersji, dlaczego właśnie żółw: symbol długowieczności, aluzja do niespiesznego życia kurortu albo po prostu chęć zwierzęcia, by wykąpać się w chłodnej wodzie.

Zdjęcie z żółwiem dawno stało się tradycją, a przyjęło się też pocierać mu głowę, żeby życzenie się spełniło. Znalezienie rzeźby jest proste: stoi w Majori, niedaleko plaży.

• Jak dojechać: od stacji Majori ulicą Atra do morza, mniej niż kilometr pieszo (według mapy).

8. Park przyrodniczy Ragakapa

© Егор Журавлёв from Smarde, Latvia · CC BY-SAFot. Егор Журавлёв from Smarde, Latvia, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0), Wikimedia Commons

Park Ragakapa leży w dzielnicy Lielupe i należy do najcichszych miejsc kurortu. Rosną tu reliktowe drzewa liczące około trzystu lat, a wydmy uchodzą za najwyższe i najszersze na Łotwie. Ich wysokość sięga około osiemnastu metrów.

Przez park poprowadzono ścieżki ekologiczne o nazwach takich jak „Przyrodnicza" i „Ścieżka owadów". Drewniane pomosty i schody pomagają wchodzić i schodzić, dlatego trasa jest odpowiednia zarówno dla dzieci, jak i dla osób z niepełnosprawnościami. W najwyższych punktach urządzono punkty widokowe, a drogowskazy nie pozwolą ci się zgubić.

• Jak dojechać: pociąg podmiejski do stacji Lielupe, dalej pieszo w stronę morza (według mapy).

9. Sala koncertowa „Dzintari"

© Okras · CC BY-SAFot. Okras, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Pierwsza scena w tym miejscu powstała pod koniec XIX wieku, wtedy nazywała się „Ogród koncertowy kurhausu Edinburg". Współczesną salę zbudowano w latach 60. XX wieku według projektu architekta Modrisa Gelzisa. Budynek nie ma ścian, tylko dach, i mieści około dwóch tysięcy widzów.

W połowie lat 2000 salę zrekonstruowano: scenę zrobiono pięciopoziomową, odświeżono akustykę, zamontowano promienniki podczerwieni i miękkie siedzenia. Mała sala powstała w latach 30. XX wieku i uchodzi za zabytek architektury, po renowacji w 2012 roku przyjmuje sześćset osób. Większość łotewskich festiwali i koncertów odbywa się właśnie tutaj.

• Jak dojechać: pociąg podmiejski z Rygi do stacji Dzintari, sala stoi sto metrów od zatoki (według mapy).

10. Park narodowy Ķemeri

Park narodowy Ķemeri zaczyna się kilka kilometrów od morza i chroni bagna, lasy oraz źródła mineralne. Ptaki wygodnie obserwuje się z przygotowanych platform, a nieco dalej rośnie las olszy czarnej, który nie ma prawie odpowiedników w Europie. Z drzew zwisają liany, a gałęzie leszczyny tworzą wysokie łuki, więc krajobraz wygląda jak dekoracja do bajki.

Teren parku podzielono na strefy i tylko dwie są otwarte dla zwiedzających. Do części objętej szczególną ochroną turystów nie wpuszcza się, żeby zachować przyrodę. Z jednej strony parku ciągną się piaszczyste plaże i wydmy, a przy źródłach mineralnych stoją wizerunki żaby i jaszczurki, ustawione ponad sto lat temu. Ścieżki i kładki poprowadzono po całej dostępnej strefie.

• Jak dojechać: z Rygi do stacji Ķemeri kursuje pociąg podmiejski, z centrum Jurmały można dojechać autobusem (według mapy).
• Minus: do strefy objętej szczególną ochroną cię nie wpuszczą, dostępna jest tylko część parku.

11. Muzeum miejskie Jurmały

Muzeum założono w 1962 roku, a od końca lat 90. zajmuje dawny budynek pralni chemicznej i pralni przy Tirgoņu iela 29 w Majori (dane: 09/2026, strona Muzeum Jurmały). Wstęp tutaj jest bezpłatny (dane: 09/2026, oficjalna strona biura turystycznego).

© Dmitrijs Purgalvis · CC BYFot. Dmitrijs Purgalvis, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Kolekcja liczy prawie pięćdziesiąt tysięcy przedmiotów. Przechowuje się tu znaleziska wydobyte z dna morza, zbiór plażowych kostiumów kąpielowych, stare pocztówki i obrazy miejscowych artystów. Wystawa „Statki w otchłani" opowiada o żegludze i pokazuje modele statków, okrętów podwodnych oraz szkunerów.

Osobne ekspozycje poświęcono kurortom wybrzeża Rygi oraz przemysłowi sanatoryjno-leczniczemu Ķemeri. Na starych fotografiach widać, jak zmieniały się ulice miasta i co nosili modnisie w przedostatnim stuleciu. W salach muzeum odbywa się około dwudziestu wystaw rocznie, a dla dzieci organizuje się warsztaty (dane: 09/2026, visitjurmala.lv). Życiu kulturalnemu miasta poświęcono osobny rozdział z festiwalami muzyki ludowej i klasycznej.

• Jak dojechać: od stacji Majori do Tirgoņu iela 29 jest około dziesięciu minut pieszo (według mapy).

12. Biała wydma w Lielupe

© JIP · CC BY-SAFot. JIP, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Biała wydma powstała w miejscu starego koryta Lielupe. Rzeka z ponad dwustu pięćdziesięcioma dopływami nieraz zmieniała koryto z powodu zatorów lodowych podczas wiosennych powodzi, a jeden z wylewów pozostawił po sobie wzgórze. Ma ono około siedemnastu metrów wysokości, a stwardniały biały piasek przypomina piaskowiec.

Naukowcy uważają, że wydma jest skazana na zagładę: wiatr i deszcz stopniowo niszczą zbocze. Miejscowi mieszkańcy umacniają je krzewami i drzewami, ale erozja tylko zwalnia. Z platformy na górze otwierają się przed tobą krajobrazy Lielupe i dzielnicy domków letniskowych Priedaine, gdzie zachowały się budynki z XVIII-XIX wieku i dworzec w stylu funkcjonalizmu.

• Jak dojechać: pieszo od plaży w Lielupe lub od parku Ragakāpa (według mapy).
• Minus: zbocze stale się osuwa i z czasem wydma zniknie całkowicie.

13. Park wodny „Līvu"

© Dmitrijs Purgalvis · CC BYFot. Dmitrijs Purgalvis, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Līvu Akvaparks otwarto w 2003 roku i uchodzi on za jeden z największych parków wodnych w Europie Północnej. Łączna powierzchnia kompleksu to 18 000 metrów kwadratowych (dane: 09/2026, visitjurmala.lv). W centrum stoją trzypiętrowy budynek i dwudziestopięciometrowa wieża, a gości przyjmuje się tu do trzystu tysięcy rocznie.

Zwykłe godziny pracy: środa-piątek od 12:00 do 21:00, sobota od 11:00 do 21:00, niedziela od 11:00 do 20:00. Poniedziałek i wtorek są wolne (dane: 09/2026, akvaparks.lv).

W środku są strefy dla miłośników ekstremalnych wrażeń, dla aktywnego wypoczynku i dla spokojnego pływania. Działają bistra, bary, kawiarnie, sklepy ze strojami kąpielowymi i pamiątkami, osobne miejsce zajmują zabiegi SPA. Bilety sprzedają wyłącznie w formie wydrukowanej, więc wydrukuj je wcześniej w domu (dane: 09/2026, akvaparks.lv). W 2019 roku otwarto tu nową zjeżdżalnię ze specjalnymi matami do zjeżdżania głową w dół, a liczba atrakcji rośnie z każdym rokiem.

• Dla kogo: rodziny z dziećmi i ci, którzy są gotowi spędzić w wodzie cały dzień.
• Minus: od 7 do 24 września 2026 roku aquapark jest zamknięty na konserwację, otwarcie zaplanowano na 25 września (dane: 09/2026, akvaparks.lv).

14. Dawna łaźnia Emīliji Racene

Elegancki budynek nazwano na cześć kobiety, która zainwestowała pieniądze w budowę na początku XX wieku. Prace trwały pięć lat, a łaźnie otwarto w latach 10. XX wieku. Odwiedzający przez cały rok zażywali gorących kąpieli z wodą morską i igliwiem, a personel proponował zabiegi z olejkami eterycznymi i ziołami leczniczymi.

Łaźnie działały także podczas II wojny światowej, a później przekształciły się w klinikę uzdrowiskową z nowym sprzętem i doświadczonymi lekarzami. Kapitalny remont w latach 80. XX wieku zmienił wygląd pałacowego budynku: pojawiło się inne wejście i nowe okna. Dopiero piętnaście lat później konserwatorzy częściowo przywrócili mu dawny wygląd.

• Minus: nie ma wolnego dostępu do środka, budynkiem będziesz się zachwycać z zewnątrz, z kawiarni i restauracji obok.

15. Dom Wackera

Budynek wzniesiono w 1914 roku, ale historia działki zaczęła się wcześniej. Stał tu dwór piekarza Štēgera z lokalnym targiem i sklep Korovina, później posiadłość przeszła na Leopolda Wackera. Na podwórzu działały piekarnia, lodownia, dwie dacze i budynki gospodarcze, które spłonęły w 1913 roku. Na miejscu pożaru wyrósł nowy trzypiętrowy dom.

Początkowo mieściły się w nim sklepy i pokoje hotelowe, w latach 30. XX wieku działały tu hotel „Majori", restauracja i bank miejski. Później na parterze otwarto państwowy sklep rybny, którego ściany zdobiły autorskie obrazy, a dumą było basen dla ryb z mozaikową misą. Z dawnych wnętrz nie zostało nic.

• Minus: w środku czekają na ciebie zwykłe sklepy i mieszkania, historyczne sale się nie zachowały.

16. Pawilon morski

Dwupiętrowy drewniany budynek otwarto dla publiczności w 1909 roku, choć budowa zaczęła się ponad dziesięć lat wcześniej. Z zewnątrz pawilon przypomina miniaturowy królewski pałac. W jego architekturze połączyły się historyzm, eklektyzm i romantyzm narodowy, czyli cechy modernizmu ryskiego.

Lokal przyjmował zamożnych miejscowych i szacowną publiczność kurortu, nie raz zaglądał tu król Szwecji Gustaw V. W latach 80. XX wieku w sali tanecznej pojawiły się nowe witraże i żyrandole, co zabytkowi nie wyszło na dobre. Po dwudziestu pięciu latach konserwatorzy przywrócili budynkowi pierwotny wygląd.

• Dla kogo: dla tych, którzy interesują się drewnianym modernizmem i historią kurortu.

17. Ogród Gorna

Park nazwano na cześć miejscowego mieszkańca, który w XIX wieku był właścicielem działki. Wcześniej był tu cmentarz, co w Europie nie należy do rzadkości: zaniedbane cmentarze często zamieniano na tereny rekreacyjne. Pod koniec XIX wieku w ogrodzie Gorna działały już dwie sceny koncertowe, kinematograf i restauracja.

Na początku XX wieku w skwerze po raz pierwszy publicznie wykonano utwór, który później stał się hymnem Łotwy. Osiem lat później ogród spłonął, a odbudowę rozpoczęto dopiero w latach 20. XX wieku. Wojna znów wstrzymała prace, ale miejscowi nadal opiekowali się parkiem. W latach 70. XX wieku zbudowano tu kino, które później stało się Domem Kultury.

Przy wejściu do ogrodu zobaczysz pomnik Rainisa i Aspazji, którzy niegdyś występowali na tej scenie. Po śmierci męża Aspazja przeprowadziła się do Jurmały i spędziła tu ostatnie lata życia.

18. Rzeźba „Róża Turajska"

© Dmitrijs Purgalvis · CC BYFot. Dmitrijs Purgalvis, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Pomnik „Róża Turajska" nawiązuje do łotewskiej legendy. Bohaterka imieniem Maija przedłożyła śmierć nad hańbę i nie zdradziła narzeczonego. Zaproponowała uwodzicielowi, by sprawdził moc swojej czarodziejskiej chusty, która rzekomo czyniła człowieka nietykalnym, i zginęła od ciosu mieczem.

Grób Róży Turajskiej znajduje się nie w Jurmale, a w Siguldzie, około siedemdziesięciu kilometrów dalej, przy starej lipie. Nowożeńcy przyjeżdżają tam z kwiatami, a autentyczne dokumenty potwierdzają, że podobna tragedia naprawdę się wydarzyła. W mieście stoi rzeźba modnie ubranej dziewczyny, która telefonuje i czeka na narzeczonego.

19. Teatr świecących obrazów „Inner Light"

© Сергей Алексеев · CC BYFot. Сергей Алексеев, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Galeria-teatr zajmuje przytulną, dwupiętrową drewnianą willę. Obrazy namalował artysta Witalij Jermolajew, znany daleko poza granicami krajów bałtyckich. Nazwa techniki tłumaczy się jako „wewnętrzne światło", a jej korzenie sięgają dawnego egipskiego malarstwa woskowego.

Jermolajew udoskonalił metodę i dodał farby fluorescencyjne. Przy różnym oświetleniu obrazy wyglądają zupełnie inaczej, dlatego w salach stale zmienia się światło i rozbrzmiewa muzyka. Kolekcja jest regularnie uzupełniana, a sam artysta prowadzi warsztaty dla dorosłych i dzieci. Przy galerii działa popularna kawiarnia artystyczna.

• Dla kogo: rodziny z dziećmi oraz ci, którzy chcą zobaczyć nietypową technikę malarską.

20. Dom artystów w Jurmale

Dwupiętrowy drewniany dom wzniesiono w 1920 roku i uchodzi on za znany zabytek architektury Łotwy. Architektura jest typowa dla Jurmały i krajów bałtyckich, a w dwóch niewielkich salach stworzono atmosferę sprzyjającą wystawom, spotkaniom twórczym i warsztatom. Obiekt należy do Łotewskiego Związku Artystów Plastyków.

© Dmitrijs Purgalvis · CC BYFot. Dmitrijs Purgalvis, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

W historii budynku zdarzały się momenty, gdy jego przyszłość stanęła pod znakiem zapytania, ale społeczeństwu udało się nie dopuścić do rozbiórki. Obecnie dom działa jako muzeum, galeria i przestrzeń twórcza. Jest znany w krajach bałtyckich z programów edukacyjnych poświęconych tkactwu, a dla dzieci i młodzieży organizuje się tu święta i zajęcia.

⁉️🤔 Częste pytania

Ile dni potrzeba na wszystkie dwadzieścia miejsc Jurmały?

Załóż trzy, cztery dni. Kurort ciągnie się wzdłuż zatoki, a przejazdy między dzielnicami zjadają czas. Pierwszego dnia przejdź Majori i Dubulti, drugiego zostaw Dzintari z parkiem leśnym, trzeciego wybierz się do Lielupe i Ķemeri. Jeśli masz tylko jeden dzień, przejdź ulicę Jomas i park „Dzintari", a zakończ przy pawilonie nadmorskim.

Co z listy jest zamknięte we wrześniu 2026 roku?

Zamknięte są dwa obiekty. Līvu Akvaparks poszedł na przegląd techniczny od 7 do 24 września i planuje otwarcie 25 września (dane: 09/2026, akvaparks.lv). Muzeum na wolnym powietrzu w Buļļuciems jest zamknięte po sztormie i na razie nie przyjmuje gości (dane: 09/2026, visitjurmala.lv). W domu-muzeum Aspazji stała ekspozycja jest w remoncie, ale sala wystawowa jest otwarta.

Jak dostać się z Rygi do Jurmały bez samochodu?

Pociąg podmiejski z Rygi jedzie wzdłuż całego kurortu i zatrzymuje się w Majori, Dubulti, Dzintari i Lielupe. Wysiądź na stacji najbliżej wybranego obiektu, a dalej idź pieszo. W samej Jurmale też wygodniej poruszać się pociągiem, bo przystanki są co kilka kilometrów (według mapy).

Ile kosztuje wstęp do muzeów Jurmały?

Muzeum na wolnym powietrzu i Muzeum Miejskie w Jurmale przyjmują bezpłatnie (dane: 09/2026, visitjurmala.lv). W muzeum na wolnym powietrzu za dodatkową opłatą udostępniany jest audioprzewodnik. W domu-muzeum Aspazji oraz na warsztatach w galerii „Inner Light" bilety są płatne, cenę ustal na miejscu przed wizytą.

Kiedy najlepiej jechać do Jurmały?

Szczyt przypada na lipiec i sierpień, gdy na ulicy Jomas jest tłoczno, a ceny wyższe. We wrześniu kurort staje się spokojniejszy, ale niektóre obiekty idą na remont, jak Līvu Akvaparks. Późną jesienią i zimą działa mało miejsc, za to dostępne są parki, biała wydma i muzea.

Atrakcje Jurmały na mapie

Wszystkie dwadzieścia punktów ciągnie się wzdłuż zatoki z zachodu na wschód, a trasę wygodnie budować po linii prostej. Zaznacz obiekty wcześniej, żeby nie wracać dwa razy do jednej dzielnicy (według mapy). Poniżej interaktywna mapa, dzięki niej zorientujesz się na miejscu.

Krótko: co warto zarezerwować

Jeśli masz jeden dzień, wybierz ulicę Jomas i park „Dzintari", a zakończ przy pawilonie nadmorskim. Na dwa dni dodaj Ķemeri i Ragakāpa, bo to dwa różne typy przyrody. Z dziećmi głównym punktem stanie się Līvu Akvaparks, ale najpierw sprawdź aktualne terminy otwarcia po przeglądzie technicznym.

Wycieczki po Jurmale z przewodnikiem wygodnie wybrać z wyprzedzeniem na GetYourGuide.