Musea in Tbilisi: 20 adressen, tickets en waar je naartoe gaat in de regen

In Tbilisi kan het drie dagen aan één stuk regenen, en dan redden musea je reis. Het museumaanbod in het centrum is dicht: twintig locaties liggen op loopafstand van elkaar. In sommige ligt het goud van Colchis, andere tonen Sovjet-retroauto's, en weer andere leiden je naar een kelder met een echte drukpers.

In de praktijk betekent dit dat je twee of drie musea per dag kunt doen, niet tien. Veel locaties zijn op maandag gesloten, kleinere musea wijzigen hun openingstijden, en een volwassenenticket voor buitenlandse bezoekers bij het belangrijkste museum van het land kost 40 GEL (stand 09/2026, Toegang).

Hieronder staan twintig musea in Tbilisi met adressen, openingstijden en een uitleg waarom elk ervan een bezoek waard is. We hebben de informatie in september 2026 gecontroleerd op de officiële websites van de musea.

Advertentie: dit artikel bevat affiliate links, we verdienen een commissie als je via hen boekt, zonder extra kosten voor jou.

Waar je op moet letten voordat je musea in Tbilisi bezoekt

💡 In het kort:

• De meeste musea in Tbilisi zijn op maandag gesloten, dus plan je bezoek vanaf dinsdag.
• Een volwassenenticket voor het Nationale Museum van Georgië voor buitenlandse bezoekers kost 40 GEL (stand 09/2026, officiële website).
• Reken ongeveer drie uur voor een groot museum; een kleine privécollectie kost veertig minuten.
• Adressen en openingstijden: 09/2026, gecontroleerd op de website van het Nationale Museum van Georgië.

De meeste musea in Tbilisi zijn op maandag gesloten. Op zondag zijn bijna alle locaties op de lijst open, maar ze sluiten eerder dan gebruikelijk. Als je maar twee dagen hebt, kies dan één groot museum en één kleine collectie in de buurt. Je verplaatsen door de stad kost meer tijd dan de tentoonstellingen zelf.

De onderstaande tabel bevat adressen en schema's: sommige musea bevestigen hun tijden op de officiële website, voor de rest kun je de openingstijden beter dubbelchecken voordat je je hotel verlaat.

1. Simon Janasjia Nationaal Museum van Georgië

© Mostafameraji · CC BY-SAFoto: Mostafameraji, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Het Nationaal Museum van Georgië is voortgekomen uit de collecties van het Kaukasusmuseum, dat in het midden van de 19e eeuw in dit gebouw opende. Begin jaren twintig van de vorige eeuw werden de kostbaarheden naar Europa gebracht om ze te redden van de bolsjewieken, en pas na de Tweede Wereldoorlog keerden ze terug naar de Rustavelilaan. Later overleefde het gebouw een machtswisseling en een brand, dus vandaag zie je het na een ingrijpende reconstructie.

De grootste schat is gouden sieraden, munten en drijfwerk uit de Colchische en Scythische tijd. In de aangrenzende zalen zie je de resten van de oudste mens die in Dmanisi is gevonden en stenen met Urartische inscripties. Hier krijg je het meest complete beeld van de oude cultuur van de Kaukasus.

Een kaartje voor volwassen buitenlandse bezoekers kost 40 GEL; studenten en scholieren betalen minder met een legitimatiebewijs (stand 09/2026, prijslijst van het museum).

• Voor wie: voor een eerste kennismaking met de geschiedenis van het land en voor een regenachtige dag waarop je een groot overdekt museum nodig hebt.
• Het addertje: in het weekend staat er een rij bij de kassa, dus kun je beter vooraf een kaartje kopen op biletebi.ge.

2. Museum van de Sovjetbezetting

© Jeremy Teigen from USA · CC BYFoto: Jeremy Teigen from USA, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/2.0), Wikimedia Commons

Het museum zit in hetzelfde gebouw als het Nationaal Museum, maar heeft een aparte ingang. De tentoonstelling is opgebouwd rond documenten: decreten, bevelen, KGB-archieven, foto's en persoonlijke bezittingen van mensen die werden onderdrukt. Er zijn hier geen leuzen, dus lees je de geschiedenis via papieren.

Het meest indrukwekkende exhibit is de wand van een spoorwagon die doorzeefd is met kogels: daarin werden deelnemers aan de opstand van 1924 geëxecuteerd (pagina van het museum). Ernaast staat het bureau van een Tsjeka-onderzoeker, en bezoekers mogen eraan plaatsnemen. Een aparte zaal vertelt hoe Georgië in 1918 de onafhankelijkheid uitriep en hoe die weer verloren ging.

• Voor wie: voor wie het Sovjettijdperk van Georgië wil begrijpen via documenten, niet via navertellingen.
• Tijd: reken op een uur tot anderhalf uur; de tentoonstelling is compact.
• Het addertje: sommige labels zijn alleen in het Georgisch, en de audiotour kost extra.

3. Museum van de Georgische emigratie

Het museum valt onder de staatsuniversiteit omdat de collecties wetenschappelijke waarde hebben. Het herbergt archieven van Georgiërs die het land om politieke redenen verlieten: handgeschreven en gedrukte documenten, brieven, foto's. Je ziet hoe het leven van de Georgische diaspora vorm kreeg in Parijs, Berlijn en New York.

© David1010 · CC BY-SAFoto: David1010, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Een apart verhaal is verbonden met Ekvtime Takaishvili, die bijna veertig kisten met kerkelijke voorwerpen en kunstobjecten naar Frankrijk bracht om ze van vernietiging te redden. De collectie keerde pas tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog terug naar het vaderland, en Takaishvili zelf stierf onder huisarrest. De tentoonstelling bevat materiaal over Noe Zhordania en Grigol Robakidze.

• Voor wie: voor wie geïnteresseerd is in de geschiedenis van de Georgische wetenschap en cultuur in het buitenland.
• Belangrijk: dit is een actief onderzoeksarchief, geen museum met een kassa bij de ingang, dus worden bezoeken vooraf geregeld (locatie op de kaart).

4. Nationaal Centrum voor Manuscripten Korneli Kekelidze

Het centrum opende in 1958 en verzamelt sindsdien het geschreven erfgoed van Georgië (officiële website). Er liggen manuscripten, archieven van bekende personen, zeldzame gedrukte boeken en microfilms van Georgische teksten die zich in buitenlandse collecties bevinden.

De collectie omvat meer dan tienduizend handgeschreven boeken en tienduizenden documenten, waaronder oorkonden in het Grieks, Perzisch en Arabisch. Toeristen komen er zelden langs, dus vaak heb je de zalen bijna voor jezelf. Medewerkers helpen onderzoekers en beantwoorden vragen van bezoekers.

• Voor wie: voor wie van boeken en de geschiedenis van het schrift houdt meer dan van grote expositieruimtes.

5. Openluchtmuseum voor Etnografie

© rugbyxm · CC BYFoto: rugbyxm, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/2.0), Wikimedia Commons

Het museum ligt op een heuvel in Vake Park bij het Schildpaddenmeer, en als je het wilt verkennen ben je een halve dag kwijt. Het werd opgericht door etnograaf Giorgi Chitaia, die wilde laten zien hoe verschillende lagen van de Georgische samenleving in één setting leefden. Vandaag staan er ongeveer zeventig bouwwerken, en dat zijn geen modellen maar echte huizen die uit verschillende regio's van Georgië zijn overgebracht.

Je ziet woningen van bergbewoners en laaglandbewoners, huizen van arme en rijke families, molens, smederijen, wijnkelders en karren. Bezoekers mogen de huizen binnen, dus je kunt meubels, servies en weefgetouwen bekijken (museumwebsite).

In het weekend wordt er brood gebakken in het Kakhetische huis en krijgen gasten kaas aangeboden. Af en toe worden er workshops over oude ambachten gehouden. Draag comfortabele schoenen: de paden lopen omhoog, en het warme seizoen is beter voor een bezoek dan de winter.

• Het addertje onder het gras: het complex ligt aan de rand van de stad, en vanaf het centrum van Tbilisi ben je ongeveer een half uur onderweg met taxi of bus.

6. David Baazov Museum voor Geschiedenis en Etnografie van de Georgische Joden

© Meo Hav · CC BY-SAFoto: Meo Hav, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De collectie bevindt zich in het gebouw van een oude synagoge bij het Vrijheidsplein. De tentoonstelling vertelt het verhaal van zesentwintig eeuwen samenleven tussen Georgiërs en Joden: documenten, oude foto's, huishoudelijke voorwerpen en aandenkens van de gemeenschap. Het museum is vernoemd naar David Baazov, een rabbijn en publiek figuur.

Dit is een klein museum dat door enthousiastelingen wordt gerund. De openingstijden veranderen vaak, dus bel het nummer dat bij de contactgegevens van het museum staat voordat je langsgaat. Een half uur is genoeg om alles te zien, maar je komt er materiaal tegen dat je in grotere tentoonstellingen niet vindt.

• Voor wie: voor wie verder wil gaan dan de standaardroute door het centrum van Tbilisi.

7. Geldmuseum van de Nationale Bank van Georgië

Het museum opende in 2001 ter gelegenheid van het tiende jubileum van de onafhankelijkheid van het land (Nationale Bank van Georgië), en vandaag wordt een deel van de collectie tentoongesteld in Kvareli, bij een bankfiliaal. Het brengt de geschiedenis van de geldcirculatie samen: Colchische tetri, staters van Alexander de Grote, munten uit het Romeinse Rijk, Byzantium en Venetië, evenals bankbiljetten uit de moderne tijd.

© David1010 · CC BY-SAFoto: David1010, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De rondleiding duurt minder dan een uur, maar numismaten blijven langer. Het schema is ongebruikelijk: het museum is open van donderdag tot en met maandag, gesloten op dinsdag en woensdag, met een pauze rond het middaguur (openingstijden van het museum).

• Voor wie: numismaten en iedereen die via Kvareli naar Kachetië reist.

8. Historisch museum Karvasla in Tbilisi

Het museum is vernoemd naar de dichter Ioseb Grisjasjvili en huist in een oude karavanserai: het woord 'Karvasla' betekende zelf karavanserai. De tentoonstelling toont het stadsleven van de oudheid tot de twintigste eeuw: wapens, sieraden, serviesgoed, huishoudelijke voorwerpen en oude foto's van Tbilisi.

De collectie van het museum telt ongeveer vijftigduizend stukken, dus in een uur kun je alleen de belangrijkste zalen bekijken (de collectie van Karvasla). Terwijl je door de zalen loopt, zie je hoe de stad van de ene heerser aan de andere overging en hoe haar aanzien veranderde.

• Voor wie: iedereen die wil begrijpen hoe de stad zelf veranderde, niet alleen het land.

9. Staatszijdemuseum

© Lasha ge · CC BY-SAFoto: Lasha ge, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Het zijderupsenstation werd in 1887 in Tiflis opgericht en groeide later uit tot een museum (website van het Staatszijdemuseum). Het gebouw is ontworpen door architect Alexander Sjmkevitsj, een afgestudeerde van de Kunstacademie in Sint-Petersburg, dus van buiten is het geen typische museumdoos maar een elegant herenhuis.

De tentoonstelling legt de hele reis van zijde uit: van cocons en zijderupsen tot afgewerkte stoffen. Je ziet zijderupsen op alcohol, oude werktuigen, een wetenschappelijke bibliotheek en monsters van zijdeproducten. Een apart thema draait om kwaliteit: fijne draad komt alleen van moerbeibladeren, terwijl grof voer stof van lage kwaliteit oplevert.

In het seizoen mogen bezoekers de rupsen bladeren voeren, en vooral kinderen vinden dat geweldig. Het museum ligt tussen het Dinamo-stadion en het Moesjtaidipark, op tien minuten lopen van metrostation Tsereteli. Het ticket kost een symbolisch bedrag, dus mensen lopen hier tussen andere activiteiten even binnen.

• Voor wie: gezinnen met kinderen en iedereen die geïnteresseerd is in ambachten.

10. Museum voor theater, muziek, film en choreografie

© Giorgi1975 at Georgian Wikipedia · CC BY-SAFoto: Giorgi1975 at Georgian Wikipedia, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

Het museum huist in het Paleis van de Kunsten, gebouwd door de Duitse architect Paul Stern. Het is een van de mooiste gebouwen van de stad, dus alleen al voor het interieur is een bezoek de moeite waard (Paleis van de Kunsten).

De collectie is groot: scènes uit voorstellingen, foto's van repetities en tournees, kostuums van artiesten, affiches, programma's, manuscripten en privéarchieven. Er liggen geluidsbanden en Georgische films, en bij de oudste stukken zie je een marmeren masker uit de oudheid. Veel artiesten hebben hun prijzen aan het museum geschonken, en de collectie groeit voortdurend.

Aparte opstellingen zijn gewijd aan tournees van Georgische gezelschappen in het buitenland: de foto's laten zien hoe de bezetting van het theater veranderde en welke producties naar Europa werden meegenomen. In een uur kun je de hele tentoonstelling bekijken.

• Voor wie: theaterliefhebbers en iedereen die het Paleis van de Kunsten van binnen wil zien.

11. Automuseum

De privécollectie is bijeengebracht door zakenman Gia Mamoelasjvili, en het begon allemaal met één oude 'Moskvitsj' die lang moest worden gerestaureerd. Vandaag staat die naast 'Volga's', 'Zjigoeli's' en 'Zaporozjets'-auto's: alle voertuigen rijden nog, en het restaureren van elk exemplaar kost tot negen maanden.

Bijna elk stuk heeft zijn eigen verhaal, en de gids vertelt ze graag. Een van de auto's is bijvoorbeeld uit de grond gegraven. Het meest opvallende stuk is de gepantserde auto die Konstantin Tsjernenko gebruikte. De eigenaar droomt ervan de Mercedes uit de aanslag op Edoeard Sjevardnadze aan de collectie toe te voegen.

De oude cabrio's zijn goed te fotograferen, dus mensen komen hier ook zonder belangstelling voor techniek. Het museum is gevestigd in Varketili, aan de Kairostraat, en is elke dag open (locatie van het museum).

• Voor wie: liefhebbers van retro-auto's uit de Sovjettijd in perfecte staat.
• De adder: er komen is onhandig, er is geen metro in de buurt, je gaat met de taxi of de bus.

12. Museum van de illegale drukkerij

Het huis aan de Kaspistraat is verbonden met de revolutionaire geschiedenis: Lenin stelde voor dat zijn Georgische aanhangers pamfletten in het geheim zouden drukken. Daarvoor werd een stuk grond gekocht, een huis gebouwd en een grote kelder ingericht waar de drukpers naar beneden werd gehesen. De ingang van de kelder liep via een put.

Als het gevaarlijk werd, luidde de vrouw des huizes een signaalklok en stopte het werk. In 1906 werd de drukkerij ontdekt en het huis verwoest. In de jaren dertig werd het gebouw op bevel van Stalin herbouwd en werd hier een museum geopend.

Vandaag kun je afdalen in de kelder en diezelfde pers zien, die behoorlijk verroest is. Het museum heeft geen vast schema: rondleidingen worden op afspraak gegeven, dus je bespreekt de bezoektijd vooraf (adres op de kaart).

• Voor wie: iedereen die geïnteresseerd is in het dagelijks leven van illegale activisten uit het begin van de twintigste eeuw.

13. Sjalva Amiranasjvili-museum voor schone kunsten van Georgië

Het museum is gevestigd in een historisch gebouw bij het Vrijheidsplein. Vroeger was hier een theologisch seminarie waar de jonge Jozef Dzjoegasjvili studeerde. Vandaag telt de collectie ongeveer honderdveertigduizend stukken (museumcollectie).

Het museum draagt niet voor niets de naam van Sjalva Amiranasjvili: hij leidde de collectie meer dan dertig jaar en deed veel om haar uit te breiden. Zoek naar middeleeuws gedreven metaalwerk, het gouden kruis van koningin Tamar en de oude icoon 'De Verlosser niet door mensenhanden gemaakt'. Een aparte zaal is gewijd aan werken van Niko Pirosmani, met schilderijen van Oosterse en Westerse meesters vlakbij.

Voor iedereen die geïnteresseerd is in Georgische kunst is dit een must. Het is ook een handig startpunt om het centrum te verkennen: de Rustavelilaan ligt op tien minuten lopen.

• Voor wie: wie het Vrijheidsplein en een grote kunstcollectie in één uitje wil combineren.

14. Nationale galerie van Georgië

De galerie staat bekend als de 'Blauwe galerie' en het gebouw dateert uit het einde van de negentiende eeuw. Ze opende in 1917, en de kunstenaar Dmitri Sjevardnadze speelde daarbij een grote rol: na de restauratie draagt de galerie zijn naam (galeriecollectie).

Vandaag omvat de collectie ongeveer dertigduizend schilderijen, sculpturen, foto's en kunstvoorwerpen. De meeste werken zijn van twintigste-eeuwse kunstenaars. Twee zalen herbergen de vaste tentoonstellingen, terwijl de rest van de ruimte wordt gebruikt voor tijdelijke tentoonstellingen, dus je ziet bij elk bezoek een andere galerie.

Rondleidingen worden in meerdere talen aangeboden. Als je met kinderen komt, neem dan de korte route langs de hoofdzalen: een volledige wandeling door de galerie duurt twee uur.

• Voor wie: wie Georgische kunst uit de vorige eeuw wil zien.

15. Sjota Rustaveli-theatermuseum

Het museum opende in 1932 en vertelt het verhaal van een van de toonaangevende theatergezelschappen van het land (waar het museum ligt). De naam van de twaalfde-eeuwse dichter Sjota Rustaveli is aan veel plaatsen in Georgië gegeven, en het theater is geen uitzondering.

Hier vind je persoonlijke bezittingen en kostuums van acteurs, schetsen van decors, posters, programma's en manuscripten, evenals boeken en krantenartikelen over het theater en zijn regisseurs. De tentoonstelling is klein maar dicht: in een uur volg je de reis van het gezelschap van de eerste voorstellingen tot hedendaagse producties.

Loop even binnen voor een avondvoorstelling: het museum zit op hetzelfde adres als het theater aan de Rustavelilaan, dus een apart uitstapje is niet nodig.

• Voor wie: wie van theater houdt en wil begrijpen hoe het zich in Georgië heeft ontwikkeld.

16. Zakharia Paliasjvili-huismuseum

De opera van Tbilisi verscheen halverwege de negentiende eeuw en lijkt uiterlijk op een Moors paleis. Er staan klassieke producties op het programma zoals 'De notenkraker' en 'Doornroosje', en het seizoen opent met 'Abesalom en Eteri', gebaseerd op een oude Georgische legende. Vlakbij, in een klein park, ligt het graf van de componist Zakharia Paliasjvili.

© Jaba1977 · CC BY-SAFoto: Jaba1977, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Het huismuseum opende in 1959 en herschept de omgeving waarin de componist leefde (route). Je ziet zijn bezittingen, manuscripten, bladmuziek en boeken, evenals een collectie schilderijen en sculpturen.

Het is een rustig museum van twee kamers dat reisgroepen zelden bereiken. Als je 's avonds naar de opera gaat, kom dan overdag hierheen: de muziek maakt meer indruk nadat je het huis van de componist hebt gezien.

• Voor wie: wie naar de opera gaat en het verhaal van de componist aan de avond wil toevoegen.

17. Museum van het staatsconservatorium van Tbilisi

Het conservatorium opende zijn museum in 1997 en verzamelt sindsdien het muzikale erfgoed van het land: particuliere collecties, manuscripten, bladmuziek, foto's en documenten (coördinaten van het museum). De tentoonstelling laat zien hoe de school zich ontwikkelde en welke musici eruit voortkwamen.

Het museum draait niet alleen om tentoonstellingen. Er zijn muzikale avonden, creatieve ontmoetingen en liveconcerten, dus 's avonds zijn de zalen gevuld met muziek in plaats van stilte. Inwoners van Tbilisi houden van hun conservatorium en gezinnen komen samen naar concerten.

Je kunt het beste op weekdagen gaan, wanneer de academische gebouwen open zijn. In het weekend is de ingang meestal gesloten, dus plan je bezoek midden in de week.

• Voor wie: wie een concert wil meepikken in het historische gebouw van het conservatorium.

18. Museum van muziekinstrumenten

© Miguel Discart · CC BY-SAFoto: Miguel Discart, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0), Wikimedia Commons

Het museum groeide uit de collectie van het Museum voor Theater, Muziek, Film en Choreografie. Het herbergt meer dan vijfduizend stukken: Georgische, Russische en Europese instrumenten, panfluiten, accordeons en doedelzakken in koffers versierd met edelmetalen en stenen.

Een apart deel van de collectie bestaat uit zeldzame audio-opnames uit het begin van de twintigste eeuw, grammofoons en geluidsopnameapparatuur. Er zijn ook nationale instrumenten uit Oosterse landen, waarvan je er waarschijnlijk veel nog nooit hebt gezien.

De zalen zijn klein, dus een rondleiding duurt niet langer dan een uur. De collectie groeide uit het Museum voor Theater, Muziek, Film en Choreografie, dus het is logisch om beide musea op één dag te bezoeken.

• Voor wie: wie geïnteresseerd is in muziek en de geschiedenis van geluidsopname.

19. Titian Tabidze-huismuseum

Het museum staat in het dorp Chkvishi, de geboorteplaats van Galaktion Tabidze, en vertelt het verhaal van hem en zijn neef Titian. De inrichting is bewaard gebleven uit die tijd. Je ziet persoonlijke bezittingen van de broers, meubels en schilderijen en sculpturen van bekende kunstenaars. Galaktion schreef poëzie die ver buiten Georgië wordt gelezen, terwijl Titian zich ook bezighield met essays en miniaturen.

© David1010 · CC BY-SAFoto: David1010, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Titians lot was tragisch. Hij was bevriend met de dichter Paolo Iasjvili, die een einde aan zijn leven maakte terwijl hij op arrestatie wachtte. Beria bood Titian bescherming in ruil voor het aanwijzen van zijn vriend als spion, maar Titian weigerde en werd geëxecuteerd. Boris Pasternak hielp de familie: hij bezocht Tbilisi, en Nina Tabidze bleef aan zijn zijde in de laatste dagen van zijn leven.

• Hoe je er komt: het huismuseum ligt in het dorp Chkvishi, dus je komt hier niet zonder auto of taxi (route naar het museum).

20. Huismuseum van Mikheil Javakhishvili

Mikheil Javakhishvili liet romans, korte verhalen en journalistiek na. Zijn jeugd was zwaar: zijn familieleden werden door rovers gedood, waardoor hij van school moest gaan, en een tijdje werkte hij bij een kopersmelterij. In het begin van de twintigste eeuw wendde hij zich tot de journalistiek.

Javakhishvili ging in ballingschap vanwege zijn kritische artikelen over het tsarisme. Hij reisde door bijna heel Europa en bezocht de Verenigde Staten, keerde na de revolutie terug naar Georgië en begon weer boeken te schrijven. Ook met de nieuwe regering kon hij het niet vinden en hij was lid van de Nationale Democratische Partij.

In de jaren twintig werd hij gearresteerd en ter dood veroordeeld, maar door tussenkomst van Ordzhonikidze bleef hij in leven. In de jaren dertig werden zijn boeken onder zware kritiek in de pers uitgegeven. In 1937 werd hij op bevel van Beria opnieuw gearresteerd, gemarteld en gedwongen een bekentenis te ondertekenen, en al snel geëxecuteerd. De schrijver werd pas na Stalins dood gerehabiliteerd, en tegelijkertijd keerden zijn boeken terug in de winkels (locatie in Tbilisi).

Het huis bewaart de herinnering aan de schrijver: je ziet er zijn studeerkamer, manuscripten, boeken en familiefoto's. De rondleiding duurt ongeveer een uur, dus reken extra tijd voor de reis erheen.

Deze lijst beslaat slechts een deel van het museumaanbod van de stad: Tbilisi heeft aanzienlijk meer geopende locaties, waaronder kleine departementale collecties. Voor je reis is het de moeite waard een plan te maken, want sommige musea sluiten eerder dan je ze kunt bereiken. Stel je prioriteiten zo: eerst één groot museum, dan twee kleine collecties in de buurt, en je verspilt de dag niet aan reizen.

Musea van Tbilisi op de kaart

Alle twintig musea staan op één kaart, dus het is handig om je route op geografie te bouwen in plaats van op de volgorde in de lijst. Open hem op je telefoon en markeer de punten bij je hotel.

Het is de moeite waard de kaart vooraf in de Google Maps-app te downloaden: dan opent hij ook zonder lokale simkaart en verdwaal je niet in de steegjes van Vake en Varketili. Vanuit het centrum bereik je de meeste punten op de lijst met de metro of een taxi voor weinig geld.

⁉️🤔 Veelgestelde vragen

Wanneer zijn de musea van Tbilisi gesloten?

In Tbilisi zijn bijna alle musea op maandag gesloten, dus plan je bezoek van dinsdag tot en met zaterdag. Kleine particuliere collecties hebben hun eigen schema en ontvangen gasten vaak alleen op afspraak. Bij het Nationaal Museum van Georgië wordt het laatste ticket een half uur voor sluiting verkocht (openingstijden).

Hoeveel kost de toegang tot de musea van Tbilisi?

Een volwassenenticket voor het Nationaal Museum van Georgië kost voor buitenlandse bezoekers 40 GEL; studenten en scholieren betalen vanaf 15 GEL met een legitimatiebewijs (stand 09/2026, ticketprijzen). Bij het Nationaal Centrum voor Manuscripten en het Geldmuseum kost de toegang een symbolisch bedrag, en kinderen onder de zes hebben vaak geen ticket nodig. Vraag de exacte prijs bij de kassa van het betreffende museum.

Kun je tickets online kopen?

Het Nationaal Museum van Georgië verkoopt tickets aan de kassa en op biletebi.ge, dus je hoeft niet in de rij te staan voor een ticket voor het belangrijkste museum van het land. De andere musea op de lijst hebben vaak geen onlineverkoop. Neem een kaart en wat contant geld mee: niet elke kassa heeft een kaartlezer.

Welk museum kies je als je één dag hebt?

Begin met het Nationaal Museum van Georgië en het Museum van de Sovjetbezetting: ze zitten in hetzelfde gebouw aan de Rustavelilaan en kosten allebei ongeveer drie uur. Loop na de lunch naar de Nationale Galerie of het Museum van de Geschiedenis van Tbilisi. Zo dek je in één dag de oude geschiedenis, de sovjetperiode en kunst af zonder door de stad te hoeven reizen.

Zijn musea op zondag open?

Ja, de meeste locaties op de lijst zijn op zondag open, maar ze sluiten eerder dan op weekdagen. De uitzondering is het Staats Zijdemuseum: zondag is daar de rustdag. Het Openluchtmuseum voor Etnografie en het Automuseum blijven in het weekend langer open dan de andere (lijst van musea).

Kort samengevat: wat je het beste kunt boeken

Heb je één vrije dag en regent het: ga naar het Nationaal Museum van Georgië en voeg 's avonds de Nationale Galerie toe. Reis je met kinderen: het Openluchtmuseum voor Etnografie en het Staats Zijdemuseum. Interesseert de sovjetperiode je: het Museum van de Sovjetbezetting en het Museum van de Ondergrondse Drukkerij. Voor een rustige avond bewaar je het Huismuseum van Zacharia Paliashvili of het Museum voor Muziekinstrumenten.

Tickets voor musea en tours in Tbilisi vind je makkelijk op Tiqets, en wandelingen door de museumwijken van de stad zijn beschikbaar op GetYourGuide. Beide diensten accepteren kaarten en je hoeft geen vouchers te printen.