Kościół Santa Maria del Mar w Barcelonie – historia, zdjęcia, opis, godziny otwarcia, mapa
Kościół Santa Maria del Mar (Santa Maria del Mar – Kościół Najświętszej Marii Panny od Morza) w Barcelonie znajduje się przy cichej ulicy w zabytkowej dzielnicy La Ribera (nad morzem) w pobliżu starego portu.
Historia budowy
Kościół powstał w latach 1329-1383 w zaledwie 55 lat – rekordowo krótki czas dla takiej konstrukcji. Dla porównania, budowa katedry w Barcelonie trwała 122 lata. Gdyby nie nieszczęście, które wydarzyło się podczas budowy, świątynia zostałaby ukończona jeszcze wcześniej: w 1379 roku wybuchł pożar, który zniszczył znaczną jej część. Odbudowa trwała 4 lata, a 3 listopada 1383 r. została ostatecznie wybudowana, aw sierpniu następnego roku została poświęcona i zaczęto odprawiać msze.
Miejsce budowy nie zostało wybrane przypadkowo. Do X wieku stał tu kościół Santa Maria del Arenys, w którym potajemnie przechowywano szczątki męczennicy Eulalii, ukochanej świętej i patronki Barcelony. Po odkryciu relikwii postanowiono rozpocząć budowę świątyni Santa Maria del Mar na tym świętym miejscu.
Kamień węgielny pod nowoczesną świątynię położono 25 marca 1329 r. Przy wznoszeniu był obecny król Alfons IV Aragoński. Dowodem na to jest wytłoczenie literami łacińskimi i katalońskimi, co można zobaczyć czytając dwa napisy po bokach drzwi wejściowych. Ze strony monarchy był to hołd dla wyższych mocarstw za dobrobyt kraju i wiodącą pozycję, jaką Hiszpania zajmowała w XIV wieku na morzu.
Okolice La Ribera od dawna znane są jako miejsce zamieszkania zwykłych ludzi: rzemieślników, marynarzy, rybaków, stoczniowców, ładowaczy portowych, kupców. Kościół został zbudowany ich kosztem i siłami. Życie tych ludzi zależało od zmiennych elementów morza, dlatego każdy chciał wziąć udział, przyczynić się do budowy świątyni ku czci Matki Bożej Morza – patronki i opiekunki żeglarzy.
Nadmorska biedota postanowiła wybudować „własny, nadmorski kościół”, który przyćmiłby powstającą wówczas wspaniałą Katedrę, przeznaczoną dla rodziny królewskiej, kościelnej i świeckiej szlachty. Był to prawdziwy budynek ludowy, w którym wszyscy brali udział: kupcy i rzemieślnicy przekazywali pieniądze, tragarze i rybacy nosili kamienie z kamieniołomów Montjuic. Ich ciężka praca jest uwieczniona na głównej bramie wejściowej: pogięte postacie ludzi niosą na plecach ciężkie kamienne bloki. Tutaj też można zobaczyć herb cechu robotników portowych.
Architektura
Autorem projektu został najbardziej utalentowany architekt Berenger de Montaguta. Zaprojektował katedrę, która jest jednym z nielicznych przykładów czystego katalońskiego stylu gotyckiego. W przeciwieństwie do gotyku europejskiego, styl kataloński jest bardziej minimalistyczny: nie poraża pompatycznością, strzelistymi iglicami i wieżami, kamiennymi koronkami i płaskorzeźbami.
Fasada kościoła Santa Maria del Mar wykonana z szarego kamienia jest zdominowana przez poziome gładkie płaszczyzny, z minimalną ilością dekoracji. W strukturze budynku nie ma orientacji pionowej. Zewnętrznie jest surowy, przysadzisty, nieco masywny i wydaje się mały. W rzeczywistości jego wymiary to 80*33 m, wysokość nawy głównej to 33 m.
Bardzo piękne są witraże budynku. Nad półkolistym, łukowym wejściem znajduje się jedyna jasna dekoracja katedry – wspaniały duży witraż w formie rozety, pochodzący z 1459 roku. Na elewacji dużo łuków ostrołukowych, witraże.
Na sklepieniu łuku centralnego znajdują się rzeźbione figury i wzory. We wnęce nad bramą wjazdową na tronie siedzi Chrystus Zbawiciel, przed nim w niskim ukłonie pokłonili się Maryja Panna i Jan Chrzciciel. Po obu stronach w niszach znajdują się rzeźby apostołów Piotra i Pawła. Ale główna tajemnica katedry, w której objawił się geniusz architekta, tkwi we wnętrzu budynku. Wszystkich wchodzących do kościoła uderza kontrast: ponure ściany zewnętrzne skrywają ogromną jasną przestrzeń wewnętrzną, przesiąkniętą delikatnym promienistym światłem.
Lekkości i lekkości konstrukcji nadaje 18 cienkich wysokich kolumn o ośmiobocznym przekroju, podtrzymujących płaskie 33-metrowe sklepienie. Ich rzadkie rzędy są oddalone od siebie o 13 metrów i wizualnie dzielą katedrę na trzy symetryczne nawy. Wysokość nawy środkowej i bocznej jest w przybliżeniu taka sama. To właśnie nadaje objętość i integralność przestrzeni, wydaje się, że jest jednym.
Dekoracja wnętrz
Wnętrze kościoła jest bardzo lakoniczne. Tłumaczy się to tym, że ogromna ilość cennego majątku świątyni została bezpowrotnie utracona: z biegiem lat bazylika została zniszczona przez różne wstrząsy. Ale jedno z największych nieszczęść wydarzyło się podczas wojny domowej w lipcu 1936 roku. Świątynia została podpalona i płonęła przez kilka dni z rzędu.
Spłonął wspaniały barokowy ołtarz, przedmioty liturgiczne, rzeźby i wiele obrazów. Ocalały jedynie ściany, kolumny i witraże na górnym poziomie, ponieważ pożar nie wzniósł się tak wysoko. Po odrestaurowaniu i wyeliminowaniu skutków pożaru harmonia i proporcjonalność form wolnej od licznych obiektów konstrukcji stała się jeszcze bardziej oczywista i uderzająca.
Wewnątrz świątyni panuje niesamowity klimat. Główną dekoracją jest światło wpadające przez liczne witraże z XV-XVIII wieku. Dwa witraże przedstawiające Sąd Ostateczny zostały wykonane przez mistrza Sendriusa Desmasnesa w 1474 roku. Z pozostałych można zobaczyć epizody o tematyce religijnej: Pięćdziesiątnica, Wniebowstąpienie i Koronacja Matki Bożej, Narodziny Jezusa, Zwiastowanie i zaręczyny Najświętszej Marii Panny, alegoria Eucharystii itp. Nie mniej imponujące są jasne plamy -szklane okna przedstawiające fontanny wody żywej, cyprysy, palmy.
Udane rozwiązania kolorystyczne w połączeniu z elegancją wzorów dają wrażenie niesamowitej przestronności, nie obciążonej licznymi rzeźbami, płaskorzeźbami i sztukaterią. Przy ołtarzu znajduje się rzeźba przedstawiająca Koronację Matki Bożej. U stóp posągu znajduje się żaglowiec. Ta scena uosabia patronat Matki Boskiej nad żeglarzami.
W świątyni znajdują się grobowce szlachetnych ludzi, ich imiona są wyryte na płytach posadzkowych wzdłuż ścian.
Akustyka kościoła jest wyjątkowa, na co dzień rozbrzmiewa tu muzyka organowa, odprawiane są msze. Nawę główną wypełniają liczne ławki dla wiernych. Często w murach świątyni odbywają się koncerty muzyki klasycznej. Przyjeżdża tu wiele znanych osób, aby wysłuchać mszy, odprawić śluby i chrzciny.
Taras widokowy na dachu
Ci, którzy chcą spojrzeć na panoramę Barcelony z wysokości 35-40 metrów, mogą wspiąć się po stromych schodach na dach i wieże katedry, gdzie znajdują się platformy widokowe. Czas oglądania – 40 minut dziennie od 13 do 17 godzin. Z wysokości otwierają się piękne widoki na miasto i jego zabytki, które można uwiecznić na zdjęciu i na długo pozostaną w pamięci.
Godziny pracy
Od poniedziałku do soboty kościół czynny jest od 9.00 do 20.30. Od 13.30 do 16.30 godzinne wycieczki odbywają się w języku angielskim, a wejście jest płatne, cena biletu to 7 euro, a od 9.00 do 13.00 lub od 17.00 do 20.30 można samodzielnie zwiedzać świątynię za darmo, posłuchać organów. W niedziele i święta otwarte jest do zwiedzania: od 10.00 do 13.30 i od 16.30 do 20.00.
Gdzie jest kościół i jak się do niego dostać?
Kościół Santa Maria del Mar znajduje się na Passeig del Born przy Plaza de Santa Maria 1 (Santa Maria Square 1) w pobliżu stacji metra: Jaume I (L3) i Barceloneta (L4).Dojazd autobusami: V15, B17, 40, 45 do przystanku Via Laietana.