Hoe de Golden Gate Bridge werd gebouwd en wat het kost om over te steken

De Golden Gate Bridge overspant de zeestraat bij de ingang van de baai van San Francisco. Je ziet hem vanaf de oceaan, vanaf de heuvels van de stad en vanuit de lucht. Het is een van de meest herkenbare bouwwerken ter wereld, en toeristen komen hem van heinde en verre bekijken vanuit heel Californië.

Voor je reis moet je drie dingen weten: of er tol wordt geheven, waar je je auto kunt parkeren en waar het mooiste uitzicht is. De tol voor een personenauto is iets meer dan 10 dollar (per 09/2026, officiële website), en voetgangers steken gratis over.

Advertentie: dit artikel bevat affiliate links, wij ontvangen een commissie als je via hen boekt, zonder extra kosten voor jou.

Golden Gate Bridge: essentiële info voor toeristen

💡 In het kort:

• Ga te voet of pak de fiets: voor hen is de oversteek gratis, en de trottoirs zijn overdag open.
• Met de auto betaal je alleen in zuidelijke richting, richting de stad, en alleen pinbetaling.
• Kom vroeg in de ochtend of tegen de avond: overdag is de brug vaak in mist gehuld, en het trottoir raakt vol.
• Tol en openingstijden: 09/2026, gecontroleerd op de officiële website van de brug.

De brug verbindt San Francisco met Marin County en heeft zes rijstroken en twee trottoirs. Tot 1964 was de hoofdoverspanning de langste hangbrugoverspanning ter wereld. Vandaag de dag is er in Amerika alleen de Verrazzano-Narrows Bridge in New York die hem op dit punt overtreft.

De faam van de brug kwam niet alleen door zijn schaal. De oranje kleur van het bouwwerk werd gekozen door architect Irving Morrow, zodat hij zou afsteken tegen de grijze mist en het water. Je herkent deze tint al van verre, zelfs bij het naderen van de stad.

Automobilisten krijgen geen ticket: de rekening komt later op basis van het kenteken.

Hoe de brug werd gebouwd

Het idee om de zeestraat met een brug te overspannen ontstond lang voordat de bouw begon. Er waren meer tegenstanders dan voorstanders, en de belangrijkste pleitbezorger van het project was ingenieur Joseph Strauss.

© Bogdan Oporowski · CC BY-SAFoto: Bogdan Oporowski, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

Strauss' eerste voorstel voorzag in een brug op pijlers, en de stadsautoriteiten verwierpen het. Toen werd Leon Moisseiff, de ontwerper van de Manhattan Bridge in New York, erbij gehaald. Hij stelde een hangbrugontwerp voor, dat de basis werd.

Charles Ellis was verantwoordelijk voor de berekeningen, en Irving Morrow leidde het architectonische ontwerp. Het was Morrow die aandrong op de oranje verf die het visitekaartje van de brug werd.

Onder de critici bevond zich het leger. Generaals van de Amerikaanse marine vreesden dat de brug schepen naar de Stille Oceaan zou belemmeren en een gemakkelijk doelwit voor sabotage zou worden. Vóór de bouw staken veerboten de zeestraat over, en spoorwegmaatschappijen die hun monopolie verloren, maakten ook bezwaar.

De grootste uitdaging was de Grote Depressie. Om het werk gaande te houden, gaven de Amerikaanse autoriteiten obligaties uit en werd de brug deels met dat geld gebouwd.

De bouw van de brug duurde vier jaar, van 1933 tot 1937. Honderdduizenden mensen woonden de opening bij op 27 mei 1937. De volgende dag begonnen auto's over de brug te rijden, en iedereen kan vandaag nog steeds over het trottoir lopen.

De metalen reus in cijfers

Het bouwwerk is ontworpen voor harde wind en constante belasting. De totale lengte van de brug met opritten is 2.737 m, het hangende deel strekt zich uit over 1.966 m, en de hoofdoverspanning tussen de torens is 1.280 m. De doorvaarthoogte boven het water is 67 m, en de torenhoogte is 227 m.

De brug dankt zijn sterkte niet aan massiviteit maar aan het werk van de kabels. Zij dragen de volledige last en laten de overspanning lichtjes meebewegen in de wind. Daarom kun je bij storm merken dat het dek lichtjes zwaait.

Oversteken, tol en parkeren

De brug is slechts in één richting tolplichtig. Wanneer je San Francisco vanuit het noorden binnenkomt, betaal je; in de tegenovergestelde richting is de oversteek gratis. Contant geld wordt niet geaccepteerd op de brug; de betaling wordt verwerkt op basis van het kenteken.

Huur een auto waarbij de tolbetaling al is geregeld, anders komt de rekening later met een toeslag van het verhuurbedrijf.

Voetgangers en fietsers betalen niets, en dit is de gemakkelijkste manier om de brug van dichtbij te zien. Je hoeft alleen maar naar de zuidelijke ingang te gaan en het trottoir op te stappen.

Parkeren kan aan beide zijden. Bij de zuidelijke ingang is het betaald en ruimer; bij de noordelijke ingang zijn er minder plekken. In het weekend raken de parkeerplaatsen vroeg in de ochtend vol, dus plan je aankomst vooraf.

Wat je verder in de buurt kunt zien

De brug zelf kun je vanaf tientallen plekken fotograferen. Drie uitzichtpunten aan de noordkant, in de Marin Headlands, bieden verschillende uitzichten, en elk is het waard om er een uur voor uit te trekken. De vierde stop, een paviljoen met tentoonstellingen, bevindt zich bij de zuidelijke ingang.

Battery Spencer met uitzicht van bovenaf

Battery Spencer ligt hoog boven het water en wordt beschouwd als het beste uitzichtpunt voor de brug. De batterij werd al in 1897 gebouwd om de haven te verdedigen (per 09/2026, National Park Service). Vanaf het uitzichtpunt boven de klif zie je de overspanning richting de stad lopen, met mist die boven het water hangt.

© Christoph Strässler · CC BY-SAFoto: Christoph Strässler, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0), Wikimedia Commons

Het Transamerica Pyramid-perspectief

Door het eucalyptusbosje bij het noordelijke ankerpunt van de brug is een populaire foto te zien. De spits van de wolkenkrabber Transamerica Pyramid rijst precies op in de opening tussen het ankerpunt en de overspanning. Deze compositie wordt geschoten vanaf één bocht in de weg in de Marin Headlands, en het beste licht is hier vroeg in de ochtend.

© Lightandtruth · CC BY-SAFoto: Lightandtruth, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Hawk Hill en het panorama van de zeestraat

Vanaf de top van Hawk Hill gaat een panorama open over de zeestraat, Point Bonita met zijn vuurtoren, en de Stille Oceaan. Fotografen zijn dol op deze plek: vanaf hier is de hele brug zichtbaar samen met de stad op de achtergrond. De klim volgt de kronkelende Conzelman Road.

© Daniel L. Lu (user:dllu) Camera location 37° 49′ 39.52″ N, 122° 29′ 56.17″ W View this and other nearby images on: OpenS · CC BY-SAFoto: Daniel L. Lu (user:dllu) Camera location 37° 49′ 39.52″ N, 122° 29′ 56.17″ W View this and other nearby images on: OpenS, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0), Wikimedia Commons

Paviljoen met brugtentoonstelling

Bij de zuidelijke ingang is een paviljoen met technische tentoonstellingen geopend. Er staat een verkleind model van het ankerpunt en een stuk van de hoofdkabel van bijna een meter dik. In de kabel zitten duizenden dunne draden, en die houden het hele bouwwerk overeind.

© Pi.1415926535 · CC BY-SAFoto: Pi.1415926535, CC BY-SA (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0), Wikimedia Commons

Zonder auto of fiets is het moeilijk om bij de noordelijke uitzichtpunten te komen. Het openbaar vervoer gaat alleen naar de zuidelijke ingang, dus veel mensen huren een fiets in de stad en rijden over de brug naar het noorden.

Golden Gate Bridge op de kaart

Hieronder is de brug op de kaart gemarkeerd. Hij ligt op US Route 101 tussen San Francisco en Marin County, dus het is handig om hem als herkenningspunt te gebruiken bij het plannen van je route.

⁉️🤔 Veelgestelde vragen

Kun je over de brug lopen?

Ja, de trottoirs zijn gratis en overdag open; alleen automobilisten betalen. Houd er rekening mee dat het op de brug altijd waait en er meestal kouder is dan in de stad, dus neem een jas met capuchon mee. Een volledige oversteek in één richting duurt ongeveer een uur.

Hoeveel kost het om de brug over te steken?

Voor een personenauto met twee assen is het $10,25 met FasTrak, $10,50 met eenmalige betaling, en $11,25 per factuur (per 09/2026, website van de brug). Je betaalt alleen wanneer je richting San Francisco rijdt; in de tegenovergestelde richting is de oversteek gratis.

Wanneer kun je het beste gaan om de mist te vermijden?

De beste momenten zijn 's ochtends vóór 10:00 en 's avonds na 18:00, wanneer de mist ofwel nog niet is opgetrokken of al is verdwenen. In de zomer is de brug extra vaak in mist gehuld; in de herfst zijn er meer heldere dagen. In de winter zijn er minder toeristen, maar is er vaker regen.

Is er parkeergelegenheid bij de brug?

Ja, er zijn parkeerplaatsen aan beide zijden; parkeren bij de zuidelijke ingang is betaald. De zuidelijke ingang heeft meer plekken; de noordelijke ingang, bij Battery Spencer, heeft er slechts ongeveer een dozijn. In het weekend raken ze vroeg in de ochtend vol, dus kom vroeg of op een doordeweekse dag.

Hoe kom je bij de brug zonder auto?

Vanuit het centrum van San Francisco rijden stadsbussen naar de zuidelijke ingang, en sommige routes stoppen direct bij de brug. De tweede optie is een fiets: een apart pad leidt over de brug. Vervoer van en naar de luchthaven kun je het beste vooraf boeken.

In het kort: wat je moet boeken

• Als je één dag in de stad hebt: loop naar de zuidelijke ingang en stap het trottoir op.
• Als je voor foto's komt: zorg dat je bij zonsopgang ter plaatse bent en fotografeer vanaf Battery Spencer.
• Als je met kinderen bent: kies de zuidelijke ingang, waar een vlak gebied is en meer parkeergelegenheid.
• Als je met de auto gaat: huur een auto waarbij de tolbetaling is inbegrepen, anders komt de rekening later met een toeslag.

Rondleidingen over de brug en door de Marin Headlands kun je het beste vooraf boeken; in het weekend zijn de plekken snel vol: bekijk tours op GetYourGuide