Wzdłuż Canale Grande rozciągają się bujne i okazałe pałace. Słynna rezydencja Ca' Rezzonico znajduje się w okolicy Dorsoduro. Zewnętrzna i wewnętrzna dekoracja pałacu ucieleśnia elegancję arystokratycznego gustu weneckiej szlachty z XVIII wieku. Dziś Ca' Rezzonico jest popularnym muzeum w Wenecji. W salach pałacu przechowywane są unikatowe dzieła znanych artystów i rzeźbiarzy. Rzeźbione meble, zdobione dywany, wazony, naczynia, a także niesamowite freski ścienne i sufitowe pozwalają poczuć klimat tamtej epoki.
Historia budowy
W 1649 rozpoczęto budowę odrażającego pałacu. Początkowo pałac przeznaczony był dla szlachcica weneckiego Filippo Bona. Głównym architektem był już dość znany wówczas architekt Baldassare Longen. Pierwsze piętro domu służyło do realizacji działalności komercyjnej. Były biura i magazyny. Dla wizyt biznesowych przewidziano wejście do pałacu z pomostem od strony Canal Grande. Budowę prowadzono pomyślnie do 1682 roku. Dramatyczne okoliczności dokonały własnych korekt – Filippo Bon poniósł fiasko finansowe, a architekt Baldassare Longen zmarł nagle. Zbudowano tylko dwie kondygnacje.
W 1751 roku niedokończony budynek zakupiła rodzina Rezzonico z Lombardii. Głowa rodu Giambattista, będąc człowiekiem bogatym i przedsiębiorczym, udziela Wenecji znaczącego wsparcia finansowego w czasie wojny z Turcją. Solidne wpłaty pieniężne do skarbu miasta pozwoliły Longobardowi zająć uprzywilejowane miejsce wśród szlachty weneckiej. Aby wznowić budowę pałacu, Rezzonico przyciągnął architekta Giorgio Massari, który w ciągu pięciu lat ukończył budowę luksusowego barokowego pałacu. Właściciel hojnie wydał pieniądze na udekorowanie lokalu. Pomieszczenia ozdobiono dziełami sztuki, ściany i sufity sal pokryły freski najlepszych ówczesnych mistrzów i artystów.
W 1756 roku miało miejsce uroczyste otwarcie pałacu. Pół wieku później wpływy rodziny Giambattista zaczęły stopniowo słabnąć. Upadek Republiki Weneckiej doprowadził do ruiny rodziny. Bogate sale pałacu były puste. Pałac został wystawiony na sprzedaż. Dom przyciągał zamożnych lokatorów, którzy wystrój wnętrz traktowali niedbale.
Sprzedano wiele kosztowności i rzeźbionych mebli. Wśród ostatnich właścicieli pałacu był słynny angielski poeta i dramaturg Robert Browning. W 1935 r. gmina nabyła dwór na zbiory dzieł sztuki, antycznych mebli i przedmiotów życia weneckiego z XVIII wieku. Dziś sale pałacu są muzeum, w którym zachowany jest splendor i splendor arystokratycznej Wenecji.
Architektura i wnętrze
Trzypiętrowy pałac z białego marmuru reprezentuje styl barokowy. Obfitość elementów dekoracyjnych nadaje palazzo pompatyczności. Fasada jest ozdobiona balkonami, łukowymi oknami z kolumnami i płaskorzeźbami. Na parterze pośrodku znajduje się zadaszona galeria otoczona otworami okiennymi. Za rezydencją jest piękny ogród z fontanną i posągami. Luksusowa główna klatka schodowa, ozdobiona rzeźbami, prowadzi do apartamentów pałacu, gdzie pieczołowicie odtworzono wnętrze życia weneckiej szlachty.
Duże sale palazzo wyposażone są w eleganckie rzeźbione meble, porcelanę, wazony i rzeźby. Sufity zdobią freski ze złoconymi gzymsami. Ściany zdobią obrazy znanych mistrzów, takich jak Pietro Longhi, Francesco Guardi, Gianbatista i Giandomenico Tiepolo.
Muzeum XVIII-wiecznej Wenecji
Eleganckie apartamenty Ca' Rezzonico zawierają wiele unikalnych dzieł sztuki. Oddzielne pomieszczenia przeznaczone są na gobeliny i pastele. Kolekcje marmurowych popiersi, wazonów, zastaw stołowych, szkła weneckiego, ubrań i lalek dopełniają obrazu XVIII-wiecznej Wenecji. Wyjątkowa galeria sztuki pozostawi miłe wrażenie na zwiedzających muzeum.
Na parterze znajduje się główna atrakcja pałacu – ogromna Sala Balowa. Jej ściany wyłożone są szarymi pilastrami ze złoconymi kapitelami. Sala jest wyposażona w meble z orzecha włoskiego z ozdobnymi figurkami etiopskich wojowników i drewniane posągi wazonów. Sufit zdobi płaskorzeźbiony ornament przedstawiający Apolla na rydwanie.
Uderza sala tronowa, której ściany pokryte są czerwonym aksamitem. Pokój uosabia bogactwo i wielkość arystokracji weneckiej. Można tu zobaczyć rzeźbiony tron, krzesła ozdobione kompozycjami rzeźbiarskimi oraz stół z usługą. Freski sufitowe i panele autorstwa Gianbatisty Tiepolo to arcydzieła, które zdobią sale palazzo.
Jego prace z XVIII wieku zwróciły się do alegorii i mitologii. Nasycone obrazy w odcieniach błękitu i beżu przedstawiają na tle chmur postacie młodych kobiet, mężczyzn i aniołów. Szczególnie uderzające prace to „Alegoria małżeństwa”, „Alegoria zasługi”, „Szczęście i mądrość”. W pałacu można zobaczyć niesamowity duży panel Giandomenico Tiepolo „Nowy Świat”. Stojąc przed tym obrazem, widz widzi plecy ludzi patrzących na nieznane i odległe światy.
W muzeum znajduje się ponad 50 dzieł sztuki autorstwa Pietro Longhi. Jego obrazy odzwierciedlają życie prywatne Wenecjan, którzy tańczą, piją kawę, pielęgnują dzieci, grają muzykę i przechadzają się w maskaradowych maskach.
Godziny otwarcia i ceny biletów
Drzwi muzeum są otwarte dla publiczności od 10:00 do 18:00 latem i do 17:00 zimą. Cena biletu to 10 euro. Jak przystało na muzealną tradycję, kasa zamykana jest na godzinę przed zamknięciem, dlatego zwiedzający powinni zaplanować wizytę z wyprzedzeniem.
Gdzie być i jak się tam dostać
Ca' Rezzonico znajduje się w okolicy Dorsoduro wzdłuż Canale Grande. Fasada pałacu zwrócona jest w stronę wody. Trasa numer jeden dowozi turystów bezpośrednio na molo pałacu tramwajem wodnym (vaporetto).