Na zobaczenie Lizbony nawet tydzień może nie wystarczyć. Ale co, jeśli zwiedziłeś już każdą małą uliczkę? W takim razie czas wybrać się na obrzeża stolicy Portugalii. Proponuję odwiedzić kilka imponujących lokalizacji poza miastem.
Polecamy lekturę: Lizbona w dwa dni: przemyślana trasa i ważne lifehacki
Przylądek Roca (Cabo da Roca)
Czy wiesz, że „koniec świata” znajduje się w Portugalii? I co najciekawsze: znajduje się zaledwie 40 km od Lizbony! Jeśli nie masz samochodu, możesz dojechać tu autobusem z Sintry lub Cascais. Nieco później powiem Ci, jak do nich dotrzeć.
„Tutaj kończy się ląd, a zaczyna morze” – na tarasie widokowym Cape Roca zobaczysz tabliczkę z cytatem Camõesa, XVI-wiecznego portugalskiego poety. Cabo da Roca to najbardziej na zachód wysunięty punkt naszego kontynentu. To miejsce ma niesamowitą moc. Stojąc na klifie 140 m n.p.m., podziwiając klif i to, jak potężny wiatr unosi duże fale, należy zachować ostrożność: nie zbliżać się do klifu. I pamiętajcie o zabraniu ze sobą kurtki i kapelusza – nawet jeśli w Lizbonie będzie szalenie gorąco, tutaj będzie chłodno i mocno wiało w uszy.
Na przylądku Roca znajduje się jedna z najstarszych latarni morskich w Portugalii. Wzniesiono go w drugiej połowie XVIII wieku. I nadal pracuje tu dozorca, co jest bardzo rzadkie.
Sintra
Gdybym została poproszona o krótkie opisanie Sintry, powiedziałabym, że to miasto niedaleko Lizbony jest rodem z kart baśni o walecznych rycerzach i pięknych księżniczkach. Jak to się stało, że w jednym miejscu na raz pojawiło się tyle zachwycających pałaców? Portugalscy królowie i zamożni przedstawiciele najwyższych władz pokochali to miasto za dogodne położenie względem stolicy i oceanu, a także za piękno tutejszych krajobrazów. Od razu powiem: dzień to za mało, aby zobaczyć wszystkie zabytki Sintry, dlatego w tej publikacji postanowiłem opisać tylko te najbardziej uderzające z nich.
Pałac Pena (Palácio da Pena), górujący majestatycznie nad miastem, z daleka wygląda jak zabawka. Wielobarwna fasada, liczne wieżyczki i koronkowe sztukaterie wyglądają jak zamek z kreskówki Disneya. Został zbudowany w drugiej połowie XIX wieku jako letnia rezydencja rodziny królewskiej. Wokół tego cudu architektury zbudowano ogromny park (270 hektarów) z niesamowitymi krajobrazami i różnorodną florą.
Można nie tylko robić jasne zdjęcia na tle romantycznego zamku, ale także spacerować po bogato zdobionych komnatach. Koszt zwiedzania pałacu wraz z parkiem to około 14 euro. Należy pamiętać, że to miejsce jest bardzo popularne. Lepiej tu przyjechać w dni powszednie rano.
Quinta da Regaleira to najbardziej mistyczne miejsce w Sintrze. Ta gotycka rezydencja została zakupiona w XIX wieku przez członka loży masońskiej, a jego ogród zamienił się w labirynt z podziemnymi przejściami, sprytnie przeplatającymi się alejkami, rzeźbami fantastycznych zwierząt i zaszyfrowanymi wiadomościami na elementach architektonicznych. To miejsce jest pełne odniesień do wiedzy tajemnej – alchemii i masonerii. Uwielbiam książki, filmy i questy o takiej tematyce. A na terenie Quinta da Regaleira można tego wszystkiego dotknąć w rzeczywistości!
Jednym z najbardziej zapadających w pamięć miejsc zespołu pałacowo-parkowego jest Studnia Poświęcenia (Poço Iniciático). Dziewięciopiętrowa wieża schodząca pod ziemię symbolizuje według Dantego kręgi piekielne. Mówią, że do inicjacji w masonów używano spiralnych schodów. Z tej studni wychodzi kilka tuneli. Po przejściu jednej z nich można znaleźć się przy wodospadzie ze stawem, który można pokonać jedynie przeskakując nierówności. Ciekawe, prawda?
Wejście na teren mistycznej posiadłości dla osoby dorosłej będzie kosztować 11 euro.
W historycznym centrum miasta znajduje się najbardziej portugalska rezydencja w swojej architekturze i wnętrzu – Pałac Narodowy Sintry ( Palácio Nacional de Sintra). Od XV do XIX wieku rodzina królewska często organizowała tu oficjalne przyjęcia. Dwa ogromne kominy, które z ulicy przypominają wieże, pomagały ogrzać naczynia podczas wielkiej biesiady. Możesz spacerować po pokojach ozdobionych portugalskimi kafelkami azulejo i wyposażonych w lokalny klimat, za 10 euro za osobę.
Z Lizbony do Sintry najwygodniej dostać się pociągiem, który odjeżdża ze stacji Estação do Rossio, można też dojechać autobusem ze stacji Marquês de Pombal.
Cascais
Cascais było kiedyś wioską rybacką. Następnie wybudowano tu jedną z rezydencji królewskich. Co więcej, miejsce to było porośnięte willami portugalskiej elity. Obecnie jest to przedmieście Lizbony, gdzie mieszkają odnoszący sukcesy biznesmeni i migrujący pracownicy IT.
W Cascais przez cały rok panuje kurortowa atmosfera. W ciągu dnia ludzie oglądają stare dworki, kupują pamiątki w sklepach, popijają wino w restauracjach – jak w każdym innym turystycznym miasteczku. A wieczorem miejsce to odkrywa nową stronę – staje się epicentrum nocnego życia z dyskotekami i lokalami hazardowymi. Ale Cascais jest najbardziej znane ze swoich plaż. Linia brzegowa rozciąga się aż do sąsiedniego miasta Estoril.
Z Estoril wzdłuż oceanu ciągnie się osiem kilometrów ścieżka rowerowa. Do zwiedzania plaż i zabytków można wypożyczyć tutaj rower lub hulajnogę elektryczną. Należy pamiętać, że historyczne serce Cascais to deptak – hulajnogi są tam wyłączone.
W pobliżu centralnego placu miasta stoi Twierdza Nossa Senhora da Luz de Cascais. Fort i pałac królewski zostały zbudowane w XVI wieku. A w 19 roku po raz pierwszy w Portugalii użyto tu prądu.
Obecnie za imponującymi murami mieści się hotel i galerie wystawowe. A obok cytadeli znajduje się przystań. Na teren twierdzy można wejść za darmo, jednak za zwiedzenie dawnej rezydencji królów trzeba zapłacić 4 euro.
Jeśli pójdziesz dalej wzdłuż wybrzeża, dotrzesz do najbardziej instagramowego miejsca w Cascais – niebiesko-białej latarni morskiej Santa Marta (Farol de Santa Marta). Jego ściany nie są pomalowane, ale wyłożone azulejo.
Wewnątrz znajduje się muzeum historii portugalskich latarni morskich. Bilet – 5 euro. Obejmuje wstęp do Casa de Santa Maria. Ta posiadłość w okolicach Lizbony została zbudowana dla jego córki przez szlachcica, który miał własny pałac po drugiej stronie ulicy – Condes De Castro Guimaraes.
Na muzeum przekształcono także gotycki zamek z początku XX wieku. Za 4 euro można zobaczyć przedmioty sztuki dekoracyjnej i użytkowej, meble i obrazy, a także bibliotekę liczącą ponad 25 tysięcy książek.
Już prawie kilometr wzdłuż oceanu – i znajdziemy się przy klifie Boca do Inferno. Tak zwane „Usta Diabła” wyglądają dość fotogenicznie. Ale największe wrażenie robi podczas burzy. Fale rozbijające się o skałę wytwarzają dźwięk przypominający warczenie zwierzęcia. Istnieje legenda, że w pobliżu Boca do Inferno znajduje się wejście do podziemi.
Z centrum Lizbony, ze stacji Cais do Sodré, do Cascais lub Estoril najlepiej dojechać pociągiem. Ale bądź przygotowany, że latem szybkie pociągi to wielka sprawa. Mieszkańcy stolicy z dziećmi, dmuchanymi kółkami, parasolami i torbami z jedzeniem udają się na relaks nad oceanem.
Almada
Teraz proponuję przenieść się na drugą stronę Tagu. O moście 25 kwietnia opowiadałam Wam w przewodniku. Po drugiej stronie wiaduktu stoi posąg Chrystusa. Czy warto zobaczyć to z bliska i spojrzeć na Lizbonę z daleka? Zadzwoń po taksówkę! Można oczywiście skorzystać z komunikacji miejskiej: autobusu, pociągu, a nawet promu. Ale wierzcie mi, szybciej, łatwiej i niekoniecznie drożej jest to zrobić taksówką.
Sanktuarium Chrystusa Pantokratora, czyli Cristo Rei (Santuário Nacional de Cristo Rei), przypomni Ci Jezusa z Rio de Janeiro. Inspirowali się nim miejscowi księża odwiedzający Brazylię.
82-metrowy cokół i 28-metrowy pomnik wzniesiono w Almadzie w 1959 roku dzięki darowiznom publicznym. Zaczęli zbierać pieniądze na projekt na początku II wojny światowej. Kobiety prosiły zatem Boga, aby chronił ich kraj – a co za tym idzie – dzieci, mężów i ojców – przed udziałem w bitwach. Być może to właśnie zadziałało. Portugalia nie została wciągnięta w konflikt.
Wewnątrz pomnika znajduje się kaplica, a także sale wystawowe i konferencyjne. Na górny taras można wjechać windą – będzie to kosztować 8 euro. Ale z tarasu widokowego u stóp Chrystusa rozpościera się piękny widok na Lizbonę i czerwony most.
Costa da Caparica
I jeszcze raz zapraszam na plażę. Z Christ na Costa da Caparica łatwo jest dojechać autobusem miejskim – dogodną trasę można nawet wybrać w Google ah.
Ta dawna wioska rybacka stała się także kurortem. Nawiasem mówiąc, bardziej demokratyczne niż Cascais. Atrakcją tego miejsca jest szeroka linia brzegowa o długości 30 km. Biały piasek, falujący ocean – idealne miejsce do surfowania.
Po silnej burzy nasyp został całkowicie odnowiony. Wzdłuż oceanu zbudowano nowoczesne bary, które można wykorzystać jako przestrzenie coworkingowe.
Oto mój przegląd okolic Lizbony. Podziel się swoimi ulubionymi miejscami w pobliżu stolicy.