🗺️ Co zobaczyć w Tbilisi: 30 miejsc, bilety i godziny otwarcia

Tbilisi wydaje się kompaktowe tylko na mapie. Między twierdzą Narikala, łaźniami siarkowymi a Ogrodem Botanicznym łatwo nabić 12-15 km pieszo w ciągu jednego dnia. Zebraliśmy 30 miejsc, które warto zobaczyć, i rozłożyliśmy je na dzielnice, żebyś nie biegał po całym mieście.

Większość punktów widokowych, świątyń i mostów jest otwarta za darmo. Bilety potrzebne są do Ogrodu Botanicznego, zoo, Muzeum Narodowego, na kolejkę linową i funikular. Poniżej znajdziesz godziny otwarcia, ceny wstępu i sposób dotarcia do każdego obiektu.

Reklama: w tekście znajdują się linki afiliacyjne, z których otrzymujemy prowizję, cena dla ciebie się nie zmienia.

1. Twierdza Narikala

💡 W skrócie:

Zaplanuj 2-3 dni: 30 obiektów rozrzuconych jest od Mtacmindy do Jeziora Żółwiowego.
Po Starym Mieście można chodzić pieszo, a do Narikali i na Mtacmindę wygodniej wjechać kolejką linową i funikularem.
Duże muzea działają od wtorku do niedzieli, Ogród Botaniczny jest zamknięty w poniedziałki.
Ceny i godziny otwarcia: 09/2026, sprawdzone na oficjalnej stronie biura turystycznego Gruzji

Twierdza Narikala na wzgórzu nad miastem

© This Photo was taken by Supanut Arunoprayote . Feel free to use any of my images, but please mention me as the author an · CC BYFot. This Photo was taken by Supanut Arunoprayote . Feel free to use any of my images, but please mention me as the author an, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0), Wikimedia Commons

Narikala stoi na grzbiecie Sololaki i schodzi tarasowymi murami prosto do Kury. Twierdza kontrolowała szlak handlowy wzdłuż rzeki, dlatego umacniano ją tak solidnie. Mury i wieże przetrwały oblężenia Mongołów, Persów i Turków. Mongołowie nadali cytadeli swoją nazwę, „Narin-kala", czyli mała twierdza. Stąd wzięła się znana dziś „Narikala". W środku zachowały się ślady przemyślanego systemu wodociągowego: woda płynęła kanałami i akweduktami.

Trzęsienie ziemi w 1827 roku zniszczyło część wież. Do lat 90. twierdza stała w ruinie, potem ją odrestaurowano. Cerkiew św. Mikołaja odbudowano na fundamencie, który znaleziono podczas wykopalisk w 1966 roku. Jest niewielka, ale stoi tuż nad urwiskiem. Z jej tarasu widać Most Pokoju, łaźnie siarkowe i dachówki Starego Miasta.

Jak dojechać: kolejka linowa z parku Rike na grzbiet Sololaki, przejazd trwa niecałe 2 minuty (według biura turystycznego Gruzji, 09/2026).
Koszt: wstęp na teren twierdzy jest bezpłatny, płacisz tylko za przejazd.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą panoramę miasta i są gotowi wchodzić po schodach.

2. Prospekt Szoty Rustaweli

Prospekt Rustaweli z fasadą muzeum i samochodami

Centralna ulica Tbilisi była kiedyś zwykłą drogą gruntową, która łączyła wieś Digomi z miastem za murem. W pierwszej połowie XIX wieku zaczęto wzdłuż niej stawiać budynki mieszkalne i urzędy, a samą drogę wybrukowano. Tak powstał prospekt Golowinski, który w czasach radzieckich ogłoszono główną ulicą i nazwano imieniem poety Szoty Rustaweli.

Dziś prospekt biegnie od placu Wolności i przedzielony jest szeroką aleją platanowo-kasztanowcową. Spacer nim zajmuje około godziny, jeśli nie wchodzisz do budynków. Stoją tu hotel Tbilisi Marriott, sztab Korpusu Kaukaskiego z 1824 roku oraz budynek parlamentu Gruzji.

Osobnej uwagi wart jest sobór Kaszveti. Zbudowano go w 1907 roku za pieniądze właściciela fabryki koniaku, a z zewnątrz powtarza neogruziński styl cerkwi w Samtawisi. W środku zobaczysz freski malarza Lado Gudiashvilego, za których nietypowy styl niegdyś go ganiono. Niedaleko działa teatr dramatyczny imienia Rustaweli: budynek z 1901 roku w stylu pseudobarokowym z reprezentacyjnym wejściem. Kino „Rustaweli" obok mieści 5 sal.

Naprzeciw pałacu Woroncowa znajduje się Muzeum Narodowe Gruzji ze Złotym Funduszem prehistorycznych wyrobów złotych. Osobny rozdział historii prospektu związany jest z budynkiem parlamentu: pamięta styczniowe walki 1992 roku, pożegnanie z premierem Żwanią i inaugurację Saakaszwilego. Te wydarzenia uczyniły ulicę główną sceną polityczną kraju.

Główne obiekty prospektu stoją wzdłuż jednej linii. Jeśli idziesz od placu Wolności do placu Rustaweli, miniesz parlament, Muzeum Narodowe, teatr dramatyczny i sobór Kaszveti. Na obejrzenie fasad wystarczy około godziny, a do środka warto wejść do muzeum i do cerkwi. Aleja platanowa pośrodku dzieli ulicę na dwie części i służy jako punkt orientacyjny podczas spaceru.

Jak dojechać: metrem do stacji „Rustaweli" lub „Wolność", dalej pieszo.
Gdzie się zatrzymać: hotele w pobliżu prospektu Rustaweli na Trip.com.
Dla kogo: dla tych, którzy lubią architekturę i chcą przejść miasto pieszo.
Minus: latem aleja daje cień tylko miejscami, w dzień jest tu gorąco.

3. Sobór katedralny Sioni

Sion na brzegu Kury wzniesiono w VI wieku ku czci Zaśnięcia Matki Bożej, a nazwę katedra zawdzięcza noszącej tę samą nazwę górze. Arabowie ją zniszczyli i dopiero w XII wieku za panowania króla Dawida świątynię odbudowano. Później mury wielokrotnie poddawano renowacji, okładając je różowym tufem. Za czasów Berii próbowano katedrę zburzyć, ale przetrwała.

Z zewnątrz budynek wygląda skromnie i ascetycznie. W środku wszystko się zmienia: wysokie sklepienia są pokryte malowidłami, a ściany zdobią ikony. Za główną relikwię katedry uważa się krzyż świętej Nino, założycielki chrześcijaństwa w Gruzji.

Koszt: wstęp wolny.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą zobaczyć jeden z najstarszych kościołów w mieście.
Minus: podczas nabożeństwa turystów prosi się, by nie chodzili po sali.

4. Stare Tbilisi

Ulica starego Tbilisi z historycznymi domami i samochodami

Dzielnicę niegdyś otaczał mur obronny, którego fragmenty miejscami zachowały się do dziś. Stoją tu też łaźnie siarkowe i dawne świątynie dwóch wyznań.

Ormiańska świątynia Surb Nszan z XVIII wieku przy ulicy Wercchli znajduje się w stanie awaryjnym, ale właśnie to nadaje jej szczególny wygląd. Cerkiew Matki Bożej Betlejemskiej w dzielnicy Kldisubani działa i gromadzi wiernych szczególnie 28 sierpnia, w święto Zaśnięcia. Jeszcze jedna świątynia z XVIII wieku, katedra świętego Jerzego, przetrwała lata zapomnienia i została odrodzona po renowacji.

Nad dzielnicą góruje katedra Świętej Trójcy Sameba. Jest w stanie pomieścić 15 tysięcy wiernych jednocześnie. Każda ulica strzeże tu swojej świątyni: prawosławnej cerkwi, muzułmańskiego meczetu albo ormiańskiego kościoła.

Jak dojechać: pieszo od placu Wolności w dół do Kury.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą zobaczyć miasto bez filtrów i turystycznych witryn.

5. Abanotubani

Kopulaste dachy łaźni siarkowych w Abanotubani

Samo słowo „tbilisi" tłumaczy się jako „ciepły", co wprost wskazuje na gorące źródła pod miastem. Od XVI wieku mieszkańcy urządzali w miejscu źródeł łaźnie. To niskie budynki w stylu wschodnim z półkolistymi kopułami i dużymi szklanymi oknami. Światło przenika przez nie prosto do sal, które znajdują się poniżej poziomu gruntu. Każdą łaźnię nazywano od nazwiska właściciela: Zubalowska, Orbelianowska i inne.

Jak dojechać: nabrzeże Kury, poniżej mostu Metechi.
Koszt: łaźnie prywatne przyjmują za osobną opłatą, ceny pytaj na miejscu.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą odpocząć po długim spacerze.

6. Pałac Woroncowa

Fasada pałacu Woroncowa z arkadami i kolumnadą

Pałac Woroncowa w stylu renesansowym zbudowano w 1868 roku za namiestnika hrabiego Woroncowa. Biały budynek z ozdobnym detalem fasady i amfiladą łukowych okien uważa się za jeden z najpiękniejszych przy alei Rustaweli. W środku szczególną uwagę przyciąga Sala Perska w biały tonacji: sztukateria jest inkrustowana lustrami, a wnętrze wydaje się niemal nieważkie.

Po rewolucji budynek oddano dzieciom i młodzieży. Obecnie oficjalnie nazywa się Domem Młodzieży.

Jak dojechać: aleja Rustaweli, niedaleko stacji metra „Wolność".
Koszt: wstęp do budynku jest ograniczony, zwiedzanie głównie z zewnątrz.
Dla kogo: dla tych, którzy lubią architekturę pałacową i wnętrza.

7. Gruzińska Betania

Świątynia Betania z czerwonym dachem wśród zieleni

Monaster Betania kryje się w ustronnym miejscu wśród sosen, jesionów i orzechów włoskich, z dala od miejskiego zgiełku. Według podania wspólnota powstała jeszcze za królowej Tamary. Z powodu trudnego dostępu do tych miejsc monaster długo stał opuszczony. Odkrył go architekt i malarz amator Gagarin, który badał okolice Tbilisi.

Potem o wspólnocie się dowiedziano i odrodziła się. Jest tu cicho, zielono i prawie nie ma grup turystycznych. Ściany i wnętrze świątyni zachowały stare malowidła.

Jak dojechać: samochodem albo z wycieczką, komunikacja publiczna tu nie dociera.
Koszt: wstęp wolny.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą zobaczyć działający dawny monaster bez tłumów.

8. Narodowe Muzeum Gruzji

Fasada budynku Narodowego Muzeum Gruzji w Tbilisi

Duży budynek przy prospekcie Rustaweli łączy kilka muzeów jednej państwowej sieci. Muzeum Kaukaskie, jak nazywano je wcześniej, założono w 1825 roku. Przez dwa stulecia kolekcja przechodziła wiele przeprowadzek. Łącznie do systemu należy 13 muzeów, a najważniejsze z nich mieszczą się właśnie tutaj.

Pierwsze piętro opowiada o dawnej iberyjskiej historii Gruzji. Wystawiane są tu znaleziska z kurhanu w Trialeti, które tworzą Złoty Fundusz muzeum. Złote i srebrne puchary, ceramika, biżuteria, monety i dawna broń sąsiadują ze skamieniałymi fragmentami Homo ergaster. Te szczątki liczące około 1,8 mln lat uchodzą za najstarszy dowód życia człowieka poza Afryką.

Drugie i trzecie piętro zajmuje Muzeum Okupacji Radzieckiej, otwarte po wyjściu Gruzji z ZSRR. Komentarze do eksponatów podane są po gruzińsku i angielsku. Ekspozycja jest kontrowersyjna w interpretacjach, ale historię XX wieku pokazuje szczegółowo.

Cena: bilety sprzedają w kasie i na biletebi.ge, te ostatnie sprzedają na 30 minut przed zamknięciem (według oficjalnej strony muzeum, 09/2026).
Godziny otwarcia: od wtorku do niedzieli, poniedziałek jest dniem wolnym.
Dla kogo: dla tych, którzy interesują się archeologią i historią XX wieku.

9. Dom Melik-Azarjanca

Tbilisi, dom Melik-Azaryanca z dwiema kopułami

Kamienicę czynszową kupca Melik-Azarjanca nazywa się Tyfliskim Pasażem ze względu na długość, która rozciąga się niemal na cały kwartał. Fasady z szorstkiego kamienia zdobią rzeźbiarskie reliefy, sztukatorskie girlandy i wieńce. Wieńce wykonano na znak żałoby po córce właściciela. Narożne wieżyczki i ozdobne wykusze długo czyniły budynek rekordzistą pod względem wysokości i oryginalności designu. Okna najwyższej kondygnacji mają otwory w kształcie łez.

Fundament jest głęboko wpuszczony w ziemię i chroniony przed wodami podziemnymi płaszczem z ołowianych płyt. Pod budynkiem powstało kilka podziemnych kondygnacji, gdzie działały sklepy, apteka i fryzjer. Po nacjonalizacji sam właściciel dożywał starości w półpiwnicznej izbie.

Jak dojechać: prospekt Rustaweli, obok Narodowego Muzeum.
Dla kogo: dla tych, którzy przyglądają się detalom fasad i lubią miejskie legendy.

10. Karawanseraj Arcrunich

Trzypiętrowy budynek jest typowy dla starego Tyflisu i uniwersalny pod względem przeznaczenia. Gdy miasto było centrum rzemiosła i handlu, kupcy potrzebowali pomieszczeń na nocleg i towary. Stąd i nazwa: karawanseraj mieścił 33 izby mieszkalne, 25 kramów i sklepów, 24 magazyny. Obecnie w odrestaurowanych salach działa Muzeum Historii Gruzji.

Zacieniona ulica ze starymi domami w Tbilisi

Jak dojechać: ulica Sioni, Stare Miasto.
Warto wiedzieć: przed podróżą porównaj warunki ubezpieczenia na wypadek odwołania lotu lub choroby.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą zajrzeć do muzeum historii w centrum Starego Miasta.

11. Most Pokoju

Most Pokoju przerzucono przez Kurę, łączy stare dzielnice miasta z nowymi osiedlami. Stalowo-szklaną konstrukcję w stylu high-tech stworzyli europejscy architekci, projekt opracował włoski architekt Michele De Lucchi. Przezroczysto-błękitny łuk stał się symbolem współczesnego Tbilisi. Nawet ci, którzy początkowo spierali się o projekt, wieczorem przychodzą oglądać iluminację. Co godzinę 30 tysięcy lampek wypisuje alfabetem Morse'a nazwy pierwiastków chemicznych, z których składa się ludzkie ciało.

Jak dojechać: od placu Wolności pieszo w dół do rzeki.
Cena: przejście jest bezpłatne.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą zobaczyć wieczorną iluminację i przejść do Starego Miasta.

12. Plac Wolności

Pomnik św. Jerzego na placu Wolności o zmierzchu

Główny plac miasta wielokrotnie zmieniał nazwę. W dawnych czasach zajmował teren przed bramą Kodżorską twierdzy i służył jako miejsce dla przyjezdnych, dlatego nazywano go Gościnnym. W XIX wieku nadano mu imię generała Paskiewicza, a obwód intensywnie zabudowywano: pojawił się tu karawanseraj kupca Tamamszewa i teatr miejski. Wtedy plac nazywano Teatralnym.

W XX wieku nosił imiona Federacji Zakaukaskiej, Berii i Lenina. Długo stał tu monument wodza proletariatu, w latach 90. go usunięto. Środek placu zajął 35-metrowy słup ze pozłacaną figurą świętego Jerzego depczącego smoka. Pracę wykonał rzeźbiarz Zurab Cereteli. Stąd wygodnie zacząć spacer prospektem Rustaweli.

Jak dojechać: stacja metra „Wolność".
Cena: oglądanie jest bezpłatne.
Dla kogo: dla tych, którzy zaczynają trasę centrum miasta.

13. Zoo

Tygrys spaceruje w wolierze tbiliskiego zoo

Tbiliskie zoo ma ponad 90 lat. Jego historię liczy się od 1927 roku, kiedy w dzielnicy Wake i Saburtalo wydzielono działkę o powierzchni 100 ha. Zoo pomyślano nie tylko jako rozrywkę, ale i jako centrum naukowe: badano tu zachowanie zwierząt i ich aklimatyzację. Teren dzielono na strefy: endemity kaukaskie, zwierzęta stref naturalnych ZSRR i egzotyczna fauna. Osobno działało oceanarium.

W 2015 roku wolierę zniszczyła powódź i część zwierząt zginęła. Obecnie zoo działa w zwykłym trybie. Oprócz zwierząt jest tu strefa rozrywki z atrakcjami, lekcje jazdy konnej i kawiarnia.

Cena: wstęp płatny, bilety sprawdzaj na oficjalnej stronie.
Dla kogo: dla tych, którzy przyjechali z dziećmi albo chcą spędzić pół dnia w parku.

14. Monument Matka Kartli

Statua Matki Kartlii na wzgórzu, kolejki linowe nad nią

Rzeźbę „Matka Kartli" („Matka Gruzja") ustawiono na wzgórzu Sololaki w 1958 roku na 1500-lecie miasta. Autorem był rzeźbiarz Elgudża Amaszukeli, za tę pracę otrzymał Nagrodę Państwową Republiki Gruzińskiej w 1965 roku. W postaci kobiety z mieczem i czarą wina w rękach czytelny jest charakter narodu: gościnnie przyjmować przyjaciół i umieć stanąć w swojej obronie.

Początkowo figurę wykonano z drewna. Materiał okazał się nietrwały i statuę odlano ze stopu aluminium. W latach 90. monument nieco zmieniono: na głowie kobiety pojawiła się chusta i liście laurowe. 20-metrowa „Matka Kartli" jest dobrze widoczna z różnych punktów miasta.

Jak dojechać: pieszo od twierdzy Narikala albo kolejką linową.
Cena: oglądanie jest bezpłatne.

15. Ogród botaniczny

Lesisty wąwóz Ogrodu Botanicznego w Tbilisi jesienią

Ogród botaniczny zajmuje wąwóz rzeki Cawkisisckali za granicami starego miasta. W średniowieczu rosły tu zarośla figowców, które należały do gruzińskich królów. W 1845 roku teren ten na polecenie hrabiego Woroncowa przekształcono w ogród botaniczny. Dziś jego powierzchnia wynosi 128 ha, a kolekcja liczy ponad 3,5 tysiąca gatunków roślin z całego świata.

Ogród podzielony jest na strefy. Wśród odwiedzających popularnością cieszą się rozarium i ogród aptekarski z roślinami leczniczymi, a alejkami wśród drzew iglastych miło spaceruje się w upał. Ogród jest otwarty przez cały rok codziennie, z wyjątkiem poniedziałku.

Koszt: wstęp płatny, dokładną cenę sprawdź na oficjalnej stronie.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą odpocząć od miejskiego zgiełku w cieniu drzew.
Minus: ogród leży w wąwozie, ścieżki stale prowadzą w górę.

16. Muzeum etnograficzne pod gołym niebem

Stary drewniany dom w tbiliskim muzeum etnograficznym

Poznać różne zakątki Gruzji bez wyjeżdżania z miasta można w etnograficznym muzeum typu skansen. Zorganizowano je w 1966 roku z inicjatywy Giorgiego Czitai na zboczu Mtsatmindy. Ekspozycję zbierano w całym kraju: na działce o powierzchni 52 ha stoją tradycyjne budynki ze wszystkich regionów.

Wewnątrz domów urządzenie wnętrz odpowiada zwyczajom tej okolicy, którą reprezentują. Odwiedzający zobaczą naczynia, meble, ubrania i narzędzia rolnicze, łącznie około 8 tysięcy eksponatów. Osobną kolekcję tworzą nagrobne płyty z rzeźbionymi reliefami. Wśród budynków są kuźnie, stajnie i spichlerze. Szczególnym znakiem rozpoznawczym gruzińskiego skansenu stały się piwnice winne, w których odtworzono warunki przechowywania wina.

Jak dojechać: na zboczu Mtsatmindy, pieszo od Jeziora Żółwiego.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą zrozumieć, jak żyło się w gruzińskiej wsi.

17. Sameba (sobór Trójcy Świętej)

Sameba, czyli Cminda Sameba, jest głównym soborem Gruzińskiego Kościoła Prawosławnego i jest poświęcony Trójcy Świętej. Wzniesiono go na wzgórzu świętego Eliasza z datków obywateli i poświęcono w 2004 roku. Teren przyświątynny zajmuje 5 tysięcy metrów kwadratowych, a wysokość soboru, około 100 metrów, plasuje go w trójce najwyższych cerkwi prawosławnych na świecie.

Wewnątrz sobór dzieli się na 3 poziomy: jeden naziemny i dwa podziemne. Znajduje się tu 9 kaplic, z czego 5 podziemnych, oraz 13 ołtarzy. Dolne piętro zajmuje cerkiew Zwiastowania z sarkofagami na szczątki królów Wachtanga VI i Tejmuraza II. Podłoga i kolumny wykonane są z marmuru, a drewniane drzwi pokrywa rzeźbienie. Na ikonach przedstawiono 400 gruzińskich świętych. W wystroju brał udział patriarcha Gruzji Ilia II.

Wokół głównego budynku stoją korpusy z rezydencją patriarszą, domem pielgrzyma, celami i duchownymi placówkami edukacyjnymi. Do wypoczynku urządzono strefę parkową z fontanną i niewielkim zoo, jest też własna pasieka i mała restauracja.

Koszt: wstęp wolny, świątynia jest otwarta do zwiedzania codziennie.
Jak dojechać: samochodem lub pieszo w górę od dzielnicy Awlabari.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą zobaczyć główny sobór kraju i panoramę miasta.

18. Park Rike

Panorama Tbilisi z parkiem Rike i rurkowatym budynkiem

Nazwa parku Rike tłumaczy się z gruzińskiego jako „Piaski" i wskazuje na dawny teren zalewowy Kury. Strefę parkową urządzono stosunkowo niedawno, w 2010 roku. Młode drzewa jeszcze nie nabrały siły, dlatego latem jest tu mało cienia. Wyrazistości krajobrazowi dodają nie rośliny, a mnóstwo obiektów artystycznych: fontanna w stylu kubizmu i ogromny fortepian.

Najbardziej rzucającą się w oczy budowlą parku został kompleks koncertowo-wystawienniczy. Jego wygląd zewnętrzny przypomina dwie wygięte rury, a konstrukcja wykonana jest ze szkła i metalu w stylu futurystycznym. Stąd kolejka linowa wznosi się do twierdzy Narikala.

Jak dojechać: między Mostem Pokoju a aleją Rustaweli.
Koszt: wstęp do parku jest bezpłatny.
Minus: latem cienia prawie nie ma, spacerować wygodniej rano lub wieczorem.

19. Cerkiew Metechi

Świątynia Metechi na skalistym wzgórzu nad Tbilisi

Metechi (Zaśnięcia Matki Bożej) datuje się na XII wiek i jest to jedna z najstarszych budowli sakralnych miasta. Według podania często przychodziła tu się modlić królowa Tamara. Podczas najazdu mongolskiego budynek zniszczono i całkowicie odbudowano pod koniec XIII wieku. Później świątynia kilkakrotnie zmieniała przeznaczenie: mieściły się w niej skład prochu, więzienie i teatr młodzieżowy. Pierwotne funkcje przywrócono dopiero w latach 90.

W ikonostasie centralne miejsce zajmują wizerunki męczenników Gruzji, świętej Szuszanik i Abo z Tbilisi. Przed budynkiem na postumencie stoi założyciel miasta Wachtang Gorgasali na koniu.

Jak dojechać: brzeg Kury, poniżej placu Wolności.
Koszt: wstęp wolny.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą zobaczyć świątynię na skale tuż nad rzeką.

20. Góra Mtacminda

Panorama Tbilisi: góra Mtacminda z wieżą telewizyjną

Mtacminda, najwyższy punkt Tbilisi na wysokości 730 metrów, jest jednocześnie miejscem świętym. Czczony w Gruzji Dawid z Garedży osiedlił się w jaskini na zalesionym zboczu już w VI wieku. W miejscu jego modlitw w XIX wieku wzniesiono cerkiew Mama Dawiti. Co roku odbywa się tu święto na cześć ascety, mamdawititoba. Obok z ziemi biją 3 źródła, których woda uważana jest za leczniczą.

Szczyt góry zajmuje park miejski. Uwagę przyciąga duży fresk ścienny „Hołd dla Pirosmaniego" na ścianie restauracji. Nad parkiem góruje wieża telewizyjna o wysokości 277,4 metra. Z punktów widokowych widać całe miasto.

Jak dojechać: kolejką linową od podnóża góry lub pieszo zboczem.
Koszt: przejazd kolejką jest płatny, wstęp do parku wolny.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą panoramy miasta i wieczornego parku z atrakcjami.

21. Meczet Dżuma

Ceglany meczet Dżuma z minaretem w Tbilisi

Wśród chrześcijańskich świątyń miasta osobno stoi meczet muzułmański. To jedyna zachowana ostoja islamu w Tbilisi. Pierwszą budowlę sakralną wznieśli Turcy w latach 1720-1730. Odnowiony wariant zaprojektował Włoch D. Scudieri, który nadał budynkowi cechy neogotyckie. Budynek wzniesiono w latach 1840-1850, a nad wejściem góruje wieżyczka minaretu.

Ciekawostką jest, że nabożeństwa prowadzą tu przedstawiciele dwóch nurtów islamu, sunnici i szyici. Dlatego wewnątrz urządzono osobne mihraby i minbary dla każdej wspólnoty.

Jak dojechać: ulica Botaniczna, obok łaźni siarkowych.
Koszt: wstęp wolny.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą zobaczyć, jak w jednym mieście współistnieją różne religie.

22. Cerkiew Anczischati

Cerkiew Anczischati w Tbilisi z dzwonnicą

Niewyszukana z wyglądu kamienna budowla przy ulicy Szawteli uważana jest za najstarszą świątynię miasta, jej wiek wynosi 15 stuleci. Gruzińskie kroniki podają, że cerkiew ku czci Narodzenia Matki Bożej zbudowano na rozkaz iberyjskiego władcy Daczi Udżarmeli. Uczynił on miasto stolicą, a świątynię główną w niej. W 1675 roku sobór przemianowano: nowa nazwa Anczischati wskazuje na Anczijską ikonę Zbawiciela, wykonaną w technice enkaustyki.

Budynek wielokrotnie przebudowywano, kamień tufowy zastąpiono ceglanym murem. Pod koniec XVIII wieku obok wzniesiono ceglaną dzwonnicę. Wnętrze bazyliki podzielono na 3 nawy, ściany i sklepienia zdobią freski i ikony z XIX wieku.

Jak dojechać: ulica Szawteli, Stare Miasto.
Koszt: wstęp wolny.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą zobaczyć najstarszą czynną świątynię Tbilisi.

23. Pchli targ przy Suchym Moście

Samowary i stare przedmioty na chodniku przy drodze

Most nad wyschniętym korytem Kury nazywany jest Mszrali chidi, czyli Suchy Most. Przeprawę zbudowano według projektu D. Scudieriego i łączy ona brzegi już ponad 160 lat. Na lewym brzegu w latach 80. powstał żywiołowy targ, który z czasem przekształcił się w najpopularniejszy pchli targ Gruzji.

Sprzedaje się tu niemal wszystko. Obok siebie sąsiadują rzeczy z produkcji fabrycznej i rękodzieło, trafia się prawdziwy antyk i wiele przedmiotów z czasów radzieckich. Kolekcjonerzy szukają porcelanowych figurek, fajek do palenia, podstawek pod szklanki i przypinek. Do domu można kupić dywan z malowidłem albo kute wyroby na ścianę. Sprzedawcy zbierają się codziennie, ale największy wybór jest w weekendy.

Jak dojechać: nabrzeże Kury, przy Suchym Moście.
Koszt: wstęp wolny, targowanie się wskazane.
Dla kogo: dla tych, którzy lubią vintage i niespieszne targowanie się.

24. Teatr marionetek Rezo Gabriadze

Wieża zegarowa teatru Gabriadze z aniołem

Teatr marionetek Rezo Gabriadze znajduje się w starej części miasta, tuż przy Kurze. Został stworzony w latach 80. z inicjatywy działacza kultury i artysty Rezo Gabriadze. Niewielki budynek z salą na 80 miejsc dobrze wpisał się w krajobraz miasta. W 2010 roku główny korpus uzupełniła wieża z mechanizmem zegarowym.

O nadejściu nowej godziny zawiadamia uderzenie młotka w dzwon. Dwa razy na dobę, o 12 i 18, wokół wieży zbierają się widzowie, by obejrzeć przedstawienie z miniaturowymi figurkami. Pantomima nazywa się „Cykl życia". Większość lalek stworzył sam Gabriadze.

Jak dojechać: ulica Szawteli, Stare Miasto.
Koszt: obejrzenie przedstawienia na wieży jest bezpłatne, bilety do sali sprzedaje się osobno.
Dla kogo: dla tych, którzy podróżują z dziećmi lub lubią teatr lalek.

25. Pomnik bohaterów filmu Mimino

Liryczną komedię Georgija Danelii „Mimino" nakręcono w 1978 roku. Film opowiada o pilocie małego lotnictwa Waliko Mizandari przezywanym Mimino. Bohaterowie okazali się tak żywi, że postrzega się ich jak znajomych. Uwiecznić postaci postanowił rzeźbiarz Zurab Cereteli: odtworzył głównych bohaterów w brązie.

Od 2011 roku przy wejściu do metra „Awlabari" można spotkać pilota Mimino, szofera Rubika Chaczikjana i weterana Iwana Wołochowa. Trójkę obserwuje reżyser Georgij Danelia.

Jak dojechać: stacja metra „Awlabari".
Koszt: oglądanie bezpłatne.
Dla kogo: dla tych, którzy lubią radzieckie kino i chcą zrobić zdjęcie.

26. Monument „Historia Gruzji"

Kaplica z rzeźbionymi reliefami przy monumencie Historia Gruzji

Monument „Historia Gruzji" wznosi się 13 km od centrum miasta, nad Morzem Tbiliskim. Budowa kompleksu rozpoczęła się w 1985 roku i do dziś nie została ukończona. Zgodnie z zamysłem rzeźbiarza Zuraba Cereteliego kompleks składa się z 16 ogromnych stel o wysokości 35 metrów. Kamienne słupy od góry pokrywają płyty z płaskorzeźbami z miedzi i brązu.

Każdy element wizualnie dzieli się na 3 części: dolna przedstawia opowieści biblijne, środkowa zawiera galerię portretów zasłużonych rodaków Gruzji, a górna ukazuje sceny z tradycji ludu. O chrześcijaństwie przypomina niewielki kościół obok monumentu. Miejscowi ochrzcili to miejsce mianem „gruzińskiego Stonehenge".

Jak dojechać: samochodem, drogą nad Morze Tbiliskie.
Koszt: zwiedzanie bezpłatne.
Dla kogo: dla tych, którzy są gotowi wyjechać za miasto dla rozległej panoramy.

27. Jezioro Żółwiowe

Zielone jezioro wśród lesistych wzgórz z łódkami

Jezioro Żółwiowe, czyli Kus-tba, zajmuje niewielkie zagłębienie na północnym zboczu Mtacmindy. Swoją nazwę zawdzięcza dużej liczbie żółwi. Zbiornik jest niewielki: powierzchnia mniejsza niż pół kilometra kwadratowego, a głębokość nie przekracza kilku metrów. Wzdłuż brzegu ciągnie się plaża pokryta otoczakami, a latem przychodzą tu kąpać się całe rodziny.

Dla wypoczywających działają atrakcje, między innymi rejsy katamaranami. Nieopodal stoją kawiarnie, a na zachodnim brzegu znajduje się skansen z ekspozycją etnograficzną.

Jak dojechać: samochodem lub kolejką linową od parku Wake.
Koszt: wstęp wolny, atrakcje płatne.
Minus: woda nagrzewa się słabo i nawet w upał pozostaje chłodna.

28. Kolejka linowa i panteon

Kolejka na dolnej stacji funikularu w Tbilisi

Kolejkę linową w Tbilisi uruchomiono w 1905 roku i do dziś pozostaje nietypowym środkiem transportu dla miasta. Wagony skonstruował belgijski inżynier A. Robi. Trasa biegnie od podnóża Mtacmindy na szczyt, ma 501 metrów długości, a przejazd zajmuje 5 minut. Po drodze jest jeden przystanek przy Panteonie.

Panteon zasłużonych rodaków Gruzji otwarto na zboczu góry w 1929 roku. Na cmentarzu memorialnym pochowano 49 znanych osób: polityków, pisarzy i artystów. Wśród nich są pisarz Ilia Czawczawadze i matka Stalina, Jekaterina Geladze. Szczególne miejsce zajmuje grób rosyjskiego dyplomaty Aleksandra Gribojedowa, który zginął w Persji. Jego wdowa nalegała na pochowanie szczątków w Gruzji i do końca życia opiekowała się grobem, pochowano ją obok męża.

Jak dojechać: kolejką linową od podnóża Mtacmindy, przystanek przy Panteonie.
Koszt: przejazd płatny, wjazd i zjazd opłaca się osobno.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą połączyć panoramę miasta z historycznym cmentarzem.

29. Kolejka linowa

Rzeźba terenu Tbilisi jest pagórkowata, dlatego do wjazdu na wzniesienia zbudowano dwie linie kolejki linowej: w parku Rike i w parku Wake. Wśród turystów popularna jest kolejka od parku Rike na górę Sololaki. Działa tu 8 wiszących kabin, każda przewidziana dla 8 osób. Długość linii wynosi 508 metrów, a przejazd trwa mniej niż 2 minuty.

Na górze pasażerowie oglądają twierdzę Narikala i monument Matka Kartli. Linia w parku Wake jest dłuższa: przejazd zajmuje 6-7 minut, a z kabin widać dzielnice Saburtalo i Wake. Stacja końcowa znajduje się przy Jeziorze Żółwiowym. Obie kolejki działają przez cały rok bez dni wolnych, przejazd jest płatny.

Jak dojechać: stacje przy parku Rike i w parku Wake.
Koszt: przejazd płatny, cenę sprawdź na stacji.
Dla kogo: dla tych, którzy nie chcą wchodzić na górę pieszo.

30. Prospekt Agmaszenebeli

Prospekt Agmaszenebeli pełni funkcję głównej arterii lewobrzeżnej części miasta i został nazwany na cześć króla Dawida Budowniczego. Ulica biegnie przez starożytną dzielnicę Czugureti. Wzdłuż chodników stoją budynki w stylu eklektycznym, wzniesione pod koniec XIX wieku. Prospekt trafił do tras turystycznych dzięki swoim zabytkom.

Odrestaurowany dom na deptaku Agmaszenebeli

Znaczenie historyczne ma dom nr 52, w którym w 1851 roku zatrzymał się pisarz Lew Tołstoj, oraz dom nr 150, w którym w latach 1899-1901 mieszkał Josif Dżugaszwili. Oba adresy oznaczono tablicami pamiątkowymi. Od domu nr 44 prospekt zamienia się w strefę pieszą w europejskim stylu.

Jak dojechać: stacje metra „Mardżaniszwili" i „Rustaweli".
Koszt: spacer bezpłatny.
Dla kogo: dla tych, którzy chcą zobaczyć lewobrzeżne Tbilisi i miejscowe kawiarnie.

Reklama

Wycieczki i bilety w Tbilisi

Wycieczki z przewodnikiem, bilety bez kolejki i atrakcje — większość ofert można bezpłatnie anulować.

Zobacz oferty na Tiqets

Widżet wczyta się po wyrażeniu zgody.

⁉️🤔 Częste pytania

Ile dni potrzeba, aby zwiedzić Tbilisi?

Zaplanuj 2-3 dni. Pierwszy dzień poświęć Staremu Miastu, Narikali i łaźniom siarkowym, a drugi prospektowi Rustaweli, Muzeum Narodowemu i Ogrodowi Botanicznemu. Odległe punkty, takie jak Monument „Historia Gruzji", zostaw na osobną wyprawę samochodem.

Co w Tbilisi można zobaczyć za darmo?

Bezpłatnie dostępne są Narikala, plac Wolności, Most Pokoju, park Rike, świątynia Metechi, meczet Dżuma, Anczischati, Sameba i Mtacminda. Płacić trzeba jedynie za przejazd kolejką linową i funikulerem, a także za wstęp do Ogrodu Botanicznego, zoo i Muzeum Narodowego.

Czy trzeba kupować bilety z wyprzedzeniem?

W muzeach bilety sprzedaje się w kasie i online, kolejki zdarzają się głównie latem i w weekendy. Kolejką linową i funikulerem wygodniej jechać rano. Z wyprzedzeniem warto pomyśleć tylko o dużych muzeach i o noclegu w wysokim sezonie.

Czym kolejka linowa różni się od funikulera?

Kolejka linowa biegnie od parku Rike do twierdzy Narikala, przejazd zajmuje mniej niż dwie minuty. Funikuler wjeżdża od podnóża Mtacmindy do parku i Panteonu w pięć minut. To dwie różne linie o różnych trasach i osobnej opłacie, więc wybieraj według położenia twojego hotelu.

Jak dostać się do twierdzy Narikala?

Najprościej kolejką linową od parku Rike, przejazd zajmuje mniej niż dwie minuty. Alternatywa: wejść pieszo ze Starego Miasta po schodach, zajmie to 15-20 minut. Wstęp na teren twierdzy jest bezpłatny, płacisz tylko za przejazd kolejką.

Krótko: co warto zarezerwować

Jeśli masz tylko dwa dni, zatrzymaj się w centrum między placem Wolności a Starym Miastem i wybierz hotel na Trip.com. Tak dotrzesz do połowy obiektów pieszo.

Chcesz pokazać miasto w jeden dzień albo pojechać do Kachetii, wtedy zobacz wycieczki na GetYourGuide. A na wyprawy do Monumentu „Historia Gruzji" i nad Morze Tbiliskie porównaj ceny wynajmu samochodu.

30 Głównych miejsc Tbilisi: co zobaczyć i jak dojechać