Pałac Kensington w Londynie – historia, zdjęcia, opis, godziny otwarcia, ceny 2021, mapa
Pałac Kensington służył przez krótki czas jako oficjalna rezydencja królewska za panowania Jerzego II (XVIII wiek). Jego historia jest mniej znana niż inne apartamenty brytyjskich monarchów – Tower Fortress, Pałac Buckingham, Zamek Windsor.
Historia budowy
Terytorium w zachodniej części Londynu należało do hrabiego Nottingham, który w 1605 r. wybudował na własne potrzeby niewielki pałacyk wiejski w formie trzypiętrowego budynku. Wilhelmowi III podobała się lokalizacja pałacu, z dala od hałaśliwego centrum stolicy. Ponadto król cierpiał na astmę, a świeże powietrze sprzyjało jego zdrowiu. W wyniku transakcji Pałac Kensington przeszedł w ręce rodziny królewskiej.
Na zlecenie Wilhelma aranżacji rezydencji na potrzeby dworu królewskiego podjął się znany architekt Christopher Wren, twórca katedry św. Pawła. Architekt postanowił nie przebudowywać budynku, ale rozbudować go o galerie, oficyny i schody. Pod jego kierownictwem powstały: apartamenty królewskie, główna klatka schodowa, wieża zegarowa, kaplica. Jednym z pierwszych wysokich rangą gości, którzy odwiedzili Kensington, był rosyjski car Piotr I. W jego pamięci pozostaje portret Gottfrieda Knellera, który zdobi galerię.
Królowi i królowej nie udało się jednak w pełni cieszyć uroków życia w nowej rezydencji. Zmarli wkrótce po przeprowadzce. Pałac okazał się również niefortunnym miejscem dla królowej Anny. Całe 17 potomków rodziny królewskiej zginęło w jego murach. Od tego czasu Kensington zyskało reputację przeklętego miejsca.
Panowanie Anny naznaczone było pojawieniem się parku i szklarni. Ich rozbicia dokonał słynny kontynuator stylu barokowego, architekt John Vanbrugh. Znaczące ulepszenia na terenie pałacu zostały wykonane z rozkazu Jerzego I. Prace nadzorował William Benson. Zgodnie z jego projektem wyremontowano budynek, wybudowano tajną komnatę i królewski salon.
Nowy monarcha, Jerzy I, uczynił Pałac Kensington swoją główną siedzibą. Był jedynym z władców Anglii, który przez długi czas mieszkał w Kensington. 24 maja 1819 r. urodziła się tu córka księcia Kentu Aleksandrina Wiktoria, która weszła do historii Wielkiej Brytanii pod imieniem królowej Wiktorii. Pomnik w ogrodzie oraz ekspozycja „Nieznana Wiktoria”, znajdująca się w części wystawowej zamku, przypominają o ważnym wydarzeniu w historii pałacu.
Po koronacji Victoria opuściła pałac. Zaczął niszczeć i popadać w ruinę. Aby naprawić sytuację, królowa nakazała otwarcie mieszkań do publicznego wglądu. Tak więc od końca XIX wieku. Pałac Kensington pełni częściowo funkcję muzeum.
Połowa terytorium pozostaje mieszkalna. Tu w latach 80. i 90. gg. Książę koronny Karol żył w XX wieku z żoną księżną Dianą i dziećmi. Po tragicznej śmierci Lady Di jej mieszkania uległy zmianie. Postanowiono całkowicie je wyposażyć, aby wykluczyć kradzież przedmiotów wystawionych na sprzedaż na aukcjach.
Obecnie kompleks budynków Pałacu Kensington jest warunkowo podzielony na 2 części:
- Wystawa, na której działają wycieczki z przewodnikiem i wystawy stałe.
- Rezydencja, w której mieszkają młodsi przedstawiciele rodziny królewskiej.
Mały, skromny Pałac Kensington służy jako stałe miejsce zamieszkania dla:
Oddzielne pokoje zajmuje książę Harry.
recepcja
Za króla Jerzego II głównym budynkiem pałacu była sala recepcyjna. Odbywały się w nim uroczyste spotkania monarchy z poddanymi, a także audiencje z przedstawicielami obcych mocarstw.
W 1734 roku indyjski wódz Yamacraw został przedstawiony na brytyjskim dworze królewskim w tym pokoju. Pochodził z angielskiej kolonii Gruzji w Nowym Świecie.
W holu recepcyjnym w widocznym miejscu znajduje się pokryte złoceniami krzesło syna Jerzego II – Fryderyka.
Apartamenty Królowej
Apartamenty królewskie składają się z zespołu holi, pasaży, galerii. Pokoje są bogato zdobione dziełami sztuki. Niektóre z nich zachowały historyczne artefakty, które należały do brytyjskich monarchów w XVIII i XIX wieku:
Apartament Królowej zawiera również buduar, salon, schody do ogrodu.
Szafa królów
Szafa królewska została wyposażona pod koniec XVII wieku. z rozkazu królowej Anny. Pomieszczenie przeznaczone do przechowywania strojów i akcesoriów miało nie przyciągać wzroku zwiedzających. Dlatego wejście do niej zostało zamaskowane wśród obrazów umieszczonych na ścianach sali.
Salon
Spośród innych pomieszczeń, które należały do króla Jerzego II, wyróżnia się salon. Służyła jako magnes, który przyciągał dworzan i szlachtę, którzy starali się zostać uhonorowani osobistym spotkaniem z monarchą.
W pokoju nie ma mebli, ponieważ król miał być witany na stojąco. Główną ozdobą sali są obrazy. Najsłynniejszym płótnem jest „Wenus i Kupidyn” włoskiego malarza Giorgio Vasariego.
Królewskie schody
Droga do Sali Recepcyjnej biegnie po marmurowych Schodach Królewskich. To jedno z najbardziej niezwykłych miejsc w Pałacu Kensington. Początkowo ściany wzdłuż stopni pokryte były drewnianymi panelami, wykonanymi w 1724 roku według szkiców Christophera Wrena.
W XVIII wieku zostały zastąpione obrazami Williama Kenta. Artysta przedstawił życie pałacowe na płótnach i uchwycił wiele prawdziwych postaci. Pomysł udekorowania przejścia obrazami, Kent zapożyczył od Włochów. Na ścianie znajdują się również rzeźby – kopie prawdziwych rzeźb z czasów starożytnych. Tak więc na szczycie podestu odtworzono posąg Diany. Jej oryginał jest wystawiony w Holkham Hall w Norfolk.
Ogród botaniczny
Początkowo na miejscu obecnych ogrodów Kensington rósł gęsty las. Bliskość stolicy i obfitość dzikich zwierząt przyciągnęły uwagę królów. Terytorium otrzymało status królewskich terenów łowieckich. Był otoczony płotem i zakazanym przejściem dla ogółu społeczeństwa.
Po zakupie Pałacu Kensington przez Wilhelma III pod koniec XVII wieku postanowiono zasadzić pod nim ogród. Christopher Wren był odpowiedzialny za planowanie krajobrazu parku. W erze Annen ogrody zostały poszerzone o sekcje Hyde Parku. Postanowiono również zbudować szklarnię dla roślin egzotycznych.
Kolejnym etapem rozwoju ogrodów był okres gruziński. Caroline, żona Jerzego II, przywiązywała dużą wagę do poprawy terenu parku. Zgodnie z jej poleceniem w ogrodach pojawiła się kaskada sztucznych zbiorników: Long Lake, Serpentine Lake, Round Pond. Do wypoczynku wśród zieleni wybudowano 2 drewniane altany. Jedna z nich, zwana „Świątynią Królowej”, przetrwała do dziś.
W 1860 r. angielski układ ogrodów uzupełniono o nowy ciekawy narożnik, zwany Ogrodami Włoskimi. Obejmuje misy 4 basenów otoczonych licznymi rzeźbami. Królowa Wiktoria przyczyniła się do zaprojektowania Ogrodów Kensington. Po śmierci męża kazała uwiecznić o nim pamięć gigantycznym pomnikiem (54 m wysokości). Budowa budynku trwała 10 lat. Otwarcie pomnika nastąpiło w 1872 roku.
Do ważnych miejsc w Kensington Gardens należą:
W 1909 r. na prośbę Edwarda VII narożnik parku zamieniono na Tajemniczy Ogród, przypominający ogrody holenderskie z XVII wieku. Na spacery dla szerokiej publiczności park otworzył swoje bramy w 1728 roku. Wejście na terytorium jest bezpłatne i jest otwarte przez cały rok.
Bilet Coca-Cola London Eye 24,30 £ Bilet
Tower of London i Royal Treasures
26,80 £ Bilet Tower Bridge 9,80 £ Bilet
wstępu do Westminster Abbey i audioprzewodnik 20 £
Bilet do Madame Tussauds – 29 £
Katedra św. Pawła: Bilet Fast Track – 16 £
The Shard Wieżowiec — bilet wstępu i szampan — 24,95 £
Przeprowadzka księcia Williama i Kate Middleton
Pałac Kensington wywołał nowy wzrost zainteresowania opinii publicznej po tym, jak książę William wraz z żoną i dziećmi zdecydowali się w nim osiedlić. Para wybrała dawne pokoje księżnej Małgorzaty, które od jej śmierci w 2002 roku były zamknięte. Na odrestaurowanie komnat musiał wydać św. 1 milion funtów. Wydatki zostały opłacone z budżetu państwa, gdyż pałac jest wpisany do rejestru zabytków.
Książęta Cambridge, za zgodą Elżbiety II, przejęli meble i elementy wyposażenia wnętrz z królewskiej kolekcji. Przeprowadzka miała miejsce w 2013 roku.
Para i ich dzieci mają do dyspozycji:
Pałac Kensington jest otwarty dla publiczności przez cały rok (z wyjątkiem 24.12 – 26.12), jednak godziny otwarcia różnią się w zależności od sezonu.
| Okres, daty | Zima (1.11-28.02) | Lato (1.03- 3110) |
| Godziny pracy | poniedziałek – niedziela: 10.00 – 16.00 | poniedziałek-niedziela: 10.00-18.00 |
| Ostatnie wejście | 15.00 | 17.00 |
Bilety są wymagane, aby zobaczyć apartamenty i okolicę. Są 3 rodzaje:
Na życzenie gościa do ceny biletu może zostać doliczona dodatkowa opłata w wysokości 10%. Jest to dobrowolna darowizna na potrzeby muzeum.
| typ biletu | Brak darowizn | Z darowizną |
| Dziecięce | Jest wolny | Jest wolny |
| Dorosły | £15,5 | 17,10 £ |
| Preferencyjny | 12,30 £ | 13,60 £ |
Karta HRP uprawnia również do przepustki do pałacu. Jest płatny jednorazowo i zapewnia nieograniczony dostęp do 6 pałaców królewskich w Londynie. Ceny członkostwa od 01.03.2018: Indywidualna (1 osoba dorosła) – 52,00 GBP, Dzielona (2 osoby dorosłe) – 80,00 GBP, Rodzina (1 osoba dorosła i do 6 dzieci) – 74,00 GBP, Grupa rodzinna (2 osoby dorosłe i do 6 dzieci) – 105,00 £.
Po pałacu nie ma audioprzewodnika, więc zwiedzający przeprowadzają oględziny we własnym zakresie, oprowadzając się z przewodnikiem lub wspólnie z zamówionym przewodnikiem. Historia jest po angielsku.
Gdzie się znajduje i jak się tam dostać
Współrzędne Pałacu Kensington: Londyn W8 4PX UK.
Możesz podróżować metrem lub autobusem.
Stacje metra:
- Queensway – Linia Centralna (10-15 minut spaceru)
- High Street Kensington – linie okrężne i okręgowe (10-15 minut spacerem)
- Notting Hill Gate – linie Central, Circle i District (20-25 minut spaceru)
Linie autobusowe:
W lecie wygodnym sposobem poruszania się po okolicy jest rower.