🌊 Mierzeja Kurońska: perła Litwy

Jeśli Twoja podróż na Litwę kończy się na lotnisku w Wilnie , to ten tekst jest zdecydowanie dla Ciebie. Koniecznie zarezerwujcie czas np . na długi weekend i wybierzcie się nad Bałtyk na Mierzeję Kurońską, a jeśli już byliście, to wybierzcie się jeszcze raz.

Mierzeja Kurońska to rozległy obszar piaszczysty z wydmami. 48 z 98 kilometrów leży po stronie litewskiej, reszta w obwodzie kaliningradzkim.

Na Mierzei Litewskiej znajduje się mała miejscowość wypoczynkowa Neringa, która składa się z czterech wsi: Nida, Juodkrante, Preila i Pervalka. Opowiem więcej o dwóch pierwszych. Ale najpierw ogólnie: wszystkie miejsca zachowują autentyczność XIX-wiecznych wiosek rybackich. Są to jasne drewniane domki z piernika, otoczone dużą ilością zieleni i kwiatów, parki przypominające bardziej las i oczywiście wydmy.

Skąd pochodzi ta nazwa?

W IX wieku na terenie Mierzei Kurońskiej w lasach żyły plemiona Kurońskie – stąd nazwa mierzei. W XI wieku na tych terenach osiedlili się Wikingowie, a od połowy XIII wieku tereny te zaczęły należeć do Zakonu Krzyżackiego. Mierzeja stała się łącznikiem terytorialnym wokół dawnego Królewca. Zakon budował tam budowle strażnicze i ściśle chronione obszary leśne, dlatego święte lasy pogan kurońskich pozostały wówczas nietknięte. Ale, niestety, po upadku Zakonu zaczęto masowo wycinać lasy – skutek był katastrofalny. piasek „zakopał” i wysiedlił kilkanaście wiosek rybackich. Umacnianie piasków koczowniczych rozpoczęło się dopiero w XIX wieku i trwa do dziś.

Co zobaczyć?

Na Mierzei Kurońskiej można zobaczyć wyjątkowy las iglasty, zwany także „tańczącym”, pnie drzew wiją się niezwykłymi zygzakami. Naukowcy nie odkryli jeszcze przyczyny tego zjawiska.

Historię okolicy i jej starożytnych osad można poznać w Muzeum Historycznym Neringi w Nidzie lub w etnograficznym gospodarstwie rybackim.

Jeśli uwielbiasz wakacje na plaży i latem przyjeżdżasz nad Bałtyk, z pewnością urzekną Cię białawe piaszczyste plaże Neringi. Ich szerokość dochodzi do 70 metrów. Żadnych śmieci i połamanych leżaków. Wszystko jest czyste i dobrze wyposażone. Istnieją nawet specjalne stoki dla osób z dodatkowymi potrzebami. Terytorium posiada ważne wyróżnienie, międzynarodowy certyfikat Błękitnej Flagi. Dokument potwierdza bezpieczeństwo i przyjazność dla środowiska terenu.

Jeśli przeznaczysz kilka dni na Mierzeję Kurońską, najwygodniej będzie przenocować w Nidzie lub Juodkrante – tam obsługa jest znacznie lepsza. Jeśli wybierzesz nie klasyczny hotel, ale chatę rybacką, to nawet tam wszystko będzie doskonale odrestaurowane i piękne. We wszystkich wioskach znajduje się wiele barów i restauracji z folklorem w trasie i kuchnią narodową.

Nida

Nida to elitarna miejscowość wypoczynkowa. Latem wypoczywa tam nawet 40 tysięcy osób, a to przy nieco ponad tysiącu mieszkańców. W XIX wieku artyści i pisarze lubili gromadzić się w Nidzie Zygmunt Freud, znany nie tylko z memów, a nawet noblista Thomas Mann. Napisał tam ostatnią część trylogii Józefa. Oczywiście istnieje również muzeum imienia autora, więc radujcie się, fani twórczości pisarza.

Jednak główną atrakcją wsi są najwyższe unikalne wydmy. W niektórych miejscach powierzchnia piasku przypomina żebrowane dno morskie – widok hipnotyzujący.

Koniecznie wejdź na najwyższą wydmę Parnigio (ponad 50 metrów), zobaczysz ogromny zegar słoneczny wykonany z kamienia i granitu.

W Nidzie znajduje się wiele wypożyczalni rowerów, przejażdżka wśród lokalnych piękności wśród lasów sosnowych i wydm to wielka przyjemność, należy jednak liczyć się z tym, że może wiać wiatr. Przy dobrej pogodzie istnieje możliwość przelotu nad wydmami na szybowcu.

Dla miłośników aktywnego wypoczynku morskiego również dowolność: jachty, kajaki, łodzie, paralotnie, deski SUP, windsurfing i wiele innych.

Bałtyk słynie z bursztynu, dlatego jeśli chcesz dowiedzieć się o nim więcej i kupić go na pamiątkę, zajrzyj do Muzeum Miniatur Bursztynu. Dowiesz się, który bursztyn jest tańszy, a który droższy ze względu na jego przezroczystość, zobaczysz unikalne skamieliny z owadami w środku i przyjrzysz się designerskim kreacjom.

Turystyka i rybołówstwo są podstawą lokalnej gospodarki. Nida posiada doskonałą infrastrukturę handlową jak na tak małą powierzchnię: znajduje się tu centrum handlowe „Maxima”, targowisko z najświeższymi produktami. Koniecznie zatrzymajcie się w osiedlu rybackim „Pas Iona” – mają tam bardzo smaczne, świeżo wędzone ryby.

Juodkrante

W pobliżu drugiej co do wielkości wsi Juodkrantė znajduje się Góra Czarownic, święte miejsce dla pogan. Pod koniec ubiegłego wieku miejscowi rzemieślnicy stworzyli dziesiątki drewnianych rzeźb, których łączy starożytna mitologia litewska.

W Galerii Weathervanes, jak łatwo się domyślić z nazwy, można usłyszeć wiele ciekawych rzeczy na temat Weathervanes Kush, których kolor, kształt i zestawienie elementów fabuły nigdy nie są wybierane przypadkowo.

Przy wjeździe do wsi, na wzgórzu w środku lasu, kilometr od morza, znajduje się latarnia morska Juodkrantsky, można tam też wejść.

W Juodkrante znajduje się także jedyne w kraju Muzeum Miniatur, poza wystawą stałą, często odbywają się tam różne wystawy tematyczne. I ogólnie rzecz biorąc, spacerując po wiosce, zobaczysz wzdłuż drogi więcej niż jeden obiekt sztuki.

Preila i Perwalka

Około 10 kilometrów od Nidy znajdują się jeszcze dwa małe i wygodne kurorty – Preila i Pervalka. To właśnie tam przenosili się niegdyś mieszkańcy niektórych wiosek pełnych wydm. Obecnie mieszka tam nieco ponad 200 osób, niektóre szkoły mają większy skład. Jeśli zdecydujesz się wybrać te konkretne wioski na swoje wakacje, odwiedź lokalną latarnię morską i te same wydmy, które niegdyś „grzebały” wioski.

We wsiach jest więcej i odpowiedni wybór rozrywek, ale wszędzie są piękne, zadbane plaże, miejsca do wędkowania, ścieżki spacerowe i rowerowe oraz lasy z dużą ilością grzybów i jagód.

Miejscowości wypoczynkowe Mierzei Kurońskiej zdecydowanie nie są miejscem, do którego należy udać się na hałaśliwą rozrywkę i nocne imprezy. W tym celu musisz udać się do Połągi. Znajduje się 25 kilometrów od Kos, zawsze można to połączyć. Ludzie przyjeżdżają do Neringi głównie po to, by odpocząć od miasta, cyfrowego hałasu i stresu. Aby w spokoju cieszyć się aromatami i krajobrazami lasu, morza, niekończących się wydm, pobyć sam na sam ze sobą i w zgodzie ze swoimi myślami. Atmosfera kurortu przyczynia się do przywrócenia zdrowia psychicznego, całkowitego relaksu, a nawet przywraca energię w ciągu dwóch lub trzech dni – nawet niektórzy psychologowie polecają to miejsce do powrotu do zdrowia.

Bezmiar Bałtyku z szerokimi plażami i melancholijnymi falami, hipnotyzującymi wydmami, „tańczącym lasem”, bogatym, kojącym aromatem igieł sosnowych – tego wszystkiego nie można zapomnieć ani pozostawić obojętnym. Mam nadzieję i życzę, aby Mierzeja Kurońska podbiła i Ciebie.