De kus des doods in Barcelona: sculptuur op begraafplaats Poblenou

Een marmeren skelet met vleugels kust de slaap van een stervende jongeman. Dit is het beroemdste beeld op de begraafplaats Poblenou in Barcelona, en toeristen uit heel Europa komen hier speciaal voor. De 'Kus des doods' (El petó de la mort) staat sinds 1930 op het graf (stand 09/2026, Wikipedia).

Rond de grafsteen is een wirwar aan legendes ontstaan: een dispuut over de maker, het mysterie van de vroege dood van de jonge textielfabrikant, een bijgeloof over een tintelend gevoel als je het beeld aanraakt. Zodat je niet verdwaalt in de mythes, vind je hier alleen geverifieerde feiten met bronnen. Aan het einde is er een praktisch deel over openingstijden en hoe je er komt.

Advertentie: dit artikel bevat affiliate links, wij ontvangen een commissie als je via deze links boekt, zonder extra kosten voor jou.

Begraafplaats Poblenou: de eerste necropolis buiten de stadsmuren

💡 In het kort:

• Begraafplaats Poblenou is aangelegd als de eerste necropolis buiten de stadsmuren van Barcelona.
• Het ontwerp is van de Italiaanse architect Antonio Ginesi.
• De toegang is gratis en de begraafplaats is elke dag open.
• Prijzen en openingstijden: 09/2026, gecontroleerd op de officiële website.

De eerste begraafplaats verscheen hier in 1775, maar Napoleontische troepen verwoestten die (stand 09/2026, Barcelona Turisme). De huidige necropolis werd in 1819 herbouwd naar een ontwerp van de Italiaanse architect Antonio Ginesi (stand 09/2026, Cementiris de Barcelona).

Vandaag is het een rustige plek van 52.700 m² met 34.000 graven (stand 09/2026, Cementiris de Barcelona). Vanaf het begin was het terrein in twee delen gesplitst. Het ene deel had eenvoudige betonnen nissen voor de armen, het andere familiegraven voor welgestelde burgers. De grafstenen van rijke families werden versierd door de beste ambachtslieden van die tijd.

© Amadalvarez · CC BY-SAFoto: Amadalvarez, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

Toen de stad groeide, werd de begraafplaats uitgebreid, maar de oude monumenten bleven onaangeroerd. Daarom staan hier grafstenen uit verschillende tijdperken naast elkaar: van neoclassicisme tot Catalaans modernisme. Voor jou is het een mooie kans om het werk te zien van beeldhouwers die Barcelona hebben versierd, allemaal op één rustige plek.

Geschiedenis van het monument 'Kus des doods'

Het marmeren beeld is in opdracht gemaakt door Josep Llaudet Soler, een textielfabrikant, voor het graf van zijn enige zoon. Waaraan de jongeman is overleden, is niet betrouwbaar bekend, en de grafsteen werd in 1930 geplaatst (stand 09/2026, Wikipedia).

Over het auteurschap wordt nog steeds getwist. Op de zijkant van het marmer staat de signatuur van Jaume Barba, dus hij wordt het vaakst als maker genoemd. Sommige onderzoekers menen dat het werk is gemaakt door Barba's schoonzoon, Joan Fontbernat.

De legende voegt er eigen details aan toe. Men zegt dat de rouwende Josep dagenlang bij het voltooide monument doorbracht en daarna nooit meer naar het graf terugkeerde. Voor dit verhaal is geen documentair bewijs, en het is goed om te onthouden wanneer iemand het je als feit vertelt.

Aan de voet van de grafsteen staan regels gebeiteld van de Catalaanse dichter Jacint Verdaguer. Het vers spreekt over een hart dat niet meer klopt, over bloed dat stolt, en over de kus des doods als het laatste gevoel van een mens.

Hoe het beeld is opgebouwd

Hier is de dood uitgehouwen als een skelet, maar de gevleugelde figuur valt niet aan; ze ondersteunt de jongeman zorgvuldig. Ze zinkt niet in het lichaam, maar raakt nauwelijks zijn slaap aan. Zelfs de vleugels werken als bescherming, niet als dreiging.

De jongeman is op zijn knieën gezonken, zijn hoofd achterover, zijn armen slap langs zijn lichaam. Hij verzet zich niet en lijkt zich aan deze omhelzing over te geven. De houding laat je in onzekerheid: is het afschuw, overgave, of iets dat dicht bij extase komt.

De kunstenaar koos voor de dood het beeld van een kaal skelet met grote vleugels op de rug. Hij werkte elke rib en elk bot van de hand uit. Het contrast tussen het gladde lichaam van de jongeman en de droge figuur van de dood houdt de aandacht van de kijker vast.

Het beeld van de dood en twee lezingen

Deze scène kun je op verschillende manieren interpreteren, en dat is juist de kracht ervan. Enerzijds ziet de dood er bijna teder uit: hij ondersteunt de jongeman en neemt hem mee zonder verzet. Anderzijds lees je hetzelfde beeld als sluw.

In de duistere versie sluipt het skelet van achteren naderbij en neemt het samen met de kus jeugd en kracht weg. De jongeman valt op zijn knieën, en de dood buigt zich over hem heen zodat hij niet meer opstaat. Hier is geen tederheid, alleen een vonnis.

Het grafschrift voegt er een eigen noot aan toe. In de regels op de steen verliest de jongeman zijn kracht en gaat hij volledig over in de macht van de dood. Je leest de tekst en kijkt tegelijk naar het beeld, en de indruk wordt alleen maar sterker.

Vaak wordt geschreven dat het beeld Ingmar Bergmans film 'Het zevende zegel' inspireerde. Er is geen direct bewijs, maar de gelijkenis van de beelden is overduidelijk: ook in het werk van de regisseur wandelt de dood naast een mens en spreekt met hem.

Een aparte legende hangt samen met het aanraken. Men zegt dat je hand gaat tintelen bij het marmer, alsof er een zwakke stroom doorheen gaat. Dat kun je alleen ter plaatse controleren, maar een oud monument kun je toch beter niet aanraken.

Rondom is Barcelona lawaaiig, maar op deze laan is alles gewijd aan één gedachte over de kortheid van het leven. Het beeld staat verder van de hoofdingang, dus neem de tijd en kijk goed rond.

Openingstijden en hoe je er komt

De begraafplaats verwelkomt bezoekers elke dag. De openingstijden zijn gecontroleerd op 13.09.2026 op de officiële website (stand 09/2026, website van Cementiris de Barcelona).

• Adres: Avinguda d'Icària, 204, Barcelona (stand 09/2026, Wikipedia over de begraafplaats).
• Openingstijden: dagelijks van 8:00 tot 18:00 (stand 09/2026, officiële pagina van de begraafplaats).
• Kosten: de toegang is gratis, er zijn geen tickets nodig.
• Hoe je er komt: de wijk Poblenou ligt tussen het stadscentrum en de zee, en vanaf de zeekant wandel je er makkelijk naartoe.
• Let op: de begraafplaats sluit stipt om 18:00, dus 's avonds kun je er niet meer in.

Je bereikt de ingang makkelijk met de metro naar de stations in de wijk Poblenou of met de tram, die langs de Avinguda d'Icària rijdt. Houd daarvandaan de hoofdlaan aan: de grafsteen die je zoekt staat diep in de necropolis, niet direct bij de poort.

⁉️🤔 Veelgestelde vragen

Op welke begraafplaats staat de 'Kus des doods'?

Het beeld staat op begraafplaats Poblenou (Cementiri de Poblenou) in Barcelona, in de wijk tussen het centrum en de zee.

Hoeveel kost de toegang tot begraafplaats Poblenou?

De toegang is gratis, er zijn geen tickets nodig. De begraafplaats is elke dag open, maar niet rond de klok. Zie het praktische deel hierboven voor de exacte openingstijden, samen met het adres en de route vanaf de zeekant.

Wie is de maker van het beeld 'Kus des doods'?

Jaume Barba wordt het vaakst als maker genoemd, maar sommige onderzoekers schrijven het werk toe aan zijn schoonzoon Joan Fontbernat.

Is het waar dat het beeld Bergman inspireerde?

Dat wordt vaak geschreven, maar er is geen bewijs.

Mag je het beeld aanraken?

Je kunt het beter niet doen. Het marmer is bijna een eeuw oud, en constant aanraken beschadigt het langzaam.

In het kort: wat je kunt boeken

Voor begraafplaats Poblenou zijn er geen tickets, dus hier valt niets te boeken behalve de stad eromheen. Heb je een halve dag in Barcelona, begin dan 's ochtends met de 'Kus des doods' en geef de tweede helft aan de zeekant van Poblenou. Voor wie meer bijzondere plekken met een gids wil zien, zijn stadstours een goede optie: bekijk tours in Barcelona op GetYourGuide.