Wielka Pustynia Kalahari
Jeśli rozmowa schodzi na pustynię, to najczęściej wspominają Saharę, całkowicie zapominając o wielkim Kalahari, rozrzuconym jednocześnie na terytorium trzech krajów afrykańskich: RPA, Namibii i Botswany. Ale jego ogromny obszar – ponad 600 tysięcy kilometrów kwadratowych rocznie rośnie kosztem terytorium innych krajów – Angoli, Zimbabwe i Zambii. Wycieczka w te rejony nie może być tania i krótka, dlatego warto poświęcić trochę czasu na poznanie tej pustyni.
Kalahari jest uważany za najgorętszy region w całej Afryce Południowej, a minimalne roczne opady czynią tę pustynię jedną z najbardziej suchych i zabójczych na świecie. W tym samym czasie „okres deszczowy” przypada na lato, jednak nie należy zakładać, że w tym czasie wzdłuż Kalahari płyną burzliwe rzeki, a młoda trawa przedziera się między kamieniami. Geograficznie granice pustyni to rzeka Molopo na południu, płaskowyż Namibii na zachodzie i równiny Transwalu na wschodzie. Płaskowyż, na którym leży pustynia, znajduje się 1500 metrów nad poziomem morza, a sam jest produktem wietrzenia skał powstałych wiele milionów lat temu.
Jeśli tu przyjedziesz, będziesz mógł obserwować prawdziwą pustynię w całej jej różnorodności, a nie wydmowe piaski, które zwykle są pokazywane na filmach i zdjęciach. Słynna Dolina Gizy (Egipt) może pochwalić się właśnie taką „żółtą” pustynią. Oprócz samego piasku, który w Kalahari ma czerwonawy kolor z powodu tlenków żelaza, wszędzie porozrzucane są bloki gęstego piaskowca, a także masywy wapienne. Kanały dawnych rzek są pełne kamyczków i żwiru, a jedynie w płaskich miejscach jako górną warstwę pełni drobnoziarnisty piasek pochodzenia eolicznego (wiatrowego). Składa się z ogromnych wydm i wydm, ułożonych w rozbudowane łańcuchy. Interesujące jest obserwowanie, jak piasek na jednej wydmie może zmieniać swój kolor, od głębokiej czerwieni do różu.
Idąc wzdłuż Kalahari można natknąć się na odstające elementy – wysokie skały, pionowe pachołki wznoszące się w górę. To wszystko, co pozostało z wysokiego płaskowyżu, który stopniowo zamieniał się w zawalone wszędzie kupy piasku. Skały te przypominają te w Arizonie czy Teksasie, tylko są nieco mniejsze. Ale wiatr nadał im tak dziwaczne kształty, że mimowolnie zaczniesz fantazjować, patrząc na nie. Wielu wspinaczy używa tych skał do treningu. Możesz również spróbować swoich sił, jeśli jesteś zaangażowany w ten sport, wystarczy uzyskać pozwolenie od władz i administracji Parku Przyrody Kalahari.
Planując wycieczkę, a nawet krótką wyprawę przez tę rozległą pustynię, bądź przygotowany na różne trudności. Po pierwsze nie musisz starać się robić wszystkiego sam, koniecznie zatrudnij przewodnika i postępuj zgodnie z jego radami nie tylko po drodze, ale także nieco wcześniej – podczas zgrupowania. Oczywiście, jeśli planujesz kilkugodzinny spacer, nie powinieneś zamieniać go w poważną wyprawę, ale tak proste rzeczy jak kompas i bidon i tak warto zabrać ze sobą. W Kalahari można spotkać wiele małych zwierząt, ponieważ wbrew powszechnemu przekonaniu pustynie wcale nie są puste, ale zamieszkane i dość gęsto. Uważnie przyglądając się okolicznym wzgórzom, zauważysz, jak biegają małe futrzaste fenki, pełzają jaszczurki i małe węże. Tu i ówdzie przebijają się suche, brązowe źdźbła trawy, które wydają się zupełnie martwe,
Pustynia Kalahari to cały ciekawy świat, w którym dzikie zwierzęta współistnieją z plemionami afrykańskimi. Przyjedź tutaj, aby na własne oczy zobaczyć życie pustyni, poczuć na sobie jej gorący oddech i palące promienie słońca.