Meczet Sulejmana Wspaniałego w Stambule – historia, fotografia, opis

Miłośnicy turystyki plażowej już dawno polubili łagodne słońce i ciepłą wodę u wybrzeży Turcji. Ale w tym kraju istnieją zabytki historyczne i architektoniczne, które są cenione przez podróżników. Jednym z nich jest Meczet Sulejmana Wspaniałego. Ten wspaniały budynek został zbudowany w 1557 roku przez wybitnego urbanistę tamtej epoki o imieniu Sinan. Przez prawie wiek swojego życia służył pięciu tureckim władcom, pod jego kierownictwem powstały dziesiątki arcydzieł twórczości architektonicznej.

Historia budowy

Sułtan Sulejman Prawodawca wniósł wielki wkład w rozkwit Imperium Osmańskiego. Budowa meczetu, a raczej całego kompleksu, była kolejnym dowodem wielkości i blasku jego panowania. Do dziś przetrwało kilka legend związanych z budową tej monumentalnej świątyni. Według władcy prace szły zbyt wolno, a nawet wspomniał Sinanowi o losie architekta Ayaza, straconego za ospałość sto lat wcześniej przez Mehmeda II.

Był czas, kiedy padyszach na ogół chciał przerwać prace budowlane. Ale ambicje nie pozwoliły na to. Faktem jest, że irański szach Tahmasp wysłał ambasadorów z prezentami i biżuterią. W załączonym piśmie wskazał, że przyczynia się do budowy, ponieważ Suleiman nie miał dość siły i pieniędzy, aby ją ukończyć. Rozwścieczony władca rozdawał dary kupcom, a także kazał zainwestować drogie kamienie w fundament jednego z minaretów. Wszystko poszło znacznie szybciej.

W wyniku kolosalnej pracy setek rzemieślników i rzemieślników Sulemaniye cieszy muzułmanów, umożliwiając ponad 5000 osób zjednoczenie się w tak pięknym miejscu jednocześnie poprzez modlitwę. I zachwyca gości miasta, którzy widzieli to niesamowite potwierdzenie znaczenia wiary w potęgę władcy i dobrobyt państwa.

Opis

Budowa budynku trwała 7 lat. Powodem tego nie jest w żadnym wypadku brak funduszy. Wspaniały dał architektowi nieograniczony kredyt. Nie, architekt Sinan budował przez wieki. Zrozumiał, że niemożliwe jest stworzenie arcydzieła na obszarze z ciągłymi trzęsieniami ziemi. W tamtych czasach na terenach narażonych na trzęsienia ziemi nie było żadnych metod budowlanych.

Sinan sam wykonał wszystkie obliczenia. I okazały się absolutnie prawdziwe: Sulejmaniye stał przez ponad 4 wieki, wytrzymał więcej niż jedno trzęsienie ziemi o sile 7-8 punktów. Wielu turystów dostrzega podobieństwo budynku do Hagii Sofii. Wygląda na 4 minarety, detale elewacji. Być może Sinan dobrowolnie lub mimowolnie skopiował cechy znanego na całym świecie budynku.

Zajmuje powierzchnię ponad 4 tysięcy metrów kwadratowych. Tutaj, oprócz meczetu, znajdują się:

Pośrodku kwitnącego, zadbanego ogrodu znajduje się również meczet. Do środka można wejść przez 11 bram. Na terenie znajdują się fontanny. Niektóre z nich (Shadyrvan) przeznaczone są do ablucji przed modlitwą. Możesz dostać się do środka, wchodząc przez 1 z 3 bram na specjalny dziedziniec. Otaczają go kolumny. Jest jeszcze jedno podwórko.

To na nim ustawione są pawilony kupców i rzemieślników. Przechodząc przez podwórko, turyści trafiają do mauzoleów samego Sulejmana Wspaniałego i jego żony Aleksandry Anastazji Lisowskiej, która przeszła na islam Roksolana. W ogrodzie znajduje się taras. Niektórzy goście używają go jako tarasu widokowego. Stąd otwiera się wspaniała panorama Zatoki Złotego Rogu. Dla miłośników fotografii to świetne miejsce.

Architektura

Meczet został zbudowany przez Ormianina nawróconego na islam – Kemala ad-din Sinana. Klientem był Sulejman Wspaniały. Nic więc dziwnego, że wszystkie rozwiązania architektoniczne mają na celu wywyższenie władcy:

Budynek zdobią kolumny, które niegdyś zdobiły kościoły Konstantynopola. Kemal Sinan z powodzeniem wprowadził je do projektu, utrwalając zwycięstwo Turków nad Bizancjum. W tym samym czasie może modlić się 5000 muzułmanów. Pomimo tego, że minarety różnią się wysokością, ich odległe położenie sprawia, że ​​są niewidoczne dla oka. Sam budynek wzniesiony jest na wzgórzu, dominującym nad otoczeniem. Na dziedzińcu sadzone są drzewa, aby stworzyć przyjemny cień i nie przyćmić piękna głównego budynku.

Dekoracja wnętrz

Pomimo tego, że Sinan nie mógł się oprzeć kopiowaniu Hagii Sophii, udało mu się wcielić we wnętrze niesamowite rzeczy. Zorganizował oświetlenie w taki sposób, aby ci, którzy weszli, spadali ze słupa światła. Ta iluzja jest wynikiem przemyślanego rozmieszczenia okien: 32 z nich jest wciętych w kopułę, a 136 wpuszcza światło słoneczne wzdłuż obwodu.

4,5 wieku temu nie było mikrofonów i wzmacniaczy. Aby zorganizować niesamowitą akustykę, Sinan wbudował w ściany puste dzbany. Rezonują, dzięki czemu dźwięk rozchodzi się z taką samą siłą w całym pomieszczeniu. W nocy budynek oświetla niesamowity żyrandol. Wcześniej używano do tego świec, teraz są to lampy elektryczne.

Jeśli spojrzysz w górę, kopuła będzie wydawała się wznosić w niebo. Wynika to również z konstrukcji okien.
Ściany pomalował sam Hasan Celebi. Ozdoby, które wplecił w sury Koranu, wciąż robią wrażenie. Do witraży użyto najlepszego szkła kolorowego. Do przegród użyto marmuru i cennego drewna.

Interesujące fakty

Tak niesamowity budynek nie mógł nie zdobyć tajemniczych historii. Teraz trudno powiedzieć, czy to wszystko rzeczywiście się wydarzyło. Ale z pokolenia na pokolenie przekazywane są ciekawe legendy:

Co jeszcze możesz zobaczyć

Do meczetu przylega szereg budynków. To biblioteka, obserwatorium, szpital, kilka kuchni, łaźnie, szkoły. Szkoły (medresy) zajmują duży obszar i mają poważny wpływ na życie okolicznych mieszkańców. Dziedziniec z fontannami do rytualnego mycia przed modlitwą od strony południowej odgrywa ważną rolę w kulturze islamu.

Wszystkie te budynki, budowane razem z meczetem, są również dziełami sztuki, ozdobionymi eleganckimi rzeźbami, płytami i freskami. Od strony zachodniej znajduje się dziedziniec, 24 marmurowe kolumny o malowanych łukach podtrzymują 28 kopuł. Cztery minarety (jeden „cenny”) z dziesięcioma rzeźbionymi balkonami wskazują, że Sulejman jest dziesiątym padyszem Imperium Osmańskiego, a czwartym po zdobyciu Stambułu.

Szeroki budynek przed dziedzińcem jest również ozdobiony kopułami. Wcześniej znajdował się tu karawanseraj, w którym przyjmowano odwiedzających kupców i gości, którzy mogli w nim jeść za darmo przez trzy dni. Dziś znajduje się tutaj elegancka restauracja „Daruzziyafe” z kuchnią narodową. Warto zauważyć, że Turcy nie uważają warzyw za produkt wtórny, choć bardzo szanują mięso (nie wieprzowinę oczywiście).

Traktują chleb bardzo ostrożnie, wyrzucenie go to wielki grzech, nawet jeśli przypadkiem go upuścisz, musisz natychmiast go podnieść, ucałować i założyć na oko. Oto tradycje. O tureckich słodyczach nie ma co mówić, bo to nasze ulubione dania: sorbet, baklava, turecka rozkosz…

Bardzo blisko restauracji znajduje się mała uliczka, przy której od tamtych czasów stały stragany. Dopiero wtedy sprzedawano tu opium, ale teraz można kupić przekąski, wodę i wiele uroczych pamiątek, które zachwycają turystów i ich bliskich w domu.

W podwórzu znajduje się stary cmentarz. Pomimo tego, że są to miejsca pochówku, zawsze jest wielu zwiedzających. Przyciąga ich oryginalność i wyrafinowanie tych miejsc. Każdy nagrobek został wykonany przez artystów, gdyż chowano tu bogatą szlachtę i szlachtę.

Mauzolea

W dwóch mauzoleach znajdują się ciała samego Sulejmana Ustawodawcy i jego ukochanej żony Chaseki Khurem, lepiej znamy jej drugie imię – Roksolana. Otaczają ją wykwintne ceramiczne kafelki przedstawiające Ogród Eden, teksty wierszy poświęconych pięknu i żywemu umysłowi tej kobiety. Turbe of the Sultan jest oczywiście znacznie wspanialsza. Ponadto zawiera grobowce dwóch kolejnych padyszów: sułtana Ahmeda II i sułtana Sulejmana II.

Suleimeniye zajmuje ogromny obszar, około 4,5 tys. Na jego terenie znajdują się luksusowe zabytki architektoniczne bogato zdobione bezcennymi kreacjami. Twórca tego wszystkiego, Sinan, jest tu również pochowany. Obiecał swojemu mistrzowi, że meczet będzie trwał wiecznie, ponieważ zastosował specjalną technologię, która chroni mury przed zniszczeniem podczas trzęsień ziemi. Przez prawie 500 lat doszło do 89 takich katastrof i to dość dużych. Ale do tej pory to arcydzieło architektury spełnia swoje główne funkcje. A kto wie, ile jeszcze pokoleń będzie podziwiać jego piękno.

Zasady zachowania

Planując wizytę, ważne jest, aby zrozumieć, że meczet jest aktywny, więc jest mało prawdopodobne, abyś w dowolnym momencie mógł wejść do środka podczas wycieczki. W piątek modlitwa trwa dobrą połowę dnia, więc wycieczki są ograniczone. Dla gości została wydzielona specjalna strefa, poza którą nie należy wychodzić.

W zwykłe dni goście mogą zwiedzać perłę Stambułu od 9 rano do wpół do drugiej i od wpół do drugiej do wpół do czwartej. Należy szanować uczucia wierzących. Przed wejściem trzeba będzie zdjąć buty, włożyć je do torby i zostawić na ławce. Kobietom zaleca się zakrywanie nagich ramion i ramion oraz noszenie chusty na głowie. Dla mężczyzn noś kapelusz.

Zbyt odkrywcze stroje nie są mile widziane. W takich toaletach nie wolno ich wpuszczać do środka. Przy wejściu bezpłatnie dostępne są peleryny, szaliki i torby na buty. Tych samych zasad zaleca się przestrzegać podczas wizyty w mauzoleum Sulejmana Wspaniałego i jego żony Aleksandry Anastazji Lisowskiej. Ponadto w pobliżu pochówku zabronione jest głośne mówienie.

Jak się tam dostać

Meczet znajduje się w historycznej dzielnicy Fattih (Vefa), wzdłuż ulicy Saddik Sami Onar, dom 8. Najbliższym punktem orientacyjnym jest przeprawa promowa Eminonu. Łatwiej jest się tu dostać z centralnego placu Sultanahmet. Powinieneś znaleźć przystanek tramwajowy T1. Musisz wysiąść na przystanku Eminonu.

Niektórzy turyści wolą jechać tą samą trasą T1 na placu Sultanahmet, ale wysiadają na przystanku Laleli University. W takim przypadku będziesz musiał przedzierać się przez wąskie uliczki miasta. Trzeci sposób to dostanie się na Bazar Egipski. Trzeba jechać niedaleko i prawie cały czas prosto. Zabytki – minarety, które można zobaczyć z dowolnej części okolicy.

Niektórzy goście wolą korzystać z metra. W takim przypadku zaleca się skorzystanie z linii M2 i skierowanie się w stronę stacji Vezneciler. Miłośnikom autobusów zaleca się skorzystanie z tras 26A, 26B, 70KE i 336 do przystanku Eminönü Kantarcılar.