Pałac Dolmabahce w Stambule

Pałac Dolmabahce znajduje się w europejskiej części Stambułu nad brzegiem Bosforu. Nazwa najbardziej luksusowego pałacu sułtana pochodzi od frazy dwóch tureckich słów „dolma” i „bakhce”, które w tłumaczeniu brzmią jak wypchany ogród. Faktem jest, że ogród w pobliżu pałacu powstał na terenie zatoki, gdzie w dawnych czasach stacjonowała flota Imperium Osmańskiego. Później zatoka została zasypana i na tym miejscu zasadzono ogród. Nazwa pałacu tylko odzwierciedla przemiany w zatoce Bosforu.

Pałac Dolmabahce zawdzięcza swój wygląd 31. władcy Imperium Osmańskiego, sułtanowi Abdulmecidowi I. Władca ten, często odwiedzający kraje europejskie, znany był w swoim czasie jako reformator i starał się wprowadzić elementy europejskiego stylu życia do kultury jego kraj. Ucieleśnieniem jego postępowych dążeń była budowa pałacu łączącego orientalny luksus i europejskie bogactwo. Prace budowlane, prowadzone pod kierunkiem utalentowanego ormiańskiego architekta Balyana, rozpoczęły się w 1842 roku i trwały 11 lat. Tak powolność tłumaczono tym, że do budowy pałacu wybrano tylko najlepsze materiały budowlane i dekoracje wnętrz. Mnóstwo złota zużyto na wykonanie monogramów i winietek, które zdobiły pomieszczenia powstającego majestatycznego budynku. Do dekoracji wnętrz oprócz złota zużyto ponad 40 ton srebra. Najlepsi mistrzowie włoscy i francuscy pracowali nad malowaniem ścian i kopuł sufitów.

Warto zauważyć, że europejskim władcom spodobał się pomysł budowy nowego pałacu, a każdy z nich starał się wziąć najmniejszy udział w budowie pompatycznej budowli, obdarowując sułtana bogatymi darami na udekorowanie wnętrza. Nawet angielska królowa Wiktoria nie stanęła z boku i wysłała sułtanowi luksusowy, drogi żyrandol z czeskiego szkła, który do dziś jest główną ozdobą kopuły sali tronowej Dolmabahce. Rosyjski car podarował także sułtanowi skórę ogromnego niedźwiedzia polarnego, która stała się oryginalną ozdobą jednej z sal pałacu. Z całego świata władcy przekazali sułtanowi piękne naczynia, cudowne drogie wazony, niesamowicie piękne lampy i prawdziwe arcydzieła malarstwa.

Wśród obrazów znanych artystów zdobiących ściany pałacu należy zwrócić uwagę na obrazy rosyjskiego artysty I.K. Aiwazowski. W latach 60. XIX wieku Aiwazowski otrzymał od sułtana Abdula-Aziza polecenie namalowania serii obrazów przedstawiających piękno Bosforu. Istnieje opinia, że ​​sułtan planował wybrać najlepsze obrazy, ale nie mógł się oprzeć utalentowanym dziełom artysty i nabył wszystko, uhonorując Aiwazowskiego honorowym Orderem Osmana, ozdobionym diamentami. Według jednej wersji Aiwazowski wrzucił nagrodę do morza, protestując w ten sposób przeciwko masakrom osmańskim w latach 1894-1896.

To nie przypadek, że zespół pałacowy powstał nad brzegiem Bosforu. 150 lat temu do wygodnego molo przy romantycznej wschodniej bramie pałacu podpływały statki z całego świata. Wylądowali tu zagraniczni goście i udali się na spotkanie z władcą wielkiego Imperium Osmańskiego. Oprócz tych bram do pewnej części pałacu prowadzi 11 bogato zdobionych bram.

Pałac składa się z 34 sal, 285 pokoi, 6 łaźni tureckich i jest podzielony na połówkę męską i żeńską. W męskiej połowie sułtan przyjmował ważnych ambasadorów i zajmował się sprawami państwowymi. Warto zauważyć, że kiedyś w pałacu mieszkał pierwszy prezydent Turcji Mustafa Kemal Ataturk, który zmarł tu w 1938 roku. Po jego śmierci większość sal pałacowych z bogatą dekoracją udostępniono do publicznego zwiedzania, a główną atrakcją Dolmabahce stała się loża, na której zmarł pierwszy prezydent. Od 2007 roku pałac jest oficjalną rezydencją premiera republiki. W wydzielonych salach pałacu odbywają się ważne wydarzenia międzynarodowe i spotkania na wysokim szczeblu. Ale większość budynku jest otwarta dla turystów.

Żeńską część pałacu reprezentuje harem. W haremie znajdują się komnaty matki sułtana, pokoje dla jego żon, a także komnaty samego sułtana. Warto zauważyć, że w komnatach sułtana Abdulaziza znajduje się specjalnie wykonane łóżko, które wytrzyma 150-kilogramowy padyszah. W dawnych czasach w haremie mieszkało ponad 500 kobiet, wśród których były konkubiny, żony, siostry, córki, siostrzenice i wielu innych przedstawicieli płci pięknej. Większość z nich utrzymywała pałac w czystości i porządku.

Przed budynkiem pałacu rozciąga się pięknie zagospodarowany park krajobrazowy. Jasne kwiaty i trawniki z licznymi rzeźbami nadają mu szczególnego uroku. Z rozkazu sułtana na terenie parku urządzono kurnik, w którym spacerowały, śpiewały i latały rzadkie okazy ptaków sprowadzanych tu z całego świata. W minionym czasie wiele z nich zniknęło, ale pawie i bażanty wciąż zachwycają swoją obecnością. Kurnik wyposażony jest w fontannę, w której pluskają się żywe ryby.

W miesiącach letnich w głównej rezydencji pałacu odbywa się zmiana warty, a w każdy wtorek przy Bramie Sułtana rozbrzmiewa orkiestra wojskowa na żywo.

Polecany do oglądania Krytego Bazaru w Stambule.