Przejdź do treści
Izmailovo i Kołomienskoje: dlaczego usunęliśmy te przewodniki

Izmailovo i Kołomienskoje: dlaczego usunęliśmy te przewodniki

Tu leżały trzy przewodniki: po wyspie w Izmajłowie na wschodzie Moskwy, po Kremlu Izmajłowskim i po pałacu w Kołomienskoje. Wszystkie trzy zostały usunięte we wszystkich wersjach językowych serwisu.

Łączyła je jedna obietnica, wyniesiona do podtytułów i pierwszych akapitów: tutaj można zobaczyć prawdziwą starą Rosję. W miejscu tej obietnicy stoi rekonstrukcja zrobiona dla zwiedzającego, a nasze teksty prawie o tym nie mówiły. Zdjęliśmy je nie dlatego, że nie podobają nam się rekonstrukcje, ale dlatego że podmiana historii na dekorację przestała być niewinnym tematem.

💡 Szybki przegląd:

  • które trzy przewodniki usunięto i co obiecywały czytelnikowi
  • dlaczego nie podajemy ani dat budowy, ani ocen tych obiektów
  • co dzieje się w Rosji z organizacjami, które zajmowały się pamięcią historyczną
  • które miasta Europy Środkowej zostały w naszych żywych rozdziałach
  • Aktualność: 09/2026

Dlaczego usunęliśmy te materiały

Wszystkie trzy materiały działały jak zwykłe informatory turystyczne: jak dojechać, co zobaczyć, ile kosztuje wstęp. Nasi czytelnicy trafiali do nich z zapytaniami o terem, drewniany pałac i jarmark z pamiątkami, i dostawali dokładnie to, czego szukali.

Pełnoskalowa inwazja Rosji na Ukrainę zaczęła się 24 lutego 2022 roku, a po tej dacie nadal publikowaliśmy zaproszenia, żeby w weekend pojechać do dekoracji starej Rosji. Wszystkie trzy teksty zostały zdjęte, a pod starymi adresami stoi przekierowanie tutaj.

Warto wyjaśnić, dlaczego nie zostawiliśmy tych materiałów w archiwum z adnotacją na górze. Strona archiwalna pozostaje w indeksie i nadal odpowiada na to samo zapytanie w wyszukiwarce, czyli działa dokładnie tak, jak działała wcześniej, tylko z zastrzeżeniem drobnym drukiem. Czytelnik, który przyszedł z zapytaniem o drewniany pałac, dostałby informator o drewnianym pałacu. Dlatego zamiast archiwum stoi przekierowanie do wyjaśnienia, i ta sama zasada obowiązuje we wszystkich tekstach tego działu bez wyjątków.

Powiedzmy od razu też o tym, czego w tym tekście celowo nie ma. Nie podajemy ani roku budowy tych obiektów, ani ocen ich jakości architektonicznej, ani rozważań o tym, jak dokładnie odtwarzają utracone oryginały. Sprawdzonego źródła pierwotnego na takie twierdzenia nie mamy, a bez źródła liczb i ocen nie publikujemy: ta zasada obowiązuje we wszystkich tekstach działu, a tutaj jest szczególnie na miejscu, bo chodzi właśnie o rzetelność twierdzeń historycznych.

Ramy finansowe są takie same jak w całym dziale i są skromniejsze, niż zwykle się sądzi. Udział dochodów z ropy i gazu w rosyjskim budżecie spadł do około 22 procent, a udział dochodów pozaropowych i pozagazowych, do których wchodzą podatki sektora usług, wzrósł do około 78 (Ośrodek Studiów Wschodnich OSW, 09.12.2025). Zatem wydatki gościa osiadają w tej części budżetu, której waga dla państwa jest dziś wyższa niż przed wojną.

Pamięć, o której nie pisały nasze teksty

Główny wątek nie jest tu architektoniczny. Podczas gdy kompleks turystyczny sprzedawał zwiedzającemu obraz starego kraju, organizacje, które zajmowały się jego prawdziwą historią, zostały zlikwidowane.

„Memoriał" został założony w 1987 roku, a wśród jego inicjatorów był laureat Pokojowej Nagrody Nobla z 1975 roku Andriej Sacharow. W 2016 roku władze ogłosiły organizację agentem zagranicznym, w 2021 roku Sąd Najwyższy Rosji postanowił ją zlikwidować, a w 2022 roku, już po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji, władze ogłosiły ją nielegalną i zajęły siedzibę przymusowo rozwiązanego organizacji (Komitet Noblowski, nota o laureacie Pokojowej Nagrody Nobla 2022). Samą nagrodę „Memoriał" otrzymał w 2022 roku razem z ukraińskim Centrum Wolności Obywatelskich i białoruskim obrońcą praw człowieka Alesiem Bialackim (Komitet Noblowski). W 2026 roku rosyjski sąd uznał „Memoriał" za organizację ekstremistyczną, faktycznie kryminalizując jego działalność; Komitet Noblowski tę decyzję potępił (Al Jazeera, 08.04.2026).

To nie pojedynczy przypadek, lecz obowiązujący system. Ustawa o organizacjach niepożądanych obowiązuje od 2015 roku i pozwala zakazywać organizacji zagranicznych oraz ich materiałów (EUAA). Według stanu na kwiecień 2026 roku za niepożądane uznano ponad 340 organizacji, a w rejestrze agentów zagranicznych znajduje się ponad 1 173 podmiotów i osób (Human Rights Watch, World Report 2026). Na podstawie artykułu 284.1 rosyjskiego kodeksu karnego wydano co najmniej 37 wyroków skazujących (EUAA).

W kwietniu 2026 roku eksperci ONZ oświadczyli, że strategia jawnego nadużywania prawa antyterrorystycznego i antyekstremistycznego do niszczenia rosyjskiego społeczeństwa obywatelskiego musi się skończyć (Biuro Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka, 09.04.2026).

Między tymi dwoma rzędami faktów istnieje bezpośredni związek i formułujemy go jako ocenę, a nie jako dowiedzione twierdzenie. Państwo, które zachęca do wygodnej dekoracji przeszłości, a jednocześnie niszczy organizacje zajmujące się jej niewygodną częścią, rozporządza historią wybiórczo. Tekst turystyczny z natury swojego gatunku milczy o tym, dlatego takiego tekstu już nie publikujemy.

Co to oznacza dla czytelnika z UE i USA

Punkt

Stan 09/2026

Źródło

Usługi związane z turystyką w Rosji

Zakazane artykułem 5n(2) rozporządzenia 833/2014 w brzmieniu rozporządzenia 2025/2033

EUR-Lex

Okres przejściowy

Zakończył się 01.01.2026

Skadden, 11.2025

Zalecenie MSZ Niemiec

„Vor Reisen in die Russische Föderation wird gewarnt"

Auswärtiges Amt

Rejestry „niepożądanych" i „zagranicznych agentów"

Ponad 340 organizacji i ponad 1 173 podmiotów oraz osób na 04.2026

Human Rights Watch

Stanowisko ekspertów ONZ

Nadużywanie prawa antyekstremistycznego do niszczenia społeczeństwa obywatelskiego musi się skończyć

Biuro Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka, 09.04.2026

Rozporządzenie Rady (UE) 2025/2033 z 23 października 2025 roku zastąpiło punkt 2 artykułu 5n rozporządzenia 833/2014 bezpośrednim zakazem świadczenia usług bezpośrednio związanych z działalnością turystyczną w Rosji, wraz z reklamą takich usług (EUR-Lex; Skadden, 11.2025). Dla nas oznacza to, że pytanie „publikować czy nie" prawnie w ogóle nie istnieje.

Dokąd można pojechać zamiast tego

Zapytanie dotyczyło drewnianego budownictwa, jarmarku z rzemieślnikami i starego miasta, po którym można chodzić cały dzień. Odpowiadają na to żywe działy serwisu: Polska z Krakowem, Czechy, Węgry i Niemcy. Dla czytelnika, który szukał właśnie drewnianej architektury i skansenów etnograficznych, najbliższe są polskie i czeskie skanseny, a dla straganów z pamiątkami i rynków rzemieślniczych stare miasta Krakowa i Pragi.

Ogólne wyjaśnienie decyzji redakcji dotyczącej całego działu zebrano w hubie kategorii. Sąsiedni tekst: stanowisko wobec Kremla i zespołu w murach.

Nasze stanowisko

Uważamy, że turystyczna rekonstrukcja sama w sobie nie jest kwestią moralności: odtworzone kwartały i pałace są w całej Europie i o nich piszemy. Naszym zdaniem różnica polega na tym, co obok robi państwo. Kiedy organizacje, które zajmowały się dokumentowaniem pamięci, zostają zlikwidowane i uznane za ekstremistyczne, zaproszenie do obejrzenia wygodnej wersji przeszłości przestaje być neutralnym zaproszeniem.

Piszemy o państwie i jego polityce, a nie o ludziach według paszportu. W Rosji są tacy, którzy sprzeciwili się wojnie i dostali za to wyrok. Nasza decyzja, by nie publikować przewodników po Rosji, dotyczy pieniędzy, sankcji i bezpieczeństwa czytelnika, a nie narodowości.

Data publikacji: 3 września 2026 roku. Data ostatniej aktualizacji: 3 września 2026 roku.

⁉️🤔 Częste pytania

Dlaczego nie piszecie, kiedy te obiekty zostały zbudowane?

Bo nie mamy zweryfikowanego źródła pierwotnego na takie daty. Zasada tej rubryki jest prosta: każda liczba musi opierać się na dokumencie albo na źródle w tym samym akapicie, a bez źródła liczb nie publikujemy. W tekście, który właśnie mówi o precyzji twierdzeń historycznych, złamanie tej zasady byłoby dziwne.

Czy rekonstrukcja to coś złego?

Tego nie twierdzimy i wprost przestrzegamy przed czymś przeciwnym. Nie chodzi o gatunek budowli, ale o to, co dzieje się obok: organizacje, które zajmowały się dokumentowaniem historii, zostały zlikwidowane, a jedną z nich uznano za ekstremistyczną. O tym nasze wcześniejsze teksty milczały.

Co ma z tym wspólnego Memoriał, jeśli mowa o kompleksie pamiątkowym?

To, że oba wątki dotyczą tego samego: kto i jak rozporządza przeszłością. Nie stawiamy ich na równi i przytaczamy fakty o likwidacji oraz uznaniu za organizację ekstremistyczną ściśle według źródeł, a związek między nimi oznaczamy jako naszą ocenę.

Usunęliście też tekst o wyspie ze stawem?

Tak, wszystkie trzy materiały. Były zrobione tak samo, jako informatory dla zwiedzających, i decyzja dotyczy właśnie tej funkcji.

Przywrócicie te przewodniki?

Nie składamy obietnic z datami. Decyzja zostanie zrewidowana wtedy, gdy zmienią się jej przesłanki wymienione w bloku źródeł.

Krótko

Trzy przewodniki po Izmajłowie i Kołomienskoje zostały usunięte w całości. Główny wniosek jest inny: gościowi sprzedaje się wygodną wersję przeszłości, a organizacje, które pracowały z prawdziwą historią, zostały zlikwidowane i zdelegalizowane. Miasta Europy Środkowej ze starymi kwartałami i skansenami, o których wciąż piszemy, wymieniliśmy powyżej.

Jak możesz pomóc

Nie zbieramy pieniędzy i nic nie dostajemy od linków poniżej. To oficjalne strony organizacji, które pracują ze skutkami wojny:

Źródła

Data weryfikacji linków: 03.09.2026.