🍜 Wat je moet proberen in Japan: 11 gerechten van ramen tot kaiseki

De Japanse keuken lijkt ingewikkeld tot je de logica erachter ziet. Het menu in Tokio is langer dan het lijkt, en de helft van de namen zegt niets. Hieronder staan elf gerechten die je echt moet proberen, en de volgorde waarin dat handig is.

Rijst is al meer dan tweeduizend jaar de basis van de Japanse tafel, terwijl vlees pas aan het einde van de negentiende eeuw in het dagelijkse dieet kwam (Japan-Guide). Dat is de belangrijkste regel van deze keuken: vis, rijst, noedels en groenten bepalen de dagelijkse maaltijden, terwijl vlees vaker een reden is om te vieren. Een week in Japan is prima te doen met ramen, sushi en onigiri uit de supermarkt. Maar één avond met een hotpot blijft je nog lang bij.

Hieronder bekijken we wat je in een ramenwinkel moet bestellen, hoe sukiyaki verschilt van shabu-shabu, en of Kobe-vlees het geld waard is. De geografie is simpel: Tokio, Kyoto, Hiroshima, Kanazawa, Nara en de meren aan de voet van de berg Fuji.

Advertentie: dit artikel bevat affiliate links, wij ontvangen een commissie als je via deze links boekt, zonder extra kosten voor jou.

Hoe de Japanse keuken werkt

💡 In het kort:

Begin met ramen en okonomiyaki: dit is de goedkoopste kennismaking met de Japanse keuken.
Neem één hotpot voor twee: sukiyaki en shabu-shabu eet je rustig.
Reserveer één avond voor kaiseki of Kobe-vlees, als je budget het toelaat.
Samenstelling en classificatie van gerechten: 09/2026, gecontroleerd aan de hand van een gastronomische recensie en het toerismeportaal van Japan.

De Japanse keuken is gebouwd op eenvoudige ingrediënten: rijst, vis, noedels, groenten en soja. Koks gebruiken bijna nooit sterke kruiden, zodat je het product zelf proeft. Seizoensgebondenheid is hier belangrijker dan het menu, en de kwaliteit van het ingrediënt belangrijker dan de saus. Hieronder staan elf gerechten op een rij.

1. Ramen

In Japan is ramen tarwenoedels in een hete bouillon. Het gerecht kwam uit China en werd het goedkoopste fastfood van het land: je vindt deze tenten op elke hoek en in metrostations.

In Tokio en Kyoto hebben de grote treinstations hele ramenstegen waar de winkels naast elkaar liggen. Alleen al in Tokio zijn er enkele duizenden van dit soort plekken, en een maaltijd kost er maar een paar minuten. Elke regio kookt anders, dus dezelfde ramen in Osaka en Sapporo is een ander gerecht.

Type bouillon	Basis	Smaak
Shoyu	sojasaus	helder, zoutig
Miso	gefermenteerde sojabonen	vol, met een lichte zoetheid
Shio	zout en visbouillon	licht en delicaat
Tonkotsu	varkensbotten	dik en vet

Je bestelt bij een automaat bij de ingang: kies het gerecht, betaal, krijg een ticket en geef dat af aan de counter. Een paar minuten later staat er een stomende kom voor je met noedels, varkensvlees, taugé, lente-ui, nori en een ei. Luid slurpen is hier normaal, het helpt de noedels sneller afkoelen. Praten aan de counter is niet de gewoonte: je eet en maakt je plek vrij.

Het addertje: tonkotsu-bouillon wordt getrokken op varkensbotten, dus hij is dik en vet. Als dat te zwaar voor je is, kies dan shio of shoyu.

2. Hoto

Hoto wordt gekookt in de prefectuur Yamanashi, aan de voet van de berg Fuji en de meren Kawaguchiko, Saiko, Motosu en Shoji. De noedels worden gekneed als deeg voor dumplings, dus ze zijn duidelijk dikker dan udon en soba. Lang sudderen in misobouillon met pompoen, zoete aardappel en andere groenten maakt het gerecht stevig en vullend.

Avondstraat op Chuo-dori in de Tokiose wijk Nihonbashi

Hoto wordt geserveerd in een gietijzeren pot die de warmte tot de laatste lepel vasthoudt. Vroeger was dit boerenkost: simpel om te maken, en na een dag op het land warmde een hete maaltijd je beter dan wat dan ook. Vandaag is het gerecht nog steeds traditioneel voor deze streek en wordt het in veel restaurants rond de meren geserveerd.

Waar te proberen: Hoto Fudo in Kawaguchiko.
Voor wie: voor een koude dag na een wandeling langs het meer.

3. Okonomiyaki

Hiroshima geldt als het centrum van okonomiyaki, de Japanse 'pizza' van de hete plaat. De naam betekent ongeveer 'grill wat je lekker vindt'. Het beslag wordt gemaakt van kool, bloem, water, ei, yam en dashi, en verandert op de plaat in een dikke pannenkoek.

Dan komen er noedels, spek, zeevruchten, champignons en lente-ui bij. Bovenop gaat dikke okonomiyaki-saus en katsuobushi, dunne schaafsel van gerookte vis die door de hitte beweegt. Japanse mayonaise of een pittige saus kan er naar wens bij.

In Hiroshima staat een gebouw dat Okonomimura heet: meerdere verdiepingen, elk met tientallen kleine eettentjes. Er passen ongeveer tien mensen aan de counter, je zit rond de plaat en kijkt hoe de kok het gerecht in lagen opbouwt en met een spatel omdraait. Je eet direct van de plaat terwijl het heet is. Zulke plekken vind je door de hele stad, dus je vindt wel een plekje zonder in de rij te staan.

Okonomiyaki op een hete bakplaat met saus

Hoe te eten: je bestelt aan de counter, niet via een ober met een menu.
Het addertje: de saus is zoet en dik, daar moet je even aan wennen.

4. Shabu-shabu

Shabu-shabu wordt wel Japanse fondue genoemd: dunne plakjes vlees en groenten worden in kokende bouillon gedoopt en er een paar seconden in gehouden. De naam herhaalt het geluid dat het vlees maakt als het in het water gaat. Je kookt zelf, dus je bepaalt je eigen tempo.

Gekookte stukjes worden in ponzu-saus of sesamsaus gedoopt en met rijst gegeten (volgens een culinair naslagwerk). Het vlees gaat maar een paar seconden door de bouillon, dus de kwaliteit van het stuk is meteen duidelijk. Bestel rundvlees, niet het goedkoopste vlees: het prijsverschil is klein, maar het smaakverschil enorm.

Er zijn twee soorten opstellingen. Bij de ene deel je de pot met je tafelgenoot; bij de andere heeft elke gast een eigen pot die in het tafelblad is ingebouwd. In Kyoto is Moritaya bij het station een goede plek voor zo'n diner: makkelijk te combineren met een treinoverstap.

Dun gesneden rundvlees en groenten bij een hotpot

Het vlees gaart in de bouillon in enkele seconden, dus het wordt al gesneden en gekoeld aan tafel geserveerd. Groenten, paddenstoelen en tofu gaan eerst in de pot, want die geven de bouillon zijn smaak.

Voor wie: voor een rustig diner met z'n tweeën.

5. Sukiyaki

Sukiyaki wordt in dezelfde hotpot gemaakt, maar hier is de bouillon zoet en op sojasaus gebaseerd. Dun gesneden rundvlees, groenten en tofu gaan erin, en vaak worden udonnoedels toegevoegd in plaats van rijst. Voor het eten doop je elk stuk in een geklopt rauw ei: het hete vlees stolt het ei, en de smaak wordt zachter (zoals beschreven in Japanse gerechten).

Vroeger werd het alleen met rundvlees gemaakt, maar nu bieden veel plekken ook varkensvlees of vis aan, en die zijn duidelijk goedkoper. We raden de rundvleesversie aan: dat is degene die laat zien waarom het gerecht in Japan zo geliefd is. Als je nog niet toe bent aan een rauw ei, vraag dan of het apart geserveerd wordt en niet erdoor gemengd.

In Nara moet je zoeken naar Washokuya Happoh: gasten zitten in kleine privéruimtes, je roept de ober met een bel, en gerechten worden geserveerd via een luikje in de papieren deur. Het zorgt voor een heel rustig diner waarbij niemand je stoort.

Sukiyaki met rundvlees, tofu en groenten

Het addertje onder het gras: de laatste stap met het rauwe ei schrikt veel eerste bezoekers af.

6. Sushi

Sushi is buiten Japan beter bekend dan welk ander gerecht in dit artikel ook. In het land zelf is het eenvoudiger dan in Europa: rijst met azijn, verse vis en soms een reep nori. Er zit geen krokant beslag of roomkaas in, en dat is maar goed ook.

De kwaliteit hangt af van de nabijheid van de zee en de vaardigheid van de chef, die elk stuk met de hand vormt. De formats verschillen: een lopende band in een warenhuis, een klein zaakje met een handvol stoelen, een counter direct voor de keuken. Als er een plek aan de counter vrij is, neem die dan: je kunt de chef de vis zien snijden en de nigiri zien samenstellen.

In Kanazawa raden we voor verse sushi Kourin Sushi aan. Aan de counter helpen ze je kiezen en laten ze zien wat er in het seizoen is, ook als je geen Japans spreekt. De chef om zijn aanbeveling vragen is makkelijker dan een lange menukaart lezen.

De valkuil: bij populaire zaken sta je langer in de rij dan dat je zit te eten. Kom er wanneer ze opengaan.

7. Kobe beef

Kobe beef komt van boerderijen in de prefectuur Hyogo: het vlees is afkomstig van Tajima-runderen die uit de regio Kobe stammen. Je herkent een stuk aan de fijne marmering, het vet is langs de spiervezels verdeeld, waardoor het vlees in je mond smelt. Mensen praten vaak over bier en dagelijkse massages voor het vee, maar de meeste boerderijen doen dat niet echt.

Rauw gemarmerd Kobe-rundvlees op een houten plank

Het mesten duurt het langst: een os doet er bijna drie keer zo lang over als gewoon rundvlees om de juiste conditie te bereiken. Op gecertificeerde boerderijen worden geen antibiotica en groeihormonen gebruikt, waardoor de dieren kleiner zijn en de vleesopbrengst lager is. Daar komt de prijs vandaan, die in honderden euro's per kilo wordt gerekend.

Echte Kobe beef wordt verkocht met een certificaat van de Kobe Beef association; zonder dat zegt het bord op de deur niets. In Kyoto ga je voor dit soort diner naar Premium Pound Sanjo Kiyamachi: tenderloin en steak worden op een teppan recht voor je bereid en geserveerd met gebakken knoflook, sojasaus en wasabi. Reserveer vooraf een tafel, er zijn weinig plaatsen.

De valkuil: de prijs. Eén diner hier kost evenveel als meerdere dagen ramen eten.

8. Kaiseki

Kaiseki wordt de haute cuisine van Japan genoemd. Het begon als een licht hapje bij de theeceremonie, en vandaag is het de duurste tak van de Japanse gastronomie, waar de kwaliteit van het product boven alles gaat.

Het menu bestaat uit veel gangen die in volgorde worden geserveerd: Sakizuke (voorgerecht), Hassun (tweede of derde set), Futamono (gerecht met deksel), Takiawase (groenten met vis of vlees), Mukōzuke (sashimi), Yakimono (gegrilde vis), Tome-wan (miso- of groentesoep) en Mizumono (dessert, meestal fruit). Elke chef heeft zijn eigen stijl, maar dit kader blijft bijna altijd behouden. De opleiding van zo'n chef duurt jaren.

In Kyoto zitten de meeste kaiseki-restaurants, en je moet ze vooraf reserveren: goede zaken zijn weken van tevoren volgeboekt. Een bekend adres, Kamikura, is in Kyoto actief. Als je budget krap is, kijk dan naar lunchmenu's: overdag kost hetzelfde niveau merkbaar minder.

Kaiseki: een assortiment verfijnde Japanse gerechten

Voor wie: voor wie de Japanse smaak zonder compromis wil begrijpen.

9. Mochi

Mochi wordt gemaakt van kleefrijst: die wordt gestoomd en daarna lang in houten vaten gestampt tot de massa dicht en rekbaar wordt. Het werk is zwaar, dus vandaag wordt mochi vaak in fabrieken gemaakt. Er zit geen gluten in.

De kant-en-klare massa wordt tot balletjes gevormd en gegeten met zoete of hartige vullingen. De aardbeienversie zal bijna iedereen bevallen, terwijl de zoete anko-bonenpasta niet elke Europeaan ligt. Kauw langzaam: de plakkerige massa heeft al ongelukken veroorzaakt, en de pers bericht daar regelmatig over.

Mochi kun je in het hele land kopen. Populaire zaken hebben speciale counters waar de balletjes per stuk worden verkocht, zodat je in één bezoek meerdere soorten kunt proberen.

De valkuil: zoete bonenpasta is een verworven smaak, het is moeilijk te voorspellen of je hem lekker vindt.

10. Tonkatsu

Tonkatsu wordt gemaakt van een varkensschnitzel in panko-paneer, gefrituurd tot hij krokant is. Het gerecht lijkt op een Weense schnitzel, alleen is het paneer hier grover. Het wordt geserveerd met gesneden kool, en op lunchmenu's vaak over rijst als katsudon of met curry. In Tokio vind je zo'n zaak bij elk groot station.

Gesneden gepaneerde varkenshaas tonkatsu op een rooster

11. Yakitori

Yakitori zijn kipspiesen op bamboestokjes, gegrild boven houtskool en op smaak gebracht met zout of tare-saus. Bijna de hele kip wordt gebruikt: borst, dij, vel en orgaanvlees. Op markten en straatkraampjes is het de snelste snack. Pak meteen een paar spiesen terwijl ze heet zijn: er zitten bijna geen kruiden in, dus de pure vleessmaak komt goed door.

Yakitori-kipspiesen met lente-ui op rijst

Wat eten in Japan kost

De goedkoopste manier van eten is bijna hetzelfde als in Europa: de supermarkt en de 24-uurs gemakszaak bij het station. Bento, kant-en-klare lunchboxen, liggen in elke supermarkt: rijst, vis of tofu en een paar kleine porties. Deze sets zijn handig om mee te nemen op reis tussen steden: trein, bento en het uitzicht uit het raam. Onigiri worden op dezelfde plekken dag en nacht verkocht: een rijstbal met vis, groenten, ei of tofu gewikkeld in een vel nori (volgens de gids voor Japans eten).

Voor warm eten zijn de goedkoopste opties te vinden in de ondergrondse gangen van treinstations en bij metrostations. Ramen-zaken, currytentjes en noedelcounters zitten daar naast elkaar, en de lunch duurt ongeveer een kwartier.

Fruit is een aparte kostenpost. Door importbeperkingen en de lokale traditie om perfect fruit cadeau te doen, kost een appel in de supermarkt evenveel als een volledige maaltijd. Aan de andere kant is het moeilijk om je te vergissen in de prijs: bij de ingang van het restaurant staat een plastic model van het gerecht, en je krijgt precies hetzelfde op je bord.

Als je in één keer veel wilt uitproberen en niet zelf restaurants wilt uitkiezen, bekijk dan foodtours in Japan op GetYourGuide.

⁉️🤔 Veelgestelde vragen

Hoeveel geld per dag gaat er in Japan naar eten?

Een exact bedrag is moeilijk te geven, het hangt af van de stad en je gewoontes. Een goedkope dag bestaat uit onigiri met koffie als ontbijt, ramen of bento als lunch, en diner bij een tentje bij het station. Maar één avond hotpot of kaiseki kan net zoveel kosten als een hele week op die manier eten.

Moet je in Japan restaurants vooraf reserveren?

Bij populaire plekken wel, zeker waar weinig tafels zijn: Premium Pound in Kyoto, Kamikura, en kaiseki-restaurants bij treinstations. Reserveringen worden meestal weken van tevoren gemaakt, soms via je hotel. Ramen, yakitori en okonomiyaki vragen geen reservering: je komt binnen, wacht op je beurt en eet snel.

Wat moet je proberen als je geen rauwe vis eet?

De opties zijn ruim: tonkatsu, yakitori, sukiyaki, shabu-shabu, hōtō en okonomiyaki zijn allemaal volledig gaar. Ga in een sushirestaurant voor gebakken en gegaarde gerechten, zoals paling of tamago-omelet. Kobe beef wordt ook gegrild, er staat niets rauws op die kaart.

Waar in Japan is het eten het interessantst?

Verschillende steden staan bekend om verschillende gerechten. Hiroshima is sterk in okonomiyaki, Kyoto in kaiseki en hotpots, Kanazawa in verse sushi, Nara in beef bij oude zaken. En hōtō is het proberen waard bij de meren aan de voet van de berg Fuji.

Kort samengevat: wat je het beste kunt boeken

Als je budget krap is: ga voor ramen, okonomiyaki en bento uit de supermarkt.
Als je één avond in een restaurant wilt: reserveer een tafel voor sukiyaki of shabu-shabu.
Als je reist voor de ervaring: plan kaiseki in Kyoto of een Kobe beef-diner.
Als je bij de Fuji-meren bent: zoek hōtō in Kawaguchiko.

Al het andere kun je ter plekke regelen, en bijna overal volstaat een korte rij in plaats van een reservering. En als je het niet zelf wilt plannen, boek dan een paar dagen van tevoren een foodtour op GetYourGuide, ook als je al onderweg bent.

Japanse keuken: 11 gerechten die je moet proberen