Muzea Kapitolińskie w Rzymie – historia, zdjęcia, opisy, ceny 2021, mapa
Słynne wzgórza, na których zbudowano Rzym, zachowały i na zawsze zachowają swoją ciekawą historię. Często urodziła się w wykopaliskach archeologów, ruinach, zachowanych zabytkach. Wzgórze Kapitol, na którym odbywały się posiedzenia starożytnego Senatu, górowała świątynia bogów starożytnych Rzymian, kryje niesamowite dowody przeszłości miasta, kraju. Plac Kapitoliński w Rzymie, znajdujący się w najwyższym punkcie wzgórza, jest obecnie uważany za jego główny plac. Odwieczna wilczyca kapitolińska, nazwana symbolem miasta, przyciąga turystów swoją starożytną legendą, aby usłyszeć fascynującą historię. Budząc się, aby zobaczyć bogactwo w muzeum.
Fabuła
Architektoniczne arcydzieła muzeów to pałace zaprojektowane wzdłuż obwodu słynnego placu, z dziełami sztuki i starożytnymi artefaktami przechowywanymi w ich salach. Stare budynki, górujące na wzgórzu, zostały zniszczone, splądrowane, spalone. Dopiero w 1536 roku, na mocy dekretów króla Karola V, rozpoczęło się odrodzenie życia Kapitolu. Prace nad stworzeniem nowego zespołu powierzono wielkiemu Michałowi Aniołowi Buanarottiemu. W tym czasie był naczelnym nadwornym architektem i artystą. Zlecono mu stworzenie pałaców, w których mieściłyby się zbiory podarowane przez papieża Sykstusa IV około 1471 roku.
Były to słynne dzieła sztuki, biżuteria, monety średniowiecza, renesansu. Wiele m.in. unikatowych posągów z brązu sprowadzono z kolekcji pałacu słynnej rodziny Laterańskiej.
Podstawą kompleksu było dziedzictwo architektoniczne zaprojektowane przez Michała Anioła. Są to dwa pałace Palazzo Conservatori, Nuovo. Jak również sam Plac Kapitoliński. Genialny pomysł mistrza pomógł stworzyć niewielką przestrzeń w formie otwartego do oglądania trapezu. Utwardzony obszar, wyłożony eliptycznymi belkami, ma silny efekt optyczny, który poszerza jego granice. Zwolennicy Michała Anioła ukończyli budowę w 1654 roku.
Głównym budynkiem placu jest Pałac Senatorów. Budynek jest otoczony z obu stron przez Muzeum Kapitolińskie, architektoniczne marmurowe przedstawienie Nilu, Tybru. Arterie wodne, które dały życie wielu mieszkańcom planety, Pałac Konserwatystów. Dzieła Michała Anioła, według historyków sztuki, kryją zaszyfrowane wiadomości, tajemnice. Rozwiązanie dla wielu jest jeszcze przed nami. W centralnej części placu stoi pomnik cesarza Marka Aureliusza. Rzadki skarb odrodzony od czasów starożytnych.
Budynki i eksponaty muzealne
Aby się tu dostać, nie trzeba wcześniej rezerwować biletu, stać w długiej kolejce. Można po prostu przyjść na spacer, podziwiać wspaniałość budynków, niepowtarzalny wystrój placu. Trzy budynki kompleksu muzealnego, połączone podziemną galerią, wypełnione są różnymi kolekcjami obrazów, rzeźb, eksponatów z czasów Cesarstwa Rzymskiego, Etrusków itp. Podczas zwiedzania można zobaczyć bogactwo pałaców. Ale poznanie historii, dokładne rozważenie przechowywanych skarbów nie zadziała.
Pałac Senatorów, zbudowany w XII wieku, Palazzo Conservatori, Nuovo, który pojawił się w XVI, XVII wieku, zawiera ogromną liczbę cennych eksponatów. Wśród nich są wyjątkowe galerie sztuki z dziełami Caravaggia, Tycjana, Tintoretta itp. Starożytne posągi, mozaiki, dzieła sztuki z okresu baroku, renesansu. Kompleks został uzupełniony w XX wieku niewielkim pałacem Caffarelli-Clementino. Wśród unikatowej kolekcji rzeźby przechowywanej w Muzeum Kapitolińskim znajdują się następujące światowe arcydzieła.
wilczyca kapitolińska
To godny symbol Rzymu, odzwierciedlający mity tego kraju. Za najbardziej potwierdzoną datę powstania pomnika uważa się lata 1021-1153. Posąg wykonany jest z brązu. Przez wiele lat wierzono, że Etruskowie zrobili to w V wieku p.n.e. mi. Informacja z notatek mnicha mówi, że wilczyca bez nowonarodzonych braci początkowo znajdowała się w pałacu Laterańczyków obok sądu, tzw. miejscu egzekucji u „wilka”. Było to bóstwo lub „matka Rzymian”.
Z rozkazu Sykstusa IV została przeniesiona do Palazzo Conservatori w 1473 roku. Postacie niemowląt pojawiły się na wilczycy pod koniec XV wieku. Są wykonane w inny sposób. Kopia Wilczycy jest zamontowana wysoko na kolumnie po lewej stronie centralnego muzeum. Podobne egzemplarze są dostępne w różnych krajach. Na przykład Rumunia, gdzie są uważane za symbol światowego dziedzictwa. W pobliżu Stadionu Olimpijskiego w Tokio. Piza, Nowy Jork, Paryż.
Umierający Gal
Wykonano marmurową kopię oryginalnego brązu na zlecenie cesarza Attalusa I około 230 p.n.e. mi. na znak zwycięstwa nad armią Galów. Za autora posągu uważany jest Epigonus, rzeźbiarz z dynastii Attalidów. Istnieje wersja, która potwierdza, że dzieło zostało odkryte podczas budowy willi w Rzymie, a następnie kupione przez papieża Klemensa XII i przechowywane w Pałacu Ludovisi.
W czasie wojny z Napoleonem posąg został wywieziony do Francji. Tam praca została wystawiona jako eksponat Luwru. Dramatyczny, naturalistyczny charakter rzeźby nawiązuje do wyżyn sztuki starożytności. Naga postać celtyckiego wojownika, leżąca na tarczy, zaskakująco w pełni oddaje ból, irytację śmiertelnej klęski.
Kapitoliński Brutus
Rzeźba z brązu przedstawiająca portret mężczyzny uważana jest za dzieło Etrusków, urodzonych na początku III wieku p.n.e. Został znaleziony wśród wykopalisk w Rzymie około 1500 roku. Podobieństwo portretu do Brutusa, przedstawionego na monetach rzymskich, dawało powód, by uważać go za założyciela Republiki Rzymskiej. Rzeźba została odnaleziona w oryginalnej formie bez uszkodzeń. Włosy, czoło, policzki, inkrustowane oczy są całkowicie zachowane. Część strojów uszyto na nowo w stylu cesarzy rzymskich.
Chłopiec ciągnący drzazgę
W sali obchodów Muzeum Kapitolińskiego znajduje się rzeźba z brązu przedstawiająca chłopca siedzącego na kamieniu, wyciągającego kolec z lewej stopy. Posąg nigdy nie zniknął podczas historycznych burz średniowiecza, pozostając dostępny do oglądania. Istnieją legendy wyjaśniające wygląd posągu. Według jednej uważa się, że chłopiec był pasterzem wysłanym do Rzymian, aby ostrzec ich przed atakiem wroga.
Pokonując ból w nodze od drzazgi, chłopiec wspiął się na wzgórze, odpowiednio wypełnił swój obowiązek, wyciągnął drzazgę i zmarł. Renesansowa rzeźba była jedną z pierwszych kopiowanych na zamówienie bogatych ludzi. Marmurowe wersje oryginału są przechowywane w kolekcji Medici, British Museum, galerii w Pawłowsku oraz kompozycji Nikitskiego Ogrodu Botanicznego.
Kolos Konstantyna
Ocalałe fragmenty gigantycznego posągu portretowego przedstawiającego siedzącego cesarza Konstantyna Wielkiego są przechowywane w Muzeum Kapitolińskim. Szacowany czas powstania posągu przypisywany jest panowaniu Konstantyna. Wysokość głowy posągu to prawie 2,5 m. Wymiary stóp i dłoni pozwalają sądzić, że całkowita wysokość rzeźby sięgała 12 m. Korpus posągu został wykonany z marmuru. Ubrania zostały wykonane z drewna, pokrytego złoceniami, brązu (technika akrolitu).
Początkowo posąg znajdował się obok miejsca publicznego w pobliżu bazyliki Maksencjusza Konstantyna, symbolizując boską moc państwa. Uważa się, że posąg został uszkodzony przez wandali. Starożytne arcydzieło zyskało nowe życie w 1486 roku.
Teraz fragmenty posągu znajdującego się na dziedzińcu pałacowym są ułożone w kolejności: prawa ręka, kolano, głowa, przejście do muzeum, kolumna. Następnie lewa noga. Istnieją dwa różne fragmenty prawej ręki. Wynika to z przebudowy posągu pod koniec panowania Konstantyna. Ręka trzymająca berło została wymieniona.
Pałac Konserwatystów
Palazzo dei Conservatori назван аналогично с залом заседаний судей, сенаторов или консерваторием. Важные решения господствующих сил страны здесь принимались с XV века. Сейчас во дворце размещена коллекция скульптур их мрамора, сохранившаяся с периода Древнего Рима. В обустроенных залах размещены знаменитые фрески, Пинакотека с картинами Караваджо, Рубенса, Веласкеса, легендарная Капитолийская волчица. Артефакты творчества греков, этрусков находятся в зале Кастеллани вместе с замечательной коллекцией краснофигурных чёрнофигурных греческих ваз.
Znany fresk przedstawiający walkę Kuriatów z Horacjami, posągi Urbana, Innocentego X znajdują się w specjalnym pomieszczeniu. W Pałacu otwarte są Sale Konserwatystów, Nowe Muzeum i Galeria Sztuki. Projekt zewnętrzny Palazzo dei Conservatori słynie z oryginalnych technik architektonicznych w postaci pilastrów rozmieszczonych na różnych piętrach.
W przyszłości były używane w budynkach z różnych czasów przez wiele krajów (np. jedna z moskiewskich stacji kolejowych). Pierwszy budynek pałacu wzniesiono w połowie XV wieku. Fasadę ozdobiono łukami obramowującymi sześć okien parteru. Kilka z nich jest obecnie zachowanych. Ostateczny projekt harmonijnej elewacji powstał znacznie później.
Pałac Nuovo
Pałac należy do nowych obiektów architektonicznych zespołu z XVII wieku. Budowę pałacu rozpoczęto w 1571 roku, a zakończono około 1654 roku. W realizację pomysłów Michała Anioła zaangażowani byli Giacomo Della Porta, Girolamo Rainaldi, Carlo Rainaldi. Jest to kopia Pałacu Konserwatywnego, który od 1734 roku ma służyć jako muzeum publiczne. Pałac nazywany jest pierwszym publicznym muzeum w Rzymie. Sarkofagi, posągi, popiersia, arcydzieła sztuki antycznej, takie jak Kupidyn i Psyche, posągi Wenus Kapitolińskiej, Umierającej Galii, antyczne mozaiki można oglądać w przestronnych salach dwóch pięter pałacu.
W Pałacowej Galerii umieszczono ponad sto antycznych rzeźb bogów i bohaterów. Sale Palazzo mają oryginalne nazwy, na przykład sala Gołębi, Fauna, filozofów, gladiatorów, cesarzy, urząd Wenus. Na dziedzińcu znajduje się marmurowa „Gadająca Statua” Fontanna Marforiusa, powstała w 1588 roku. W pobliżu zebrali się mieszkańcy starożytnego miasta, aby wyrazić niezadowolenie z codziennych spraw.
Pałac Senatorów
Wygląd antycznego pałacu, wymyślonego przez Wielkiego Michała Anioła, zachował się w swojej pierwotnej formie od 1605 roku. Miejsce, otoczone Placem Kapitolińskim i Forum Romanum, zawsze znajdowało się w centrum życia politycznego miasta. W 78 r. p.n.e. mieściło się tutaj Tabularium, archiwum państwowe. Zniszczony w średniowieczu obiekt został odrestaurowany, zmieniony. Piękne schody z fontanną i rzeźbą „Radosny Rzym”, posągi uosabiające Nil, Tyber nadały pałacowi inny wygląd. Fasada budynku została ozdobiona elementami barokowymi. Zachowała się dolna część Tabularium i dwie boczne wieże. W 1582 roku pojawiła się Dzwonnica, zastępując średniowieczną budowlę.
Teraz można tu zobaczyć sale rady miejskiej (sala flag), rady (zawiera rzeźbę Juliusza Cezara, wykonaną w I wieku pne). Protobiblioteka kapitolińska, kolekcja popiersi. W pałacu odbywają się spotkania ratusza. Wiele pomieszczeń nie jest dopuszczonych do wglądu. Możesz swobodnie zwiedzać Lapidarium, w którym przechowywane są starożytne kamienne płyty ze starożytnymi inskrypcjami.
Pomnik konny Marka Aureliusza
Los wielu starożytnych posągów nie był tak szczęśliwy jak ten. Często wiąże się to z przypadkowym założeniem, że starożytne dzieło rzeźbiarskie należało do cesarza Konstantyna. Uczynił chrześcijaństwo oficjalną religią Rzymu, powstrzymując niszczenie starożytnych artefaktów na rozkaz Kościoła w średniowieczu. Oryginalna statua cesarza znajduje się w Muzeum Kapitolińskim, a jej majestatyczna kopia zdobi środek starego placu.
Uważa się, że posąg został wykonany w latach osiemdziesiątych przez nieznanego autora. Cokół posągu wykonany jest z kolumn świątyni Kastora Polluksa. Panowanie Marka Aureliusza (Mark Annius Catilius Severus) nazwano złotym okresem starożytnej historii. Początkowo posąg w postaci cesarza siedzącego na koniu z brązu, zwracającego się do wojska gestem na cześć kolejnego zwycięstwa, stał na zboczu Kapitolu. Od 1538 otrzymała mandat na Kapitolu.
Pałac Cafarelli-Clementino
Budynek znajduje się obok trzech głównych pałaców kompleksu Muzeum Kapitolińskiego. Jest przykładem XVI-wiecznej architektury inżynierskiej. Na placach budynku organizowane są cztery ciekawe ekspozycje:
Loch
Trzy budynki muzealne zostały połączone ogromnym podziemnym tunelem, ułożonym we wnętrzu placu w 1930 roku. Popularnym miejscem wśród turystów jest galeria Lapidaria (Conjuncione) z ciekawymi artefaktami. Oto ruiny starożytnego mieszkania Rzymian, zbiór starożytnych napisów na kamieniach. Wejście znajduje się na słynnym Forum Romanum.
Godziny otwarcia i ceny biletów
Zawsze wiele osób chce odwiedzić pałace Muzeum Kapitolińskiego. Dlatego lepiej zarezerwować bilety z wyprzedzeniem. Istnieje jeden złożony bilet, który daje prawo do odwiedzenia wszystkich interesujących miejsc. Cena biletu pełnego to 15 €, bilet ulgowy to około 12 €. Muzeum jest otwarte codziennie z wyjątkiem poniedziałków i niedzieli w godzinach od 9 do 20.
Gdzie się znajdują i jak się tam dostać
Półgodzinny spacer od Koloseum, obok Forum Romanum, na Kapitolu przy Piazza del Campidoglio, znajdują się budynki muzealne. Możesz skorzystać z linii metra B, wysiąść na stacji Colosseo. Autobusem linii 30, 170, 810, 85 należy dojechać do przystanku Ara Coeli-Piazza Venezia. Lub tramwajem 8 do ostatniego przystanku Piazza Venezia.