Góra Roraima w Wenezueli – opis, zdjęcie, jak się tam dostać, mapa
Wysoko na niebie znajduje się wyspa, która wydaje się unosić w chmurach. Jego krajobrazy wyglądają tak nierealnie, że wydaje się, że to inna planeta. Skały o dziwacznych kształtach i ogromne nitki wodospadów, kamienne place i zbiorniki o różnych kolorach, dziwaczne rośliny i niezwykłe zwierzęta. To jest góra stołowa Roraima w Ameryce Południowej. Jest stale otoczona chmurą, więc wygląda jak wyspa unosząca się na niebie.
Jak doszło do tego cudu natury?
Stołówki nazywane są górami, których wierzchołki nie są spiczaste, ale płaskie, jak stół. A ich ściany są prawie pionowe. Takie góry są typowe dla Wyżyny Gujany i tutaj nazywane są tepui. Powstały z ogromnych rozmiarów płaskowyżu piaskowcowego, który w starożytności rozciągał się od Oceanu Atlantyckiego po dorzecza trzech rzek: Orinoko, Amazonki i Rio Negro. Na przestrzeni wieków płaskowyż był erodowany i stopniowo niszczony.
Pozostało po nim tylko tepui. Możliwe, że te góry są najstarsze na naszej planecie. Roraima to najwyższe płaskowyże w Wenezueli. Wydaje się, że jest wyrzeźbiony z monolitu skalnego. Jego mury wznoszą się ponad tysiąc metrów nad Wielką Sawanną. Najwyższy punkt znajduje się na wysokości 1810 m, odchodzą od niego ogromne pęknięcia.
Więcej informacji o Parku Narodowym Canaima w Wenezueli znajdziesz w naszym artykule. Oprócz góry Roraima jest tu wiele innych wyjątkowych atrakcji.
Wenezuela stanowi trzy czwarte góry i to tutaj znajduje się łagodne zbocze. Tu zaczynają się wspinaczki na Roraima. Reszta o stromych zboczach znajduje się na terenie dwóch innych krajów: Brazylii i Gujany.
Gdzie żyją bogowie?
Góry stołowe okazały się dogodnym miejscem do życia dla bogów. W końcu tepui w tłumaczeniu z lokalnego dialektu oznacza „dom bogów”. Góra Roraima zawsze miała szczególne znaczenie dla mieszkańców Wielkiej Sawanny. I powstało na ten temat wiele mitów i legend. Według jednej z legend uważa się, że w miejscu góry wyrosło ogromne drzewo, z którego wyszły wszystkie owoce na ziemi. Ale jeden z bohaterów mitów ściął go, pozostawiając tylko kikut w postaci góry Roraima. Według innej legendy na górze mieszkała bogini o imieniu Królowa, od której rozpoczął się rodzaj ludzki.
Roraima tłumaczy się jako „wielka niebiesko-zielona góra”. Zawsze była owiana tajemnicą. Tylko kilku śmiałków próbowało się na nią wspiąć. Rdzenni mieszkańcy sawanny tego nie robią, bojąc się gniewu złych duchów. Co więcej, miejsca te nazywane są przeklętymi. I jest ku temu powód: płaskowyż nieustannie przyciąga błyskawice. Cała powierzchnia góry jest usiana ich ciosami.
Zwiedzanie bajki
Roraima jest zawsze otoczona chmurami, przez które widoczne są zarysy klifów. Ten niesamowity obraz tworzy pewną tajemnicę i pobudza wyobraźnię podróżników.
Na górze uczucie, że jesteś w filmie science fiction, bajce lub na innej planecie, nie opuszcza. Wszystko wygląda tak nierealnie. Skały o najbardziej niezwykłych i niesamowitych kształtach zachwycają wyobraźnię. Niektóre z nich wyglądają jak dziwne grzyby, inne wyglądają jak bajkowe zamki i niezwykłe postacie. Czasami zdarzają się podkładki z kamieni, które wydają się przybyły z innych planet. Gdzieś widać ogromne szczeliny, w które łączy się kilka rzek. Z wysokich skał spływają długie strumienie wody. Ze względu na ciągłe deszcze i dużą wilgotność, powierzchnia tych skał pokryta jest drobnymi glonami, przez co stają się czarne. A tam, gdzie nie ma glonów, pojawia się prawdziwy kolor piaskowca – jasny róż. Nadaje to krajobrazowi jeszcze bardziej nierealistyczny wygląd.
Jedna piąta powierzchni płaskowyżu to woda. Rzeki, których dno mieni się blaskiem kryształu górskiego, kałuże o niezwykłym jasnoróżowym kolorze, przejrzyste jeziora z czystą wodą, torfowiska. Są nawet małe oczka wodne w postaci wanien i jacuzzi.
Te kosmiczne krajobrazy zainspirowały wielu filmowców do wykorzystania ich w filmach i kreskówkach. Jak na przykład Steven Spielberg, który nakręcił film science fiction Jurassic Park na Roraima.
Kiedy iść
Im wyżej wspinasz się na górę, tym robi się zimniej i wilgotniej. W godzinach porannych temperatura może spaść do 0 stopni, pomimo ciepłego tropikalnego klimatu poniżej. Na płaskowyżu często pada, czasami przez kilka dni z rzędu. Pora deszczowa trwa od maja do października. W tym czasie istnieje ryzyko, że na górze zobaczymy tylko mgłę. Ale jest mało turystów i dużo kwiatów, zwłaszcza orchidei.
Cudowny świat roślin i zwierząt
Większość flory i fauny ma charakter endemiczny. To znaczy ci, którzy mieszkają bezpośrednio na tym ograniczonym obszarze i rozwijają się w izolacji od reszty. Są więc równie niezwykłe jak tutejsze krajobrazy. Ze względu na częste deszcze zmywające glebę nie ma zbyt wiele roślinności. Są tylko wyspy zieleni z małymi drzewami podobnymi do bonsai. Na torfowiskach można zobaczyć dziwaczne kwiaty, dywany z mchu i rośliny zjadające owady. Zbocza góry ozdobione są paprociami i strzelcami, które wyglądają jak ogromne łopiany.
Świat zwierząt reprezentują jaszczurki i skorpiony, myszy i nosy, pijawki i pająki. Wiele z nich, w tym owady, ma kolor czarny. Najbardziej niesamowite są kamienne żaby. Są bardzo małe – dosłownie trochę ponad centymetr. Nie skaczą jak zwykle, ale czołgają się. Ale jeśli po drodze jest niebezpieczeństwo w postaci pająka lub skorpiona, spadają jak kamień. Wiedzą też, jak gwizdać przed deszczem.
Sekrety góry stołowej
Roraima przez długi czas pozostawała niezbadaną krainą. Niewielu odważyło się wspiąć na szczyt. Tak, a nie było to łatwe, ponieważ zbocza góry są pionowe i otoczone są gęstymi lasami tropikalnymi. Tylko kilku odważnych Indian pokonywało trudną drogę przez zaczarowane lasy i nieprzebyte bagna. A potem rozmawiali o niezwykłych krainach z kolorową wodą w rzekach. Wszystko to wydawało się niewiarygodne i nikt nie traktował tych historii poważnie.
Zdarzyło się to również europejskim odkrywcom, którzy po raz pierwszy oficjalnie rozpoczęli badania tego obszaru w 1835 roku. Byli to naukowcy Robert Schomburk i Yves Cerne. Publiczność śmiała się z nich. I wzięła jako fikcję reportaże zawierające opisy rzek z kolorową wodą, niezwykłymi zwierzętami i roślinami. To samo stało się z kolejnymi wyprawami. Kto mógł uwierzyć w taką bajkę?
Ale te badania zainspirowały słynnego pisarza Arthura Conan Doyle'a. I napisał fantastyczną pracę „Zaginiony świat”. To prawda, że w tych miejscach osiedlał też dinozaury. Dopiero w latach 60. poważnie przestudiowano prace kolejnej wyprawy do Roraimy. Tym razem uczestnicy spotkali gigantyczne mrówki, czarne żaby, które wykluły się z jaj, ogromnego 15-metrowego węża o dziwnym kształcie głowy.
W jednym miejscu o nieznanym przeznaczeniu znaleziono dziwny metaliczny proszek. Jego analiza chemiczna wykazała, że uzyskanie takiej substancji w warunkach lądowych jest niemożliwe. Dlatego istnieje wersja kosmitów. Na potwierdzenie tego, w labiryntach kwarcowych jaskiń na Roraimie znajdują się malowidła naskalne przedstawiające dziwne zwierzęta, a nawet humanoidy. Tak więc góra wciąż ma wiele tajemnic.
Jak dostać się na górę?
Wielu poszukiwaczy przygód przybywa do Wenezueli, aby zobaczyć ten wspaniały świat na własne oczy. A kto może oprzeć się takiej pokusie, jak dostać się do zupełnie innej rzeczywistości bez opuszczania naszej planety?
Dziesiątki turystów codziennie wspinają się na górę. Ponieważ Roraima jest częścią Parku Narodowego Canaima, można się na nią wspiąć tylko z przewodnikiem. Nie wolno, to zbyt ryzykowne. Podczas wznoszenia możesz dostać się do gęstej mgły o dużej gęstości, więc musisz uważać.
Tragarze to Indianie Pemon, bardzo przyjaźni i towarzyscy mieszkańcy. Niosą namioty, jedzenie, a ty nosisz tylko rzeczy osobiste. Indianie też gotują jedzenie, sprowadzają turystów na dół, jeśli trzeba wracać. Możesz też samemu nosić cały sprzęt, wtedy podwyżka będzie kosztować mniej.
Podróż rozpoczyna się w indyjskiej wiosce Paratepuy. Wycieczka trwa 5-7 dni. Gdzieś trzeba przedzierać się przez rzeki, gdzieś przez wodospady. Właściwe wejście zaczyna się trzeciego dnia.
Aby poczuć górę, trzeba ją naprawdę „wziąć”. Wysiłek, który włożysz, sowicie się opłaci. W końcu znajdziesz się w innym świecie, otoczony dziwacznymi formami życia, których wcześniej nie spotkałeś. Poczujesz się jak jeden z bogów żyjących na górze. Zobacz, jak wyspa szybuje w chmurach. I rób zdjęcia, które będą przypominać ilustracje do książek science fiction. Tylko głównym bohaterem na tych zdjęciach będziesz ty.