Ratusz Staromiejski z kurantami Orloj w Pradze – historia, zdjęcia, opis, godziny otwarcia, ceny 2021, mapa

Ratusz Staromiejski to najpopularniejszy punkt na mapie każdego turysty, który zdecyduje się odwiedzić Pragę. To dominująca konstrukcja Rynku Starego Miasta, która niezmiennie przyciąga setki tysięcy podróżników z całego świata.

Fabuła

Ratusz Staromiejski powstał w 1338 roku i jest to niezwykle niezwykły obiekt historyczny, gdyż składał się z różnych małych domów. Jego rozbudowę kontynuowano w 1458 r., kiedy to od strony zachodniej dobudowano tzw. ratusz w 1896 r. Dom Mikša został przebudowany w stylu neorenesansowym w latach 1879-1880 przez Antonina Bauma To skrzydło zostało zniszczone w ostatnich latach II wojny światowej podczas powstania praskiego.

Jak w każdym średniowiecznym ratuszu, kiedyś mieściło się tu także więzienie. Więźniów opuszczano do celi, zasadniczo dziury w ziemi, którą następnie przykrywano kamieniami. Jednym słowem zostali pochowani żywcem. Przez cały XX wiek odbywało się wiele konkursów architektonicznych, których celem było wyłonienie osoby, która będzie w stanie wykonać odpowiedni projekt rozbudowy i przebudowy ratusza. Ale wszystkie konkursy zakończyły się bez zwycięzcy lub ich projekty nigdy się nie zmaterializowały.

Opis

Zbudowany w 1338 roku, jest jednym z głównych punktów turystycznych Pragi. Pod wieloma względami swoją popularność zawdzięcza słynnemu zegarowi astronomicznemu, który codziennie z dziwacznym działaniem ogłasza nadejście nowej godziny. Dawno, dawno temu rada miejska działała z mocą w ratuszu, ale teraz każdy może ją odwiedzić za ustaloną opłatą, a kochankowie mogą nawet wziąć ślub. Pierwotny wygląd ratusza niestety nie zachował się – skrzydło wschodnie zostało zniszczone w roku zakończenia II wojny światowej.

Architektura Ratusza Staromiejskiego

Ratusz Staromiejski to w zasadzie pięć budynków, różniących się stylem, ale połączonych w jeden kompleks. Budynki te to dawne dwory czeskiej szlachty, które stopniowo wykupywała rada miejska. Generalnie wszystkie elewacje są udekorowane we włoskim stylu neogotyckim. Dominującą budowlą Ratusza Staromiejskiego jest wieża o wysokości 69,5 metra zbudowana pod koniec XIV wieku, z bogato zdobionym oknem i kaplicą po stronie wschodniej.

Wystrój wnętrz pokoi doskonale komponuje się z imponującym wyglądem zewnętrznym. Przestronny hol wejściowy został ozdobiony podczas przebudowy z końca XV wieku. Dwie duże mozaiki stworzone przez czeskiego architekta Vojtecha Ignaza Ullmana i zaprojektowane przez Mikolasa Alyosa są naprawdę imponujące. Motyw mozaiki ściany zachodniej zaczerpnięty jest z mitów narodowych.

Przedstawia księżniczkę Libuse przepowiadającą wielkość Pragi. Na przeciwległej ścianie znajduje się alegoria zatytułowana „Hołd słowiański dla Pragi”. Nowoczesna renowacja drugiego lobby spowodowała zmiany w oryginalnej architekturze. Znajduje się tam statua z brązu (1885) odlana przez rzeźbiarza Josefa Vaclava Myslbeka, będąca jednocześnie wątkiem ludowego mitu – posąg przedstawia legendarnego śpiewaka Lumira, któremu towarzyszy metaforyczna postać Pieśni.

Na piętro prowadzi klatka schodowa zaprojektowana przez Jana Bielskiego. Tutejsze sale przystosowane są do ceremonii ślubnych. W elewacji dominuje szerokie renesansowe okno. Na drugim piętrze znajduje się sala posiedzeń i sala narad.

Ta ostatnia to jedna z najpiękniejszych sal w ratuszu. Mimo licznych przebudów udało jej się maksymalnie zachować wygląd powstały w 1470 roku. Ściany zdobią gotyckie okładziny, herby, herby starego miasta. Najcenniejszym meblem jest drewniana figura Chrystusa z początku XV wieku.

Kaplica Najświętszej Marii Panny

Kaplica znajduje się na pierwszym piętrze. Zwiedzający mogą podziwiać unikatowe witraże przedstawiające postacie apostołów oraz działanie mechanizmu zegara astronomicznego. Na zewnątrz kaplicę widać z pięciobocznego wykusza, ozdobionego herbami okolicznych ziem.

Nic nie otacza kaplicy po prawej stronie – kiedyś znajdował się tam gotycki portal, ale został zniszczony w czasie II wojny światowej. Niesamowity fakt, ale kaplica była oświetlona prawie pięciokrotnie. Początkowo odbywały się w nim nabożeństwa, zapowiadające początek posiedzenia soboru, a także różne uroczystości i liturgie. Obecnie w kaplicy Najświętszej Marii Panny odbywają się wyłącznie imprezy o randze narodowej i wesela.

Dzwonki Orloi

Jednym z najbardziej tajemniczych miejsc w Pradze, które każdego dnia przyciąga tysiące turystów, jest Zegar Astronomiczny Ratusza Staromiejskiego. Kuranty Orloi można warunkowo podzielić na trzy części: pierwsza zawiera małe okienka, w których co godzinę pojawia się 12 apostołów i kłania się czekającemu na nich tłumowi. Każdy apostoł posiada pewien symbol: św. Piotr ma klucz, św. Mateusz topór, św. Jan miskę. Cztery postacie poniżej są bezpośrednio zaangażowane w akcję, gdy pojawiają się apostołowie.

Szkielet odwraca klepsydrę i dzwoni dzwonkiem, ogłaszając koniec życia; Turek – symbol wygodnego życia – kiwa głową, a potem nią potrząsa, nie chcąc poddać się śmierci. Postać przedstawiająca próżność patrzy w lustro, a skąpiec (symbol skąpstwa) potrząsa sakiewką pełną pieniędzy. Pod koniec tego osobliwego występu pianie koguta zwiastuje początek nowej godziny.

Druga sekcja (na górze) pokazuje ruch planet. Oczywiście wyrażają wizję wszechświata minionych pokoleń, w którym Słońce krąży wokół nieruchomej Ziemi. Na samym dole znajduje się kalendarz kołowy, w którym oprócz herbu Starego Miasta znajdują się znaki zodiaku i miesięcy. Wzdłuż krawędzi koła – 365 nacięć – koło obraca się o jeden nacięcie każdego dnia, tym samym wykonując pełny obrót w ciągu roku.

Ponadto zegar pokazuje cztery różne czasy: czas środkowoeuropejski jest przedstawiony cyframi rzymskimi wzdłuż krawędzi górnej krawędzi, staroczeski jest przedstawiony cyframi gotyckimi (dzień zaczyna się o zachodzie słońca), jest też czas babiloński, w którym trwa lato znacznie dłuższy niż zima i wreszcie czas niebiański, ukazany przez małą gwiazdę na krzyżu zodiaku.

Według niektórych badaczy można zauważyć, że zegar jest podzielony na cztery wyimaginowane poziomy. Starożytni alchemicy i astrologowie wierzyli, że wszechświat składa się z czterech elementów: ziemi, wody, powietrza i ognia. W rzeczywistości to właśnie te elementy są prezentowane w projektowaniu zegarów astronomicznych. Ziemia to drzwi wejściowe zegarmistrza, woda to tarcza, powietrze to astrolabium, a ogień to apostołowie i kogut. Ale czy to reprezentuje Kosmiczny Wszechświat? Teraz trudno zgadnąć. Spróbujmy spojrzeć na historię i naciągnąć w naszych czasach cienką nić wiedzy.

Już w 1402 roku na wieży Ratusza Staromiejskiego zainstalowano zegar klasyczny, a kilka lat później zainstalowano duży dzwon. Pierwsza wzmianka o praskim zegarze astronomicznym pochodzi z 14 października 1410 r. Na podstawie tego dokumentu zegar został zbudowany przez zegarmistrza Mikulasa z Kadan, który stworzył go na podstawie obliczeń Jana Schindla, najlepszego wówczas matematyka i astronoma w Pradze. Wygląd zegara, który obserwowali współcześni podróżnicy, zaprojektowali mistrzowie Jan Hanusz i Jan Taborski. Równie cenne są dekoracje rzeźbiarskie zegara, wykonane przez słynnego architekta Piotra Parlera.

Ale wróćmy do 1410 roku. W tym czasie powstały najstarsze części zegara – sam mechanizm zegarowy i tarcza astronomiczna. Historycy od dawna byli przekonani, że zegar został stworzony przez Jana Reża w 1490 roku, który był powszechnie znany pod pseudonimem Mister Hanusz. Nie był jednak projektantem zegarów astronomicznych, a jedynie naprawiał je w latach 1475-1497. W tym czasie znacznie je zmodernizował. Po jego śmierci godzinami pracował zegarmistrz Jakubu, następnie Vaclav Zvenek, a po nim Jan Taborski. Każdy z nich wniósł niewielki wkład w regulację mechanizmu zegarowego.

Przez długi okres swojej pracy zegar był kilkakrotnie naprawiany. Czasami nawet się zatrzymali. W XVIII wieku ludzie nie interesowali się zbytnio mechanizmami pomiaru czasu, zapomniano o orlańskich dzwonkach, a ich stan pozostawiał wiele do życzenia. Na szczęście zostały one następnie naprawione dzięki profesorowi Antoninowi Strandowi. Udało mu się przekonać rząd Pragi do przywrócenia tak znaczącego artefaktu dla historii. Odnowę zegarka przeprowadził zegarmistrz Simon Landsperger w latach 1787-1791. Kilka lat później w zegarze zamontowano statuetki apostołów, a po kolejnej przebudowie (w latach 1865-1866) dodano koguta.

Po raz kolejny zegar został poważnie uszkodzony podczas powstania praskiego w 1945 roku. Ratusz spłonął, powodując znaczne zniszczenia. Płomień dotknął nie tylko drewnianej konstrukcji, ale także mechanizmu zegara z posągami apostołów. Dzięki niesamowitym wysiłkom braci Weseckich zegarek został naprawiony w 1948 roku i do dziś działa bez zarzutu.

Południowa fasada ratusza

Kiedy w 1458 roku zakupiono kolejny dom w celu rozbudowy obiektu, rozpoczęto globalne prace nad wnętrzem budynku, które nie mogły nie wpłynąć na jego wygląd zewnętrzny. Jest to szczególnie widoczne od strony południowej. Remont holu wejściowego na pierwszym piętrze domu Wolflin zakończył się budową pięknego nowego portalu w stylu późnogotyckim, który był bardzo charakterystyczny dla kultury czeskiej. Sama konstrukcja pochodzi z XV wieku, ale podwójne drewniane drzwi zbudowano pod koniec 1652 roku.

Okna elewacji południowej pochodzą z lat dwudziestych XVI wieku, a w ich konstrukcji wyraźnie widać styl renesansowy. Okno środkowe jest oryginalne, pozostałe dwa zostały dodane w 1731 roku. Prawdę mówiąc, te boczne okna są w tym samym stylu co główne, ale daszki nad pilastrami są w wyraźnym stylu gotyckim. Fasada południowa to wspaniały przykład myśli architektonicznej, który można podziwiać i podziwiać. Ponadto jest to pierwsza rzecz, jaką widzą podróżni, gdy ruszają z Placu Wacława.

Godziny otwarcia i ceny biletów

poniedziałek: 11:00 – 19:00

wtorek – niedziela: 9:00 – 19:00

Bilet wstępu – 250 CZK, bilet rodzinny – 500 CZK.

Cena obejmuje wejście na wieżę, zabytkowe sale i kaplicę Najświętszej Marii Panny. Dla turystów dostępne są również drukowane przewodniki w 13 językach.

Gdzie się znajduje i jak się tam dostać

Ratusz znajduje się na słynnym Rynku Starego Miasta – w miejscu, które każdy porządny turysta odwiedza w Pradze.

Adres: Staromestske namesti, Praga 1

Tramwaj: nr 2, 18 (w dzień), 93 (w nocy), przystanek – Staromestska.

Metro: linia A, stacja Staromestska.

Ratusz Staromiejski z kurantami na mapie

[iframe src=//www.google.com/maps/embed?pb=!1m18!1m12!1m3!1d2559.960071532511!2d14.418308615356972!3d50.08703442942688!2m3!1f0!2f0!3f0!3m2!1768i1024!!4f13.1!3m3!1m2!1s0x470b94e930b83655%3A0xb03c01703d568d5!2z0KHRgtCw0YDQvtC80LXRgdGC0YHQutCw0Y8g0YDQsNGC0YPRiNCw!291e177412m!3!