Twierdza Piotra i Pawła w Petersburgu – historia, zdjęcia, opis, ceny biletów 2021, mapa
Twierdza Piotra i Pawła w Petersburgu to wybitny zespół architektoniczno-historyczny XVIII-XIX wieku. Jej budowa zapoczątkowała powstanie nowej stolicy północnej, mającej stać się centrum politycznym, militarnym i gospodarczym, zmienić losy Rosji, oderwać ją od „znienawidzonej starożytności Moskwy” i zbliżyć do Europy.
Historia budowy
Dokładna data rozpoczęcia budowy twierdzy jest wiarygodnie znana – 16 maja 1703 r. Przeznaczony był do obrony pierwotnych rosyjskich terenów Newy i Bałtyku podbitych od Szwedów. Car Piotr I osobiście wybrał miejsce budowy i dokładnie rozważył wszystkie opcje, dając pierwszeństwo lokalizacji militarno-strategicznej. Wybór padł na Wyspę Zajęcy, jak nazywali ją zamieszkujący ją niegdyś Finowie. Będąc u ujścia Newy, z trzech stron otoczony jest wodą, widoczne były z niego wszystkie odnogi rzeki.
Wraz z utalentowanym inżynierem wojskowym J. Lambertem król opracował plan. Budowę nadzorował architekt D. Trezzini. Wiele osób pędzono do pracy: chłopów, skazańców, rzemieślników, żołnierzy. Warunki pracy były nieludzko trudne. Ludzie mieszkali w wilgotnych ziemiankach, źle się odżywiali, chorowali i umierali tysiącami. Mimo to twierdza została zbudowana w rekordowym czasie: w październiku była gotowa. Jego wygląd przypominał wydłużony sześciokąt, który podążał za konturami wyspy i całkowicie ją zajmował.
Budowla składała się z sześciu bastionów, usytuowanych w narożach, połączonych ze sobą murami. Początkowo był drewniano-ziemny, ale już w 1704 r. zaczęto wymieniać mury na murowane. Umocnienia obronne wyposażone były w 150 dział krzyżowych. Za budowę odpowiadał sam car i pięciu jego współpracowników, co znalazło odzwierciedlenie w nazwach bastionów: Suweren, Mienszykow, Naryszkin, Trubeckoj, Gołowkin, Zotow.
Bastiony połączono bardzo szerokimi murami – kurtynami (szerokość 20 m, wysokość 12 m). Składały się z dwóch ścian, pomiędzy którymi znajdowała się pusta przestrzeń, częściowo pokryta kamieniami, piaskiem, ziemią, a częściowo służąca jako magazyny do przechowywania amunicji i broni.
18 wiek
1708 – w celu zabezpieczenia twierdzy od lądu wzniesiono kronwerk (ziemna budowla otoczona fosą).
1712 – zamiast drewnianego kościoła, wybudowanego w 1704 r., rozpoczęto budowę murowanej świątyni.
1718 – wybudowano dom komendanta z wozownią (stajnią).
1723 – sprowadzono pierwszy statek żaglowo-wioślarski (łódź).
1733 – aby zakryć bastiony i zasłony, zbudowano raweliny Ioanovsky i Alekseevsky, które wyglądają jak potężne trójkątne ogrodzenia z kazamatami.
1766 – na mocy dekretu Katarzyny II wzniesiono specjalny pawilon dla łodzi, zwany „Domem Botnym” i oblicowano granitem 700 m ceglanego muru od strony południowej.
okres sowiecki
Władze sowieckie uznały wartość historyczną i artystyczną Twierdzy Piotra i Pawła i zrobiły wszystko, co możliwe, aby zachować jej integralność. W 1919 r. utworzono specjalną komisję, która wystawiła obiektowi glejt. Przy katastrofalnym braku drewna opałowego katedrę ogrzewano, aby nie zawaliła się od wilgoci. Od 1920 r. rozpoczęto pierwsze wycieczki, których prowadzenie od 1922 r. odbywa się regularnie.
W 1923 r. Bastion Trubetskoy został przekazany pod jurysdykcję Muzeum Rewolucji. Znajdujące się w nim więzienie kojarzyło się z nazwiskami wielu znanych rewolucjonistów i pisarzy proletariackich. Dwa lata później wykonali ogromną pracę, aby ulepszyć wyspę: postawili ogrodzenia i kraty, utwardzili ścieżki, posadzili klomby, posadzili drzewa i krzewy, naprawiali budynki.
Zachowanie miasta-muzeum w latach oblężenia wymagało wiele pracy. Pozłacana iglica katedry została zamknięta, aby nie przyciągała uwagi lotnictwa, dach i okna uszkodzone podczas ostrzału były regularnie naprawiane. W latach 30. XX wieku w twierdzy pracowało Laboratorium Dynamiki Gazu.
Twierdza dzisiaj
Obecnie Twierdza Piotra i Pawła jest główną atrakcją miasta, jego historycznym centrum. Szczególnie przyciągają uwagę turystów: Katedra z nekropolią, Muzeum Więzienia, Muzeum Kosmonautyki. Ciekawa jest ekspozycja historyczna „Rzeka Czasu”, obejmująca 300-letnią historię i życie mieszkańców tego obszaru. Miłośnicy porcelany i antyków mogą zapoznać się z unikalnymi produktami fabryk szkła i porcelany w Rosji i Europie XVIII-XX wieku oraz antyków wykonanych z rzadkiego drewna.
Na wystawie „Narzędzia tortur” prezentowane są próbki środków kary, w pawilonie „Mozaika Wschodnia” zwiedzających powitają woskowe postacie królów, znane postacie, sławni skazani. Jak dawniej funkcjonuje Mennica, w której drukowane są medale i monety okolicznościowe. W budynkach wyspy odbywają się wystawy czasowe, pokazy mody, konferencje i konkursy.
Ioannovsky Ravelin i Pietrowski Bramy
Ravelin Ioannovsky nosi imię starszego brata Piotra I – Iwana V. Jego celem jest zasłonięcie wschodnich kurtyn i bastionów od strony morza. Początkowo była to budowla drewniano-ziemna, którą w 1731 r. zaczęto zastępować murowaną. Prace prowadzono do 1740 r. pod kierunkiem inżyniera H. Minicha. Pomiędzy nim a murem twierdzy przebiegała fosa z wodą.
Głównym wejściem były bramy Pietrowski o łukowatej formie (projekt D. Trezzini). Początkowo były drewniane, w 1718 r. zastąpione kamiennymi. Ich wielkość wynosi 16 16 m. Do dekoracji służy kilka płaskorzeźb: najwyższy to Bóg Zastępów, poniżej „Obalenie Szymona Maga przez Apostoła Piotra” o wymiarach 4,9 3,3 m (praca K. Osner). Ta alegoria oznacza zwycięstwo Rosji nad Szwecją. Po bokach znajdują się posągi starożytnej rzymskiej bogini wojny Bellony i mądrości Minerwy. Nad łukiem w 1720 roku zamontowano koronę i masywny herb dwugłowego orła.
Dziedziniec i mury obronne
Łączna powierzchnia podwórka to 182 tys. m². Na jego terenie znajdują się:
Bastion Suwerenny i Mieńszikowa, znajdujący się obok Bramy Pietrowskiej, miał bronić wschodniej strony wyspy. W Trubetskoy – były kazamaty, więzienie. Golovkin – była budowlą obronną z prochownią. Zotov – służył jako Tajny Urząd, później jako kuźnia i archiwum. W Naryszkinie były kazamaty, mennica, maszt flagowy.
Bastion Naryszkin
Budynek z dwukondygnacyjnymi kazamatami powstał według projektu H. Minicha i D. Trezziniego w 1728 roku zamiast drewniano-ziemnej, która służyła od 1703 roku. Jego nazwa pochodzi od imienia księcia K.A. Naryszkina, który nadzorował prace, najbliższego przyjaciela i kuzyna Piotra I. Newskiego Gatesa i Nabrzeża Komendanta przylegają do bastionu. Służył do przechowywania żołnierzy, przechowywania mundurów, broni, amunicji. W latach 60. XVIII w. mieściła się w nim Mennica z magazynami do przechowywania pieniędzy, która przetrwała do 1881 r.
W 1731 r. na murze twierdzy zamontowano maszt z flagą, który codziennie rano podnosił i opuszczał wieczorem. Dziś na wieży bez przerwy wisi flaga św. Andrzeja. Codziennie z bastionu słychać salwę armatnią, zwiastującą nowy dzień. Bastion Naryszkin to wspaniały taras widokowy z widokiem na Newę i jej okolice.
Katedra Piotra i Pawła
Dominantą wyspy jest Katedra Piotra i Pawła, stojąca w centrum twierdzy. Zaprojektował go D. Trezzini. Po zakończeniu budowy, która trwała 20 lat, 29 czerwca 1733 odbyło się poświęcenie i otwarcie. Budynek świątyni różni się od zwykłych rosyjskich cerkwi prawosławnych. Ma kształt prostokąta (61 x 27,5 m), z dzwonnicą po jednej stronie i małą kopułą nasuniętą nad ołtarzem po drugiej.
Na prośbę Piotra I wzniesiono najpierw dzwonnicę, z której teren był dobrze widoczny. Jest to budowla piętrowa o malejących kubaturach, zwieńczona pozłacaną iglicą z aniołem. Początkowo wysokość wynosiła 106 m, ale w 1856 roku w wyniku przebudowy wzrosła do 122,5 metra. Oryginalności kompozycji nadały dzwony umieszczone na górnej kondygnacji.
Wnętrze
Wewnętrzna przestrzeń katedry podzielona jest kolumnami na trzy nawy. Do jego dekoracji użyto marmuru, jaspisu, złota, kryształu, rodonitu, stiuku. Sklepienia są pomalowane freskami, pod nimi znajduje się 18 paneli o tematyce chrześcijańskiej autorstwa G. Gzela, A. Matveeva, I. Velsky'ego.
Unikatowy jest ikonostas łukowy, nad którym przez 5 lat pracowało 40 rzemieślników pod kierunkiem I. Zarudnego. Jest wyrzeźbiony z drewna, pokryty złoceniami, ozdobiony rzeźbami i 43 ikonami. Wejście do Królewskich Drzwi poprzedzają dwa archaniołowie zainstalowane po bokach: Gabriel i Michał. W pobliżu znajduje się ambona z figurami Piotra i Pawła. Królewskie miejsce obite jest burgundowym aksamitem, ozdobione herbem i koroną.
Pochówki
Pochówek członków rodziny królewskiej w świątyniach istnieje w tradycji chrześcijańskiej od czasów starożytnych i symbolizował boskość ich mocy. Katedra Piotra i Pawła służyła jako nekropolia dynastii Romanowów. Znajduje się tu 48 grobów cesarzy, cesarzowych, wielkich książąt i członków rodzin. Wszyscy królowie z dynastii Romanowów znaleźli w tej świątyni spokój (z wyjątkiem Piotra II i Jana VI). Nagrobki, z wyjątkiem dwóch, mają ten sam wygląd: prostokątny, wykonany z białego marmuru karraryjskiego (włoski), u góry duży krzyż pokryty szczerym złotem.
Na nagrobkach królów i królowych w narożach umieszczono rosyjskie herby. Na końcu dołączone są tablice pamiątkowe z napisem tytułu, datami urodzenia/śmierci oraz innymi informacjami. Nagrobki Aleksandra II i jego żony wykonane są z zielonego jaspisu i różowego rodonitu.
Grób Wielkiego Księcia
Pod koniec XIX wieku zapełniono miejsce na pochówki wewnątrz świątyni, dlatego postanowiono dołączyć do niego grobowiec wielkiego księcia. Budowę barokowego budynku rozpoczęto w 1897 roku, a zakończono w 1908 roku.
W aranżacji wnętrz wykorzystano jasny marmur, czarny labradoryt, granit i brąz. Do 1915 r. w grobowcu złożono 13 szczątków, z czego 8 przeniesiono z katedry. Potem tradycja została przerwana na wiele lat i kontynuowana ponownie w 1992 roku, pochówkiem księcia Włodzimierza Kiriłowicza, a następnie czterech kolejnych członków dynastii królewskiej.
Plac Katedralny
Teren wygląda jak trapez o długich bokach 128 i 107 metrów oraz szerokości 67 metrów. Znajduje się przed katedrą Piotra i Pawła. Pawilon łodzi stoi prawie pośrodku, z widokiem na mennicę i dom komendanta. Przed rewolucją teren był wykorzystywany do szkolenia wojskowego żołnierzy garnizonu. Obecnie odbywają się na nim koncerty, festiwale, występy śpiewaków operowych.
Więzienie Trubieckoj Bastion
W XVIII wieku w Bastionie Trubetskoy, obok kazamat, magazynów, pomieszczeń mieszkalnych, znajdowały się cele więzienne. W 1872 r. został przebudowany na budynek więzienny – dwukondygnacyjny budynek z 69 izolatkami. Przetrzymywano tu szczególnie niebezpiecznych przestępców politycznych. Warunki były wyjątkowo trudne. Byli monitorowani przez całą dobę, całkowicie wykluczono komunikację, czytanie, palenie.
Jedzenie było tak skromne, że więźniowie chorowali na szkorbut. Do wilgotnych komór nie przedostawało się światło i świeże powietrze. Za każde przewinienie więźniowie byli bici spetsruten i karani karą celi. W więzieniu tym byli przetrzymywani tak znani politycy jak P. Kropotkin, W. Figner, A. Uljanow, N. Bauman, B. Sawinkow, L. Trocki, M. Gorki. Po rewolucji trafili tam ci, których uważano za wrogów nowego rządu: ministrowie i członkowie Rządu Tymczasowego, kadeci, eserowcy, junkerzy. W celach przeznaczonych dla jednej osoby umieszczono 5-6.
Ravelin Ale Alekseevsky
Nazwa została nadana na cześć cara Aleksieja Najcichszego – ojca Piotra I. Jednopiętrowy trójkątny rawelin został wzniesiony w 1733 roku na zachodzie wyspy. Miał charakter obronny i służył do ochrony bastionów Trubetskoy i Zotov.
Za Pawła I w 1791 r. w jego murach znajdowało się „tajne więzienie” na 20 cel dla szczególnie niebezpiecznych więźniów politycznych. Przetrzymywano ich w nieznośnych warunkach, skazując ich na powolną śmierć. Przez więzienie przechodzili dekabryści, petraszewicy, organizatorzy powstania w Polsce. Wśród znanych nazwisk są: N. Czernyszewski, F. Dostojewski, P. Pestel, K. Ryleev, M. Bakunin. Więzienie istniało do 1884 roku.
Kronwerk
Kronverk został zbudowany w 1708 roku i był drewniano-ziemną konstrukcją w formie wałów obronnych chroniących przed lądem dostęp do północnej części wyspy. Niemiecka nazwa w tłumaczeniu oznacza „koronę”, co wskazuje na kształt Kornveka w postaci wielozębnej korony. Na obwodzie otoczony jest fosą z wodą. Budynek jest oddzielony od twierdzy cieśniną Kronverk. Konverk słynie z egzekucji dekabrystów w lipcu 1826 r.
Z biegiem lat popadał w ruinę, a w 1850 roku podjęto decyzję o budowie kamiennego budynku. Pod koniec budowy, która trwała 10 lat, mieścił się tu Arsenał Artelerii. Teraz znajduje się Muzeum Artylerii, w którym eksponowane są armaty i inny sprzęt wojskowy, sztandary, sztandary, ponad 850 tysięcy eksponatów.
Godziny otwarcia i ceny biletów
Wejście na teren jest bezpłatne codziennie od 9:30 do 21:00. Muzea i katedra są otwarte codziennie z wyjątkiem środy od 10:00 do 19:00. Bilety do katedry kosztują 450 rubli. (preferencyjny – 200), do muzeów 200 rubli. (preferencyjny – 120)
Gdzie się znajduje i jak się tam dostać
Twierdza znajduje się na wyspie Zayachy w centrum Petersburga w pobliżu stacji metra Gorkovskaya, spacer przez Ogród Aleksandra i most zajmuje 7 minut.