Zamek Świętego Anioła w Rzymie – historia, zdjęcie, opis, godziny otwarcia, mapa

Castel Sant'Angelo to jedna z najwybitniejszych budowli architektonicznych w Rzymie. Budynek o najbogatszej historii, który swoje długie życie rozpoczął jako mauzoleum, a obecnie jest Muzeum Narodowym. Wizyta w murach nasyconych pamięcią wielkich wojen i postaci historycznych jest polecana każdemu dociekliwemu podróżnikowi.

Fabuła

Historia zamku sięga II wieku naszej ery, kiedy to panujący cesarz Andrian postanowił wznieść rodowe mauzoleum. Miejsce to nie zostało wybrane przypadkowo – ziemia tutaj była nie tylko wykorzystywana do pochówków od czasów starożytnych, ale także niezwykle korzystnie położona nad rzeką. Budowa trwała szesnaście lat, a sam Adrian nie doczekał jej zakończenia. Prace prowadzono pod ścisłym kierownictwem Antoniego Piusa, który pozbawił mauzoleum statusu rodowego, przypisując je państwu, a do 217 r. umieszczono w nim urny wszystkich zmarłych władców Rzymu.

Budynek został zbudowany na podobieństwo tumulusa etruskiego i składał się z trzech bloków: jednej na drugiej. Na jego szczycie zainstalowano posąg Hadriana w stroju Boga Słońca, który jeździł rydwanem z brązu z czterema końmi. Sam budynek był bogato zdobiony marmurem i posągami, a na dachu założono ozdobny ogród. Na początku V wieku mauzoleum musiało pożegnać się ze swoim dawnym pięknem i świetnością – budowla została przekształcona w placówkę, a wszystko ze względu na strategicznie korzystne położenie nad brzegiem Tybru. Jednak w tym czasie była to zupełnie powszechna praktyka korzystania z muzeów i świątyń – wszystkie służyły ochronie Rzymu.

Zamek św. Anioła chronił Wieczne Miasto od strony północnej podczas najazdu Gotów, a później całkowicie zamienił się w twierdzę nie do zdobycia. Nie będzie zbyteczne wspominanie, skąd wzięła się nazwa zamku. W 590 r. Rzym ogarnęła zaraza, a pewnego dnia papież Grzegorz Wielki miał wizję Archanioła Michała, stojącego na dachu mauzoleum i chowającego swój miecz, co oznaczało odwrót straszliwej choroby.

Wraz ze wzrostem autorytetu władzy watykańskiej zamek stopniowo przechodził we władanie papieża. Papież Mikołaj III nakazał odbudować zadaszony korytarz między zamkiem a bazyliką św. Piotra, a Leon III wzniósł wysokie mury nie do zdobycia. W średniowieczu o władzę nad zamkiem walczyły najpotężniejsze rody Rzymu, aż do powrotu dworu papieskiego po długim pobycie w Awinionie. Papież Urban V oświadczył, że jedyną gwarancją jego władzy w Rzymie są klucze do zamku. Musiał nawet bronić murów przed szalejącymi obywatelami z pomocą francuskich żołnierzy.

Czas pokoju został ustanowiony za papieża Bonifacego IX. Zamek nadal pełnił funkcję fortecy z zapasami wody i żywności na wypadek długiego oblężenia. W razie niebezpieczeństwa papieże przenosili się z Watykanu do zamku zadaszoną ścieżką, co nie było wówczas niczym niezwykłym. Na przykład papież przed znienawidzonym przez wielu Borgiów – Aleksander VI – schronił się w twierdzy przed wojskami Karola VIII. Ale najbardziej znana jest ucieczka Klemensa VII, który uciekł do zamku pod ostrzałem wojsk Karola V podczas niesławnego łupu Rzymu w 1527 roku.

Zamek był tak nie do zdobycia, że ​​władze papieskie postanowiły umieścić w nim cenne rzeczy. Tak powstała Sala Skarbów, w której umieszczono ogromną skrzynię. Ten gigantyczny „sejf” został celowo szerszy niż drzwi, aby potencjalni złodzieje nie mogli go wyciągnąć. Na początku XVI wieku, kiedy do władzy doszedł papież Aleksander VI, zamek uległ całkowitej transformacji, stając się znaczącym narzędziem w toku działań wojennych. Budynek ufortyfikowano czterema bastionami, przekopano fosę. Wewnątrz zamku urządzono wygodne apartamenty dla Papieży oraz sale do przyjmowania gości.

Większość obiektów militarnych minionych stuleci została zniszczona za papieża Urbana VIII w celu odbudowy nowej wersji barykad obronnych, a w latach 1667-1669 most prowadzący do zamku ozdobiono rzeźbami świętych aniołów, wykonanymi przez rzeźbiarza Giovanni Bernini i jego uczniowie. Jednak te anioły nie mogły ukryć okropności, które działy się w murach zamku. Niechcianym gwałcicielom ścięto głowy, a ich głowy wisiały na ścianach jako ostrzeżenie dla innych. W ciemnych, wilgotnych lochach najcięższe tortury poddano osobom oskarżonym o herezję i po prostu niestosownym dla władzy papieskiej.

Jednak dzisiaj Zamek Świętego Anioła jest majestatycznym budynkiem i jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc kulturalnych i historycznych we Włoszech, a cienie i echa dawnych okropności i okrucieństw pozostały w odległej przeszłości.

Architektura i opis

Castel Sant'Angelo to wyjątkowy cylindryczny budynek architektoniczny położony nad brzegiem Tybru. W poprzednich stuleciach był uważany za jeden z najwyższych budynków w Wiecznym Mieście. Z powodu licznych przebudów i przeróbek z marmurowych murów i bogatej dekoracji ustanowionej za Hadriana nic nie pozostało, ale nie umniejsza to zewnętrznej świetności zamku. Oglądany jest wstępny projekt – cylindryczna konstrukcja zamontowana na kwadratowej podstawie.

Do naszych czasów cudownie przetrwały mury, wejście zbudowane z bloków kamiennych, rampa prowadząca na wyższe kondygnacje oraz sala grobowa w części cylindrycznej. Renowacja zamku pod koniec XIX wieku uporządkowała wnętrze, aw 1906 roku otwarto w nim Muzeum Narodowe. Teraz goście są zaproszeni do zwiedzania sześciu poziomów, z których każdy prezentuje swój własny temat i unikatowe eksponaty. Ważną częścią zespołu architektonicznego jest most św. Anioła, prowadzący do wejścia do zamku.

Znani więźniowie

Nie do zdobycia i strasznie wysokie mury wielkiego zamku znało wielu więźniów. Wysoce uduchowiona władza papieska bezlitośnie karała heretyków i przestępców, a obok luksusowych apartamentów papieży znajdowały się ciemne i straszne lochy i sale tortur. Wśród najsłynniejszych więźniów Zamku Świętego Anioła byli:

Muzeum

Otwarcie muzeum nastąpiło w 1906 roku po długiej przebudowie pod kierownictwem Mariano Borgatti. Początkowo on i Luigi de la Penna marzyli o stworzeniu wyłącznie muzeum sprzętu wojskowego. Podczas restauracji odnaleziono sporo cennych artefaktów, ceramiki i fotografii, które zgromadzono w osobnej ekspozycji. Do 1911 r. znacznie poszerzył się skład eksponatów, a Ministerstwo Oświaty i Kultury zajęło się na poważnie organizacją muzeum. Zamek św. Anioła został nazwany Muzeum Narodowym w 1925 roku.

Pierwszy poziom

Zwiedzających wchodzących do zamku wita marmurowe popiersie Jezusa Chrystusa, wyrzeźbione w XV wieku. Okrężnym korytarzem można dotrzeć do Sądu Wyklętych, gdzie skazani na śmierć zostali pozbawieni życia. Przez duży łuk można dostać się do pomieszczenia, w którym znajdowało się pierwotne mauzoleum Hadriana. Z holu grobowca przez tunel możesz przejść na kolejny poziom.

Drugi poziom

Na drugim poziomie znajduje się Sala Urn – tutaj znajdują się szczątki Hadriana i jego rodziny. W pobliżu znajduje się Sala Sprawiedliwości i cele więźniów. Według wykopalisk archeologicznych w niszach tego poziomu przechowywano zapasy żywności i wody na wypadek długiego oblężenia.

Trzeci poziom

Trzeci poziom wita gości Kwadratowym Dziedzińcem Anioła, w którym zainstalowano zdezelowaną figurę Anioła, który niegdyś afiszował się na dachu zamku. Tu też znajduje się wejście do komnat dawnych papieży, gdzie można podziwiać luksusowe apartamenty dawnych władców Watykanu, które częściowo ozdobili tak wybitni artyści jak Michał Anioł, Giulio Romano czy Giovanni de Udino.

Czwarty poziom

Na czwartym poziomie znajduje się zadaszona galeria, a także komnaty papieża Piusa IV i Pawła III. Ponadto znajduje się tu kilka sal: Sala Perseusza z wizerunkiem legendy o wybitnym bohaterze mitów, Sala Kupidyna i Psyche, której ściany pomalowane są niezwykle pięknymi freskami, czy wreszcie Sala Paolin, w które goście przyjmowali przez długi czas.

Piąty poziom

Oto Izba Skarbca, w której przechowywano skarby papieskie i archiwa kościelne. Na piątym poziomie znajduje się również biblioteka.

Szósty poziom

Ostatni punkt trasy, z którego roztacza się zapierający dech w piersiach widok na rzekę i Bazylikę św. Piotra. Z tarasu Anioła jest przejście do sal z flagami i kolumnami.

Gdzie się znajduje i jak się tam dostać

Adres: Lungotevere Castello, 50 – 00193. Najłatwiej dostać się tam metrem (stacje Ottaviano-San Pietro i Lepanto).

Godziny otwarcia i ceny biletów

Zamek jest otwarty do zwiedzania codziennie od 9:00 do 19:30. Sprzedaż biletów kończy się na godzinę przed zamknięciem. Cena biletu – 10 euro (może się różnić w przypadku imprez okolicznościowych i wystaw).