Wat te zien in Jurmala: 20 plekken van Dzintari tot Kemeri

Jurmala strekt zich uit langs de Golf van Riga en bestaat uit verschillende resortdistricten. Je komt hier vanuit Riga met de stoptrein en stapt uit waar de stad eindigt en het dennenbos begint. De badplaats is ontstaan uit vissersdorpjes aan de kust. In 1920 werden die samengevoegd tot de stad Riga Seaside. In 1959 werd de stad onderdeel van Riga. Sinds 1966 is Jurmala weer een zelfstandige stad, waar nu meer dan vijftigduizend mensen wonen.

Hieronder staan twintig plekken die de moeite waard zijn, van de concertzaal van Dzintari tot de Witte Duin in Lielupe.

💡 In het kort:

• De badplaats strekt zich uit langs de golf, en de districten volgen elkaar op: Dzintari, Majori, Dubulti, Bulduri, Lielupe en Kemeri.
• De stoptrein vanuit Riga stopt in elk district: stap uit bij jouw station en loop richting zee.
• Prijzen en openingstijden: 09/2026, gecontroleerd op de officiële website.

Advertentie: dit artikel bevat affiliate links, wij ontvangen een commissie als je via deze links boekt, zonder extra kosten voor jou.

1. Bosrijk park Dzintari

© karel291 · CC BYFoto: karel291, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Het park van Dzintari ligt in het centrum van de badplaats en reikt tot aan het strand zelf. Hier groeit een dennenbos van ongeveer tweehonderd jaar oud. De paden zijn vlak en breed, dus je kunt er met een kinderwagen bijna overal komen. Er is geen harde muziek of marktkraampjes; een klein café met gebak, ijs en koffie is open.

Voor kinderen zijn er speeltuinen met schommels, trampolines, touwlabyrinten en elektrische auto's. Boven het park rijst een vakwerktoren uit met een uitkijkplatform. Vanaf de top zie je het naaldbos, de duinen en de zee.

• Voor wie: gezinnen met kinderen en iedereen die rust aan zee zoekt.
• Het addertje: de toren wiebelt in de wind, en naar boven klimmen kan onaangenaam zijn.

2. Jomas iela

© Dmitrijs Purgalvis · CC BYFoto: Dmitrijs Purgalvis, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Jomas iela loopt door het centrum van Majori en geldt als de oudste straat van de hele kuststrook. De voetgangerszone verbindt het treinstation van Majori met de globe van Jurmala aan de andere kant. De houten huizen hier zijn meerdere keren afgebrand en weer opgebouwd, waardoor het aanzicht van de straat verschillende keren is veranderd.

Vandaag is het de belangrijkste winkelstraat van de badplaats: souvenirwinkels, een markt, apotheken, cafés en hotels staan bijna naast elkaar. In de zomer is het er druk, en elk jaar organiseren locals een straatfestival met wedstrijden en concerten.

• Hoe je er komt: stoptrein naar station Majori, de uitgang leidt direct naar de straat (zie kaart).
• Het addertje: in juli en augustus is Jomas overvol, dus reserveer je cafétje op tijd.

3. Zomerresidentie van Kristaps en Augusta Morberg

© Aleksandrs Čaičics · CC BY-SAFoto: Aleksandrs Čaičics, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De zomerresidentie werd gebouwd door bouwmagnaat Kristaps Morberg voor zichzelf en zijn vrouw Augusta. Hij ontwierp het zelf, in neogotische stijl. De bouw begon in de jaren 1880 en sleepte meer dan dertig jaar aan, omdat het plan tijdens het werk werd aangepast.

Kantelen met weerhanen, glas in lood en opengewerkte terrassen geven het huis het aanzien van een sprookjeskasteel. Morberg leidde de regenpijpen naar binnen, zodat regenwater de planten in de kas kon besproeien. Het landhuis werd nagelaten aan de Universiteit van Letland en is onlangs gerestaureerd, waarbij het oorspronkelijke uiterlijk van de gevel is hersteld.

• Voor wie: liefhebbers van houten architectuur en fotografen.

4. Openluchtmuseum van Jurmala

© Rūta Rulle · CC BY-SAFoto: Rūta Rulle, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Op de plek van het museum stond ooit een vissersdorp: mannen vingen en rookten vis, vrouwen runnen het huishouden. De collectie begon in 1970, en boten, rookhokken, netten, ankers en complete huizen werden vanuit heel Letland naar Bulluciems gebracht. Alle voorwerpen zijn authentiek, uit het dagelijks leven van de vissers.

De beheerders laten zien hoe je netten repareert en een zeemansknoop legt, bieden gerookte vis aan en zingen volksliedjes. De toegang is gratis, en een audiotour kost extra (stand 09/2026, visitjurmala.lv). Adres: Tīklu iela 1a in Bulluciems, naast het natuurpark Ragakapa. In de zomer reed sneldienst bus nummer vijf naar het museum, die Bulluciems met Kemeri verbond (stand 09/2026, visitjurmala.lv).

• Let op: vanaf 23 augustus 2026 is het museum gesloten vanwege stormschade (stand 09/2026, visitjurmala.lv).

5. Museumhuis van Aspazija

© Dmitrijs Purgalvis · CC BYFoto: Dmitrijs Purgalvis, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Aspazija was een Letse dichteres en de echtgenote van dichter Janis Rainis. Na de dood van haar man verliet ze Riga en kocht in 1933 een klein landhuis in Dubulti. Het blauwe houten gebouw is versierd met azuurblauw snijwerk, en tijdens het leven van de eigenaresse kwamen hier schrijvers, kunstenaars en musici samen.

De expositie is sinds 1990 in oude luister hersteld aan de hand van oude foto's en documenten, en het museum opende in 1996. In de kamers klinkt muziek, gedichten van Aspazija worden voorgedragen en tijdens rondleidingen worden theekransjes gehouden. De grote zaal op de begane grond doet dienst als expositieruimte.

• Hoe kom je er: trein naar station Dubulti, daarna ongeveer tien minuten lopen (zie kaart).
• Let op: vanaf 4 september 2026 is de vaste expositie gesloten vanwege een verbouwing van de veranda; alleen de expositiezaal is toegankelijk voor bezoekers (stand 09/2026, visitjurmala.lv).

6. Globe van Jurmala

© karel291 · CC BYFoto: karel291, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

De globe staat op de kruising van de Jomas- en de Turaidasstraat en geldt als de grootste van het land. Hij is samengesteld uit koperplaten op een stalen frame, en het bouwwerk weegt bijna een ton. Het monument werd bedacht aan het eind van de jaren zestig, in 2003 gerestaureerd en in 2015 beschadigd door bouwmaterieel.

Na de reparatie kreeg de globe nieuwe elektrische bedrading en een draaimechanisme. In de avond gaan er lichtjes branden op de plekken van wereldsteden, en draait de globe als een echte aarde. Toeristen maken hier voortdurend foto's, en locals gebruiken de globe als ontmoetingspunt.

• Voor wie: voor wie 's avonds over de Jomasstraat slentert wanneer de lichtjes aangaan.

7. Schildpadsculptuur

© Егор Журавлёв from Smarde, Latvia · CC BY-SAFoto: Егор Журавлёв from Smarde, Latvia, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0), Wikimedia Commons

De bronzen schildpad werd in 1995 aan de zeekust naast het maritieme paviljoen geplaatst. De sculptuur is gemaakt door de Letse kunstenaar Janis Bards. Er zijn meerdere lezingen over waarom er voor een schildpad is gekozen: een symbool van een lang leven, een knipoog naar het rustige leven in de badplaats, of simpelweg de wens van het dier om een duik in het koele water te nemen.

Een foto met de schildpad maken is allang een traditie geworden, en het is ook gebruikelijk om over zijn kop te wrijven zodat een wens uitkomt. De sculptuur is makkelijk te vinden: hij staat in Majori, niet ver van het strand.

• Hoe kom je er: vanaf station Majori via de Atra-straat richting zee, minder dan een kilometer lopen (zie kaart).

8. Natuurpark Ragakapa

© Егор Журавлёв from Smarde, Latvia · CC BY-SAFoto: Егор Журавлёв from Smarde, Latvia, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0), Wikimedia Commons

Ragakapa ligt in de wijk Lielupe en is een van de rustigste plekken van de badplaats. Hier groeien relictbomen van ongeveer driehonderd jaar oud, en de duinen gelden als de hoogste en breedste van Letland. Ze reiken tot ongeveer achttien meter hoog.

Door het park lopen ecologische paden met namen als 'Natuurpad' en 'Insectenpad'. Houten vlonders en trappen helpen bij het klimmen en dalen, waardoor de route geschikt is voor zowel kinderen als mensen met beperkte mobiliteit. Op de hoogste punten zijn uitkijkplatforms ingericht, en borden zorgen ervoor dat je niet verdwaalt.

• Hoe kom je er: trein naar station Lielupe, daarna richting zee lopen (zie kaart).

9. Concertzaal Dzintari

© Okras · CC BY-SAFoto: Okras, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Het eerste podium op deze plek opende aan het eind van de 19e eeuw en heette toen de 'Edinburgh Bathhouse Concert Garden'. De moderne zaal werd in de jaren zestig gebouwd naar een ontwerp van architect Modris Gelzis. Het gebouw heeft geen muren, alleen een dak, en biedt plaats aan ongeveer tweeduizend toeschouwers.

Halverwege de jaren 2000 werd de zaal gerenoveerd: het podium kreeg vijf niveaus, de akoestiek werd verbeterd en er werden infraroodkachels en zachte stoelen geplaatst. De Kleine Zaal ontstond in de jaren dertig en geldt als architectonisch monument; na de restauratie in 2012 biedt hij plaats aan zeshonderd mensen. De meeste Letse festivals en concerten vinden hier plaats.

• Hoe kom je er: trein van Riga naar station Dzintari; de zaal staat honderd meter van de baai (zie kaart).

10. Nationaal park Ķemeri

Nationaal park Ķemeri begint een paar kilometer van de zee en beschermt hoogveen, bossen en mineraalbronnen. Vogels kijken is eenvoudig vanaf de aangelegde uitkijkplatforms, en iets verderop staat een zwarte-elzenbos dat in Europa bijna zijn gelijke niet kent. Lianen hangen uit de bomen en hazelaartakken vormen hoge bogen, waardoor het landschap op een sprookjesdecor lijkt.

Het park is in zones verdeeld en slechts twee daarvan zijn toegankelijk voor bezoekers. Het streng beschermde gebied is gesloten voor toeristen om de natuur te behouden. Aan één kant van het park liggen zandstranden en duinen, en bij de mineraalbronnen staan beelden van een pad en een hagedis, die meer dan honderd jaar geleden zijn neergezet. Door het toegankelijke deel lopen paden en vlonderpaden.

• Hoe kom je er: vanaf Riga rijdt een elektrische trein naar station Ķemeri; vanuit het centrum van Jūrmala kun je een bus nemen (zie kaart).
• Let op: je mag niet in de streng beschermde zone komen; alleen een deel van het park is toegankelijk.

11. Stadsmuseum van Jūrmala

Het museum werd opgericht in 1962 en sinds eind jaren negentig is het gevestigd in het voormalige gebouw van de stomerij en wasserij aan Tirgoņu iela 29 in Majori (per 09/2026, pagina van het museum van Jūrmala). De toegang is gratis (per 09/2026, website van het officiële toeristenbureau).

© Dmitrijs Purgalvis · CC BYFoto: Dmitrijs Purgalvis, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

De collectie telt bijna vijftigduizend stukken. Er zijn vondsten uit de zeebodem, een verzameling strandbadkostuums, oude ansichtkaarten en schilderijen van lokale kunstenaars. De tentoonstelling 'Schepen in de diepte' vertelt het verhaal van de zeevaart en toont modellen van schepen, onderzeeërs en schoeners.

Aparte exposities zijn gewijd aan de badplaatsen aan de kust van Riga en aan de sanatorium- en kuurindustrie van Ķemeri. Oude foto's laten zien hoe de straten van de stad veranderden en wat modebewuste mensen in de eeuw daarvoor droegen. Het museum organiseert ongeveer twintig tentoonstellingen per jaar en er worden workshops voor kinderen gehouden (per 09/2026, visitjurmala.lv). Een apart deel over het culturele leven van de stad behandelt folk- en klassieke muziekfestivals.

• Hoe kom je er: van station Majori naar Tirgoņu iela 29 is het ongeveer tien minuten lopen (zie kaart).

12. De witte duin in Lielupe

© JIP · CC BY-SAFoto: JIP, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De Witte Duin is ontstaan op de plek van een oude geul van de Lielupe. De rivier, met meer dan tweehonderdvijftig zijrivieren, verlegde haar loop meerdere keren door ijsdammen tijdens voorjaarsoverstromingen, en een van die overstromingen liet een heuvel achter. Die is ongeveer zeventien meter hoog, en het verharde witte zand lijkt op zandsteen.

Wetenschappers denken dat de duin gedoemd is te verdwijnen: wind en regen brokkelen de helling geleidelijk af. Bewoners versterken hem met struiken en bomen, maar de erosie wordt er alleen maar door vertraagd. Vanaf het uitkijkplatform bovenop heb je uitzicht op de Lielupe en de cottagedistrict Priedaine, waar gebouwen uit de 18e en 19e eeuw en een station in functionalistische stijl bewaard zijn gebleven.

• Hoe kom je er: te voet vanaf het strand van Lielupe of vanaf park Ragakāpa (zie kaart).
• Let op: de helling brokkelt voortdurend af en op den duur zal de duin helemaal verdwijnen.

13. Līvu-waterpark

© Dmitrijs Purgalvis · CC BYFoto: Dmitrijs Purgalvis, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Līvu Akvaparks opende in 2003 en geldt als een van de grootste waterparken van Noord-Europa. De totale oppervlakte van het complex is 18.000 vierkante meter (per 09/2026, visitjurmala.lv). In het midden staan een gebouw van drie verdiepingen en een toren van vijfentwintig meter, en er komen jaarlijks tot driehonderdduizend bezoekers.

Reguliere openingstijden: woensdag tot vrijdag van 12:00 tot 21:00, zaterdag van 11:00 tot 21:00, zondag van 11:00 tot 20:00. Maandag en dinsdag gesloten (per 09/2026, akvaparks.lv).

Er zijn zones voor thrillseekers, actieve recreatie en rustig zwemmen. Bistro's, bars, cafés, winkels in zwemkleding en souvenirs zijn open, en de spa-behandelingen bevinden zich in een apart gedeelte. Kaartjes worden alleen in gedrukte vorm verkocht, dus print ze vooraf thuis uit (stand 09/2026, akvaparks.lv). In 2019 opende hier een nieuwe glijbaan met speciale matten voor het naar beneden glijden met het hoofd vooruit, en het aantal attracties groeit elk jaar.

• Voor wie: gezinnen met kinderen en iedereen die een hele dag in het water wil doorbrengen.
• Let op: van 7 tot 24 september 2026 is het waterpark gesloten voor onderhoud, met heropening gepland op 25 september (stand 09/2026, akvaparks.lv).

14. Voormalig badhuis Emilija Racene

Het elegante gebouw is vernoemd naar de vrouw die in het begin van de 20e eeuw geld investeerde in de bouw ervan. De werkzaamheden duurden vijf jaar en het badhuis opende in de jaren 1910. Bezoekers namen het hele jaar door warme baden met zeewater en dennennaalden, en het personeel bood behandelingen met etherische oliën en geneeskrachtige kruiden aan.

Het badhuis bleef zelfs tijdens de Tweede Wereldoorlog in bedrijf en werd later een kuurkliniek met nieuwe apparatuur en ervaren artsen. Een grote renovatie in de jaren 1980 veranderde het uiterlijk van het paleisachtige gebouw: er kwam een andere ingang en nieuwe ramen. Pas vijftien jaar later brachten restaurateurs het vroegere uiterlijk gedeeltelijk terug.

• Let op: er is geen vrije toegang binnen, dus je bewondert het gebouw van buitenaf, vanaf nabijgelegen cafés en restaurants.

15. Wackerhuis

Het gebouw werd in 1914 neergezet, maar de geschiedenis van de plek begon eerder. Hier stond het erf van bakker Steger met een lokale markt en de winkel van Korovin, en later ging het pand over naar Leopold Wacker. Op het terrein stonden een bakkerij, een ijs kelder, twee zomerhuizen en bijgebouwen, die allemaal in 1913 afbrandden. Op de plek van de brand verrees een nieuw huis van drie verdiepingen.

Eerst waren er winkels en hotelkamers in gevestigd, en in de jaren 1930 waren hier het Majori Hotel, een restaurant en een stadsbank actief. Later opende op de begane grond een staatsviswinkel, met muren versierd met originele schilderijen, en het pronkstuk was een visvijver met een mozaïeken bassin. Van de vroegere interieurs is niets overgebleven.

• Let op: binnen vind je gewone winkels en appartementen, de historische zalen hebben het niet overleefd.

16. Zepaviljoen

Het houten gebouw van twee verdiepingen opende in 1909 voor het publiek, hoewel de bouw meer dan tien jaar eerder begon. Van buiten lijkt het paviljoen op een miniatuur koninklijk paleis. De architectuur combineerde historisme, eclecticisme en nationale romantiek, dat wil zeggen kenmerken van de Rigase jugendstil.

De gelegenheid verwelkomde welgestelde locals en het respectabele kuurpubliek, en koning Gustav V van Zweden kwam meer dan eens langs. In de jaren 1980 kwamen er nieuwe glas-in-loodramen en kroonluchters in de danszaal, wat het monument geen goed deed. Vijfentwintig jaar later brachten restaurateurs het gebouw terug naar zijn oorspronkelijke aanzien.

• Voor wie: wie geïnteresseerd is in houten jugendstil en de geschiedenis van de badplaats.

17. Hornpark

Het park is vernoemd naar een lokale bewoner die in de 19e eeuw eigenaar was van het perceel. Vóór het park lag hier een begraafplaats, wat in Europa niet ongewoon is: verlaten begraafplaatsen werden vaak omgevormd tot recreatiegebieden. Tegen het einde van de 19e eeuw had het Hornpark al twee concertlocaties, een bioscoop en een restaurant.

In het begin van de 20e eeuw werd in het park voor het eerst publiekelijk een stuk uitgevoerd dat later het volkslied van Letland zou worden. Acht jaar later brandde het park af, en de restauratie begon pas in de jaren 1920. De oorlog legde de werkzaamheden opnieuw stil, maar de locals bleven voor het park zorgen. In de jaren 1970 werd hier een bioscoop gebouwd, die later een huis van cultuur werd.

Bij de ingang van het park zie je een monument voor Rainis en Aspazija, die ooit op dit podium optraden. Na de dood van haar man verhuisde Aspazija naar Jurmala en bracht daar de laatste jaren van haar leven door.

18. Sculptuur van de roos van Turaida

© Dmitrijs Purgalvis · CC BYFoto: Dmitrijs Purgalvis, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Het monument de roos van Turaida verwijst naar een Letse legende. De heldin, Maija genaamd, koos de dood boven oneer en verraadde haar verloofde niet. Ze stelde haar verleider voor om de kracht van zijn magische sjaal te testen, die iemand zogenaamd onkwetsbaar maakte, en stierf door een zwaardslag.

Het graf van de roos van Turaida ligt niet in Jurmala maar in Sigulda, zo'n zeventig kilometer verderop, bij een oude lindeboom. Pasgetrouwden komen er met bloemen naartoe, en authentieke documenten bevestigen dat een vergelijkbare tragedie echt heeft plaatsgevonden. In de stad staat een sculptuur van een modieus gekleed meisje dat aan de telefoon praat en op haar verloofde wacht.

19. Theater van lichtende schilderijen Inner Light

© Сергей Алексеев · CC BYFoto: Сергей Алексеев, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

De galerie-theater is gevestigd in een knusse houten villa van twee verdiepingen. De schilderijen zijn gemaakt door kunstenaar Vitaly Ermolaev, die ver buiten de Baltische staten bekend is. De naam van de techniek betekent 'innerlijk licht', en de oorsprong ervan gaat terug tot de oude Egyptische wasschilderkunst.

Ermolaev verfijnde de methode en voegde fluorescerende verven toe. Onder verschillend licht zien de schilderijen er totaal anders uit, daarom verandert het licht in de zalen voortdurend en speelt er muziek. De collectie wordt regelmatig uitgebreid, en de kunstenaar zelf geeft workshops voor volwassenen en kinderen. Bij de galerie is een populair artcafé.

• Voor wie: gezinnen met kinderen en iedereen die een ongewone schildertechniek wil zien.

20. Kunstenaarshuis van Jurmala

Het houten huis van twee verdiepingen werd in 1920 gebouwd en geldt als een bekend architectonisch monument van Letland. De architectuur is typisch voor Jurmala en de Baltische staten, en de twee kleine zalen creëren een sfeer voor tentoonstellingen, creatieve ontmoetingen en workshops. Het pand is eigendom van de Letse Kunstenaarsbond.

© Dmitrijs Purgalvis · CC BYFoto: Dmitrijs Purgalvis, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Er waren momenten in de geschiedenis van het gebouw waarop de toekomst ervan bedreigd werd, maar het publiek wist de sloop te voorkomen. Vandaag doet het huis dienst als museum, galerie en creatieve ruimte. Het is in de Baltische staten bekend om zijn opleidingsprogramma's voor weefkunst, en er worden feestdagen en lessen voor kinderen en jongeren gehouden.

⁉️🤔 Veelgestelde vragen

Hoeveel dagen heb je nodig voor alle twintig plekken in Jurmala?

Reken op drie tot vier dagen. De badplaats strekt zich uit langs de baai, en het reizen tussen de wijken kost tijd. Op de eerste dag doe je Majori en Dubulti; op de tweede laat je Dzintari met zijn bosrijk park liggen; op de derde ga je naar Lielupe en Ķemeri. Heb je maar één dag, wandel dan langs de Jomas-straat en het Dzintari-park en eindig bij het paviljoen aan zee.

Wat van de lijst is gesloten in september 2026?

Twee plekken zijn gesloten. Līvu Akvaparks ging van 7 tot 24 september in onderhoud en is van plan op 25 september weer open te gaan (per 09/2026, akvaparks.lv). Het openluchtmuseum in Bulluciems is na een storm gesloten en ontvangt nog geen bezoekers (per 09/2026, visitjurmala.lv). In het huismuseum van Aspazija wordt de vaste tentoonstelling gerenoveerd, maar de tentoonstellingszaal is open.

Hoe kom je van Riga naar Jurmala zonder auto?

De trein vanuit Riga rijdt langs de hele badplaats en stopt in Majori, Dubulti, Dzintari en Lielupe. Stap uit bij het station dat het dichtst bij de plek ligt die je nodig hebt, en loop de rest te voet. Binnen Jurmala is de trein ook de handigste manier om je te verplaatsen, want de haltes liggen om de paar kilometer (volgens de kaart).

Hoeveel kost de toegang tot de musea van Jurmala?

Het openluchtmuseum en het stadsmuseum van Jurmala zijn gratis (per 09/2026, visitjurmala.lv). In het openluchtmuseum is een audiogids beschikbaar tegen een aparte vergoeding. Bij het huismuseum van Aspazija en bij de workshops in de galerie Inner Light zijn de tickets betaald; check de prijs ter plaatse voor je bezoek.

Wanneer kun je het beste naar Jurmala gaan?

De piek valt in juli en augustus, wanneer de Jomas-straat vol zit en de prijzen hoger zijn. In september wordt de badplaats rustiger, maar sommige plekken sluiten voor reparaties, zoals Līvu Akvaparks. In het late najaar en de winter zijn er weinig etablissementen open, maar de parken, de witte duin en de musea zijn toegankelijk.

Bezienswaardigheden van Jurmala op de kaart

Alle twintig punten strekken zich uit langs de baai van west naar oost, en de route is makkelijk in een rechte lijn uit te stippelen. Markeer de plekken van tevoren zodat je niet twee keer naar dezelfde wijk teruggaat (volgens de kaart). Hieronder staat een interactieve kaart om je ter plaatse te helpen oriënteren.

Kort samengevat: wat je moet boeken

Heb je één dag, kies dan de Jomas-straat en het Dzintari-park en eindig bij het paviljoen aan zee. Voor twee dagen voeg je Ķemeri en Ragakapa toe, want die bieden twee verschillende soorten natuur. Met kinderen wordt de belangrijkste stop Līvu Akvaparks, maar check eerst de actuele openingsdata na het onderhoud.

Begeleide tours door Jurmala zijn eenvoudig vooraf te regelen via GetYourGuide.