Wąwóz Takachiho w Japonii – zdjęcie, opis, historia
Japonia przez wiele stuleci utrzymywała w tajemnicy podstawy swojego dziedzictwa kulturowego. W dzisiejszych czasach każdy może odwiedzić najbardziej odosobnione zakątki, z których pochodzą najpiękniejsze legendy, ukazujące istotę charakteru ludzi żyjących na tych pięknych wyspach. Takim miejscem jest wąwóz Takachiho.
Mity i legendy
Wydarzenia z historii Japonii są ściśle związane z rytuałami i ceremoniami tradycyjnej religii narodowej zwanej „szintoizmem”. Wiele się nauczyła z konfucjanizmu, buddyzmu, taoizmu. Opiera się na deifikacji natury, jej zjawisk, obdarzaniu duchem wszystkiego, co jest na Ziemi.
Mity o Amaerasu, arcykapłance homonimicznego kultu, należą do najbardziej zachwycających. Pewnego dnia bóg Izanagi umył lewe oko podczas oczyszczania, jego najstarsza córka wyłoniła się z rozprysków wody. Otrzymała „nizinę wysokiego nieba”, czyli stała się boginią słońca i światła. Susanno-Mikoto, jej młodszy brat, bóg wody, wiatru i burzy, nieustannie żartował i szydził ze swojej siostry. Amaerasu poczuł się obrażony i ukrył się głęboko w jaskini. Ciemność panowała na ziemi.
Przy wejściu do tej jaskini zgromadziło się wielu różnych bogów, aby jakoś naprawić sytuację. Po długiej dyskusji postanowili urządzić huczną uroczystość ze śpiewem i tańcem w nadziei, że ciekawska dziewczyna wyjdzie, aby choć jednym okiem zobaczyć akcję. I tak się stało. Gdy tylko pojawiła się bogini, złapali ją za ręce i wyciągnęli z ukrycia. Na niebie znów zaświeciło słońce.
Tańce kagury
Dziś w Ama no Yasugawara, tak zwanej miejscu, w którym odbyła się legendarna uroczystość, tańce kagura można oglądać każdej nocy od listopada do lutego. Dzięki temu Japończycy nie tylko pamiętają starożytne wydarzenia, ale także dziękują bogom za żniwa i modlą się o obfite żniwa w przyszłym roku. Również taniec ten wykonywany jest codziennie o innych porach roku, wyłącznie dla dociekliwych turystów, którym nie są obojętne wartości Japończyków.
Opis wąwozu Takachiho
Świątynia Amanoiwato, w której znajduje się słynna jaskinia, znajduje się w mieście Takachiho. Jego ściany wyłożone są niezliczonymi kamiennymi piramidami zbudowanymi przez pielgrzymów z całego kraju. Otaczający naturalny krajobraz nie pozostawia obojętnym miłośnikom egzotycznych zakątków naszej planety. Wąwóz Takachiho zachwyca niezwykłymi widokami. Zielone dęby, klony, a pod nimi gęste paprocie, pnącza pokrywają pasmo górskie, które przecina głęboki kanion. Szmaragdowa rzeka Gokasegawa płynie przez około pięć kilometrów między wysokimi klifami. W starożytności, po erupcji wulkanu Aso, powstały złoża bazaltu. W którym torował sobie strumień wody.
Czarne bloki o niesamowitych rozmiarach wchodzą pod turkusową powierzchnię, odbijając się w niej jak w lustrze. W niektórych miejscach odległość między ścianami kanionu nie przekracza dziesięciu metrów. Urzekający spektakl przeżywają ludzie chodzący na łodziach. Chłód i wilgotne powietrze tworzą wrażenie lochu, ale patrząc w górę widzą lazurowe niebo przebijające się przez zielone liście drzew, jasno oświetlone słońcem.
Zapach mokrego kamienia, pluskającej ryby, kompletna cisza, którą przerywa tylko odgłos liści gdzieś daleko, jakby z zewnątrz…. Wygląda na to, że dotykasz czegoś bajecznego, nierzeczywistego. Ale teraz skały wydają się nieco rozstępować, otwiera się nowy obraz, jeszcze bardziej niesamowity. Z dużej wysokości srebrzysty strumień, rozpadający się na miriady małych kropel, z hukiem potrząsa wodospadem dookoła.
Wodospad Manai no Taki
W wąwozie jest kilka takich wodospadów. Największy z nich ma wysokość siedemnastu metrów. Nazywa się Manai no Taki, a goście uwielbiają go za dużą chmurę sprayu. Tęcza, która tworzy się w słońcu, dodaje uroku temu magicznemu miejscu.
W ciągu dnia zmieniają się kolory wypełniające wąwóz. Wczesnym rankiem wszystko wokół śpi we mgle. I tylko jasne promienie padające na taflę wody w okolicach południa rozświetlają wodę z entuzjazmem i ożywiają czarne ściany promieniami słońca. Wieczorem skały znów chowają się w cieniu i uspokajają, miejscami pomalowane czerwonymi refleksami zachodzącego słońca.
szlaki górskie
Lokalne piękności można podziwiać nie tylko w łódce, ale także spacerując specjalnie wytyczoną w tym celu ścieżką. Z góry dolina wygląda nie mniej atrakcyjnie. Niezwykłe mosty łączą ze sobą klify. „Wynurzają się” niczym kamienne olbrzymy z burzliwej roślinności i chowają się w niej, jak w historycznych filmach o starożytnych samurajach. Są też wiszące mosty linowe, wiele platform widokowych, z których otwierają się wspaniałe widoki na niezrównaną kreację dzikiej przyrody.
A tutejsza roślinność jest naprawdę gęsta i zróżnicowana pod innymi względami, jak na całej wyspie Kiusiu. Rośnie tu wiele wiecznie zielonych drzew, choć jesień zachwyca szaleństwem kolorów. Wiosną, gdy kwitną wiśnie, nie można oderwać wzroku od tych wzgórz, budząca się przyroda tak bardzo Cię przyciąga. Śpiewające ptaki, kuszące aromaty kwiatów wprowadzają w radosny, afirmujący życie nastrój. Wąwóz Takachiho jest uważany za święte miejsce w Japonii. Połączenie tradycji religijnych miejscowej ludności i wspaniałych krajobrazów naturalnych tłumaczy pojawienie się tak pięknych mitów. Kto wie, może to wcale nie są mity, a na wpół zapomniana rzeczywistość.
Infrastruktura
Infrastruktura turystyczna jest dobrze rozwinięta dla podróżnych w wąwozie. Istnieje kilka sklepów z pamiątkami, w których można kupić nie tylko obrazy natury, rękodzieła lokalnych rzemieślników. Religia japońska przywiązuje dużą wagę do różnego rodzaju amuletów. Tutaj możesz zostać właścicielem jednego lub kilku z nich. W restauracjach można skosztować dań kuchni narodowej. Prefektura Miyajaki wyróżnia się zupami warzywnymi, specjalnie przygotowanymi grzybami i dynią. I oczywiście podziwiaj tradycyjne tańce i śpiewy na terenie świątyń. Nawet jeśli nie jest to uroczysta randka, kiedy rytuałom nie towarzyszą kolorowe stroje i urzekające występy sceniczne, to i tak pozostawi niezatarte wrażenie.