Istanbul in vijf dagen: een wandelroute langs wijken met ticketprijzen

In vijf dagen Istanbul zie je twee continenten. De route hieronder is per dag opgedeeld: eerst het historische centrum, dan de Gouden Hoorn, Galata, de Aziatische kant en tot slot de paleizen op de kaap Sarayburnu.

Het plan is simpel: Sultanahmet, Eminönü, Galata met Istiklal, het Aziatische Kadıköy en de kaap Sarayburnu. Tussen de wijken word je vervoerd per tram, veerboot en metro, terwijl een auto in het centrum alleen parkeerproblemen oplevert. De eerste twee dagen wandel je over het historische schiereiland, de derde geef je aan Beyoğlu, de vierde aan de Aziatische kant en de vijfde laat je voor de paleizen.

Advertentie: dit artikel bevat affiliate links. We ontvangen een commissie als je via hen boekt, zonder extra kosten voor jou.

Reisplan en wat belangrijk is om te weten

💡 In het kort:

• Dag 1 en 2: Sultanahmet en de Gouden Hoorn, bijna alles te voet.
• Dag 3: Galata, Istiklal en het Taksimplein.
• Dag 4: veerboot naar Kadıköy, daarna paleizen aan de oever van de Bosporus.
• Dag 5: Topkapi, Gülhane Park en de Grote Bazaar.
• Prijzen en openingstijden: 09/2026, volgens het officiële museumportaal

De afstanden zijn op de kaart berekend en tickets en openingstijden zijn op 13.09.2026 gecontroleerd op officiële websites. Vijf dagen is een compromis: elke wijk krijgt ongeveer een halve dag, dus beslis vooraf wat voor jou belangrijker is. Wij plannen de paleizen in de ochtend, voordat de tourgroepen arriveren, en laten straten en bazaars voor de avond.

Wat de reis kost en hoe je kunt besparen

Het meeste geld in Istanbul gaat naar entreekaartjes en accommodatie, terwijl vervoer en maaltijden gematigd geprijsd zijn. Hieronder staan richtprijzen waarmee je rustig een budget voor vijf dagen kunt plannen zonder elke lira te tellen.

Tickets voor de belangrijkste musea zijn de meest opvallende uitgave. Hagia Sophia kost ongeveer 25 €, de Galatatoren ongeveer 30 € en een gecombineerd Topkapi-ticket met de harem ongeveer 55 € (per 09/2026, volledige museumprijslijst). Moskeeën, Gülhane Park, kades en de Grote Bazaar zijn gratis, dus je programma komt zeker niet alleen neer op ticketloketten.

Accommodatie in het centrum is duurder, maar bespaart je tijd. Als je in Laleli of Aksaray verblijft, wandel je naar Sultanahmet in plaats van te betalen voor taxi's. Voor vijf dagen maakt dat meer uit dan het uitzicht vanuit het raam.

Je kunt op eten besparen zonder iets te verliezen. Lunch in de zijstraatjes achter de Grote Bazaar of bij de pier van Eminönü, waar de locals eten, en bewaar een diner met uitzicht op de Bosporus voor één avond. Simit, gözleme en visbroodjes zijn goedkoop en vervangen een volledige maaltijd.

Vervoer kost het minst: één Istanbulkart-kaart voor iedereen, metro en tram in plaats van taxi's. Vanaf de luchthaven is de bus goedkoper dan een auto. Een taxi is zinvol laat op de avond of als je veel bagage hebt.

Een andere post is souvenirs. Op de Grote Bazaar zijn de prijzen hoger dan in de aangrenzende straten, en afdingen hoort bij het ritueel. Als je alleen een cadeau nodig hebt, kijk dan naar dezelfde spullen in de steegjes rond de bazaar: het aanbod is vergelijkbaar, maar de opslag is kleiner.

Gratis ervaringen in Istanbul houden niet op bij de moskeeën. Een veerboot over de Bosporus kost hetzelfde als een gewone rit in het openbaar vervoer, en het uitzicht is beter dan vanaf betaalde uitkijkplatforms. Wandelen langs de Theodosiaanse muren en de kade van Ortaköy kost ook niets.

De Museum Pass loont als je minstens vier musea bezoekt. Voor twee paleizen en de toren is het goedkoper om losse tickets met tijdslot online te kopen. We hebben de prijzen op 13.09.2026 gecontroleerd, dus open voor je reis de museumprijslijst opnieuw en check op seizoenswijzigingen.

Dag 1: Sultanahmet en de Byzantijnse cisternen

Sultanahmet is het schiereiland tussen de Zee van Marmara en de Gouden Hoorn, waar bijna alles ligt waarvoor mensen naar Istanbul komen. De afstanden zijn hier kort: van het Hippodroom naar de Suleymaniye-moskee loop je ongeveer een half uur. Begin in de ochtend, want tegen het middaguur verzamelen groepen zich bij de hoofdingangen, en tegen de lunch sta je een extra half uur in de rij.

Het plein van het Hippodroom

© Sinan Şahin · CC BYFoto: Sinan Şahin, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

Het plein van het Hippodroom diende als arena voor wagenrennen onder de Byzantijnse keizers. De tribunes zijn niet bewaard gebleven, maar de zuilen in het midden laten zien hoe enorm dit stadion was: de arena strekte zich bijna een halve kilometer lang en meer dan honderd meter breed uit. De Egyptische obelisk, de zuil van Constantijn en de Slangenzuil staan hier, en alle drie zijn ze ouder dan de omliggende moskeeën.

De Egyptische obelisk werd onder keizer Theodosius uit Karnak gehaald. Het granieten monument van honderden tonnen rust op slechts vier metalen steunen en heeft verschillende zware aardbevingen doorstaan. De zuil van Constantijn is opgebouwd uit vele steenblokken, en waar de derde zuil staat, kronkelden ooit bronzen slangen. Vlakbij ligt de Duitse fontein, een geschenk aan de sultan van keizer Wilhelm II. Daarachter strekt het Sultanahmet-plein zich uit richting de Hagia Sophia.

• Kosten: gratis toegang, het plein is dag en nacht open.

Blauwe moskee

De Blauwe moskee dankt haar naam aan de Iznik-tegels die de muren van binnen bekleden: het zijn er ongeveer twintigduizend. De officiële naam, de Sultanahmet-moskee, eert Ahmed I, onder wie ze in het begin van de 17e eeuw werd gebouwd. Zes minaretten waren destijds bijna een daad van verzet, aangezien de Verboden moskee in Mekka hetzelfde aantal had.

Je mag binnen tussen de gebedsmomenten. De binnenplaats en een deel van de gebedsruimte onder de hoofdboog, die meer dan veertig meter hoog is, zijn open voor toeristen. De muren zijn beschilderd met koransoera's, het licht valt binnen door honderden glas-in-loodramen, en de vloer is bedekt met tapijten met bloemmotieven. Bij de ingang krijgen vrouwen een hoofddoek; korte broeken en blote schouders zijn niet toegestaan.

• Kosten: gratis toegang.

• Het addertje: slechts een deel van de gebedsruimte is open voor toeristen, dus je zult niet het volledige interieur zien.

Hagia Sophia

© Kecags · CC BY-SAFoto: Kecags, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De Hagia Sophia staat recht tegenover de Blauwe moskee en blijft het belangrijkste gebouw van de stad. De kathedraal werd voltooid in de 6e eeuw, na de val van Byzantium omgebouwd tot moskee, onder Atatürk een museum, en sinds 2020 is het weer een functionerende moskee. De statuswijziging heeft noch de mozaïeken noch de fresco's verwijderd, en die zijn juist waar de meeste mensen hier voor komen.

De toegang voor buitenlandse toeristen is betaald, ongeveer 25 EUR (per 09/2026, officieel museumportaal), en gaat via een aparte ingang. De mozaïeken en fresco's binnen werden gered door de Ottomanen: ze pleisterden de schilderingen over, en de kleuren zijn bijna zonder verlies tot ons gekomen. Het beroemdste tafereel toont de Maagd Maria met de keizers Constantijn en Justinianus; zoek het bij de ingang van de hoofdhalle.

• Kosten: ongeveer 25 EUR, controleer de exacte prijs bij Hagia Sophia prijzen en openingstijden.

• Het addertje: toeristen worden niet toegelaten tijdens de gebedsmomenten, dus kom in de ochtend.

Museum van de mozaïeken van het Grote Paleis

Het museum beslaat een deel van het voormalige Grote Paleis van Constantinopel, waarvan bijna niets over is. De vloermozaïeken werden bij toeval gevonden tijdens bouwwerkzaamheden in de jaren 1930, en de vondst bleek enorm: de panelen besloegen een oppervlak groter dan een voetbalveld. Vandaag is het een van de weinige manieren om te zien hoe de vloer van de keizerlijke residentie eruitzag.

© Zafer · CC BY-SAFoto: Zafer, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Tientallen taferelen worden tentoongesteld in twee galerijen op verschillende niveaus: jacht, oogst, kinderspelen, mythologische onderwerpen. Elk tafereel is samengesteld uit terracotta, glas, marmer en kalksteenkubussen ter grootte van een korrel. Vlakbij worden fragmenten van zuilen en portieken getoond die ooit het peristilium van het paleis sierden.

• Kosten: betaalde toegang, zie de prijs bij Istanbul museumtickets.

Ibrahim Pasha-paleis

Suleiman I gaf dit vier verdiepingen tellende stenen huis in de oude Ottomaanse stijl aan zijn grootvizier Ibrahim Pasha als huwelijksgeschenk. Het ligt hemelsbreed minder dan een kilometer van de Topkapi-residentie van de sultan. Van buiten lijkt het gebouw niet op een paleis maar op een kleine vesting met vier binnenplaatsen, en binnen raak je makkelijk de tel van de zalen kwijt.

Vandaag is hier het Museum voor Turkse en Islamitische Kunst gevestigd. De collectie telt tienduizenden stukken, van de Omajjadenperiode tot de laatste Ottomanen: manuscripten, keramische tegels, tapijten, sieraden, kleding van sultans en harembewoners. Trek minstens een uur uit voor het bezoek, anders loop je door de zalen zonder de betekenis ervan tot je te laten doordringen. Heb je weinig tijd, richt je dan op de tapijten en manuscripten; die zijn het sterkst.

• Kosten: betaalde toegang, zie de exacte openingstijden en prijs bij openingstijden van het museum.

Basilica Cisterne

© Ray Swi-hymn from Sijhih-Taipei, Taiwan · CC BY-SAFoto: Ray Swi-hymn from Sijhih-Taipei, Taiwan, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0), Wikimedia Commons

Basilica Cistern is een voormalig waterreservoir van het Grote Paleis, diep verborgen onder de straten. De bouw duurde twee eeuwen: het werk begon onder Constantijn en werd voltooid onder Justinianus. De marmeren zuilen zijn hierheen gebracht uit verschillende tempels, dus hun kapitelen verschillen van elkaar, en dat is zelfs vanaf de looppaden te zien.

De afdaling gaat ongeveer twaalf meter naar beneden via vochtige treden. Beneden wachten je 336 zuilen (stand 09/2026, officieel museumpodium) in gedempt licht, met een dun laagje water op de vloer en de ondersteboven geplaatste hoofden van Medusa in de basementen van twee zuilen. De zuilen staan in twaalf rijen, en de muren zijn tot vier meter dik. Foto's zonder flits komen het beste uit nabij de verste steunpunten, waar minder mensen zijn.

• Kosten: betaalde toegang, avondsessies kosten meer dan overdag (stand 09/2026, tickets Basilica Cistern).

• Het addertje onder het gras: de treden zijn constant vochtig en glad, dus draag schoenen met goed profiel.

Theodosius-cisterne

© Izabela Miszczak · CC BY-SAFoto: Izabela Miszczak, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Op vijf minuten van het Hippodroom ligt het tweede ondergrondse reservoir van Constantinopel, de Theodosius-cisterne. Het werd gebouwd onder Theodosius II in de eerste helft van de 5e eeuw, en het water werd aangevoerd via het aquaduct van Valens. Het verlaten reservoir onder een oud herenhuis werd pas in het begin van de 21e eeuw ontdekt en na een langdurige restauratie opengesteld voor bezoekers.

Het verschilt van de Basilica Cistern door zijn rustige karakter: weinig toeristen, bijna geen rij. De zuilen hier zijn speciaal voor deze plek gemaakt en versterkt met ijzeren banden, en houten looppaden lopen over het dunne laagje water. Tweeëndertig zuilen van ongeveer negen meter hoog dragen de gewelven. Twintig minuten is genoeg voor een bezoek.

• Kosten: betaalde toegang, het ticket is goedkoper dan bij de Basilica Cistern.

• Voor wie: voor wie een cisterne wil zien zonder de drukte en statieven eromheen.

Bayezid-moskee

© User:Darwinek · CC BY-SAFoto: User:Darwinek, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

De Bayezid-moskee werd rond de eeuwwisseling van de 15e naar de 16e eeuw gesticht in opdracht van Bayezid II. Bij de bouw zijn graniet, marmer en porfier gebruikt, en op de binnenplaats groeien nog oude cipressen, waar een marmeren fontein murmelend water geeft. De vorm van het gebouw doet denken aan de Hagia Sophia: de hoofdboog wordt ondersteund door kleinere halve koepels, en de twee minaretten staan ver uit elkaar.

Dit is niet zomaar een moskee maar een heel complex. In de buurt liggen een imaret, een karavanserai, een hammam en een kalligrafiemuseum; achter de moskee strekt zich de Sahaflar-boekenbazaar uit, en Bayezid II zelf ligt begraven in het mausoleum aan de zuidkant. Kom hier langs op weg naar de Grote Bazaar, dan hoef je geen aparte omweg te maken.

• Kosten: gratis toegang, dit is een actieve moskee.

• Locatie: ongeveer tien minuten lopen van de Grote Bazaar volgens de kaart.

Süleymaniye-moskee

© Dosseman · CC BY-SAFoto: Dosseman, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De Süleymaniye staat op een heuvel en is groter dan de Blauwe Moskee. Süleyman I bouwde hem ter herinnering aan de overwinning op Hongarije en vertrouwde het ontwerp toe aan Mimar Sinan, de grootste Ottomaanse architect. De bouw duurde zeven jaar, en vandaag de dag is het een voorbeeld van Ottomaanse architectuur op haar hoogtepunt.

Op de hoeken rijzen vier minaretten op, met tien balkons eraan. Dat is geen decoratie maar een hint: Süleyman was de vierde sultan van Istanbul en de tiende heerser van de dynastie. In de tuin achter de moskee liggen Süleyman en zijn vrouw Hurrem begraven; ook Süleyman II en Ahmed II liggen er, en vlakbij is het graf van Sinan zelf. Het terras bij de moskee biedt het beste gratis uitzicht op de Gouden Hoorn in de stad.

• Kosten: gratis toegang.

• Hoe kom je er: ongeveer vijftien minuten bergop lopen vanaf de Grote Bazaar.

Let op: een diner met uitzicht op de Bosporus en de minaretten rond je makkelijk af bij restaurant Seven Hills. Reserveer vooraf een tafeltje op het terras, en reken erop dat de gemiddelde rekening hier duidelijk hoger is dan het stadsgemiddelde.

Dag 2: Eyüp, de Theodosiaanse muren en Balat

De tweede dag brengt je weg van Sultanahmet, langs de Gouden Hoorn naar het noorden. Hier eindigt het historische schiereiland en beginnen de wijken met het gewone stadsleven. In de ochtend neem je het panorama vanaf de Pierre Loti-heuvel in je op, in de middag wandel je door Balat en in de avond maak je een cruise over de Bosporus.

De Pierre Loti-heuvel

De heuvel boven de Gouden Hoorn is vernoemd naar de Franse schrijver Pierre Loti, die in Istanbul woonde en dol was op deze plek. De hoogte is bescheiden, ongeveer vijftig meter, maar het panorama over de baai en de oude stad is een van de mooiste van de stad. Een kabelbaan brengt je naar de top, en te voet duurt de klim ongeveer een half uur, langs de Eyüp-moskee en een moslimbegraafplaats.

Boven is er een café met een open terras; ga er in de ochtend naartoe voordat de tourgroepen arriveren. Het menu is kort: de belangrijkste eetoptie is gözleme, gevulde platbroden. De koffie en appeltae zijn echter uitstekend, en het is de moeite waard om er een extra uur te blijven hangen. Vanaf het café wandel je in twintig minuten naar de muren van Constantinopel.

• Kosten: het terras is gratis toegankelijk, het café werkt à la carte.

• De addertje onder het gras: het aanbod eten beperkt zich tot gözleme, dus een volledige lunch zit er hier niet in.

De Theodosiaanse muren

De Theodosiaanse muren beschermden Constantinopel meer dan duizend jaar lang. Keizer Theodosius II gaf in de 5e eeuw opdracht tot de bouw, en samen met de grachten en torens doorstonden ze vrijwel elke belegering. De vestingwerken werden in meerdere rijen aangelegd, waardoor vijanden zelfs de eerste poorten nauwelijks konden bereiken, en de ceremoniële Gouden Poort werd afgesloten met een marmeren boog met daarop een standbeeld van de godin van de overwinning.

Aan het einde van de 19e eeuw begonnen de muren te worden afgebroken toen de stad zich erbuiten uitbreidde. De restauratie begon pas in de afgelopen decennia, deels gefinancierd door UNESCO, en vandaag ligt het best bewaarde deel in de wijk Fatih. Wandel tussen de buitenste en binnenste muren: hier zijn bijna geen toeristen, en het uitzicht op de omliggende gebouwen herinnert je eraan hoe oud dit gebied is.

• Kosten: gratis, rond de klok open.

• Hoe kom je er: tram naar Fatih, dan te voet dieper de wijk in.

De Mihrimah Sultan-moskee

De Mihrimah Sultan-moskee werd gebouwd voor de dochter van Süleyman de Prachtlievende, een slimme en rijke prinses die zich met staatszaken bezighield. De architect was opnieuw Mimar Sinan, en deze bescheiden moskee was in slechts vier jaar voltooid. Ze staat een paar honderd meter van de stadsmuren, dus je kunt haar makkelijk bezoeken direct na je wandeling langs de muren.

© Ali Osman Dilekoğlu · CC BY-SAFoto: Ali Osman Dilekoğlu, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De moskee heeft slechts één minaret, wat samenhangt met het persoonlijke verhaal van Mihrimah, die haar moeder en haar echtgenoot verloor. Binnen zijn de muren versierd met mozaïeken, marmer, ivoor en parelmoer, en het licht stroomt naar binnen door talloze boogvensters. Zonder zware constructieve elementen voelt het interieur bijna gewichtloos aan.

• Kosten: gratis toegang, het is een actieve moskee.

• Voor wie: voor wie het werk van Sinan wil zien zonder rijen en tourgroepen.

Chora

Chora begon als de Kerk van Christus de Verlosser in Chora, en vandaag is het een actieve moskee met een van de mooiste collecties Byzantijnse mozaïeken en fresco's. De schilderingen uit de 14e eeuw verbeelden het leven van Christus, de Maagd Maria en de heiligen, en de scènes lezen als een boek. De façade ziet er van buiten bescheiden uit, dus oordeel niet op basis van de muren en ga naar binnen.

Binnen zijn er drie ruimtes: de voorhal, de hoofdzaal en de grafkapel, en in elk valt genoeg te bestuderen. De status van het gebouw is twee keer veranderd: de kerk werd gerestaureerd en als museum geopend, en later weer aan de geloofsgemeenschap teruggegeven. De mozaïeken werden daarbij blootgelegd en bewaard. Bezoek buiten de gebedstijden, zodat niemand je stoort terwijl je de scènes bestudeert, en neem een hoofddoek mee.

• Kosten: de toegang tot het museumsectie is betaald; check de actuele prijs op het Chora-ticket.

Balat en Fener

© Antoloji · CC BY-SAFoto: Antoloji, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Balat en Fener zijn twee aangrenzende buurten aan de oever van de Gouden Hoorn die tourbussen zelden bereiken. Tot het midden van de 20e eeuw was Balat een Joodse wijk, terwijl Fener door Grieken werd bewoond. Er is geen grens tussen de twee: kerken, moskeeën en synagogen staan in dezelfde straten, en dat is het kenmerk bij uitstek van dit gebied.

Mensen komen hier voor de smalle steegjes met kleurrijke huizen die al lang een decor voor foto's zijn geworden. Bekijk tussen de shots door de Kathedraal van de Heilige Georgios met de relieken van Euphemia de Algeprezene, de ijzeren Sint-Stefanuskerk en de ruïnes van het paleis van Blachernae. Loop onderweg binnen bij de ateliers van lokale kunstenaars: de prijzen zijn hier lager dan in het centrum, en de stukken zijn stukken interessanter dan souvenirstalletjes.

• Hoe kom je er: vanaf Eminönü langs de oever, dan de straten omhoog de heuvels in.

• Voor wie: voor wie de stad wil zien zonder tourgroepen en souvenirstalletjes.

Bootcruise over de Bosporus

Een cruise over de Bosporus is de beste manier om je voeten rust te geven na twee dagen wandelen. De Haliç-pier ligt bij de Galatabrug in Eminönü, waar veerboten en zeebussen vertrekken. De prijs hangt af van de route, dus check voor je koopt waar de tocht eindigt en hoe lang die duurt.

De stad ziet er anders uit vanaf het water. Onderweg zie je de Rumeli-vesting, de Ortaköy-moskee, de paleizen Dolmabahçe, Çırağan en Beylerbeyi, de Maagdentoren en de brug over de zeestraat. In de smalle stukken perst de Bosporus zich zo nauw samen dat schepen elkaar bijna lijken te raken. Neem een plek op het open dek: het uitzicht vanuit de cabine is slechter, en het panorama is juist het hele punt.

• Kosten: afhankelijk van de route, tickets worden verkocht bij de pier.

• Voor wie: voor wie genoeg heeft van wandelen en beide oevers in één keer wil zien.

Dag 3: Galata, istiklal en taksim

De derde dag speelt zich af op de noordelijke oever van de Gouden Hoorn, in Beyoglu. Dit is het dichtstbevolkte deel van de stad als het gaat om cafes, winkels en mensen. In de ochtend steek je de Galatabrug over en beklim je de toren, in de middag wandel je over Istiklal en in de avond eindig je op het Taksimplein.

Galatabrug

© Bjørn Christian Tørrissen · CC BY-SAFoto: Bjørn Christian Tørrissen, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

De Galatabrug is een tweelaagse oversteek over de Gouden Hoorn, ongeveer een halve kilometer lang en meer dan veertig meter breed. De eerste houten brug op deze plek verscheen halverwege de 19e eeuw, en bij de laatste reconstructie zijn er tramsporen toegevoegd. Het middelste deel gaat open om grote schepen door te laten.

Op het bovenste niveau lopen voetgangers en staan vissers, die vanaf de ochtend met hun hengel boven het water hangen. Er wordt ook streetfood verkocht: balik ekmek-visbroodjes, geroosterde kastanjes en gevulde mosselen. Het onderste niveau is gereserveerd voor restaurants, van goedkope eettentjes tot dure dinergelegenheden. Steek de brug minstens één keer te voet over, het uitzicht op de stad is het waard.

• Kosten: gratis, eten en restaurants geprijsd per menu.

Galatatoren

© Melih1969 · CC BY-SAFoto: Melih1969, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De Galatatoren staat zeshonderd meter van de brug en is vanaf bijna overal in het centrum te zien. De stenen toren werd hier in 1348 gebouwd door de Genuezen. De toren staat op een heuvel, waardoor hij hoger lijkt dan hij is: zijn hoogte is ongeveer zeventig meter en de muren zijn tot vier meter dik.

Een ticket kost ongeveer 30 EUR voor buitenlandse toeristen (per 09/2026, tickets voor het uitkijkplatform), en het is beter om het online te kopen voor een specifiek tijdslot. Een lift en trappen brengen je naar de top, en vanaf het uitkijkplatform zie je de Gouden Hoorn, Beyoglu en de Bosporus met de Aziatische kant van de stad. Kom bij de opening of net voor sluiting, anders kost de rij je een uur van je tijd.

• Kosten: ongeveer 30 EUR, tickets met tijdslot worden online verkocht voor torens slots.

• De valkuil: de rij bij de ingang is lang in het hoogseizoen, boek je slot vooraf.

Istiklalstraat

© Robot8A · CC BY-SAFoto: Robot8A, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Istiklal strekt zich uit over bijna anderhalve kilometer van de Galatatoren tot het Taksimplein. De naam betekent 'onafhankelijkheid', en de straat is al lang de belangrijkste promenade van de stad. Er rijden geen auto's behalve de historische tram, dus je kunt er zelfs in het weekend comfortabel wandelen.

Winkels, boekhandels, restaurants en nachtclubs flankeren de straat. Onderweg kom je langs de Sint-Antonius van Paduakerk, de Griekse Heilige Drievuldigheidskerk, de Neve Shalom-synagoge en het Galatasaray Lyceum, dat al sinds de 15e eeuw in bedrijf is. Mis Cicek Pasaji niet, een neoklassieke arcade met bloemenwinkels en een glazen koepel, geopend in 1876.

• Kosten: gratis.

• Hoe kom je er: ongeveer honderd meter bergop vanaf de Galatatoren.

Madame Tussauds Museum

© Vano111ru · CC BYFoto: Vano111ru, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0), Wikimedia Commons

Het Istanbul Madame Tussauds is gevestigd in het winkelcentrum Grand Pera, direct aan Istiklal. De tentoonstelling opent met een zaal met Ataturk en andere helden uit de Turkse geschiedenis: sultans Mehmed II en Suleiman, de architect Sinan, de dichter Rumi en de eerste vrouwelijke piloot Sabiha Gokcen. De collectie is klein, maar je herkent de figuren meteen.

Naast nationale figuren zijn er replica's van beroemde wetenschappers, muzikanten, atleten en tekenfilmfiguren. In één zaal wordt uitgelegd hoe wassen beelden worden gemaakt, en daar kun je ook een afdruk van je eigen hand maken. Een uur is genoeg om alles te zien, dus kom langs als het regent of als je de straat beu bent.

• Kosten: betaalde toegang, tickets worden ter plaatse en online verkocht.

• Voor wie: gezinnen met kinderen en wie even wil uitrusten tussen de wandelingen.

Taksimplein

© Belovvv · CC BY-SAFoto: Belovvv, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Taksim is het drukste knooppunt van Istanbul, waar Istiklal en de belangrijkste boulevards van de stad beginnen. De naam komt van het Ottomaanse waterdistributiebouwwerk dat hier in de 18e eeuw stond. In het midden van het plein staat sinds 1928 het Monument van de Republiek, zo hoog als een gebouw van vier verdiepingen.

Vanaf hier kun je makkelijk alle kanten op: de weg naar Dolmabahce en Ortakoy loopt bergafwaarts richting het water. De must-have foto is de rode nostalgische tram die rijdt tussen Taksim en station Tunel. Het wagentje met zijn houten interieur rijdt elke dag en vervoert enkele duizenden mensen, en je kunt het beste instappen bij het eindpunt.

• Kosten: gratis.

• De valkuil: in de avond en in het weekend is het plein erg druk, houd kinderen dicht bij je.

Heilige Drievuldigheidskerk

© alibarisondul · CC BYFoto: alibarisondul, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

De Heilige Drievuldigheidskerk ten zuiden van Taksim is een van de grootste orthodoxe kerken van Istanbul. De parochie opende aan het einde van de 19e eeuw, en op de plek lagen eerder een Griekse begraafplaats en een kleine houten kerk. De architect combineerde neobarok met basiliek-elementen, waardoor het gebouw niet lijkt op andere kerken in de stad.

De facade wordt omlijst door twee hoge klokkentorens, en binnen zijn de plafondfresco's en Griekse iconen de belangrijkste hoogtepunten, waarvan sommige dateren van voor de Ottomaanse verovering. Twaalf koepelvensters symboliseren de apostelen.

• Kosten: gratis toegang, het is een actieve kerk.

• Voor wie: wie het orthodoxe erfgoed buiten de toeristische routes wil zien.

Dag 4: de Aziatische kant en de Bosphoruspaleizen

Dag vier begint met een veerboot: zonder de Aziatische kant is je kennismaking met Istanbul onvolledig. 's Ochtends steek je over naar Kadikoy, 's middags wandel je over de Bagdat Avenue, en op de terugweg zie je de paleizen en een moskee aan de Europese oever.

Bagdat Avenue

© CeeGee · CC BY-SAFoto: CeeGee, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

De Bagdat Avenue begint bij de pier van Kadikoy en loopt parallel aan de Zee van Marmara. Het is een deel van de oude weg die van Byzantium naar de Lycische steden leidde, en de avenue dankt zijn naam aan de overwinning van Murad IV in de oorlog met Perzië. Vandaag is het de belangrijkste winkelstraat van de Aziatische kant.

Er zijn hier niet minder winkels dan op Istiklal, maar het publiek is anders: vooral locals in plaats van toeristen. Op het stuk tussen de straten Kiziltoprak en Suadiye liggen tientallen warenhuizen en boetieks. 's Avonds stromen de restaurants en clubs vol met bewoners, en op feestdagen wordt de avenue een decor voor parades en festivals. Kom hier voor het gewone stadsleven, niet voor monumenten.

• Hoe kom je er: veerboot van Eminonu of Karakoy naar de pier van Kadikoy.

• Voor wie: voor wie de toeristenstraten van de Europese kant zat is.

Station Haydarpasa

© Starliner · CC BY-SAFoto: Starliner, CC BY-SA (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/), Wikimedia Commons

Station Haydarpasa werd in het begin van de 20e eeuw gebouwd naar een ontwerp van Duitse architecten, en het was bedoeld als eindpunt van de spoorlijn Berlijn Bagdad. Het neoklassieke gebouw met barokke klokken en torentjes staat op palen direct aan het water, zodat reizigers makkelijk konden overstappen op de veerboten. Qua vloeroppervlak is het station vergelijkbaar met een groot winkelcentrum.

In 2010 brak hier tijdens een restauratie brand uit, en na de opening van de onderwatertunnel Marmaray werd het station gesloten. Nu wordt beloofd dat verschillende vleugels van het gebouw een museum, een hotel en een winkelcentrum huisvesten. Voorlopig kun je alleen de façade vanaf de kade bekijken: binnen is er geen toegang.

• Kosten: bekijken van buiten is gratis.

• De addertje onder het gras: het gebouw is gesloten, niemand mag naar binnen.

Meisjestoren

© Melih1969 · CC BY-SAFoto: Melih1969, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

De Meisjestoren staat op een piepklein eilandje midden in de Bosphorus, en het exacte bouwjaar is onbekend. Sommige historici dateren de toren op de oorlogen tussen Sparta en Athene, anderen op de regeerperiode van Constantijn, toen hij dienstdeed als wachttorenfort. Een legende over een prinses en een profetie die uitkwam op de dag dat ze meerderjarig werd, is aan de toren verbonden.

Het moderne leven van de toren begon in het begin van de jaren negentig, toen hij werd gerestaureerd en omgebouwd tot cultureel centrum. Vandaag huist er een uitkijkplatform, een restaurant, een bar en een souvenirwinkel. Je komt er alleen over het water: boten vertrekken elke vijftien minuten vanaf de pieren van Salacak en Kabatas.

• Kosten: je hebt een bootticket nodig, restaurant is à la carte.

• Voor wie: voor wie de Bosphorus niet alleen vanaf de oever wil zien.

Dolmabahce

© Sergey A. Demidov · CC BYFoto: Sergey A. Demidov, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0), Wikimedia Commons

Dolmabahce verscheen halverwege de 19e eeuw, toen Abdulmejid I besloot het middeleeuwse Topkapi te vervangen door een meer Europese residentie. De façade strekt zich bijna zeshonderd meter langs de Bosphorusoever uit, en binnen gaan tientallen zalen, honderden kamers, hammams en toiletten schuil. De decoratie kan wedijveren met de beste paleizen van Europa: vergulde plafonds, zuilen, handgemaakte tapijten.

De grootste waarde van het paleis zit in de authentieke interieurs: de ceremoniële zaal, de vertrekken van de sultan, de harem en de keizerlijke trap. Er is ook een collectie schilderijen van Aivazovsky te zien en een enorme kristallen kroonluchter die koningin Victoria aan de sultan schonk. In een van de kamers staat het bed waarin Ataturk in de late jaren dertig van de vorige eeuw stierf.

• Kosten: entree is betaald, tickets op de website van de nationale paleizen.

• Voor wie: voor wie een Ottomaans paleis van binnen wil zien, niet alleen de muren van buiten.

Ortakoy-moskee

© Armenian World · CC BYFoto: Armenian World, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0), Wikimedia Commons

De Ortakoy-moskee, of de Grote Mecidiye-moskee, staat direct bij de Bosphorusbrug en geldt als een van de mooiste van de stad. Hij werd halverwege de 19e eeuw gebouwd op de plek van een tempel die tijdens de opstand van 1730 werd verwoest, maar het nieuwe gebouw had ook te lijden van een aardbeving en een brand. De restauratie werd pas in deze eeuw afgerond.

Van buiten is het een mengeling van neoclassicisme en Ottomaanse barok: twee witte marmeren minaretten met balkons, een lichte koepel en aangrenzende sultanvertrekken met een harem. Binnen zijn de muren bekleed met roze mozaïek, is er Arabische kalligrafie aangebracht, en de gebedsruimte baadt in het licht van grote ramen. 's Avonds wordt de zaal verlicht door een enorme kristallen kroonluchter.

• Kosten: entree is gratis, het is een actieve moskee.

• Hoe kom je er: vanaf Dolmabahce langs de kade, en dan onder de brug door.

Dag 5: Topkapi, Gulhane en de Grote Bazaar

Dag vijf staat in het teken van de kaap Sarayburnu, waar de Ottomaanse heerschappij over de stad begon. Hier staan het Topkapi-paleis, het Gulhane-park en het Archeologisch Museum, en de route eindigt bij de lawaaiige Grote Bazaar. Kom bij openingstijd, want de paleizen kosten bijna een hele dag.

Topkapi

© Jorge Láscar from Australia · CC BYFoto: Jorge Láscar from Australia, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/2.0), Wikimedia Commons

De bouw van Topkapi begon halverwege de 15e eeuw in opdracht van Mehmed de Veroveraar, direct na de inname van de stad. Bijna vierhonderd jaar diende het paleis als residentie van de Ottomaanse sultans, en in het begin van de 20e eeuw werd het omgevormd tot museum. De naam betekent 'kanonnenpoort', en het complex zelf, met vier enorme binnenplaatsen, is qua omvang te vergelijken met een klein stadje.

In de zalen zie je gouden tronen, kleding met edelstenen, de Topkapi-dolk en de beroemde Lepelaarsdiamant. Een aparte schat vormen de relieken van de Profeet: een banier, een haar uit zijn baard en een fragment van een tand. Trek minstens twee uur uit voor alleen al een snelle blik op het complex, en de harem met zijn driehonderd kamers, ziekenhuis en baden kost nog eens een uur.

• Kosten: een combiticket voor het paleis en de harem kost ongeveer 55 EUR (per 09/2026, tickets voor paleis en harem).

• Let op: het paleis is op dinsdag gesloten, plan je dag van tevoren.

Gulhane-park

© Another Believer · CC BY-SAFoto: Another Believer, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Het Gulhane-park grenst aan Topkapi, en de naam betekent 'huis van rozen'. Onder de Ottomanen maakte het deel uit van de sultans tuinen, waar niemand behalve de heersende familie mocht komen. Het park werd in 1912 opengesteld voor het publiek en is sindsdien de rustigste plek in het lawaaiige Sultanahmet.

Hier vind je het Parade-paviljoen, het Museum voor Islamitische Wetenschap en Technologie en de Gotische Zuil, die meer dan anderhalfduizend jaar oud is. In het voorjaar wordt het park de belangrijkste locatie van het tulpenfestival: bloembedden veranderen in levende panelen, en het stadsfeest begint precies hier. De toegang is gratis.

• Kosten: de toegang is gratis.

• Voor wie: voor wie wil uitrusten tussen twee musea en op een bankje wil eten.

Archeologisch Museum

© Osama Shukir Muhammed Amin FRCP(Glasg) · CC BY-SAFoto: Osama Shukir Muhammed Amin FRCP(Glasg), CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Het Archeologisch Museum van Istanbul werd opgericht aan het einde van de 19e eeuw, toen bij opgravingen in Sidon, Libanon, de sarcofaag van Alexander de Grote werd gevonden. De collectie groeide uit tot honderdduizenden stukken en beslaat drie gebouwen naast het Gulhane-park. Het is een van de grootste musea van zijn soort ter wereld.

In de zalen liggen vondsten uit het oude Griekenland, Egypte, Anatolië, Mesopotamië en Babylon: graven, beelden, bas-reliëfs, munten, wapens en zuilfragmenten. De sterkste indruk maken de fragmenten van de Babylonische Ishtar-poort met afbeeldingen van mythische wezens en de Lycische sarcofagen. Trek minstens drie uur uit voor het bezoek, anders haast je je langs de helft van de collectie.

• Kosten: de toegang is betaald, check de prijs en openingstijden op de ingang van het Archeologisch Museum.

• Voor wie: voor wie naar Istanbul is gekomen voor de geschiedenis, niet alleen voor de moskeeën.

Grote Bazaar

© qwesy qwesy · CC BYFoto: qwesy qwesy, CC BY (https://creativecommons.org/licenses/by/3.0), Wikimedia Commons

De Grote Bazaar is een overdekte markt die meerdere stadswijken beslaat, met duizenden winkels. Mark Twain noemde het in de 19e eeuw al een bijenkorf van duizend kleine winkeltjes, en sindsdien is er weinig veranderd. De bazaar gaat terug tot halverwege de 15e eeuw, toen Mehmed II opdracht gaf de eerste overdekte paviljoens voor de handel te bouwen.

Binnen lopen tientallen straten door het complex, langs moskeeën, een hammam, een school en cafés. De waren zijn per rij gegroepeerd: keramiek in het ene gebied, tapijten in het andere, dan textiel, specerijen en zoetigheden. De prijzen zijn hier op toeristen gericht, dus onderhandel rustig en loop weg als de korting je niet bevalt.

• Kosten: de toegang is gratis, afdingen is gepast.

• Voor wie: voor wie op één plek cadeaus wil kopen.

Hoe kom je van het vliegveld naar het centrum

Istanbul ontvangt vluchten via twee luchthavens. Sabiha Gökçen Airport (SAW) bedient Europese lowcostmaatschappijen, terwijl de Nieuwe Luchthaven (IST) de meerderheid van de toeristen verwerkt. De nieuwe terminal ligt ongeveer veertig kilometer van Sultanahmet, dus check precies waar jouw vlucht aankomt.

HavaIst-bussen brengen je naar het centrum. Zoek de borden Otobüs/Servis/Araç en neem de route naar Sultanahmet of Taksim: de rit duurt vijftig minuten tot anderhalf uur, afhankelijk van het verkeer. Je kunt betalen met een bankkaart of met een Istanbulkart, die in gele automaten bij de haltes wordt verkocht.

Een hoteltransfer brengt je er in vijfenveertig minuten, en taxi's rijden dag en nacht bij de uitgangen. Boek een auto vooraf via apps van vervoerders en ga niet in zee met onofficiële chauffeurs bij de uitgang van de terminal. In het centrum heb je geen auto nodig: de tram, metro en veerboot dekken de hele route in dit artikel.

boek een transfer op Kiwitaxi

Route door Istanbul op de kaart

Alle punten van de vijf dagen staan op één kaart. Open hem op je telefoon en ga in je eigen tempo: de route is makkelijk in delen op te splitsen als je moe wordt of het weer omslaat.

⁉️🤔 Veelgestelde vragen

Hoeveel geld heb je nodig voor vijf dagen Istanbul?

Budget 60 tot 100 € per dag per persoon, exclusief het hotel. Voor actuele ticketprijzen, zie museum ticketprijzen. Eén Istanbulkart is genoeg voor het vervoer.

Waar koop je een Istanbulkart en hoe gebruik je die?

De kaart wordt verkocht in gele automaten bij haltes en in de metro, en daar kun je hem ook opwaarderen. Eén kaart werkt voor meerdere personen; je moet hem elke keer dat je instapt scannen. Zonder de kaart kost een los ticket meer, en een anonieme kaart geeft je geen overstapkorting.

Op welke dagen zijn musea gesloten?

Sommige musea zijn op maandag gesloten; de sluitingsdag van Topkapı staat in de beschrijving van het paleis. Hagia Sophia is elke dag open, maar tijdens gebedstijden is de toegang gesloten. Controleer voor je reis de openingstijden op museumschema's, want de schema's veranderen per seizoen.

Is vijf dagen genoeg voor Istanbul?

Het is genoeg voor de belangrijkste bezienswaardigheden als je elke dag aan één wijk wijdt. Als je de Prinseneilanden, Beşiktaş of het Istanbul Modern museum wilt toevoegen, plan dan een week. De route hierboven kan worden ingekort tot drie dagen door de Aziatische kant en de Grote Bazaar te schrappen.

Is de Museum Pass de aankoop waard?

Wanneer de pas loont, wordt uitgelegd in het budgetgedeelte hierboven. Vergelijk prijzen op Museum Pass prijzen voordat je koopt.

Kort samengevat: wat je moet boeken

Als je Istanbul voor het eerst bezoekt, bespaart een uitvalsbasis in Sultanahmet je elke dag een uur lopen: vind een hotel in Sultanahmet op Trip.com. Als je weinig tijd hebt en niet in de rij wilt staan, boek dan tours en tickets op GetYourGuide: met een gids kun je Hagia Sophia en Topkapı in één dag doen. Boek je luchthaventransfer vooraf, en koop een Istanbulkart zodra je er bent.