Nowe Miasto (Nove Mesto) w Pradze – atrakcje, historia, zdjęcia, opis, mapa
Nové Mesto do 1784 r. posiadało status niezależnego miasta, założonego w 1348 r. na polecenie Karola IV. Szybko „rozwijał się” dzięki racjonalnemu planowaniu, maksymalnemu zainteresowaniu króla i hojnym finansowaniu. Terytorium Nowego Miasta składało się z 3 części połączonych szeregiem ulic. Aby zwiedzić jak najwięcej zabytków, położonych na szerokich ulicach i placach pięknego „miasta w mieście”, możesz skorzystać z gotowej trasy, którą dla Ciebie przygotowaliśmy.
Muzeum Narodowe
Początek niezależnej wycieczki to Plac Wacława, dawny Targ Koni, do którego prowadzą zielona i czerwona linia praskiego metra. Zostawiając go na przystanku Muzeum, znajdziesz się w bliskiej odległości od Muzeum Narodowego – największego muzeum w Czechach. Wspaniała monumentalna budowla, wybudowana w stylu neorenesansowym według projektu profesora Schulza z Czeskiej Politechniki, trwała 5 lat. Znani rzeźbiarze i artyści pracowali z inspiracją przy projektowaniu wnętrz zewnętrznych i wewnętrznych głównego symbolu czeskiej historii, nauki, kultury i sztuki. Na znak kultu św. Wacława przed budynkiem wzniesiono imponujący pomnik konny.
Fasadę muzeum zdobią marmurowe tablice pamiątkowe, na których wygrawerowane są nazwiska znanych przedstawicieli narodowej nauki, sztuki i polityki. Przy wejściu znajduje się fontanna z alegorycznymi rzeźbami Wełtawy, Łaby i 3 ziem czeskich. Ekspozycje i ekspozycje muzeum odzwierciedlają wszystkie etapy rozwoju kraju, wielkie osiągnięcia utalentowanych postaci, setki rarytasów i dzieł sztuki.
Pałac Feniksa (Pałac Fenix)
Znajduje się po drugiej stronie ulicy (Smechkakh, 56) – przykład epoki konstruktywizmu w architekturze. Nie sposób nie zauważyć imponujących rozmiarów 7-piętrowego budynku: mieści się w nim centrum handlowe, kino i inne lokale.
Hotel Jałta
Zbudowany w 1957 roku przez Tenzera, przykuwa uwagę witrynami, dekoracjami architektonicznymi i sztukatorskimi antresoli oraz balustrad balkonowych, które tworzą niepowtarzalne piękno elewacji wspaniałego budynku.
Pasaż Lucerna (Pasaż Lucerny)
Wyjątkowy budynek (pierwszy żelbetonowy budynek), który uosabiał cechy antycznej pompatyczności, zaprojektował w stylu Art Deco Matej Blecht. Okazały budynek, znajdujący się po lewej stronie placu, to prawdziwe arcydzieło architektury ozdobione kolumnami, licznymi antycznymi twarzami, popiersiami, elegancką sztukaterią i oryginalnym projektem dachu.
Wszystko to można podziwiać bez końca. Obecnie mieszczą się tu restauracje, bary, kluby, warsztaty artystyczne, sklepy, z których jednym jest słynny praski pasaż Lucerny (rosyjska „latarnia„), który należał do dziadka i pełnego imiennika prezydenta V. Havla.
Pomnik Myslbeka
Uwagę turystów przykuwa parodia rzeźby słynnego myslbeckiego pomnika, na którym, w przeciwieństwie do oryginału, św. Wacław siedzi na odwróconym brzuchu konia. Autorem kreacji-parodii jest niesławny praski rzeźbiarz-dowcipniś David Cherny. W 2000 roku jego pomysł został zainstalowany przed prawdziwym pomnikiem, ale później przeniósł się do Lucerny.
Grand Hotel Europa
Najpiękniejszy budynek, wybudowany w 1905 roku według wspólnego projektu 3 architektów w stylu Art Nouveau. Centralną część jasnożółtej fasady wieńczy figuralny fronton, ozdobiony rzeźbami i stiukami. Zgrabne kraty balkonów, misterne wzory stolarki okiennej nadają budynkowi zachwycającego wyglądu.
Kościół Matki Boskiej Śnieżnej (Kostel Panny Marie Sněžné)
Z budynku Banku Czeskiego na skrzyżowaniu z ulicą Vodickovą można przejść do Ogrodu Franciszkańskiego, którego główną atrakcją jest Kościół Marii Panny Śnieżnej, zbudowany na cześć koronacji Karola IV w 1347 roku. To najwyższa katedra w Pradze (wysokość sklepienia to 33 m) z dużym, pięknie wykonanym ołtarzem w stylu późnego baroku. Od północy do katedry przylega cmentarz, do którego wejście stanowi gotycki portal rzeźbiarski. Od strony południowej znajduje się klasztor franciszkanów z biblioteką najrzadszych rarytasów książkowych i pięknym ogrodem.
Plac Jungmana (Jungmannovo námĕstí)
Kiedy dotrzesz na mały plac Jungman, znajdziesz się w nieprzerwanym rzędzie architektonicznych arcydzieł pierwszej dekady XX wieku: oryginalna kubistyczna latarnia Krejczka; czerwono-biały pałac Adria w stylu ronda-kubizmu, którego fasada jest cała w stiukowych wzorach; Naprzeciwko budynek banku, dawny dom towarowy ARA, kontrastuje z nim o surowym konstruktywistycznym wyglądzie. Nieopodal placu, na rogu ulicy o tej samej nazwie, stoi czerwono-czarne Mozarteum, dawna sala koncertowa, w której odbywały się prestiżowe konkursy i koncerty, a także spektakle teatralne.
Kościół św. Piotra (Kostel svatého Petra na Poříčí)
Mijając ulice i Plac Republiki, gdzie na każdym kroku znajdują się zabytki architektury, trafiasz na ulicę. Porzhichi z licznymi sklepami. Przecina się z krótką uliczką biskupią, w której znajduje się antyczne sanktuarium – kościół św. Piotra, którego wiek liczy 800 lat. Ta świątynia o ściśle gotyckiej architekturze została zbudowana na przełomie XI i XII wieku przez mieszkających we wsi miejscowych kupców niemieckich. Porżyczi.
W XIX wieku przy wejściu wzniesiono dwie gotyckie kolumny. Pozbawiona zewnętrznego splendoru katedra doznała niejednej przebudowy, pożarów, ale przetrwała. Odbudowa z końca XX wieku nadała nowe życie kościołowi, który przez prawie 700 lat należał do członków Zakonu Czerwonej Gwiazdy. W murach świątyni rozbrzmiewa duchowa i klasyczna muzyka, sanktuarium jest czczone i chronione.
Kościół św. Henryka (Kostel sv. Jindřicha)
Na lewo od kościoła znajduje się plac Petrska – centrum północnego sektora Novej Mesty, z którego można przejść na ulicę Zlatnicka. Na nim – do Trukhlarzhskaya, prowadzącej na Plac Republiki. Po jej przekroczeniu znajdujemy się na ulicy Senovazhnaya, połączonej z placem o tej samej nazwie, będącym niegdyś targiem Sennoy – ważnym obiektem dzielnicy. Oto stary kościół św. Henryka z 1348 r., który również przeszedł XIX-wieczną przebudowę, dodając mu cech gotyckich. Wejście do katedry zdobią rzeźby Jana Nepomnutskiego i Judasza Tadeusza. Wyróżnia się dzwonnica wyposażona w masywne dzwony.
Poczta Główna
Jeśli pójdziesz z Placu Senovazhnaya ulicą Indrizhskaya, nie przejdziesz obojętnie obok budynku z żółtymi flagami – Poczty Głównej, znajdującej się w pobliżu skrzyżowania z ul. Politick vernu. Nie lśniący od zewnętrznej strony budynek jest dość zwyczajny z zewnątrz i słynie z szykownych wnętrz.
Do końca lat 60. XIX w. miejsce to było dziedzińcem, na którym zatrzymywały się pocztowe dyliżanse. Później ściany dziedzińca połączono dachem, a powstał 3-kondygnacyjny budynek Poczty Głównej ze szklanym sufitem i wspaniałymi malowidłami ściennymi w stylu secesyjnym, wzorowanymi na obrazach artysty Alfonsa Muchy. Wszyscy zwiedzający, dokonując transakcji pocztowych, podziwiają prawdziwe arcydzieła sztuki. Wśród egzotycznych roślin zdobiących salę znajdują się przytulne ławeczki, na których można usiąść i popatrzeć na malowidła ścienne.
Pałac Porges z Portheim (palc Porges z Portheimu)
Nie można pominąć Alei Narodowej, przy której znajduje się pałac Porges z Porteim (N 38), kojarzony z nazwiskiem A. W. Suworowa, który według legendy spędził tam jedną noc. W 1947 r. wzniesiono z tej okazji popiersie wielkiego wodza.
Stary budynek Teatru Narodowego (Národní Divadlo)
Po przeciwnej stronie alei pyszni się Stary Gmach Teatru Narodowego – rodzaj pomnika rozwoju sztuki teatralnej Republiki Czeskiej i patriotyzmu jej mieszkańców. W 1852 r. rozpoczęto szeroko zakrojoną akcję zbierania datków na budowę Teatru Narodowego, odbył się konkurs projektowy, w którym zwyciężył pomysł twórczy architekta Siegka.
Budowa trwała 13 lat, zanim powstała wspaniała neorenesansowa budowla. Jej uroczyste otwarcie zaplanowano na 11 września 1881 r., ale nie było przewidziane: wybuchł pożar, a budynek prawie doszczętnie spłonął. Dla mieszkańców Pragi była to prawdziwa tragedia, ale ponownie zorganizowali zbiórkę pieniędzy, a teatr odrodził się pod przewodnictwem Josefa Schulza. Niezwykle piękny budynek z licznymi zdobieniami rzeźbiarskimi, z dachem półkulistym zwieńczonym „koroną”, stoi naprzeciw bulwaru Wełtawskiego.
Nowy budynek Teatru Narodowego
Obok znajduje się Nowy Gmach Teatru Narodowego, otwarty w 1983 roku z okazji stulecia Starego Gmachu. Nowy teatr to ogromny szklany kolos podniesiony na potężnych betonowych wspornikach – ucieleśnienie awangardowego projektu Pragera. Według społeczności architektonicznej budynek ten uważany jest za najlepszy przykład okresu budownictwa sowieckiego w Czechosłowacji.
Tańczący dom
Ścieżka z Teatru Narodowego wzdłuż Nabrzeża Masaryka prowadzi do mostu Irasikov, z którego można zobaczyć światowej sławy Tańczący Dom – pomysł wspólnego projektu chorwackiego architekta Milunovicha i amerykańskiego Gehry'ego. Dwie wieże zdawały się „połączyć w taniec” jako symbol pamięci popularnych hollywoodzkich tancerzy Ginger i Freda.
Kościół św. Wacława
Na najbliższej ulicy Reslova nie można pominąć kościoła św. Wacława – przykładu architektury wczesnobarokowej, wybudowanego w XII wieku jako kościół parafialny dla mieszkańców małej wsi Zderase. Później został przebudowany, dodając elementy gotyckie, a ostatnia przebudowa w 1827 roku podkreśliła barokowy styl unikalnego zabytku antycznego.
Dom Fausta (Faustův dům)
Tą samą ulicą można przejść na Plac Karola, gdzie znajduje się dom pokryty legendami o słynnym doktorze Fauście, z którym wiąże się wiele tajemniczych historii związanych z jego dawnymi mieszkańcami. I choć obecnie apteka i biblioteka uniwersytecka mieszczą się w budynku z różową fasadą, to „przyczepiło się” do niej imię Faust.
Kościół św. Jana Nepomucena (Kościół św. Jana Nepomucena)
Obok Domu Fausta znajduje się na skale cerkiew św. Jana Nepomnutsky'ego. Pamięć o wielkim męczenniku, obrońcy narodu czeskiego, została wyrażona w pięknym stworzeniu architektury barokowej przez Dientzenhofera, umieszczając świątynię na podwyższonym tarasie, po którym wszyscy wspinają się po schodach z rzeźbami postaci religijnych. Wewnątrz ołtarza znajduje się drewniana figura Yanga.
Nove Mesto to obszar niesamowitych zabytków historycznych, architektonicznych i kulturalnych, które pozostawiają niezatartą pamięć o sobie w sercu i duszy.