🏚️ Top 10 opuszczonych miejsc na świecie dla poszukiwaczy przygód
Teraz z łatwością zaplanujesz podróż na każdy gust. Można wylegiwać się w słońcu na brzegu morza, wybrać się na ciekawą wycieczkę krajoznawczą lub polecieć paralotnią nad okolicą. Ale co, jeśli chcesz alternatywnych opcji? Następnie odłóż na bok popularne broszury z wycieczkami. Opuszczone budynki, w których czas jakby się zatrzymał, gotowe są podzielić się swoją historią.
Więzienie Lincoln Heights, Los Angeles, USA
Zespół budynków, wybudowany w stylu art déco w 1927 r., przeznaczony był dla 625 skazanych. Na początku lat pięćdziesiątych powiększono go do 2800 łóżek. W 1965 roku, po przeniesieniu wszystkich więźniów do pobliskiego więzienia, Lincoln Heights zamknięto. W 1993 roku został uznany za zabytek historii i kultury Los Angeles.
Od 1979 do 2014 roku w budynku mieściła się fundacja artystyczna. W tym okresie na terenie więzienia kręcono niektóre sceny do filmów „Koszmar z ulicy Wiązów” (1984), „ Historia Ameryki X” (1998), a nawet „Iron Man 2″ (2010).
Więzienie stało się miejscem kręcenia teledysku Lady Gagi (Telephone), grup Blink-182 (Feeling this) i 5 Seconds of Summer (Good Girls). Każdy mógł zgodzić się na nakręcenie w budynku studenckiego filmu krótkometrażowego, ale wtedy dostęp do niego był ograniczony. W farbie łuszczącej się ze ścian wykryto toksyczne zanieczyszczenia.
Inicjatywa rządu Los Angeles, mająca na celu przywrócenie i przebudowę Lincoln Heights, spotkała się z głuchym zainteresowaniem. Z czasem obiekt popadał w ruinę, piwnice zagrzybiały, a na ścianach pojawiły się graffiti. Jednak nadal możesz dostać się do więzienia, jeśli nie boisz się strasznych historii, które nabyło przez lata swojego istnienia.
Zamek w Łapalicach
Niesamowita budowla w polskiej wsi pod Gdańskiem przypomina średniowieczną twierdzę. Choć jego budowę rozpoczęto dopiero w 1979 r. Polski artysta Piotr Kazimierczak planował uczynić z osiedla swoją pracownię.
Według planu miało tu powstać basen, sala balowa, bastiony i 12 wież przedstawiających apostołów. Jednak ze względu na brak środków finansowych i problemy z dokumentacją prace budowlane zostały ograniczone.
Dziś wjazd na teren jest oficjalnie zabroniony ze względu na awaryjny stan budowli, nie zmniejsza to jednak liczby osób chcących przechadzać się po fałszywym zamku.
Szpital Belitz-Heilstetten w Belitz, Niemcy
Częściowo opuszczony zespół ponad 60 budynków, który miał pełnić funkcję sanatorium profilaktyki i leczenia gruźlicy. Budowę rozpoczęto w 1889 roku i kontynuowano do 1930 roku. Z biegiem lat sanatorium przekształciło się w małe autonomiczne miasteczko, posiadające własne systemy grzewcze i wodociągowe. Miała nawet własną pocztę, przedszkole, stajnie, piekarnię i sklep mięsny.
W czasie wojen szpital służył celom wojskowym. Do 1994 roku kompleks znajdował się pod kontrolą wojsk radzieckich. Po ich wyjeździe większość budynków popadła w ruinę. W 2000 roku większość budynków zamknięto na dobre. Działają jedynie Centrum Rehabilitacji Neurologicznej i Centrum Badań nad Chorobą Parkinsona.
Budynek szpitala stał się planem zdjęciowym do filmów „Pianista” (2002), „Operacja Walkiria” (2008) i „Lek na zdrowie” (2016), a także do teledysku grupy Rammstein „Mein Herz brennt”.
Budynki kompleksu są zamknięte dla zwiedzających. Większość z nich jest strzeżona, mimo to często odbywają się tu nielegalne imprezy.
Miasto górnicze, Hashima, Japonia
W 1810 roku na jednej z wysp, 15 kilometrów od Nagasaki, odnaleziono węgiel. Ludzie nazywali ją Gunkanjima (wyspa krążowników) ze względu na jej podobieństwo do ogromnego statku. Wyspa szybko została zamieszkana. Działała tu fabryka, powstało miasteczko górnicze ze sklepami, basenami, szpitalami, szkołą i cmentarzem.
Kiedyś Gunkanjima była najgęściej zaludnionym miejscem na planecie – na obszarze 6,3 hektara mieszkało ponad pięć tysięcy ludzi. W 1974 roku wyczerpały się zasoby węgla, kopalnie przestały działać, a ludzie opuścili wyspę.
Do 2009 roku na wyspę nie mieli wstępu turyści – złamanie zakazu groziło deportacją z Japonii. Teraz można się tam dostać wyłącznie zorganizowanymi wycieczkami, których trasa jest ściśle atestowana ze względów bezpieczeństwa.
W 2015 roku wyspa została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Zamek Bannerman, USA
W 1901 roku rozpoczęto budowę luksusowego neogotyckiego zamku na małej wyspie Pollepel na rzece Hudson w stanie Nowy Jork. Przeznaczenie budynku może Cię zaskoczyć. Biznesmen Francis Bannerman chciał stworzyć magazyn broni i amunicji z dala od obszarów mieszkalnych, a następnie przekształcić go w muzeum. Budowę wstrzymano natychmiast po śmierci Bannermana w 1918 roku.
W 1920 roku na wyspie nastąpiła potężna eksplozja, która znacznie uszkodziła budowlę. Sytuację pogorszył pożar w 1969 roku. Wyspa była zamknięta dla zwiedzających do 2004 roku. Obecnie Bannerman Castle Trust, firma założona specjalnie w celu ochrony dziedzictwa, organizuje regularne wycieczki. Pomaga także w organizacji różnych wydarzeń na wyspie. Informacje o wycieczkach znajdują się na oficjalnej stronie internetowej.
Wschodnie więzienie stanowe w Filadelfii, USA
To jedno z najciemniejszych miejsc w sercu Filadelfii. Więzienie zbudowano w 1829 r. Był to pierwszy zakład poprawczy, w którym zastosowano całkowitą izolację więźniów w celu resocjalizacji i reedukacji.
Pojedyncze cele rozmieszczono wzdłuż długich korytarzy. Każdy z nich posiada własne wyjście na dziedziniec do samodzielnych spacerów. Więźniowie mogli komunikować się jedynie ze swoim naczelnikiem. Krąży także wiele plotek o tym, że pracownicy więzienia przekraczają swoje uprawnienia i torturują skazanych. W 1971 roku placówka została zamknięta. Teraz mieści się tam muzeum. Nawiasem mówiąc, w murach dawnej kolonii karnej kręcono odcinki filmów „12 małp” (1995) i „Transformers: Zemsta upadłych” (2009).
Craco, Włochy
Bazylikata, starożytne miasto w prowincji Matera, zostało założone w VII wieku p.n.e. przez greckich kolonistów. Dzięki rozwojowi rolnictwa przez miejscowych mnichów w X wieku gospodarka Craco osiągnęła dość wysoki poziom. Dzięki strategicznemu położeniu na stromym wzgórzu miasto stało się ważnym ośrodkiem wojskowym.
W 1276 roku pojawił się tu własny uniwersytet. Jednak w 1656 roku do Craco napłynęła zaraza i liczba ludności gwałtownie spadła. Następnie, na skutek ataków rabusiów i ciągłej walki o władzę, rozwój miasta zaczął podupadać. Warunki uprawy roli uległy pogorszeniu i większość mieszkańców opuściła te miejsca.
Po osuwiskach w 1963 roku pozostałych mieszkańców miasta ewakuowano do doliny. Powódź w 1972 r. i trzęsienie ziemi w 1980 r. spowodowały całkowite opuszczenie miasta. Teraz jest to miasto duchów. Jego wspaniałe średniowieczne ruiny były wielokrotnie wykorzystywane jako plany filmowe. Tutaj kręcono filmy „Pasja” (2004), „Quantum of Solace” (2008), „Basilicata: od wybrzeża do wybrzeża” (2010) i „Morderstwo w ciemności” (2013).
Ciało, USA
Gorączka złota w 1859 r. sprowadziła Williama Bodiego u podnóża gór Sierra Nevada w Kalifornii. W 1876 roku na tym miejscu pojawiło się miasto. Został nazwany oczywiście na cześć odkrywcy złóż metali szlachetnych. Cztery lata później mieszkało tu już 10 tysięcy osób.
Klasyczny Dziki Zachód – salony, zapach prochu i dźwięk kolei. Kiedy światowe ceny złota spadły, mieszkańcy zaczęli opuszczać miasto. Już w 1990 roku liczba dusz spadła do tysiąca. W pożarze w 1932 r. spłonęło centrum miasta. Wydobycie złota wstrzymane. A w 1962 roku utworzono tu park historyczny.
Stacja metra City Hall, Nowy Jork, USA
Najpiękniejsza stacja nowojorskiego metra, City Hall, została otwarta w 1904 roku. Sklepiony sufit z witrażami i majestatycznymi miedzianymi żyrandolami w stylu romańskim zanurzonym w modnym wówczas art deco. Stacja została zaprojektowana jako stacja końcowa głównej linii Manhattan.
Główną różnicą jest zaokrąglony kształt tunelu i zakrzywiona platforma. Dzięki tej pętli pociągi mogły natychmiast zawrócić i pojechać w przeciwnym kierunku. Kiedy tabor nowojorskiego metra został odnowiony, stacja nie spełniała już standardów bezpieczeństwa. Pomiędzy peronem a drzwiami nowych samochodów utworzyły się szczeliny. Ponadto ruch na stacji był niewielki. Wszystko to doprowadziło do jego zamknięcia pod koniec 1945 roku.
Na dworzec można już dotrzeć z przewodnikiem. Rozkład jazdy znajduje się na stronie internetowej New York Transit Museum.
Zamek Sammezzano, Włochy
W 780 roku w pobliżu włoskiego miasta Lechio, 30 km od Florencji, powstał uderzająco piękny zamek. Dwór miał wielu właścicieli, ale dopiero Ferdinando Panciatichi tchnął w niego nowe życie w 1853 roku. Przebudował budowlę w nietypowym dla Włoch stylu mauretańskim.
Zamek ma 365 sal – liczba sal równa jest liczbie dni w roku. Jest wiele małych pokoi i tajnych nisz, które otwierają się na przestronne galerie. Luksusowe sztukaterie i łuki, liczne sklepienia i kolumny biegnące tuż pod kopułą zadziwiają wyobraźnię.
Dwór otoczony jest parkiem z rzadkimi egzotycznymi roślinami i majestatycznymi sekwojami, które zasadził ten sam Panciatici. Park zdobią kompozycje w stylu mauretańskim – posągi, mosty, wazony, fontanny. Można po nim swobodnie spacerować.
Po wojnie zamek przebudowano na luksusowy hotel z restauracją, jednak już na początku XXI wieku stał pusty. Teraz bardzo trudno się tam dostać. Na wycieczkę należy dokonać wcześniejszej rejestracji na stronie internetowej. Ale wycieczki do zamku są rzadkie i nieregularne, a miejsca są wychwytywane w ciągu kilku sekund.
Fort Central, Col de Tende
W górach alpejskich pomiędzy Włochami i Francją znajduje się kompleks opuszczonych włoskich fortów. Zostały zbudowane w latach 1877-1880 w celu ochrony przejścia granicznego na przełęczy Tenda.
Miejsca tego nie znajdziemy w przewodnikach, jest o nim niewiele informacji, a turyści też są rzadkością. Wiedzą o tym tylko miejscowi, którzy przyjeżdżają tu na pikniki i przejażdżki quadami. Na samym szczycie wzgórza stoi główny Fort Centralny. Od strony francuskiej prowadzi do niej piękna zygzakowata serpentynowa droga – na 800 metrach jest około 50 ostrych zakrętów.
Same budynki budzą ciekawość podziemnymi przejściami i punktami obronnymi. Możesz dostać się do środka, jeśli znajdziesz wejście – luki są zbyt wąskie, a most przy jedynej bramie jest zniszczony. Ale już sam widok majestatycznych ruin i świeżego górskiego powietrza jest doskonałym powodem, aby wybrać się w to miejsce.