Most Karola w Pradze – co turyści powinni wiedzieć

Historia piękna Pragi związana jest z Wełtawą, która ożywia ludzi, którzy osiedlili się nad brzegami. „Dzika woda”, jak nazywano rzekę w starożytności, kryła wiele niespodzianek w wzburzonych wodach związanych z powodziami, powodziami, które niszczą domy ludzi. Ludzkość zawsze starała się okiełznać jej temperament. Zbudowano liczne śluzy, wzniesiono mosty. Jednym z władców elementu wodnego rzeki był Most Karola, który łączył oba brzegi. Niczym wyjątkowy naszyjnik, nie tylko powstrzymuje krnąbrną Wełtawę, ale także dostojnie ją zdobi, stając się wizytówką Pragi.

Fabuła

Most Karola uważany jest za najstarszą budowlę architektoniczną stolicy, będąc symbolem Republiki Czeskiej. Spośród 18 mostów miasta wyróżnia się pięknem, niepowtarzalną atmosferą starożytności. Działając jako połączenie transportowe, most od średniowiecza ma strategiczne znaczenie w całej Europie. Po nim nastąpiła „Droga Królewska”, łącząca Stare Miasto z Zamkiem Praskim. Most od dawna jest tylko dla pieszych, ale spacerując po nim, wstrzymując oddech, można usłyszeć odgłosy rydwanu króla pędzącego na luksusowy dwór królewski.

Niemal w miejscu kamiennego mostu aż do XII wieku stał drewniany most, zniszczony przez złe siły rzeki w 1157 roku. Rozkaz Władysława II na budowę nowego mostu kamiennego został wykonany do 1172 roku. Nazywało się Yuditin od imienia żony króla. Budynek stał przez prawie 170 lat. Obecnie pozostałości starego mostu są ciekawymi zabytkami starożytności, wystawionymi do oglądania obok wieży oraz w podziemiach domu, znajdującego się przy ulicy Seminarium Łużyckiego 82. Jego zniszczenie było klęską narodową. Trzeba było zbudować specjalny most, nie narażony na powodzie i inne klęski żywiołowe.

Wszelkie siły, nawet magiczne, inspirowane przez ówczesnych astrologów, były przyciągane do pomocy. Zgodnie z ich sugestią wmurowania pierwszego kamienia mostu dokonał król Karol IV w 1357 r., 9 lipca, o godzinie 5 godzin i 31 minut. Liczby 1,3,5,7,9,7,5,3.1, które tworzą piramidę ozdobioną cyfrą 9, uznano za sprzyjające rozpoczęciu budowy obiektu, który miał przetrwać wieki. Zakończenie budowy datuje się na 1402 rok. Głównym budulcem do jego powstania był monolit z piaskowca. Obie strony są solidnie ufortyfikowane potężnymi wieżami zaprojektowanymi, podobnie jak sam most, przez 22-letniego architekta Piotra Parperża. W tym czasie jego talent objawił się już przy budowie kościoła św. Wita.

Całkowita długość konstrukcji to około 520 m, jej szerokość to prawie 10 m. Konstrukcję wspiera 16 łuków wyłożonych obrobionymi płytami monolitycznymi. Mówią, że przepływ wody niespokojnej Wełtawy pomógł zatrzymać diabła. Architekt, który zawarł z nim przebiegłą umowę, polegającą na przeniesieniu duszy pierwszego przechodnia przez most, prześlizgnął się w miejsce swojego syna, czarnego koguta, który go pokonał. Teraz diabeł przypomina się w postaci ducha w pochmurny dzień, rozdając swój portret przechodniom. Ale to tylko interesująca legenda wśród wielu opowieści o zabytkach Pragi. Pierwotna nazwa mostu to Kamień, a następnie Praga.

Od 1870 roku nazywany jest Mostem Karola. Z tym mostem związane są wszystkie najważniejsze wydarzenia historyczne w Pradze. Na przykład przejście husytów na Zamek Praski w 1420 r., zerwany atak Szwedów w 1648 r., słynne barykady znajdujące się w wieży mostowej podczas rewolucji europejskiej 1848 r. Nawet skutki katastrofalnej powodzi w 1890 r., która uszkodziła most, zostały całkowicie zniwelowane przez trwające dwa lata prace renowacyjne. Remont mostu przeprowadzono w 1975 roku.

Na moście przebiegał tor konny, oświetlony latarniami naftowymi, które w 1866 roku zastąpiono oświetleniem gazowym. Elektryczność umożliwiła utworzenie w tym miejscu w 1908 r. komunikacji tramwajowej między brzegami rzeki. Melodyjny dzwonek tramwaju, z oryginalnym urządzeniem odbieraków prądu dolnej części pociągu, zastąpił stukot kopyt starego tramwaju konnego, trwający do 1974 roku, kiedy most stał się dla pieszych.

Artyści uliczni, sprzedawcy wyrobów sztuki ludowej i muzycy zostali stałymi właścicielami mostu. Słynne rzeźby zdobiące go od sześciu tysiącleci, antyczne wieże, naturalna siła wiszących nad wodą kamieni, wypełniają atmosferę mostu pozytywną aurą. Składa się na nią energia mitów i legend, która przyciąga na most miliony turystów, niezależnie od pory roku.

Niezwykła siła kamiennego giganta wiąże się z legendą o specjalnym rozwiązaniu jajek, mleka, wina, które spaja monolity z piaskowca. Uważa się, że jest to jedyna na świecie konstrukcja mostowa wzmocniona takimi produktami. Nie wszystkie tajemnice starożytnego mostu zostały do ​​tej pory ujawnione. Na przykład informacja płetwonurków, którzy badali jeden z fundamentów mostu, o odkryciu niewytłumaczalnej warstwy zbitego mchu, który w warunkach naturalnych nie rozwija się pod wodą.

Zwykle mieszkańcy XIV wieku zbierali go w jodłowym lesie, układali wśród żwiru, między kamieniami, aby stworzyć optymalne warunki do rozłożenia ciężaru mostu. A może decydują o tym magiczne siły strzegące jednej z najpiękniejszych antycznych budowli w Pradze.

wieże mostowe

Funkcje fortyfikacji przybrzeżnych antycznej budowli pełniły baszty stojące po obu stronach rzeki. Przez długi czas były jednocześnie uroczystą ozdobą budowli. To arcydzieła architektury, które teraz funkcjonują.

Wieża Mostu Starego Miasta

Zbliżając się do mostu od wschodu nie sposób nie podziwiać pięknej budowli średniowiecznej Europy, zwanej Wieżą Staromiejska. Wieczny kamienny most nadal wygląda majestatycznie z wysokości gotyckiej wieży wzniesionej na podporze pośredniej mostu w 1390 roku. Zawisła tuż nad wodami szalejącej Wełtawy. Wysokość wieży to prawie 50 m nad powierzchnią mostu. Do jego wnętrza prowadzą schody. Wierzch ozdobiony jest wartościowym, figurowym plastikiem. Nad bramami wieży znajdują się herby różnych ziem Cesarstwa Rzymskiego.

Postać słynnego zimorodka jest na zawsze zamrożona w ostrołukowym łuku wieży. W pomieszczeniach budynku przechowywane są rzeźby czeskich świętych Wita, Vojtecha, Zygmunta, a także królów państwa Karola IV, Wacława IV. Potwierdza to rolę wieży jako łuku triumfalnego. W wieży znajdowały się dwa rodzaje więzień. W piwnicy znajdowało się więzienie dla zwykłych więźniów.

Piętro wyżej mieściło więzienie dla skazanych zamożnych przedstawicieli sławnych majątków. Podczas wycieczek proponuje się zbadanie warunków przetrzymywania więźniów. Siodły dach, wykusze, ostre narożne iglice uzupełniają wieżę.

Na szczycie znajduje się wygodny taras widokowy, który przyjmuje zwiedzających według następującego harmonogramu: czerwiec-wrzesień od 10:00 do 22:00, marzec-maj, październik od 10:00 do 19:00, listopad-luty od 10:00 do 17:00. Podczas spaceru warto pamiętać, że według legendy nie słychać krzyku sowy przelatującej nad wieżą, aby zapobiec pożarowi w domu. Albo zauważ tajemniczego syrena żyjącego pod jednym z łuków.

Wieże Małego Miasta

Zbliżając się do mostu od strony zachodniej należy zatrzymać się przy wznoszonych w różnych okresach murach wieży. Różnią się indywidualnym stylem architektonicznym. Niska budowla z okresu romańskiego istnieje od XII wieku. Został przebudowany, uzupełniony elementami różnych stylów. Np. około 1590 r. nabrał cech stylu renesansowego. Wieża była częścią romańskiej fortecy, która służyła do ochrony mostu. Przez pewien czas wieża służyła jako więzienie dla groźnych przestępców.

Budowa drugiej wieży związana jest z panowaniem Jiriego w 1464 roku. Budynek przypomina Wieżę Staromiejską. Za Wacława IV wykonano mocne bramy pośrodku baszt. Były to dwie ściany połączone łukowymi przęsłami. Pomiędzy nimi stały masywne dębowe drzwi z żelaznymi ryglami.

Rolę dekoracji wieży pełniły blanki wzdłuż krawędzi i wiszące herby. Na szczycie wieży znajduje się taras widokowy, z którego roztacza się widok na Zamek Praski, katedry i nowoczesną wieżę telewizyjną miasta. Wsiadają na nią po pokonaniu 146 stopni specjalnej drabiny. Za wieżami znajdują się liczne kawiarnie i restauracje, w których można zjeść pyszny lunch.

rzeźby

Niezwykła galeria, składająca się z 30 tematycznych grup rzeźbiarskich, zdobi most na całej jego długości. Najlepsi mistrzowie tamtych czasów tworzyli go w latach 1683-1714. Obecnie wśród eksponatów Muzeum Narodowego Republiki Czeskiej znajdują się kopie rzeźb przechowywanych od XX wieku. Prawą stronę mostu zdobią następujące rzeźby świętych:

1. Bernard Clairovsky i Madonna. (1709)
2. Dominik i Tomasz z Akwinu u stóp Madonny. (1708)
3. ukrzyżowanie. Posąg znajduje się w miejscu dawnego krzyża, który uważany był za jedyną dekorację w starożytności (1629 r.) Do rzeźby z brązu przymocowana jest tablica z napisem w języku hebrajskim, wychwalającym Chrystusa. Grupa rzeźbiarska uważana jest za najstarszą w galerii
4. Anna z córką w ramionach (przyszła Maryja Panna) (1707)
5. Cyryla i Metodego. Czytali kazania do pogan (1928) Pomnik wzniesiono na koszt czeskiego Ministerstwa Oświaty.
6. Jan Chrzciciel (1857) W miejscu wrzucenia do rzeki Jana Nepomucena wzniesiono rzeźbę. W 1911 roku Jarosław Gashek próbował tu wskoczyć w fale rzeki. Skok nie odbył się dzięki przechodniowi, który zdołał chwycić go za nogę
7. Norbert, Wacław, Zygmunt (1853)
8. Jan Nepomuceński (1683). Jako duchowny królowej zasłużył na karę za niewyjawienie mężowi tajemnicy wyznania królowej.
9. Antoni Padewski z Dzieciątkiem Jezus (1707)
10. Apostoł Judasz Tadeusz (1708)
11. Błogosławiony Augustyn (1708)
12. Kajetan (1709)
13. Filip Benitski (1714)
14. Wita z oswojonymi lwami (1714) Według legendy, gdy poganie dali św.
15. Uzdrowiciele Kosmy i Damiana (1709) Administracja Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Karola uważana jest za inicjatora powstania rzeźby

Po przeciwnej stronie znajdują się następujące rzeźby świętych:

1. Wacław (1858)
2. W skład zespołu rzeźbiarskiego wchodzą postacie Jana Czeskiego, Jana z Maty, Feliksa Walezego (1714). Wewnątrz rzeźby znajduje się loch. Jest strzeżony przez Turka, symbolizuje jaskinię z chrześcijanami. Historycznie ma to związek z założycielami zakonu Feliksem i Janem, którzy wykupili chrześcijan z niewoli tureckiej. W latach wojny posąg był znakiem nadziei dla mieszkańców Pragi. Przynieśli tu kwiaty. To najpopularniejsza rzeźba
3. Wojtech (1709)
4. Luitgarda rozmawia z Chrystusem (1710). Rzeźba uważana jest za cenny element galerii, wykonana w stylu barokowym. To najpiękniejsza rzeźba w galerii
5. Mikołaj Talentinski
6. Prokop z Sazavy z aniołami – św. Wincenty
7. Franciszek z Asyżu
8. Św. Ludmiła uczy swojego wnuka czytać. Następnie zostaje św. Wacławem (1720). Ludmiła uważana jest za pierwszą męczennicę Republiki Czeskiej, ochrzczoną przez Metodego. Razem z Wacławem są najbardziej czczonymi świętymi kraju
9. Franciszek Borgia
10. Christopher niosący Dzieciątko Jezus przez Wełtawę
11. Rycerz Brunsvik z oswojonym lwem. Rzeźba jest zamocowana na wsporniku umieszczonym na zewnątrz balustrad mostu.
12. Józef z Dzieciątkiem Jezus
13. Opłakiwanie Chrystusa Jana Teologa, Mariny Magdaleny
14. Święci Barbara, Elżbieta, Małgorzata z głową smoka u jej stóp
15. Themis i Iva zaangażowane w rozwiązywanie sporów między synem a matką. Rzeźba zainstalowana z inicjatywy Wydziału Prawa

Pomyśl życzenie

Magia budynku dała początek niezwykłym obyczajom, które stały się tradycją przechodniów. Ukochane marzenie się spełnia, jeśli pomyślimy o nim w konkretnych miejscach na moście:

Mówi się, że życzenie się spełni, jeśli dotknie się jakiejkolwiek rzeźby mostu. A kochankowie zdecydowanie powinni się w to pocałować. Niezwykły zespół architektoniczny mostu uzupełnia neogotyckie schody prowadzące na wyspę Campo. Zawsze tu była. Początkowo drewniany, a od 1844 r. stał się majestatyczny, kamienny.

Gdzie się znajduje i jak się tam dostać

Do Mostu Karola można przejść przez każdą z wież. Do Basz Małostrańskich, położonych od strony zachodniej, można podjechać autobusem, tramwajem. Przystanek nazywa się Malostranské náměst. Podróżując metrem należy wysiąść na przystanku Malostranská zielonej linii komunikacyjnej. Do Wieży Staromiejskiej łatwo dostać się tramwajem lub metrem. Przystanki linii tramwajowej nazywają się Karlovy lázně, „Národní divadlo”, „Staroměstská”.

Starożytne mosty planety wywołują niewytłumaczalne uczucia dotykania życia minionych cywilizacji minionych stuleci. Być może stojąc na niesamowitym Moście Karola, patrząc na tajemnicze wody Wełtawy, będziesz miał szczęście zobaczyć magiczny czeski kamień zwany Vltavin. I to jego magiczna moc, zrodzona podczas kataklizmu formowania się ziemi, objawia się na moście.

Most Karola na mapie