🏔️ Wspinaczka Fitzroy: przewodnik trekkingowy po Patagonii

Nasza podróż po argentyńskiej Patagonii, która rozpoczęła się w Parku Narodowym Los Glaciares, trwa dalej. Region słynie nie tylko z lodowców. Legendy krążą także o górach Ameryki Łacińskiej. Jesteśmy oczywiście na kontynencie, słynącym z pasm górskich: Andów i Kordyliery. Nie będziemy ryzykować szturmu na ich najwyższe punkty; wymaga to specjalnego przygotowania. Ale Mount Fitzroy jest idealną opcją dla miłośników górskich wędrówek.

Wycieczka do El Chalten i szlaki na górę Fitzroy należą do najlepszych rozrywek na południu Argentyny. W naszej publikacji podpowiemy Ci, jak sprawić, by były bezpieczne, ciekawe i zapadające w pamięć.

Jak się tam dostać

Trasa do El Chaltén, wioski u podnóża Fitzroy, zaczyna się w El Calafate, turystycznej stolicy regionu. Obie lokalizacje dzieli 200 kilometrów, które można pokonać samochodem lub autobusem. 

Zdecydowanie lepsza jest pierwsza opcja. Autobusy nadal nie kursują tak często i wymagają ścisłego zarządzania czasem. Wynajęcie samochodu nie będzie trudne w El Calafate, gdzie znajdują się biura wynajmu głównych dealerów: Hertz, Europcar, Rentacar i innych. Oczekuj cen zaczynających się od 40 USD dziennie za najlepszą opcję. Tutaj znajdziesz lifehacki na podróżowanie.

Autobusy między El Calafate a El Chaltén kursują średnio sześć razy dziennie. Pierwszy odjeżdża o ósmej rano, ostatni o siódmej wieczorem. Pełny harmonogram można zobaczyć tutaj. Koszt biletu to około 15 dolarów.

Autobus lub samochód zabiorą Cię do wybranego miejsca w ciągu trzech godzin. Dlaczego nie szybciej, to rozsądne pytanie. W końcu odległość wynosi tylko 200 kilometrów. Nie, nie ma problemów z drogą, jest doskonała. Jednak zdecydowanie radzę przestrzegać ograniczeń prędkości na argentyńskiej pampie. Pomimo istniejących na całej trasie ogrodzeń, dzikie zwierzęta nieustannie je przekraczają. Masz gwarancję, że zostaniesz przekroczony więcej niż raz.

Lifehacki podróżnicze

Dobre wrażenia z wycieczki na górę Fitzroy nie zależą nawet od Twojego przygotowania. I coraz więcej od szczęścia. Podzielę się jednak kilkoma wskazówkami, jak zaadoptować argentyńskiego ptaka szczęścia.

Pierwsza wskazówka dotyczy wyboru pory roku na podróż. Od czerwca do sierpnia w Argentynie panuje zima. Zła wiadomość jest taka, że ​​pogoda w Patagonii w tych miesiącach jest bardzo zmienna i psuje turystom wrażenia. Często zdarza się, że podróżni zmuszeni są spędzić kilka dni w El Chaltén. I nie zachwycanie się pięknem pobliskiej góry, ale po prostu czekanie, aż będzie bezpiecznie i warto wyruszyć w drogę. Przecież nikt nie chce patrzeć na gęstą zasłonę mgły spowijającą doliny i grzbiety zamiast zachwycać się widokami.

Ale jest też dobra wiadomość. Podróż do Patagonii w miesiącach zimowych przypomina wizytę w kasynie. Możesz rozbić bank. Noclegi i wynajem samochodów poza sezonem (od maja do września) w El Calafate i El Chaltén są od dwóch do trzech razy niższe niż w argentyńskim lecie. Jeśli do tego dodamy dobrą pogodę, pomyślmy, że trafiliśmy w dziesiątkę.

Nie mogę powstrzymać się od kontynuowania mojego ulubionego tematu oszczędzania. Dokonując zakupów online, czy to biletów lotniczych (dotyczy to lotów na terenie Argentyny), biletów autobusowych, wynajmu samochodu czy rezerwacji hotelu, wybieraj argentyńskie strony płatności. A walutą płatności jest peso. Lokalna gospodarka się trzęsie, kraj ma dwie polityki. Ta nieoficjalna jest dwukrotnie bardziej opłacalna dla posiadaczy dolarów amerykańskich. Płacąc na stronach argentyńskich firm w peso, po pobraniu kwoty według oficjalnego kursu, bank przyzna Ci niezwykły zwrot gotówki. Po pewnym czasie bank przeliczy wydaną kwotę po nieoficjalnym kursie, a zakup będzie prawie dwukrotnie tańszy. Przy okazji, więcej wskazówek dotyczących płacenia gotówką lub kartą zebraliśmy tutaj.

El Chaltén jest droższe niż El Calafate. I nie ma tu żadnych wyjątkowych pamiątek. Dlatego lepiej odłożyć ich zakup do czasu powrotu do El Calafate. Swoją drogą, więcej o argentyńskich pamiątkach można dowiedzieć się tutaj.

Od oszczędzania pieniędzy do ratowania zdrowia. Jeszcze raz prosimy o zachowanie szczególnej ostrożności podczas jazdy na drodze do El Chaltén. Wypadki są częste, potrącenie zwierzęcia jest łatwe, a naprawa samochodu jest nie tylko droga, ale i trudna. Droga jest pusta, pomiędzy El Chaltén i El Calafate nie ma zupełnie nic.

Przybywając do El Chaltén, należy zarejestrować się w lokalnej „administracji”. I zdobądź darmową przepustkę w góry. Nie robi się tego ze względu na biurokrację, ale po to, aby wiedzieć, gdzie i kogo szukać w przypadku zaginięcia. Ja sam nie uzupełniłem tej pozycji na liście kontrolnej bezpieczeństwa. Nie ze względu na złośliwość, ale z powodu braku rejestratora. Dochodzimy do wniosku: rejestracja nie jest tak konieczna, jest mało prawdopodobne, aby Cię sprawdzili i skarcili, ale wskazane jest zrobienie tego dla własnego spokoju ducha.

Wybierz odpowiednie buty i odzież na swoją wędrówkę. Nawet jeśli pójdziesz najprostszym szlakiem przez kilka godzin. Lepiej mieć przy butach kijki lub łańcuchy. Wstawanie nie jest takie złe. Jednak zejście w dół, gdy na szlakach jest lód, wiąże się z upadkami. Jeśli wybierasz się na biwak nocą, zadbaj także o ciepłe ubranie.

Co zapamiętasz z drogi do El Chaltén?

Pierwsze westchnienia i achy usłyszysz na długo przed podejściem do Fitzroya. 200-kilometrowa trasa przez dziewiczą argentyńską przyrodę zapisze się w Twojej pamięci jak malowidła jaskiniowe starożytnych Indian. Nie wiem nawet, co robi większe wrażenie: fakt, że przez setki kilometrów nie ma śladów człowieka, poza cienką strużką asfaltu. A dokładnie rzadkie inkluzje ludzkich siedzib, które stawiały czoła surowemu, niegościnnemu terenowi.

To, czego tutaj nie brakuje, to lamy. A raczej guanako. Pasą się tysiącami na niekończących się zboczach wzgórz i gór. I, jak już rozumiesz, starają się zakończyć swoją śmiertelną egzystencję pod kołami rzadkich samochodów. Pozostaje dla mnie nierozwiązaną tajemnicą, że skłonni są przeskakiwać przez płot, ryzykując życiem. Wygląda na to, że trawa jest wszędzie taka sama. W międzyczasie niektóre guanako giną podczas próby ucieczki ze swojej połowy pola. 

Mustangi tu i ówdzie urozmaicają krajobrazy lamy. Dzikie konie, dumne i zbuntowane, wciąż galopują po argentyńskich stepach, nie zwracając uwagi na ludzi. 

A jednak najbardziej zaskakujące było zobaczenie… krów. Co za niespodzianka, mówisz. Ale skąd się biorą krowy, skoro w promieniu dziesiątek kilometrów nie ma żadnych siedzib ludzkich? 

Kolejną atrakcją na trasie do El Chaltén będzie jezioro o przedziwnej nazwie Viedma. Nie ma w tym żadnego satanizmu. Został nazwany na cześć hiszpańskiego odkrywcy Francisco de Viedma.

Jezioro ma kilka godnych uwagi cech. Po pierwsze, jest to argentyński Bajkał. Jego głębokość sięga 900 metrów, co czyni Viedmę jednym z pięciu najgłębszych jezior na świecie. Po drugie, jest to jezioro polodowcowe. Powstał w wyniku topnienia lodowca o tej samej nazwie. Od czasu do czasu można zobaczyć bloki gór lodowych, które oderwały się od lodowca i unoszą się po jeziorze w nieudanym poszukiwaniu swojego Titanica.

Co sprawia, że ​​wycieczka na górę Fitzroy będzie niezapomniana?

Można minąć wioskę El Chaltén, zatrzymując się jedynie w celu uzyskania pozwolenia na wspinaczkę na górę. Nie ma w tym nic niezwykłego: zwykłe wiejskie krajobrazy wciśnięte w niezwykłe naturalne widoki. Dlatego od razu kierujemy się do punktu początkowego większości szlaków – chwiejnej bramy z napisem Sendero al Fitz Roy.

W parku znajduje się kilkanaście tras o różnym stopniu trudności. Warto wcześniej zapoznać się z ich pełną listą i wybrać odpowiednią. Dla tych, którzy nie są pewni własnych możliwości fizycznych i wolą spokojnie spacerować po okolicy, odpowiednie są dwugodzinne trasy Cascada Margarita, Chorillo Del Salto i Los Condores. Twój instynkt jest słuszny: Cascada naprawdę oznacza wodospady. Oczywiście nie tak imponujące, ale z pewnością sprawią ci przyjemność na końcu prostej ścieżki.

Optymalnym wyborem są trasy półdniowe: Mirador del Torre lub Laguna Capri. Trwają one średnio cztery godziny i pozwalają uzyskać upragnione pocztówkowe widoki na górę, nawet jeśli nie można do niej dotrzeć. 

Dla najbardziej upartych i przygotowanych jest kilka tras o podwyższonym stopniu trudności: Laguna de los Tres, Laguna Torre, Loma del Pliegue Tumbado. Prowadzą do jezior i dolin o zachwycającej urodzie, która wynagrodzi każdy mozolny krok pod górę. Są to trasy dzienne. Musisz przeznaczyć na nie siedem do dziewięciu godzin. Szczególnie polecam przyjrzeć się bliżej Laguna de los Tres, ulubionej trasie doświadczonych podróżników. 23-kilometrowy szlak doprowadzi do wspaniałych widoków na jezioro o tej samej nazwie.

Ale nawet dzienne szlaki doprowadzą Cię jedynie do góry i nie zapewnią jej zdobycia. Dalsze kroki to mnóstwo wyszkolonych wspinaczy. Wspinaczka bezpośrednio na górę Fitzroy nie jest uważana za trudną. Na szczyt góry wytyczono co najmniej 15 tras. Jest to jednak dzieło profesjonalistów. 

Swoją drogą, z Fitzroya można dosłownie zobaczyć Chile. Albo nawet pojechać tam bez wizy – granica na tym obszarze pomiędzy Chile i Argentyną nie jest określona. A kto wie, w jakim kraju jesteś. 

Na naszą wycieczkę wybraliśmy z przyjaciółmi szlak Laguna Capri, złoty środek. I wcale tego nie żałowaliśmy. Trasa nie jest zbyt wymagająca i trudna. Zapewnia dostęp do kilku topowych platform widokowych jednocześnie. Pierwszym z nich jest Rio de Las Vueltas.

Głównym wyzwaniem było nie pokonanie kilku kilometrów ścieżki i nie zawisanie przez zbyt długi czas nad przepięknymi widokami na dolinę rzeki. Bo przed nami jeszcze wiele ciekawych rzeczy.

Przykładowo ci nieporęczni świadkowie założenia świata: 

Albo lokalna przyroda, która przestała się bać turystów paparazzi:

Albo jezioro Capri, niestety zamarznięte w momencie naszej wspinaczki, ale mimo to piękne:

I oczywiście widok na górę Fitzroy. Znacznie bliżej, ale wciąż poza zasięgiem naszych zmęczonych nóg. 

Szlaki na górę Fitzroy to wspaniała okazja, aby nie tylko lepiej przyjrzeć się dziewiczej argentyńskiej przyrodzie, ale także rzucić sobie wyzwanie, odkryć swoje prawdziwe zdolności i motywację do odkrywania nowych rzeczy. A także jedno z najbardziej niezwykłych wydarzeń, jakie mogą wydarzyć się w tej niezwykłej krainie – Patagonia.