Niżny Nowogród to miasto o bogatej historii. Dziś jest to prowincja, ale na początku XX wieku odbywał się tu jarmark, na który przyjeżdżali przemysłowcy rosyjscy i zagraniczni. Wielu kupowało domy i zakładało firmy. A życie kulturalne miasta obfitowało w ciekawe wydarzenia. Centrum współczesnego Niżnego Nowogrodu zachowało swój przedrewolucyjny wygląd. Spacer po historycznej części pozostawi niezapomniane wrażenie. Muzea Niżnego Nowogrodu pomogą ci dowiedzieć się więcej o tym, jak żyły kręgi biznesowe Rosji na przełomie XIX i XX wieku, czym interesowali się mieszczanie.

Kreml w Niżnym Nowogrodzie

Pierwsza twierdza na miejscu współczesnego Kremla została zbudowana w XIII wieku. Książę Jurij Wsiewołodowicz wybrał udaną ulgę:

Wrogowie nie byli w stanie pokonać nawet murów z cegły w ruchu. Niewielki garnizon mógł bronić twierdzy. Ale wiek później gliniany budynek został wymieniony. Kreml zamienił się w biały kamień, a nowe terytorium powiększyło się. Budynek miał duże znaczenie militarne do końca XVI wieku. A po aneksji ziem pokonanego Chanatu Kazańskiego Kreml przestał być strategicznym obiektem pogranicza.

Początkowo w wieżach mieściły się magazyny i archiwum miejskie. Później zorganizowano tu ekspozycję historyczno-artystyczną. W całej swojej historii Kreml był kilkakrotnie odnawiany. Praca nie zawsze kończyła się sukcesem: w niektórych miejscach ściany zostały zmyte przez wody gruntowe. Jednak pod koniec XX wieku odbudowa przywróciła twierdzy wygląd z końca XVI wieku. Przez cały czas Kreml był nie tylko miejscem, w którym mieszczanie ukrywali się przed wrogami.

Utworzono tu armię do kampanii Iwana 4 przeciwko Kazaniu. Pod murami twierdzy zbierała fundusze milicja Kuźma Minin. A podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej wieże Kremla były wyposażone w działa przeciwlotnicze. Dziś Kreml jest oficjalną rezydencją gubernatora i burmistrza miasta, więc nie wszędzie można się swobodnie poruszać. Ale każdy turysta może zobaczyć wspaniały zespół architektoniczny, zobaczyć Wołgę i starą część Niżnego Nowogrodu z tarasu widokowego Schodów Czkałowa.

Dwór Rukawisznikowów

Rukavishnikovowie to znana rodzina, która w XIX wieku dorobiła się fortuny na handlu. Niżny Nowogród ma kilka budynków zbudowanych za pieniądze wspaniałej rodziny. A kupcy uważali drewnianą posiadłość w Górach Diatłowych za majątek rodzinny. Pod koniec lat 70. XIX wieku Siergiej Rukavishnikov postanowił odbudować rodzinny dom. Nie oszczędzono na to pieniędzy: oszacowano około 1 000 000 rubli. Dla porównania, w tym samym czasie na budowę Rady Miejskiej przeznaczono ze skarbca około 300 tys. rubli.

To prawda, że była przeszkoda: stara ciotka Rukavishnikovej odmówiła przeniesienia się w inne miejsce, nawet na czas pracy. Nie przeszkadzało jej to: drewniany dom został organicznie wkomponowany w nowy zespół. Z drugiej strony stara kobieta musiała znosić hałas i krzątaninę wokół swojego starego gniazda. Projekt nowego zespołu powierzono Petrowi Bojcowowi. Połączył kilka stylów architektonicznych.

Budynek okazał się dość pretensjonalny, z nieoczekiwanym połączeniem detali, ale klient był zadowolony. Losy majątku potoczyły się pomyślnie: po rewolucji październikowej zostało ono natychmiast znacjonalizowane. Właściwy stan domu był zawsze dokładnie monitorowany. Później mieścił się w nim oddział muzeum-rezerwatu.

Muzeum Sztuki

To najstarsza ekspozycja prowincjonalna w Rosji. Otwarcie odbyło się niemal równocześnie z otwarciem wystawy sztuki i przemysłu w Niżnym Nowogrodzie w 1896 roku. Pierwsi goście jarmarku oraz mieszczanie mogli docenić kolekcję artefaktów. Inicjatorami powstania centrum byli Koshelev i Karelin z Niżnego Nowogrodu. Wierzyli, że dobrze zaaranżowana stała ekspozycja będzie służyła rozwojowi turystyki. Władze miasta przydzieliły miejsce: wieżę Dmitrievskaya na Kremlu.

Na pierwsze fundusze składały się:

Po rewolucji październikowej fundusze powiększyły się o przeniesienie znacjonalizowanych obrazów do centrum. Dziś kompleks składa się z 2 części i zajmuje 2 budynki: dom gubernatora wojskowego na Kremlu i dom Sirotkina (nabrzeże Verkhnevolzhskaya). Jest wystawa stała, organizowane są tematyczne. Dorosłym oferujemy bogaty program wykładów. Są questy dla dzieci. Lokalni artyści organizują kursy mistrzowskie w pracowni artystycznej centrum.

Muzeum Techniki

Pochodzi z prywatnej kolekcji Niżnego Nowogrodu Khurtina w 2014 roku i szybko stał się popularny. Dlatego już w 2016 roku wystawa stała się wystawą państwową. Dziś odwiedzają go prawie wszyscy turyści. Tak, a mieszczanie lubią tu spędzać wolny czas.
Warunkowo podzielony na kilka części:

Transport z końca 1XX-początku XX wieku. Zwiedzający zobaczą unikalny drewniany rower wykonany przez miejskich rzemieślników w czasach, gdy takiej ciekawostki nie można było kupić.
Sprzęt pożarniczy i medyczny. Na szczególną uwagę zasługują XIX-wieczne zegary wieżowe, które wciąż poprawnie pokazują czas.
Przyrządy i mechanizmy okrętowe. Oto instrumenty, w które wyposażone były statki z przeszłości i sprzed wieku.
Narzędzia fabryczne i rzemieślnicze: kuźnie, młotek, kowadło, pierwsze maszyny manufakturowe.
Nowości muzyczne: organy, trumny, gramofon, gramofon, gramofon. Można również zobaczyć radzieckie odbiorniki lampowe, filmoskopy i projektory. Dumą tej wizytówki jest działający telewizor KVN-49.
Radzieckie urządzenia komunikacyjne: telegraf, telefon.

Jest nowoczesna sala kinowa. W nim zwiedzającym pokazywane są filmy 3D o historii techniki od XII do XX wieku. Prezentowane są również sceny z życia miasta.

Muzeum A. S. Puszkina

Jest częścią rezerwatu przyrody Boldino. Wystawa mieści się w hotelu należącym do kupca z Niżnego Nowogrodu Deulina. Dom został zrekonstruowany, ale zachował historyczny wygląd. To właśnie w pokojach Deulina przebywał Aleksander Siergiejewicz, kiedy udał się do Orenburga, aby zebrać materiały dotyczące buntu Pugaczowa.

Poeta odwiedził gubernatora, powiedział mu, dokąd i po co jedzie. Ale urzędnik okazał się zbyt podejrzliwy: wysłał list do swojego syberyjskiego kolegi o wizycie inspektora incognito i zmusił Puszkina do pozostania w mieście, aby władze prowincji Orenburg zdążyły się przygotować. To był ten spisek, który Aleksander Siergiejewicz przedstawił następnie Gogolowi. Dziś wszystkim czytelnikom znane jest literackie przedstawienie wydarzeń ze spektaklu Generalny Inspektor.

Kolekcja jest niewielka, zajmuje tylko 2 pomieszczenia:

Jeden zawiera listy, dokumenty, zdjęcia osób, z którymi spotkał się poeta. Tak się nazywa: poeta w Niżnym Nowogrodzie.
Druga sala poświęcona jest dzisiejszemu postrzeganiu Puszkina. Tutaj można zobaczyć ubrania z czasów Puszkina i rysunki dzieci z miejscowej pracowni artystycznej poświęcone Aleksandrowi Siergiejewiczowi.

Administracja ośrodka regularnie organizuje wystawy tematyczne i wycieczki.

Muzeum-Apartament Gorkiego

Decyzję o utworzeniu stałej ekspozycji poświęconej proletariackiemu pisarzowi podjęto w 1930 roku. Ale projekt zrealizowano dopiero w latach 70. XX wieku. W domu Kirshbaumów na początku XX wieku znajdowały się wyjątkowo drogie pokoje: wysokiej jakości naprawy, rzadko spotykanych obywateli było stać na telefon. Ale w 1902 wędrowiec z plecakiem stał się już znanym i publikowanym pisarzem, otrzymującym ogromne honoraria. Wynajął 11-pokojowe mieszkanie od Kirschbauma.

Od 1902 do 1904 mieszkał tu Gorki z żoną i dwójką dzieci. Jego pokoje natychmiast zamieniły się w modny salon literacko-artystyczny. Byli tu Stanisławski, Chaliapin, Czechow, Tołstoj, Bunin, Repin. To w domu Nikołaja Kirshbauma pisarz rozpoczął powieść Matka i dokończył sztukę Na dole. W 1904 roku pisarz zamieszkał z Andreevą, swoją nową kochanką. A Ekaterina Peshkova mieszkała w mieszkaniu z dziećmi do 1906 roku.

W czasach sowieckich hotel został upaństwowiony i umieszczono w nim hostel. Oryginalne wnętrza zaginęły, trzeba było je odrestaurować według wspomnień współczesnych i fotografii. Pomogła Irina Chaliapin i wdowa po Gorkim. Dziś nawet tapety na ścianach i przewody elektryczne są takie same, jak wtedy, gdy w domu mieszkał petrel rewolucji.

Muzeum Historii Rzemiosła Artystycznego

Zaprasza gości do zapoznania się ze wszystkimi rodzajami rzemiosła ludowego, jakie istniały na terenie województwa od XVII wieku do chwili obecnej.
Możesz odwiedzić:

Wystawa składa się z ponad 4000 pozycji. Prezentowane tutaj:

A po inspekcji odbywają się kursy mistrzowskie na temat malowania drewnianych lalek gniazdowych, rzeźbienia w drewnie. Dla dzieci organizowane są specjalne wycieczki, na których doświadczeni nauczyciele nie pozwalają się nudzić. Aby wystawy tematyczne organizowane przez administrację na długo pozostały w pamięci, zapraszane są lokalne zespoły i studenci Konserwatorium w Niżnym Nowogrodzie.

Rosyjskie Muzeum Fotografii

Centrum zajmuje budynek z XIX wieku. Jest specjalnie przebudowany, aby ułatwić robienie zdjęć. Pracowali tu Karelin z Niżnego Nowogrodu, który opracował zasady fotografii artystycznej, oraz Dmitriev, twórca fotografii prasowej (publicystycznej). Pierwsze piętro domu zajmował ciemny pokój (fototyp). Pawilon fotograficzny zajmował całe drugie piętro. Dla wygody Karelina i Dmitrieva jedna ściana została całkowicie zastąpiona szkłem.

Trzecie piętro zajmowała rodzina Dmitriewów. A ozdobą domu była szklana gablota, w której wystawiano zdjęcia miasta, znanych osób odwiedzających Niżny Nowogród. Wystawiono tu zdjęcia Gorkiego, Mielnikowa-Pieczerskiego, Chaliapina, Korolenko. Przed trybuną zawsze byli gapie. Ośrodek powstał w 1992 roku, ale jego fundusze są imponujące: ponad 175 000 fotografii, negatywów, dagerotypów, aparatów i powiększalników, listów i rzeczy osobistych znanych fotografów miasta.

Dziś kolekcja zajmuje 2 piętra:

Ozdobą centrum jest ciemny pokój, w którym w świetle czerwonych lamp stopniowo pojawia się obraz na białym papierze.

Muzeum nauk rozrywkowych „Kwarki”

W tym wspaniałym ośrodku dorośli i dzieci zapoznają się z działaniem praw nauk przyrodniczych. Oto urządzenia wynalezione przez człowieka na przestrzeni wieków. Nudne lekcje fizyki i chemii zostaną uzupełnione niesamowitą pracą praktyczną. Eksponaty w centrum zgrupowane są na powierzchni ponad 1000 metrów kwadratowych. Niektóre zajmują całe pomieszczenie, inne są kompaktowe.

Warunkowo podzielony na kilka stref:

Na niebiesko przedstawiono instrumenty wynalezione w okresie od starożytności do renesansu.
Na czerwono możesz zobaczyć rzeczy, których ludzie używali później. Goście fotografują maszyny drukarskie, telegraficzne, modele kolejowe.
Zielona strefa reprezentuje osiągnięcia współczesności.

Wszystkie eksponaty są interaktywne: możesz ich dotknąć, a w razie potrzeby samodzielnie przeprowadzić eksperyment. Dla dzieci prowadzone są ekscytujące kursy mistrzowskie z fizyki i chemii. Takie zajęcia uzupełnią wiedzę zdobytą w szkole. Wycieczki z przewodnikiem są dostępne dla gości. Usługa (z biletem) jest bezpłatna przy grupie 20 osób. Zaleca się wcześniejszą rejestrację. Usługa indywidualna jest dodatkowo płatna.

Dom Kashirin

Od 1933 przyjmuje turystów nieprzerwanie. Pracował nawet podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. W domu, w którym kiedyś mieszkał dziadek Aloszy Peszkowa, Wasilij Kashirin, przywrócono środowisko wczesnego dzieciństwa chłopca. Dom składa się z 5 pokoi, w których mieszkał sam Kashirin, babcia Akuliny i ich synowie Michaił i Jakow. Zachowały się autentyczne rzeczy i meble używane przez członków rodziny pod koniec XIX wieku.

Sam budynek jest jednopiętrowy, posiekany, typowy dla Niżnego Nowogrodu pod koniec XVIII wieku. W takich domach osiedlali się biedni kupcy lub zamożni rzemieślnicy. Ciekawa część kolekcji prezentowana jest w kuchni. Ten pokój jest głównym w domu, tutaj wszystkie domostwa zbierały się na posiłek, świąteczne biesiady, a nawet kary szabatowe. Na dziedzińcu zrekonstruowano warsztat, w którym farbowano tkaniny, wozownię. O płot opiera się krzyż nagrobny. Przypomina to scenę opisaną przez Gorkiego w Dzieciństwie: tragiczną śmierć cygańskiego robotnika.

Gospodarstwo Szczelokowski

Od 1870 r. kupiec Szczelokow, który sprzedawał herbatę, posiadał kawałek ziemi. Jego imię dało nazwę farmie. A pomysł stworzenia ekspozycji plenerowej powstał w Radzie Ministrów ZSRR w latach 50. XX wieku. Projekt (w odniesieniu do terenu) opracowali lokalni naukowcy: Agafonov i Zvantsev. Niestety praca architektów nie odpowiadała władzom: po 10 latach Samoiłow podjął wszystkie kroki na nowo. To jego projekt został zrealizowany na początku lat 70. XX wieku. Wystawa przyjęła pierwszych zwiedzających w czerwcu 1973 roku.

Gospodarstwo Shchelokovsky to wieś składająca się z domów z XVI-XIX wieku, zbudowana w prowincji Niżny Nowogród. Budynki znaleziono w dzielnicach Kstovsky, Gorodetsky, Semenovsky i Koverninsky. Następnie zostały zdemontowane, przetransportowane w nowe miejsce i ponownie zmontowane. Chaty rozlokowano wzdłuż szerokiej drogi, aby stworzyć wygląd nowej wsi.

Na terenie folwarku znajduje się również kilka kościołów, młyn, budynki gospodarcze. Wiatrak jest niezwykły: obraca się wokół nieruchomego słupa. Ekspozycja zajmuje 36 hektarów. Ludzie przyjeżdżają tutaj, aby zanurzyć się w atmosferze rosyjskiej wsi z XVI-XIX wieku. Pracownicy farmy Shchelokovsky prowadzą ekscytujące wycieczki, kursy mistrzowskie w robótkach ręcznych i rzemiośle.

Muzeum Historii OAO GAZ

Pierwsi goście odwiedzili to miejsce w październiku 1965 roku. Dziś jest to wyjątkowe centrum, którego kolekcję chętnie oglądają turyści zagraniczni i rosyjscy. Nic dziwnego: w końcu składa się z ponad 40 000 jednostek magazynowych. Szczególnym zainteresowaniem zwiedzających cieszy się część wystawy Historyczne dziedzictwo GAZ. Oto wszystkie marki samochodów, które wyprodukowała fabryka. Samochody zostały odkupione od właścicieli, odnalezione w punktach zbiórki metali i całkowicie odrestaurowane.

Brakujące części zamienne, jeśli to możliwe, zostały zastąpione oryginalnymi. Każdy samochód można uruchomić: na pewno zadziała. Zachowały się dokumenty, fotografie, listy związane z życiem pracowników przedsiębiorstwa. Zwiedzający zapoznają się z tradycjami GAZ, które ukształtowały się na przestrzeni kilkudziesięciu lat pracy. Informacje o OAO GAZ można znaleźć w europejskim katalogu muzeów motoryzacyjnych.

Laboratorium radiowe Niżny Nowogród

Mieści się w domu, w którym do 1918 r. mieściło się Seminarium Duchowne. Laboratorium radiowe pracowało w mieście przez 10 lat iw tym czasie naukowcy i inżynierowie przeprowadzili szereg badań, które wyniosły ZSRR na czoło.

Prezentowane na dzisiejszej wystawie:

Zajmuje 2 sale:

Laboratorium jest interesujące dla gości w każdym wieku. Chłopaki długo przebywają w 1 pokoju. Dorośli goście z przyjemnością docenią pracę pierwszego naukowo-intensywnego przedsięwzięcia ZSRR.

Galeria Sztuki „Kladówka”

Galeria to miejsce, które przypadnie do gustu tym, którzy z nostalgią wspominają sowiecką przeszłość kraju. Magazyn został założony przez Pawła Płochowa, absolwenta Niżnej Nowogrodzkiej Szkoły Teatralnej. Celem kompleksu jest stworzenie ekspozycji retro i miejsca, w którym kreatywni ludzie mogą miło spędzić czas. Galeria składa się z 3 sal:

Spiżarnia jest często odwiedzana przez kolekcjonerów: eksponaty, które lubisz, można kupić. Na tyłach galerii wybudowano małą scenę. Odbywają się tu odczyty literackie, wystawiane są sztuki teatralne. W tym przypadku sala literacka zamienia się w salonik kameralny.

Muzeum Iluzji

To świetne miejsce do zabawy i robienia wielu zdjęć. Akcja polega na tym, że w niektórych miejscach płaski obraz staje się trójwymiarowy. Zatrzymując się w odpowiednich miejscach, goście zostają przeniesieni do wirtualnej rzeczywistości. Wychodząc stamtąd, wracają do naszego świata.

Oferowane działki są zróżnicowane:

Zanurzając się sukcesywnie w jednej iluzji po drugiej, można spędzić w centrum kilka godzin. I ani dzieci, ani dorośli nie będą się nudzić. Ważne do rozważenia: aby uzyskać wysokiej jakości zdjęcia, zaleca się posiadanie doskonałego sprzętu lub skorzystanie z pomocy lokalnego fotografa. Wadą jest szczelność. Przy napływie odwiedzających trzeba poczekać, aż strefa zainteresowania będzie wolna.

Muzeum Żywego Papieru

Wystawa papieru jest wyjątkowa. I został wynaleziony przez mistrzów papier-mache Elenę i Natalię. Wszystkie jednostki magazynowe są przez nich wykonane. Wydaje się po prostu, że artykuły papier-mache powinny być małe i delikatne. Wszystko zaprojektowane przez Natalię i Elenę jest trwałe, łatwe do demontażu i przenoszenia. To know-how twórców. Gości witają sympatyczni przewodnicy. Opowiedzą o każdym artefakcie, zapoznają z tradycjami i legendami, które narodziły się wokół starożytnego rzemiosła.

A dla tych, którzy chcą od razu zrobić coś własnymi rękami, odbywają się kursy mistrzowskie. Na takich lekcjach dzieci i dorośli próbują swoich sił w wyjątkowej sztuce. Dla tych, którzy poważnie interesują się technologią, jest szkoła. Zakochali się w niej mieszczanie i chętnie chodzą na zajęcia. Ale galeria jest interesująca nie tylko dla wystawy i szkoły: czasami zamienia się w tematyczny salon, który każdy może odwiedzić.

Mieszkanie Pamięci Andrieja Sacharowa

Stworzony na życzenie mieszkańców. Po śmierci niegdyś wygnanego Sacharowa, wielbiciele przyszli do wejścia, gdzie mieszkał z rodziną przez 7 lat i zapalili świece. Wkrótce władze miasta postanowiły zorganizować ośrodek w mieszkaniu Andrieja Dmitriewicza. A sama wystawa przyjęła pierwszych zwiedzających już po 1 roku. Meble i przedmioty w pokoju tworzą klimat lat 80-tych XX wieku. Wszystko jest ułożone w tej samej kolejności, co za Sacharowa. Bez luksusu: nawet komfort jest raczej warunkowy.

Wystawa składa się z 2 części:

Opowiada o życiu naukowca i jego odkryciach w nauce. Tutaj możesz zobaczyć unikatowe zdjęcia, dokumenty, listy.
Pokazuje życie, jakie otaczało Sacharowa podczas trudnych 7 lat. Prezentowane są meble państwowe, skromne naczynia, tanie naprawy. W takich warunkach żyli ludzie radzieccy pod koniec XX wieku.

Ale nie tylko wystawa stała przyciąga zwiedzających. Organizowane są tu odczyty literackie, odbywają się wieczory muzyczne. Do mieszkania Sacharowa wciąż przychodzą troskliwi, kreatywni ludzie.

Muzeum Floty Rzecznej

Pracę rozpoczął w Gorkim w 1935 roku, a pierwsze eksponaty wystawiono w 1921 roku w Saratowie. Dziś centrum to miejsce, w którym czas płynie błyskawicznie. Tutaj goście długo zamierają przed modelami statków lub stoiskami z bezcennymi dokumentami.

Wystawa zajmuje kilka sal:

Sala, w której zwiedzający zapoznają się z historią floty rzecznej. Po oględzinach już łatwo odróżnić pług od łodzi, tarczę od kuchni, a korę od dzioba. Niektóre statki są przedstawiane jako modele.
Hala, w której eksponowane są modele od pierwszych parowców po nowoczesne statki rzeczne. Goście z zainteresowaniem przyglądają się holownikom, statkom pasażerskim i masowcom.
Pomieszczenie, w którym prezentowane są maszyny i mechanizmy niezbędne do organizacji dróg wodnych: wagony ziemne, pogłębiarki, pogłębiarki pogłębiające dno wagonu.
Hala, w której prezentowane są osiągnięcia współczesnej floty rzecznej.

Goście zobaczą unikatowe akta gazet i magazynów. Kolekcja fotografii nie pozostawi nikogo obojętnym. Osobne stoisko opowie o pracy wozideł barkowych na Wołdze.

Galeria lalek „Kruche sny”

Niesamowite miejsce przyciąga uwagę gawędziarzy, marzycieli, dzieci i dorosłych. Kusi wyjątkową atmosferą magii, gdy niemożliwe wydaje się możliwe, a odległe, zapomniane – bliskie i drogie. Kolekcja galerii uznawana jest za największą w Europie kolekcję arcydzieł stworzonych przez niesamowitą rzemieślniczkę, artystkę, światową celebrytę Hildegardę Günzel.

Koszt eksponatów mierzony jest w milionach euro. Ale znacznie cenniejsze są uczucia, które przywołują delikatne porcelanowe figurki baśniowych księżniczek. W wyjątkowej przestrzeni artystycznej znalazło się również miejsce dla legendarnych pluszowych misiów słynnej marki Steiff, unikalnych obrazów lokalnych artystów nowogrodzkich.

Programy wycieczek galerii nigdy nie są nudne. Można w nim poczuć się jak po królewsku, wziąć udział w interaktywnych magicznych grach, poznać podstawy tworzenia zabawek i wzmocnić mięśnie dłoni. Sklep z pamiątkami jest szczególnie popularny wśród odwiedzających galerię. W swoim asortymencie tylko ekskluzywne produkty.

Zestaw unikalnych pocztówek można tu kupić za 300 rubli, a koszt kolekcji kulek z wizerunkami Marii Rozhdestvenskaya (Lalka jest w stanie spełnić ukochane pragnienia, a naukowcy wciąż nie mogą znaleźć wyjaśnienia tego zjawiska) zaczyna się od 800 rubli.

Muzeum N. A. Dobrolyubov

Sam zespół architektoniczny centrum jest dość interesujący: jest to majątek księdza, którego rodzina zajmowała skromną oficynę, ale żyła z dochodów uzyskiwanych z wynajmu dużego domu. Data budowy osiedla miejskiego to koniec XIX wieku. Ekspozycja zawiera autentyczne rzeczy rosyjskiego pisarza-filozofa. Ponadto jest to jedyne centrum, które daje pełny obraz potulnego życia utalentowanego młodego człowieka.

Ksiądz Aleksander Dobrolubow miał liczną rodzinę: 10 dzieci. A wszystkie mieściły się w 6 pokojach skrzydła. Mikołaj (według stażu pracy) zajmował osobny pokój. Tutaj studiował, przygotowując się do wstąpienia do szkoły religijnej i kontynuowania dynastii. Sytuacja całkowicie powtarza oryginał. A sofa i okulary są autentyczne: trzymali je krewni. W domu znajdują się listy, fotografie, wczesne pisma i wiersze Mikołaja, jego kolekcja motyli.

Żeńska część rodziny zajmowała się (oprócz nauki) robótkami ręcznymi i muzyką. Rodzice zebrali dużą bibliotekę i wcześnie wprowadzili dzieci w czytanie. To właśnie posłużyło do ukształtowania się antymonarchistycznych i antypoddawczych poglądów przyszłego pisarza. Kamienica daje możliwość zapoznania się z życiem ubogich filistrów końca XIX i początku XX wieku. Odbywają się tu również wystawy tematyczne, salony literackie i muzyczne.

Muzeum i Centrum Wystawiennicze „Mikula”

To nowy kompleks oparty na muzeum chwały wojskowej i pracy. W latach 90. ośrodek otrzymał obecną nazwę. Stałe wystawy poświęcone mieszkańcom regionu moskiewskiego, ich życiu i wyczynom podczas pokojowych i tragicznych wydarzeń, uzupełniają nowoczesne kursy mistrzowskie, prace współczesnych artystów oraz przedmioty sztuki i rzemiosła. Mikula to miejsce, w którym życie kulturalne nie tylko dzielnicy, ale i miasta toczy się pełną parą.

Odbywają się tu odczyty literackie, twórcze spotkania z artystami i poetami, festiwale rzemiosł ziemi niżnonowogrodzkiej. Administracja Mikuły pamięta także o osobach niepełnosprawnych. Zaproszenia są do nich wysyłane z wyprzedzeniem, odbywają się imprezy tematyczne. A jeśli musisz być w centrum we wtorek zapustowy lub w Boże Narodzenie, wrażenia będą trwały przez cały rok. Mikula dużo wie o organizowaniu wakacji.

Muzeum Historii i Rozwoju Kolei Gorkich

Pierwsi goście odwiedzili ośrodek w 2014 roku. A eksponaty dostarczyły 2 organizacje: muzeum węzła kolejowego Gorkiego i Centralny Dom Kultury Kolejarzy. Cel wystawy: ukazanie historii drogi od jej założenia (od 1858 r.) do współczesności. Oglądając eksponaty goście oceniają wpływ budowy autostrady na wzrost i rozwój regionów, które łączyła. Na stoiskach prezentowane są modele parowozów, które kiedyś ciągnęły pociągi w Anglii i Rosji, unikatowe listy, zdjęcia i rzeczy osobiste pracowników kolei.

Są też urządzenia, które były używane w pociągach i na stacjach: światła, kasy, kompostowniki. Osobno opowiada o życiu węzła komunikacyjnego podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Transport musi być w stanie pracować bez przerw, dostarczać towary do iz linii frontu. Kobiety zastąpiły mężczyzn, którzy wyszli na front. Niektórych eksponatów można dotknąć: szczególnie lubią to dzieci. Kolekcja centrum jest na bieżąco aktualizowana. Odzwierciedla obecny stan węzła komunikacyjnego.

Galeria PRZYSZŁOŚĆ

Galeria – miejsce dla tych, którzy kochają nowatorstwo w sztuce. Goście, którzy preferują tradycyjne miejsca, powinni wybrać inne miejsce do odwiedzenia. Galeria FUTURO to platforma dla kreatywnej młodzieży miasta. Odbywają się tu niezwykłe wystawy tematyczne i spektakle. Szczególnie imponujące są wnętrza. Wysokie sufity, brak świeżego tynku, ogromne drzwi i dębowe drzwi tworzą wrażenie zanurzenia się w przeszłości. A połączenie z niezwykłą, nowoczesną koncepcją jest po prostu niezapomniane.

Muzeum „Lokomotywy parowe Rosji”

Koniecznie odwiedźcie muzeum historii i rozwoju kolei Gorkiego. Tutaj pod gołym niebem znajdują się odrestaurowane parowozy i lokomotywy. Możesz ich dotykać, a nawet wchodzić do środka i robić zdjęcia. Będzie ciekawa nie tylko dla dzieci, ale także dla dorosłych. A w pobliżu wybudowane są stare dworce kolejowe, zwiedzając je można poczuć się jak pasażer z połowy XIX wieku. należy pamiętać: przejazd do lokomotyw jest bezpłatny, ale wycieczkę należy rezerwować z wyprzedzeniem.

Muzeum Lotniska Niżny Nowogród

Ośrodek powstał na bazie sali pracy i chwały wojskowej lotniska Strigino. Do dyspozycji gości są wystawy stałe poświęcone:

Można zobaczyć unikalne instrumenty lotnicze, kokpit samolotu, systemy sterowania samolotem. Na stoiskach eksponowane są dokumenty i fotografie odzwierciedlające historię lotniska od 1939 roku do chwili obecnej. Wstęp na teren ośrodka jest bezpłatny, ale można go zwiedzać tylko z przewodnikiem. Wymaga rejestracji.