35 Plekken om te zien in Venetië: tickets, openingstijden en een kaart

Venetië is meer dan honderd eilanden die met bruggen en vaporettolijnen aan elkaar hangen. In het historische centrum rijden bijna geen auto's, maar achter elke hoek staat wel een palazzo, een kerk of een oude brug. We hebben 35 plekken op een rij gezet die de moeite waard zijn.

💡 In het kort:

• De lijst behandelt 35 bezienswaardigheden in het centrum van Venetië en op de eilanden in de lagune.
• Een combiticket dekt de musea van het San Marcoplein, en een vaporetto-abonnement is voordeliger om je door de stad te verplaatsen.
• Prijzen en openingstijden: 09/2026, gecontroleerd op de officiële website van Palazzo Ducale.

De belangrijkste regel is simpel. Probeer niet alles op één dag te doen: de bruggen zijn steil, de rijen zijn lang en de vaporetto vaart volgens dienstregeling. Plan twee of drie bezienswaardigheden voor de ochtend en net zoveel na de lunch. Zo passen zowel de musea als een ontspannen wandeling langs de kanalen erin.

De musea van het San Marcoplein accepteren een combiticket. Het combiticket "I Musei di Piazza San Marco" kost 35 € (stand 09/2026, officiële MUVE-website). Het geeft toegang tot het Dogepaleis, het Correr Museum, het Nationaal Archeologisch Museum en de zalen van de Marciana-bibliotheek. Hieronder staat bij elke bezienswaardigheid waarom die je tijd waard is en hoe je er komt.

Advertentie: dit artikel bevat affiliate links, via deze links ontvangen wij een commissie, en de prijs voor jou blijft hetzelfde.

1. Gallerie dell'Accademia

© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De Gallerie dell'Accademia (Galleria dell'Accademia) herbergt de grootste collectie Venetiaanse schilderkunst. Het museum zit in het voormalige klooster en de kerk van Santa Maria della Carità, waardoor de zalen zelf deel lijken uit te maken van de tentoonstelling. Hier volg je de Venetiaanse school van de vroege renaissance tot de 18e eeuw.

De grote namen zijn onder meer Bellini, Titiaan en Lorenzo Veneziano. De doeken hangen in chronologische volgorde, wat het makkelijker maakt om de stijlen van de meesters te vergelijken. Het adres is simpel: Campo della Carità, 1050, in Dorsoduro naast de Accademia-brug.

De zaal met de beroemdste werken is klein, en in de ochtend is het er rustiger. De toegang is betaald, met korting of gratis toegang voor kinderen afhankelijk van de leeftijd. Check de exacte prijzen en beschikbare tijdsloten op de officiële website van de galerie.

• Hoe kom je er: vaporetto naar halte Accademia, dan twee minuten lopen.
• Voor wie: iedereen die in één bezoek vat wil krijgen op de Venetiaanse schilderkunst.

2. Canal Grande

© Martin Falbisoner · CC BY-SAFoto: Martin Falbisoner, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De Canal Grande is de belangrijkste waterstraat van de stad. Hij loopt van station Santa Lucia tot het punt waar hij samenkomt met de Giudecca en de Canal San Marco, bijna vier kilometer in totaal. Hier is water in plaats van asfalt, en vaporetto's, gondels en motorboten in plaats van bussen.

De breedte van het kanaal varieert: op sommige plekken is hij smal, op andere juist zo breed dat boten naast elkaar kunnen varen. Langs de oevers staan de duurste palazzi, middeleeuwse kerken en oude herenhuizen. De gevels vormen één doorlopende muur, en vanaf het water ziet de stad er heel anders uit dan vanaf de kade.

Vier bruggen overspannen de Canal Grande: de Accademia, de Costituzione, de Scalzi en de Rialto. Ze verbinden de oevers waar de aanlegsteigers liggen. Hier wacht je op de juiste vaporetto of gondel en koop je een kaartje bij het kiosk in de buurt.

• Hoe je hem ziet: een rit met vaporettolijn 1 gaat over de hele lengte van het kanaal.
• Tip: ga bij de ramen of achterop zitten, daar is het uitzicht op de gevels het mooist.

3. Dogepaleis

© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Het Dogepaleis (Palazzo Ducale) was de residentie van de hoogste heersers van de republiek. Het gebouw verrees op de resten van oude Romeinse muren en werd na een brand eind 14e eeuw herbouwd in wit, grijs en roze marmer. Alle drie de gevels verdienen op zichzelf al een grondige blik.

Boven de ceremoniële poort, de Porta della Carta, staan een gevleugelde leeuw en een knielende doge Foscari. Binnen zie je marmeren trappen, beelden en rijk versierde muren en plafonds. Mensen komen hier voor de enorme schaal en voor de interieurs van de raadszalen.

De openingstijden hangen af van het seizoen. Van 1 april tot 31 oktober is het paleis open van 9:00 tot 19:00, met laatste toegang om 18:00 (stand 09/2026, officiële website). In de zomer blijven de deuren op vrijdag en zaterdag open tot 23:00. Van 1 november tot 31 maart is het paleis open van 9:00 tot 18:00.

Wil je een tijd vooraf prikken en de rij overslaan, dan zijn er slots beschikbaar op Tiqets.

• Hoe kom je er: vaporetto naar halte San Zaccaria.
• Let op: in het hoogseizoen is de rij bij de ingang lang, dus kom op openingstijd.

4. Paleis Ca' d'Oro

Ca' d'Oro betekent 'gouden huis'. De naam komt van het bladgoud in de decoratie, dat niet bewaard is gebleven, maar de naam is voorgoed blijven hangen. Het middelste deel van de façade is bedekt met wit traceerwerk van zuilen, spitsboogvensters en gebeeldhouwd ornament.

© Jean-Pol GRANDMONT · CC BYFoto: Jean-Pol GRANDMONT, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0), Wikimedia Commons

Officieel draagt het paleis de naam Santa Sofia. De geschiedenis is verbonden met de Venetiaanse adellijke families en met de architecten Giovanni en Bartolomeo Bon, vader en zoon. Eind 19e eeuw werd het gebouw gekocht door baron Franchetti, een veeleisende kunstliefhebber. Hij bracht een grote collectie schilderijen, beeldhouwwerk, keramiek, porselein en antiek meubilair bijeen.

Het herbergt de kunstgalerie Franchetti, maar het museum is momenteel gesloten voor restauratie (stand 10/2026). Het paleis staat in de wijk Cannaregio, tegenover de vismarkt bij de Rialto. Bekijk de façade vanaf de overkant of vanaf het water, waar het volledige ritme van de zuilen zichtbaar is.

• Adres: Cannaregio, 3932, tegenover de markt van de Rialto.
• Voor wie: liefhebbers van gotische architectuur en particuliere collecties.

5. Brug der Zuchten

© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De Brug der Zuchten (Ponte dei Sospiri) verbindt het Dogepaleis met de gevangenis aan de overkant van het kanaal. Gevangenen werden eroverheen geleid en zuchtten wanneer ze door de tralies een glimp van de vrijheid opvingen. Daar komt de naam vandaan.

De brug werd overdekt gebouwd zodat gevangenen niet konden ontsnappen. Van buiten is het wit marmer in barokstijl met gebeeldhouwd ornament. Bekijk hem vanaf de brug Cala d'Orseo of vanaf het water, als je met de gondel of vaporetto nadert.

Aan deze plek kleven verhalen over Casanova. De legende wil dat hij de brug overstak en de enige man ooit werd die uit de gevangenis wist te ontsnappen. Venetianen geven nog een ander geloof door: als je bij zonsondergang onder de brug door vaart en elkaar kust, zal jullie liefde standhouden. Daarom verzamelt zich 's avonds een rij gondels bij de brug.

• Hoe kom je er: drie minuten lopen vanaf halte San Zaccaria.
• Voor wie: een romantisch uitje en een foto vanaf het water.

6. Rialtobrug

© Alexey Komarov · CC BY-SAFoto: Alexey Komarov, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De Rialtobrug (Ponte di Rialto) is de oudste brug van de stad. De eerste oversteek hier verscheen al in de 12e eeuw, later werd die vervangen door een houten brug, en houten versies volgden elkaar op tot eind 16e eeuw, toen het besluit viel in steen te bouwen. Het ontwerp van architect da Ponte werd goedgekeurd en is tot op de dag van vandaag in gebruik.

De brug rust op duizenden eiken palen die in de lagunebodem zijn geslagen. Hij is ongeveer vijftig meter lang, met aan beide zijden rijen winkels. Vandaag is het nog steeds één en al winkeltjes, souvenirstalletjes en toeristenmassa's.

Het mooiste uitzicht op de Rialto heb je vanaf de kade bij de markt en vanaf de brug zelf bij zonsopgang. Overdag is het op de overspanningen druk, maar juist hier voel je de handelsgeest van de stad. Venetianen beschouwen de brug als hun visitekaartje.

• Hoe kom je er: vaporetto naar halte Rialto, de brug ligt op een paar stappen.
• Tip: kom voor 8 uur 's ochtends, voordat de tourgroepen arriveren.

7. San Marcoplein

© Matthias Süßen · CC BY-SAFoto: Matthias Süßen, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

San Marcoplein (Piazza San Marco) bestaat uit drie delen: het plein zelf en twee piazzetta's, San Marco en Leoncini. Het is het hart van de stad, omringd door gebouwen van zeldzame schoonheid. Ook de klokkentoren, die vanaf veel plekken te zien is, staat hier.

Het plein is altijd druk: de een bestudeert de gevels, de ander voert de duiven. Het is meer dan eens in films verschenen. De geschiedenis van het plein en de basiliek is verbonden met de legenden rond de heilige Marcus.

Kom vroeg in de ochtend of laat in de avond. Rond het middaguur verandert het plein in een verzengende vlakte, terwijl de stenen 's avonds koeler zijn en er minder mensen lopen.

• Hoe kom je er: vaporetto naar de halte San Marco of San Zaccaria.
• Voor wie: een eerste kennismaking met de stad.

8. Basiliek Santa Maria della Salute

Santa Maria della Salute werd gebouwd na de pestepidemie van de jaren dertig van de zeventiende eeuw. De Senaat beloofde een kerk te bouwen als de ziekte zou wijken, en hield zich aan zijn woord. De kerk werd in 1631 gesticht naar een ontwerp van de jonge architect Longhena.

De bouw duurde bijna vijftig jaar. Het resultaat is een rond, achthoekig barokgebouw met een centrale koepel op een tamboer en boogvensters. De muren zijn rijk versierd met beeldhouwwerk en stucwerk, en het interieur doet absoluut niet onder voor de gevel.

De basiliek staat op de punt van Dorsoduro aan het Canal Grande en is vanaf de kades van verre te zien. De koepel is makkelijk te herkennen aan zijn lichte silhouet tegen het water. De toegang is gratis, en rond het middaguur sluit de kerk voor een pauze, dus check de openingstijden ter plaatse.

• Adres: Dorsoduro, 30123.
• Hoe kom je er: vaporetto naar de halte Salute.

9. Basiliek San Marco

© Tony Hisgett from Birmingham, UK · CC BYFoto: Tony Hisgett from Birmingham, UK, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/2.0), Wikimedia Commons

In de basiliek San Marco (Basilica di San Marco) rusten de resten van de beschermheilige van de stad. De overlevering zegt dat een engel in een droom aan de heilige verscheen en voorspelde dat zijn relieken bij het eiland Rialto zouden rusten. De relieken werden uit Alexandrië overgebracht en bijgezet in een kapel, op de plek waar later de hofkerk van de doges verrees.

Het huidige gebouw werd in 1063 begonnen, naar het voorbeeld van de Kerk van de Twaalf Apostelen in Constantinopel. De basiliek werd in 1094 ingewijd. Daarna is ze talloze keren uitgebreid, en haar uiterlijk vermengt stijlen van gotisch tot oosters. Het dak met vijf koepels is opgezet in de vorm van een Grieks kruis, en de vijf ingangen met hun hoge bogen worden gedragen door Byzantijnse zuilen.

Binnen kun je blijven stilstaan bij de mozaïeken en het hoofdaltaar met de Pala d'Oro. De toegang tot de basiliek is betaald, met een ticket voor een vast tijdslot, en de rij gaat langzaam. De toegang tot het terras en het museum wordt apart berekend; check de actuele prijzen en openingstijden op de officiële website van de basiliek.

• Adres: San Marcoplein.
• Let op: in het hoogseizoen kan de rij om binnen te komen meer dan een uur duren.

10. Eiland Burano

© GodeNehler · CC BY-SAFoto: GodeNehler, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Burano is een visserseiland op zeven kilometer van het centrum. Het is beroemd om zijn kleurrijke gevels, elk in een eigen tint die niet terugkomt bij de buren. De weerspiegeling in het kanaal verandert de straat in een caleidoscoop van blauw, oranje en turkoois.

Vroeger werd hier fijn kantwerk gemaakt, bekend als Venetiaans kant. Tegenwoordig zie je echte stukken alleen nog in het Kantmuseum, want het ambacht is vrijwel uitgestorven. Bezoekers lopen ook graag even binnen bij de plaatselijke bakkerij voor de buranelli, een soort zandkoekjes.

Vaporetto's 12 en 14 varen naar Burano vanuit de stad, en lijnen 9 en 12 vanuit Murano. De tocht duurt ongeveer veertig minuten, maar onderweg zie je wel de lagune. Kom in de ochtend, voordat de groepen de kleine bruggen met uitzicht op de kleurige huizen overnemen.

• Adres: Calle Capele, 30142.
• Kantmuseum: op weekdagen overdag open, op maandag gesloten; check de openingstijden ter plaatse.
• Voor wie: iedereen die even wil ontsnappen aan het stenen centrum.

11. Basiliek Santa Maria Gloriosa dei Frari

© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De Frari is een franciscaner basiliek en een museum onder één dak. In de loop der eeuwen zijn hier belangrijke werken bijeengebracht waarmee je de Venetiaanse kunst van de vijftiende tot de achttiende eeuw kunt volgen. De grote namen zijn Bellini en Titiaan.

Uitschieters onder de meesterwerken zijn Titiaans "Assunta" en de "Pesaro Madonna" in de familiecapel. De sacristie herbergt Bellini's drieluik "Madonna met kind". Ook de houten Johannes de Doper van Donatello is het opzoeken waard, het enige van zijn soort in Venetië.

De basiliek is op weekdagen open van de ochtend tot de avond, en op zondag gaat ze pas na de lunch open. Check de exacte tijden bij de ingang of op de officiële website. De toegang is betaald, maar alleen al voor de "Assunta" is het de moeite waard.

• Hoe kom je er: vaporetto naar de halte San Tomà, dan vijf minuten lopen.
• Voor wie: iedereen die voor Titiaan en Donatello komt.

12. Basiliek San Giorgio Maggiore

© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

San Giorgio Maggiore staat op een eigen eiland tegenover het San Marcoplein. Het is een van de mooiste voorbeelden van renaissancearchitectuur in de stad en een van haar grootste kerken. De gevel is in klassieke stijl, met marmeren zuilen op een hoge sokkel.

Op de koepel staat een beeld van de heilige Joris van bijna vier meter hoog, bekleed met koperplaten. Dit was de eerste keer in Venetië dat een beeldhouwwerk op een koepel werd geplaatst in plaats van een kruis. Binnen zie je Tintoretto's "Laatste Avondmaal" en doeken van Bassano.

In de basiliek wonen benedictijner monniken, dus bezoekers gedragen zich rustig en respectvol. Voor een panorama van de stad neem je de lift naar de klokkentoren. In de zomer blijft de basiliek langer open en in de winter sluit ze eerder, dus check het schema ter plaatse.

• Hoe kom je er: vaporetto 2 naar de halte San Giorgio.
• Voor wie: het mooiste uitzicht op San Marco vanaf de overkant van het water.

13. Paleis Ca' Rezzonico

Ca' Rezzonico staat aan het Canal Grande. Het is een typisch aristocratisch gebouw uit de achttiende eeuw, en binnen is het leven in een Venetiaans palazzo uit die tijd nagebootst. Het herbergt een collectie achttiende-eeuws Venetiaans meubilair en schilderwerk.

Bijzonder interessant zijn de kamers met fresco's van Tiepolo, Guarana en Guardi. De schilderijengalerij Egidio Martini brengt bijna driehonderd werken van de Venetiaanse school samen. Het paleis hoort bij de groep musea over het achttiende-eeuwse Venetië, en het is een goede plek om te begrijpen hoe de adel leefde.

Van 1 november tot 31 maart is het paleis open van 10:00 tot 17:00, en van 1 april tot 31 oktober van 10:00 tot 18:00. De kassa sluit een uur voor sluitingstijd, en de rustdag is dinsdag. De laatste toegang is ruim voor sluiting, dus stel je bezoek niet uit tot de avond.

• Hoe kom je er: vaporetto naar de halte Ca' Rezzonico.
• Let op: gesloten op dinsdag.

14. Theater La Fenice

© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

La Fenice (Teatro La Fenice) is het belangrijkste operahuis van de stad. Brand verwoestte het twee keer, en beide keren werd het gebouw hersteld. In de 19e eeuw vonden hier premières van Rossini, Bellini en Verdi plaats, en in de 20e eeuw klonken op dit podium premières van Stravinsky, Britten en Prokofjev.

Na de brand van 1996 ging het theater in 2003 weer open. Ambachtslieden brachten de zaal terug naar haar 19e-eeuwse aanzien: goud, pluche, lijstwerk en stucwerk. De zaal biedt nu plaats aan ongeveer duizend mensen, en de akoestiek geldt als een van de beste van Europa.

Tegenwoordig omvat een seizoen meer dan honderd opera-, ballet- en kamermuziekproducties. Overdag is het theater open voor rondleidingen, meestal van ochtend tot avond. Kaartjes voor voorstellingen zijn ruim van tevoren uitverkocht, dus plan een avond in het theater maanden vooruit.

• Hoe kom je er: halte Santa Maria del Giglio, daarna drie minuten lopen.
• Tip: doe een rondleiding met gids als je niet naar een voorstelling gaat.

15. Peggy Guggenheim Collection

De Peggy Guggenheim Collection is de toonaangevende collectie in Italië van Amerikaanse en Europese kunst uit de eerste helft van de 20e eeuw. Hier zie je werken van Picasso, Pollock, Kandinsky, Duchamp en Brancusi. Het museum huist in Palazzo Venier dei Leoni, dat Guggenheim als haar eigen woning kocht.

© Abxbay · CC BY-SAFoto: Abxbay, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

De collectie Gianni Mattioli met Italiaanse futuristen wordt apart getoond. Het museum breidt steeds verder uit en toont meesterwerken uit particuliere collecties. In de tuin staan sculpturen, dus er is zowel binnen als buiten genoeg te zien.

De deuren zijn open van 10:00 tot 18:00, op dinsdag is het gesloten en op 25 december gaat het museum niet open. Op zondag kan het druk zijn, kies dus een doordeweekse ochtend. Koop je ticket online om geen tijd te verliezen bij de ingang.

• Hoe kom je er: vaporetto naar de halte Accademia of Salute.
• Voor wie: liefhebbers van het modernisme.

16. Venetiaans Arsenaal

Het Arsenaal (Arsenale) is een historische scheepswerf in de wijk Castello. Het eerste gebouw verrees al in de 12e eeuw en werd later meer dan eens vergroot en herbouwd. Het was een sterke vloot die Venetië zijn macht op zee gaf, en de scheepswerf bood werk aan duizenden ambachtslieden.

De hoofdingang aan de landzijde is versierd met leeuwenfiguren en lijkt op een triomfboog. Vandaag de dag is het Arsenaal zelf niet volledig in gebruik en oogt het verwaarloosd. Je kunt alleen het deel bezoeken waar de Kunstbiënnale plaatsvindt, terwijl andere werkplaatsen in gebruik zijn bij een marinesteunpunt.

Naast de deur ligt het Scheepvaartmuseum, een bezoek waard vanwege de scheepsmodellen en gondels. Het is elke dag open, meestal van ochtend tot avond, maar het schema verschilt per dag van de week. Vaporetto's 1, 4.1 en 4.2 brengen je tot vlak bij de poort.

• Hoe kom je er: vaporetto 1, 4.1 of 4.2 naar de halte Arsenale.
• Let op: de meeste werkplaatsen zijn gesloten voor bezoekers.

17. Constitution Bridge

© Christoph Radtke · CC BYFoto: Christoph Radtke, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

De Constitution Bridge (Ponte della Costituzione) is een van de meest omstreden bezienswaardigheden van de stad. De brug overspant het Canal Grande en verbindt het treinstation Santa Lucia met het busstation. De brug werd in 2008 gebouwd naar een ontwerp van de Spaanse architect Santiago Calatrava.

Veel locals waren fel tegen het idee. Zij vonden dat glas en staal de harmonie van de oude stad zouden verstoren. De brug steekt inderdaad schril af tegen haar omgeving, en daarom zijn de meningen er nog steeds over verdeeld.

De brug heeft ook een praktisch nadeel. De glasplaten worden nat en glad, en er in de regen overheen lopen is niet veilig. Binnen enkele jaren waren er al reparaties nodig, en de architect leverde het project te laat en boven budget op. Het voordeel is dan weer dat je er een mooi uitzicht over het kanaal hebt.

• Hoe kom je er: een paar minuten lopen vanaf beide stations.
• Let op: de treden zijn glad bij regen, houd dus de leuning vast.

18. Nationale bibliotheek van San Marco

© This Photo was taken by Wolfgang Moroder . Feel free to use my photos, but please mention me as the author and send me a · CC BY-SAFoto: This Photo was taken by Wolfgang Moroder . Feel free to use my photos, but please mention me as the author and send me a, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

De Marciana-bibliotheek (Biblioteca Marciana) staat in de wijk San Marco en valt meteen op. Twee verdiepingen arcades, pilasters en witte marmeren beelden maken haar een schoolvoorbeeld van de renaissance. Het verhaal van de grootste boekencollectie van de stad begint in 1469.

Dat jaar schonk kardinaal Bessarion de republiek een verzameling manuscripten en vroege drukken, waaronder werken in het Oudgrieks en Latijn. Later vulden adellijke families de collectie aan, en in 1603 werd een wet aangenomen: van elk boek dat in Venetië werd gedrukt, moest een exemplaar naar de bibliotheek worden gestuurd. De British Library en de Library of Congress namen die praktijk later over.

Vandaag de dag bevat de collectie echte zeldzaamheden, en bezoekers kunnen niet alleen de façade maar ook de zalen vanbinnen bekijken. De leeszalen zijn op weekdagen open van ochtend tot avond, en op zaterdag alleen tot de lunch. De monumentale zalen zijn inbegrepen in het gecombineerde ticket voor de musea van San Marco, dus het is handig om ze samen met het Dogepaleis te bezoeken.

• Hoe kom je er: halte San Zaccaria, dan langs de waterkant naar de piazzetta.
• Voor wie: iedereen die van bibliotheken en oude boeken houdt.

19. Accademia-brug

© kallerna · CC BY-SAFoto: kallerna, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De Accademia-brug verbindt Dorsoduro met San Marco. Ze is klein, ongeveer vijftig meter lang, en genoemd naar de Gallerie dell'Accademia ernaast. Al in 1488 werd er nagedacht over een oversteek op deze plek, maar de aanleg was moeilijk en duur, dus de kwestie sleepte decennia lang aan.

De eerste brug werd bij elkaar gehouden door stalen onderdelen en bleef staan tot 1933, toen ze werd ontmanteld. De volgende versie was van hout en kortstondig, en in 1985 werd de huidige constructie over het kanaal gebouwd. Er wordt nu gesproken over een nieuwe vervanging, omdat de dragende delen versleten zijn door de belasting.

De metalen hangsloten die koppeltjes aan de leuningen hangen, verzwaren de brug ook. Vanaf hier heb je het mooiste uitzicht op het Canal Grande en de koepels van Santa Maria della Salute. Stop hier bij zonsondergang, dan kun je een foto maken zonder menigte erop.

• Hoe kom je er: halte Accademia, de brug ligt direct bij de aanlegsteiger.
• Let op: hangsloten kleven aan de smalle leuningen, en het metaal bederft het uitzicht.

20. Palazzo Contarini del Bovolo

© This Photo was taken by Wolfgang Moroder . Feel free to use my photos, but please mention me as the author and send me a · CC BY-SAFoto: This Photo was taken by Wolfgang Moroder . Feel free to use my photos, but please mention me as the author and send me a, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

Contarini del Bovolo (Palazzo Contarini del Bovolo) is een van de meest ongewone paleizen van Venetië. De plattegrond is compact, maar het gebouw reikt omhoog. Het palazzo werd in de 15e eeuw gebouwd naar een ontwerp van architect Giovanni Candi, en het ligt verscholen in de achterstraatjes van de wijk San Marco.

Een overvloed aan bogen met zuilen maakt de façade slank en licht. Maar het echte hoogtepunt is de uitwendige wenteltrap in een ronde hoektoren. Ze krult in een prachtige witte spiraal, en ze gaf het paleis het woord 'bovolo' in zijn naam, wat 'slak' betekent.

Het paleis was ooit een van de residenties van de familie Contarini, die grote invloed had op het leven van de stad. Op verschillende momenten werden acht leden van de familie doge. De trap werd onlangs gerestaureerd en weer opengesteld om te beklimmen, dus het uitzicht vanaf de toren is het geld waard.

• Hoe kom je er: loop van de Rialtobrug naar Campo Manin en volg dan het bord.
• Voor wie: iedereen die een ongewone invalshoek zoekt.

21. Correr Civic Museum

© Derbrauni · CC BYFoto: Derbrauni, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0), Wikimedia Commons

Het Correr Museum werd in 1830 opgericht door verzamelaar Teodoro Correr. Hij verzamelde zijn hele leven kunst en liet zijn collectie na aan de stad. Het museum staat in het hart van Venetië, aan het San Marcoplein, en is verdeeld in drie secties over zo'n twintig zalen.

Hier zie je historische documenten, munten, wapens en ceremoniële kleding. Veel van de stukken waren eigendom van bekende personen. Zo is het pistool van admiraal Morosini gemaakt in de vorm van een gebedenboek: de admiraal vreesde zelfs in de kerk voor zijn leven en verborg het wapen onder het deksel.

De schilderijengalerij herbergt werken van Bellini, Lo Schiavone, Lorenzo Veneziano en Antonello da Messina. Van 1 november tot 31 maart is het museum open van 10:00 tot 17:00, en van 1 april tot 31 oktober van 10:00 tot 18:00. Het Correr Museum is ook inbegrepen in het gecombineerde ticket voor de musea aan het San Marcoplein.

• Hoe kom je er: halte San Marco, ingang vanaf het plein.
• Voor wie: iedereen die het dagelijks leven en de geschiedenis van de stad wil zien, niet alleen schilderijen.

22. Basilica van Santi Giovanni e Paolo

© kallerna · CC BY-SAFoto: kallerna, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Santi Giovanni e Paolo is een van de grootste en bekendste kerken van de stad. Ze is beroemd om haar grote verzameling beeldhouwwerk, haar sobere gotische stijl en de graven van de doges. Meer dan twintig heersers van de republiek liggen hier begraven, en dat zie je meteen aan de façade.

De bouw begon al in de 13e eeuw op grond die de doge aan de dominicanen had geschonken. Pas in 1430 was de kerk voltooid. Vanaf het moment van de wijding werden er uitvaartdiensten voor overleden doges gehouden, en werden zij hier ook begraven.

Binnen maakt de basiliek indruk met haar schilder- en beeldhouwkunst. Hier begon de kunstenaar Giovanni Bellini zijn carrière, en aan de muren hangen doeken van Paolo Veronese en Lorenzo Lotto. Voor de kerk staat het ruiterstandbeeld van de condottiere Colleoni van Andrea del Verrocchio, waar mensen op zichzelf al voor komen.

• Hoe kom je er: met de vaporetto naar de halte Fondamente Nove of Ospedale.
• Voor wie: iedereen met interesse in beeldhouwkunst.

23. De klokkentoren van San Marco

© Paul Colin Hennig firstdorsal.eu · CC BY-SAFoto: Paul Colin Hennig firstdorsal.eu, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De klokkentoren (Torre dell'Orologio) is het meest herkenbare detail van de stad. De locatie was geen toeval: de klok moest zelfs vanaf zee zichtbaar zijn. Bezoekers die de kust naderden, begrepen meteen dat Venetië rijk en machtig was.

In de 15e eeuw kon lang niet elke stad zich een eigen uurwerk veroorloven. Elk figuur op de toren heeft een betekenis. Op het platte dak staan twee menselijke figuren, een jonge en een oude, die met hamers op de klok slaan en de tijd aangeven. In de loop der eeuwen werden ze zwart en kregen ze de bijnaam 'de Moren'.

Daaronder zit de leeuw, het symbool van Sint-Marcus, en het midden van de toren wordt ingenomen door een felblauwe wijzerplaat met goud. Je kunt de toren van binnen bekijken: er zijn meerdere rondleidingen per dag, maar de groepen blijven heel klein. Het loont de moeite om vooraf een plek te boeken, anders krijg je geen slot.

• Hoe kom je er: halte San Marco, de toren staat bij de ingang van het plein.
• Tip: kom op tijd voor het begin van de rondleiding, de groepen zijn klein.

24. Scuola di San Marco

Een scuola is een liefdadigheidsbroederschap dat een belangrijke rol speelde in het leven van de stad. De Scuola di San Marco werd in 1260 opgericht en hielp zes eeuwen lang zieken en armen. Na de inval van Napoleon, die alle scuole afschafte, stopte het broederschap met zijn werk.

Het eerste gebouw brandde in de 15e eeuw af, en in het begin van de 16e eeuw was er een nieuw gebouw voor in de plaats gekomen. Vandaag is het een zeldzaam voorbeeld van renaissancearchitectuur, en van buiten lijkt het gebouw wel een bewerkt sieradendoosje. De façade is versierd met zuilen, nissen en marmeren bas-reliëfs.

Na de napoleontische oorlogen kwam hier een militair hospitaal, en vandaag huist het stadsziekenhuis in het gebouw. In 2013 werd het opengesteld voor bezoekers, en op de tweede verdieping is een museum voor geneeskunde. Daar zie je antieke chirurgische instrumenten en een bijzondere bibliotheek met werken van Hippocrates en Avicenna.

• Openingstijden: dinsdag tot zaterdag, met een pauze midden op de dag.
• Hoe kom je er: halte Ospedale of Fondamente Nove.

25. Scuola di San Rocco

© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De Scuola di San Rocco werd in 1478 gebouwd om zieken en behoeftigen te helpen. Ze is vernoemd naar de heilige Rochus, die werd vereerd als beschermer tegen de pest. In de 16e eeuw was het het rijkste broederschap van de stad.

Het broederschap schreef een wedstrijd uit: de winnaar verwierf het recht om de muren van het gebouw te versieren. Die winnaar was Jacopo Tintoretto, en zijn werken werden de grootste schat van de scuola. De kunstenaar schilderde ze speciaal voor deze ruimtes, dus je moet ze in de juiste volgorde bekijken.

Ga eerst door de begane grond en ga dan naar de grote zaal op de bovenverdieping. Binnen vallen het houtsnijwerk en de allegorische houten beelden op. Het gebouw is uitstekend bewaard gebleven en is elke dag te bezoeken behalve op nieuwjaarsdag en met kerst; de kerk die aan de scuola vastzit, is ook op feestdagen open.

• Hoe kom je er: halte San Tomà, dan drie minuten lopen.
• Voor wie: iedereen die de volledige Tintoretto-cyclus wil zien.

26. Kerk van San Zaccaria

© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

San Zaccaria (Chiesa di San Zaccaria) staat op een steenworp afstand van de Piazzetta San Marco. In de 9e eeuw schonk de Byzantijnse keizer Leo V de stad de relieken van de heilige Zacharias, de vader van Johannes de Doper. Deze kerk werd gebouwd om ze te huisvesten; later werd ze vrijwel volledig door brand verwoest en weer opgebouwd.

De façade combineert gotiek en renaissance, en dat zie je direct vanaf straat. De hoofdruimte staat vol schilderijen, en op het altaar hangt Bellini's doek 'Madonna met kind en heiligen'. De verlichting is zwak, dus er staat een automaat naast: gooi er een munt in en het schilderij licht op.

Onder het vloerniveau ligt de crypte, waar acht Venetiaanse doges begraven liggen. Ze staat deels onder water, wat de mysterieuze sfeer van de plek versterkt. De kerk is op weekdagen 's ochtends open en daarna weer na een lange pauze, en op zondag alleen 's middags.

• Hoe kom je er: halte San Zaccaria, de kerk staat aan het plein in de buurt.
• Let op: de ingang is midden op de dag langere tijd gesloten.

27. Campanile van San Marco

De Campanile (Campanile di San Marco) staat op het gelijknamige plein en is vanaf veel plekken in de stad te zien. In vroeger tijden stond hier alleen een wachttoren. De klokkentoren uit de 9e eeuw deed dienst als vuurtoren voor schepen, en bovenin hingen vijf klokken, elk met een eigen functie.

In de 15e eeuw verwoestten bliksem en een aardbeving de toren, en pas in 1513 werd hij gerestaureerd. Bovenop kwam een verguld beeld van de aartsengel Gabriël, en later werd een loggia toegevoegd voor de wachten van het Dogepaleis. In het begin van de 20e eeuw stortte de toren opnieuw in door een scheur, maar binnen negen jaar was hij weer opgebouwd.

De klokkentoren is bijna honderd meter hoog en daarmee een van de hoogste bouwwerken van Italië. Op het piramidevormige dak staat een twee meter hoog beeld van de aartsengel. Het uitkijkplatform biedt het mooiste panorama van de stad en de zee, dus koop een ticket met tijdslot en ga 's ochtends naar boven.

Het schema verandert met de seizoenen: in de zomer blijft de toren langer open, in de winter sluit hij eerder. In januari is hij meestal gesloten voor onderhoud, dus check het tijdschema voor je reis. De enige manier naar boven is met de lift, want binnen zijn er geen trappen.

• Hoe kom je er: halte San Marco, ingang aan het plein.
• Let op: het platform is bij harde wind soms gesloten.

28. Zuilen van San Marco en San Teodoro

© Janmad · CC BY-SAFoto: Janmad, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.5), Wikimedia Commons

Aan het San Marcoplein grenst een klein open plekje met twee zuilen. Op de ene staat de gevleugelde leeuw, het symbool van Sint-Marcus, op de andere een beeld van de heilige Theodorus. De zuilen werden hier in 1125 als trofee naartoe gebracht na de overwinning op Tyrus.

Oorspronkelijk werden er drie zuilen naar de kust verscheept, maar een ervan zonk en ligt nog altijd op de bodem van de lagune. Lange tijd kon niemand de andere twee overeind krijgen, en ze wachtten aan de kust tot 1196. Tussen de zuilen werden vroeger misdadigers geëxecuteerd, en daarom maken bijgelovige locals er een grote boog omheen.

Daarna maakten de zuilen hun eigen avonturen mee. Na de inval van Napoleon werd de bronzen leeuw naar Parijs gebracht, en bij zijn terugkeer viel hij in stukken uiteen. Het beeld werd weer in elkaar gezet, en pas aan het eind van de vorige eeuw kreeg de leeuw zijn oude vorm terug. Onderzoekers hebben vastgesteld dat hij vele eeuwen geleden in Assyrië is gegoten.

• Hoe kom je er: halte San Zaccaria, dan door naar de piazzetta.
• Voor wie: liefhebbers van stadslegendes.

29. Ponte delle Tette

© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Ponte delle Tette vertaalt zich als 'brug van de blote borsten'. Het is de pikantste vermelding op de lijst, al ziet het kleine bruggetje er zelf bescheiden uit. In de middeleeuwen was Venetië beroemd om zijn courtisanes, die zo talrijk waren dat de autoriteiten in het begin van de 15e eeuw de wijken beperkten waar ze hun beroep mochten uitoefenen.

Werk was alleen op bepaalde plaatsen en op bepaalde tijden toegestaan. De Ponte delle Tette werd een van die plaatsen. Maar wat hebben blote borsten daarmee te maken? In die jaren probeerde de stad een ander probleem aan te pakken, en de autoriteiten hoopten dat de schoonheid van de vrouwen de mannen terug naar het gewone leven zou brengen.

Dus kregen de courtisanes de opdracht zich bij deze brug te vertonen. De regels bleven van kracht tot in de 18e eeuw. Daarna verloor de brug haar bijzondere rol en werd ze simpelweg een smalle oversteek tussen huizen.

• Hoe kom je er: in de wijk San Polo, vlak bij de markt van Rialto.
• Voor wie: verzamelaars van ongewone stadsverhalen.

30. Museo Storico Navale

© G.dallorto · CC BY-SAFoto: G.dallorto, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.5/it/deed.en), Wikimedia Commons

De geschiedenis van de Venetiaanse Republiek is onlosmakelijk verbonden met de zee. De stad was beroemd om haar vloot, en de schepen daarvoor werden precies hier gebouwd. Fragmenten uit dat verleden zijn verzameld in het Museo Storico Navale, dat naast het Arsenaal staat.

Het gebouw was oorspronkelijk bedoeld als graanopslagplaats. Pas aan het einde van de 17e eeuw begon men er scheepsonderdelen en modellen op te slaan. Vandaag zie je in de zalen een model van het drijvende paleis dat werd gebruikt voor de ceremonie van het 'huwelijk van de doge met de zee', torpedo's, boten, gondels en modellen van forten.

Een aparte zaal is gewijd aan admiralen: portretten, persoonlijke bezittingen, onderscheidingen. De openingstijden zijn ongebruikelijk: aan het begin van de week is het museum alleen tot de lunch open, op vrijdag blijft het langer open en in het weekend gaat het later open. Het loont de moeite de tijden te checken voordat je gaat.

• Hoe kom je er: vaporetto 1, 4.1 of 4.2 naar de halte Arsenale.
• Let op: sommige zalen zijn gesloten vanwege restauratie.

31. Punta della Dogana

© Jean-Pol GRANDMONT · CC BYFoto: Jean-Pol GRANDMONT, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0), Wikimedia Commons

Punta della Dogana staat op het punt waar de kanalen samenkomen. Venetië is een maritieme stad, dus een douanekantoor verscheen hier vanzelf. Het huidige gebouw dateert uit 1682 en is gemakkelijk te herkennen aan zijn toren met een beeldengroep erbovenop.

Het douanekantoor bleef in bedrijf tot 1980. Daarna stond het gebouw twintig jaar leeg, tot de gemeenteraad besloot het aan hedendaagse kunst te wijden. Vandaag is het een tentoonstellingsruimte, en je kunt er op elke dag behalve dinsdag naar binnen.

Het museum is open van ochtend tot avond, meestal van 10:00 tot 19:00. De tentoonstellingen wisselen, dus neem voor je bezoek een kijkje op de website van het centrum. Vanaf hier heb je ook uitzicht op San Giorgio Maggiore en de monding van het Canal Grande.

• Hoe kom je er: halte Salute, dan langs de waterkant.
• Let op: gesloten op dinsdagen.

32. Scheepswerf San Trovaso

© Jorge Franganillo · CC BYFoto: Jorge Franganillo, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/2.0), Wikimedia Commons

San Trovaso (Squero di San Trovaso) is een van de oudste scheepswerven van de stad. De werf was gespecialiseerd in de bouw van gondels, die met de hand uit verschillende soorten hout werden gemaakt. De werf dateert uit de 17e eeuw, en nog altijd worden hier gondels gerepareerd.

Voor bezoekers worden gratis rondleidingen van ongeveer een half uur gegeven. In die tijd zie je hoe de ambachtslieden een boot in elkaar zetten en welk gereedschap ze gebruiken. Het is het beste om je vooraf aan te melden, want de groepen zijn klein.

Het houten gebouw staat op een fundering van larikshout, en de muren en basis zijn met klei bekleed voor de stevigheid. Voor een stad op het water is een houten gebouw een zeldzaamheid. Een deel van de panden is ingericht als werkplaats, terwijl in de andere gondelbezitters wonen.

• Hoe kom je er: halte Zattere, dan langs de waterkant.
• Voor wie: iedereen die geïnteresseerd is in het ambacht, niet alleen in monumenten.

33. Kerk van San Pantalon

San Pantalon (Chiesa di San Pantalon) draagt de naam van de heilige Pantaleon. De kerk verbaast door het contrast tussen het exterieur en de inrichting van het interieur. De façade, al in de 11e eeuw gebouwd, is sober en streng, en als je ernaar kijkt, bekruipt je het gevoel dat ze nooit is afgemaakt.

Binnen kun je echter werken bewonderen van Fumiani, Veronese, Veneziano, Vivarini en Longhi. Een katholieke dienst is hier ondenkbaar zonder het orgel, en het instrument dateert uit het begin van de 19e eeuw. Het plafond is bedekt met het enorme doek 'Het martelaarschap van de heilige Pantaleon' van Giovanni Antonio Fumiani.

De kunstenaar werkte meer dan twintig jaar aan het doek, en het werd zijn laatste werk. De overlevering wil dat Fumiani stierf terwijl hij het schilderij voltooide en in juist deze kerk werd begraven. De toegang is gratis, en de kerk is op weekdagen open in de ochtend en na een middagpauze.

• Hoe kom je er: halte San Tomà, dan drie minuten lopen.
• Voor wie: iedereen die plafondschilderingen wil zien zonder in de rij te staan.

34. Casino

© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Officieel opende het casino van Venetië in 1959. Maar het mag gerust de erfgenaam worden genoemd van het oudste gokhuis ter wereld. Het zet de traditie voort van het 'Ridotto', dat in de 17e eeuw heel Europa trok.

Het huidige casino is gevestigd in het palazzo Ca' Vendramin. De bouw begon in 1481 en was in 1509 klaar. Lange tijd was het paleis de woning van een adellijke familie. Het gokhuis 'Ridotto' was in een ander gebouw gevestigd en opende in 1638. Alleen aristocraten konden binnenkomen, en in 1774 werd het 'Ridotto' gesloten.

Na de Tweede Wereldoorlog kocht de stad het paleis en jaren later heropende ze het voor het gokken. Om het casino binnen te komen moet je je aan een dresscode houden: sportkleding is niet gepast. Zelfs als je niet gokt, loont het de moeite even binnen te kijken voor de interieurs van het palazzo.

• Hoe kom je er: vaporetto naar de halte Ca' Vendramin.
• Voor wie: iedereen die de historische zalen van een gokhuis wil zien.

35. Brug degli Scalzi

© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De brug degli Scalzi (Ponte degli Scalzi) is meestal de eerste die bezoekers zien, want ze staat bij het treinstation. De naam vertaalt zich als 'brug van de blootsvoetsen'. Volgens één versie woonden in de buurt veel bedelaars die niet eens geld voor schoenen hadden. Volgens een andere versie komt de naam van de blootsvoetse karmelietenbroeders wier kerk vlakbij staat.

De brug overspant het Canal Grande en verbindt de stationsbuurt met de rest van de stad. Dagelijks steekt een stroom mensen met koffers over, dus het is er druk in de ochtend en de avond. Aan de andere kant krijg je hier je eerste Venetiaanse uitzicht op het kanaal.

Als je met de trein bent aangekomen, haast je dan niet naar je hotel. Stop op de brug, maak een foto en ga pas daarna dieper de stad in. Voorbij de brug beginnen de smalle steegjes, en brede panorama's kom je niet meer tegen.

• Hoe kom je er: direct vanaf station Santa Lucia, twee minuten lopen.
• Let op: in de spits is de brug lastig met bagage.

Bezienswaardigheden van Venetië op de kaart

Alle 35 plaatsen op de lijst zijn gemakkelijk op één kaart te bekijken. Markeer de bezienswaardigheden die je op één dag wilt zien en stippel een route uit langs het Canal Grande. De kaart hieronder helpt je te bepalen wat dicht bij jouw hotel ligt.

Tickets voor de populairste musea van de stad kun je beter vooraf kopen: in het seizoen gaan gratis tijdsloten voor het Dogepaleis en de Basiliek van San Marco snel weg. Je kunt een tijd kiezen en zien wat beschikbaar is in het blok hieronder. Dat scheelt je minstens een uur in de rij.

⁉️🤔 Veelgestelde vragen

Hoeveel dagen heb je nodig in Venetië?

Twee of drie dagen zijn genoeg voor een ontspannen bezoek. Op de eerste dag doe je het San Marcoplein, het Dogepaleis en de basiliek, op de tweede verken je het Canal Grande en Dorsoduro, en de derde houd je vrij voor Burano en de musea. Heb je maar één dag? Kies dan voor San Marco en het canal.

Is het combiticket voor de San Marco-musea de moeite waard?

Ja, als je van plan bent minstens twee musea uit de groep te bezoeken. Het combiticket kost 35 € (stand 09/2026, museumprijzen op de MUVE-website). Los gekocht zijn dezelfde musea duurder.

Hoe verplaats je je door de stad?

Het belangrijkste vervoermiddel is de vaporetto, de waterbus. Voor korte afstanden kun je beter lopen, maar wees voorbereid op steile bruggen en trappen. Neem voor meerdere ritten een pas, en pak lijn 1 langs het Canal Grande als sightseeingtocht.

Wanneer zijn er de minste toeristen?

Vroeg in de ochtend en laat in de avond. Kom bij openingstijd of na zonsondergang naar het San Marcoplein en de Rialtobrug, dan krijg je foto's zonder de menigte. In het tussenseizoen, in het voorjaar en het late najaar, zijn er duidelijk minder mensen, en het weer is nog steeds goed om te wandelen.

Wat kun je gratis zien?

Het San Marcoplein zelf, de zuilen, de bruggen over het Canal Grande en de gevels van de palazzi zijn allemaal gratis. De toegang tot de San Marcobasiliek is betalend: je hebt een ticket met tijdslot nodig, en de toegang tot het terras wordt apart aangerekend. Je kunt de stad bewonderen vanaf een vaporetto of vanaf de kade zonder tickets te kopen.

In het kort: wat je beter vooraf boekt

Heb je twee dagen: boek het Dogepaleis met de basiliek en houd de tweede dag vrij voor het Canal Grande en Dorsoduro. Heb je één dag: richt je dan op het San Marcoplein en een tocht langs het canal. Reis je met kinderen: voeg Burano met zijn kleurrijke huizen toe. Ben je een kunstliefhebber: plan de Gallerie dell'Accademia en de Peggy Guggenheim Collection.

Tickets met tijdslot boek je makkelijk vooraf via Tiqets: je kiest je tijd en hoeft niet aan te schuiven bij de ingang.