Campanile Giotto we Florencji – historia, zdjęcia, opis, godziny otwarcia, mapa
Architektura Florencji to szczególny rodzaj sztuki. Spacerując po tym starożytnym włoskim mieście, możesz poznać historię i główne zabytki renesansu: świątynie, pałace, mosty i place. Nie bez powodu Florencja jest uważana za „kolebkę renesansu”. Oto kampania Giotta we Florencji – jednym z najbardziej rozpoznawalnych zabytków architektury.
Co to jest Campanile?
Osobom dalekim od sztuki zwykle trudno jest odpowiedzieć na to pytanie. Tymczasem nie ma tu nic skomplikowanego: dzwonnica to dzwonnica, mająca u podstawy kształt kwadratu lub koła i stojąca poza budynkiem samej świątyni. Początkowo wieże miejskie średniowiecznej Europy, o podobnym kształcie, nazywano kampanilami, a dzwonnice-dzwonnice są już nierozerwalnie związane z późnym średniowieczem i renesansem. Nawet jeśli nie wiesz o Campanile Giotta, znasz inną włoską Campanile: Krzywą Wieżę w Pizie. Tak, słynny budynek w Pizie również należy do tego typu architektury.
Campanile Giotto to ulubione miejsce wszystkich turystów, którzy przyjeżdżają do miasta Da Vinci i Alighieri po wrażenia. Starożytna budowla z XIV wieku, wysoka, majestatyczna, ze swoją wspaniałą historią i dziełami największych mistrzów renesansu, podziwia każdy, kto choć trochę ceni sztukę i piękno.
Historia budowy
Dzwonnica została wymyślona, zaprojektowana i położona w ostatnich latach XIII wieku i miała być logicznym uzupełnieniem budowanej już wówczas katolickiej katedry Santa Maria del Fiore. Inicjatorem pierwotnego projektu i autorem rysunków dzwonnicy był architekt samej katedry Arnolfo Di Cambio. Ale plany Di Cambio nie miały się spełnić: wkrótce zmarł, a bez jego wrażliwego przywództwa budowa dzwonnicy została zawieszona. Przez ponad trzydzieści lat stała w ledwie rozpoczętym stanie.
W 1334 roku prace przejął inny architekt, Giotto Di Bondone – to jego imię otrzymała później dzwonnica. Giotto w tym czasie miał prawie siedemdziesiąt lat, a za nim była budowa bazyliki Santa Croce, opactwa florenckiego i bazyliki św. Franciszka. Jednym słowem był to znany w całych Włoszech i wytrawny mistrz.
Wiadomo, że pierwszy kamień położono latem 1334 roku, a okazała konstrukcja szybko się rozwinęła i nabrała rozpędu. Projekt Giotta był, według wyznań jego współczesnych, zachwycający: budowana wieża wyglądała dokładnie „namalowana na niebiańskim płótnie”. Aby osiągnąć ten efekt, architekt zastosował jednocześnie kilka technik: polichromię (wielokolorowość), światłocienie (gradacja rozkładu kolorów zgodnie z zasadą jasno-blady, ciemno-jasny) oraz perspektywę (relacje światło-cień i relacje między obiektami zespół architektoniczny).
W 1337 Giotto zmarł, pozostawiając dzwonnicę wciąż niedokończoną: wzniesiono jedynie pierwszą kondygnację przyszłej wieży. Z trzech stron są wdzięczne płaskorzeźby, których autorstwo do dziś nie jest pewne: być może był to sam Giotto lub jeden z jego pomocników. Ponadto istnieje wersja, w której niektóre płaskorzeźby są już dziełem Luca della Robbia i Andrei Pisano.
Praca Pisano
Pisano jest trzecim architektem, który zajął się Campanile. Z szacunkiem i szacunkiem, podchodząc do dzieła swojego poprzednika i jego rysunków, Pisano ściśle wzniósł dzwonnicę tak, jak została napisana i narysowana w planach Giotta. Pod jego kierownictwem wzniesiono drugą i trzecią kondygnację dzwonnicy oraz wycięto wysokie okna. Jednak tym razem budowa trwała tylko pięć lat: w 1348 roku we Florencji wybuchła pandemia dżumy dymieniczej, nazywanej wówczas Czarną Śmiercią. Sam Pisano zginął podczas pandemii, a wraz z nim wielu robotników, którzy zbudowali wieżę.
Wkład architekta Talenti
Czwartym i ostatnim włoskim architektem, który wniósł znaczący wkład w budowę dzwonnicy, był Francesco Talenti. To on wzniósł czwarty, piąty i szósty poziom iw 1359 roku uroczyście zakończył dzieło. Campanile pokryto trzema rodzajami marmuru: biel Carrara, czerwień pistoi i zieleń Pratskoe.
W przeciwieństwie do Pisano, Talenti nie przestrzegał ściśle planów Giotta. Na przykład postanowił nie umieszczać iglicy na wieży. Ostateczna wysokość dzwonnicy wynosi 84,7 metra, według planów Giotta powinna wynosić około 122 metry. Również pod Talenti całkowicie wycięto długie i wąskie schody prowadzące na szczyt wieży. Ta klatka schodowa ma 414 stopni. Ciekawe jest to, że nie jest to śruba, jak wiele osób myśli, więc podjazd naprawdę okazuje się bardzo stromy i bardzo niebezpieczny.
Bilet wstępu na określony czas dla Dawida Michała Anioła – 16 EUR
Bilet wstępu do Galerii Uffizi – 20 EUR
Galeria Uffizi: Wstęp priorytetowy – 40 EUR
Katedra we Florencji: Bilet wstępu na kopułę – 29 EUR Bilet
wstępu do Palazzo Vecchio i audioprzewodnik – 19 EUR
Wycieczka Hop-on Hop-off. Bilet na 24, 48 lub 72 godziny – od 23 €
Muzeum Leonarda da Vinci: bilet wstępu – 7 €
Wycieczka do Duomo z przewodnikiem i wejście na szczyt kopuły – 40 €
Bilet wstępu do Bazyliki San Lorenzo – 8,50 €
Lot balonem nad Toskanią: Florencja – 250 €
Architektura
Architektonicznie dzwonnica Giotta jest przykładem gotyku florenckiego. Każdy z jego poziomów to osobne dzieło sztuki i osobna atrakcja. Na przykład płaskorzeźby na pierwszym poziomie mają niemal biblijne, kosmiczne, uniwersalne znaczenie: oto stworzenie człowieka i cnót ludzkich, demonstracja zawodów i nauk, sztuki, a nawet przestrzeni z jej niezliczonymi wiele planet.
Drugi poziom ma swoje piękno: 16 posągów autorstwa Andrei i Nino Pisano, Donatello, Nanni di Bartolo i innych mistrzów. Dziś oryginały zostały usunięte i umieszczone w Muzeum Duomo, a ich dokładne kopie zostały podniesione do dzwonnicy.
Trzecia kondygnacja jest pusta, a trzy górne są dobre ze względu na wysokie lancetowe okna wykończone sztukaterią i ażurami. Każda kolejna kondygnacja jest wyższa niż poprzednia, a to sprawia wrażenie, że dzwonnica sięga nieba i nawet ciężkie kamienne płyty i szlachetny marmur nie przeszkadzają jej w tym, by była przewiewna i lekka.
Taras widokowy
Taras widokowy dzwonnicy Giotta jest wielopoziomowy i pozwala turystom oglądać Florencję z różnych wysokości. Na każdym poziomie istnieje możliwość wejścia do okien i podziwiania malowniczych widoków. Najbardziej oszałamiający obraz otwiera się oczywiście z szóstego poziomu. Aby się tu dostać, będziesz musiał pokonać na własnych nogach – ani więcej, ani mniej! – 414 kroków.
Ale ze szczytu dzwonnicy widać Florencję od horyzontu po horyzont: jej równe kwadratowe domki z czerwonymi dachówkami, stare kręte uliczki, świątynie, pałace, zielone wzgórza. Spektakl naprawdę urzeka, jakby podziwiał piernikową wioskę z europejskiej kartki bożonarodzeniowej.
Dodatkowo z tarasu widokowego dzwonnicy rozpościera się specjalny widok na najbliższe zabytki znajdujące się bezpośrednio na Placu Katedralnym. Na przykład stąd można szczegółowo zobaczyć kopułę katedry Santa Maria del Fiore, która jest dziełem Brunneleschiego. Ciekawy jest widok z góry przysadzistego budynku baptysterium z piramidalnym dachem. Ponadto na górnej kondygnacji znajduje się dzwonek.
W dzwonnicy, w tym na tarasie widokowym, wszystko odbywa się dla wygody i bezpieczeństwa turystów, którzy przyjeżdżają tu z całego świata. Na przykład możesz wypożyczyć małą lornetkę, aby zobaczyć szczegółowo kopułę katedry, dachy domów pokryte dachówką i wzgórza na horyzoncie. Istnieją również lornetki stacjonarne, które służą jako rodzaj lunet. Aby zapobiec przypadkowemu wypadnięciu turystów z ogrodzenia, wszystkie niebezpieczne przęsła są zabezpieczone kratami. Krata jest mocna, ale na tyle cienka, że nie przeszkadza w podziwianiu uroków miasta.
Znaczenie dla miasta
Nie sposób przecenić znaczenia dzwonnicy Giotta we Florencji: jednego z najstarszych zabytków architektonicznych miasta, w którym zachowały się dzieła największych mistrzów epoki – architektów, rzeźbiarzy, artystów – ulubione miejsce turystów, najlepsze taras widokowy miasta, budynek bez którego cała sylwetka Florencji będzie inna.
Plac Katedralny, którego częścią jest zespół architektoniczny, jakim jest dzwonnica, jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc na świecie. To jak Wieża Eiffla w Paryżu, Big Ben w Londynie, Ermitaż w Petersburgu. Wspaniały, majestatyczny, piękny. Florentczycy pielęgnują historyczne i kulturowe dziedzictwo swojego miasta, w tym dzwonnicę Giotta.
Godziny otwarcia i ceny biletów
Z wyjątkiem świąt państwowych (Boże Narodzenie, Wielkanoc, Święto Maryi) i specjalnych okazji, dzwonnica Giotta jest otwarta codziennie. Wejście dla turystów otwarte od 08.15. do 20.00. Niestety nie ma w sprzedaży osobnego biletu na dzwonnicę. Turysta musi kupić bilet do muzeum ogólnego w wysokości 18 euro. Bilet ten obejmuje dostęp do następujących atrakcji:
Bilet daje turyście możliwość jednorazowego odwiedzenia każdej z wymienionych atrakcji. Można go kupić zarówno w kasie na placu, jak i na oficjalnej stronie internetowej, a posiadacze biletów elektronicznych omijają kolejkę. Bilet należy wykorzystać w całości w ciągu 72 godzin od zwiedzania pierwszej atrakcji. Dodatkowo za opłatą można zamówić wycieczkę indywidualną lub grupową.
Gdzie się znajduje i jak się tam dostać
Campanile Giotto, podobnie jak wszystkie inne atrakcje, które są częścią całego zespołu architektonicznego, znajduje się na Placu Katedralnym w historycznym centrum miasta. Każdy autobus lub minibus jadący na plac dowiezie turystę do celu. Jeśli spacerujesz po Florencji na piechotę, znalezienie dzwonnicy również nie jest trudne: dumnie wznosi się ona ponad połowę miasta, a w historycznym centrum jest widoczna z każdego miejsca.