Petronas Towers w Kuala Lumpur (Malezja): zdjęcie, opis, historia, budowa

Sięgając rękami do chmur, czując się jak ptak szybujący wysoko nad ruchliwą metropolią – wszystko to można zrobić odwiedzając Petronas Towers w Kuala Lumpur. Te dwie majestatyczne konstrukcje są niezwykle piękne: pełne wdzięku kopuły gigantów spoczywają na jasnoniebieskim niebie Malezji, wszystko wokół natychmiast staje się małe i nieistotne. Wszystko to spowodowane jest niebywałym zachwytem, ​​jaki budzi się patrząc na miasto z tarasu widokowego najpiękniejszych bliźniaczych wież.

Kuala Lumpur to miasto znane nie tylko w samej Malezji, ale na całym świecie. Nazwa tego miejsca od razu budzi żywe skojarzenia wśród tych, których tu nie było, w których pnącza zwisają z małych domków i nie pozwalają im się spokojnie poruszać, a przyjazne koale z ciekawością spoglądają na ludzi z drzew. Jednak Kuala Lumpur jest dalekie od tych fantazji. W rzeczywistości jest to miasto znane z pięknych i nowoczesnych drapaczy chmur. Najbardziej znane i najwyższe z nich to Petronas Towers.

Malezja kryje w sobie wiele ciekawych rzeczy – przeczytaj więcej w naszym artykule.

Fabuła

Dawno, dawno temu byli dyrektorzy dużej państwowej firmy naftowo-gazowej Petronas. Wszystko u nich było w porządku: mieli spore dochody i była chęć rozwoju, ale nie mieli biura, które spełniałoby wymagania i status firmy. Mniej więcej w tym samym czasie wiele dużych miast wzięło udział w tak zwanym „wyścigu po drapacze chmur”: kto będzie miał wyższy drapacz chmur, kto jest piękniejszy i bardziej praktyczny. Liderem w tym konkursie w tym czasie (koniec lat 90.) był Willis Tower w Chicago.

Nie zastanawiając się dwa razy, Petronas wykonał ruch, który zdobył mistrzostwo ze Stanów Zjednoczonych: zbudował bliźniacze wieże! Tak, tak, że przewyższały wszystkich swoich poprzedników zarówno wzrostem, jak i wyglądem. Bez zastanowienia nazwa drapaczy chmur została podana na cześć firmy – twórcy: brzmi pięknie, a PR jest dobry.

Architektura

Polecamy również:

W Malezji dominującą religią jest islam. Architekci wymyślili ciekawy ruch, aby nie odbiegać daleko od swoich tradycji, nawet przy budowie tak znaczącej konstrukcji, która miała stać się ozdobą całego miasta. Za podstawę planu budowy przyjęto ośmioramienną gwiazdę (symbol islamu), a kopuły wieńczące drapacze chmur przypominają swymi obrysami meczety. Ucieszyło to władze miasta i grało tylko na korzyść gigantycznych bliźniaków. Do tej pory są to najbardziej miejskie drapacze chmur w stylu muzułmańskim.

Budynek

Malezyjskie Bliźniacze Wieże to drapacze chmur z najgłębszym betonowym fundamentem na świecie! 100 metrów, taka jest głębokość, której stworzenie zajęło nieco ponad trzy lata. Przez cały ten czas, każdego dnia co 90 sekund, specjalne ciężarówki naprzemiennie wylewały fundament wież, który składał się ze szczególnie wytrzymałego i elastycznego betonu. Pomogło to zapobiec osiadaniu gruntu i całkowicie zabezpieczyło drapacze chmur przed huraganami, które czasami nie omijają Malezji.

Inną ciekawą rzeczą jest konstrukcja szklanego mostu, który łączy ze sobą wieże na wysokości 41-42 pięter. Ten most jest nie tylko praktyczny, ale także symboliczny. Z jednej strony dzięki niemu ludzie mogą swobodnie przemieszczać się między wieżowcami. Z drugiej strony jest symbolem zjednoczenia i bliskości z niebem, nie bez powodu most ma swoją nazwę – Skybridge. Został zaprojektowany w Korei Południowej, po czym, składający się z 500 oddzielnych części, został dostarczony do Kuala Lumpur. Tutaj został ponownie zmontowany w swojej pierwotnej formie i zabrany na górę, gdzie został zainstalowany na dużej wysokości przez 3 dni.

Interesujące fakty

Na ekranach rosyjskich kin bliźniacze wieże pojawiły się w filmie „Kod apokalipsy”. Zgodnie ze scenariuszem bohaterka Anastasia Zavorotnyuk skoczyła z jedną z wież ze spadochronem. Akrobację wykonał dubler aktorki. Pech polegał na tym, że podczas skoku została naruszona i naruszona linia energetyczna, przez co cały blok na jakiś czas był pozbawiony prądu.

Jeszcze wcześniej drapacze chmur pojawiły się w filmie „Pułapka”, którego główni bohaterowie słynnie przelatywali z jednego budynku do drugiego na swego rodzaju „linach”.

W 1997 roku słynny francuski himalaista „Spiderman” próbował zdobyć jedną z wież, wspinając się na nią. Udało mu się jednak dostać tylko na 60 piętro, gdzie został aresztowany przez policję. Nieprzyjemny incydent nie powstrzymał śmiałka i po 10 latach próbował powtórzyć wejście, wybierając drugą wieżę. Jednak, jak na ironię, dogoniła go policja i znowu na tym samym piętrze.

Branża gier nie mogła też zignorować słynnych drapaczy chmur: Petronas Towers pojawiają się w trzech poziomach popularnej gry komputerowej Hitman 2: The Silent Assassin.

Zapoznaj się z wyborem najwyższych drapaczy chmur na świecie na naszej stronie internetowej.

Petronas Towers w liczbach

451,9 m – to wysokość każdego z budynków Petronas.

88 pięter – to wysokość pierwszej i drugiej wieży.

Szóste miejsce na świecie zajmują bliźniacze wieże wśród najwyższych budynków na świecie.

W tych wieżach jest 16 000 okien.

10 000 osób stale myje i czyści okna wież.

30 dni – tyle czasu zajmuje całkowite wyczyszczenie wszystkich okien bliźniaczych wież.

Na budowę Petronas Towers wydano 800 milionów dolarów.

Do tych budynków służą dwupiętrowe windy. Jedno piętro windy zatrzymuje się odpowiednio na parzystym, a drugie na nieparzystym.

3000 m2 – tyle betonu było potrzebne do stworzenia solidnego fundamentu pod drapacze chmur

213 750 m2, czyli 48 hektarów – to łączna powierzchnia całego terytorium bliźniaczych wież. Żeby było jaśniej: liczba ta jest równa liczbie 48 boisk piłkarskich.

Każdego tygodnia 650 000 osób odwiedza różne sklepy, które znajdują się w centrum handlowym jednego z drapaczy chmur.

Na podziemnym parkingu pod wieżami zmieści się prawie 5500 pojazdów.

Pomimo tego, że Petronas Towers straciły grunt w walce o najwyższe drapacze chmur na świecie, ich piękno i wielkość nadal urzekają zarówno projektantów, jak i zwykłych turystów z całego świata. Niesamowite połączenie tradycji muzułmańskich i najbardziej niezawodnych technologii budowlanych sprawiło, że bliźniacze drapacze chmur stały się cudem nowoczesnej architektury.