
Venetië in 4 dagen: tickets, tijdsloten en een wijkplan
Venetië ligt op eilanden in een lagune. In vier dagen kun je zowel de belangrijkste paleizen als de buitenste eilanden doen. Er is één addertje onder het gras: de stad is overvol en tickets en tijdsloten raken vooraf uitverkocht. Hieronder vind je een dag-tot-dag route, ticketprijzen en een manier om niet in de rij te hoeven staan.
Advertentie: dit artikel bevat affiliate links. We verdienen een commissie als je via hen boekt, zonder extra kosten voor jou.
Dag 1: het San Marcoplein en Dorsoduro
💡 In het kort:
- De route verdeelt Venetië over vier dagen, elke dag zie je een ander deel van de lagune.
- Koop tickets en tijdsloten online voordat je reist, anders verlies je tijd in de rij.
- Prijzen en openingstijden: 09/2026, gecontroleerd op de officiële website van het Dogepaleis.
Je brengt de eerste dag door tussen het hoofdplein en de wijk Dorsoduro, met tussenstops voor koffie en uitzicht op het Canal Grande. Het tempo ligt laag, want de afstanden zijn hier kleiner dan ze op de kaart lijken.
De aanpak is simpel: ben je op het plein voordat de cafés opengaan, dan heb je zowel een vrije plek voor foto's als een korte rij voor de klokkentoren. In het acqua alta-seizoen stijgt het water in de ochtend, en sommige houten loopplanken zijn afgesloten tot het water weer zakt. In de winter loopt het plein leeg, maar wordt het vroeg donker en sluiten veel cafés eerder dan gewoonlijk. Check de avond ervoor de getijdenverwachting, dat scheelt je zenuwen en tijd.
Het San Marcoplein
© Matthias Süßen · CC BY-SAFoto: Matthias Süßen, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia CommonsHet San Marcoplein is onmogelijk te missen, tenzij je je hotel nooit verlaat. Italianen noemen het een piazza, om de toppositie te benadrukken, terwijl de andere pleinen van de stad campo blijven. Het plein kreeg zijn moderne trapeziumvorm aan het einde van de achttiende eeuw. Eromheen staan de San Marcobasiliek, het Dogepaleis, de Oude en Nieuwe Procuratie, de klokkentoren en de Marciana-bibliotheek, en dat hele ensemble loop je in minder dan een uur rond. Langs de rand staat geen enkel gewoon gebouw, elk pand heeft zijn eigen geschiedenis. Bij acqua alta worden er houten loopplanken op het plein gelegd, en toeristen lopen eroverheen boven het water. Op het plein zijn films opgenomen, en tijdens rondleidingen worden legendes over de paleizen verteld.
Voor wie: voor een eerste kennismaking met de stad.
Het addertje: in de zomer wemelt het er van de menigte en de duiven, kom vroeg in de ochtend.
Het eiland Giudecca

Het Giudecca-kanaal scheidt Venetië van een rustig eiland met rode daken. Het brede kanaal heette ooit Vigano en diende als de belangrijkste toegangspoort tot de stad. Er zijn hier geen bruggen, dus Giudecca is rustig en er komen weinig toeristen. De belangrijkste bezienswaardigheid, de kerk Il Redentore, werd gebouwd uit dankbaarheid voor de bevrijding van de pest. De kerk geldt als een model van Palladio's werk: een brede koepel, een brede trap, strenge verhoudingen. Binnen zie je werken van Francesco Bassano, Paolo Veronese en Tintoretto. Naast de kerk staan op het eiland nog twee marmeren kerken en villa's van bewoners.
Hoe kom je er: vaporetto vanaf de halte Zattere, slechts twee haltes.
Het addertje: binnen is flitsfotografie niet toegestaan.
De promenade Zattere

De promenade Zattere loopt langs het Giudecca-kanaal. De vroegere naam, de Promenade van de Ongeneeslijken, verwijst naar een ziekenhuis voor terminaal zieken in de wijk Dorsoduro. Die naam staat niet meer op moderne kaarten, alleen plaquettes op gebouwen bevestigen hem. Vlakbij staat de basiliek Santa Maria della Salute, opgericht ter herinnering aan de overwinning op de pest. De promenade is bekend uit de essays van Joseph Brodsky, en de dichter zelf ligt begraven op het eiland San Michele. Een gedenkplaat voor de dichter werd hier pas in de jaren 2000 aangebracht. Deze route loop je in een half uur, en hier zie je de mooiste zonsondergang boven het water.
Hoe kom je er: met de vaporetto of te voet langs het kanaal.
Het addertje: de oude plaquettes zijn makkelijk te missen, kijk naar de gevels van de gebouwen.
Campo Santa Margherita
© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia CommonsDit kleine plein in de wijk Dorsoduro ontstond samen met de stad. Op zulke campi bruiste het vroeger van het leven: markten, werkplaatsen, kinderspelen, een put voor regenwater. Nadat er aquaducten kwamen, was de put niet meer nodig en kregen de pleinen een andere functie. Op de grootste werden nog stierengevechten, processies en openbare voorstellingen gehouden. Santa Margherita is een van de levendigste gebleven, hier vind je een markt, cafés en winkels. De universiteit Ca' Foscari en station Santa Lucia liggen vlakbij, dus er lopen hier veel studenten rond.
- Voor wie: voor een koffiepauze tussen de musea.
Ca' Rezzonico
De familie Rezzonico kocht dit weelderige paleis aan het Canal Grande en maakte het af. Vandaag huist er een museum over het Venetiaanse leven in de achttiende eeuw. De rondleiding begint bij de ceremoniële trap met schilderijen van Veronese en Tintoretto. In de zalen op de eerste verdieping zie je beelden, fresco's, meubels en doeken uit die tijd, terwijl boven tijdelijke tentoonstellingen opengaan. De expositie vertelt over een tijd waarin de republiek in verval raakte terwijl kunst en theater bloeiden.
Adres: wijk Dorsoduro, promenade Fondamenta Rezzonico.
Tickets: de prijs verschilt per seizoen, check de officiële website van het museum.
Het addertje: sommige zalen zijn gesloten voor restauratie, vraag ernaar bij de kassa.
De basiliek Santa Maria della Salute

Santa Maria della Salute staat tegenover het Dogepaleis op de punt van Dorsoduro. De barokke basiliek werd gebouwd uit dankbaarheid voor het einde van een pestepidemie. Twee sneeuwwitte koepels en twee klokkentorens zijn vanaf het water al van verre te zien. De gevels worden gedragen door massieve pilasters, bas-reliëfs en zuilen, en het hele bouwwerk rust op tienduizenden houten palen. Boven het altaar vind je een Byzantijns icoon van de Madonna dat uit Kreta is meegebracht. Elk jaar wordt hier een mis gehouden ter herinnering aan de bevrijding van de ziekte, en tussen de basiliek en het Dogepaleis wordt een pontonbrug aangelegd.
- Adres: wijk Dorsoduro, Campo della Salute.
De kerk Santo Stefano
© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia CommonsDe kerk Santo Stefano is in gotische stijl gebouwd, met boven de ingang een bas-reliëf van de heilige Stefanus van Bartolomeo Bon. De bouw werd in de eerste helft van de veertiende eeuw voltooid. Binnen is er één centrale schip en twee zijschepen, drie apsissen, en het plafond volgt de vorm van een scheepskiel op wit en rood marmeren zuilen. De muren zijn beschilderd met acanthusbladmotieven, en het schilderij 'De kindermoord in Bethlehem' maakt een sterke indruk. In de eerste eeuwen werd de kerk meerdere keren opnieuw ingewijd. De sacristie bewaart schilderijen van Tintoretto, en die kun je tegen een kleine extra vergoeding bekijken.
- Het addertje: de schilderijen in de sacristie zijn niet altijd te zien, vraag ernaar bij de ingang.
Santa Maria Gloriosa dei Frari
© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia CommonsDe lokale bevolking noemt de kathedraal Frari; hij is gewijd aan de Hemelvaart van de Maagd Maria en staat aan een plein in de wijk San Polo. Het gebouw volgt de vorm van een Latijns kruis in Italiaans-gotische stijl. De bakstenen gevel heeft pilasters en kapitelen van het Byzantijnse type, en het hoofdportaal is versierd met witte beelden van Christus, de Maagd Maria en Franciscus van Assisi. Binnen vind je het monument voor doge Pesaro, schilderijen van Titiaan en een oud kruis met een afbeelding van Christus. Er staat ook een kristallen vaas met het bloed van Christus, een van de belangrijkste relikwieën van de stad. Naast de kathedraal staat een klokkentoren met een panoramisch uitzicht over de stad.
- Hoe kom je er: neem de vaporetto naar halte San Tomà en loop daarna verder.
Dineren bij Caffè Florian
© Jorge Franganillo · CC BYFoto: Jorge Franganillo, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/2.0), Wikimedia CommonsCaffè Florian op het San Marcoplein is sinds de achttiende eeuw in bedrijf en geldt als een van de oudste van Europa. De zalen zijn rijk versierd en de koffie wordt hier volgens tientallen recepten bereid. Hemingway, Brodsky, Byron, Goethe en Casanova zaten aan deze tafels, en jij zit in dezelfde zaal. Ook de eerste internationale kunsttentoonstelling van de stad vond binnen deze muren plaats. Byron noemde de zaak tegelijk een leeszaal, een beurs en een theatercafé. Het uitzicht op het plein zit net zo goed in de rekening als de koffie zelf.
- Het addertje onder het gras: de prijzen liggen boven het stedelijke gemiddelde, en een tafel op het plein kost extra.
Dag 2: Rialto, Dogepaleis en Correr
Je begint de tweede dag op de markt van Rialto en eindigt bij de beroemdste musea van de stad. Tijdsloten bepalen hier bijna alles, dus boek ze vooraf. De route begint in de wijk San Marco en loopt oostwaarts, richting het Castello-gebied.
Plan je tickets vooraf en de dag valt niet in het water. Het Dogepaleis en het Correr Museum horen bij hetzelfde stedelijke museumsnetwerk, en een combiticket is vaak goedkoper dan twee losse kaartjes. De toegang tot de Sint-Marcusbasiliek is betaald, met een tijdslot, en de loggia, het museum en het altaar worden apart gerekend. Tussen de punten in de wijk wandel je makkelijk, de vaporetto kost hier alleen maar tijd.
Boekhandel Libreria Acqua Alta
© GodeNehler · CC BY-SAFoto: GodeNehler, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia CommonsLibreria Acqua Alta wordt gerund door Frizzo Luigi en heet de meest bijzondere boekhandel ter wereld. Tijdens acqua alta loopt het water de begane grond binnen, dus liggen de boeken niet op planken maar in badkuipen, vaten en gondels. Een trap van oude boeken leidt je zo naar de kanaaloever. Er is geen vaste vaporettohalte in de buurt, dus loop je naar de winkel over bruggen over de kanalen. Serieuze katten houden hier een oogje in het zeil, en tussen de boekenchaos vind je tijdschriften, posters en ansichtkaarten.
Hoe kom je er: te voet vanaf de Rialtobrug richting de wijk Castello.
Het addertje: de gangpaden zijn smal, en voor foto's bij de boektrap staat altijd een rij.
Kerk San Giacomo di Rialto
© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia CommonsSan Giacomo di Rialto geldt als de oudste kerk van de stad, en het ontstaan ervan is verbonden met de stichting van Venetië. De locals noemen haar San Giacometo. De markt van Rialto bruist ervoor, en binnen stonden ooit particuliere altaren van kooplieden. Historici schrijven dat de eerste handelsdeals van Venetië hier plaatsvonden, en ook de eerste bank van de republiek opende hier. De klokkentoren heeft nog een klok uit die tijd, en op het plein zie je de granieten 'Bocca di Leone' en een kleine fontein.
Kosten: gratis toegang, de kerk is overdag open.
Het addertje: het interieur is bescheiden, mensen komen hier vooral voor de sfeer van de markt.
Sint-Marcusbasiliek
© Nino Barbieri · CC BY-SAFoto: Nino Barbieri, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.5), Wikimedia CommonsDe Sint-Marcusbasiliek staat aan het centrale plein van de stad. De kerk met vijf koepels werd oorspronkelijk gebouwd als kapel van het Dogepaleis en daarna talloze keren verbouwd, waarbij kenmerken van verschillende stijlen werden opgenomen. Ze huisvestte de relieken van de apostel Marcus, en de basiliek zelf speelde de hoofdrol in de ceremonies van de republiek. Vandaag leidt het Sint-Marcusmuseum je naar boven, met mozaïeken, iconen en wandtapijten. Het beroemde gouden altaarstuk Pala d'Oro en de bronzen paarden verdienen extra aandacht. De koepels zijn bedekt met gouden mozaïek, en vanaf de loggia zie je het plein van bovenaf.
Tickets: de toegang tot de basiliek is betaald, met een tijdslot; de loggia, Pala d'Oro en het museum worden apart betaald (stand 09/2026, officiële website van de basiliek).
Het addertje: zonder tijdslot sta je in de zomer meer dan een uur in de rij.
Dogepaleis
© Armin Kleiner · CC BY-SAFoto: Armin Kleiner, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia CommonsHet Dogepaleis, een monument van laatgotische architectuur, werd gebouwd tijdens de gouden eeuw van de republiek. Vanaf de lagunekant lijkt het op een ondersteboven gekeerd schip. Verschillende poorten leiden naar de binnenplaats, waaronder de Papieren Poort, waar de decreten van de heersers werden opgehangen. De begane grond wordt ingenomen door een galerij van spitsbogen, met dikke zuilen en witte marmeren muren daarboven. Binnen waren het Hooggerechtshof, de geheime politie en het maritieme kantoor actief, en er hingen brievenbussen in de vorm van een leeuwenbek voor aangiftes. Decreten en vonnissen werden vanaf het balkon aan de zuidgevel afgekondigd. De belangrijkste ceremonies van de stad vonden plaats op de Trap van de Reuzen van Carrara-marmer.
Openingstijden: van 1 april tot 31 oktober, 09:00-19:00; in de winter tot 18:00, en in de zomer van 2026 blijft het paleis op vrijdag en zaterdag open tot 23:00 (stand 09/2026, officiële website van het museum).
Tickets: een volledig ticket kost ongeveer 35 EUR (stand 09/2026, ticketpagina); boek tickets voor het Dogepaleis en de Sint-Marcusbasiliek vooraf online.
Het addertje: tegen het middaguur zijn de zalen vol, 's ochtends is het rustiger.
Correr Museum
Het Correr Museum is ontstaan uit de collectie van graaf Teodoro Correr en beslaat een vleugel van de Procuratie Nuove aan het Sint-Marcusplein. De tentoonstelling toont symbolen van de republiek, zegels, persoonlijke bezittingen van de doges, oude zeekaarten en navigatie-instrumenten. De bovenste zalen zijn gewijd aan een schilderijengalerij met werken van Venetiaanse en Vlaamse meesters, waaronder 'De courtisanes' van Vittore Carpaccio. De archeologische afdeling herbergt Egyptische en Romeinse vondsten. Er zijn hier tientallen zalen, dus trek minstens een uur uit voor het bezoek.
Hoe kom je er: je komt binnen vanaf het Sint-Marcusplein via de Napoleontische zalen.
Het addertje: de juiste ingang is makkelijk te missen, vraag het aan de suppoosten.
Klokkentoren van San Marco
© Носков А. С. · CC BY-SAFoto: Носков А. С., CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia CommonsDe Klokkentoren aan het Sint-Marcusplein stamt uit de vroege renaissance. Je herkent hem aan de gevleugelde leeuw met een boek en de Madonna met Kind. Bovenaan slaan twee bronzen figuren op de bel wanneer de wijzer het merkteken bereikt, en het geluid draagt over de lagune. De zeegekleurde wijzerplaat toont de wisselende seizoenen en de baan van Zon en Maan langs de tekens van de dierenriem, met een achtergrond versierd met gouden sterren. De klok is gemaakt door een vader en zoon uit de familie Ranieri. Als je de toren beklimt, krijg je een uitzicht op het plein en de lagune van bovenaf.
Bezoek: toegang is alleen mogelijk met een georganiseerde tour op reservering.
Het addertje: er is geen vrije toegang, je moet de klim boeken.
Venetiaans Arsenaal

Het Arsenaal van Venetië wordt beschouwd als de eerste scheepswerf die schepen aan de hele wereld leverde. De bouw begon in het begin van de twaalfde eeuw, en hier putte de maritieme republiek haar kracht uit. Hier werd de galei 'Galleass' gebouwd, die de ontwikkeling van de maritieme technologie beïnvloedde. Vandaag de dag wordt een deel van het complex ingenomen door het Maritiem Historisch Museum: op de eerste verdieping staat de artillerie van de republiek tentoongesteld, en op de tweede verdieping staan replica's van beroemde schepen, waaronder de 'Bucintoro' die bij de ceremonies van de doges werd gebruikt. Ook een bronzen klok die eeuwenlang de ambachtslieden tot werk riep, wordt hier bewaard.
Adres: wijk Castello, vlak bij de oostelijke waterkant.
Let op: het Arsenaal zelf is gesloten voor het publiek, alleen het museumgedeelte is open.
Kerk van San Pietro di Castello
© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia CommonsVenetië ligt op eilanden, en San Pietro di Castello was een van de eerste die werden bewoond. Van het midden van de vijftiende eeuw tot het begin van de negentiende diende de kerk als kathedraal van de stad, tot die rol werd overgenomen door de Basiliek van San Marco. De kerk heeft een monumentale façade, een enorme koepel en een barok altaar met een bas-reliëf van de 'Aanbidding der Wijzen'. Tot haar schatten behoren schilderijen van Veronese en Tintoretto en fresco's van Jacopo Palma. Vlakbij staat de witte 'scheve' klokkentoren van Codussi. Het eiland Olivolo rond de kerk geldt als een van de eerste plekken waar de bewoners van de toekomstige stad zich vestigden.
Hoe kom je er: te voet vanaf het Arsenaal of met de vaporetto, en dan over het plein.
Let op: de buurt ligt ver van de toeristische routes, en er zijn weinig cafés onderweg.
Kerk van San Vidal
© This Photo was taken by Wolfgang Moroder . Feel free to use my photos, but please mention me as the author and send me a · CC BY-SAFoto: This Photo was taken by Wolfgang Moroder . Feel free to use my photos, but please mention me as the author and send me a, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia CommonsDe kerk van San Vidal werd gebouwd in opdracht van doge Vitale Falier en naar hem vernoemd; haar definitieve uiterlijk kreeg ze in de zeventiende eeuw. Een paar jaar geleden werd de kerk omgebouwd tot concertzaal voor kamermuziek. De eenbeukige kerk is klein, met klapstoelen in plaats van banken, tapijten op de vloer en muziekinstrumenten langs de muren. Boven het altaar hangt een groot schilderij van Carpaccio. Hier worden jaarlijks zo'n tweehonderd concerten gegeven door het vioolensemble 'Interpreti Veneziani', dat op originele instrumenten speelt. Sommigen menen dat de kerk het graf van componist Baldassare Galuppi bevat.
Tickets: de toegang tot de kerk is gratis, concerten zijn betaald.
Let op: avondconcerten zitten vaak vol, dus koop je tickets vooraf.
Dineren bij Al Portego
Al Portego is gevestigd in een gerestaureerd pand en bewaart de sfeer van een eenvoudige Venetiaanse trattoria. Er wordt Mediterrane keuken en lokale cicchetti geserveerd, en in de zomer is er een tuin open. De tafels zijn populair, dus je kunt het beste op het openingsmoment aankomen of vooraf een plek reserveren. Wijn en hapjes worden hier vaker besteld dan een volledig diner, en ook dat hoort bij de Venetiaanse manier van leven. De zaak ligt bij de buurt San Lio, die je gemakkelijk te voet vanaf de Rialto kunt bereiken.

Adres: wijk Castello, San Lio.
Let op: er zijn weinig tafels, en in het seizoen krijg je zonder reservering misschien geen plek.
Dag 3: Gallerie dell'Accademia, Ca' d'Oro en de eilanden
Op dag drie wijdt je je aan kunst en water. In de ochtend bezoek je musea, in de middag stap je op een vaporetto naar de lagune-eilanden. Houd je reispass bij de hand, want vandaag zijn er veel overstappen.
Voor uitstapjes naar Murano en Lido verdient de pass zich al op de allereerste dag terug, want losse tickets lopen snel op tot hetzelfde bedrag. Tik voor het instappen je kaart op de validator bij de steiger, anders krijg je een boete. In het hoogseizoen vormt zich een rij bij de steigers nabij het San Marcoplein, ga dus liever naar nabijgelegen haltes.
Gallerie dell'Accademia
Gallerie dell'Accademia herbergt de belangrijkste collectie Venetiaanse schilderkunst. De verzameling bestrijkt de veertiende tot en met de achttiende eeuw. Het museum is voortgekomen uit een academie voor beeldende kunsten waar schilderen en restaureren werden onderwezen, en kreeg later de status van galerie. Verschillende gebouwen zijn voor de tentoonstelling in gebruik, waaronder een oud klooster en de kerk Santa Maria della Carita, en in de zalen zie je Titiaan, Bellini en Carpaccio. Trek minstens twee uur uit om de tweeëntwintig zalen te bekijken.
Tickets: volledig ticket 20 EUR (per 09/2026, officiële pagina van de galerie); tickets voor Venetiaanse musea op Tiqets kun je ook beter vooraf kopen.
Openingstijden: dinsdag t/m zondag 09:00-19:00, maandag gesloten (per 09/2026, website van de galerie).
Let op: op maandag is het gesloten, plan het museum niet op die dag.
Scuola grande di San Rocco
© Lessormore · CC BY-SAFoto: Lessormore, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia CommonsScuola grande di San Rocco ligt in de wijk San Polo en was gewijd aan de heilige Rochus, een genezer van de pest. Scuole waren broederschappen die de armen hielpen en ambachten en kunst bevorderden. De Broederschap van San Rocco gold als een van de rijkste van de stad. Het gebouw werd een van de eerste monumenten van de hoogrenaissance, en het interieur staat vol schilderkunst. De grootste schat binnen is de cyclus van Tintoretto: de meester schilderde drieëntwintig jaar lang de muren en het plafond vol bijbelse taferelen. De Sala dell'Albergo bevat uitsluitend zijn schilderijen, waaronder de 'Kruisiging'.
Openingstijden: dagelijks overdag open, controleer het exacte schema op de officiële website van de scuola.
Let op: in het hoogseizoen verzamelen groepen zich voor de ingang, kom op het openingstijdstip.
Museo di Palazzo Mocenigo
Het gotische Palazzo Mocenigo behoorde toe aan een van de meest adellijke families van Italië, waaruit meerdere doges voortkwamen. Halverwege de vorige eeuw werd het paleis aan de stad geschonken, en later opende hier een museum voor textiel en kostuum. De trots is de collectie historische kostuums en stoffen, met achttiende-eeuwse modevoorbeelden in het depot. Na een restauratie werden tweeëntwintig kamers opengesteld, een deel van de tentoonstelling is gewijd aan de geschiedenis van de parfumerie, en aan veel objecten kun je ruiken. Aparte zalen tonen de inrichting van het paleis met meubels en plafondschilderingen uit die tijd.
Tickets: het museum is inbegrepen in het combiticket voor de stadsmusea.
Let op: de textielzalen zijn donker en de labels zijn moeilijk leesbaar.
Paleis Ca' d'Oro
© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia CommonsCa' d'Oro, of Palazzo Santa Sofia, staat aan het Canal Grande. De kantachtige gevel met bladgoud gaf het paleis een luchtige uitstraling, vandaar de naam. Binnen bevindt zich de collectie van de laatste eigenaar, baron Giorgio Franchetti: oude schilderijen, keramiek, beeldhouwwerk. Het museum is momenteel gesloten voor restauratie (per 10/2026). De galerij op de begane grond met antieke beelden heeft ramen die op het kanaal uitkijken, en een houten trap uit de vijftiende eeuw leidt naar kamers met fresco's en Vlaamse wandtapijten. In de binnenplaats zie je een putrand van rood marmer en allegorische figuren van Standvastigheid, Gerechtigheid en Liefdadigheid.
- Openingstijden: het museum is gesloten voor restauratie (per 10/2026), controleer de heropeningsdatum op de officiële website van het museum.
Eiland San Michele
© Anton Nosik · CC BYFoto: Anton Nosik, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia CommonsHet eiland San Michele ligt vlak bij de wijk Cannaregio. Vroeger rustten hier vissers uit, en tegenwoordig staat het eiland bekend om zijn begraafplaats, die nog steeds in gebruik is. Die werd aangelegd nadat Napoleon begraven binnen de stadsgrenzen verbood, en het ontwerp is van de architect Antonio Selva. De begraafplaats heeft een katholiek en een orthodox gedeelte. Igor Stravinsky, Joseph Brodsky en Sergei Diaghilev liggen hier begraven, en vlakbij staat de witte kerk San Michele in Isola, de eerste renaissancekerk van de stad. In het noordelijke deel van het eiland stond ooit een klooster dat later als gevangenis diende.
Hoe kom je er: vaporetto naar de halte San Michele.
Let op: de begraafplaats sluit in de avond, kom overdag.
Eiland Murano

Murano lijkt op een miniatuurstad met eigen paleizen en musea. Het eiland is bekend om glas: de productie werd hierheen verplaatst vanuit Venetië om het geheim van de techniek te beschermen en de productie op te voeren. De geschiedenis van het ambacht wordt verteld in het Glas museum, ondergebracht in het oude Palazzo Giustinian. Je kunt stukken kopen in winkels op het hele eiland, en glasblazers demonstreren hun werk in werkplaatsen voor een kleine vergoeding. De meesters hielden de techniek geheim en gaven hun ervaring binnen de familie door.
Adres van het museum: kade Fondamenta Giustinian.
Let op: prijzen voor glaswerk verschillen onderling meerdere malen, vergelijk meerdere winkels.
Eiland San Giorgio Maggiore

San Giorgio Maggiore ligt tegenover het Dogepaleis en het San Marcoplein. Het eiland was al bekend in de Romeinse tijd, toen er tuinen en wijngaarden lagen. In de tiende eeuw verscheen hier een benedictijnenklooster, en de kathedraal San Giorgio Maggiore werd gebouwd naar een ontwerp van Palladio. De kerkmuren zijn van rode en witte steen, en binnen hangen de late werken van Tintoretto 'Het verzamelen van het manna' en 'Het laatste avondmaal'. Vanaf de klokkentoren heb je een panorama over het stadscentrum en de jachthaven. Sinds ongeveer de jaren 2000 mag je over het eiland wandelen.
Tickets: het beklimmen van de klokkentoren en het betreden van het klooster zijn betaald.
Let op: de klokkentoren is lager dan die op het San Marcoplein, maar de rij is korter.
Lido
© Kasa Fue · CC BY-SAFoto: Kasa Fue, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia CommonsLido, een eiland en een stad met dezelfde naam, trekt Venetianen en bezoekers met zijn Adriatische stranden. In de middeleeuwen werd het eiland vernoemd naar Sint-Nicolaas, de beschermheilige van zeelieden. De zandbodem loopt hier zachtjes af, wat het prettig maakt voor gezinnen met kinderen. De kust wordt beschermd door twee golfbrekers die vernoemd zijn naar Sint-Nicolaas en Alberoni, en bij de stranden staan paviljoenen met luifels waar je sportuitrusting kunt huren. De hoofdstraat van het eiland leidt naar de zee en is bezaaid met hotels, restaurants en winkels. De stranden zijn bedekt met fijn goudkleurig zand.
Hoe kom je er: vaporetto vanaf het San Marcoplein, de overtocht duurt ongeveer vijftien minuten.
Het addertje: sommige stranden vragen een toegangsprijs, gratis zones zijn apart aangegeven.
Dineren bij Birraria La Corte
Birraria La Corte is al meer dan zeventig jaar open in de wijk San Polo. Deze plek was ooit een verblijfplaats voor stieren die meededen aan de feestelijke races op het San Marcoplein, en later werd hier bier gebrouwen. Vandaag de dag krijg je er tientallen pizza's, salades, vleesplanken en Italiaanse wijn voorgeschoteld. De tafels staan op het plein en 's avonds is het er gezellig met groepen vrienden. Ook de locals zijn dol op deze plek, dus de tafels zijn bijna altijd bezet.
Adres: wijk San Polo, Campo San Polo.
Het addertje: 's avonds worden de tafels op het plein vooraf gereserveerd, dus kom vroeg.
Dag 4: Burano, Torcello en het getto
Je brengt de laatste dag door op de buitenste eilanden en in rustige buurten. De tocht over het water duurt langer, maar er zijn genoeg indrukken voor een hele dag. Vertrek 's ochtends, zodat je tijd hebt voor zowel Burano als Torcello.
Het is handiger om de eilanden na elkaar te bezoeken: eerst Burano, dan Torcello. Zo ben je minder tijd kwijt aan reizen dan wanneer je na elke stop terugkeert naar het centrum. 's Avonds rijdt de vaporetto minder vaak, dus check vooraf de laatste afvaart zodat je niet op een eiland vast komt te zitten. Op een regenachtige dag verliezen sommige eilandwandelingen hun zin, dus schuif ze dan door naar een andere dag van de week.
Het eiland Burano
© GodeNehler · CC BY-SAFoto: GodeNehler, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia CommonsVan een afstand lijken de huizen van Burano op een kindertekening met felle stiften. De meest waarschijnlijke verklaring waarom bewoners hun gevels schilderen is simpel: in de mist vindt een visser zijn huis makkelijker terug. De enige kerk van het eiland, San Martino, is bekend om zijn scheve klokkentoren. Het vissersstadje werd beroemd om zijn kant, en ter herinnering aan dat ambacht is hier het Kantmuseum geopend. Plaatselijke kantklossers werken in de tradities van de school van Burano, en hun stukken worden verkocht in de winkeltjes van het eiland. Met zijn kleurrijke huizen en lokale koekjes houdt het eiland een bijzondere sfeer.
Hoe kom je er: vaporetto vanuit Venetië, de tocht duurt ongeveer een uur.
Het addertje: overdag zitten de smalle straatjes vol met tourgroepen; 's ochtends is het rustiger.
Het eiland Torcello
© Abxbay · CC BY-SAFoto: Abxbay, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia CommonsEr wonen heel weinig mensen op Torcello, maar het eiland is bekend om zijn tuinen en wijngaarden. Het werd gesticht in de vijfde eeuw en was ooit een van de grootste nederzettingen in de lagune. Later verzandde de haven, brak er malaria uit en doofde het leven hier uit. Van de middeleeuwse paleizen is weinig over, waaronder de basiliek van Santa Fosca en de kathedraal van Santa Maria Assunta met zijn twaalfde-eeuwse Byzantijnse mozaïek. Toeristen komen af op het mozaïek, de 'troon van Attila' en het gastronomische restaurant Locanda Cipriani. Vandaag wonen er minder dan twintig mensen op het eiland.
Hoe kom je er: vaporetto met een overstap op Burano.
Het addertje: er is bijna geen infrastructuur, dus neem water en eten mee.
Het Joodse getto
Het woord 'getto' is verbonden met een afgesloten deel van de wijk Cannaregio. Hier stond een gieterij, ghetto in het Italiaans, vandaar de naam. Toen de productie stopte, vestigde de overheid alle Joden van de stad in dit gebied, plaatste poorten en kondigde een reeks regels af. Vandaag is de gemeenschap klein, zijn de synagogen actief, werken er een bibliotheek en het Museum voor Joodse Kunst, en staat er vlakbij een monument voor de slachtoffers van de Holocaust. Daarnaast ligt een oude stenen plaat met een tekst over de straf voor geheime riten. In de loop der tijd werd het woord getto een algemene term voor afgesloten buurten in verschillende Europese steden.
© Didier Descouens · CC BY-SAFoto: Didier Descouens, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia CommonsHoe kom je er: vaporetto naar halte Guglie, daarna te voet.
Het addertje: sommige synagogen zijn alleen open op afspraak met een rondleiding.
Het paleis Fondaco dei Tedeschi
© Freddo213 · CC BY-SAFoto: Freddo213, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia CommonsHet Fondaco dei Tedeschi aan het Canal Grande werd gebouwd voor Duitse kooplieden. Binnen waren er woon-, handels- en opslagruimtes; het woord fondaco zelf betekent 'pakhuis'. De gevel was ooit versierd met fresco's en de zalen met schilderijen van Italiaanse meesters, maar het gebouw bleef een handelshuis. In de vorige eeuw huisde er het Italiaanse postkantoor, en later kocht het concern Benetton het gebouw en opende er een winkelcentrum met behoud van de historische vorm. Vandaag worden in de zalen goederen van internationale en lokale producenten verkocht, en kun je er ook uitrusten in een restaurant.
Hoe kom je er: naast de Rialtobrug.
Het addertje: er is bijna niets van het historische interieur over; het is nu een warenhuis.
Het Peggy Guggenheim Museum
Het Peggy Guggenheim Museum is ontstaan uit de privécollectie van een erfgename die dertig jaar lang jonge kunstenaars steunde. Ze gaf een kunsttijdschrift uit en leidde een bohémienleven, en in Venetië had ze recht op haar eigen gondel. De collectie bevindt zich in het Palazzo Venier dei Leoni aan het Canal Grande. Er hangen ongeveer driehonderd werken, waaronder schilderijen van Picasso, Léger, Miró, Chagall en Kandinsky. De collectie geldt als een cultureel juweel van de stad, en er zijn kortingen voor studenten en scholieren.
© Abxbay · CC BY-SAFoto: Abxbay, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia CommonsAdres: wijk Dorsoduro, kade San Cristoforo. Dit is het gebied van dag één, dus het museum is makkelijk te bezoeken samen met Santa Maria della Salute.
Openingstijden: dagelijks overdag; check het exacte schema op de officiële website van het museum.
Route voor 4 dagen Venetië op de kaart
Alle vier de dagen zijn makkelijk te combineren tot één route op je telefoon. Hieronder staat een kant-en-klare kaart; markeer wat je hebt gedaan en plan je overtochten over het water. Je kunt de punten omwisselen, want de eilanden zijn met dezelfde vaporetto verbonden.
Een route van 4 dagen door Venetië
Plaatsen op de kaart
- San Marcoplein Het centrale plein van de stad, omringd door de basiliek, de Procuratie en de klokkentoren
- Eiland Giudecca Rustig eiland zonder bruggen met de Il Redentore-kerk van Palladio
- Zattere-promenade Boulevard langs het Giudecca-kanaal, mooiste zonsondergang en Brodsky's essay
- Campo Santa Margherita Levendig plein Dorsoduro met markt, cafés en studenten van Ca' Foscari
- Ca' Rezzonico Paleis aan het Canal Grande met een museum over het Venetiaanse leven van de 18e eeuw
- Santa Maria della Salute Barokke kathedraal op de punt van Dorsoduro ter herinnering aan het einde van de pest
- Kerk Santo Stefano Gotische kerk met een plafond in de vorm van een scheepskiel en schilderijen van Tintoretto
- Santa Maria Gloriosa dei Frari Frari-basiliek in San Polo, met schilderijen van Titiaan en een klokkentoren met uitzicht
- Caffè Florian Een van de oudste cafés van Europa aan het San Marcoplein, open sinds de 18e eeuw
- Rialtobrug De hoofdbrug over het Canal Grande, vanwaar men naar de markt en de Fondaco gaat
- Libreria Acqua Alta Boekwinkel waar boeken vanwege het hoge water in badkuipen en gondels liggen
- San Giacomo di Rialto De oudste kerk van de stad bij de Rialtomarkt, plaatselijk San Giacometto genoemd
- San Marcobasiliek Kerk met vijf koepels op het hoofdplein, de Pala d'Oro en bronzen paarden
- Dogenpaleis Laatgotisch monument, de Reuzentrap en leeuwenkoppen voor aanklachten
- Correr-museum Vleugel van de Nieuwe Procuratie, symbolen van de republiek, zeekaarten en schilderijengalerie
- Klokkentoren van San Marco Toren uit de vroege renaissance, twee bronzen figuren luiden de klok
- Arsenaal van Venetië Oudste scheepswerf van de republiek, een deel van het complex huisvest nu het Marinemuseum
- San Pietro di Castello Voormalige kathedraal van de stad, met een schuine witte klokkentoren
- Kerk San Vidal Kerk nu in gebruik als kamermuziekzaal, ongeveer tweehonderd concerten per jaar
- Gallerie dell'Accademia De belangrijkste collectie Venetiaanse schilderkunst uit de 14e-18e eeuw, Titiaan en Bellini
- Scuola Grande di San Rocco Cyclus van Tintoretto, waar de meester drieëntwintig jaar aan werkte, waaronder de Kruisiging
- Palazzo Mocenigo Museum voor textiel, kostuum en parfum in een gotisch paleis van een adellijke familie
- Ca' d'Oro Paleis met kanten gevel en bladgoud, collectie Franchetti
- Eiland Murano Eiland van glasblazers met het Glasmuseum in het paleis Giustinian
- Eiland San Giorgio Maggiore Eiland tegenover San Marco, kerk van Palladio en panorama vanaf de klokkentoren
- Lido Eiland met zandstranden aan de Adriatische Zee en geleidelijke toegang tot het water
- Birraria La Corte Pizzeria aan het Campo San Polo, al meer dan zeventig jaar open
- Eiland Burano Kleurrijke vissershuizen, een schuine klokkentoren en het Kantmuseum
- Eiland Torcello Bijna verlaten eiland met de Santa Fosca-basiliek en de troon van Attila
- Fondaco dei Tedeschi Voormalig handelshuis van Duitse kooplieden bij de Rialto, nu een warenhuis
- Peggy Guggenheim Collection Ongeveer driehonderd werken van Picasso, Miró, Chagall en Kandinsky in een palazzo aan het kanaal
Op de kaart zie je dat je het centrum in elke richting in minder dan een uur te voet doorkruist, en dat je met de vaporetto naar de eilanden gaat. Een kort overzicht per dag helpt je om overtochten te plannen en tickets vooraf te kopen.
Dag | Belangrijkste focus | Tickets vooraf | Te voet (volgens de kaart) |
|---|---|---|---|
1 | Piazza San Marco, Dorsoduro | Basiliek van San Marco | 6-7 km |
2 | Rialto, Dogepaleis, Correr | Dogepaleis, Correr | 5-6 km |
3 | Gallerie dell'Accademia, Murano, Lido | Gallerie dell'Accademia, vaporetto | 4-5 km |
4 | Burano, Torcello, getto | Vaporetto naar de eilanden | 3-4 km |
Waar je voor de reis aan moet denken
Venetië verwelkomt het hele jaar door gasten, en het seizoen verandert de ervaring enorm. In juli en augustus is het heet en zijn er de meeste toeristen; in de winter is het rustiger, maar wordt het vroeg donker. Het laagseizoen is het prettigst, in het voorjaar en het vroege najaar. Als je een paar dagen gaat, laat dan één dag zonder plan; de stad zelf wijst je wel een route.
Overnachten in het centrum is duur, maar het scheelt tijd bij het reizen. De wijken Dorsoduro, Cannaregio en San Polo zijn rustiger dan het San Marcoplein, en de belangrijkste bezienswaardigheden bereik je te voet of met de vaporetto. Hotels bij station Santa Lucia zijn handig voor een korte reis, want zowel de trein als de aanlegsteigers zijn dichtbij.
Boek museumtickets vooraf. Het Dogepaleis en de Sint-Marcusbasiliek laten bezoekers per tijdslot binnen, en de Gallerie dell'Accademia is op maandag gesloten. Online betaal je iets meer, maar je staat niet in de rij, en in het hoogseizoen bespaar je juist zo tijd. Bij het museumcircuit van het Dogepaleis hoort ook het Corrermuseum, dus het combiticket wordt vaker gekocht dan twee losse tickets.
Je verplaatst je in de stad over het water en te voet. De vaporetto verbindt het centrum, de eilanden en de Lido, en in het centrum ben je lopend sneller dan met de boot. Voor twee of drie tochten over het Canal Grande zijn losse tickets genoeg; voor de eilanden is een passepartout voordeliger. Valideer je kaart voor elke instap.
Het water stijgt in de stad niet alleen bij overstromingen, maar ook op gewone herfst- en winterdagen. Het verschijnsel acqua alta kennen de locals, en voor bezoekers wordt het deel van de ervaring. Draag op zo'n dag schoenen die nat mogen worden en houd de getijdenverwachting in de gaten. De MOSE-barrières sluiten de lagune af van hoog water, waardoor ernstige overstromingen in het centrum minder vaak voorkomen dan vroeger.
De toegangsprijs geldt niet elke dag. De dagen waarop je moet betalen veranderen, dus check de kalender voor je reis.
Wat je meeneemt. Neem comfortabele schoenen mee voor het plaveisel en de bruggen, een lichte regenjas en een waterfles. Drinkfonteinen staan in bijna elke binnenplaats in de stad, en het water is gratis. Kaarten worden bijna overal geaccepteerd, maar wat kleingeld komt goed van pas op de markt en in cafés.
Plan je dag vooraf. De ochtenduren geef je aan de belangrijkste bezienswaardigheden zonder drukte, en na de lunch dwaal je door de rustigere straten. Zo bespaar je zowel tijd als energie. In de avond verandert de stad, en dezelfde pleinen zien er heel anders uit.
Ga naar populaire plekken op openingstijd, voor het eerste tijdslot. Dan ben je binnen een paar minuten binnen, niet pas na een uur. Koop tickets voor een specifiek tijdstip en bewaar ze op je telefoon, zodat je bij de ingang niet naar papier hoeft te zoeken.
⁉️🤔 Veelgestelde vragen
Wat kost de toegang tot Venetië?
Op bepaalde dagen heft de stad een contributo di accesso aan. In 2026 gold die van 3 april tot en met 26 juli, 5 € bij vroeg boeken en 10 € in de laatste dagen, voor bezoekers ouder dan 14 jaar (stand 09/2026, kalender van betaaldagen). Op andere dagen betaal je alleen voor vervoer en museumtickets.
Heb ik museumtickets vooraf nodig?
Ja, voor het Dogepaleis, de Sint-Marcusbasiliek en de Gallerie dell'Accademia schelen tijdsloten je tijd. Online tickets zijn vaak duurder, maar je voorkomt in de rij staan in de zon en je komt binnen op het tijdstip dat je hebt gekozen.
Hoe verplaats ik me in Venetië?
Binnen de stad reis je met de vaporetto, de waterbus. Een los ticket kost 9,50 € en is 75 minuten geldig in één richting (stand 09/2026, tarievenpagina ACTV). Een passepartout voor 24 uur kost 25 €, voor 48 uur 35 €, en die verdient zichzelf terug op de route naar de eilanden (stand 09/2026, tarieven ACTV). Houd je kaart voor het instappen tegen de validator op de steiger.
Hoeveel dagen heb ik nodig voor Venetië?
Vier dagen zijn genoeg voor zowel de belangrijkste paleizen als de buitenste eilanden. Besteed de eerste dag aan het San Marcoplein en Dorsoduro, de tweede aan Rialto en het Dogepaleis, de derde aan musea en eilanden, de vierde aan Burano en Torcello. Heb je minder tijd, laat dan de derde dag vallen en houd één eiland.
Wanneer kan ik het beste gaan om drukte te vermijden?
De minste toeristen zijn er rond het vroege ochtenduur en in het late najaar. Kom in de zomer op openingstijd van de musea, wanneer de rijen korter zijn. Als je data flexibel zijn, kies dan doordeweekse dagen en vermijd stadsfestivals, wanneer de vaporetto's vol zitten. Boek in het hoogseizoen tickets en tijdsloten enkele dagen vooruit.
Tours en tickets in Venice
Rondleidingen, tickets zonder wachtrij en activiteiten — de meeste aanbiedingen zijn gratis annuleerbaar.
Bekijk aanbiedingen op TiqetsDe widget wordt geladen na uw toestemming.
Kort samengevat: wat je boekt
Vier dagen Venetië stel je makkelijk zo samen. Laat de eerste dag voor het San Marcoplein en Dorsoduro, de tweede voor Rialto, de basiliek en het Dogepaleis, de derde voor de Gallerie dell'Accademia en de eilanden, de vierde voor Burano en Torcello. Boek tickets en tijdsloten online, en check de toegangsprijs voor je reis.
Heb je maar één vrije dag, ga dan voor het Dogepaleis en de Sint-Marcusbasiliek en voeg er een eiland naar keuze aan toe. Met kinderen kies je de Lido en Murano; voor kunst zijn de Gallerie dell'Accademia en de Peggy Guggenheim Collection de moeite waard. Tickets voor het Dogepaleis op GetYourGuide en Hotels in Venetië op Trip.com helpen je om je reis vooraf te plannen.


