Co zobaczyć w Rzymie: 35 miejsc od Koloseum do zamkowej dziurki na Awentynie

Trzydzieści pięć miejsc w jednym mieście przeraża tylko na papierze. Rzym wygodnie dzieli się na kilka klastrów: antyczne centrum przy Koloseum, barokowe place wokół Panteonu, Watykan na drugim brzegu Tybru oraz zielone wzgórza na północy i południu. Od 2 lutego 2026 roku nawet do misy fontanny Trevi wpuszczają na bilet za 2 € (dane: 09/2026, biuro turystyczne Rzymu). Dlatego ponownie sprawdziliśmy każdy punkt listy i zaznaczyliśmy, gdzie bilet potrzebny jest z wyprzedzeniem, a gdzie wejdziesz za darmo.

Reklama: w tekście są linki partnerskie, z nich otrzymujemy prowizję, cena dla ciebie się nie zmienia.

Jak korzystać z listy 35 miejsc

💡 W skrócie:

• Pierwszy dzień: Koloseum, Forum Romanum, Kapitol i fora cesarskie leżą w odległości spaceru od siebie.
• Drugi dzień: plac Świętego Piotra, bazylika, Muzea Watykańskie z Kaplicą Sykstyńską, wieczorem Zamek Świętego Anioła.
• Trzeci dzień: Panteon, Piazza Navona, fontanna Trevi, Schody Hiszpańskie i wzgórze Pincio.
• Na spokojne spacery: dzielnica Coppedè, Villa Torlonia, Awentyn z dziurką od klucza i dzielnica żydowska.
• Bilety do Muzeów Watykańskich, Koloseum i Galerii Borghese kupuj online, w sezonie kasy na miejscu nie ratują.
• Ceny i godziny otwarcia: 09/2026, sprawdzone na oficjalnej stronie Muzeów Watykańskich i stronie Muzeów Kapitolińskich.

Praktyczne dane zebraliśmy w tabelę. Dzięki temu od razu zobaczysz, które miejsca wymagają rezerwacji, a które możesz dodać do trasy po drodze.

1. Schody Hiszpańskie

© Nan Palmero from San Antonio, TX, USA · CC BYFot. Nan Palmero from San Antonio, TX, USA, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/2.0), Wikimedia Commons

Schody Hiszpańskie łączą plac Hiszpański na dole z kościołem Trinità dei Monti na wzgórzu. Plac wziął nazwę od ambasady Hiszpanii przy Stolicy Apostolskiej, a kościołem od XVI wieku opiekuje się Francja. Schody zbudowano w latach 20. XVIII wieku za francuskie pieniądze. Architekt Francesco de Sanctis podzielił podejście na szerokie biegi z wygiętymi podestami i ponad setka trawertynowych stopni sprawia wrażenie teatralnej dekoracji. Na balustradach widać lilie Burbonów i symbole papieskiego rodu.

Na dole przy schodach stoi fontanna Barcaccia w kształcie na wpół zatopionej łodzi. Schody wielokrotnie pojawiały się w kinie, najsłynniejszą scenę nakręcono w „Rzymskich wakacjach" z Audrey Hepburn. Dziś odbywają się tu pokazy mody i miejskie święta, a wiosną biegi zdobią azalie. Pamiętaj o jednej zasadzie: siedzenie na stopniach i jedzenie na nich jest zabronione miejskim regulaminem, grozi za to mandat. Przyjdź wcześnie rano, póki wokół jest mało ludzi i nie ma kolejki do zdjęć.

• Jak dojechać: metro linii A do stacji Spagna, wyjście prosto na plac.
• Wskazówka: wejdź na górę i przejdź Viale della Trinità dei Monti do wzgórza Pincio, to 10 minut pieszo.

2. Kapitol

Kapitol jest najmniejszym z siedmiu rzymskich wzgórz, ale od starożytności był politycznym i religijnym centrum miasta. Na szczycie stała świątynia Jowisza, Junony i Minerwy. W średniowieczu wzgórze podupadło, wypasano tam kozy. Wszystko zmieniło się w XVI wieku, gdy plac według projektu Michała Anioła przybrał obecny wygląd z trapezowym układem i wzorem bruku.

© Michael aus Halle · CC BY-SAFot. Michael aus Halle, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

Pośrodku placu stoi konny posąg Marka Aureliusza. Na placu widzisz kopię, brązowy oryginał z II wieku przechowywany jest w sali Muzeów Kapitolińskich. Plac otaczają trzy pałace: Pałac Senatorów, w którym dziś obraduje ratusz, Palazzo dei Conservatori i Palazzo Nuovo. Dwa ostatnie zajmują Muzea Kapitolińskie. To najstarsze publiczne muzeum świata z antyczną rzeźbą, „Wilczycą Kapitolińską" i pinakoteką.

Muzea są otwarte codziennie od 9:30 do 19:30, ostatnie wejście na godzinę przed zamknięciem (dane: 09/2026, Musei Capitolini). Pełny bilet dla nierezydentów wraz z bieżącą wystawą kosztuje 16,50 € (dane: 09/2026, Musei Capitolini). Sam plac jest otwarty zawsze i bezpłatnie, więc na panoramę możesz wejść także wieczorem.

Na lewo od placu strome schody prowadzą do bazyliki Santa Maria in Aracoeli. W środku przechowywana jest czczona figura Dzieciątka Jezus i rzeźbiony pozłacany strop. Wejście do kościoła jest wolne, ale w dni nabożeństw turystów prosi się o niechodzenie nawą.

Pieszo od Koloseum do Kapitolu jest około 15-20 minut: droga biegnie wzdłuż Forum Romanum i prowadzi do placu Weneckiego. Rano najłatwiej wejść łagodnymi schodami Cordonata. W ciągu dnia, gdy zapełniają się grupami, wybierz boczne podejścia po prawej.

• Adres: Piazza del Campidoglio.
• Jak dojechać: autobusy do placu Weneckiego (Piazza Venezia), tramwaj 8 do pętli w tym samym miejscu; metro linii B do Colosseo i dalej pieszo.
• Wskazówka: z tarasu za Pałacem Senatorów rozciąga się jeden z najlepszych bezpłatnych widoków na Forum Romanum.

3. Koloseum

© Jon Gudorf Photography · CC BY-SAFot. Jon Gudorf Photography, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0), Wikimedia Commons

Koloseum zbudowano w I wieku naszej ery za cesarzy z dynastii Flawiuszów, dlatego jego prawdziwa nazwa brzmi amfiteatr Flawiuszów. Zwyczajowa nazwa, według jednej z wersji, pochodzi od gigantycznego posągu Nerona, który stał obok. Arena mieściła dziesiątki tysięcy widzów. Odbywały się tu walki gladiatorów, szczucie zwierząt i pokazowe egzekucje.

Po upadku imperium walki ustały, a budowla długo służyła raz jako forteca, raz jako kamieniołom. Z jej trawertynu budowano pałace i kościoły. Południowa część muru zawaliła się po trzęsieniach ziemi, dlatego sylwetka Koloseum jest dziś asymetryczna. Ocalała część trzyma się na systemie łuków, który rozkłada obciążenie i odciąża konstrukcję.

W środku dobrze widać podziemne galerie hypogeum: trzymano tam zwierzęta i dekoracje, które windowano na arenę. Część drewnianej podłogi odtworzono i możesz stanąć na poziomie areny. Do dostępu do podziemi i górnych kondygnacji potrzebne są osobne rodzaje biletów.

Bilet do Koloseum jest wspólny z Forum Romanum i Palatynem. Kupuj go z wyprzedzeniem online, w wysokim sezonie sloty na najbliższe dni rozchodzą się szybko. Stara rada, żeby kupować bilet w kasie przy Forum, już nie działa: wejście odbywa się na podstawie imiennych biletów na konkretną godzinę. Najwygodniej połączyć Koloseum z Forum i Kapitolem, te miejsca są położone blisko siebie.

Jeśli nie chcesz bawić się w rezerwowanie slotów, weź wycieczkę z przewodnikiem: wycieczki po Koloseum i Forum na GetYourGuide zwykle obejmują wejście bez kolejki.

• Adres: Piazza del Colosseo, 1.
• Jak dojechać: metro linii B do stacji Colosseo, tramwaj 3 lub autobusy do Via Labicana.
• Minus: latem na arenie prawie nie ma cienia, weź wodę i przyjdź na pierwszy slot.

4. Muzea Watykańskie

Watykan zajmuje mniej niż pół kilometra kwadratowego, ale jego muzea należą do największych na świecie. Trasa ciągnie się kilometrami galerii przez dziesiątki sal i podczas jednej wizyty zobaczysz tylko część kolekcji. Dlatego zdecyduj zawczasu, co jest dla ciebie najważniejsze.

© Darafsh · CC BY-SAFot. Darafsh, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

Muzeum Gregoriańskie Egipskie założono w 1839 roku: zebrano tam sarkofagi, mumie i posągi. Muzeum Etruskie przechowuje znaleziska z wykopalisk w Lacjum: brąz, wazy i biżuterię. W Pałacu Apostolskim przejdziesz przez Galerię Map, Galerię Kandelabrów i Stanze Rafaela. Na dziedzińcu Pigna stoi brązowa „Sfera w sferze" Arnaldo Pomodoro, a obok ogromna antyczna szyszka, która dała dziedzińcowi nazwę.

Pinakoteka zajmuje 18 sal i pokazuje malarstwo od XII do XIX wieku. Wiszą tu „Przemienienie" Rafaela, prace Tycjana, Caravaggia i niedokończony „Święty Hieronim" Leonarda da Vinci. Oprócz obrazów w salach wystawiono gobeliny i mozaiki.

Dziedziniec Belwederski łączy pałace papieskie i słynie z antycznej rzeźby: stoją tam Laokoon i Apollo Belwederski. Na końcu trasy czeka Kaplica Sykstyńska, o niej osobno poniżej. Biblioteka Watykańska jest zamknięta dla turystów, ale część jej rękopisów pokazuje się na wystawach czasowych.

Pełny bilet kosztuje 20 € bez rezerwacji online, przy zakupie na oficjalnej stronie z opcją „Skip the Line" dolicza się 5 € (dane: 09/2026, Musei Vaticani). W ostatnią niedzielę miesiąca wstęp jest bezpłatny, ale kolejka tego dnia jest ogromna. Audioprzewodnik można wypożyczyć razem z biletem, a wycieczka z przewodnikiem oszczędza czas na wyborze trasy. Alternatywa dla oficjalnej strony: bilety i wycieczki do muzeów Watykanu na Tiqets.

• Adres: Viale Vaticano.
• Jak dojechać: metro linii A do Ottaviano lub Cipro, od stacji około 10 minut pieszo; tramwaj 19 do Risorgimento.
• Minus: plecaki i duże torby przechodzą kontrolę, dużego bagażu nie wpuszcza się do środka.

5. Kaplica Sykstyńska

Z zewnątrz kaplica wygląda jak prosty ceglany blok. Zbudowano ją w latach 1470-1480 za papieża Sykstusa IV, stąd nazwa. Nadal odbywają się tu konklawe, podczas których kardynałowie wybierają nowego papieża. Ściany wymalowali Botticelli, Perugino, Ghirlandaio i inni mistrzowie wczesnego renesansu.

Główne freski należą do Michała Anioła. Sufit z „Stworzeniem Adama" malował cztery lata, od 1508 do 1512. Po ćwierćwieczu mistrz wrócił i stworzył „Sąd Ostateczny" na ścianie ołtarzowej. Setki postaci grzeszników i sprawiedliwych robią silne wrażenie nawet na tych, którzy są obojętni na sztukę religijną.

Kaplica znajduje się na końcu trasy muzeów Watykańskich, nie ma osobnego wejścia. Fotografowanie w środku jest zabronione, trzeba mówić cicho, a strażnicy surowo tego pilnują. Weź lornetkę albo po prostu usiądź na ławce przy ścianie: tak przyjrzysz się szczegółom sufitu bez bólu karku. Jeśli przyszedłeś na otwarcie, w kaplicy jeszcze można znaleźć wolne miejsce.

• Jak wejść: z biletem do muzeów Watykańskich, na końcu głównej trasy.
• Wskazówka: przeznacz na kaplicę co najmniej 20 minut, a na cały Watykan pół dnia.

6. Stanze Rafaela

Stanze zajmują cztery pokoje dawnych apartamentów papieskich w Pałacu Apostolskim. Papież Juliusz II powierzył malowanie młodemu Rafaelowi, który miał około dwudziestu pięciu lat. Praca rozciągnęła się na lata i trwała po jego śmierci. W Stanza della Segnatura zobaczysz „Szkołę ateńską" z Platonem, Arystotelesem i Pitagorasem, a naprzeciwko „Dysputę" o sakramencie komunii.

Freski odzwierciedlają program dworu papieskiego: filozofię, teologię, poezję i prawo. Wśród postaci rozpoznaje się współczesnych artyście, między innymi Michała Anioła i samego Rafaela. Salę Konstantyna malowali już uczniowie mistrza według jego szkiców. Stanze leżą na trasie przed Kaplicą Sykstyńską, więc przechodzisz je na tym samym bilecie.

• Wskazówka: w „Szkole ateńskiej" znajdź autoportret Rafaela przy prawym brzegu fresku, patrzy wprost na widza.

7. Bazylika Świętego Piotra

Bazylika stoi nad miejscem, gdzie według tradycji pochowano apostoła Piotra, straconego za Nerona. Pierwszą bazylikę zbudował cesarz Konstantyn, obecny budynek wznoszono ponad sto lat, od 1506 do 1626 roku. Pracowali nad nim Bramante, Rafael, Michał Anioł, który zaprojektował kopułę, i Carlo Maderno. W środku pod kopułą stoi brązowy baldachim Berniniego nad ołtarzem papieskim.

Po prawej stronie od wejścia znajduje się „Pieta" Michała Anioła za ochronną szybą. Brązową statuę świętego Piotra pielgrzymi od stuleci dotykają za stopę i jest wyraźnie starta. W grotach pod bazyliką spoczywa wielu papieży. Skarbiec z przedmiotami liturgicznymi działa na osobny bilet, a na kopułę można wejść pieszo albo częściowo windą, też za opłatą.

Bazylika jest otwarta codziennie od 7:00 do 20:00, ostatnie wejście o 19:15 z uwzględnieniem kolejki do kontroli (dane: 09/2026, Basilica di San Pietro). Wejście do samej bazyliki jest bezpłatne. Ubierz się zakrycie: ramiona i kolana muszą być zasłonięte, inaczej cię nie wpuszczą.

• Jak dojechać: metro linii A do Ottaviano, tramwaj 19 do Risorgimento, autobusy 40 i 64 do dzielnicy Borgo.
• Minus: bramka kontrolna stoi na placu, a rano w sezonie kolejka zajmuje do godziny.

8. Panteon

© NikonZ7II · CC BY-SAFot. NikonZ7II, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Panteon zbudowano za cesarza Hadriana około 125 roku naszej ery na miejscu wcześniejszej świątyni Agryppy. Napis na frontonie nadal wymienia Agryppę. Świątynię poświęcono wszystkim bogom, a w VII wieku stała się kościołem chrześcijańskim. Właśnie dlatego budowli nie rozebrano na kamień i dotrwała do naszych czasów niemal w całości.

Kopuła Panteonu pozostaje największą niezbrojoną kopułą betonową na świecie. Rzymianie odciążyli ją kasetonami i lekkim kruszywem bliżej szczytu. W środku kopuły jest otwarty okulus o średnicy około dziewięciu metrów. Światło wędruje okrągłą plamą po ścianach, a podczas deszczu woda spada wprost na marmurową posadzkę i spływa do otworów drenażowych.

W środku pochowano Rafaela i pierwszych królów zjednoczonych Włoch. Grobowiec Rafaela znajduje się po lewej stronie od ołtarza, widnieje na nim łacińska epitafia kardynała Bembo. Panteon zachwycał architektów renesansu, a kopuła bazyliki Świętego Piotra pod wieloma względami stała się odpowiedzią na niego. Stań pod okulusem i spójrz w górę: tak najlepiej zrozumiesz skalę.

Od 2023 roku wejście do Panteonu jest płatne, bilet kosztuje niedużo, a dla dzieci obowiązują ulgi. Przyjdź zaraz po otwarciu, w ciągu dnia przy portyku stoi gęsta kolejka. Na placu Rotonda przed świątynią stoi fontanna z obeliskiem, a wokół jest wiele kawiarni. Ceny przy stoliku są tam wyraźnie wyższe niż w sąsiednich zaułkach.

• Adres: Piazza della Rotonda.
• Jak dojechać: autobusy 40 i 64 do Largo di Torre Argentina, potem 5 minut pieszo; najbliższe stacje metra Spagna i Barberini około 15 minut.
• Minus: w niedzielny poranek trwa msza i wejście turystyczne jest ograniczone.

9. Plac Świętego Piotra

© Diliff · CC BY-SAFot. Diliff, CC BY-SA (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/), Wikimedia Commons

Plac przed bazyliką powstał, gdy bazylika przestała mieścić pielgrzymów. Zaprojektował go Gian Lorenzo Bernini w XVII wieku. Dwie półkoliste kolumnady obejmują przestrzeń niczym otwarte ramiona kościoła. W czterech rzędach stoi prawie trzysta kolumn, a na balustradzie nad nimi ustawiły się figury świętych.

W centrum stoi egipski obelisk, który przywieziono do Rzymu jeszcze za Kaliguli. W XVI wieku przeniesiono go tutaj z ogromnym wysiłkiem, potrzebne były setki robotników i koni. Po obu stronach biją dwie fontanny autorstwa Maderny i Berniniego. Znajdź na bruku okrągłe płyty między obeliskiem a fontannami. Jeśli staniesz na jednej z nich, cztery rzędy kolumn zlewają się w jeden.

Przed schodami bazyliki stoją figury apostołów Piotra i Pawła. Po prawej nad kolumnadą widać Pałac Apostolski. W niedzielę w południe papież zwykle odmawia modlitwę „Anioł Pański" z okna pałacu. Ogólna audiencja papieża odbywa się na placu w każdą środę. W tych godzinach plac zapełniają tysiące ludzi, a zwiedzanie przy wejściu do bazyliki idzie wolniej.

Jeśli masz w Rzymie tylko kilka dni, zacznij Watykan od placu. Przyjdź wcześniej, póki jest tu mało ludzi, obejrzyj kolumnadę i obelisk, a potem idź do wejścia do muzeów. Droga wzdłuż murów Watykanu zajmie około 15 minut. Na lunch wygodniej jest w dzielnicach Prati: jest tam mniej turystycznych menu niż tuż przy kolumnadzie.

• Jak dojechać: metro linii A do Ottaviano, autobusy 40 i 64 do końcowych przystanków przy Borgo.
• Minus: przy kolumnadzie działają kieszonkowcy i natrętni „pomocnicy". Trzymaj torbę przed sobą i nie bierz na ulicy „prezentów" w rodzaju bransolet: prawie zawsze idzie za nimi prośba o zapłatę.

10. Forum Romanum

Forum było centrum życia publicznego starożytnego Rzymu. Odbywały się tu pochody triumfalne, zbierał się senat, wygłaszano mowy i uchwalano prawa. Zachowały się łuki Tytusa i Septymiusza Sewera, kolumny świątyni Saturna oraz świątyni Kastora i Polluksa. Kuria, w której obradował senat, stoi niemal w całości dzięki temu, że zamieniono ją na kościół.

Nad Forum wznosi się Palatyn, wzgórze cesarskich pałaców. Rozciąga się stamtąd piękny widok na całą dolinę ruin. Z góry łatwiej zrozumieć układ: z dołu fragmenty kolumn zlewają się w jedno pole. Przydadzą ci się wygodne buty i woda, cienia wśród ruin jest niewiele.

Wejście na Forum i Palatyn odbywa się na wspólnym bilecie z Koloseum. Główne wejście znajduje się przy Via della Salara Vecchia, 5/6, drugie przy łuku Tytusa. Godziny otwarcia zmieniają się w zależności od sezonu, latem dłużej, zimą krócej, więc sprawdzaj je przy kupnie slotu. Weź audioprzewodnik albo wycieczkę z przewodnikiem, inaczej kamienie bez kontekstu szybko męczą.

Przy wejściach często stoją ludzie w strojach gladiatorów. Zdjęcie z nimi nie jest darmowe, ustal cenę z góry albo po prostu przejdź obok. Jeśli chcesz zobaczyć antyczne centrum z przewodnikiem, przejrzyj wybór wycieczek poniżej.

• Jak dojechać: metro linii B do Colosseo, od stacji 5 minut pieszo do wejścia przy Via dei Fori Imperiali.

11. Santa Maria Maggiore

© Cedrichoyer · CC BY-SAFot. Cedrichoyer, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Santa Maria Maggiore jest jedną z czterech papieskich bazylik Rzymu. Według legendy Matka Boża ukazała się we śnie papieżowi Liberiuszowi i nakazała zbudować świątynię tam, gdzie latem spadnie śnieg. Rankiem 5 sierpnia śnieg pokrył szczyt wzgórza Eskwilin. Na pamiątkę tego co roku 5 sierpnia w bazylice sypią się z sufitu białe płatki, a wieczorem święto trwa na placu.

Bazylika zachowała mozaiki z V wieku na ścianach nawy i w łuku triumfalnym. Podłogę wyłożono kosmateskim wzorem z kolorowego marmuru. Kasetonowy sufit, jak głosi podanie, pozłocono pierwszym złotem przywiezionym z Ameryki. Dzwonnica o wysokości około 75 metrów jest najwyższa w Rzymie.

Pod głównym ołtarzem w krypcie przechowywane są fragmenty żłóbka, w którym według tradycji leżał mały Chrystus. Nad nimi stoi figura papieża Piusa IX klęczącego. W kaplicy Paulińskiej znajduje się ikona Salus Populi Romani, jedna z najbardziej czczonych w mieście. W kwietniu 2025 roku w bocznej nawie bazyliki pochowano papieża Franciszka (dane: 09/2026, Basilica di Santa Maria Maggiore). Znajduje się tu także grobowiec Berniniego.

Wejście do bazyliki jest bezpłatne. Twój strój powinien zakrywać ramiona i kolana, tak jak w innych kościołach Rzymu. Jeśli zatrzymałeś się przy dworcu Termini, zacznij dzień właśnie stąd, póki w środku jest cicho.

• Adres: Piazza di Santa Maria Maggiore, 42.
• Jak dojechać: pieszo od dworca Termini przez Via Cavour, około 10 minut.
• Minus: przy grobowcu papieża Franciszka bywają kolejki, a część nawy zamykają podczas nabożeństw.

12. Termy Karakalli

© Ethan Doyle White · CC BY-SAFot. Ethan Doyle White, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Termy Karakalli (Terme di Caracalla) zbudowano na początku III wieku za cesarza Karakalli. Nie był to zwykły kompleks łaźni, lecz miejskie centrum wypoczynku. Były tu sale zimna, ciepła i gorąca, odkryty basen, boiska sportowe, biblioteki i ogrody. Jednocześnie w termach mogły się kąpać setki ludzi.

Dziś z kompleksu zostały mury o wysokości kilku pięter i fragmenty mozaikowych podłóg. Po grubości murów łatwo wyobrazić sobie, ile kamienia i cegły poszło na budowę. Pod ziemią zachowały się korytarze techniczne, w których niewolnicy palili w piecach i doprowadzali wodę.

Latem na tle ruin odbywa się festiwal operowy Opery Rzymskiej i koncerty pod gołym niebem. Spektakl w termach warto zaplanować z wyprzedzeniem, bilety się rozchodzą. W dzień jest tu wyraźnie ciszej niż przy Koloseum i możesz błąkać się po ruinach godzinami. Termy leżą nieco na uboczu głównego szlaku, więc dobrze łączą się z Awentynem i Circus Maximus.

• Adres: Viale delle Terme di Caracalla, 52.
• Jak dojechać: metro linii B do Circo Massimo, potem około 10 minut pieszo.

13. Fontanna di Trevi

© Stefano Lovato from Bologna, Italia · CC BYFot. Stefano Lovato from Bologna, Italia, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/2.0), Wikimedia Commons

Trevi stoi na końcu antycznego akweduktu Aqua Virgo, który dostarczał wodę do Rzymu jeszcze za Agryppy. Obecną fontannę zbudowano według projektu Nicola Salviego, prace trwały od 1732 do 1762 roku. Fontanna jest dostawiona wprost do fasady Palazzo Poli, dlatego budynek i rzeźba odbierane są jako jedna scena. W centrum stoi Ocean na muszlowym rydwanie, który ciągną morskie konie z trytonami. Po obu stronach w niszach znajdują się alegorie Obfitości i Zdrowia.

Tradycja nakazuje rzucić monetę przez ramię, aby wrócić do Rzymu. Monety są regularnie zbierane i przekazywane na cele charytatywne. Fontanna znana jest z filmów: w „Słodkim życiu" Felliniego bohaterka Anity Ekberg wchodzi nocą do niecki, a w „Rzymskich wakacjach" obok niej przechodzi bohaterka Audrey Hepburn. Kąpiel w fontannie jest zabroniona, grożą za to wysokie mandaty.

Od 2 lutego 2026 roku za wejście do samej niecki, do strefy przy wodzie, trzeba zapłacić 2 € (dane: 09/2026, wiadomość Turismo Roma o bilecie do Trevi). Oglądanie fontanny z placu jak dotąd jest bezpłatne. Najlepszy czas na zdjęcia: wczesny ranek albo późny wieczór, gdy tłum rzednieje, a iluminacja czyni kamień ciepłym.

• Jak dojechać: metro linii A do Barberini lub Spagna, potem 10 minut pieszo zaułkami.
• Minus: plac jest mały, w dzień przy barierce stoją w kilku rzędach.

14. Forum Augusta

© Chabe01 · CC BY-SAFot. Chabe01, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Forum Augusta należy do grupy forów cesarskich, które budowano obok Forum Romanum, gdy stare centrum stało się zbyt ciasne. August poświęcił główną świątynię Marsowi Mścicielowi na znak wdzięczności za zwycięstwo nad zabójcami Cezara. Ze świątyni przetrwało kilka kolumn korynckich, część podium i stopnie.

Za świątynią zachował się wysoki mur z tufu. Oddzielał forum od biednej i zagrożonej pożarami dzielnicy Subura. Fragmenty rzeźby i dekoracji architektonicznej forum przechowywane są w Muzeum Forów Cesarskich w Targach Trajana. Same ruiny dobrze widać z Via dei Fori Imperiali bezpłatnie, a wieczorem są podświetlone.

Aby zrozumieć, jak urządzone są fora cesarskie, przejdź wzdłuż ulicy od Koloseum do Placu Weneckiego. Po drodze zobaczysz fora Augusta, Nerwy, Trajana i Cezara, o dwóch ostatnich opowiemy poniżej.

• Jak dojechać: metro linii B do Colosseo, dalej 10 minut pieszo po Via dei Fori Imperiali.

15. Rocca Savella i Ogród Pomarańczowy

© Lasagnolo9 · CC BY-SAFot. Lasagnolo9, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Clivo di Rocca Savella to stara brukowana ścieżka, która pnie się od nabrzeża Tybru na Awentyn. Po lewej stronie ogranicza ją mur średniowiecznej fortecy rodu Savelli, po prawej rosną cyprysy i bluszcz. Podejście jest krótkie, ale strome, i już po kilku minutach zgiełk miasta zostaje w dole.

Na górze zaczyna się Park Savello, który rzymianie nazywają Ogrodem Pomarańczowym (Giardino degli Aranci). Z jego tarasu rozciąga się szeroka panorama na kopuły centrum i bazylikę Świętego Piotra. Jeśli chcesz zobaczyć znajome miejsca z nowej perspektywy, przyjdź tu na zachód słońca. Wstęp do ogrodu jest bezpłatny.

Miejsce leży w centrum, niedaleko Circus Maximus. Stąd pięć minut do dziurki od klucza Zakonu Maltańskiego i bazyliki Santa Sabina. Weź aparat: z tarasu wychodzą kadry, na których miasto nie od razu rozpoznasz.

• Jak dojechać: metrem linii B do Circo Massimo, potem pieszo po Via di Santa Sabina albo z dołu od Lungotevere Aventino.

16. Dzielnica Coppedè

Dzielnica Coppedè (Quartiere Coppedè) leży w rejonie Trieste, na północ od historycznego centrum, z dala od turystycznych szlaków. Zbudował ją architekt Gino Coppedè w latach 1910-1920. Zamawiającym była firma budowlana przedsiębiorcy Cerrutiego. Coppedè pomieszał secesję, neogotyk, barok i motywy średniowieczne, i wyszła z tego dekoracja przypominająca bajkowe miasto.

© Luca Nebuloni · CC BYFot. Luca Nebuloni, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/2.0), Wikimedia Commons

Wejście do dzielnicy wyznacza ogromny łuk między dwoma Pałacami Ambasadorów (Palazzi degli Ambasciatori). Pod łukiem wisi kuty żyrandol, a nad nim na fasadzie stoi figura Madonny z Dzieciątkiem. Przyjrzyj się uważnie fasadom: są na nich maski, pszczoły, pająki i herby. Każdy detal wykonano ręcznie, i po stu latach dzielnica wygląda niemal tak samo jak w dniu otwarcia.

Za łukiem trafisz na plac Mincjo (Piazza Mincio), główny plac dzielnicy. W centrum stoi Fontanna Żab (Fontana delle Rane). Kamienne żaby siedzą na krawędzi górnej czaszy i wypuszczają strumienie wody, a w dole otaczają je figury z muszlami. Obok stoi Villino delle Fate, „domek wróżek", z malowidłami przedstawiającymi Florencję i Wenecję.

Dzielnicę projektowano dla klasy średniej, ale niezwykła architektura szybko przyciągnęła zamożnych nabywców. Dziś tutejsze mieszkania należą do najdroższych w Rzymie. Budynki są mieszkalne, więc zachowuj się cicho i nie wchodź na podwórza. Spacer zajmie około godziny, i łatwo połączyć go z Villa Torlonia.

• Jak dojechać: tramwajami 3 i 19 do Piazza Buenos Aires, potem 5 minut pieszo; od stacji metra Policlinico około 20 minut.

17. Casina delle Civette

© Hugo DK · CC BY-SAFot. Hugo DK, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Casina delle Civette, „Domek Sów", stoi w parku Villa Torlonia. W XIX wieku była tu skromna willa w stylu szwajcarskim. Na początku XX wieku książę Giovanni Torlonia przekształcił ją w dziwaczny pałacyk z wieżyczkami, majoliką i witrażami. Sowa była jego osobistym symbolem, i sowy pojawiają się na witrażach, meblach i w dekoracjach wszędzie.

Dziś w domku działa muzeum witrażu w stylu secesyjnym. Bilet dla dorosłych razem z wystawą kosztuje 10,50 € (dane: 09/2026, Musei di Villa Torlonia). W tym samym parku stoi Casino Nobile z osobnym biletem. Możesz kupić bilet łączony, jeśli chcesz zobaczyć oba budynki.

• Adres: Via Nomentana, 70, park Villa Torlonia.
• Jak dojechać: autobusami po Via Nomentana; od dzielnicy Coppedè około 15 minut pieszo.

18. Dzielnica żydowska

Gmina żydowska Rzymu należy do najstarszych w Europie: żyje w mieście od II wieku przed naszą erą. W 1555 roku papież Paweł IV Carafa nakazał przesiedlić wszystkich Żydów do otoczonego murem getta nad Tybrem. Mieszkańcom zakazano większości zawodów i nakazano noszenie znaków rozpoznawczych. Getto zniesiono ostatecznie dopiero po zjednoczeniu Włoch w XIX wieku.

© Jorge Franganillo · CC BYFot. Jorge Franganillo, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/2.0), Wikimedia Commons

Historia dzielnicy jest trudna, ale dziś pozostaje ona jedną z najtętniących życiem części centrum. Nad domami wznosi się kopuła Wielkiej Synagogi, przy niej działa Muzeum Żydowskie w Rzymie. Przy Porcie Oktawii stoją antyczne kolumny, które wrosły w średniowieczne mury. Doskonale widać tu, jak w Rzymie warstwy różnych epok żyją w jednym budynku.

Koniecznie znajdź plac Mattei i Fontannę Żółwi (Fontana delle Tartarughe) przed Palazzo Mattei. Według legendy książę Mattei przegrał w karty cały majątek, a ojciec narzeczonej postanowił odwołać ślub. Aby dowieść swojego wpływu, książę w jedną noc zbudował fontannę pod oknami pałacu. Rano przyszły teść zobaczył fontannę i zmienił decyzję.

Legenda jest piękna, ale historycy jej nie potwierdzają: fontanna pojawiła się w XVI wieku, a żółwie dodano później. W dzielnicy znajdziesz koszerne piekarnie i restauracje kuchni rzymsko-żydowskiej. Spróbuj smażonych karczochów „alla giudia", w sezonie podają je niemal wszędzie. Przyjdź przed obiadem, w piątek wieczorem i w sobotę wiele lokali jest zamkniętych.

• Jak dojechać: tramwajem 8 do Arenula, potem 5 minut pieszo; od Kapitolu około 10 minut.

19. Ogród botaniczny

© Pierfelice Licitra · CC BYFot. Pierfelice Licitra, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Ogród botaniczny Rzymu (Orto Botanico di Roma) opada zboczem wzgórza Janikulum w dzielnicy Trastevere. Należy do uniwersytetu Sapienza i zajmuje dawne ogrody Palazzo Corsini. W kolekcji są tysiące gatunków roślin: palmy, bambusowy gaj, ogród japoński i szklarnie. Ścieżki pną się po zboczu, a z góry między drzewami widać dachy miasta.

Ogród nadaje się na przerwę między muzeami, zwłaszcza w upał. Wstęp jest płatny, w poniedziałek i wieczorem jest tu najmniej ludzi. Weź ze sobą wodę, kawiarni w środku prawie nie ma.

• Adres: Largo Cristina di Svezia, 23 A.
• Jak dojechać: tramwajem 8 do Trastevere, potem 15 minut pieszo po Via della Lungara.

20. Ludus Magnus

Ludus Magnus często nazywa się „Koloseum w miniaturze". To ruiny głównej szkoły gladiatorów w Rzymie, zbudowanej za Domicjana obok amfiteatru. W centrum znajdowała się owalna arena treningowa z miejscami dla widzów, wokół koszary wojowników. Podziemne przejście, zdaniem archeologów, prowadziło prosto do Koloseum.

Szkołę odkryto dopiero w XX wieku i niemal nie trafia na turystyczne szlaki. Zejść do ruin nie można, ale z góry z Via Labicana wszystko dobrze widać za darmo. Jeśli interesują cię gladiatorzy, zatrzymaj się tu na pięć minut po Koloseum: zrozumiesz wtedy, jak wojownicy żyli i trenowali przed wyjściem na arenę.

• Jak dojechać: metrem linii B do Colosseo, od stacji 3 minuty pieszo po Via Labicana.

21. Fontanna Czterech Rzek

© Nicholas Gemini · CC BY-SAFot. Nicholas Gemini, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Fontanna Czterech Rzek (Fontana dei Quattro Fiumi) stoi w centrum Piazza Navona. Stworzył ją Gian Lorenzo Bernini w 1651 roku na zlecenie papieża Innocentego X, którego rodowy pałac wychodzi na plac. Nad trawertynową skałą wznosi się granitowy obelisk o wysokości około 16 metrów. Obelisk wykonano w epoce rzymskiej za Domicjana, później leżał w cyrku Maksencjusza przy Via Appia.

Z obeliskiem związana jest miejska legenda o „klątwie": obaj cesarze, którzy go stawiali, zginęli śmiercią gwałtowną. Berniniego i Innocentego X to nie dotknęło, obaj dożyli osiemdziesięciu lat. Na szczycie obelisku siedzi gołąb z gałązką oliwną, herb rodu Pamphili.

Cztery gigantyczne figury uosabiają główne rzeki znanych wówczas części świata: Dunaj, Nil, Ganges i Rio de la Plata. Obok wyrzeźbiono palmę, lwa, konia i węża. Woda dopływa starym akweduktem. Plac zachował formę antycznego stadionu Domicjana, a jeśli zejdziesz do jego resztek po północnej stronie, zobaczysz, skąd wziął się jego wydłużony owal.

• Jak dojechać: autobusami 40 i 64 do Corso Vittorio Emanuele, potem 5 minut pieszo.
• Wskazówka: obejdź fontannę dookoła, każda rzeka patrzy w swoją stronę.

22. Fontanna Neptuna

© Fiat 500e · CC BY-SAFot. Fiat 500e, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Fontanna Neptuna (Fontana del Nettuno) zamyka północny kraniec Piazza Navona. Misę zbudowano w latach 70. XVI wieku według projektu Giacoma della Porty. Przez prawie trzy stulecia fontanna stała bez rzeźb, a obok pracowały warsztaty kotlarzy, dlatego Rzymianie nazywali ją „fontanną kotlarzy".

Posągi pojawiły się dopiero w 1878 roku, po miejskim konkursie. Jury połączyło projekty dwóch rzeźbiarzy. Antonio Della Bitta wyrzeźbił Neptuna walczącego z ośmiornicą. Gregorio Zappalà dodał nereidy, putta i konie morskie. Scena walki z ośmiornicą nie opiera się na antycznym micie, to fantazja XIX wieku.

Fontanna utrzymana jest w stylu neobarokowym i dobrze komponuje się z barokowym placem. Rano, gdy artyści rozstawiają sztalugi, możesz spokojnie przyjrzeć się rzeźbom.

23. Circus Maximus

© Rione Colonna · CC BYFot. Rione Colonna, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0), Wikimedia Commons

Circus Maximus (Circo Massimo) leży w dolinie między Palatynem a Awentynem. To największy hipodrom antycznego świata. Według podania właśnie tutaj za Romulusa Rzymianie porwali Sabinki. Wyścigi rydwanów urządzano już w epoce królów, a święta wiązały się z bogami urodzaju.

Na arenie pędziło jednocześnie do dwunastu rydwanów. Juliusz Cezar rozbudował trybuny, a za kolejnych cesarzy cyrk mieścił więcej widzów niż jakikolwiek współczesny stadion. Dolne rzędy były kamienne dla możnych, górne drewniane dla zwykłych mieszkańców. Pod trybunami działały tawerny i sklepy.

Cyrk kilka razy płonął, drewniane kondygnacje zawalały się razem z publicznością, i za każdym razem go odbudowywano. Ostatnie wyścigi odbyły się w VI wieku, potem kamień rozebrano na nowe budowle. Dwa egipskie obeliski, które stały na środkowym pasie rozdzielającym, dawno przeniesiono na Piazza del Popolo i przed bazylikę na Lateranie.

Dziś na miejscu cyrku leży zielona, wydłużona niecka. Odbywają się tu wielkie koncerty i miejskie święta. Wstęp jest wolny, możesz przejść się po bieżni i popatrzeć na ruiny pałaców na Palatynie. Przy wschodnim krańcu zachowały się fragmenty trybun i średniowieczna wieża.

• Jak dojechać: metro linii B do Circo Massimo, wyjście prosto na arenę.

24. Forum Trajana

© Bgabel · CC BY-SAFot. Bgabel, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

Forum Trajana jest ostatnim i największym z forów cesarskich. Otworzono je na początku II wieku za pieniądze z podboju Dacji. Projekt przypisuje się architektowi Apollodorosowi z Damaszku. Antyczny historyk Dion Kasjusz pisał, że później pokłócił się on z cesarzem Hadrianem i został stracony, ale współcześni historycy wątpią w tę opowieść.

Centrum kompleksu stanowiła bazylika Ulpia, ogromna sala sądów i spotkań handlowych. Zostały po niej rzędy kolumn. Za bazyliką stoi kolumna Trajana o wysokości około 38 metrów wraz z cokołem. Spiralny relief na niej opowiada o wojnach dackich, a znajduje się na nim ponad dwa tysiące postaci.

Półkolem nad forum wznoszą się Rynki Trajana (Mercati di Traiano). Mieściły się tu sklepy, magazyny i biura. Obecnie w budynku działa Muzeum Forów Cesarskich, a z jego tarasów widzisz forum z góry. Kolumnę i ruiny można obejrzeć także bezpłatnie z ulicy.

• Jak dojechać: autobusy do Piazza Venezia, stamtąd 3 minuty pieszo.

25. Forum Cezara

© This Photo was taken by Wolfgang Moroder . Feel free to use my photos, but please mention me as the author and send me a · CC BY-SAFot. This Photo was taken by Wolfgang Moroder . Feel free to use my photos, but please mention me as the author and send me a, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

Forum Cezara jest pierwszym z forów cesarskich. Juliusz Cezar zaczął wykupywać pod nie ziemię w 54 roku przed naszą erą, a działka kosztowała bardzo dużo, bo domy w centrum były warte ogromne pieniądze. Tak Cezar powiększył ciasne Forum Romanum i jednocześnie umocnił swój autorytet polityczny.

Głównym budynkiem była świątynia Wenus Rodzicielki. Cezar uważał Wenus za protoplastkę swojego rodu Juliuszów. Obok stała bazylika, w której zawierano umowy, oraz rzędy sklepów. Po pożarze w 80 roku forum odbudowano za Domicjana i Trajana.

W świątyni Cezar postawił pozłacany posąg Kleopatry obok posągu bogini. Dla Rzymian był to prowokacja: obca królowa znalazła się w sanktuarium w centrum miasta. Takie gesty podsycały plotki, że dyktator marzy o władzy królewskiej.

Dziś z kompleksu zostały trzy kolumny świątyni, część arkadowej galerii sklepów i fragmenty bruku. Na Via dei Fori Imperiali stoi brązowy posąg Cezara. To współczesna kopia antycznego marmurowego posągu, którego oryginał przechowywany jest na Kapitolu. Ruiny widzisz bezpłatnie z chodnika, a wieczorem są podświetlane.

• Jak dojechać: metro linii B do Colosseo albo autobusy do Piazza Venezia.

26. Villa Medici

© Laterbat · CC BY-SAFot. Laterbat, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Villa Medici stoi na wzgórzu Pincio obok Trinità dei Monti. W starożytności znajdowały się tu ogrody Lukullusa. To właśnie w nich, jak opowiadają historycy, zabito Messalinę, trzecią żonę cesarza Klaudiusza, po wykryciu spisku. Imię Messaliny rzymscy autorzy uczynili symbolem rozpusty.

W XVI wieku działkę z winnicami wykupił kardynał Ferdinando Medici. Willa otrzymała surową fasadę od strony miasta i bogato zdobioną fasadę od strony ogrodów, w którą wmurowano antyczne reliefy. Medyceusze kolekcjonowali antyczną rzeźbę, a część znalezisk ustawiono w ogrodach.

Od 1803 roku w willi mieści się Francuska Akademia w Rzymie (dane: 09/2026, historia willi na jej stronie). Jeśli interesujesz się sztuką, wiedz, że przenieśli się tu stypendyści Prix de Rome, a dziś rezydenci akademii mieszkają i pracują w willi. Budynek, tak jak dawniej, należy do Francji.

Do środka można wejść tylko z przewodnikiem. Zwiedzanie trwa półtorej godziny i kosztuje 18 €, bilet ulgowy 15 €, do 18 lat wstęp bezpłatny (dane: 09/2026, Villa Medici). Zobaczysz ogrody, loggię i gabinet Ferdinanda z malowidłami ptaków.

• Adres: Viale della Trinità dei Monti, 1.
• Jak dojechać: metro linii A do Spagna, podejście po Schodach Hiszpańskich.

27. Zamek Świętego Anioła

© Livioandronico2013 · CC BY-SAFot. Livioandronico2013, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Zamek Świętego Anioła zaczynał jako mauzoleum cesarza Hadriana, zbudowane w II wieku. Cylindryczny grobowiec stał na kwadratowej podstawie i był oblicowany marmurem. Później mauzoleum wbudowano w mury miejskie i przekształciło się w fortecę. Podczas oblężeń Wizygotów antyczne posągi i skarby grobowca zostały rozgrabione.

Nazwa pochodzi od legendy z 590 roku. Podczas epidemii dżumy papież Grzegorz Wielki zobaczył nad mauzoleum archanioła Michała, który wkładał miecz do pochwy. Wkrótce epidemia się skończyła. Od tego czasu na szczycie stoi posąg anioła, obecna brązowa figura pojawiła się w XVIII wieku.

W średniowieczu i epoce renesansu zamek służył jako papieska forteca, więzienie i schronienie. Kryty korytarz Passetto di Borgo łączy go z Watykanem. Uciekł nim papież Klemens VII podczas splądrowania Rzymu w 1527 roku. W zamku są wystawne papieskie komnaty i ciasne cele, w których trzymano więźniów.

Dziś działa tu Narodowe Muzeum Zamku Świętego Anioła. Główna nagroda za wspinaczkę czeka na górnym tarasie: stamtąd widać Tyber, most i kopułę bazyliki Świętego Piotra. Wstęp jest płatny, aktualne ceny sprawdź przy zakupie biletu.

• Adres: Lungotevere Castello, 50.
• Jak dojechać: metro linii A do Lepanto, potem 15 minut pieszo; od placu Świętego Piotra około 10 minut.

28. Most Świętego Anioła

© Blackcat · CC BY-SAFot. Blackcat, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Most Świętego Anioła (Ponte Sant'Angelo) zbudował Hadrian w II wieku, aby połączyć Pole Marsowe z mauzoleum. Dziś most jest pieszy i prowadzi prosto do bram zamku. Środkowe przęsła pod wieloma względami zachowały antyczne mury.

Historia mostu jest mroczniejsza niż jego wygląd. Na placu przy wjeździe przeprowadzano publiczne egzekucje, a ciała straconych wystawiano przy moście dla postrachu. W roku jubileuszowym 1450 barierki nie wytrzymały napływu pielgrzymów i wielu ludzi zginęło w rzece.

W XVI wieku przy wjeździe ustawiono posągi apostołów Piotra i Pawła. W XVII wieku warsztat Berniniego stworzył dziesięciu aniołów z narzędziami Męki Pańskiej. Dziś most uważany jest za jeden z najbardziej fotogenicznych w Rzymie: przyjdź o zachodzie słońca, gdy sylwetka zamku ciemnieje na tle nieba.

29. Wzgórze Pincio

© Diego Delso · CC BY-SAFot. Diego Delso, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Pincio nie należy do klasycznych siedmiu wzgórz Rzymu, dlatego czasem nazywa się je ósmym. Nazwę wzgórzu dała późnoantyczna rodzina Pinciów, do której należały tu ziemie. W starożytności zbocza zajmowały ogrody arystokracji, między innymi ogrody Lukullusa, a później winnice i wille. Dziś na Pincio stoją Villa Medici oraz granica parku Villa Borghese.

Obecny wygląd park uzyskał na początku XIX wieku, gdy Rzym znajdował się pod władzą Napoleona. Architekt Giuseppe Valadier zaprojektował tarasy, aleje i zejścia do Piazza del Popolo. Francuskie władze planowały tu duży ogród publiczny. Projekt ukończono już po powrocie władzy papieskiej.

Wzdłuż alej stoi ponad dwieście marmurowych popiersi włoskich poetów, uczonych i polityków. Wśród cienistych ścieżek są fontanny, zegar wodny i małe jezioro. Ale najważniejszy jest tu taras na Piazzale Napoleone. Rozciąga się z niego panorama Piazza del Popolo i kopuły bazyliki św. Piotra.

Przyjdź godzinę przed zachodem słońca: zobaczysz, jak miasto zmienia kolor, i zdążysz zejść na Piazza del Popolo przed zmrokiem. Podejście z placu prowadzi szerokimi rampami i schodami Valadiera, to około 10 minut.

• Jak dojechać: metrem linii A do Flaminio, potem pieszo przez Piazza del Popolo.

30. Villa Borghese

Villa Borghese należy do największych parków miejskich Rzymu i zajmuje około 80 hektarów na północ od centrum. Park założył w XVII wieku kardynał Scipione Borghese, bratanek papieża Pawła V. Pod koniec XVIII wieku część terenu przekształcono w angielskim stylu krajobrazowym z jeziorem i świątynią Eskulapa na wyspie. Na początku XX wieku państwo wykupiło willę i przekazało ją miastu.

W parku i jego okolicach działa kilka muzeów. Galeria Borghese przechowuje rzeźby Berniniego oraz obrazy Caravaggia, Rafaela i Tycjana. Wejść można tylko po wcześniejszej rezerwacji na konkretną godzinę, bez niej cię nie wpuszczą. W Villa Giulia zgromadzono znaleziska Etrusków, a w Narodowej Galerii Sztuki Nowoczesnej pokazywane są XIX i XX wiek.

Wśród drzew stoi drewniany Globe Theatre, kopia szekspirowskiego teatru, gdzie latem wystawia się sztuki Szekspira. Dla dzieci jest Bioparco, place zabaw i wypożyczalnia rowerów. Na jeziorze można wziąć łódkę. Możesz spędzić tu cały dzień, przeplatając muzea i spacery.

• Jak dojechać: metrem linii A do Spagna lub Flaminio; do Galerii Borghese wygodniej autobusami przez Via Pinciana.

31. Dziurka od klucza na Awentynie

Ta dziurka od klucza znajduje się w bramie willi Zakonu Maltańskiego na placu Kawalerów Maltańskich (Piazza dei Cavalieri di Malta). Plac i ogrodzenie zaprojektował w XVIII wieku Giovanni Battista Piranesi. Spójrz przez dziurkę: na końcu alei z przyciętych drzew dokładnie pośrodku stoi kopuła bazyliki św. Piotra.

Przewodniki lubią mówić, że widać stąd od razu trzy państwa. Sama willa należy do Zakonu Maltańskiego, który jest uznawany za suwerenny podmiot prawa międzynarodowego. Zakon nie ma swojego terytorium w zwykłym sensie, ale wydaje paszporty, utrzymuje stosunki dyplomatyczne z wieloma krajami i ma status obserwatora w ONZ.

Kopuła stoi na terytorium Watykanu, najmniejszego państwa świata na czele z papieżem. Watykan też jest obserwatorem w ONZ i bije własne monety euro. A między nimi leżą Włochy, których częścią jest Rzym.

Do bramy prawie zawsze stoi kolejka. Posuwa się szybko, ale w weekendy w dzień czeka się długo. Przyjdź wcześnie rano albo po zachodzie słońca.

• Jak dojechać: metrem linii B do Circo Massimo, potem 15 minut pieszo w górę przez Ogród Pomarańczowy.

32. Kościół Trinità dei Monti

Kościół Trinità dei Monti stoi na szczycie Schodów Hiszpańskich. Zaczęto go budować w 1502 roku ze środków francuskiego króla Ludwika XII, a poświęcono w 1585 roku. Świątynia jest tytularna: jako jej proboszcz figuruje jeden z kardynałów. Francja do dziś odpowiada za kościół i sąsiedni klasztor.

Budowa ciągnęła się przez dziesięciolecia, dlatego fasada z dwiema dzwonnicami utrzymana jest w duchu późnego renesansu, a wewnątrz trafiają się gotyckie sklepienia. W latach wojen napoleońskich świątynię ograbiono, część obrazów i dekoracji zniknęła. W XIX wieku kościół odrestaurowano ze środków Francji.

Za główną relikwię świątyni uważa się „Zdjęcie z krzyża" Daniele da Volterry, ucznia Michała Anioła. Fresk w jednej z kaplic uchodzi za najlepsze dzieło artysty. Przed fasadą stoi antyczny obelisk Sallustiański, który w Rzymie wykonano według egipskiego wzoru.

Wejście do kościoła jest bezpłatne, w godzinach nabożeństw turystów prosi się, by nie chodzili nawą. Stań przy balustradzie przed fasadą: z góry widać wszystkie schody i Via dei Condotti aż do Corso.

• Jak dojechać: metrem linii A do Spagna, windą albo schodami w górę.

33. Santa Maria del Popolo

Santa Maria del Popolo stoi przy północnej bramie miasta na Piazza del Popolo. Pierwszą kaplicę postawił tu w 1099 roku papież Paschalis II. Według legendy na tym miejscu pochowano Nerona, a jego niespokojny duch straszył przechodniów z gałęzi orzecha włoskiego. Papieżowi we śnie ukazała się Matka Boża i nakazała ściąć drzewo oraz poświęcić to miejsce.

Obecny budynek wzniesiono w latach 70. XV wieku za papieża Sykstusa IV, później przebudowywali go Bramante i Bernini. Kościół należy do zakonu augustianów i również jest tytularny. W kaplicach pochowano kardynałów i przedstawicieli znakomitych rzymskich rodów. Nad głównym ołtarzem wisi ikona Matki Bożej, którą podanie przypisywało apostołowi Łukaszowi, ale badania datują ją na XIII wiek.

Przychodzi się tu przede wszystkim po sztukę. W kaplicy Cerasi wiszą dwa płótna Caravaggia: „Nawrócenie Szawła" i „Ukrzyżowanie św. Piotra". Kaplicę Chigi zaprojektował Rafael, a rzeźby w niej stworzył Bernini. Sklepienie chóru wymalował Pinturicchio.

Wejście jest bezpłatne. Aby podświetlić obrazy Caravaggia, wrzuć monetę do automatu przy kaplicy. W południe kościół zamykany jest na przerwę, przyjdź rano albo bliżej wieczora.

• Jak dojechać: metrem linii A do Flaminio, wyjście prosto do bramy Piazza del Popolo.

34. Santa Maria in Cosmedin

© Archaeaoris · CC BY-SAFot. Archaeaoris, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Santa Maria in Cosmedin zbudowano w VI wieku w antycznej dzielnicy handlowej nad Tybrem. Obok znajdował się dawny ołtarz Herkulesa i część jego konstrukcji weszła do fundamentu. Początkowo przy kościele rozdawano żywność ubogim. W VIII wieku świątynię oddano greckiej wspólnocie, która uciekła z Bizancjum przed ikonoklastami.

Bazylika była wielokrotnie niszczona przez trzęsienia ziemi i najazdy. W XII wieku przebudowano ją i wzniesiono romańską dzwonnicę o wysokości około 34 metrów. Z zewnątrz widać siedem poziomów arkad, ale dwa dolne są ukryte w murach kościoła. Wnętrze zachowało posadzkę w stylu kosmateskim i marmurowy ołtarzowy przepierzenie.

Kolejka przy portyku ustawia się do marmurowego dysku „Usta prawdy" (Bocca della Verità). Waży ponad tonę i przedstawia twarz morskiego bóstwa. Najprawdopodobniej w starożytności była to pokrywa ścieku. Średniowieczna legenda mówi, że dysk odgryza rękę kłamcy.

Kolejka do „Ust prawdy" posuwa się szybko, za zdjęcie proszą o niewielką datek. Jeśli chcesz uniknąć tłumu, przyjdź na otwarcie. Sam kościół w środku jest cichy i warto zatrzymać się tam choćby na pięć minut.

• Adres: Piazza della Bocca della Verità, 18.
• Jak dojechać: autobusami do Bocca della Verità; metrem linii B do Circo Massimo i 10 minut pieszo.

35. Galleria Doria Pamphilj

© Vlad Lesnov · CC BYFot. Vlad Lesnov, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Galleria Doria Pamphilj zajmuje część ogromnego pałacu przy Via del Corso. To jedna z największych prywatnych kolekcji sztuki w Rzymie, która do dziś należy do rodziny. Nazwa łączy dwa rody, Doria i Pamphili, które przez stulecia łączyły się małżeństwami między sobą i z innymi znakomitymi rodzinami. Podstawę zbioru stworzył papież Innocenty X Pamphili.

W kolekcji są setki obrazów. Główna gwiazda galerii: portret Innocentego X pędzla Velázqueza, obok popiersie papieża dłuta Berniniego. Wiszą tu też wczesne płótna Caravaggia „Odpoczynek w drodze do Egiptu" i „Pokutująca Magdalena". Zobaczysz również prace Tycjana, Rafaela, Parmigianina, Carracciego i Claude'a Lorraina.

Obrazy wiszą gęsto, w kilku rzędach, jak w XVIII wieku. Najefektowniejsza sala: Galeria Lustrzana ze złoceniami i malowidłami na sklepieniach, często porównywana z Wersalem. W salach reprezentacyjnych zachowały się meble, gobeliny i kaplica rodzinna.

Od poniedziałku do czwartku galeria jest otwarta od 9:00 do 19:00, od piątku do niedzieli od 10:00 do 20:00, ostatnie wejście na godzinę przed zamknięciem (dane: 09/2026, Doria Pamphilj). Bilet lepiej kupić online. Z dużymi torbami i plecakami nie wpuszczają do środka, a szatni nie ma.

• Adres: Via del Corso, 305.
• Jak dojechać: autobusy do Piazza Venezia, stamtąd 3 minuty pieszo.

⁉️🤔 Częste pytania

Ile dni potrzeba, żeby zobaczyć wszystkie 35 miejsc z listy?

Na wszystkie 35 miejsc zaplanuj cztery, pięć pełnych dni. Starożytne centrum z Koloseum i forami zajmie dzień, Watykan z bazyliką i Zamkiem Świętego Anioła kolejny dzień. Barokowe centrum z Panteonem, Fontanną di Trevi i Piazza Navona przejdziesz pieszo w jeden dzień. Reszta czasu pójdzie na Awentyn, Coppedè, Villa Torlonia i parki na północy.

Czy trzeba kupować bilety do muzeów Watykanu i Koloseum z wyprzedzeniem?

Tak, w oba miejsca bilety lepiej brać online. Do Koloseum wpuszczają na imienne bilety na konkretną godzinę, a w sezonie sloty kończą się na kilka dni wcześniej. W muzeach Watykanu pełny bilet kosztuje 20 € bez rezerwacji, a rezerwacja na oficjalnej stronie dodaje 5 € (dane: 09/2026, taryfy na stronie muzeów Watykanu), za to nie stoisz w ogólnej kolejce.

Które miejsca w Rzymie można zobaczyć za darmo?

Za darmo zobaczysz bazylikę Świętego Piotra i plac przed nią, Santa Maria Maggiore, Santa Maria del Popolo, Trinità dei Monti, Schody Hiszpańskie i Plac Kapitoliński. Fora Cesarskie, Ludus Magnus i Circus Maximus dobrze widać z ulicy. Parki Pincio, Villa Borghese i Ogród Pomarańczowy też są otwarte dla wszystkich, podobnie jak dziurka od klucza na Awentynie.

Czy to prawda, że do Fontanny di Trevi potrzebny jest teraz bilet?

Tak, ale tylko do samej niecki. Od 2 lutego 2026 roku wejście do strefy przy wodzie kosztuje 2 € (dane: 09/2026, Turismo Roma). Na fontannę z placu można patrzeć jak dawniej, za darmo. Monetę przez ramię wrzuca się ze strefy przy niecce, więc dla tej tradycji bilet jednak się przyda.

Jak się ubierać, zwiedzając rzymskie kościoły?

W bazylice Świętego Piotra, Santa Maria Maggiore i innych świątyniach ramiona i kolana muszą być zakryte. W szortach, krótkich spódnicach i koszulkach na ramiączkach nie wpuszczą cię przy wejściu, zwłaszcza w Watykanie. Latem wygodnie nosić ze sobą lekką chustę albo koszulę. Czapki i kaptury zdejmuje się w środku, a podczas nabożeństwa nie chodzi się po nawie.

Wszystkie 35 miejsc na mapie

Zaznaczyliśmy wszystkie miejsca z listy na interaktywnej mapie. Otwórz ją przed wyjazdem i pogrupuj punkty według dzielnic: dzięki temu nie będziesz jeździć przez całe miasto dla jednego obiektu.

Krótko: co warto zarezerwować

Główna zasada Rzymu jest prosta: wszystko, co działa na sloty, rezerwuj przed wyjazdem, a place, kościoły i parki zostaw na wolny czas.

Nocleg najwygodniej szukać w historycznym centrum albo w dzielnicy Prati przy Watykanie, skąd do większości miejsc z listy dojdziesz pieszo: przejrzyj hotele w Rzymie na Trip.com. Bilety wstępu do muzeów i na punkty widokowe wygodnie zebrać w jednym miejscu: wybierz bilety do rzymskich atrakcji na Tiqets. Zacznij od Koloseum i Watykanu, reszta z listy poczeka.