🏛️ Route door Bakoe: Maagdentoren, paleizen en Gobustan in drie dagen

Bakoe kun je niet in één dag zien. De vijfendertig belangrijkste bezienswaardigheden van de stad liggen verspreid van de vestingmuren van Icherisheher tot de moddervulkanen van Gobustan, en zonder plan ben je alleen al een halve dag onderweg.

De hoofdstad van Azerbeidzjan ligt aan de Kaspische kust en verandert sneller dan oude reisgidsen kunnen bijhouden. Sommige prijzen zijn gestegen, sommige openingstijden zijn verschoven, en een aantal adressen uit oudere artikelen is allang achterhaald.

Kort gezegd: hieronder staan 35 bezienswaardigheden met beschrijvingen, foto's en praktische toegangsinformatie. De Oude Stad en de Maagdentoren geven je geschiedenis, de boulevard en 'Little Venice' geven je een wandeling langs zee, en Gobustan en Ateshgah nemen je mee de stad uit.

Advertentie: dit artikel bevat affiliate links, wij ontvangen een commissie als je via hen boekt, zonder extra kosten voor jou.

Wat je in Bakoe als eerste moet zien

💡 In het kort:

Begin met Icherisheher en de Maagdentoren: het centrum is compact, maar trek er een volle dag voor uit.
Zoek een plek voor lunch en koffie op het Fonteinenplein en in de steegjes van de Oude Stad.
Bewaar één avond voor de Kustboulevard en de verlichte Flame Towers.
Plan Gobustan als dagtrip: moddervulkanen, rotstekeningen en een rit de stad uit.
Prijzen en openingstijden: 09/2026, gecontroleerd op de officiële website van het Icherisheher-reservaat.

1. Kustboulevard

De Kustboulevard loopt bijna 16 km langs de Kaspische Zee, en je kunt hem niet helemaal te voet afleggen (volgens de Administratie van de Kustboulevard, 09/2026). Het is een handige plek om de stad te leren kennen: de zee aan je linkerhand, parken en cafés aan je rechterhand. In de avond gaat er een muzikale fontein aan, en in de buurt zijn een kindertheater en een reuzenrad.

De boulevard werd in 1909 aangelegd, en de ontwikkeling ervan duurde ongeveer twintig jaar. In de jaren 2000 werd hij gereconstrueerd, kwamen er sierplanten bij, en werd een deel van de kade een tuin. Kinderen vermaken zich in het attractiepark 'Bulsur', terwijl volwassenen de lange rij cafés met Azerbeidzjaanse keuken waarderen. Het addertje onder het gras: de afstanden zijn groot, en je krijgt de hele boulevard niet in één keer te voet af.

Hoe kom je er: metrostation Icherisheher of Sahil, en dan te voet langs de zee.

2. Oude Stad Icherisheher

Juma-moskee aan een geplaveide straat in de Oude Stad

De Oude Stad, of Icherisheher, ligt op een heuvel binnen een ring van vestingmuren van meer dan 8 m hoog (volgens het museumportaal van Icherisheher, 09/2026). De straten zijn smal, de muren hoog, en verdwalen is makkelijk. Telefoonkaarten werken slecht in de steegjes, dus download vooraf een offline versie.

Draag comfortabele schoenen: de kinderkopjes zijn ongelijk en de klimmen zijn steil. Op een dag wandelen leg je meerdere kilometers af, dus laat de hakken in het hotel.

De toegang tot de Oude Stad is gratis; je betaalt alleen voor musea. Mensen wonen al sinds mensenheugenis op deze heuvel: al in de eerste eeuwen na Christus meerden hier schepen aan, later groeiden handel en ambachten, en de heerser Shirvanshah vestigde hier zijn residentie. Vandaag zie je karavanserais, moskeeën, oude badhuizen en het Marktplein. De belangrijkste bezienswaardigheden, het Paleis van de Shirvanshahs en de Maagdentoren, staan op de UNESCO-lijst. Trek een volle dag uit om te verkennen.

3. Maagdentoren

Maagdentoren in Bakoe, een ronde stenen vesting

Onderzoekers hebben de leeftijd van de Maagdentoren nog steeds niet vastgesteld: schattingen lopen van de eerste eeuwen tot de late middeleeuwen. Het bouwwerk is 28 m hoog, 16 m in diameter, met muren tot 5 m dik, acht verdiepingen vanbinnen en een put (volgens het archief van het Staatsreservaat Icherisheher, 09/2026). Ook over het doel van het gebouw bestaat geen consensus. In de avond is de toren verlicht, en hij is vanaf bijna elk punt op de boulevard te zien.

Sommige onderzoekers beschouwen de toren als een religieus bouwwerk. Dat wordt ondersteund door het feit dat de opkomende zon op de winterzonnewende haar stralen door het centrale venster werpt. In de middeleeuwen diende de toren als vesting en later werd hij een vuurtoren. Vandaag huisvest hij een museum met archeologische vondsten en virtuele boeken, en helemaal boven is een uitkijkplatform open. Het addertje onder het gras: niemand kan je de exacte bouwdatum vertellen.

4. Park Little Venice

Gracht met een boogbrug in het park Little Venice

Park Little Venice maakt deel uit van het Nationale Kustpark, en mensen komen hier voor de romantiek. Het complex beslaat drie grote eilanden en verschillende kleine, met bruggen en kanalen ertussen. De gondels zijn uit Italië gehaald, en ze worden bestuurd door gondeliers uit Bakoe. Een tochtje door het kanaal is leuk voor kinderen: de boot gaat langzaam, en de lage bruggen zijn vermakelijk. Als je niet wilt varen, slenter dan gewoon langs het water; restaurants met Azerbeidzjaanse en Europese keuken liggen aan de oever. Je hoeft hier niet apart naartoe: het park ligt direct aan de boulevard, en je komt er langs op weg naar het reuzenrad. Trek een uur uit voor een wandeling, en in de avond is het extra mooi dankzij de verlichte fonteinen en bruggen.

5. Upland Park

Panorama van Bakoe vanaf Upland Park met de Flame Towers

Nagorny Park ligt boven de Primorsky Boulevard en geldt als het beste uitkijkpunt van de stad. Vanaf hier zie je de Kaspische Zee, de Flame Towers en het hele stadscentrum. Groene wandelpaden, bankjes in de schaduw, meerdere uitkijkplatforms: in de avond komen locals hier wandelen met hun gezin.

De geschiedenis van deze plek is ingewikkeld. Engelse soldaten die aan het eind van de Eerste Wereldoorlog in Bakoe sneuvelden, lagen hier ooit begraven, en vandaag rest alleen nog een gedenksteen. Een andere zwerfkei is nog altijd omgeven door legendes: men gelooft dat hij vrouwen helpt om moeder te worden. Onder Sovjetbewind kreeg het park nieuwe elementen: een monument voor Sergej Kirov, een kabelbaan en het Groene Theater, dat in de jaren 2000 werd gerenoveerd.

Aan het eind van de vorige eeuw verscheen de Alley of Martyrs in het park. Amusementsgelegenheden werden verwijderd, maar het park werd geen rouwplek. Op het terrein staat het Gulustan Paleis. Toeristen en inwoners wandelen nog steeds langs de schaduwrijke paden. Trek een uur uit voor een wandeling, en het beste moment om de stad te fotograferen is rond zonsondergang, wanneer de lichten al aan zijn.

Hoe kom je er: neem de kabelbaan vanaf de Neftchilar Avenue of wandel omhoog vanaf de Primorsky Boulevard.

6. Khagani Garden

Fontein en standbeeld in de Khagani-tuin

© Press Service of the President of the Republic of Azerbaijan · CC BYFoto: Press Service of the President of the Republic of Azerbaijan, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0), Wikimedia Commons

Khagani Garden is een van de oudste parken van de stad, en het is klein: minder dan een hectare. De naam verwijst naar de Perzische dichter, en de belangrijkste blikvanger van de tuin is een bassin met de beeldengroep 'Three Graces'. Bomen, struiken en bloembedden maken het bijna het hele jaar door feestelijk.

Het park werd aangelegd in de eeuw vóór de vorige en heette toen Mariinsky Garden. Het was bedoeld als oase in een dorre stad, dus er kwamen regelmatig nieuwe aanplantingen bij. Tijdens de Sovjetjaren werd de tuin opnieuw omgedoopt en kreeg hij een andere naam, en na de Tweede Wereldoorlog moest hij worden hersteld. Het park kreeg zijn huidige naam nadat Azerbeidzjan onafhankelijk werd.

Loop hier langs op weg van de boulevard naar de Oude Stad: de schaduw en het water zijn een verademing in de hitte. Het addertje onder het gras: het gebied is klein, dus reken niet op een wandeling van een uur.

7. Baku Crystal Hall

Baku Crystal Hall, Vlaggenplein en de zee

Baku Crystal Hall, of 'Crystal Hall', werd speciaal voor het Eurovisiesongfestival gebouwd nadat Azerbeidzjaanse zangers het festival wonnen. De façade is ontworpen in de vorm van een gefacetteerd mineraal, en in de staalconstructies zijn duizenden ledlampen ingebouwd. 's Nachts glinstert het gebouw, en schijnwerpers op het dak trekken heldere bundels over de hemel.

De hal biedt plaats aan enkele tienduizenden toeschouwers. Na het festival traden er bekende artiesten op en vonden er grote wedstrijden plaats. Het is goed mogelijk dat er tijdens jouw reis een concert in Crystal Hall gepland staat. Check het programma vooraf: tickets voor populaire data zijn snel uitverkocht.

8. Haji Gayib-badhuis

Historisch badhuis met twee koepels en een boog

Het Haji Gayib-badhuis staat op een steenworp afstand van de Maidentoren, binnen het Icherisheher-reservaat (volgens de officiële website van het reservaat, 09/2026). Zulke badhuizen, hammams, waren in het Oosten meer dan alleen een plek om je te wassen: mensen voerden er rustige gesprekken en sloten er zaken. Het gebouw werd in de 15e eeuw neergezet op het kruispunt van handelsroutes.

In de loop der tijd raakte het gebouw bedolven onder het zand, en zonder archeologen was de vondst uit het midden van de 20e eeuw ondergronds gebleven. Vandaag de dag is het badhuis niet in bedrijf, maar je kunt naar binnen gaan en rondkijken. Het interieur heeft drie ruimtes: een entreeportaal, een kleedkamer en een achthoekige badhal. De bassins hadden warm en koud water, en de vloeren werden verwarmd door stoom via kanalen onder de tegels. Kom 's avonds: de verlichting maakt het badhuis extra indrukwekkend.

9. Baku-reuzenrad

Wit reuzenrad in Bakoe tegen de achtergrond van de stad

De lokale bevolking noemt het reuzenrad het 'Oog van Baku', en het staat aan de Kustboulevard (volgens de Boulevardadministratie, 09/2026). Vanuit een gesloten, airconditioned cabine stijg je 60 m en zie je het Tapijtmuseum, de resten van een oude vesting, huizen en parken. Je kunt bij elk weer een ritje maken; noch hitte noch regen zit je in de weg.

Het rad heeft in totaal 30 gondels, elk voor maximaal 8 personen, en een volledige omwenteling duurt maximaal 30 minuten. Het project is ontworpen door het Nederlandse bedrijf Dutch Wheels, en de attractie werd gelanceerd voor de eerste Europese Spelen. Kinderen onder de zes rijden gratis.

10. Paleis van de Shirvanshahs

Stenen gebouw van het Paleis van de Shirvanshahs met gebeeldhouwde panelen

Het Paleis van de Shirvanshahs is niet één gebouw maar een heel complex in het bovenste deel van de Oude Stad. Het omvat de binnenplaats Divan-khane, een graftombe, een moskee, een badhuis en het mausoleum van een hofgeleerde. De bouw strekte zich uit over drie eeuwen, van de 13e tot de 16e eeuw, toch is het ensemble opmerkelijk samenhangend geworden (volgens de paleissectie op de website van het reservaat, 09/2026). De architecten gingen zorgvuldig om met het werk van hun voorgangers, zodat gebouwen uit verschillende tijdperken niet met elkaar botsen.

De achthoekige ceremoniële hal, wenteltrappen en meer dan 50 kamers zijn bewaard gebleven. Binnen zijn archeologische vondsten te zien: wapens en tafelgerei, sieraden en huishoudelijke voorwerpen, muziekinstrumenten en munten. Zelfs Shamakhi-tapijten zijn bewaard gebleven, en er zijn volop cafés in de buurt van het complex voor een hapje tussen de bezienswaardigheden door (volgens de pagina over het Paleis van de Shirvanshahs, 09/2026).

De Divan-khane is een kleine omsloten binnenplaats met een achthoekig paviljoen waarvan het gewelf door zuilen wordt ondersteund. Over het doel van de rotonde wordt nog steeds gediscussieerd: een mausoleum, een rechtbank of een plek voor onderhandelingen. Hoogstwaarschijnlijk werden hier staatszaken behandeld, want je kunt het paviljoen niet ongezien naderen of afluisteren. Vandaag de dag liggen er alleen stenen platen onder je voeten.

Maar stel je voor hoe de binnenplaats vroeger was: handgemaakte tapijten, stille bedienden met thee en snoep. Een ander deel van het complex, het mausoleum van Seyid Yahya Bakuvi, wordt het 'Derwish-mausoleum' genoemd. De tombe werd gebouwd in de tweede helft van de 15e eeuw (volgens de historische notitie van het reservaat, 09/2026). De afdaling ernaartoe is steil en de treden zijn versleten, dus loop voorzichtig en houd je vast aan de leuning. De marmeren grafstenen en gewelfschilderingen maken een sterke indruk, en de binnenplaats is rustig.

Bakuvi was filosoof, arts en hofastroloog, en zonder zijn 'goedkeuring van de sterren' werd aan het hof geen belangrijke zaak beslist. Binnen in het mausoleum is er een ongewoon interieur en zijn er gewelfschilderingen: praat hard en je hoort je eigen echo. Een boogvormige doorgang leidde ooit naar de moskee, maar die brandde af bij een brand. Vooraanstaande mensen werden op het terrein begraven, en veel grafstenen zijn tot op de dag van vandaag bewaard gebleven.

Trek minstens twee uur uit voor het hele complex: de zalen volgen elkaar op, en je zult willen blijven hangen op de binnenplaats van de Divan-khane. Als je één dag in de Oude Stad bent, begin dan 's ochtends met het paleis voordat de tourgroepen arriveren, en bewaar de Maidentoren voor de middag.

Kosten: betaalde toegang, tickets worden ter plaatse verkocht (per 09/2026, officiële website van Icherisheher).
Hoe kom je er: bovenste deel van Icherisheher, ongeveer vijf minuten lopen van de Maidentoren.

11. Mukhtarov-paleis

Neogotische gevel van het Mukhtarov-paleis met koepels en spitsen

Het Mukhtarov-paleis is gebouwd in gotische stijl, en vandaag de dag huisvest het een burgerlijke stand. De lokale bevolking noemt het gebouw het 'Paleis van Geluk'. Er is een romantisch verhaal verbonden aan het huis: oliemagnaat Murtuza Mukhtarov trouwde met Liza Tuganova uit een adellijke Ossetische familie.

In Vladikavkaz, de geboortestad van Liza, bouwde Mukhtarov een moskee als geschenk voor zijn bruid, en nadat zijn vrouw tijdens een huwelijksreis verliefd was geworden op een van de paleizen van Venetië, gaf hij haar een soortgelijk huis in Baku. Architect Iosif Ploshko voerde het meer uit in de Franse dan in de Italiaanse stijl, dus je zult de gelijkenis met het Venetiaanse prototype niet meteen opmerken.

De Mukhtarovs zetten zich sterk in voor liefdadigheid en hielpen tuberculosepatiënten en kinderen uit arme gezinnen; ze hadden zelf geen kinderen. Na de revolutie vertrok Liza, en haar spoor verdween in Marseille, terwijl Mukhtarov zelf weigerde zijn geboortestad te verlaten. In het paleis zat eerst een club, daarna een museum-reservaat en later het Bruiloftspaleis. Je kunt het gebouw op elk moment van buiten bekijken; naar binnen kan alleen op de dag van een ceremonie.

12. Azerbeidzjaans tapijtmuseum

Gebouw van het Tapijtmuseum in de vorm van een rol in Bakoe

Het Azerbeidzjaanse tapijtmuseum opende in 1967 in de Juma-moskee, en in 2008 begon de bouw van een apart gebouw voor het museum op de boulevard (volgens de achtergrondnotitie van het museum, 09/2026). De buitenkant van het gebouw doet denken aan de vorm van een opgerold tapijt, waardoor je het onmogelijk met iets anders kunt verwarren.

De stichting beheert meer dan 14.000 stukken, waaronder unieke tapijten uit de 17e en 18e eeuw (volgens dezelfde bron, 09/2026). Er zijn ook archeologische vondsten: wapens, serviesgoed, sieraden, borduurwerk, kleding en schoeisel uit de bronstijd tot de 19e eeuw. De collecties van het museum zijn in tientallen landen te gast geweest, en in het gebouw zelf bevinden zich een opleidingscentrum en wordt wetenschappelijk onderzoek gedaan.

13. Museum van de Azerbeidzjaanse literatuur

Gevel van het Museum voor Azerbeidzjaanse Literatuur met standbeelden

Het Museum van de Azerbeidzjaanse literatuur werd vlak voor de Tweede Wereldoorlog opgericht en vernoemd naar de klassieke Perzische dichter Nizami Ganjavi. Het staat in het centrum, naast het Fonteinenplein, in een historisch pand. De opening viel samen met de jubileumviering van de dichter, en het museum was aanvankelijk een gedenk museum. De gevel is versierd met sculpturen van schrijvers en dichters, dus je weet waar je bent nog voordat je naar binnen stapt.

Tegenwoordig omvat de tentoonstelling tienduizenden stukken, en de depots bevatten er nog eens een veelvoud van: manuscripten, zeldzame gedrukte uitgaven, illustraties en miniaturen. Een van de meest waardevolle stukken is het manuscript van Nizami's gedicht 'Iskander-nameh'. Het museum heeft een boekwinkel die boeken verkoopt in het Azerbeidzjaans, Russisch en Engels.

14. Nationaal kunstmuseum van Azerbeidzjan

Gevel van het Nationaal Kunstmuseum van Azerbeidzjan in Bakoe

Het Nationaal Kunstmuseum is vernoemd naar de theaterkunstenaar Rustam Mustafayev en beheert tienduizenden werken. De stukken pasten niet in één gebouw: het museum kreeg een historisch herenhuis, en later werd een tweede vleugel geopend. In de jaren dertig werd het een zelfstandige culturele instelling.

Tegenwoordig heeft het museum zestig zalen. Naast schilderijen zie je kleding uit vroegere eeuwen, handgemaakte tapijten, sieraden, metaalwerk en serviesgoed, evenals sculpturen uit de oudheid. Het museum toont doeken van Rokotov, Aivazovski, Levitan en Polenov, en er is ook een collectie Italiaanse kunstenaars. Trek een paar uur uit voor je bezoek.

15. Nationaal museum voor de geschiedenis van Azerbeidzjan

Landhuis van Taghiyev in Bakoe, het gebouw van het geschiedenismuseum

Het Nationaal Historisch Museum is gevestigd in het herenhuis van industrieel Taghiyev, die door Azerbeidzjanen zelf 'de vader van de natie' wordt genoemd. Hier maak je kennis met de geschiedenis van het land vanaf de oudheid: honderdvijftigduizend munten, duizenden archeologische vondsten, wapens en unieke gouden voorwerpen van meer dan vierduizend jaar oud.

De zalen voeren je van de gemeenschappen uit de steentijd via de oudheid en de middeleeuwen naar de moderne geschiedenis. Er is speciale aandacht voor economie, onderwijs en cultuur, en de herinnering aan oude gebruiken wordt zorgvuldig bewaard. Er is ook een herdenkingsmuseum over Taghiyev: het interieur van zijn appartement is nagebouwd.

16. Museum voor moderne kunst

Galerij voor moderne schilderkunst en beeldhouwkunst met bezoekers

Het Museum voor Moderne Kunst is tot stand gekomen met steun van de Heydar Aliyev-stichting, en alles binnen ziet er onconventioneel uit: zalen zonder hoeken, scheve muren, open doorgangen en metalen balken. De constructies lijken in beweging. De bedenker van het opvallende ontwerp is Altay Sadikh-Zadeh.

Het museum toont werk van kunstenaars die bij de Sovjetautoriteiten uit de gratie waren en zomaar hadden kunnen verdwijnen, werken van vernieuwende kunstenaars uit de jaren zestig en zeventig, en hedendaagse schilders. Er hangen ook doeken van Salvador Dali, Marc Chagall en Pablo Picasso. Als je moe wordt, staan er een restaurant, een café, een bibliotheek en een boekhandel voor je klaar.

17. Museum voor miniatuurboeken

Ingang van het Museum voor Miniatuurboeken met een bord

Het Museum voor Miniatuurboeken beslaat slechts één kamer aan de Pervy Zamkovy Lane, en de toegang is gratis. Jarenlang stond het in het Guinness Book of Records als de grootste verzameling miniatuurboeken ter wereld. Alle exposities zijn eigendom van Zarifa Salakhova.

De collectie begon met Krylovs fabels uit de jaren 1830. Er zitten boeken bij die zijn geschonken door vooraanstaande cultuurfiguren en zelfs microboekjes kleiner dan een centimeter. In totaal bevat de collectie enkele duizenden miniatuurdrukken, en het museum heeft honderdduizenden bezoekers verwelkomd.

18. Het atelier van Ali Shamsi

Werkplaatsmuur vol antieke voorwerpen en schedels

Aan de Kichik Gala-straat staat een boom van meer dan negentig jaar oud. Hij was al aan het verdorren, maar kunstenaar Ali Shamsi schilderde drie vrouwen gezichten op de stam. Mensen kwamen erop af, omarmden de boom en maakten foto's, en hij liep onverwacht weer uit. De meester zelf legt het simpel uit: je moet goede energie met elkaar delen.

Je kunt het atelier binnenstappen en met de kunstenaar praten; hij ontvangt gasten graag. In de loop der jaren is hier veel verzameld: souvenirs uit verre landen, vondsten uit de ruïnes van oude gebouwen. Er zijn dagen waarop er honderden mensen langskomen. Onder de gasten waren buitenlandse acteurs, musici en zelfs een kosmonaut. Elk voorwerp in het atelier draagt warmte en een verhaal in zich.

Kom overdag en raak de exposities niet aan. De meester houdt van gasten, maar niet iedereen is voorzichtig: de een steekt zijn hand in de verf en veegt die daarna af aan een schilderij. Het addertje onder het gras: het atelier is klein, en in een lawaaiige groep kun je moeilijk rustig met de eigenaar praten.

19. Kabelbaan

Toeristen zien de kabelbaan van Bakoe als vermaak, terwijl locals hem als vervoer zien. Hij vertrekt vanaf het plein aan de Neftchilar Avenue; het station ziet eruit als een klein glazen paviljoen. Bij de bovenste halte kom je uit bij de Flame Towers en het uitzichtplatform in Highland Park.

Het uitzicht opent zich al tijdens de rit: vanuit de cabines zie je zowel de stad als de Kaspische Zee. De kabelbaan opende in de jaren zestig en werd in de jaren 2000 gemoderniseerd, waarna de rit stiller werd. Het addertje onder het gras: in de piekuren kan de rij bij het paviljoen lang zijn, dus kom op het openingsmoment.

20. Flame Towers

De Flame Towers zijn een symbool van de stad geworden en doen denken aan de wolkenkrabbers van de Verenigde Arabische Emiraten. De 'drie vlammen' zijn vanuit elke hoek van Bakoe te zien. 's Avonds lichten de gevels op en lijken de gebouwen op een brandend vuur: op de schermen zijn flitsen van vuur te zien. Het verlichtingsconcept werd uitgeroepen tot het beste ter wereld. In de torens van verschillende hoogtes zitten een hotel, kantoren en appartementen.

21. Bibi-Heybat-moskee

Bibi-Heybat-moskee met koepels en minaretten

De Bibi-Heybat-moskee is moeilijk als oud of modern te bestempelen. Het eerste gebouw werd in de middeleeuwen neergezet en in de jaren dertig verwoest tijdens de campagne tegen religie. Aan de hand van bewaard gebleven schetsen werd de moskee eind jaren negentig herbouwd, en hij werd groter dan het origineel. Er werd hetzelfde soort kalksteen gebruikt als vroeger.

Twee minaretten en drie koepels volgen de tradities van de Shirvan-school, de smaragdgroene en witte kleuren geven hem elegantie, en de muren zijn versierd met kalligrafische inscripties. Spiegelramen beschermen tegen de zon, en binnen is prachtig glas-in-lood te zien. Kom hier in de ochtend, wanneer er het meeste licht door de ramen valt.

22. Taza Pir-moskee

Taza Pir-moskee met minaretten tegen een achtergrond van wolkenkrabbers

De Taza Pir-moskee staat niet ver van de boulevard. Het vorige bescheiden gebouw werd in het begin van de 20e eeuw vervangen door een nieuw ontwerp van Zivar bey Ahmadbeyov, met financiering van filantroop Nabat Khanum Ashurbeyova.

Onder Sovjetbewind werd de moskee gesloten: hij deed dienst als opslagplaats en later als bioscoop. Pas tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw teruggegeven aan de gelovigen. Vandaag is Taza Pir niet alleen een gebedsplaats; er zetelt ook het bestuur van de moslims van de Kaukasus. De aankleding is weelderig: schilderijen van kunstenaars, marmer en goud, en de vloer in de hal is verwarmd.

23. Juma-moskee

Juma-moskee met gebeeldhouwde poorten en een minaret

De Juma-moskee staat in Icherisheher, en op vrijdag rond het middaguur kun je er niet naar binnen: dan bidden leden van de sjiitische gemeenschap er. Op andere momenten kun je rustig van het historische monument genieten. De moskee zelf dateert uit de 12e eeuw en de minaret uit de 15e (volgens de gids voor de monumenten van Icherisheher, 09/2026). Een bezoek kost weinig tijd, en vlakbij beginnen de meest schilderachtige steegjes van de Oude Stad.

De stijl volgt de middeleeuwse Perzische architectuur, hoewel op deze plek ooit heidenen rituelen uitvoerden. De moskee had te lijden onder oorlogen en natuurrampen en werd gerestaureerd. In de 19e eeuw werd de reparatie betaald door koopman Haji Dadashov, en na zijn dood werd hij op het terrein van de moskee begraven.

De Juma-moskee heeft een zeshoekige vorm, de gevel is versierd met fijne patronen, de deur is gesneden en in het interieur zijn zeldzame materialen gebruikt. Op het metselwerk van de minaret staat een bewaard gebleven inscriptie over de heffingen die bewoners ooit betaalden.

24. Turkse moskee

Martelarenmoskee met twee minaretten aan de Martelarenlaan

De Turkse moskee, of 'Shahidlar', verscheen in de jaren 90 met steun van moslims uit Turkije. Ze staat aan de Martelaarslaan. De moskee is van ver zichtbaar en vormt één complex met de laan.

De inwoners van de stad koesteren de herinnering aan hun helden met diep respect. Er is een project om de moskee om te vormen tot een museum over de geschiedenis van de strijd voor onafhankelijkheid. Bezoek haar samen met de Martelaarslaan; de moskee apart bekijken is onhandig, want de ingang is dezelfde.

25. TV-toren

Bakoe TV-toren boven de ingang van de Martelarenlaan

De TV-toren torent boven alle gebouwen in de stad uit, dus je zult hem zeker opmerken. De bouw begon eind jaren 70, in opdracht van het Ministerie van Communicatie, maar het werk werd onderbroken en pas begin jaren 90 hervat. In de jaren 2000 vond een reconstructie plaats.

Vandaag gaan toeristen naar het uitkijkplatform, waar een draaiend restaurant is. Vanaf hier zie je de hele stad en de Kaspische Zee, en het panorama verandert terwijl je dineert. Reserveer vooraf een tafel voor de avond; plaatsen bij het raam zijn niet voor iedereen weggelegd.

26. Heydar Aliyev Centrum

Heydar Aliyev Centrum bij nacht, gebogen gevel met verlichting

Het Heydar Aliyev Centrum verenigt een congrescentrum, een museum, tentoonstellingszalen en kantoren onder één dak. Het project werd ontworpen door architect Zaha Hadid en opende in 2012, precies op Heydar Aliyevs verjaardag. Twee jaar later werd het centrum uitgeroepen tot het beste gebouw ter wereld (volgens de officiële website van het centrum, 09/2026).

De vorm van het gebouw doet denken aan een golf en heeft bijna geen rechte lijnen. Volgens de visie van de architect symboliseert deze vorm oneindigheid, terwijl de lijnen de verbinding tussen verleden en toekomst weergeven. Ook de witte kleur heeft betekenis: ze spreekt van een stralende toekomst. Het complex beperkt zich niet tot één gebouw; eromheen ligt een park, er is ondergrondse parkeergelegenheid en bij de ingang glinsteren sierlijke vijvers en een meer.

Begin binnen bij de informatiekiosken: die vertellen je waar alles te vinden is en welke evenementen er vandaag zijn. Mis de tentoonstelling 'Meesterwerken van Azerbeidzjan' niet, met eeuwenoude tekeningen, munten, oude boeken, nationale kostuums en muziekinstrumenten. Het centrum heeft een restaurant en een café, dus je kunt rustig iets eten zonder haast. Trek minstens twee uur uit voor je bezoek, en als je een tijdelijke tentoonstelling treft, vliegt de tijd voorbij.

27. Fonteinenplein

Mensen wandelen op een plein met een fontein tussen de bomen

Het Fonteinenplein wordt door veel mensen nog steeds Parapet genoemd. Het project werd in de tweede helft van de negentiende eeuw ontworpen door Gasim bey Hajibababeyov, die ook de gebouwen eromheen ontwierp. Ooit waren hier een grote orthodoxe kathedraal en een monument voor tsaar Alexander II gepland, maar de kathedraal kwam ruimte tekort en het monument werd uitgesteld tot de revolutie.

Een tijdlang droeg het plein de naam van Karl Marx. Het kreeg zijn huidige aanzien na de reconstructie van de jaren tachtig: elegante tegels, groen en een groot aantal fonteinen. Later volgde nog een volledige reconstructie, en nu ziet het plein eruit als een kunstwerk. Zowel volwassenen als kinderen wandelen hier, en rondom het plein liggen cafés en winkels.

28. Plein van de staatsvlag

Staatsvlaggenplein met de vlaggenmast in Bakoe

Het Plein van de staatsvlag verrast met zijn omvang: de vlag is zo lang als een voetbalveld en de vlaggenmast is hoger dan welk gebouw in de stad dan ook. Vlakbij ligt een basis van de zeestrijdkrachten, en hier zie je ook het wapen en de kaart van Azerbeidzjan en lees je de woorden van het volkslied.

Het plein opende in het begin van de jaren 2010, en een tijdlang gold de plaatselijke vlaggenmast als de hoogste ter wereld. Een jaar later verloor hij die toppositie, toen de vlaggenmast in Doesjanbe hoger bleek te zijn. Er waren ook incidenten: eens werd de enorme vlag door de wind gescheurd, en bij een andere storm zwaaide de vlaggenmast zo hevig dat bewoners van een naburig gebouw moesten worden geëvacueerd. Sindsdien wordt de vlag op bijzonder stormachtige dagen gestreken.

Ook het museum van de staatsvlag is open, met tentoonstellingen over de officiële symbolen. Loop binnen voor het panorama over de baai en een foto tegen de achtergrond van de enorme vlag.

29. Laan van de martelaren

Martelarenlaan met een trap en een koepelvormig monument

De Laan van de martelaren dient als plaats van herdenking en rouw, en de makkelijkste manier om hier te komen is met de kabelbaan. De gedenkbegraafplaats werd in de jaren negentig aangelegd: hier liggen inwoners begraven die omkwamen bij botsingen tussen Sovjettroepen en de Azerbeidzjaanse oppositie. In totaal telt de laan meer dan honderd graven.

Vlakbij liggen Turkse soldaten die in het begin van de twintigste eeuw sneuvelden in de strijd om de stad, er zijn monumenten voor andere helden, er brandt een eeuwige vlam en er staat een martelarenmoskee. Wees stil: voor de lokale bevolking is dit een persoonlijke plek.

30. Olympisch Stadion

Tribunes en veld van het Olympisch Stadion van Bakoe bij nacht

Aan het Olympisch Stadion werd bijna vier jaar gebouwd en het opende halverwege de jaren 2010. Het ontwerp was gebaseerd op een project van een Turks bureau, en het stadion biedt plaats aan bijna zeventigduizend toeschouwers en voldoet aan internationale normen. Hier werden de eerste Europese Spelen gehouden.

Het complex omvat parkeerplaatsen, een boulevard en een park, met een apart gebouw voor journalisten. Het stadion gaf een impuls aan het schoonmaken van het naburige Boyukshormeer, dat zwaar vervuild is met olie. Buiten evenementen om kun je niet naar binnen, maar van buitenaf zie je de schaal. Let op: in de buurt zijn geen andere bezienswaardigheden, dus het is alleen de moeite waard om voor het stadion te gaan.

31. Russisch dramatheater Samad Vurgun

Het Russisch Dramatheater Samad Vurgun ontstond kort na de revolutie, toen verschillende theatergezelschappen werden opgeheven en de acteurs een nieuw gezelschap vormden. Een paar jaar later kreeg het collectief de naam Bakoe Arbeiderstheater, en veel Russische acteurs kwamen hierheen.

Bij het theater opende een studio waar 'aanhangers van Meyerhold' hun vak doorgaven, en Faina Ranevskaja begon hier haar carrière. Vanaf de jaren dertig droeg het theater de naam Azerbeidzjaans Staats Rode Banier Russisch Dramatheater, en het kreeg zijn huidige naam halverwege de twintigste eeuw. In de afgelopen jaren hebben veel jonge Azerbeidzjaanse acteurs zich bij het gezelschap gevoegd. Ga minstens één voorstelling zien.

32. Opera- en ballettheater M. F. Achundov

Het Opera- en ballettheater Achundov werd in het begin van de twintigste eeuw gebouwd door de gebroeders Mailov, die het gebouw aan de stad schonken. Het had een orkestbak, talrijke loges voor de adel, een balkon en galerijen voor het gewone publiek. De eerste voorstelling was de opera 'Boris Godoenov', en daarna stonden opera, ballet, operette en toneel in het Russisch en Azerbeidzjaans op het programma.

Gebeeldhouwde gevel van het operagebouw in Bakoe

Later kreeg het theater de status van staatsinstelling en zijn huidige naam. Fjodor Sjaljapin, Maja Plisetskaja en Montserrat Caballé traden op zijn podium op. Vandaag de dag staan er zowel Azerbeidzjaanse klassiekers als wereldproducties voor volwassenen en kinderen op het programma.

33. Dierentuin van Bakoe

Toegangsboog van de dierentuin van Bakoe met een bord

De dierentuin van Bakoe opende voor de Tweede Wereldoorlog, en na de oorlog moest alles opnieuw beginnen: het nieuwe park werd gebouwd rond dieren die uit Rostov waren geëvacueerd. De dierentuin werd verschillende keren verplaatst, tot een aardverschuiving uit de bergen zeldzame dieren doodde.

Daarna werd een grote nieuwe dierentuin gebouwd, die in de jaren tachtig opende. De roze flamingo werd het symbool van het park: plaatselijke dierenartsen fokten veel van deze vogels op. Vandaag herbergt de dierentuin meer dan duizend dieren, en je moet minstens drie uur uittrekken voor een bezoek. Kom in de ochtend, voordat het heet wordt en terwijl de dieren actief zijn.

34. Atesjgahtempel

Ateshgah-tempel met een brandend vuur op de binnenplaats

Ateshgah ligt in de nederzetting Surakhany, en de geschiedenis van deze plek is sinds de 19e eeuw verbonden met oliewinning: hier werd een van de eerste olieraffinaderijen gebouwd, met Dmitri Mendelejev als consultant. Toeristen komen hier voor de zoroastrische vuurtempel, gebouwd op een plek waar brandbaar gas uit de grond opstijgt.

De lokale bevolking noemt dit vuur eeuwig en gelooft dat het de weg verlicht voor wie spirituele waarheid zoekt. Wetenschappers dateren het bouwwerk in de eerste eeuwen na Christus, en de bogen van de tempel zijn gericht op de vier windstreken. Een toegangskaartje voor een volwassene uit het buitenland kost 15 AZN, en een combiticket met Yanar Dag kost 25 AZN (stand 09/2026, officiële website van de tempel).

Pelgrims uit verschillende landen reisden hierheen via de Grote Zijderoute, en zelfs Alexandre Dumas bezocht de tempel. Halverwege de 19e eeuw raakte de gastoevoer naar de oppervlakte geblokkeerd en bleven de pelgrims weg; na een restauratie in de jaren zeventig ging de tempel weer open.

35. Reservaat Gobustan

Moddervulkanen en heuvels van Gobustan onder een bewolkte lucht

Gobustan verdient een apart uitstapje: het reservaat ligt 60 km van Bakoe, en het landschap lijkt op Mars (volgens het Azerbaijan Travel-portaal, 09/2026). De grond is gebarsten en levenloos, en de moddervulkanen maken voortdurend geluiden als borrelen.

De tweede reden om te komen zijn de rotstekeningen. Er zijn hier enkele duizenden petrogliefen, gemaakt in verschillende tijdperken, van de prehistorie tot de middeleeuwen. Er is ook een inscriptie die een Romeinse legionair in de eerste eeuwen na Christus achterliet. Let op: zonder auto is het lastig om hier te komen, dus het is makkelijker om een tour in Bakoe te boeken.

Bezienswaardigheden van Bakoe op de kaart

Alle plekken op de lijst zie je makkelijk terug op één kaart. Sla hem op je telefoon op en plan je route per dag: zo kom je niet twee keer in hetzelfde gebied terecht.

Tickets en openingstijden: wat je vooraf boekt

Betaalde locaties in Icherisheher verkopen tickets bij de ingang, en voor de Maagdentoren en het Paleis van de Shirvansjahs heb je aparte tickets nodig (stand 09/2026, officiële website van het reservaat). In de zomer en in het weekend worden de rijen langer, dus kom bij openingstijd.

Locatie	Ticket	Waar je op moet letten
Paleis van de Shirvansjahs	betaald, bij de ingang	het complex is groot, trek er een tot twee uur voor uit
Maagdentoren	apart ticket	boven is er een uitkijkplatform
Ateshgah-tempel	15 AZN, gecombineerd 25 AZN (website van de tempel)	het gecombineerde ticket dekt ook Yanar Dag
Gobustan-reservaat	betaald, bij de ingang (portaal Azerbaijan Travel)	60 km van de stad, je hebt vervoer nodig

Advertentie

Tours en tickets in Baku

Rondleidingen, tickets zonder wachtrij en activiteiten — de meeste aanbiedingen zijn gratis annuleerbaar.

Bekijk aanbiedingen op Tiqets

De widget wordt geladen na uw toestemming.

⁉️🤔 Veelgestelde vragen

Hoeveel dagen heb je nodig om de hele lijst te doen?

Voor een snelle blik heb je minstens een week nodig, en voor een comfortabel tempo kun je ongeveer tien dagen rekenen. Trek drie tot vier dagen uit voor Icherisheher, de boulevard en de musea in het centrum, en reserveer een aparte dag voor Gobustan en Ateshgah. Houd nog een dag over voor de moskeeën buiten de stad en het Olympisch Stadion.

Wanneer kun je Bakoe het beste bezoeken?

Het voorjaar en het vroege najaar zijn het aangenaamst. In de zomer is het aan de waterkant heet en benauwd, en in de winter waait het vaak. Tijdens de hitte bieden de airconditioned cabines van het reuzenrad en de schaduwrijke paden van Upland Park verkoeling. Plan wandelingen in de ochtend en de avond.

Kun je Gobustan zonder tour bereiken?

Dat kan, maar het is lastiger. Het reservaat ligt tientallen kilometers van de stad en er rijdt geen directe metro of tram naartoe. Het is comfortabeler om een tour te nemen of een auto voor de dag te boeken; dan zit de route ook langs de moddervulkanen, de petroglyfen en Ateshgah. Op eigen gelegenheid kun je er komen met de bus via het stadje Gobustan.

Wat is gratis in Bakoe?

De Oude Stad, de Kustboulevard, Upland Park, de Khagani-tuin en het Fonteinenplein zijn gratis. Het Museum van Miniatuurboeken heeft ook gratis toegang. Voor musea, het Paleis van de Shirvansjahs, de Maagdentoren, de kabelbaan en Ateshgah moet je wel betalen.

Waar kun je de Azerbeidzjaanse keuken proberen?

Zoek cafés in Icherisheher, op het Fonteinenplein en langs de Kustboulevard. Ze serveren plov, dolma, kufta en thee met jam. De porties zijn groot, dus voor de lunch heb je genoeg aan één warm gerecht en een salade.

Kort samengevat: wat je boekt

Bakoe deel je makkelijk op in drie blokken: de Oude Stad met zijn paleizen, het moderne centrum met de boulevard en de musea, en uitstapjes buiten de stad.

Heb je een paar dagen: Icherisheher, de Maagdentoren, de Kustboulevard en de Flame Towers.
Houd je van musea: het Nationaal Kunstmuseum, het Tapijtmuseum en het Heydar Aliyev Centrum.
Reis je met kinderen: het reuzenrad, Little Venice en de dierentuin.
Wil je de stad uit: Ateshgah en het Gobustan-reservaat.

Koop tickets voor musea en tickets voor uitkijkplatforms vooraf: in de zomer worden de rijen langer en veranderen de openingstijden.

Wat te zien in Bakoe: 35 plekken van de oude stad tot Gobustan