10 najlepszych muzeów w Tule – lista, zdjęcie, opis, ceny 2021, mapa
Tula to miasto broni, literackiej i gastronomicznej chwały Rosji. Samowary i pierniki, rusznikarze, wykwalifikowani rzemieślnicy zdolni do podkucia nawet pcheł, słynne dynastie kupieckie, pierwsi rosyjscy przemysłowcy – to miasto robotników, w którym wszystko jest prawdziwe i niezawodne. Muzea i zabytki Tula przechowują oryginalną historię tej ziemi i jej bohaterów.
Muzeum „Piernik Tula”
Otwarte w dni robocze od 10.00 do 17.00, np. 10.00–16.00. Jeden z głównych symboli miasta Tuła – drukowany piernik – znany jest na całym świecie od czasów starożytnych. Wzmianki o piernikach Tula znajdują się w źródłach historycznych od XVII wieku. Jednak Muzeum Piernika Tula pojawiło się tutaj dopiero w 1996 roku. Mieści się w dawnych oficynach należących do rodziny Lyalinów słynnych rusznikarzy Tula.
Opowiada historię swojej ojczyzny… w pierniku. Wszystko, najważniejsze wydarzenia, tradycje, życie zwykłych ludzi – wszystko znajduje odzwierciedlenie w sztuce piekarzy Tula, którzy starannie pielęgnują tradycje swoich przodków. Przepis na piernik znany jest od 1685 roku i do tej pory według niego robione są wszystkie pierniki – od najmniejszych po te gigantyczne.
Zostaną Państwo pokazane unikatowe pierniczki, opowiedziane o rytuałach i świętach związanych z tym ulubionym wśród ludzi przysmakiem, a także pokazana zostanie technologia ich wytwarzania. Po zwiedzaniu goście częstowani są herbatą z piernikami. Jest sklep, w którym można kupić tę pyszną świeżą pamiątkę. Teren jest niewielki, więc na zwiedzanie trzeba się zapisywać wcześniej – 2-3 tygodnie wcześniej. Wycieczki odbywają się tylko do godziny 16.00, czas trwania to 1 godzina.
Nekropolia Demidowów
Stara szlachecka rodzina Demidowa wychwalała nie tylko ziemię Tula. Przedstawicielami tej dynastii byli przemysłowcy, dowódcy wojskowi, mecenasi sztuki. W samym centrum Tuły w 1996 roku otwarto muzeum tej znakomitej rodziny. Jego centrum stanowił kościół Nikolo-Zaretskaya, zbudowany w XVII wieku, wzniesiony na koszt i na sugestię Akinfieja Demidowa.
Jest to jeden z głównych zabytków miasta i jest połączeniem baroku z motywami staroruskiej architektury, typowymi dla cerkwi Włodzimierza-Suzdala. Wewnątrz kościoła znajduje się rodzinny grobowiec rodziny Demidow. Jest to jedyna zachowana w naszym kraju wewnątrzświątynna nekropolia dynastyczna.
W pobliżu świątyni stoi pomnik Nikity Demidowa. Otwarcie zbiegło się w czasie z 340. rocznicą urodzin tego rusznikarza i faktycznego założyciela przemysłu metalurgicznego naszego kraju. W małym muzeum, które znajduje się na terenie dawnej osady rusznikarzy Tula, z którego wyszli Demidowie, prezentowane są próbki broni z tamtych czasów, sprzęty domowe i rzadkie wizerunki członków słynnej rodziny.
Grobowiec jest otwarty dla zwiedzających tylko w ciepłym sezonie – od 1 maja do 1 listopada, codziennie z wyjątkiem poniedziałków. We wtorek, środę i niedzielę można go zwiedzać od 10:00 do 13:00, a w środy, piątki i soboty – do 20:00.
Kreml Tulski
To jedna z najsłynniejszych fortyfikacji w Rosji, obok Moskwy, Nowogrodu i Kazania. Został wzniesiony na początku XVI wieku dekretem Wasilija III. Najpierw postawili drewnianą fortecę, a później potężne ceglane mury. Kreml obejmuje 9 wież, z których 4 to wieże podróżne.
W tamtych latach twierdza miała ogromne znaczenie obronne dla południowych granic Rosji, naprawdę stała się nie do zdobycia – przez cały czas swojego istnienia nigdy nie została zajęta przez wroga. Dla zwykłych mieszczan Kreml był nie tylko budowlą obronną, ale i domem, na terenie twierdzy znajdowały się prywatne dziedzińce, kościoły, pasaże handlowe, a nawet pierwsza ulica miejska.
Po reformach Piotrowych i przyłączeniu lewobrzeżnej Ukrainy do Rosji Kreml przestał pełnić swoje funkcje fortyfikacyjne. Jednak nadal pozostawał ulubionym miejscem nie tylko mieszczan, ale także władz. Na terenie Kremla budowane są unikalne katedry – Objawienie Pańskie i Święte Wniebowzięcie, słynące z imponujących malowideł ściennych z XVIII wieku. W XIX wieku zbudowano tu kamienne rzędy handlowe. Teraz na Kremlu są muzea. Muzeum Broni znajduje się w Katedrze Objawienia Pańskiego.
Zawiera historię rosyjskich zdolności wojskowych i wyczynów pracy rzemieślników z Tula wielu pokoleń. A Muzeum Sztuki Ludowej i Dekoracyjnej i Stosowanej ma wszystko, co składało się na zwykłe życie mieszczan z przeszłości i gloryfikowało ten region – zabawkę Filimonovo, koronki Belyov, próbki naczyń porcelanowych, znaleziska z wykopalisk archeologicznych, które miały tu miejsce.
Wizyta jest bezpłatna dla życzeń związanych z kamieniami milowymi. Aby zobaczyć wieże i ekspozycje, należy kupić bilety w pobliskim Muzeum Samowarów. Kreml jest czynny codziennie z wyjątkiem poniedziałków: od wtorku do piątku w godzinach 10-20, a w sobotę i niedzielę do 18.
Muzeum broni
Muzeum Broni przy Oktiabrskiej 2 (w „Hełmie”) i na Kremlu jest otwarte we wtorki, środy i niedziele. od 10:00 do 18:00 w czwartek, piątek i sobotę dzień roboczy zostaje przedłużony do 20:00 Dzień wolny – poniedziałek, ostatni wtorek miesiąca – dzień sanitarny. Jeden z najstarszych w naszym kraju. Jej historia sięga 1724 roku, kiedy to dekretem Piotra Wielkiego zaczęto zbierać najlepsze egzemplarze armat Tula.
Wkrótce zbiór ten stał się podstawą Izby Broni Rzadkiej i Wzorowej, a pod koniec XIX wieku wybudowano dla niej specjalny budynek. W 1924 roku został otwarty dla wszystkich. W czasie wojny muzeum przetrwało ewakuację. Ekspozycja rozrosła się i nie zmieściła się na terenie fabryki broni. Wtedy postanowiono przenieść muzeum na teren nieczynnej katedry Objawienia Pańskiego na Kremlu. Znajduje się tam do dziś.
W 2012 roku w samym centrum miasta wybudowano duży budynek z kopułą w kształcie heroicznego hełmu-sziszaku. Teraz są próbki nie tylko starożytnej broni wykonanej przez słynnych mistrzów Tula, ale także broni wojskowej naszych czasów, w tym broni automatycznej, a także broni zimnej, rzucanej, sportowej i myśliwskiej.
Posiada najbogatszą kolekcję monet, dokumentów historycznych, obrazów i publikacji drukowanych poświęconych tej tematyce. W kilku salach stałej ekspozycji aktywnie korzystają z multimedialnych narzędzi demonstracyjnych. Osobna sala poświęcona jest broni, która była używana podczas I wojny światowej i Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Znajduje się tam platforma z ekspozycją dużego sprzętu wojskowego.
Muzeum Samowar
Innym, wręcz przysłowiowym symbolem miasta jest samowar Tula. Gościnna gościnność i ceremonie herbaciane Tuli znane są od czasów starożytnych. Od 1990 roku otwarto muzeum poświęcone samowarom. Mieści się w starym budynku niedaleko Kremla. Tutaj opowiedzą o historii powstania produkcji samowarów, o pierwszych wytwórcach samowarów – Lisicynach i najlepszych „dynastiach samowarów” – Batashevach, Fominach, Shemarinach.
Zbierane są tutaj najciekawsze okazy – od najmniejszego po gigantycznego samowara, „samowarów dziecięcych” wykonanych dla rodziny Mikołaja II. Jest sklep z pamiątkami i samowarami. Harmonogram pracy jest tradycyjny: poniedziałek jest dniem wolnym od pracy. W pozostałe dni czynne od godz. 10:00, we wtorki, środy i niedziele do godz. 18:00 oraz w czwartki, piątki i soboty do godz. Dzień sanitarny organizowany jest w każdą ostatnią środę.
Dom-Muzeum Veresaev
W jedynym zachowanym dworze w mieście otwarto muzeum rosyjskiego pisarza Puszkinisty W. W. Wiersajewa (Smidowicza). Otwarte codziennie z wyjątkiem poniedziałków od 10 rano. We wtorek, środę i niedzielę czynna jest o godzinie 18, aw czwartek, piątek i sobotę do godziny 20. Jest otwarta w domu rodzinnym pisarza. Tutaj mieszkał od urodzenia do wstąpienia na Uniwersytet w Petersburgu.
Jego dalsze życie i twórczość związane były z Moskwą. Rodzina Śmidowiczów była bardzo znana w mieście.
Ojciec pisarza stał u początków założenia szpitala miejskiego, on sam pracował jako lekarz i był inicjatorem powołania komisji sanitarnej w Tuli, a jego matka otworzyła tu pierwsze przedszkole. Znajdował się właśnie tutaj, w domu Śmidowiczów.
Ekspozycja opowiada o życiu rosyjskiej inteligencji, o dzieciństwie pisarza. Gromadzone są tu przedmioty gospodarstwa domowego rodziny, rekonstruowane jest wnętrze salonu, biblioteki i gabinetu pisarza w Moskwie, prezentowanych jest wiele oryginalnych dokumentów, fotografii, autografów pisarza. Często odbywają się spotkania z pisarzami, postaciami literackimi, utworami muzycznymi i literackimi. Wokół domu odrestaurowano dawny sad osiedlowy, zasadzono aleję brzozową, odtworzono atmosferę posiadłości z dzieciństwa W. Wieresajewa.
Muzeum Motocykli w Tula „Moto-Auto-Art”
Założycielem i właścicielem, jego głównym opiekunem jest Leonid Zyakin. Zaczął montować motocykle produkowane w Zakładzie Budowy Maszyn Tula, w tym unikatowe, zabytkowe, jeszcze w latach 80. ubiegłego wieku. Stopniowo udostępniano coraz więcej wyposażenia, aw 2008 roku właściciel zarejestrował prywatną kolekcję jako muzeum pojazdów samochodowych. Ale oficjalnie został otwarty dopiero w 2014 roku, choć na długo wcześniej stał się znany ludziom, a miłośnicy sprzętu motoryzacyjnego regularnie przyjeżdżali do Leonida Pawłowicza we wsi Kharino.
W kolekcji znajdują się rzadkie okazy nie tylko fabryki Tula, ale także innych producentów, w tym jeden z pierwszych radzieckich motocykli. Cały sprzęt jest odrestaurowywany i naprawiany właśnie tutaj, w bazie naprawczo-restauracyjnej muzeum. Sam Leonid Pawłowicz prowadzi wycieczki, pokazuje unikalne modele i opowiada swoim gościom ich historię.
Regionalne Muzeum Sztuki w Tule
Oficjalnie działa od 1919 roku. Jednak jego główny fundusz został zebrany w XIX wieku, kiedy powstał Starożytny Magazyn, później przemianowany na Izbę Starożytności. Zaraz po rewolucji komisja gromadzenia skarbów sztuki upaństwowiła dzieła sztuki pochodzące z domów i majątków szlacheckich.
Te wartości, wraz z funduszem Izby Starożytności, stały się podstawą otwartego Muzeum Sztuki. W czasie wojny dzięki ewakuacji wszystkich kosztowności na Syberię ocalono unikatową kolekcję Tułańskiego Muzeum Sztuki. W 1945 roku wrócili do domu.
Istnieją trzy wystawy stałe: sztuka rosyjska, zachodnioeuropejska i współczesna.
Sztuka krajowa jest reprezentowana przez twórczość artystów od XVI wieku. Tutaj gromadzone są starożytne ikony, obrazy Polenowa, Surikowa, Szyszkina, Kustodiewa, Sierowa, Malewicza.
W sali zachodnioeuropejskiej, poza grafiką i sztuką użytkową, można podziwiać obrazy artystów włoskich i flamandzkich, oto kilka dzieł „małych Holendrów” – Molenara, Wonki, Jasona.
Sala sztuki współczesnej prezentuje prace wielkich artystów początku XX wieku: impresjonistów, kubistów, konstruktywistów, „Świata Sztuki”, futurystów itp. – Malewicz, Gonczarowa, Kandinsky, Niestierow, Pietrow-Wodkin i inni. Są też płótna przedstawicieli socrealizmu i nowoczesnych nurtów w sztukach plastycznych.
Kilka oddziałów, z których jeden działa na terenie Kremla Tula. Otwarte codziennie, z wyjątkiem poniedziałków, od 10 rano. Otwarte do 20:00 w dni powszednie i zamykane o 18:00 w weekendy.
Tula Regionalne Muzeum Krajoznawcze
Założona w 1919 r. również na funduszach dawnej Izby Starożytności. A w 1927 r. przekształcono go w wydział historii lokalnej. Od 1932 r. mieści się w starym domu kupieckim wybudowanym pod koniec XVIII wieku. Dom ten należał niegdyś do kupca Biełoborodowa, został zbudowany w stylu barokowym, miał antresolę, był ozdobiony ornamentami i odlewami artystycznymi.
Przechowuje się tu ponad 140 tysięcy eksponatów, odzwierciedlających życie Tuły i jej okolic przez wiele stuleci: są to słynne samowary Tula, zabawka Filimonowa, znaleziska z wypraw archeologicznych i badań naukowych, rzadkie księgi, kolekcje starożytnych monet, zamówienia, rzeczy należące do znanych mieszkańców miasta.
Każda sala urządzona jest w indywidualnym stylu, zastosowano nowoczesne systemy multimedialne, które umożliwiają interaktywne oprowadzanie i wykłady. Często odbywają się wycieczki tematyczne, spotkania z ciekawymi ludźmi, quizy i konkursy dla dzieci, prezentacje, wystawy. Możesz odwiedzić każdy dzień z wyjątkiem poniedziałku. Wtorki, środy i niedziele od 10:00 do 18:00 oraz czwartki, piątki i soboty do 20:00.
Muzeum „Nekropolia Tula”
Pomysł stworzenia tego kompleksu należał do najstarszego miejscowego historyka Tuły, arcybiskupa Rostisława Łozińskiego. To on wyraził pogląd, że starożytne cmentarze są bardzo interesujące z punktu widzenia historii i kultury.
W latach 80. zorganizował stowarzyszenie Tula Necropolis, które zajmowało się badaniem i renowacją starożytnych cmentarzy. Muzeum zaczęło działać w 1998 roku, po śmierci Łozińskiego. W skład kompleksu wchodzą trzy stare budynki z XVIII wieku (mieszczą się w nich stałe wystawy „Dom Krafta” i „Stara Apteka Tuła”) oraz trzy cmentarze z tego samego okresu – Wszystkich Świętych, Spasskoe i Solunskoe. To prawie 10 tysięcy wysoce artystycznych nagrobków.
Pochowani są tu przedstawiciele najszlachetniejszych rodzin Tula, krewni Puszkina i Czechowa. Pracownicy nadal studiują starożytne zabytki, porządkują opuszczone groby. Prowadzone są wycieczki, które nie tylko badają starożytne pochówki, ale także opowiadają o historii życia słynnych tułańskich mistrzów, rodów szlacheckich, postaci kultury, odkrywają tajemnice historycznych cmentarzy, badają styl architektoniczny i chrześcijańską symbolikę zabytków. Osobne wycieczki poświęcone są pomnikom wojskowym.
Kompleks jest otwarty dla zwiedzających od środy do soboty w godzinach 10-19, aw niedziele od 11 rano. Zamknięte w poniedziałek i wtorek.