11 najlepszych muzeów w Pskowie – lista, zdjęcia, opis, ceny 2021, mapa
Północno-zachodnia placówka Rosji, najstarsze miasto Srebrnego Pierścienia, położone nad brzegami 2 rzek, ucieleśnia wspaniałą historię. Założony w IX wieku Psków uważa za swoją patronkę księżniczkę Olgę, której imię widnieje w Opowieści o minionych latach. Psków, podobnie jak Petersburg, to miasto kontrastów. Przedmieścia z połamanymi drogami, stare drewniane domy nie robią najlepszego wrażenia. Ale gdy zbliżasz się do centrum miasta, otwiera się oszałamiająco piękna panorama.
Muzeum-Rezerwat w Pskowie
Najstarszy obiekt kulturalno-historyczny otwarto w 1876 r. z inicjatywy miejscowych historyków. Początkowo jego eksponaty umieszczono w 2 małych salach gmachu Zgromadzenia Szlacheckiego. W minionym czasie z małej instytucji „wyrósł” solidny rezerwat muzealny na skalę państwową. Prywatne kolekcje, w tym słynna kolekcja (ponad 1 milion eksponatów) kupca F. M. Plyushkina, stały się podstawą przyszłej instytucji kulturalnej.
Granice instytucji stopniowo się poszerzały, aw 1979 roku uzyskała status Rezerwy Państwowej. Dziś zrzesza 8 oddziałów, w tym Kościół Narodzenia NMP, Dom Van der Fleet, majątki wielkich kompozytorów, zabytki architektury – łącznie 46 obiektów.
Rezerwaty rezerwatu zawierają ogromną liczbę różnorodnych eksponatów. Wśród nich znajdują się obiekty grafiki, malarstwa, rzeźby, sztuki użytkowej, życia codziennego, broń, dokumenty, metale szlachetne i kamienie. Najbogatszym zasobem rezerwatu są znaleziska archeologiczne od mezolitu do XVIII wieku. Solidna galeria sztuki prezentuje arcydzieła artystów rosyjskich i zachodnioeuropejskich.
Psków Krom
Twierdza Psków pod względem stylu architektonicznego jest najbardziej rosyjską ze wszystkich istniejących w dzisiejszej Rosji. W przeciwieństwie do Kremla moskiewskiego, tulskiego i nowogrodzkiego, Kreml pskowski pozbawiony jest ozdobnych zębów w kształcie jaskółczego ogona.
Wygląda brutalnie surowo, jak przystało na prawdziwą fortecę obronną, zahartowaną w oblężeniu. W obecnej formie Kreml Pskowski powstał w XIV-XV wieku, kiedy zakończyło się panowanie Złotej Ordy. Ale zagrożenia ze strony rycerzy inflanckich i Wielkiego Księstwa Litewskiego były namacalne, a potrzeba warownego obiektu nie zniknęła.
Prostota i niezawodność architektury stały się głównymi priorytetami w budowie Kroma (jak to nazywali budowniczowie). Ta nazwa, wywodząca się od słowa „odosobniona”, uosabia niemożność zdobycia fortecy. Centralne wejście do twierdzy przyćmiewa ikona Trójcy Świętej – symbol świętego amuletu.
Krom, położony między rzekami Pskova i Velikaya, otoczony jest Rondem – wysokimi kamiennymi murami. Aby dostać się na Kreml Pskowski, musisz przejść przez miasto Dovmont. Terytorium zabudowane świątyniami nosi imię księcia litewskiego, który przyjął chrzest w Pskowie.
Dziś z wielu z nich pozostały tylko fundamenty. Interesujące są Komnaty Dowodzenia (XVII w.), w których odrestaurowano autentyczne wnętrza z tamtej epoki. W Duchowym Konsystorzu (XIX w.) można kupić pamiątki przedstawiające widoki miasta.
Na uwagę zasługuje zrekonstruowana wieża Rybnitsa na planie kwadratu, wzniesiona w pobliżu straganów rybnych. Nie sposób nie zobaczyć Płaskiej Baszty Bastionowej u zbiegu rzek, którą najczęściej przedstawia się na zdjęciu twierdzy. Apogeum wycieczki to wizyta w śnieżnobiałej katedrze Trójcy Świętej, zbudowanej na miejscu pierwszego chrześcijańskiego kościoła w Rosji.
Zamów komory
Na terenie miasta Dowmont (Krem Pskowski) znajduje się jedyny zachowany w mieście budynek administracyjny z XVII wieku – Izby Zakonne. Początkowo budynek był drewniany, ale po pożarach został wykonany z kamienia, zachowując starą architekturę.
Pracowali w nim urzędnicy miejscy o różnym stopniu i statusie, od urzędników po gubernatorów. Było 5 wydziałów – „stolików”: bit, kasa, ambasada, sąd, lokalny. Zajmowali się pewnym zakresem spraw administracyjno-prawnych.
W podziemiach Izb Dowodzenia znajdowała się kazamata, w której przetrzymywano skutych w kajdany przestępców – skazańców. Na najwyższym piętrze pracowali urzędnicy, decydując o losie zwykłych obywateli. Turyści odwiedzający komory widzą autentyczną atmosferę tamtej epoki i historyczne rarytasy, co robi ogromne wrażenie. W wyobraźni natychmiast pojawiają się twarze bohaterów Gogola. Grubość murów budynku administracyjnego jest niesamowita – dochodzi do 2 m. Namiestnik i diakoni dbali o ich bezpieczeństwo, licząc na przesiedzenie podczas oblężenia.
Muzeum-mieszkanie V. I. Lenina
Zlokalizowane w pięknym domu pokoje pamięci poświęcone pamięci światowej klasy polityka W.I Lenina są symbolem pełnego szacunku stosunku mieszkańców Pskowa do niego. Placówkę pamięci otwarto w 1930 r. na 3 piętrze dawnej kamienicy. Po przybyciu do Pskowa w 1900 r. V. I. mieszkał w jednym z pokoi aptekarza Lurie. Po zniszczeniach wojennych wszystko zostało odrestaurowane w 1970 roku, w setną rocznicę przywódcy proletariatu. Aktywnie zbierał nowe eksponaty związane z rodziną Uljanowa.
Pierwsza sala odzwierciedla sytuację gospodarczą i społeczną ziemi pskowskiej w przededniu przybycia Lenina. Oto obraz produkcji głównej rośliny rolniczej – lnu: mechanizmy przetwórcze, włókno, gotowe wyroby lniane itp. Eksponaty II hali ilustrują pobyt Iljicza na zesłaniu Szuszenskiej. Sala III to rodzaj galerii fotograficznej, w której poczesne miejsce zajmuje fotoportret Lenina z 1900 r. Fotografie Pskowa, rysunki, dokumenty odzwierciedlają ten czas.
W czwartej sali znajdują się przedmioty z gatunku epistolarnego, wysłane przez Iljicza do jego bliskich. Osobna ekspozycja „Kobiety liderki” dedykowana jest N.K. Krupskaya, M. A. Ulyanova i siostry V. I. Przedstawiono szaty damskie z Pskowic (XIX-XX w.). Zawiera półki z książkami Lenina, kosz podróżny do ich transportu.
W holu wejściowym znajdują się rarytasy – krzesło z Kremla, pudełko na kapelusze, skrzynia podróżna. Wynajmowana przez lidera sala pamięci wyposażona jest w typowe meble z początku XX wieku. Na biurku wyeksponowane są odpowiednie akcesoria.
Dom-Muzeum V. I. Lenina
W starym drewnianym domu, który należał do mieszczanina Bochkareva I. N. (1900), znajduje się dom-muzeum V. I. Lenina. W jego salach odbywały się tajne spotkania lokalnych socjaldemokratów. Na jednym z nich, w kwietniu 1900 r., odbyło się brzemienne w skutki spotkanie, na którym podjęto decyzję o projekcie wydawania dziennikarstwa rewolucyjnego (gazeta „Iskra” i czasopismo „Zarya”). Ważną rolę odegrał osobisty udział Lenina, który udzielał zaleceń swoim towarzyszom broni.
Później w tym samym domu znajdowała się tajna siedziba dystrybutorów Iskry. Na cześć tych znaczących wydarzeń i ku pamięci przywódcy w 1938 r. otwarto dom-muzeum. Mimo gruntownych zniszczeń w czasie II wojny światowej budynek i pomieszczenia zostały całkowicie odrestaurowane. Zapoznanie z historią instytucji odbywa się w Auli i Izbie Pamięci, gdzie organizowano spotkania socjaldemokratyczne. Był też gospodarzem ważnego spotkania na temat organizacji wydawnictwa Iskra.
Odtwarzana jest tu autentyczna atmosfera tamtych czasów, wśród mebli znajdują się prawdziwe rarytasy. Pozostałe 4 sale zajmują ekspozycje odzwierciedlające historię rewolucyjnej gazety. Dużo uwagi poświęca się publikacji i dystrybucji Iskry, przedstawiono atrybuty, które w tym pomagają. Jest tu wiele dokumentów o życiu i twórczości „iskrystów”, o ich współpracy z członkami SDPRR.
Muzeum Yu.P. Spegalsky
To jedyna tego typu instytucja w Rosji otwarta na cześć rodaka z Pskowa, architekta Jurija Pawłowicza Spegalskiego. Nieocenione są jego zasługi w restauracji licznych obiektów architektonicznych miasta z XIII-XVII wieku. Ponieważ jego działalność jest nadal związana z Petersburgiem, na ulicy Malaya Konyushennaya N 2 umieszczono tablicę pamiątkową. Spegalsky wniósł ogromny wkład w odbudowę kościołów pskowskich, w odnowę soborów w Petersburgu.
Pozostawił wiele unikalnych rysunków przedstawiających nieistniejące już zabytki architektury XII-XVII wieku. Mieszkanie pamięci zostało otwarte w 1986 roku dzięki staraniom wdowy Yu P. Arshakuni OK. Tutaj jest przechowywany numer czasopisma „Poznaj swoją ziemię”, w którym ukazał się artykuł chłopca Yury Spegalsky „Znaczenie zabytków starożytnej architektury pskowskiej”.
Wszystkie ekspozycje pomieszczeń muzealnych są niezwykle ciekawe pod względem artystycznym. Zawierają wiele wyrazistych obiektów stworzonych rękami utalentowanego artysty. Zachwyt wzbudza fragment kaflowego pieca pskowskiego, odtworzony przez Yu.P., rzeźbione drewniane żyrandole, rysunki graficzne autora itp.
Komnaty Pogankina
Kompleks muzealny o niezbyt ładnej nazwie Komnaty Pogankina nosi imię bogatego i wpływowego kupca. Kompleks budynków dla jego rodziny został wybudowany w latach 1671-79. Do dziś jest to jedyna kamienna budowla starożytnego Pskowa, która zachowała swoją dawną kubaturę. Jako symbol troskliwego stosunku społeczeństwa do zabytków architektury, Komnaty Pogankina zachowały swoją autentyczność także dzięki wysiłkom konserwatorów.
Po śmierci ostatniego spadkobiercy kupca, władze kupiły budynek. W 1900 r. budynki zostały częściowo odrestaurowane. Z inicjatywy Pskowskiego Towarzystwa Archeologicznego w 1902 roku uroczyście otwarto w mieście Muzeum Komnat Pogankin. Co roku darowizny od zamożnych mieszkańców Pskowa były wykorzystywane do prowadzenia prac renowacyjnych mających na celu wzmocnienie budynku.
Po zniszczeniach wojennych w latach 41-45 placówka została przywrócona do lat 80. ubiegłego wieku. Dziś jest to zabytek typowej rosyjskiej architektury XVII wieku z grubymi murami, strzelnicami i bogato zdobioną werandą. Wewnątrz eksponowana jest luksusowa kolekcja ikon pskowskich z XIV-XVII wieku, a także bogata kolekcja artystycznych sreber. Od 2018 roku instytucja jest w trakcie renowacji.
podwórze kowala
W mieście, którego mieszkańców nazywano w dawnych czasach „zszywkami”, z pewnością musi być Kuźnia. Mieści się w dawnym dworze i komnatach księdza polskiego kościoła. W budynku 16 w, wielokrotnie przebudowywanym, w 2008 roku z inicjatywy kowala-konserwatora E. Vagin'a otwarto muzeum kowalstwa. Dziedziniec kowala łączy budynek mieszkalny, kuźnię i teren otwarty. Dawny dom księdza został przekazany mistrzowi kowalstwa artystycznego. W aneksie znajduje się sklep z pamiątkami.
Wyposażone są 2 kuźnie: jedna to pokaz i wystawa, druga to działająca. Udostępnione dla turystów wnętrza kuźni stylizowane są na XIX wiek i wyposażone w autentyczne eksponaty. Prezentowane są ogromne futra z tamtej epoki i inne mechanizmy. Dla chętnych organizuje kursy mistrzowskie z kucia artystycznego. Większość eksponatów znajduje się na dziedzińcu. Wśród nich są naprawdę egzotyczne okazy, które cieszą się dużym zainteresowaniem.
Galeria Sztuki
W dawnej Szkole Artystyczno-Przemysłowej. Vander-Fleet w latach 50. XX wieku. Powstała Galeria Sztuki. Sam budynek, wybudowany w 1912 roku, jest zabytkiem architektonicznego neoklasycyzmu. Niestety autentyczna fasada centralna została zniszczona w czasie wojny. Pskowskie Towarzystwo Archeologiczne stworzyło bogatą kolekcję malarstwa artystycznego. Wśród nich była prywatna kolekcja pskowskiego kupca F. Plyushkina.
W czasie okupacji niemieckiej kolekcja została doszczętnie rozgrabiona. Po wyzwoleniu miasta rozpoczęto aktywne prace nad inwentaryzacją funduszu artystycznego i jego uzupełnieniem. Dziś Galeria Sztuki ma coś do zobaczenia dla miłośników sztuki. Wśród obrazów znajdują się prawdziwe arcydzieła. Na przykład „Madonna z Dzieciątkiem” Andreasa del Sarto (1520), reprezentująca włoski renesans. W auli prezentowane są obrazy rosyjskie z XVIII i XIX wieku.
Znajdują się tu wspaniałe płótna Szyszkina, Ajwazowskiego, Rokotowa, Lewitana, Repina, Bryulłowa i innych.Sztuka artystyczna XX wieku jest reprezentowana przez dzieła Pietrowa-Wodkina, Marca Chagalla, Falka. Galeria czynna jest codziennie z wyjątkiem poniedziałków.
Muzeum Kolejnictwa
Trudno przecenić rolę kolei pskowskiej w dostarczaniu ładunków strategicznych w czasie II wojny światowej. Instytucja muzealna poświęcona historii kolei pskowskiej i jej pracownikom powstała w 1967 roku. Wielką zasługę w tym ma weteran wojenny, kolejarz A. Valenitik. Do 1984 r. eksponaty znajdowały się w budynku dworca kolejowego, aw 1984 r. muzeum przekazano I piętro dawnej przychodni.
Trzy hale tematyczne dają pełny obraz rozwoju branży kolejowej w okresie jej istnienia. Eksponaty pierwszej hali ilustrują początek budowy rosyjskiej lokomotywy parowej i specyfikę tego okresu w innych krajach. Tutaj można zobaczyć latarnię świec, różne narzędzia kolejarzy, próbki biletów na pierwszą (Carskoje Sioło) kolej w Rosji. Ekspozycje drugiej sali ilustrują rewolucje 1905, 1917. i okres sowiecki w historii kolei.
Liczne dokumenty archiwalne odzwierciedlają wszystkie wydarzenia historyczne z epoki związanej z koleją pskowską i regionem. Trzecia sala poświęcona jest udziałowi i roli pracowników kolei pskowskich w wojnie, wyzwoleniu miasta i odbudowie zniszczonej gospodarki. Po przebudowie w 2014 roku placówka wita gości zmodernizowanymi wnętrzami, nowoczesnym sprzętem sensorycznym i ciekawymi eksponatami.
Dom Masona
Chociaż nazwa budynku jest taka sama jak nazwa Stowarzyszenia Wolnomularzy, nie ma z nimi nic wspólnego. Tak nazywa się były właściciel starego domu o niepowtarzalnej architekturze. Potomek Szkotów Ludwig Mason wybudował dla siebie dom w 1909 roku. Po ustanowieniu władzy radzieckiej budynek zamieniono na mieszkania komunalne, których mieszkańców przesiedlono w 1998 roku. Dom został odrestaurowany, zamieniając go na składnicę rarytasów muzealnych.
Podczas przebudowy w piwnicy domu odnaleziono tu wiele ludzkich szczątków pochowanych w XVI-XVII wieku. Wszyscy zostali pochowani. Dziś w domu mieści się depozyt muzeum-rezerwatu w Pskowie. Uwadze zwiedzających prezentowane są kolekcje dawnej biżuterii, monet wykonanych z metali szlachetnych, różnego rodzaju broni itp. W pobliżu planowane jest wybudowanie budynku magazynowego, w którym zostaną umieszczone stare rękopisy i znaleziska archeologiczne.