🗺️ Wat te zien in Sevilla: 35 topbezienswaardigheden, openingstijden en tickets

Sevilla propt meer monumenten in minder ruimte dan bijna elke andere hoofdstad van Europa. Een klein stukje van het oude centrum herbergt een kathedraal met haar toren, een koninklijk paleis en tientallen kerken. Alleen al voor het Alcázar heb je een halve dag nodig.

We hebben de 35 topbezienswaardigheden van de stad geselecteerd en er praktische tips aan toegevoegd: hoe je er komt, wanneer je het beste kunt gaan en wat je als eerste moet zien. Het Koninklijk Alcázar is van april tot september open tot 19.00 uur (stand 09/2026, website van het Alcázar), dus je hebt ook de avond nog om mee te werken.

Advertentie: dit artikel bevat affiliate links, wij ontvangen een commissie en de prijs blijft voor jou hetzelfde.

Wat te zien in Sevilla

💡 In het kort:

Begin met de kathedraal en het Alcázar, de twee meest bezochte plekken van de stad.
Plaza de España en het María Luisa-park zijn gratis en altijd open.
Plan een halve dag voor het Alcázar en trek minstens twee dagen uit voor de rest van de stad.
Prijzen en openingstijden: 09/2026, gecontroleerd op de officiële website

De Guadalquivir splitst de stad in tweeën. De kathedraal, het Alcázar en het stadhuis staan op de linkeroever, terwijl Triana met zijn ambachtelijke werkplaatsen zich over de rechteroever uitstrekt. Het hart van de route ligt daartussen, en de meeste stops kun je te voet doen.

1. Kathedraal van Sevilla

Koepels en daken van de kathedraal van Sevilla van bovenaf

De kathedraal van Sevilla is nog altijd de grootste gotische kathedraal ter wereld en een van de drie grootste kerken op aarde (stand: Wikipedia). Ze werd in het begin van de 15e eeuw gesticht op de plek van een afgebroken moskee en de bouw duurde meer dan honderd jaar. Binnen vind je een mix van gotische, renaissance- en Moorse decoratie: gebeeldhouwde figuren, doeken van Murillo en Morales, gedreven koperwerk en vergulde platereske hekken.

Het graf van Christoffel Columbus is een van de grootste trekpleisters. Vier stenen reuzen dragen de sarcofaag op hun schouders, en zij staan voor de vier koninkrijken van Spanje. Kardinaal Cervantes, Alfons de Wijze en Peter de Wrede liggen vlakbij begraven. Het ongeschonden lichaam van Ferdinand III is te zien bij het altaar van de Virgen de los Reyes.

Negen deuren leiden de kerk binnen, en ze worden om beurten geopend, afhankelijk van het aantal bezoekers. Plaatselijke gidsen noemen de monstrans van Arfe het mooiste werk van de meester. Generaties kunstenaars werkten aan de glas-in-loodramen, en die lichtdoeken gelden op zichzelf al als bezienswaardigheid.

Boek een ticket voor dinsdag- of woensdagochtend: dan zijn de rijen korter en zijn de tourgroepen nog niet aangekomen. In april staat voor de ingang een jaarlijkse ambachtsmarkt waar plaatselijke ambachtslieden keramiek en sieraden verkopen.

Het addertje: tijdens de Goede Week en op het feest van Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaart zitten de zalen tot de nok vol en is de toegang per tijdslot.

2. La Giralda

Panorama van Sevilla met de rivier en bruggen in de verte

La Giralda is ontstaan uit een minaret: de toren verrees in het begin van de 12e eeuw onder Arabisch bewind en diende honderd jaar lang als het grootste observatorium van Europa. Boven de zeventig meter is het werk van christelijke bouwers, waardoor het bovenste deel als Spaanse renaissance leest. De naam betekent 'windwijzer': in de 16e eeuw werd bovenop een bronzen beeld van het Geloof geplaatst.

Het terras van de klokkentoren doet ook dienst als uitkijkplatform. De klokken, vijf eeuwen geleden gegoten, zijn tot op de dag van vandaag bewaard gebleven, en binnen is er een vaste tentoonstelling over het middeleeuwse dagelijks leven. Je gaat naar boven via hellingen zonder treden, dus zelfs met een kinderwagen kom je er.

Met de windwijzer erbij is de toren ruim honderd meter hoog, dus vanaf de top openbaart zich het hele historische centrum en het verloop van de rivier. Kom in de eerste helft van de dag: tegen de lunch loopt het platform vol met groepen en kun je niet meer bij de reling komen.

Voor wie: iedereen die de stad van boven wil zien zonder een lange klim.
Het addertje: rond het middaguur is er bijna geen schaduw op het terras.

3. Torre del Oro

Gevel van het stadhuis van Sevilla op een zonnige dag

De naam van de toren betekent 'toren van goud'. Dit twaalfzijdige Moorse bouwwerk werd gebouwd om de haven te bewaken en te verdedigen, en een ketting die precies in het water werd gehesen verbond hem met de overkant. Met dat simpele middel kon de haven binnen enkele minuten voor vijandelijke schepen worden afgesloten.

Historici dateren de bouw van de torens in het begin van de 13e eeuw, en de tweelingbroer aan de overkant is niet bewaard gebleven. De muren waren ooit versierd met vergulde tegels, en daar zou de naam vandaan komen. Later werd in de toren goud opgeslagen dat uit de Amerika's werd aangevoerd, en hij heeft ook gediend als gevangenis, kapel en havenpakhuis.

Plaatselijke legenden voegen er wat duistere details aan toe: aardbevingen en vreemde sterfgevallen tijdens reparaties worden toegeschreven aan de vloek van de geroofde schat. Vandaag huist in de toren het Scheepvaartmuseum, en de collectie scheepsmodellen, navigatie-instrumenten en antieke wapens geldt als een van de beste van Spanje.

Hoe je er komt: te voet langs de rivieroever vanaf Plaza de España, de toren is al van verre te zien.
Het addertje: de toren staat aan een drukke weg, dus een rustig plekje voor foto's vind je hier niet.

4. Paleis Alcázar

Patio de las Doncellas in het Alcázar-paleis in Sevilla

Het Alcázar geldt als het oudste koninklijke paleis dat in Europa nog in gebruik is, en een bezoek kost je een halve dag (stand: officiële website). Van april tot september is het open van 9.30 tot 19.00 uur, en van oktober tot maart sluit het eerder, om 17.00 uur. Koop je ticket online en kies het vroegste tijdslot: tegen de middag reikt de rij over de hele lengte van de muur.

Je komt binnen via de Leeuwenpoort, met zijn wapenschild en scharlakenrode keramiek. In het hart van het complex ligt het paleis van Pedro I met zijn Troonzaal, waarvan de vergulde houten koepel de oneindigheid van het universum voorstelt. Daaronder loopt een fries met portretten van Spaanse vorsten. Naast de deur staat de gotische residentie van Karel V met zijn keramische mozaïeken.

De Binnenplaats van de Jonkvrouwen is bekend om zijn stucwerk, friesen en tegels. In de tuinen met hun fonteinen, paviljoenen en gazons lopen nog altijd koninklijke pauwen rond, en in april en mei ruikt de lucht naar oranjebloesem. Officieel blijft het complex een residentie van de Spaanse koningin, dus sommige vertrekken zijn gesloten voor bezoekers.

Alcázar-tours op GetYourGuide

Voor wie: iedereen die het paleis en de tuinen een halve dag wil geven.
Het addertje: de gratis toegangsuren op maandag trekken enorme rijen.

5. Plaza de España

Panorama van Plaza de España met het kanaal en de toren

Plaza de España werd gebouwd voor de Ibero-Amerikaanse tentoonstelling en groeide meteen uit tot het visitekaartje van de stad. Het halfronde gebouw met zijn torens sluit aan op een kanaal, waar je voor een klein bedrag een roeiboot kunt nemen. De mozaïekpanelen langs de muren zijn gewijd aan elke provincie van Spanje.

Het plein is bescheiden van omvang, ongeveer tweehonderd meter in doorsnee, en toch past er een fontein, een kanaal, balustrades en tientallen betegelde banken op. De vorm doet denken aan een opengeslagen boek, en de bruggen over het kanaal staan voor de vier historische koninkrijken. Het is een makkelijke plek om kinderen mee naartoe te nemen: er is ruimte genoeg en de toegang is gratis.

De duiven hier zijn nergens bang voor en pakken eten zo uit je hand. Koop liever geen souvenirs van willekeurige straatverkopers: dezelfde spullen kosten minder in de winkels vlakbij. Krijg je honger, dan kom je met lunchen in de lokale restaurants uit op een gemiddelde rekening voor het centrum, en koffie is hier goedkoper dan bij de uitzichtpunten.

Voor wie: iedereen die zin heeft in een wandeling zonder tickets of rijen, en de zonsondergang is hier de mooiste van de stad.
Het addertje: overdag is er bijna geen schaduw op het open plein.

6. Metropol Parasol

Houten paddenstoelvormige luifels van Metropol Parasol in Sevilla

Metropol Parasol, of Las Setas, vind je op Plaza de la Encarnación. De reusachtige latwerkachtige 'parasols' van Fins berkenhout rusten op enorme kolommen en gelden als de grootste houten constructie ter wereld (stand: toeristenbureau Sevilla). Van buiten lijken de vleugels licht, van binnen zijn er galerijen, gangen en een wandelpad over het dak.

Het verhaal van het gebouw begon met de sloop van een oude markt: daaronder werden resten van Romeinse gebouwen gevonden. Om die te bewaren schreven de autoriteiten een wedstrijd uit, en het ontwerp van de Duitse architect Mayer-Hermann won. De bouw werd afgerond aan het eind van het eerste decennium van de 21e eeuw.

Het complex bestaat uit afzonderlijke parasolconstructies op kolommen, allemaal met elkaar verbonden. De vier verdiepingen tellende structuur rijst bijna dertig meter op, strekt zich honderdvijftig meter lang uit en overspant zeventig meter in de breedte. In feite is het een hele stadswijk onder één houten dak.

Vandaag de dag huist het Archeologisch Museum in de ondergrondse zalen, handel de Centrale Markt op de begane grond, en zijn er boven terrassen en een concertruimte. Voor het wandelpad over het dak geldt een toegangsprijs, en zonsondergang is het moment om te boeken: het stadsgezicht en de rondingen van de Parasol zelf komen dan het mooist uit.

Voor wie: iedereen die zowel oude ruïnes als moderne architectuur interessant vindt.
Het addertje: overdag is er bijna geen schaduw op het houten wandelpad.

7. Archief van de Indiën

Gebouw van het Archivo de Indias in Sevilla met palmbomen en koetsen

Het Archief van de Indiën bezit een onschatbare collectie documenten over de geschiedenis van Sevilla en heel Spanje. Het bewaart het scheepsjournaal van Christoffel Columbus, een officieel verzoekschrift van Cervantes, de eerste kaarten van Magellaan en manuscripten van filosofen. De stukken in het archief vertellen over de conquistadores, over de rol van Spanje in het lot van de Filipijnen en over vele andere gebeurtenissen.

Aan de hand van de documenten kun je stadsbouwplannen en het ware verleden van het land volgen. De collectie is enorm, dus wordt selectief getoond: de meest waardevolle bladen gaan in roulatie in de vitrines. Wil je ze zien, kijk dan bij de ingang naar het schema van de zalen.

Het renaissancegebouw werd ontworpen door de architect de Herrera voor het gilde van Sevilliaanse kooplieden. Het verhaal begon in de tweede helft van de 16e eeuw, toen koning Filips II het ontwerp bestelde. De bouw sleepte veertien jaar aan, en het interieur werd pas in de volgende eeuw voltooid.

Vandaag de dag is het archief gratis te bezoeken, en in de vitrines zie je originele manuscripten. Het gebouw staat aan de Avenida de la Constitución, tegenover de kathedraal, en past makkelijk in een route door het centrum.

Voor wie: iedereen die geïnteresseerd is in het tijdperk van de ontdekkingsreizen.
Het addertje: de tentoonstellingszalen zijn klein en raken vol wanneer er groepen langskomen.

8. Stadhuis

Platereske gevel van het stadhuis van Sevilla met paardenkoetsen

Het stadhuis is sinds de eerste helft van de 16e eeuw de zetel van de stadsautoriteiten. Het werd gebouwd in de puur Spaanse platereske stijl, waarbij de gevels bedekt zijn met een patroon dat op opengewerkt kant lijkt. De aanleiding voor de bouw was het koninklijk huwelijk van Karel, heerser over Castilië, en de Portugese prinses Isabella.

Bijna het hele bouwwerk is in zijn oorspronkelijke vorm bewaard gebleven. In de 19e eeuw kwam er een tweede grote ingang bij, die nu als de hoofdingang geldt: de nieuwe ingang ligt aan de Plaza Nueva, de oude aan de Plaza de San Francisco. Loop helemaal om het gebouw heen om de groteske beeldhouwwerken en de heraldische symbolen van de stad te bekijken.

Het fijne platereske snijwerk is alleen van dichtbij te zien, dus neem de tijd voor de gevel. Tussen de vensters en in de bogen verschuilen zich groteske sculpturen en wapenschilden. Je kunt het stadhuis op elk moment van buiten bekijken, maar naar binnen kan alleen met een gids en in een grote groep.

Het addertje: er zijn geen individuele rondleidingen, alleen gezamenlijke groepen.

9. Hospitaal van de Vijf Heilige Wonden

Renaissancegevel van het Hospital de las Cinco Llagas achter een hek

Het Hospitaal van de Vijf Heilige Wonden ziet eruit als een paleiscomplex: een rechthoekig gebouw met torens op de hoeken, een oude tuin, een doolhof van geschoren hagen en bankjes om op uit te rusten. Een rijke Sevilliaanse edelman liet zijn fortuin na om een groot hospitaal voor de armen te bouwen, en zijn wilsbeschikking werd uitgevoerd. Binnen werden tien binnenplaatsen aangelegd.

De hoofdgevel is versierd met stucwerk, en de oude kerk binnen geldt als een model van de barok. Jarenlang werden hier armen en soldaten gratis behandeld, met nonnen uit plaatselijke kloosters als verpleegsters.

Na 1972 stond het complex bijna twintig jaar leeg. Toen kwam er een restauratie, en het gerenoveerde gebouw werd de zetel van het parlement van Andalusië. Daarom zijn de zalen alleen op weekdagen te bezoeken wanneer het parlement niet vergadert. De tuin met zijn doolhof is vrijer toegankelijk, en het is een prettige plek om onderweg even binnen te lopen.

Voor wie: iedereen die een rustige wandeling zoekt weg van de toeristenmassa's.
Het addertje: sommige binnenplaatsen zijn gesloten voor het publiek.

10. Paleis San Telmo

Gevel van het San Telmo-paleis in Sevilla

Het paleis San Telmo herken je aan zijn lange terracotta gevel met talloze vensters. De stijl is ongebruikelijk voor Spanje: ultrabarok in Mexicaanse geest. Het gebouw dateert uit het midden van de 18e eeuw en huisvestte eerst een zeevaartschool, later een universiteit en daarna een seminarie.

De centrale gevel is versierd met rijk bewerkte zuilen en atlasfiguren die een gebeeldhouwd balkon dragen. Daaronder staan beelden die de nautische wetenschappen symboliseren en sculpturen van de patroonheiligen van Sevilla, onder wie Telmo, de beschermheilige van de zeelieden. Figuren van vooraanstaande burgers sieren de balustrade.

Vandaag de dag huist het gebouw de regionale regering van Andalusië. De kapel, met zijn overdadige decoratie, geldt eveneens als een meesterwerk van de ultrabarok. De gevel komt vooral mooi uit in het ochtendlicht, wanneer de schaduwen elk detail accentueren.

Hoe kom je er: het paleis staat aan het einde van de Avenida de la Constitución, vlak bij de rivier.

11. María Luisa-park

Laan in het María Luisa-park met heggen en een paviljoen

Het María Luisa-park werd aangelegd ter voorbereiding op de Ibero-Amerikaanse tentoonstelling. De grond was een geschenk aan de stad van koningin María Luisa, en vóór het park lagen hier de tuinen van San Telmo. Uit die tijd zijn twee paviljoens bewaard gebleven: vandaag huizen ze het Museum voor Volkskunst en het Archeologisch Museum.

Tussen de gazons, vijvers en lanen wandelen bezoekers langs grootse monumenten voor beroemde Spanjaarden. Rozenperken, fonteinen, bloeiende sinaasappelbomen en zuilvormige cipressen maken het park tot een van de meest fotogenieke plekken van de stad. Moorse, renaissance- en gotische motieven zijn door het landschap verweven.

Heb je zin in een tochtje over het kanaal, dan huur je bij de hoofdingang bootjes, en de verhuur loopt de hele dag door. In het weekend komen gezinnen hierheen, dus dan is het druk op de centrale lanen.

Voor wie: iedereen die op een hete dag rustig in de schaduw wil wandelen.
Het addertje: in het weekend is de hoofdingang druk en lawaaiig.

12. Kerk van San Luis de los Franceses

Barokke kerkoepel met fresco's en stucwerk

De bouw van de Kerk van San Luis de los Franceses duurde ongeveer honderd jaar, te beginnen in de 17e eeuw. In de loop der tijd heeft het gebouw toebehoord aan de jezuïetenorde en diende het als klooster, seminarie, hospitaal en tehuis. Vandaag de dag huisvest het een museum en is het eigendom van de stad.

De kerk is in barokstijl gebouwd. De autoriteiten financierden de restauratie van de torens, zuilen en koepel. Het kruisvormige gebouw werd nooit een bedevaartsoord, maar de artefacten die hier bewaard worden, zijn dierbaar voor gelovigen.

Restaurateurs brachten de plafondschilderingen, de gebeeldhouwde decoratieve elementen, de schilderijen en de heiligenbeelden terug. Het ultrabarokke altaar is samengesteld uit talloze kleine details, maar oogt toch niet zwaar: alle onderdelen komen samen tot één geheel. Het beste moment om te bezoeken is overdag, wanneer het licht uit de koepel op het altaar valt.

Voor wie: iedereen die geïnteresseerd is in een barokaltaar en schilderkunst.

13. Murillotuinen

Laan in de Murillo-tuinen met het Columbusmonument

De lokale bevolking noemt de Murillotuinen een groen paradijs. Het park is vernoemd naar de schilder Bartolomé Esteban Murillo en is sinds de vorige eeuw openbaar toegankelijk. De grond was ooit eigendom van het koninklijk kasteel, en vandaag wandelen mensen hier tussen fonteinen en bloemperken.

Een van de belangrijkste bezienswaardigheden van het park is het monument voor Christoffel Columbus. De details zijn diep symbolisch: de leeuw staat voor Spanje, de twee witte zuilen voor Europa en Amerika, en het schip ertussen draagt de namen van de koning en koningin die de expeditie financierden.

De tuinen zijn beroemd om hun fonteinen. Een ervan is vernoemd naar de Sevilliaanse schilder José García Ramos. Schaduwrijke paden en vijvers maken het park een goede plek voor een pauze in de hitte, en het Archeologisch Museum en het María Luisa Park liggen vlakbij.

Voor wie: iedereen die rust zoekt weg van de rivieroever.

14. Woonhuismuseum Murillo

Het woonhuismuseum Murillo opende begin jaren zeventig voor bezoekers, en tien jaar later maakte het deel uit van de populaire toeristische routes. De schilder werd geboren en stierf in Sevilla, en hij bracht zijn laatste jaren door in dit huis van twee verdiepingen aan de Calle Santa Teresa. De slaapkamer, woonkamer en keuken herscheppen de sfeer van de 17e eeuw.

Luchtpanorama van Sevilla en de Guadalquivir

Het museum bezit een collectie schilderijen en persoonlijke bezittingen van de meester. De centrale figuur in zijn werk is de Maagd Maria: Murillo gaf haar de trekken van inheemse Andalusische vrouwen en koos zijn modellen onder gewone mensen. Voor die tijd was dat een uitdaging voor de publieke smaak.

De meester maakte ongeveer vijfhonderd werken, vooral in opdracht van kerken en kloosters. Werken van barmhartigheid werden het hoofdthema van zijn kunst. De schilder leefde bescheiden en bevrijdde zijn slaven voor zijn dood.

De collectie van het museum is klein maar authentiek: naast de doeken toont het meubels en huishoudelijke voorwerpen uit die periode. Het lot gaf Murillo een gelukkig gezinsleven, en zijn vijf kinderen traden in de voetsporen van hun vader.

Voor wie: iedereen die het dagelijks leven in een Sevilliaans huis en originele doeken wil zien.

15. Stierenvechtersarena Maestranza

Gevel van de Maestranza-stierenarena in Sevilla

De Maestranza geldt als de beroemdste stierenvechtersarena van Spanje. De bouw van het imposante bouwwerk begon in de 18e eeuw, en de constructie sleepte zich bijna honderdtwintig jaar voort. De tribunes bieden plaats aan ongeveer veertienduizend toeschouwers, en naast de arena staan een kapel en een ziekenboeg.

Het seizoen loopt van het voorjaar tot het najaar. Sinds de dood van Franco verschijnen er weer vrouwelijke stierenvechters in de arena. Een gebed in de kapel voor het gevecht blijft een essentieel onderdeel van de voorbereiding. Bij de ingang staan monumenten voor beroemde stierenvechters, en binnen is er een museum over het stierenvechten.

De gevel van de arena vormt een polygon met dertig zijden, en hier staat ook het monument voor de zigeunerin Carmen. Op dagen zonder gevecht proberen de locals het onderwerp stierenvechten niet meer dan nodig aan te snijden. Het stierenvechten in Sevilla wordt bekritiseerd door dierenrechtenactivisten, dus sommige bezoekers bekijken alleen de arena en het museum zonder een gevecht bij te wonen.

Voor wie: iedereen die de architectuur wil zien zonder het gevecht zelf.
Let op: tijdens evenementen is het gebied rond de arena lawaaiig en druk.

16. Koninklijke Tabaksfabriek

Gevel van de Koninklijke Tabaksfabriek in Sevilla

De Koninklijke Tabaksfabriek wordt beschreven als een monument van 18e-eeuwse industriële architectuur. Ze werd gebouwd door militaire ingenieurs, en ruwe tabak uit de Amerika's werd hier met de hand verwerkt. Vanwege het giftige tabaksstof werd de fabriek buiten de stadsmuur geplaatst, waar ze tot het midden van de vorige eeuw in bedrijf bleef.

De fabriek ging de geschiedenis in als de werkplek van Carmen, heldin van de novelle van Prosper Mérimée en de opera van Georges Bizet. Vandaag huist er het rectoraat en verschillende faculteiten van de Universiteit van Sevilla. De toegang tot het gebouw is gratis, maar toeristen wordt gevraagd de studenten niet te storen.

De barokke gevel van de fabriek is bijna onveranderd bewaard gebleven. De bogen, panelen en schilderijen van de binnenplaats zijn in hun oorspronkelijke vorm tot ons gekomen. De indeling van het interieur werd licht aangepast toen de universiteit er introk, maar het uiterlijk van de binnenplaats bleef hetzelfde.

Hoe kom je er: de fabriek staat aan de Avenida de la Constitución, aan de zuidrand van de oude stad.

17. San Telmobrug

San Telmo-brug over de Guadalquivir in Sevilla

Het verhaal van de San Telmobrug begon met een aanbesteding: Spaanse en Franse architecten dienden verschillende ontwerpen in voor een oversteek over de Guadalquivir. Uiteindelijk werd de bouw een verhaal van voortdurende bezuinigingen. De breedte werd teruggebracht tot vijftien meter en de geplande decoratie werd geschrapt.

De eerste tests vonden plaats in augustus, en die datum vervulde de stadsbewoners met bijgelovige angst. Een ongelukkig lot werd voor de brug voorspeld, en sommige voorspellingen kwamen uit: onderhoud en reparaties putten jarenlang de stadsbegroting uit.

Eerst was het een ophaalbrug, maar tegen het midden van de vorige eeuw was het mechanisme versleten. Na een grote opknapbeurt werd de brug vast, en de overspanningen werden verbreed tot achttien meter. Het voetgangersgedeelte blijft behouden, en je kunt rustig langs de rivier wandelen. Vanaf de brug heb je zicht op La Giralda en de Torre del Oro, dus het is de moeite waard om hier bij zonsondergang naartoe te lopen.

Voor wie: iedereen die een avondwandeling langs de Guadalquivir wil maken.

18. Kerk Santa María la Blanca

Plaza Nueva in Sevilla met een ruiterstandbeeld

Santa María la Blanca is meerdere keren van geloof veranderd: een moskee en daarna een synagoge stonden op deze plek voordat het gebouw overging naar de katholieke kerk. Mystici noemen de site een krachtplaats, en het is moeilijk om hen tegen te spreken: verschillende gemeenschappen voelden zich juist op deze plek aangetrokken.

Geleerden geven verschillende dateringen voor de bouw van de moskee, die halverwege de 13e eeuw een synagoge werd. Tegen het einde van de 14e eeuw had de kerk het gebouw overgenomen, waarna de gevel werd herbouwd en het interieur opnieuw ingedeeld.

Paradoxaal genoeg heeft de mix van stijlen het gebouw een eigen harmonie gegeven. Bas-reliëfs, stucwerk, zuilen en plantmotieven laten je tegelijkertijd gotiek, Moorse kunst en Andalusische barok bestuderen. Binnen zijn werken van Murillo en fresco's van onbekende meesters bewaard gebleven. De toegang is gratis, maar de openingstijden hangen af van de diensten, dus check het bord bij de ingang.

Voor wie: iedereen die graag architectonische lagen ontleedt.

19. Gebouw La Adriática

Neo-Moorse gevel van het La Adriática-gebouw met een gestreepte koepel

Het gebouw La Adriática is iets meer dan honderd jaar oud. Het werd neergezet door een verzekeringsmaatschappij tijdens de Spaanse bouwboom, en de naam kwam van het bedrijf. Van buiten lijkt het kantoorblok een weelderig paleis: Franse eclecticisme ontmoet de Sevilliaanse variant van de neomoorse stijl.

Torens, zuilen, balkons, stucwerk en boogelementen vormen samen één geheel. Contrasterende kleuren en een koepel met windwijzer onderstrepen hoe ongewoon het gebouw is.

Het bedrijf financierde vergelijkbare gebouwen in verschillende Spaanse steden, en in elk geval speelden de architecten in op het karakter van het omliggende stadsbeeld. Vandaag zitten er kantoren en banken in het gebouw en mogen toeristen niet naar binnen, maar je kunt de gevel en de koepel vanaf de straat bekijken op weg naar het Plaza de España.

Voor wie: iedereen die niet alleen monumenten fotografeert, maar ook het straatbeeld van de stad.

20. Flamencomeuseum

Flamencodanseres die optreedt in een patio met bogen

Het flamencomeuseum huist in een 18e-eeuws pand in de wijk Santa Cruz. Het werd opgericht door de danseres, choreografe en actrice Cristina Hoyos, die in Sevilla is geboren. Zij richtte het museum op om het culturele erfgoed van Andalusië te bewaren.

De collectie brengt alles samen wat met flamenco te maken heeft: castagnetten, kammen, jurken en herenkostuums, portretten, sculpturen en persoonlijke bezittingen van Hoyos. Het gebouw doet ook dienst als cultureel centrum, met tentoonstellings- en repetitieruimtes, een concertzaal, een winkel en een bar.

Drie keer per dag treden er dansers op, en kaartjes voor de voorstelling zijn altijd schaars. Daarom is het management zitplaatsen gaan reserveren. Er worden hier ook masterclasses en lessen Spaanse gitaar gegeven. Zelfs zonder kaartje voor de voorstelling is het de moeite waard om even in de bar neer te strijken en naar de gitaar te luisteren: hier voel je de sfeer van de wijk.

Flamencoshows in Sevilla op GetYourGuide

Voor wie: iedereen die zin heeft in een avond liveflamenco zonder taalbarrière.
Let op: plaatsen voor de populaire avondvoorstellingen zijn vooraf snel weg.

21. Casa de Pilatos

Gevel van Casa de Pilatos in Sevilla met een boog

Casa de Pilatos, oftewel het huis van Pilatus, heeft nooit toebehoord aan Pontius Pilatus, ook al suggereert de naam van wel. Het werd gebouwd rond de overgang van de 15e naar de 16e eeuw, en de architectuur vermengt renaissance met de lokale variant van de moorse stijl. De geschiedenis van het huis is verbonden met het adellijke geslacht Enríquez.

De directe lijnen van de familie stierven driehonderd jaar na de bouw uit, en het huis bleef bewaard als aandenken aan de vroomheid van de eerste eigenaren. Ook de volgende familie stierf uit. Vandaag de dag is het gebouw eigendom van nazaten van de hertogen van Medinaceli, die er wonen en de restauratie financieren.

De legende wil dat de afstand tussen de ruïnes van het echte paleis van Pilatus en Golgotha gelijk is aan de afstand tussen het sevillaanse exemplaar en de kapel Cruz del Campo. De jaarlijkse kruisweg begint hier, en de processie trekt duizenden pelgrims. Het paleis is open voor bezoekers, en in de binnenhoven krijg je een idee van hoe de adel leefde.

Voor wie: iedereen die zich aangetrokken voelt tot legendes en verborgen binnenhoven.

22. Kerk El Salvador

De locals noemen El Salvador grappend de kerk die zich schuilhoudt. Ze staat op de plek van een moslimmoskee waarvan de brokstukken in de fundering zijn beland. Reisgidsen geven het adres op verschillende manieren, dus bezoekers zoeken de kerk met een kaart in de hand.

De bouw van de op een na belangrijkste kerk van de stad begon rond de 16e eeuw. Tweehonderd jaar later werd de architectuur aangepast, en van de oorspronkelijke decoratie is bijna niets over. Het huidige exterieur volgt de canons van de late barok, al zijn in de decoratie rococo-invloeden te herkennen.

Binnen zijn fresco's met bijbelse taferelen, schilderijen van Murillo en sculpturen van Montañés prachtig bewaard gebleven. Pelgrims komen hier om werken van de grote meesters te zien, naar orgelmuziek te luisteren en de mis bij te wonen. Plan je bezoek in de ochtend: overdag zijn er diensten en is de toegang tot het altaar beperkt.

Voor wie: iedereen die naast de kathedraal ook een parochiekerk wil zien.

23. Paleis van de gravin van Lebrija

Het paleis van de gravin van Lebrija is een 16e-eeuws monument en tegelijk een kunstmuseum met antieke en middeleeuwse stukken. Aparte zalen zijn gewijd aan oosterse meesterwerken, wat past bij Sevilla, waar de echo van de moorse heerschappij nog altijd te voelen is. Het nieuwe paleis groeide als het ware vast aan het vervallen oudere gebouw.

Patio met een Romeins mozaïek en Moorse bogen

De eigenaresse van het paleis was een van de meest ontwikkelde vrouwen van haar tijd. Na haar dood in de jaren dertig van de 20e eeuw ging het gebouw door verschillende handen binnen haar familie, en pas in het begin van de 21e eeuw ging het open voor publiek.

De interieurs kwamen in dertien jaar tot stand, stukje bij beetje: echte antieke romeinse mozaïeken, etruskische keramiek, antieke vazen en meubels die toebehoorden aan de laatste koning van Frankrijk. Delen van vloeren kwamen uit andere paleizen, plafondpanelen uit een middeleeuws kasteel, plinten uit een halfvervallen klooster. Toch voelt niets willekeurig: elke kamer is als één geheel ontworpen.

De kamers kun je het beste in de ochtend bekijken, voordat de groepen arriveren, en je kunt even uitrusten in de schaduw van de tuin. De collectie is particulier, dus de openingstijden veranderen soms.

Voor wie: iedereen die houdt van particuliere collecties antiek en meubels.

24. Casa de Salinas

Mudéjar-patio met gebeeldhouwde bogen en zuilen

Casa de Salinas betekent 'huis van de familie Salinas'. Historici dateren het op de 16e eeuw, waarna het gebouw vele malen van eigenaar wisselde en langzaam in verval raakte. In het begin van de 19e eeuw stond het geslacht Salinas voor de opgave een architectonisch monument te herstellen.

Het huis naast het koninklijk paleis paste perfect in het geheel, en het zou een fout zijn geweest om een exterieur te veranderen waarin gotiek, moorse en renaissancestijlen met elkaar verweven zijn. De eigenaren kozen voor een kostbare restauratie die zo dicht mogelijk bij het oorspronkelijke uiterlijk bleef, en dat pakte goed uit.

Van buiten oogt het gebouw streng: kleine ramen en massieve poorten herinneren aan de tijd dat elk huis een vesting werd. Binnen vind je een wereld van lichte tinten, elegante decoratie, muurschilderingen en tegels. Het licht komt uit een binnenhof met zuilen en open galerijen. Het huis heeft een restaurant en er zijn concerten. Koop je kaartje liever online: doordeweeks zijn de rijen korter, en in het weekend raken de kamers vol.

Voor wie: iedereen die een bewoond huis uit die periode wil zien en er meteen wil dineren.

25. Basiliek van Jesús del Gran Poder

De basiliek van Jesús del Gran Poder trekt pelgrims uit de hele wereld. Ze werd gebouwd in de jaren zestig van de 20e eeuw, en de neobarokke gevel ziet er naast de andere kerken van Sevilla bijna als speelgoed uit. De kerk is sinds de bouw nauwelijks veranderd, en dat is te danken aan de parochianen.

Barok portaal van de basiliek aan de Plaza de San Lorenzo

Het belangrijkste reliek van de kerk is een beeld van Christus dat in de 17e eeuw door meester Juan de Mesa is gemaakt. Bij kaarslicht lijkt de Verlosser volledig levensecht. De beeldhouwer leefde slechts vierenveertig jaar, en bijna al zijn werken voor kerken werden voorwerpen van verering.

De diensten zijn hier nooit gestopt, zelfs niet in de moeilijke jaren waarin natuurrampen Andalusië troffen. De locals vergelijken de basiliek met een eiland van rust in de stormachtige zee van het dagelijks leven. De kerk is klein, dus een bezoek kost weinig tijd en is makkelijk te combineren met een wandeling door de buurt.

Voor wie: iedereen die een rustig bezoek en een kennismaking met religieuze beeldhouwkunst zoekt.

26. Alameda de Hércules

Alameda de Hércules met zuilen, bomen en mensen

De Alameda de Hércules begon in de 17e eeuw als wandeltuin en werd later een plein. Driehonderd jaar lang stond er een dam in de buurt, die het grondwater opstuwde en het gebied in moeras veranderde. De graaf van Barajas betaalde voor het droogleggen van het land en voor kanalen en fonteinen.

Er werden bomen geplant en zuilen opgericht, waarvan er twee als echte antieke monumenten gelden. De zuilen zijn op windrichting verdeeld in zuidelijke en noordelijke: de eerste dragen beelden van Hercules en Julius Caesar, de andere leeuwen die Spanje en Andalusië symboliseren.

Voor de Burgeroorlog was het plein een geliefde plek van aristocraten, en later werd het een van de gevaarlijkste delen van de stad. Na een renovatie in het begin van de 21e eeuw werd het weer een respectabele plek om te ontspannen, met bars, restaurants en livemuziek. Overdag is het rustiger, terwijl 's avonds de lichten aangaan en de zomerterrassen opengaan.

Voor wie: iedereen die zin heeft in een avondwandeling zodra de lichten aangaan.
Let op: laat op de avond blijft het er lawaaiig.

27. Kerk van San Lorenzo

Rode gevel en klokkentoren van de kerk van San Lorenzo

De kerk van San Lorenzo vind je in de wijk met dezelfde naam. Ze werd gesticht rond de 13e eeuw en voltooid in de 14e, maar daar bleef het niet bij: geleidelijk werden er kapellen aan het hoofdgebouw toegevoegd. Het resultaat is een eclectisch gebouw waar barok, gotiek en moorse stijlen elkaar ontmoeten.

De kerk bewaart fresco's waarvan het auteurschap door historici wordt betwist. De geschiedenis van het altaar herinnert eraan hoe ambitie een goed doel kan dwarsbomen: de eerste ambachtslieden weigerden het werk voort te zetten, en de opening van de kerk werd voor onbepaalde tijd uitgesteld.

De dynastie van beeldhouwers De Ribas redde de situatie: zij maakten een altaar dat volgens de plaatselijke maatstaven zijn gelijke in Spanje niet kent. Het belangrijkste voorwerp van verering in de kerk is nooit veranderd: de sculptuur van San Lorenzo. De toegang is gratis, maar de diensttijden verschillen, dus het is het beste om ter plaatse te informeren.

Voor wie: iedereen die parochiekerken buiten de toeristische routes verkent.

28. Brug Barqueta

De brug Barqueta verbindt de oevers van de Guadalquivir en leidt van de oude wijken naar de themaparken en winkelcentra. Het is geen eeuwenoud monument: de montage was begin jaren 90 voltooid. Volgens specialisten is de constructie uitzonderlijk bestand tegen mechanische belasting.

De boog van de brug is meer dan tweehonderd meter lang. De constructie-elementen werden per schip aangevoerd, waarna specialisten de secties ter plaatse assembleerden. Deze aanpak bespaarde de stad een aanzienlijk bedrag.

Eerst ging het voetgangersgedeelte open, daarna de rijstroken. De brug werd al snel een van de visitekaartjes van de stad en vond haar weg naar de populaire routes. 's Avonds is ze verlicht en biedt ze een panorama van de stad.

Hoe kom je er: te voet vanuit Triana langs de rivieroever.

29. Kerk van Santa Ana

De kerk van Santa Ana werd gebouwd in opdracht van koning Alfonso X van Castilië. De heerser werd in Sevilla op wonderbaarlijke wijze genezen van een oogziekte en gaf opdracht een kerk te bouwen. Historici dateren het begin van de werkzaamheden in de tweede helft van de 13e eeuw, en honderd jaar later beschadigde een zware aardbeving de muren en het dak.

Het gotische gebouw wachtten twee eeuwen van restauratie. De kerk werd uitgebreid met nieuwe kapellen, en honderd jaar later richtte een nieuwe aardbeving opnieuw schade aan, waarna de parochianen nogmaals geld doneerden voor de reparaties. Later werd een nieuw altaar geplaatst en gerestaureerd met behoud van de oorspronkelijke elementen.

De kerk staat in de volksmond bekend als de zigeunerkapel, en rond het interieur hangen veel bijgeloven. Vrouwelijke parochianen die pech hebben in de liefde schoppen zeven keer tegen een van de grafstenen. Het vervangen van de tegels en het plaatsen van een metalen rooster hebben het ritueel niet gestopt. De kerk staat in het hart van Triana, dus je kunt haar makkelijk combineren met een wandeling door de ambachtsstraten.

Voor wie: iedereen die Triana samen met zijn hoofdkerk wil zien.

30. Keramiekmuseum van Triana

Het keramiekmuseum van Triana is gevestigd in het gebouw van een voormalige fabriek die naar Santa Ana is vernoemd. De productie raakte in verval, en nieuwe werkplaatsen bouwen op de oude locatie bleek onrendabel. Restaurateurs gaven het gebouw een tweede leven en brachten de ovens, de kleibakken en de molenstenen terug.

Binnenplaats van het keramiekmuseum met een gevel van buizen

De plaatselijke bevolking reconstrueerde nauwgezet de setting van een 16e-eeuwse keramiekwerkplaats. Aardewerk was de belangrijkste handel van Triana, en vandaag kun je hier zien hoe het hele proces werkt.

Moderne technologie maakt gelijkmatigere stukken, maar kan handwerk niet vervangen, waarvan de schoonheid in natuurlijke vormen en kleuren ligt. Het museumgebouw van twee verdiepingen trekt iedereen met een passie voor de geschiedenis van aardewerk aan, en de populariteit groeit. In de buurt zijn werkende ateliers waar je pottenbakkers aan het werk kunt zien.

Voor wie: iedereen die op zoek is naar handgemaakte ambachtelijke souvenirs.

31. Museum voor Schone Kunsten

Barokke gevel van het Museum voor Schone Kunsten

Het Museum voor Schone Kunsten is gevestigd in een voormalig klooster. De eerste moorse gebouwen verschenen hier in de 13e eeuw, en de napoleontische oorlogen gingen ook aan Sevilla niet voorbij: het klooster overleefde een brand, en sommige muren werden volledig verwoest. Het herstellen van het hoofdgebouw en de kloosterkerk kostte ongeveer een kwart eeuw.

Klassieke elementen deden hun intrede in de decoratie, en de binnenplaatsen en galerijen werden opnieuw versierd met Seviliaanse keramiek. Specialisten beschouwen het als een wonder dat een tegelpaneel van de Maagd Maria, het werk van bekwame pottenbakkers, bewaard is gebleven.

Werken met religieuze thema's van lokale kunstenaars vormen een groot deel van de collectie. Meesterwerken van Bilbao, Velázquez en Zurbarán hangen in de galerijen, en bij de façade staat een monument voor Murillo, wiens schilderijen ook in de collectie zitten. De collectie vult veertien zalen en wordt beschouwd als een van de beste van Spanje.

Tickets voor het Museum voor Schone Kunsten op Tiqets

Voor wie: iedereen die schilderijen van Velázquez en Murillo op één plek wil zien.
Let op: tickets voor populaire tijden raken van tevoren uitverkocht, dus koop ze online.

32. Attractiepark Isla Mágica

Toegangspoort van het park Isla Mágica in Sevilla

Isla Mágica, het 'Magische Eiland', is sinds eind jaren 90 open voor het publiek. Het terrein is verdeeld in acht zones met attracties, cafés, restaurants, bioscopen en showpodia. Er zijn ook enorm veel fonteinen en vijvers.

Je hoeft niet naar India, de Amazone of de Amerika's te reizen om de culturen van verschillende volkeren te ervaren: de attracties creëren een sfeer van avontuur en laten kinderen en volwassenen kennismaken met wonderen van overzee. Het Kindereneiland en de themazone El Dorado nemen een bijzondere plaats in.

Het park is seizoensgebonden, dus controleer de kalender en de openingstijden voordat je gaat. Het heeft alles wat nodig is voor kinderfeestjes en groepsuitjes. Een volledig ticket loont als je hier de hele dag doorbrengt: in een halve dag krijg je nog geen derde van de zones gezien.

Voor wie: gezinnen met kinderen, voor een hele dag.

33. Hospital de los Venerables

Beschilderd kerkschip met een verguld orgel

Het Hospital de los Venerables werd in de 17e eeuw in barokstijl gebouwd. In de loop van zijn geschiedenis heeft het verschillende doelen gediend, stond het op het punt gesloopt te worden en bleef het indruk maken, zelfs op mensen zonder interesse in kunst. Eerst sleten hier bejaarde priesters hun laatste dagen: een broederschap bood hun onderdak en medische zorg.

De bouw van de kerk van San Fernando opende een nieuw hoofdstuk in de kroniek van het hospitaal. De kerk, met haar weelderige decoratie, fresco's en reliëffiguren, bestaat tot op de dag van vandaag, en de binnenplaats met haar galerij is bijna onveranderd gebleven. Stap de binnenplaats op: die is vrij toegankelijk en laat zien hoe het gebouw er vóór de restauratie uitzag.

Begin 19e eeuw maakte de instelling moeilijke tijden door: er waren mensen die het gebouw voor zichzelf wilden opeisen. Het geschil bereikte het koninklijk paleis, en alleen ingrijpen van de kroon zette de zaken recht. Vandaag is het een cultureel centrum dat publieksevenementen organiseert, en een van de zalen is gewijd aan het werk van Velázquez.

Voor wie: iedereen die een kijkje wil nemen in een gerestaureerde barokke binnenplaats.

34. Klooster van Santa María de las Cuevas

Poort van het kartuizerklooster en een fabrieksschoorsteen

© The original uploader was Asterion at English Wikipedia . · CC BY-SAFoto: The original uploader was Asterion at English Wikipedia ., CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.5), Wikimedia Commons

Het klooster van Santa María de las Cuevas is zeven eeuwen oud en is een erkend nationaal monument. In de gebouwen staat de Moorse stijl zij aan zij met de gotiek. Op deze plek werd vroeger klei gedolven voor de beroemde tegels van Sevilla, en in de grotten werd een beeltenis van de Maagd gevonden.

Ook de napoleontische oorlogen lieten hier hun sporen na: Franse soldaten maakten van het gebouw een kazerne en zochten naar de schatten van het klooster. Later kocht de Engelse koopman Pickman het vervallen gebouw en richtte er een keramiekfabriek in.

Aan het einde van de vorige eeuw kregen erfgoedactivisten het voor elkaar dat de staat de unieke waarde van de kloostergebouwen erkende. De fabriek verhuisde naar elders, en binnen de muren van Santa María de las Cuevas kwam een regionaal centrum voor hedendaagse kunst. De toegang tot de tentoonstellingszalen is gratis en de exposities wisselen regelmatig, dus check het actuele programma voordat je gaat.

Voor wie: iedereen die geïnteresseerd is in hedendaagse kunst binnen historische muren.

35. Basiliek van La Macarena

Beschilderd gewelf en verguld altaar van de basiliek van La Macarena

De basiliek van La Macarena is een van de bekendste katholieke kerken van Spanje. Deze weelderige barokke kerk werd halverwege de vorige eeuw gebouwd in de wijk La Macarena, die dezelfde naam draagt. Het belangrijkste reliek en mysterie is het wonderdoende beeld van de Maagd Maria, een sculptuur met tranen van bergkristal.

In historische kronieken wordt niets vermeld over de herkomst van het beeld. Wetenschappers suggereren dat een zeventiende-eeuwse meester het maakte voor een particuliere opdrachtgever. De basiliek bezit een collectie sieraden: het zijn offers van mensen die hulp kregen nadat ze voor het wonderdoende beeld hadden gebeden.

Er worden hier diensten gehouden en er is een museum. De jaarlijkse processies tijdens de Goede Week trekken tienduizenden pelgrims, voor wie deelname een vorm van boetedoening is. Valt jouw reis in de Goede Week, kom dan voor de start van de processie: de menigte is enorm, en het is het beste om vroeg je plek te claimen.

Voor wie: iedereen die voor de Goede Week naar Sevilla komt.

Dat is het einde van de lijst met topbezienswaardigheden, maar de stad heeft meer te bieden dan dit. Wil je vooraf wandelingen met gids plannen, bekijk dan deze selectie van rondleidingen in Sevilla.

Advertentie

Tours en tickets in Seville

Rondleidingen, tickets zonder wachtrij en activiteiten — de meeste aanbiedingen zijn gratis annuleerbaar.

Bekijk aanbiedingen op GetYourGuide

De widget wordt geladen na uw toestemming.

Hierboven staan de populairste rondleidingen met gids door de oude stad.

De bezienswaardigheden van Sevilla op de kaart

Open de kaart en plan je route: de meeste plekken liggen op loopafstand van elkaar. De kathedraal, het Alcázar, het stadhuis en het Archivo de Indias staan dicht bij elkaar, dus die kun je makkelijk op één dag doen. Triana en Isla Mágica kun je beter apart bekijken, op een andere dag. Je kunt de route beginnen bij de kathedraal en eindigen aan de rivieroever bij de Torre del Oro.

⁉️🤔 Veelgestelde vragen

Hoeveel dagen heb je nodig in Sevilla?

Drie dagen zijn genoeg voor een comfortabel bezoek. De eerste dag gaat naar het Alcázar met zijn tuinen en de kathedraal met La Giralda, de tweede naar het centrum, Plaza de España en het María Luisa Park, de derde naar Triana en de rivieroever. Voeg je Isla Mágica en de musea toe, reken dan op vier dagen en doe het rustig aan: de afstanden zijn kort, maar er is veel te zien.

Wat kost meer, het Alcázar of de kathedraal?

Beide rekenen entree, en de exacte prijzen veranderen per seizoen. Ze zijn vergelijkbaar in prijs, dus koop je tickets vooraf online. Zo kom je binnen op een tijd die jou past en verspil je geen tijd met in de rij staan bij de kassa.

Wat kun je gratis zien in Sevilla?

Plaza de España, het María Luisa Park, de Murillo-tuinen en de Alameda de Hércules zijn gratis. Het Alcázar heeft gratis toegangsuren op maandag, maar de rijen zijn op dat moment enorm. De toegang tot het Archivo de Indias, het klooster van Santa María de las Cuevas en een aantal kerken is ook gratis.

Hoe kom je van het vliegveld naar het centrum?

Er rijdt een bus van het vliegveld van Sevilla naar het centrum, en treinen vanaf station Santa Justa verbinden de stad met de rest van Spanje. Vanaf de bushalte kun je te voet naar de kathedraal en het Alcázar. Een taxi of transfer is handiger met koffers, maar de tijdwinst is klein.

Wanneer kun je het beste naar Sevilla gaan?

Voorjaar en najaar zijn het aangenaamst. In de zomer maakt de hitte sightseeing rond het middaguur bijna onmogelijk, en wandelingen verschuiven naar de vroege ochtend. In de winter is de stad mild, maar sommige uitkijkpunten hanteren kortere openingstijden. Tijdens de Goede Week pieken de prijzen en de rijen.

In het kort: wat het waard is om te boeken

Heb je één dag: de kathedraal met La Giralda en het Alcázar, en bewaar de rest voor de volgende keer.

Heb je een weekend: voeg Plaza de España, het María Luisa Park en een wandeling door Triana toe.

Reis je met kinderen: Isla Mágica kost je een hele dag, en ga 's avonds naar een flamencoshow.

Accommodatie in het centrum raakt snel vol, vooral voor de Goede Week en in april. Vind een hotel in Sevilla op Trip.com

35 Topattracties in Sevilla: wat je moet zien en wanneer