Car Iwan IV nakazał wybudować niezwykłą świątynię, aby uwielbić zwycięstwo swoich wojsk w walce z Chanatem Kazańskim. Miejsce na kościół wybrano w samym centrum miasta. Istnieje kilka hipotez na temat tego, kto nadzorował prace budowlane i stworzył plan katedry św. Bazylego.
Historia budowy
W księgach z XVII wieku. wspomina się słynnego mistrza kamieniarstwa Iwana Barmy i psowskiego architekta Postnika Jakowlewa. Według popularnej legendy, po zakończeniu budowy zostali pozbawieni wzroku na rozkaz władcy. W tak barbarzyński sposób król rzekomo zabezpieczył prawa autorskie do niepowtarzalnego wyglądu budynku.
Inna wersja głosi, że nad świątynią pracował nieznany włoski architekt, któremu udało się wcielić w budowę cechy stylu bizantyjskiego i zachodnioeuropejskiego.
W XVII wieku ukończona zostaje kaplica ku czci Wasilija Nagogoja, nad kruchtą budowany jest kościół pw. Marii Teodozjusza, nad schodami budowane są szopy, od góry galerię chroni dach, pojawia się dwupiętrowa dzwonnica.
W XVIII wieku po rozbiórce drewnianych kościołów na Placu Czerwonym ich trony zostają przeniesione w obrębie katedry i zmieniona część nazw.
Znaczenie katedry w ZSRR
Po rewolucji 1917 roku działalność religijna w świątyni została zakazana. Budynek został zamieniony na muzeum. Konsekwentnie prowadzono w nim prace konserwatorskie.
W wieku 30 pomnik Minina i Pożarskiego został przeniesiony na mury katedry. Według jednego z planów ulepszeń miasta miał on wyburzyć kościół w celu poszerzenia terytorium Placu Czerwonego. Świątyni udało się jednak obronić.
W połowie XX wieku na ścianie odnaleziono napis wskazujący dokładną datę zakończenia budowy – 12 lipca 1561 r.
Katedra w latach 1991-2014
Świątynia od dawna uważana jest za rodzaj „wizytówki” Rosji, jednego z symboli wiary prawosławnej. Na początku lat 90. wrócił do Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej. W kaplicy św. Bazylego zaczęto odprawiać regularne nabożeństwa.
Jako wybitny zabytek starożytnej rosyjskiej architektury budynek został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Prace konserwatorskie prowadzone na terenie kompleksu umożliwiły odtworzenie i aktualizację malowniczych fresków na ścianach i elewacji.
Katedra wstawiennicza została nominowana z Rosji w konkursie „Siedem cudów świata”. Wielokrotnie był zwycięzcą międzynarodowych i krajowych mistrzostw:
Świątynia jest symbolem śmiałości Iwana Groźnego
Car Iwan IV wszedł do historii Rosji jako pan, który położył podwaliny pod ekspansję państwa. Zorganizował i przeprowadził szereg operacji wojskowych, które wzmocniły granice księstwa moskiewskiego i przekształciły je w jedną integralną potęgę. Ekspansja terytoriów nastąpiła w wyniku aneksji chanatów Wołgi. Ukoronowaniem interwencji politycznej było zdobycie Kazania, który przez wiele dziesięcioleci sprzeciwiał się Moskwie.
To znaczące wydarzenie miało miejsce dzień po celebracji wstawiennictwa Najświętszej Bogurodzicy, 2 października 1552 r.
Budowa katedry miała z jednej strony utrwalać pamięć o zwycięstwie, az drugiej symbolizować zjednoczenie terytoriów pod auspicjami Rosji.
W ten sposób wcieliła się w życie idea Iwana III, że państwo moskiewskie miało przejąć władzę od Bizancjum i stać się Trzecim Rzymem.
pochodzenie nazwy
Katedra została wzniesiona na cześć święta wstawiennictwa Najświętszej Bogurodzicy. W tym dniu wspomina się wydarzenie, które miało miejsce podczas oblężenia Konstantynopola. Matka Boża wysłuchała modlitw mieszczan i okryła miasto swoim welonem, chroniąc w ten sposób przed wrogami.
Ponieważ miejsce dla cerkwi znajdowało się przy fosie Alevizov, która otaczała Kreml, pełna nazwa katedry wstawiennictwa Najświętszej Bogurodzicy na fosie.
Po wybudowaniu kaplicy św. Bazylego Błogosławionego jej nazwa została przeniesiona na cały kompleks.
kompozycja architektoniczna
Układ budynku charakteryzują 3 cechy:
Na potrzeby budowy świątyni na miejscu fosy utworzono sztuczne wzgórze. To wyjaśnia niemożliwość. Wyjątkowość budowli polega na tym, że cały zespół świątynny został wzniesiony na jednej podstawie. Zgodnie z planem budowniczych nawy boczne łączyła wspólna galeria.
Kaplice poświęcone są świętom i pamięci świętych, których dni zbiegły się z datami zwycięskich bitew kampanii kazańskiej:
Cegła została wykorzystana jako materiał budowlany. Dolna część została wykonana z białego kamienia. Aby wzmocnić budynek, mur został dodatkowo usztywniony metalowymi klamrami.
Kompleks ma niewielki rozmiar:
Wnętrza
Katedra wyróżnia się dekoracyjnym wyglądem, polichromią ornamentów i malowideł ściennych, umiejętnym łączeniem różnych elementów architektonicznych.
Kompleks stoi na jednej piwnicy, zastępując fundamenty. Sklepienia wewnątrz budynków wsparte są na filarach. Do wentylacji stosuje się wąskie szczelinowe otwory w ścianach – kanały powietrzne. Światło naturalne wpada przez bęben świetlny pod kopułą kościoła.
Dekorację kaplic wyróżnia połączenie koloru i sposobu malowania. Freski pomalowano farbami olejnymi. Świątynia posiada ogromną kolekcję (ponad 400) ikon (16-19 wieków). Większość z nich została stworzona przez malarzy nowogrodzkich i moskiewskich.
Kaplica św. Bazyli Błogosławiony
Basil Nagoy lub Błogosławiony zasłynął za życia ze swoich pobożnych czynów. Jego przepowiednie często się sprawdzały, więc nawet król słuchał słów świętego głupca. Po śmierci starszego Iwan Groźny nakazał pochować ciało na cmentarzu pod murami Kremla, w fosie.
Później wzniesiono obok niego katedrę wstawienniczą. Car Fiodor Iwanowicz nakazał wznieść kaplicę nad grobem świętego męża. Otrzymał imię św. Bazylego Błogosławionego. Relikwie świętego głupca zostały umieszczone w sanktuarium i przeniesione do katedry.
Kaplica ma kształt sześcianu, który wieńczy niewielka kopuła. Wnętrze zdobią obrazy olejne. Zachował się od początku ubiegłego wieku (1905):
Ściany nawy są warunkowo podzielone na część górną i dolną:
Podłoga budynku pokryta jest płytami odlewanymi z żeliwa w Kasli.
W kaplicy znajduje się ikonostas o nietypowym kształcie. Skompresowana objętość pomieszczenia nie pozwalała na umieszczenie ikon wzdłuż jednej ściany. Dlatego zgodnie z planem architekta A. Pavlinowa część obrazów została przeniesiona na ściany boczne. Ten rodzaj ikonostasu nazwano „ze zwrotami akcji”. Zasadnicza część ikon została namalowana przez artystów na czele z O. Chirikovem pod koniec XIX wieku.
Ściana południowa ozdobiona jest ogromną ikoną Matki Boskiej Włodzimierskiej, wykonaną na metalowej podstawie. Przedstawia Matkę Bożą otoczoną moskiewskimi świętymi.
Grób Wasilija Nagogoja jest oznaczony łukiem. Jego sanktuarium z relikwiami zniknęło na początku XVII wieku. Pozostała tylko okładka. Wyszyły go rzemieślniczki z otoczenia Iriny Godunowej.
Od 1929 do 1991 r. nawa była zamknięta. Nabożeństwa zostały wznowione w 1997 roku.
Ile kopuł
Ponieważ katedra jest kompleksem świątynnym, ma 10 kopuł. Każda kopuła jest zwieńczona odpowiednimi ołtarzami umieszczonymi po przeciwnych stronach centralnego kościoła wstawienniczego. Dziesiąta kopuła wznosi się nad dzwonnicą.
Głowy wszystkich kościołów mają kształt cebuli. Wyróżniają się różnorodnością wzorów i kolorów. Kościół wstawienniczy ma szczyt w kształcie namiotu z małą kopułą.
Co ciekawe, łączna liczba kopuł zmniejszyła się 2,5-krotnie w porównaniu do oryginału. Początkowo katedrę ozdobiono 25 kopułami. Centralna oznaczała Pana, a jego otoczenie – 24 starszych siedzących po bokach tronu.
Muzeum
Po zaprzestaniu kultu, decyzją władz sowieckich, budowa świątyni z początku lat 20-tych. zaczął być wykorzystywany jako muzeum historyczno-architektoniczne. Otwiera się w nim ekspozycja, powstają fundusze i rozpoczynają się prace badawcze.
Od 1928 roku muzeum stało się oddziałem Państwowego Muzeum Historycznego. Jego działalność wystawiennicza miała orientację antyreligijną. Równolegle z pracami części ekspozycyjnej prowadzone są w budynku zakrojone na szeroką skalę prace konserwatorskie.
Muzeum przestało działać w latach 1941-1947. W różnych latach w lokalu prezentowano kolekcje tematyczne poświęcone budownictwu i architekturze XVI wieku, bibliografii XVI-XX wieku oraz podbojom Iwana Groźnego.
Kościół wstawienniczy jest jedną z głównych atrakcji turystycznych stolicy. Od 1991 roku wraz z muzeum wznowiono w nim działalność religijną.
Główne kolekcje:
W 2014 roku zwiedzającym została zaprezentowana stała wystawa „Skarby katedry wstawienniczej”. W dolnej części budynku turyści zapoznają się z historią świątyni. W górnej części publiczność ogląda starożytne wnętrza z elementami malarstwa i rzeźby mistrzów dawnej sztuki rosyjskiej.
Godziny pracy
Godziny otwarcia zmieniają się w ciągu roku i zależą od pory roku. A także warunki pogodowe. Gdy temperatura spada poniżej -15C°, kompleks świątynny pozostaje zamknięty.
| Harmonogram | 1.06-24.08 | 25.08-3.09 | 1,05-31,05 i 4,09-7,11 | 8.11-30.04 |
| Czas pracy | 10-19 godzin | 10-16 godzin | 11-18 godzin | 11-17 godzin |
| Dzień wolny | Środa | Środa | Nie | Nie |
Dzień sanitarny odbywa się co miesiąc w pierwszą środę.
Jak się tam dostać
Katedra wznosi się w bliskim sąsiedztwie murów Kremla i nabrzeża rzeki Moskwy. Jej oficjalny adres: Plac Czerwony, 2.
Do świątyni można dostać się transportem naziemnym i podziemnym.
Autobusem:
Trolejbusami nr 16, 45, 63 (całodobowo) do przystanku. Plac Słowiański.