15 najlepszych muzeów w Kołomnej – lista, opisy, ceny 2021, opinie

Kolomna to poezja w kamieniu, nad którą ludzie zaczęli pracować w czasach starożytnej Rosji. Jednak praca jest nadal niedokończona. Niezwyciężony fort, ukochane miasto Dmitrija Donskoja, starożytne centrum prawosławia i po prostu najpiękniejsze miasto stojące u zbiegu wzburzonych strumieni Oka i rzeki Moskwa – to zdecydowanie warto odwiedzić, jeśli planujesz podróż do Rosji.

Kreml w Kołomnie

Wycieczka do Kołomny będzie już wyglądała całkiem kompletnie, jeśli spojrzysz na lokalny Kreml. Według historyków ta potężna budowla powstała głównie w XV wieku. Na jego zwiedzanie warto poświęcić co najmniej pół dnia, ponieważ oprócz mocnych murów i dobrze zachowanych wież, wciąż znajduje się tu wiele unikalnych obiektów architektonicznych i historycznych.

Z najważniejszych budowli Kremla Kolomna możemy zauważyć klasztor Wniebowzięcia Brusenskiego, świątynię Tichvin, kościół Podwyższenia Krzyża i inne budowle sakralne, które pojawiły się tutaj prawie jednocześnie.

Lepiej skorzystać z usług przewodnika, aby uzyskać więcej informacji, które łatwo przeoczyć podczas samotnej podróży. A materiał zapowiada się naprawdę nasycony.

Muzeum „Kolomenskaya Pastila”

Kołomńskie muzeum postawiło sobie dość nietypowy cel – zachowanie sztuki w jej efemeryczności. Nie plastyczność formy czy nasycenie koloru, ale zapach, smak, sposób mówienia, cechy codzienności. Wszystko, co w naturalny sposób zmienia się wraz z upływem czasu.

Muzeum zostało otwarte stosunkowo niedawno – dopiero w 2009 roku. Na jego lokalizację wybrano terytorium Kolomenskoje Posad. Oficyna dawnego majątku kupieckiego tuż obok kościoła św. Mikołaja w Posadi przeznaczono na muzeum.

Kolomna Pastilnitsa to maleńki, absolutnie wyjątkowy zakątek ciszy, który budzi się do życia dopiero przy dźwiękach starego zegara i przeszywającym trylu kanarka. Gościnna gospodyni zawsze cieszy się na widok gości – zaproponuje Ci dziesiątki odmian pianek i chętnie podzieli się starożytnymi legendami, w których groźna postać Iwana Wielkiego i tajemniczy murarze, gromadzący się w Suranowach dom, ożyje.

Nie zapomni także o cudownych jabłkach, które wyrosły w ogrodach biskupa Nikity, a także o głównym gościu stołu – o piance kołomnej.

Muzeum „Kałacznaja”

Dumą Kołomny pod Moskwą jest muzeum, które jest znaczące dla tego starożytnego rosyjskiego miasta. Kalachnaya stoi tuż przy Wieży Piatnickiej. Tutaj stopniowo odradza się starożytne kołomańskie rzemiosło kalach.

W pewnym sensie muzeum można nazwać żywym, ponieważ przedmiotem muzealnego pokazu był sekwencyjny proces pieczenia kalach od momentu przygotowania zakwasu na chmielu do krojenia ciasta na stole lodowym, aby następnie wysłać pachnąca muffinka bezpośrednio do piekarnika pełnego ciepła. Lokalne kalachi wypieka się w specjalnie zaprojektowanym piecu według rysunków z XIX wieku, który jest ogrzewany wyłącznie drewnem brzozowym.

Uważa się, że w ten sposób kalachi zyska dodatkową biel. Jakie znaczenie ma otwarcie tego muzeum? W rzeczywistości wędkarstwo kalachny praktycznie straciło swoje historyczne korzenie w Muromie, Moskwie i samej Kołomnie.

To, co dziś nazywa się dumnie kalach, nie ma nic wspólnego z jego historycznym pierwowzorem, który bynajmniej nie był uważany za słodki. Aby przywrócić starą recepturę, przeprowadzono zakrojone na szeroką skalę prace z archiwami z ostatnich trzech stuleci.

Muzeum Kultury Organicznej

Sama koncepcja kultury organicznej pojawiła się w pierwszej tercji XX wieku dzięki Michaiłowi Matiuszynowi, który wniósł znaczący wkład w sztukę tego okresu. Niewielu zwiedzającym muzeum od razu kojarzy się z rosyjską awangardą, gdyż kierunek ten był raczej zamknięty nawet w najbardziej burzliwej fazie rozwoju.

Przedstawiciele tego nurtu uważali, że świat należy postrzegać wyłącznie jako integralny (organiczny) system, na czele którego stoją „Porządek, Prawo i Formacja”.

Nowoczesne Muzeum Kultury Organicznej posiada trzy sale: Muzeum Tradycji, Muzeum Fotografii i Muzeum Sztuki. Tutaj zgromadzono najbogatszą kolekcję dzieł rosyjskich artystów awangardowych, w szczególności E. Guro, M. Matyushina, P. Kondratieva.

Co dziwne, ale niezbyt szeroko znane w Rosji, filary kultury organicznej są dobrze znane na Zachodzie. Wiele z ich prac znajduje się w najlepszych muzeach na świecie.

Muzeum Chwały Wojskowej

Podobnie jak wiele innych miast w Rosji, Kołomna ma własne muzeum poświęcone służbie wojskowej. Kołomna to bez wątpienia starożytne miasto – jego mieszkańcy nieustannie znajdowali się w wirze wojennych wydarzeń, począwszy od czasów starożytnej Rosji, aż po tragiczne karty II wojny światowej.

Nic dziwnego, że postanowiono zachować wyczyny ludu w pamięci potomnych. Początkowo na siedzibę muzeum przeznaczono kościół św. Piotra i Pawła, ale po upadku Związku Radzieckiego świątynię zwrócono wiernym, a muzeum przeniesiono do nowego budynku w futurystycznym stylu z fasadą z czerwonego szkła, symbolizujące wyczyny i waleczność wojskową.

Ulubione muzeum zabawek

Ta prywatna galeria jest jednym z najmłodszych muzeów w Kołomnie. Został otwarty dopiero w 2014 roku i znajduje się na terenie Kremla Kołomna. Galeria powstała z inicjatywy Iriny Kulikowej, która sama zbiera zabawki i sama je tworzy.

Przed otwarciem muzeum zajmowała się głównie restauracją starych zabawek, które kupowała w antykwariatach, na aukcjach, a nawet w Internecie. Co dziwne, rzemieślniczka została zainspirowana do otwarcia muzeum, odwiedzając muzeum pasteli, które również trudno nazwać tradycyjnym.

Dziś zbiory muzeum reprezentują głównie zabawki z XIX i XX wieku. I nie chodzi tylko o pluszaki, ale także o liczne lalki.

Najważniejszym z zagranicznych okazów jest porcelanowa lalka buduarowa. Osobna ekspozycja poświęcona jest lalkom z rosyjskich manufaktur: „Gudkow”, „Gżel”, „Dunajew” i tak dalej.

Muzeum „Kolomensky gramofon”

Udało nam się już przekonać, że Kołomnę można zasłużenie uznać za miejsce narodzin bułek marshmallow. Czas dodać gramofony do tej listy. Tak, tak, to gramofony zaczęto produkować na skalę przemysłową w Kołomnej na początku XX wieku.

Początkowo na terenie fabryki, która już rok później zaczęła grzmiać w całym kraju, znajdowała się stara walcownia jedwabiu. Lokalni eksperci nie ograniczali swojej wyobraźni. Najpierw na papierze, a potem w rzeczywistości, zaczęły pojawiać się coraz bardziej niesamowite warianty gramofonów.

Na przykład w fabryce postanowiono rozpocząć produkcję gramofonów wypełnionych „papierem do mówienia”.

Druga wojna światowa też nie ominęła produkcji Kołomnej – skala zaczęła spadać, nikt nie potrzebował kreatywnych pomysłów. Ale nadspodziewanie potrzebne okazały się stare gramofony kołomneńskie, które do serca napełniały żołnierskie ziemianki słodkimi dźwiękami.

Muzeum „Kuznecznaja Słoboda”

To muzeum zostało otwarte w 2010 roku i jest prywatną kolekcją artefaktów. Zasadniczo w zbiorach znajdowały się eksponaty, które kiedyś należały do ​​Ilji Lebiediewa, który zaczął je zbierać ponad dwadzieścia lat temu.

Są to wyroby kute, drewniane i odlewane pochodzące z różnych epok. Pomimo tego, że kolekcja była pierwotnie prywatna, absolutnie nie można nazwać jej małą – współczesny fundusz muzealny to około siedmiu tysięcy eksponatów.

Będąc w salach muzealnych, nie tylko poznasz osobliwości kultury i życia w określonych okresach historycznych, ale także będziesz mógł nieco głębiej poczuć ten sam smak, którego nie sposób nie zauważyć podczas zwiedzania, na przykład, wiejska kuźnia, chata lub stajnia. Mieści się w nim również duża kolekcja zbroi i broni z dawnych czasów, a także różne urządzenia, które były używane w łowiectwie i rybołówstwie.

Artcommunal

to niezwykłe muzeum bierze na siebie odpowiedzialność, aby w barwach opowiedzieć swoim gościom o tym, jak wyglądało życie człowieka radzieckiego w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Przygotuj się na to, że znajdziesz się w typowym Chruszczowie z czasów odwilży z wyraźnym komunistycznym duchem i niepokojącymi nutami niezgody.

Muzeum zajmuje dom w starej Kołomnej, gdzie kiedyś mieszkał Wenedykt Erofiejew. W tym samym domu na pierwszym piętrze otwarto kiedyś sklep Ogonyok, w którym faktycznie pracował jako ładowacz. Powszechnie uznany geniusz i bojownik o wolność kreatywności Erofiejew uczynił to miejsce takim, jakim znamy je teraz.

„Przestrzeń komunalną” muzeum zajmują salony i pracownie. Rezydencja sztuki nigdy nie jest pusta. Na przemian mieszkają tu artyści i mistrzowie słowa, którzy z determinacją twórcy tego miejsca walczą o nowe spojrzenie na sztukę. Odbywają się tu również wystawy i instalacje artystyczne.

Artkommunalka często przyjmuje gości z zagranicy. Dlatego całkiem niedawno odbyła się tutaj wystawa prac artysty z Korei Południowej Lee Sujina, który wygłosił wykład na temat interakcji serii wideo, performance i tekstu.

Muzeum Krajoznawcze

Kołomńskie Muzeum Krajoznawcze zasłużenie uważane jest za jedno z najstarszych w regionie. Jego odkrycie przypadło na 1932 rok. Początkowo znajdował się na terenie Kremla, ale później dawna cerkiew św. Michała Archanioła przeszła na własność muzeum.

Fundusz muzealny jest imponujący – jest tu około trzydziestu tysięcy eksponatów, które przywieziono tu ze wszystkich lokalnych archiwów, kolekcji prywatnych, podobnych muzeów. Zgromadzony tu materiał daje najpełniejszy obraz kultury, historii i przyrody regionu Kołomna, począwszy od najdawniejszego okresu dziejów ludzkości.

W ciągu ostatnich dwudziestu lat do muzeum przeniesiono szereg zabytków. Spośród nich największe znaczenie mają XIX-wieczny zespół dworski, XVII-wieczny dom namiestnika i XVIII-wieczny majątek kupców łażecznikow.

Majątek kupców Lazhechnikovs

Niestety niewiele osób zna dziś nazwisko kupca Lazhechnikov. I mało kto pamięta, że ​​ten człowiek odnosił sukcesy nie tylko w biznesie kupieckim, ale i literackim. Co więcej, był swego rodzaju pionierem – odkrycie nowego gatunku w literaturze rosyjskiej – powieści historycznej – wiąże się z jego imieniem.

Jego rodzinna posiadłość znajduje się dziś w samym centrum Kołomny. Jeśli zdecydujesz się odwiedzić to muzeum, będziesz miał szczęście spróbować podnieść ciężar, skosztować prawdziwego miodu pitnego, spróbować pianki przy stole nakrytym ręcznie robionym na drutach obrusem, a nawet nauczyć się posługiwać rubelem.

Na szczególną uwagę zasługują lokalne programy interaktywne. Regularnie odbywają się pokazy filmów niemych opartych na powieści samego Lazhechnikova „Lodowy dom” i wystawiane są różne sztuki teatralne, aby pokazać, jak wyglądało życie kupców w XIX wieku.

Muzeum Tramwajów

Przed tobą rozciągają się Zamoskvoretsky, pomnik Cyryla i Metodego blednie w całej okazałości, a Plac Katedralny jest tak szeroki!

Z ulicy prawie nie można zrozumieć, jaką niezwykłą kolekcję posiada to muzeum – zwykły dom zbudowany z drewna w XIX wieku. Miejsce na otwarcie muzeum nie zostało wybrane przypadkowo. To tutaj – jeszcze pod koniec XIX wieku – powstał pierwszy w kraju wagon tramwajowy.

Produkcja jest nadal otwarta, co automatycznie czyni to miasto jedynym w Rosji, w którym przedsiębiorstwo tramwajowe działa od tak znaczącego czasu. Nie jest to jednak zaskakujące, bo dziś branża tramwajowa przeżywa prawdziwy renesans.

Muzeum „Dom Samowara”

Niewielkie muzeum Kołomna to wielobarwna pisanka pod niskimi sklepieniami z dziesiątkami samowarów płaskich i brzuchatych, wysokich i niskich, okrągłych i prostokątnych. Sercem tak imponującej kolekcji jest prywatna kolekcja rodziny Burovów.

Oprócz samowarów muzeum otrzymało także stare lampy naftowe, żelazka, biżuterię i odzież vintage. Rodzinie Burovów udało się pozostawić naprawdę kompletną kolekcję rzeczy, które w kolorach opowiadają o kulturze i życiu XIX wieku.

Będąc w tym muzeum, masz gwarancję, że rozwiejesz dla siebie kilka popularnych nieporozumień. Dość powiedzieć, że samowary pojawiły się nie w Matce Rosji, jak można by sądzić, ale w Azji. Mówimy najpierw o starożytnych Chinach, a dopiero potem o Iranie i innych krajach.

W Rosji samowar pojawił się dopiero w XVIII wieku, ale tak mocno wkroczył w życie Rosjanina, że ​​prawie niemożliwe jest jego wyobrażenie sobie w odosobnieniu.

Muzeum „Tajemnice kołomnańskiego miodu pitnego”

Miodnictwo i pszczelarstwo zawsze były na czele galaktyki rzemiosła, z którego słynęła Kolomna. Aby tradycje minionych stuleci nie zostały zapomniane, otwarto muzeum „Sekrety miodów kolomńskich”. Na jego umieszczenie wybrano oficynę domu słynnego lokalnego kupca i filantropa Makeeva.

Organizatorzy muzeum znakomicie odrestaurowali piwnice winne, tworząc w nich atmosferę charakterystyczną dla epoki ich powstania. Medovush był kiedyś nazywany piwnicą, w której przechowywano napoje miodowe.

Stąd nazwa muzeum. Zwiedzanie odbywa się zazwyczaj w towarzystwie gospodyni, miodosytnika i pszczelarza, którzy zapoznają gości z historią pszczelarstwa, opowiadają o tym, jak zmienił się wizerunek miodu w eposach i kronikach.

Podczas zwiedzania będziecie mogli samodzielnie degustować różne odmiany miodu. Po zwiedzeniu muzeum można odwiedzić lokalny sklepik, który sprzedaje produkty na bazie miodu – od pierników po miodowe wina.

Muzeum Lnu i Życia Rosjanki

To muzeum znajduje się w historycznej części miasta, w bezpośrednim sąsiedztwie Kuznecznej Słobody. W zbiorach muzeum znajdują się liczne ręczniki, kołowrotki i rosyjskie stroje z różnych epok. Z przewodnika dowiesz się, jak z drobnego ziarna lnu uzyskuje się cienkie, jasne ubrania.

Dowiesz się nieco więcej o procesie wytwarzania przędzy na krośnie, kołowrotku i wrzecionie. Na zakończenie wycieczki można zatrzymać się na jednym z regularnie odbywających się warsztatów, gdzie można spróbować zrobić małą lnianą pamiątkę lub lalkę jako talizman.

Jeśli nie chcesz robić pamiątki lub nie masz wystarczająco dużo czasu, możesz zajrzeć do sklepu w muzeum i kupić rękodzieło wykonane ręcznie.