15 najlepszych zabytków Korfu – zdjęcie, opis
Pokryta legendami i mitami wyspa Korfu znajduje się w najbardziej wysuniętej na północ części greckiego wybrzeża i jest obmywana łagodnymi falami Morza Jońskiego. Sami Grecy nazywają Korfu „nieoczekiwaną” wyspą wśród swoich sześciu braci. Góry, doliny, lasy, dziwaczne wybrzeże, splątane serpentynowe drogi sprawiają, że podróż jest długa, tajemnicza i romantyczna. Sama wyspa prowokuje podróżnych do zjechania z głównej drogi, a po zrobieniu tego można od razu znaleźć się w najbardziej ustronnych zakątkach. W odległym średniowieczu wierzono, że nazwa wyspy nawiązywała do słowa „korifo”, czyli „szczyt”, ale nie jest to jedyna nazwa. Sami Grecy wolą nazwę „Kerkyra”, po imieniu mitologicznej nimfy, ukochanej Posejdona. Nazywana też stolicą wyspy, magicznym miastem, oryginalnym i niepowtarzalnym.
Korfu lub miasto Korfu
Po dotarciu na wyspę samolotem lub promem z lądu, pierwszą rzeczą, jaką turyści robią, jest wizyta w Kerkyrze lub mieście Korfu. Przez wiele stuleci Korfu było smacznym miejscem dla Wenecjan, Brytyjczyków, Rzymian i Francuzów. Dlatego wygląd miasta wchłonął wpływy różnych kultur, a wiele architektonicznych arcydzieł zachowało się do dziś. Ci, którzy byli we Włoszech, a przynajmniej widzieli zdjęcia włoskich miast, od razu zauważą podobieństwo architektury Korfu do weneckiej.
Ale prawdziwe odczucie turystów tkwi w magicznej symbiozie: wydaje się, że jednocześnie jesteś w Anglii, we Włoszech, w Grecji i we Francji. Przez wiele stuleci miasto było rozdarte między wpływami tych państw, a każdy władca starał się pozostawić tu swój ślad. Ciekawostką jest to, że w miasteczku Korfu jest cała ulica – dokładna kopia francuskiej Rue de Rivoli.
Wizerunek miasta Korfu i jego styl życia jest wynikiem bogatej historii wyspy i kontaktu z kulturami europejskimi. Próba opisania miasta w kilku zdaniach nie jest łatwa. Architektura jest europejska, w tym angielskie pałace i weneckie domy, klasztory i kościoły. Zieleń parków, tysiące drzew oliwnych i czyste powietrze otaczające ulice wypełniają miasto kolorami i świeżością.
🏨 🚕 Indywidualny transfer z lotniska do hotelu i więcej
Ludzie są bardzo przyjaźni i gościnni, religijni i muzyczni. Wakacje z ogromną liczbą ludzi i orkiestr dętych. Korfu to święto radości i dobrobytu, gromadzące koneserów sztuki z całego świata na swoje wydarzenia kulturalne: koncerty filharmoniczne, wystawy lokalnych artystów „Artystyczna Jesień”, Karnawał Korfu – bliźniaczy weneckiego „Karnawału Masek”.
Szczególne miejsce wśród wydarzeń kulturalnych Korfu zajmują obchody Wielkanocy. Przez te trzy wielkanocne dni cała kontynentalna Grecja stara się dostać na Korfu. Rocznie rezerwowane są hotele, 70 tys. odwiedzających na 130 tys. mieszkańców. Tylko dlatego, że tylko na tej greckiej wyspie Wielkanoc obchodzona jest tak, jak przed wiekami.
Tylko tutaj nie zaginęła ani jedna tradycja obchodzenia trzech dni wielkanocnych, począwszy od Wielkiego Piątku, a skończywszy na Niedzieli Wielkanocnej. Nigdzie indziej w sobotę, nawet przed świtem, nie zaczynają „bujać” ścianami świątyni, symbolizując trzęsienie ziemi. Nigdzie indziej dokładnie o 11 rano z okien domów nie wylatują garnki z wodą. I nigdzie indziej cała wyspa, od młodych do starszych, nie uczestniczy we wszystkich wydarzeniach wielkanocnych, a w procesjach bierze udział 15 orkiestr dętych. O godzinie 21:00, kiedy w kościele św. Paraskewy odbywa się uroczystość rozpalenia świętego ognia, zostaje on wyprowadzony na plac, gdzie w altanie trwa liturgia wielkanocna.
Dokładnie o północy Blagovest i zapalenie Wielkiego Krzyża. Nad starą fortecą ustawiono kolorowe fajerwerki, najbardziej imponujące w całej Grecji. W Niedzielę Wielkanocną tradycyjny obiad z pieczoną jagnięciną i innymi prostymi ludzkimi radościami. Nigdzie indziej nie zobaczysz tak wyjątkowej i urozmaiconej Wielkanocy.
Większość ludzi kojarzy Grecję ze starożytnością. A to Bogowie Olimpu, marmurowe posągi, ruiny teatrów i świątyń. Ale dla Rosjan, zwłaszcza wierzących, ważne jest, że to na greckiej ziemi narodziło się i ugruntowało prawosławie. W Grecji istnieje niezliczona ilość cerkwi prawosławnych. Są wszędzie, są integralną częścią greckiego krajobrazu. W nich Grecy konsekrują małżeństwa, przychodzą odprawiać tradycyjne obrzędy religijne.
Świątynia Spyridona Trimifuntskiego
Szczególne miejsce w sercach Greków, a zwłaszcza mieszkańców Korfu, zajmuje patron wyspy Spyridon Trimifuntsky. Skromna z pozoru świątynia nazwana imieniem tego świętego kryje się w sieci wąskich średniowiecznych uliczek miasta, ale drogę do niej każdy zna. Pielgrzymi z całego świata dążą do niezniszczalnych relikwii św. Spiridona, a legendy o cudach uzdrawiania i pomocy ludziom wciąż nawiedzają wielu naukowców. Dokładnie na tydzień przed Wielkanocą na wyspie obchodzony jest uroczyście Dzień Św.
Pałac Achilleion
Kolejnym kultowym miejscem jest Pałac Achillion. Został zbudowany przez Elżbietę Austriacką, lepiej znaną w Grecji jako cesarzowa Sisi. Podczas swoich długich wędrówek po Europie pod koniec XIX wieku odwiedziła Korfu. Wydawało jej się, że właśnie w tym miejscu może znaleźć spokój ducha. Sisi, rozpoczynając budowę pałacu, postanowiła poświęcić go swojemu ulubionemu bohaterowi, Achillesowi. Tak narodził się Achillion.
Sama zaprojektowała każdy zakątek zarówno pałacu, jak i parku. Wewnątrz pałacu nie było nawet cienia pompatyczności i luksusu. Bardziej przypominał dom zbudowany z wielką miłością i smakiem niż pałac cesarski. Wygląd zewnętrzny i wewnętrzny pałacu zmienił później jego kolejny właściciel, cesarz Niemiec Wilhelm II. Mimo zmian wcale nie stracił na atrakcyjności i do dziś jest jedną z wizytówek.
Góra Pantokratora
Na północnym wschodzie góra Pantokrator wznosi się nad całą wyspą. Wspaniałe widoki na wyspę otwierają się przed każdym, kto wspiął się na szczyt krętej górskiej serpentyny. Przy bezchmurnej pogodzie z tych wysokości można zobaczyć kontury Włoch i sąsiedniej Albanii. Nic dziwnego, że w tak religijnym kraju na szczycie góry pyszni się kościół Przemienienia Pańskiego, zbudowany w VII wieku na miejscu zniszczonego starożytnego klasztoru.
Magia naturalnych krajobrazów zdeterminowała kolejną potoczną nazwę tego miejsca – „wyspa powrotów”. To chęć ponownego cieszenia się pięknem i naturalnymi niespodziankami wybrzeża przyciąga turystów do ponownego przyjazdu.
Paleokastryzm
Najpiękniejszym i najbardziej atrakcyjnym krajobrazem wyspy, według nawet samych Greków, jest Paleokastritsa. Fale Adriatyku ciężko pracowały, aby stworzyć wiele grot i jaskiń, ukrytych przed oczami ustronnych plaż, a strome klify wiszące nad wybrzeżem wyglądają na kompletnie nie do zdobycia. Historia tego miejsca jest bogata w wydarzenia, gdyż zawsze stanęła na przeszkodzie miłośnikom szybkich pieniędzy.
Dlatego wszystkie okoliczne wioski wspięły się w góry. Na wysokich, nie do zdobycia miejscach łatwiej było bronić się przed najeźdźcami i piratami. I nawet cerkiew monasteru „Życiodajne Źródło” jest doskonale „zakamuflowana”, choć stoi na najwyższym przylądku. Historia wojskowości to już przeszłość, a dziś Paleokastritsa mieści hotele ze wspaniałymi widokami, plażami i miejscami do cumowania dla jachtów rekreacyjnych.
Morze Kerkyra
Korfu Morina – pomosty, przy których parkują jachty. Tutaj szczególnie widać, że żeglarstwo jako forma rekreacji staje się bardzo popularne. Podróżowanie statkami wycieczkowymi pozwala turystom odwiedzić jeszcze kilka innych atrakcji wyspy.
Paleo Frurio
Na sztucznej wyspie, oddzielonej od Kerkyry kanałem, wznosi się Paleo Frurio – jedna z najstarszych twierdz. Początek jego budowy datuje się na VII wiek, okres budowy fortyfikacji miasta przez Bizantyjczyków. Rozbudowano go podczas najazdów okrutnych Turków, a jednocześnie kanał stał się fosą obronną.
Później jego wygląd fortyfikacji został zmieniony przez Brytyjczyków. Dobudowali nowe bastiony i wznieśli kościół św. Jerzego, który różni się dekoracją zewnętrzną i wewnętrzną od prawosławnych cerkwi greckich. Dziś Paleo Frurio jest miejscem różnych uroczystości, koncertów, rekonstrukcji bitew wojskowych i festiwali tradycyjnych tańców greckich.
wyspa myszy
Kilka kilometrów od Kerkyry znajduje się niezwykła mała wyspa zwana „myszą”. Wąski skalisty przesmyk prowadzący do klasztoru Blachernae bardzo przypomina kształtem mysi ogon. Zespół zabudowań klasztornych zajmował prawie całą wyspę, a centralne miejsce w nim zajęła kaplica i śnieżnobiały kościółek Najświętszej Marii Panny.
Dla miłośników fotografii to miejsce, które koniecznie trzeba odwiedzić. Pod każdym kątem otrzymasz wyjątkowe ujęcie. Nic dziwnego, że wizerunek Mysiej Wyspy pyszni się w każdej książeczce turystycznej i jest prezentowany na każdej pamiątki. Wycieczka do Grecji, kraju starożytności, z pewnością pozostawi w pamięci wiele żywych wrażeń, ale wrażenia są z niczym niewspółmierne. Korfu to inna Grecja i nie bez powodu miejscowi nigdy nie powiedzą, że są Grekami. To Kerkyryjczycy!
Klasztor Najświętszej Marii Panny w Paleokastritsa
W jednym z najbardziej malowniczych obszarów, perle wyspy – Paleokastritsa, słynącej z pięknych naturalnych krajobrazów, znajduje się klasztor Najświętszej Marii Panny lub Teotoku (po grecku). To piękna zadbana siedziba pracowitych mnichów – prawdziwy pomnik starożytności. Wzniesiony w 1225 r. na ruinach starożytnej fortecy, ukończony w XVII w., jest obecnie unikalnym przykładem architektury mieszanej. Wszystko tutaj świadczy o troskliwej miłości mnichów do ich klasztoru: idealna czystość podwórka, piękne kwiaty, zadbany ogród i winnica. Do cel klasztornych prowadzi wspaniały łukowaty dziedziniec, ozdobiony krętymi bugenwillami i mozaikowymi panelami.
Przy klasztorze znajduje się mała fabryka do produkcji oliwy z oliwek, którą można niedrogo kupić podczas zwiedzania. Mnisi zajmują się produkcją wina, hodowlą zwierząt, pieczeniem chleba, uprawą warzyw, w pełni zaopatrując się w żywność. Owoce ich pracy są tu sprzedawane na terenie (ich zakup przez pielgrzymów jest rodzajem darowizny na utrzymanie klasztoru). Na dziedzińcu klasztoru przebywa wiele kotów w różnych kolorach.
Niesamowicie piękna sceneria krajobrazowa otaczająca klasztor dopełnia wspaniały widok na klasztor. Wrażenie potęguje zdjęcie świątyni, znajdującej się w najwyższym punkcie góry. Zawiera cudowne ikony Wniebowzięcia Matki Bożej, „Życiodajne źródło!” i „Skopietissa”, przed którym przybywają modlić się tysiące pielgrzymów. Wnętrza świątyni udekorowane są w stylu weneckim: sufity malowane Urania – imitacja malowideł we wspaniałych ramach (wyglądają bardzo ładnie!)
Znajduje się tutaj małe Muzeum, gdzie eksponaty to ikony bizantyjskie i postbizantyjskie, które są bardzo ciekawym widokiem. W klasztorze znajduje się magiczna studnia spełniająca życzenia, więc każdy stara się odprawić rytuał składania życzeń. Aby to zrobić, musisz stanąć plecami do studni, złożyć cenne życzenie i rzucić monetą, próbując się do niej dostać, aby życzenie się spełniło. Możesz wykonać kilka prób, za każdym razem wypowiadając nowe życzenie. Dla Rosjan jest tu specjalny obiekt do wglądu – armata admirała Uszakowa, pozostawiona po kampaniach wojennych.
Wioska Kanoni – zakątek uroku
Niezwykle piękna wioska położona jest w południowej części stolicy Korfu – miasta Kerkyr. W rzeczywistości jest to mały półwysep obmywany wodami Morza Jońskiego, ze wspaniałymi plażami, urzekającymi krajobrazami, przytulnymi domami i wspaniałym hotelem. Z wioski roztaczają się niezrównane widoki na średniowieczny klasztor Panagia Blachernon, położony na małej wyspie. Cała wysepka Pontikonisi otoczona zielenią jest bardzo malownicza, na której znajduje się kościół bizantyjski (XI-12 w.). Istnieje legenda o pochodzeniu wyspy, że powstała ze skamieniałego statku Odyseusza i wygląda jak ogromna zamarznięta mysz. (Stąd nazwa, tłumaczona jako „wyspa myszy”). Laguna Halkiopoulou to wspaniały widok, gdzie gniazdują egzotyczne gatunki ptaków wędrownych. Warto tu przyjechać specjalnie po to, aby zobaczyć, jak bosko wszystko wygląda tutaj o zachodzie słońca!
Katedra Panagia Spiliotissa
Jest tam bardzo ciekawa atrakcja poświęcona świętej Teodorze, błogosławionej chrześcijance, bardzo czczonej w Grecji. Relikwie świętego, jako najcenniejsze relikwie, przechowywane są w srebrnym grobowcu przed ołtarzem. Znajduje się tu również sanktuarium ze świętymi relikwiami Spyridona, patrona miasta Kerkyra.
Katedra została wzniesiona w 1577 roku jako przeciętna świątynia, ale po przebudowie, która dokonała znaczących zmian w jej wyglądzie architektonicznym, stała się centralną katedrą Korfu z bogatą kolekcją wspaniałych ikon. Zewnętrzna dekoracja świątyni wygląda bardzo szlachetnie i elegancko: ściany w kolorze terakoty zdobią białe stiuki, nad frontonem wznosi się krzyż. Na wdzięcznej dzwonnicy zwieńczonej oryginalną kopułą znajduje się zegar.
Sala centralna katedry jest niezwykle piękna, z ażurową kratą ołtarza, z wieloma eleganckimi srebrnymi lampami, ze wspaniałym żyrandolem i mozaikową posadzką. Wszystkie wzornictwo świadczy o wysokim guście projektantów. Setki parafian przyjeżdżają tu, by podziwiać wnętrza i modlić się do świętych relikwii.
Plac Spianada
W wyspiarskim mieście o tej samej nazwie, w jego centrum znajduje się największy plac w Grecji, wyposażony w XIX wieku obok starożytnej weneckiej fortecy, która sama w sobie jest również ciekawą atrakcją. Plac Spianada to teren malowniczej zieleni drzew i pięknie przystrzyżonych krzewów, niepowtarzalnych zabytków i ulubionego miejsca nie tylko mieszkańców, ale także turystów. Obszar jest podzielony mijaną ulicą na dwie połowy: Ano Platea i Kato Platea (górny i dolny plac).
Dużym zainteresowaniem turystów cieszy się Muzeum Maitlanda – romańska altana rotundowa, stworzona ku pamięci brytyjskiego oficera Thomasa Maitlanda. Misterne metalowe ogrodzenie, ażurowe obramienia kopuły, cienkie słupy-kolumny rotundy budzą podziw publiczności. Majestatyczny Pałac Świętych Michała i Jerzego, zbudowany z maltańskiego kamienia, jest prawdziwą ozdobą architektoniczną placu. Klasycystyczny styl budynku, długa kolumnada, sklepienia łukowe bocznych oficyn tworzą harmonijny obraz.
Pośrodku fontanny na terenie pałacowym stoi na cylindrycznym cokole pomnik Fryderyka Adama, namiestnika Wysp Jońskich, który stał się bohaterem ludowym w bitwie pod Waterloo. Podstawą pomnika jest ogromny kamień przypominający skałę porośniętą bluszczem, który tworzy patriarchalne tło dla całej budowli. Znajduje się tam pomnik z brązu pochodzący z Korfu, byłego prezydenta Grecji – I. Kapodistriasa.
W luksusowo udekorowanym Pawilonie Muzycznym odbywają się koncerty Orkiestry Filharmonicznej. Muzeum Azjatyckie nie pozostawi obojętnym, na których ekspozycjach prezentowane są różnorodne maski, różnorodne naczynia, zbroje bojowe samurajów i różne rodzaje broni orientalnej. W jednym z przytulnych zakątków placu, pod rozłożystym baldachimem wielowiekowego drzewa, stoi skromne popiersie słynnego autora książek o zwierzętach Darella, którego nos jest ocierany przez przechodniów.
„Kanał miłości” w Sidari
Miasteczko Sidari słynie z plaży wzdłuż wąskiego pasa wody zwanego „Kanałem Miłości”. Miejsce to jest niesamowitym zjawiskiem przyrodniczym utworzonym przez siły wody, które na przestrzeni tysięcy lat wymyły wąski kanał o szerokości 20 m w grubości skał. Tutaj są wspaniałe warunki dla rodzin z dziećmi: pas morza jest niezawodnie chroniony przed wiatrem, zawsze ma ciepłą wodę. Wspaniała plaża otoczona pięknymi krajobrazami, romantyczna legenda o pochodzeniu kanału sprawiły, że jest to magiczne miejsce dla wielu turystów.
Legenda o dwójce kochanków zamienionych przez gniewnych bogów w 2 skały dała początek znakom, za którymi z pewnością podążają odwiedzający Kanał Miłości. Jeśli ludzie chcą pozostać ze sobą na zawsze, muszą razem przepłynąć kanał. Jeśli ktoś chce znaleźć swoją miłość, swoją drugą połówkę, musi przepłynąć pod skalnym łukiem i powiedzieć głośno imię osoby, którą chciałby widzieć obok siebie w życiu.
Tutaj masz okazję zajrzeć do tajemniczych jaskiń i tuneli, zobaczyć najpiękniejsze krajobrazy i spędzić niezapomniane dni. Aby dostać się do „Kanału Miłości”, trzeba przejść przez Sidari, skupiając się na słynnej plaży Peroulades. Na prawo od niej znajduje się romantyczna plaża (wskazuje na nią specjalny znak).
Plaża Sidari
Miasteczko Sidari, mimo niewielkich rozmiarów, słynie z plaż. Oprócz „Kanału Miłości” i Peroulad bardzo popularna jest plaża o tej samej nazwie. W rzeczywistości jest to cały kurort i obszar plaży, łączący kilka malowniczych wiosek połączonych plażami. Najdłuższą z nich jest plaża Sidari, położona obok starego portu rybackiego (36 km od centrum Sidari).
Plaża słynie z szerokiego, piaszczystego pasa, który wystaje w morze niczym zatoka, gdzie zamiast wody jest piasek. To przyciąga ogromną liczbę wczasowiczów z dziećmi, którzy mogą swobodnie biegać po miękkim piasku, bawić się i opalać w bezpiecznym miejscu: nie ma skał. Urzekające widoki otwarte ze wszystkich stron: błękit morza, biel chmur, żółknące w oddali skały tworzą wspaniałe krajobrazy.
Dobrze rozwinięta infrastruktura umożliwia aktywny wypoczynek każdemu. Tutaj można wypożyczyć paralotnie, quady, motorówki, katamarany, narty wodne, sprzęt do surfingu i nurkowania. Wiele kawiarni, restauracji i kawiarni oferuje wyśmienite dania wysokiej jakości ze świeżych ryb, owoców morza, warzyw i owoców. Nocne dyskoteki, różne programy rozrywkowe przyciągają młodych ludzi. Niedaleko znajduje się kolejna mała plaża otoczona wysokimi klifami. Wybierają go doświadczeni pływacy zajmujący się nurkowaniem i fotografią podwodną.
Twierdza Angelokastro
Ta starożytna bizantyjska forteca znajduje się na północno-wschodnim wybrzeżu wyspy, w pobliżu Paleokastrits. Potężna fortyfikacja została wzniesiona przez cesarza Michała II Komnenosa na początku XIII wieku i nazwana na cześć jego ojca Angelosa. Teraz jest inaczej nazywana fortecą Archanioła Michała, ponieważ w pobliżu znajduje się mały kościółek poświęcony archaniołowi. Twierdza miała ogromne znaczenie strategiczne jako najbardziej wysunięta na zachód placówka Cesarstwa Bizantyjskiego, w skład którego wchodziło miasto Korfu (do 1267 r.).
O zasiedleniu tych miejsc we wczesnym okresie bizantyjskim V-VII w. n.e. świadczą wyniki wykopalisk archeologicznych z 1997 r., w szczególności dwa grobowce chrześcijańskie. mi. Po zakończeniu budowy fortecy starożytny klasztor Paleokastry został przeniesiony na mniej więcej w inne, bezpieczniejsze miejsce. Mykonos, gdzie pozostaje do dziś.
Pomimo nie do zdobycia forteca została zdobyta w 1267 r. przez plemiona Andegawenów, które stały się znane ze starożytnego rękopisu – najstarszego pisanego pomnika historii Angelokastro. Andegawenowie zostali wygnani, ale w 1386 r. twierdza została oblegana przez wojska ówczesnej potężnej Republiki Weneckiej i przeszła w jej posiadanie. Wielokrotnie później Genueńczycy i Turcy próbowali podbić legendarną fortecę, ale nie poddała się ona, jak cała wyspa Korfu.
Dziś starannie odrestaurowane fortyfikacje pełnią funkcję skansenu, w którym można zwiedzić kościół św. Michała Archanioła – prawdziwy zabytek starożytności. Ciekawym widowiskiem jest kaplica św. Kiriyaki, w której dobrze zachowały się unikatowe freski z XVIII wieku. Tutaj obrazy tych, którzy kosztem ogromnej pracy stworzyli kamienne budowle, w widoczny sposób wznoszą się przed naszymi oczami. Z twierdzy widać oszałamiające piękno malowniczej panoramy okolicy.