Kraj wielkich żeglarzy, podróżników i słynnych piłkarzy zajmuje najbardziej wysuniętą na zachód część Półwyspu Iberyjskiego. Cały świat zna nazwiska Vasco Da Gamy, Ferdynanda Magellana, Cristiano Ronaldo, Jose Mourinho itp. Wypełniona słońcem, hojnie nagradzana darami natury, pieszczona przez Atlantyk, Portugalia to wielki skansen. Setki starożytnych zabytków w różnych miastach są obiektami pielgrzymek dla turystów. Ze względu na charakter krajobrazu kraj dzieli się na 2 części – górzystą północną i płaską południową, których granicę stanowi dolina rzeki Tejo. Subtropikalny śródziemnomorski klimat i wspaniałe plaże Portugalii sprawiają, że jest to popularny kurort nadmorski. Oprócz nadmorskich kurortów kontynentu słynie z elitarnych kurortów wyspiarskich Wysp Kanaryjskich i Madery.

Magoitu

Ten przybrzeżny pas lądu, rozciągający się wzdłuż oceanu na 800 m, nie jest zwykłą plażą, ale wyjątkową naturalną formacją, która jest częścią Rezerwatu Narodowego Sintra-Cascais. Magoitu uderza w wyobraźnię grzbietem skamieniałych wydm, pokrytych głębokimi „zmarszczkami” z winy wiatrów. Takie niezwykłe wydmy to prawdziwy geologiczny unikat, który przez tysiąclecia tworzyła natura. Obok wydm znajduje się główne wejście na plażę. Na tym niespodzianki się nie kończą: w południowej części Magoito szaro-czarne skały wznoszą się blisko brzegu, kontrastując z żółtością piasku.
W północnej części plaży, na skarpie, jest drewniana podłoga ze schodami, które zygzakiem schodzą do wody. Wokół wyrósł las iglasty, ozonujący morskie powietrze. Las jest zadbany, wyposażony w przytulne miejsca na piknik. Podczas odpływu w tej części wybrzeża odsłaniają się gigantyczne warstwy reliktów. Dużym zainteresowaniem turystów cieszą się schody ułożone w pionowym tunelu, wycięte niegdyś w 20-metrowym klifie. Dziś wzdłuż niej rybacy schodzą do morza. Magoitu jest bardzo popularne wśród turystów nie tylko ze względu na niezwykły krajobraz, ale także ze względu na lecznicze powietrze i doskonałą infrastrukturę.

Azenhas do Mar

W słynnym regionie winiarskim Portugalii u zbiegu rzeki. Ribeira do Cameijo to wioska z plażą o tej samej nazwie. Nazwa wsi i plaży pochodzi od arabskich młynów wodnych (azenyash). Ten kawałek wybrzeża Lizbony jest niezwykle malowniczy. Olśniewające białe domy pod dachówkami, kolejno schodzące do wody, zdobią wysoki klif. Biała spieniona koronka fal otacza skaliste ściany szeroką wstążką.

Ale prawdziwą plażę o długości 30 metrów można znaleźć tylko podczas odpływu. Co więcej, „obraz” Azenhas do Mar nieustannie się zmienia pod wpływem fal oceanicznych: warstwa piasku po zimowych burzach albo się zwiększa, albo zmniejsza. Na plażę wzdłuż rzeki prowadzą długie schody z łagodnymi schodami. Basen wykuty w skale i wypełniony wodą podczas przypływu jest tutaj niesamowity. Bezpośrednio nad nim znajdują się otwarte tarasy restauracji o tej samej nazwie, którą chętnie odwiedzają turyści.

Serwuje wyjątkową odmianę czerwonego wina o cierpkim, słonym smaku (wizytówka tych miejsc).Lokalne piaszczyste gleby o specjalnym składzie chronią winogrona przed chorobami filoksery, dzięki czemu wino jest bardzo cenione przez smakoszy. Pas plaży pozbawiony jest jakiejkolwiek infrastruktury – po kąpieli wiele z nich znajduje się na terenie wokół basenu.

Ursa

Zapewne nie znajdzie się wśród podróżników osoba, która nie wyraziłaby podziwu dla jednej z najpiękniejszych portugalskich plaż o nazwie Ursa (niedźwiedź), której legendy związane z geologicznymi metamorfozami Ziemi po prostu nie mogły tego zignorować. Według jednej z nich, miliony lat temu, kiedy wszystko było pokryte lodem, mieszkał tu niedźwiedź z młodymi. Lód zaczął się topić, a bogowie wezwali zwierzęta do opuszczenia oceanu, ale pozostały one na swojej ojczystej ziemi, dla której rozgniewani bogowie zamienili je w skały.

Ursa to dzika plaża, do której dość trudno się dostać. Bezpośrednio do niego prowadzi kilometrowa droga gruntowa – można do niej dotrzeć pieszo lub SUV-em. Zejście w dół prowadzi po 2 ścieżkach, lewa jest o wiele wygodniejsza i bezpieczniejsza. Dzika plaża usprawiedliwi wszystkie trudy podróży: urzekające piękno dziwacznych skał na tle błękitnego oceanu sprawia, że zamarzasz z zachwytu! Za „niedźwiedzią” skałą wznosi się gigantyczny łuk, wiszący nad piaszczystym pasem. Uwagę przyciąga utworzony przez rzekę wodospad, niewielka jaskinia oraz usiana kamieniami zatoka.

Maszasz

Plaża Masas (jabłko) znajduje się 13 km od Sintry w pobliżu osady o tej samej nazwie. Wioska i plaża otrzymały nazwę owocową w związku z jabłkami przynoszonymi tu przez bieg rzeki Masza, wzdłuż której rosną sady jabłkowe. Szeroka i długa plaża jest ulubionym miejscem wypoczynku portugalskich i zagranicznych turystów. Przyciąga ich urzekająca autentyczność otoczenia. Przyjeżdżając tu z Sintry, przenosisz się do epoki początku XX wieku. Kolejka wąskotorowa, położona w 1904 roku na zboczu góry w środku gęstego lasu, stary tramwaj to prawdziwa magia.

Masash przytulił się wygodnie między niskimi wzgórzami a osadą, która chroniła go przed wiatrem. Wejście do wody jest łagodne, wygodne, dlatego warto tu wypoczywać z dziećmi. Istnieją doskonałe warunki do aktywnego spędzania czasu: są korty tenisowe, boisko do piłki nożnej, park z atrakcjami dla dzieci i ławkami. Jest wypożyczalnia, prysznice, przebieralnie, dyżurują ratownicy. Jedynym minusem jest obecność kamieni po obu stronach plaży. Wioska ma do wyboru apartamenty, kawiarnię z kuchnią narodową dla tych, którzy przyjeżdżają tu na kilka dni.

To kosztuje Kaparika

Półwyspu Setubal nie można nazwać inaczej niż plażowym rajem – 30 km jego zachodniego wybrzeża to ciągły piaszczysty pas. Plaże kurortu Costa da Caparica zajmują 8 km wybrzeża, a to tylko dobrze wyposażona część z nich. Dalej ciągną się dzikie odcinki wybrzeża. Dzięki napływowi tu turystów, dawna wioska rybacka przekształciła się w prężnie rozwijający się kurort z wysoko rozwiniętą infrastrukturą.

Nie ma wyraźnych granic między 21. plażą, można poruszać się po nazwie stacji pociągu turystycznego przyjeżdżającego z Lizbony. Najlepsze plaże są oznaczone za czystość Błękitną Flagą, międzynarodowymi medalami jakości. Ale prawie wszędzie wszystko zostało stworzone z myślą o wspaniałym, cywilizowanym wypoczynku dla wczasowiczów. Pierwsza z północnych plaż jest najszerszym i najdłuższym (3 km) ciągiem wzdłuż miasta. Jest ścieżka rowerowa i deptak dla pieszych.

Wiosną, kiedy kwitną drzewa w sąsiednim zagajniku, powietrze tutaj przesycone jest zapachem. Kolejne 6 plaż z wąskim pasem w pobliżu granic miasta również jest malowniczych, zadbanych i cieszy się zainteresowaniem nie tylko turystów, ale także lokalnych rybaków. Ich kolorowe łodzie stoją u wybrzeży podczas odpływu. Pozostałe 14 odcinków wybrzeża leży poza miastem, część z nich ograniczają wydmy, a następnie las. W tym królestwie piasku i wody każdy może wybrać swój kawałek szczęścia.

Assenta w lewo

Szeroki piaszczysto-żwirowy pas południowej plaży Assenta Sul jest bardziej obiektem kontemplacyjnym niż przeznaczonym do pływania i innych aktywności na plaży. Miejsce to przyciąga turystów swoim niesamowitym krajobrazem. Wysoki skalisty brzeg porośnięty trawiastą roślinnością, urokliwy kaskadowy wodospad spadający na omszałe kamienie tworzą dość malowniczy obraz. Pomimo tego, że istnieje pewna infrastruktura, pływanie, surfing są tu wykluczone ze względu na niską temperaturę wody (+18) i obecność dużych kamieni wzdłuż wybrzeża.

Na Assenta Sul nie ma wypożyczalni, usług ratownika. Jest mini-bar, kilka miejsc dla wczasowiczów jest otwartych. Turyści podchodzą do małej latarni morskiej położonej wzdłuż drogi prowadzącej do wsi Assunta. Na wybrzeżu droga kończy się jednocześnie obszernym parkingiem i tarasem widokowym. Zainstalowano tu wygodne ławki, siedząc na nich można oglądać majestatyczną panoramę oceanu i okolic. Na Assunta Sul jest więcej rybaków niż turystów, sądząc po obecności kilku hangarów na łodzie i przybudówek rybackich.

Choroba Alzheimera

Położona na Riwierze Lizbońskiej 250-metrowy pas żółto-szarego piasku to plaża miasta Alges. Dziś, patrząc na słabo zaludnioną przestrzeń, aż trudno uwierzyć, że przed 1965 rokiem było to miejsce bardzo ruchliwe, tętniące ludźmi. Ale wszystko zmieniło się wraz z oddaniem do użytku mostu prowadzącego na Costa da Caparica z ogromną ilością plaż. Turyści i lizbończycy tłoczyli się do nich, ignorując najbliższą plażę.

Ale miłośnicy odosobnionego relaksu nadal preferują przytulny pas Alzes, otoczony dokami rybackimi. Gruba warstwa miękkiego piasku, przejrzysta turkusowa woda z drobnymi falami pozwalają cieszyć się relaksującymi wakacjami. Mały falochron chroni przed silnymi falami. Wszyscy przyjeżdżają tu z ręcznikami lub matami – nie ma infrastruktury plażowej. Na skraju piasku otwarta jest meksykańska restauracja.

Krąg Kebrada

Nieopisane piękno portugalskiego wybrzeża Atlantyku bez wątpienia dopełnia piaszczysto-żwirowy pas plaży Cruz Quebrada. Znajduje się na przedmieściach Lizbony w granicach wsi o tej samej nazwie. W tłumaczeniu Kruzh Quebrada brzmi jak „złamany krzyż”. Na potwierdzenie tego, w pobliżu plaży ustawiono drewniany krzyż z XII wieku, uszkodzony przez piorun. Rzadkość jest starannie ściągana metalowymi szpilkami i jest wpisana jako zabytek. Koło Quebrada trudno nazwać tętniącą życiem atrakcją turystyczną.

Jest tu więcej portugalskich rybaków, z których wiele łodzi i sprzętu jest przechowywanych na brzegu. Nie ma leżaków, parasoli, ratownicy nie pełnią dyżuru. Miłośnicy półdzikiego wypoczynku chętnie spędzają wolny czas podziwiając błękit oceanu i białe skrzydła żaglówek. Przyciąga wczasowiczów kompleks sportowy, położony w pobliżu. Posiada stadion, basen, korty tenisowe i pole golfowe. Pośrodku pasa plaży przepływa rzeka, przez którą przerzucane są 3 mosty: kolejowy i 2 samochodowe. Jeden z mostów samochodowych wieńczą rzymskie łuki z XVII wieku.

Kashiash

1,2 km od Lizbony znajdują się 2 starożytne forty położone na obu brzegach rzeki Tag, która wpada do Oceanu Atlantyckiego. Pod ich „opieką” znajduje się plaża Kashias pokryta złocistożółtym piaskiem. Z Lizbony bardzo wygodnie jest dostać się do niej pociągiem lub pociągiem, który zatrzymuje się przed plażą. Forty z XVII wieku w stylu barokowym jest główną odwiedzaną atrakcją tego miejsca. Jeden z nich, San Bruno, zbudowany w kształcie gwiazdy, jest szczególnie piękny. Wzdłuż pasa plaży wytyczone są ścieżki biegowe i rowerowe.

Pomiędzy Fortem San Bruno a autostradą znajduje się mały plac z restauracją i parkingiem. Aleja palmowa, zielone trawniki z bujną trawą wyglądają bardzo malowniczo. Goście restauracji znajdują się w pomieszczeniu, pod zadaszeniem i na otwartym tarasie. Wejście do wody po prawej stronie od 1. fortu jest wygodne piaszczyste, a obok 2. fortu jest skaliste. Podczas odpływu między kamieniami można zobaczyć krewetki i zwinne kraby. Znajdują się tu leżaki i parasole z liści palmowych, na służbie czuwają ratownicy, bacznie obserwujący wczasowiczów.

Santo Amaru de Oeiras

Ten odcinek wybrzeża, położony w sąsiedztwie Oeiras, jest bardzo popularny wśród mieszkańców Lizbony i turystów. Santo Amaru uważana jest za najlepszą dużą plażę Riwiery Lizbońskiej. Ma wszystko, co może ozdobić wakacje: wypożyczalnię sprzętu surfingowego, katamarany, restaurację, bar, boiska sportowe. W sezonie pływackim działa służba ratowniczo-medyczna, w nocy pas jest oświetlony energią elektryczną. Z nasypu na plażę schodzimy wygodnymi podjazdami. Pas piasku o długości 760 m jest idealnie czysty, woda na tym odcinku oceanu pozbawiona jest silnych fal – chronią je przed nimi boczne falochrony.

Płytka woda u wybrzeży w odległości 15 m przyciąga rodziców z małymi dziećmi. Tutaj możesz cieszyć się nie tylko przyjemnościami na plaży, ale także wyjątkowymi zabytkami. W centrum ujścia rzeki Tag to wysepka z okrągłym fortem i latarnią morską. Po wschodniej stronie pasa znajduje się fort, w którym dziś odbywa się letni obóz dla portugalskiej marynarki wojennej. To zabytek architektury w stylu manieryzmu, z ciekawą aranżacją wnętrz. Od strony zachodniej Santo Amaru graniczy z przystanią jachtową Oeiras i 2 fortami z XVII-XVIII wieku.

Torre

Kolejna plaża w pobliżu Oeiras została nazwana na cześć wieży XVI-wiecznego fortu São Julian da Barra. Zbudowany według projektu słynnego architekta Vaubana, budynek fortyfikacji jest konstrukcją nie do zdobycia. Nie przypadkiem został wybrany na siedzibę portugalskiego Ministerstwa Obrony. Fort jest zamknięty dla zwiedzających, możliwe jest tylko zwiedzanie z zewnątrz. Torre to najlepsze miejsce do pływania ze stałym monitoringiem jakości wody.

Monolityczne ściany fortu i molo portu niezawodnie chronią ocean przed falami. Wejście do oceanu jest łagodne, dno piaszczyste, więc głównym kontyngentem wczasowiczów są tu rodziny z dziećmi. Przyjeżdżają tu miejscowi, turyści z sąsiednich kurortów. Terytorium Torre jest bardzo dobrze utrzymane, wyposażone w doskonałą infrastrukturę. Jest mnóstwo leżaków, parasoli, toalet i pryszniców. Ciekawy bar, wyposażony w stary wagon kolejowy. Jest restauracja z otwartym tarasem. Po drugiej stronie fortu znajduje się port, zwieńczony oryginalnym pomnikiem w postaci ogromnego wielorybiego ogona.

Azarużynia

Po raz pierwszy przebywając na Azaruzhina, znajdziesz się w atmosferze fantastycznego świata. Solidna ściana monolitycznych skał, podobna do starożytnego amfiteatru, otacza niewielki skrawek piasku. Podczas silnej fali jest prawie całkowicie zalane, pozostawiając jedynie wąski pas w centralnej części plaży, otoczony kamiennymi płytami. Schodzą do niego po 2 stromych schodach ułożonych wzdłuż zboczy skał. Z drugiej strony wejście na plażę prowadzi z betonowego nasypu ciągnącego się wzdłuż brzegu na 3 km.

Malowniczo wyglądają miejskie zabudowania, aleja palmowa zbliżająca się do krawędzi skalistego muru. W Azarużynie jest możliwość wypożyczenia parasoli, jest punkt pierwszej pomocy, pogotowie ratunkowe. Po zachodniej stronie pasa znajduje się popularny bar otoczony terenem z ławkami. Tutaj można odpocząć, ugasić pragnienie napojami i podziwiać niezwykły krajobraz. Po wschodniej stronie znajduje się fort Santa Antonio da Barra (XVI wiek). Ale można do niego podejść tylko przez miasto, nie ma drogi wzdłuż wybrzeża.

Stanowisko

Pas piasku o długości 200 m, położony 500 m od słynnej plaży Tamariz, jak wiele plaż w Lizbonie, jest bardzo malowniczy. A za czystość wody Posa została nagrodzona Złotym Medalem. W przeciwieństwie do innych miejsc dostęp do niego jest łatwy od strony nasypu. Ale pływanie tutaj jest dozwolone tylko w środkowej części, ponieważ po obu stronach morza znajdują się kamienne hałdy, które stanowią zagrożenie dla kąpiących się.

Wschodnia część plaży jest cichsza i spokojniejsza – od lądu chroni ją wysoka skalna ściana. Opiera się na okazałym budynku Fortu Cadavera – zabytku z XVII wieku. Po niedawnej renowacji został przekazany na letni obóz dla dzieci. Jak na całym atlantyckim wybrzeżu Portugalii, woda tutaj, nawet w upalne miesiące, nie nagrzewa się powyżej 20°. Na pasie tworzone są komfortowe warunki do wypoczynku. Jest wypożyczalnia sprzętu do surfingu, snorkelingu, wyposażone są prysznice, otwarta jest restauracja i bar, dyżurują ratownicy.

ойташ

Trudno się pomylić, szukając małego odcinka piaszczystego wybrzeża Moytas. Doskonałym punktem odniesienia jest ogromny szklany budynek ala-modern w pobliżu plaży. Pas drobnego, miękkiego piasku, który ma kształt wydłużonego trójkąta, jest oddzielony falochronem wchodzącym w morze na 100 m. Mojtas jest regularnie wyróżniany Błękitną Flagą za ekologię. Całe środowisko miejskie tych miejsc wygląda bardzo atrakcyjnie. Ciekawe do odwiedzenia na przykład muzeum mieszczące się w XIX-wiecznej rezydencji. styl neogotycki.

Chociaż pływania tutaj nie można nazwać wygodnym, na Moytasz zawsze jest dużo ludzi. Obecność kamieni odsłoniętych podczas odpływu na dnie jest kompensowana przez basen z kamienia naturalnego wypełniony wodą podczas przypływów. Dobrze się nagrzewa, a po kąpieli w chłodnym oceanie wielu idzie na basen. Tutaj przestrzeń dla tych, którzy wybierają się na windsurfing, nurkowanie, snorkeling – wiatr jest częstym gościem na Moytash. Doskonała aranżacja plaży, ekologiczna czystość przyciągają ludzi w każdym wieku.

Tamarizh

Pomiędzy Lizboną a Cascais znajduje się miasto Estoril, które dzięki słynnej plaży Tamariz zyskało rozwój kurortu. Szeroki piaszczysty pas przyciągał uwagę plażowiczów na długo przed jego ulepszeniem. A to dało impuls do szybkiego rozwoju miasta. Dziś mieści się w nim znane na całym świecie kasyno Estoril, naprzeciwko Tamarij. Nabrzeże otacza wiele pięknych budynków.

Powstała tu infrastruktura nie ustępująca najlepszym światowym kurortom. Jedynym minusem jest brak płatnych miejsc parkingowych. Tamarij to pierwsza plaża w Portugalii, oznaczona w 1987 roku Błękitną Flagą. Od tego czasu nagroda ta jest przyznawana zakładowi corocznie, wraz ze Złotym Medalem Jakości Wody. Piaszczysty pas (300 m) pośrodku podzielony jest skałami na szerokie i wąskie części.

Od strony wschodniej ogrodzony jest 100-metrowym pomostem wystającym z nasypu do oceanu. Zapewnia spokojną przestrzeń wody. Po drugiej stronie molo znajduje się naturalny basen, a nieco dalej dzika kamienista plaża. W zachodniej części Tamarizh znajdują się 2 płatne baseny, punktem odniesienia dla nich jest kościół Santa Antonia z XVIII wieku. Tamarizh ma wszystko, aby zapewnić komfortowy pobyt, nawet miejsca dla wózków inwalidzkich.

Przełęcz Arcush

Piękne portugalskie miasto Paço de Arcos, część gminy Oeiras, słynie z plaży o tej samej nazwie, która jako pierwsza została zagospodarowana w Portugalii. Dziś dzieli się na 2 połówki – nową i starą. Pierwsza ma długość 250 m i jest idealnie wyposażona w niezbędne atrybuty komfortowego wypoczynku nad morzem. W sezonie pływackim dosłownie nigdzie nie ma spadać jabłko – jest bardzo tłoczno. To piękne miejsce wybierają ludzie młodzi, starsi, pary z dziećmi.

Urokliwy ogród miejski z ruinami starożytnego fortu dopełnia malowniczego piękna Paço de Arcos. Część plaży jest oddzielona budynkami Centrum Żeglarskiego i zamkniętym dla publiczności terenem Dyrekcji Latarni Morskiej. Starą część pasa plaży, osłoniętą przed nurtem rzeki pomostem o długości 150 metrów, zajmują rybacy. Ich sprzęt rybacki i łodzie są wszędzie malowniczo położone. Nieopodal, 20 metrów od brzegu bije fontanna z gejzerem – atrakcyjny widok, zwłaszcza gdy jest oświetlona światłami.

Zachodnia strona Paso de Arcos kończy się wąskim pasem z kupą kamieni. Ciekawe jest spacerowanie po nim w celach badawczych. Tutaj można zobaczyć małe baseny, ciekawy rzymski most łukowy ułożony w skale. Zawiera dziwną strukturę ze ścianami pokrytymi abstrakcyjnymi graffiti.

Fogg du Cisandra

Zakrzywiony piaszczysty obszar, obmywany z jednej strony oceanem, z drugiej rzeką o tej samej nazwie, to plaża Fozh do Sisandro. Na piaszczysty brzeg można dostać się na dwa sposoby: pobliską plażą Azul lub kładką ze wsi Fauge. To prawda, że most jest dostępny tylko latem, podczas odpływu. Podczas jesiennego przypływu połowa znika pod wodą. Nawet latem nie jest bardzo tłoczno, bo temperatura wody rzadko dochodzi do +20°C.

Często w tym miejscu wieją silne wiatry, a duże fale są dobre dla surferów. Na Fauges działa wypożyczalnia sprzętu do uprawiania sportów wodnych, w tym wędkarstwa. Na miejscu dyżurują prysznice, parking, ochroniarze. Można zjeść obiad w lokalnej restauracji, odświeżyć się w barze przy zimnych napojach. W miejscu, gdzie rzeka wpada do oceanu, tworzy się płytka laguna. Woda w nim dobrze się nagrzewa, a dzieci zwykle w niej pluskają.

Santa Marta

Kiedy po raz pierwszy przyjeżdżasz do tego niesamowitego miejsca, od razu rozumiesz, że Santa Marta nie jest standardową plażą. Nikt tu nie pływa, nie ma leżaków i parasoli, kontroli sanitarnej. Zwiedzających przyciąga tu naprawdę wyjątkowe środowisko, jakby wskrzeszone z baśni braci Grimm. Antyczny rzymski most z przepływającym pod nim strumieniem, antyczny pałac z pnącym się po ścianach bluszczem tworzą magiczny obraz.

Piaszczysty kawałek prawdziwej plaży znajduje się na końcu wąskiej zatoki. Tworzył basen, ogrodzony kamieniami. W czasie przypływu woda podnosi się do murów pałacu, który niegdyś należał do hrabiego Castro. Duże wrażenie robią żółte ściany malowniczej budowli, kamienna wieża z gotyckim dachem. Dziś jest to muzeum prezentujące kolekcję dobytku hrabiego. Obok czynnej latarni znajduje się budynek II muzeum, którego eksponaty poświęcone są historii portugalskich latarni morskich.

Avenkash

Niewielki piaszczysty obszar o długości 250 m odziedziczył nazwę od rosnącego w pobliżu rodzaju paproci leczniczej. Avencash jest interesujący ze względu na niesamowitą rzeźbę terenu: jest prawie całkowicie otoczony malowniczymi skałami. Można do niego dotrzeć wąskimi schodami ze ścieżki biegnącej wzdłuż autostrady lub przez tunel w skałach. Wschodni kraniec Avenkash ograniczony jest falochronem, a zachodni murami z naturalnego kamienia, co chroni go przed wiatrem.

Ale nawet w środku lata woda na plaży nagrzewa się do +19°. Chociaż nie każdy odważy się długo pływać, Avenkash nie jest pusty. Ciekawy krajobraz dna wyeksponowanego podczas odpływu z kamiennymi grzbietami przyciąga turystów i okolicznych mieszkańców. Patrząc na dziwaczne formacje i życie morskie, urlopowicze spacerują na pobliską plażę Bafureira. Avencash posiada wszelkie niezbędne udogodnienia: wypożyczalnię leżaków i parasoli, sprzęt wodny, punkt pierwszej pomocy, ratowników, bar, toalety.

Parede

Otoczona niezwykle malowniczym środowiskiem miejskim, Parede Beach znana jest jako miejsce leczenia układu mięśniowo-szkieletowego. Ze względu na naturalne właściwości stworzono tu specyficzny mikroklimat z powietrzem i wodą nasyconym jodem. Ludzie przychodzą tu na leczenie w dwóch renomowanych klinikach ortopedycznych. Już na początku XX wieku otwarto tu Szpital św. Anny. Chociaż podczas przypływu z pasa pozostaje tylko wąski odcinek o długości 120 m, zawsze jest tu wielu urlopowiczów.

Do Paredy prowadzą 3 tunele w skałach. W 1940 roku na plaży wzniesiono ścianę wolumetryczną (parede), na której umieszczono 2 kawiarnie z zewnętrznymi tarasami. Za czystość środowiska obiekt został wyróżniony Błękitną Flagą. Jest dobra infrastruktura plażowa, jest nawet podjazd dla wózków inwalidzkich. Dno jest kamieniste, co podczas odpływu prezentuje ciekawy widok. Na powierzchni płyt kamiennych widoczne są okrągłe wgniecenia. Badania pokazują, że są to ślady dinozaurów żyjących 100 milionów lat temu. Najbogatszy świat fauny morskiej sprawia, że władze Cascais zastanawiają się nad nadaniem temu miejscu statusu rezerwatu biosfery.

Koel

Mały piaszczysty pas, chroniony kamiennym grzbietem o dziwacznych kształtach, jest bardzo popularny wśród wczasowiczów. Grzbiet przypomina zrujnowane mury starożytnego amfiteatru. Pomimo faktu, że podczas przypływu obszar Koel jest znacznie zmniejszony, zawsze jest tu wielu wczasowiczów. Czyste piaszczyste dno, wygodne wejście do wody umożliwia wypoczynek tutaj z dziećmi. Dorośli i nastolatki lubią nurkować wśród skał, obserwując małych mieszkańców oceanu.

Jest wypożyczalnia sprzętu do uprawiania sportów wodnych, restauracja, ratownicy. Koelya i jej okolice to świetne miejsce na ekscytujące spacery. Półkilometrowa ścieżka prowadząca z osady na plażę przebiega między gajami oliwnymi, dębowymi, karłowatymi palmami, reliktowymi drzewami chleba świętojańskiego i inną subtropikalną florą. Schodzą na piasek po schodach ułożonych na skałach. Na zachodnim krańcu pasa znajduje się skała z naturalną grotą, a za nią maleńka dzika plaża, która również przyciąga uwagę.

Senora da Rocha

Na przedmieściach Armacao de Pera znajduje się pełen naturalnego uroku fragment wybrzeża oceanu Señora da Rocha (150 x 60 m) Piaszczysta okolica, ograniczona z obu stron stromymi klifami, jest przykładem idealnej plaży. Wysokie kryterium bezpieczeństwa, czystość pasa startowego i dobra ekologia są oznaczone Błękitną Flagą. Woda stopniowo zmywa stojące w wodzie skały, „zlizywa” z nich kawałki skał, odsłaniając ich poziome warstwy. Oglądane z oceanu skały wyglądają jak ciasto napoleońskie.

Zachodni kraniec Señora da Rocha wieńczy skała z ruinami starożytnej fortyfikacji i kaplicą Matki Boskiej. W górotworze wydrążono tunel prowadzący do sąsiedniej zatoki. Wygodny pas plaży jest doskonale zagospodarowany, chroniony przed wiatrem. Woda nagrzewa się lepiej niż na sąsiednich terenach (+20-22°C) Na łodziach rybackich zacumowanych w centrum plaży, podczas odpływu można udać się do cichych zatoczek z małymi łachami piasku, odwiedzić tutejsze jaskinie. W pierwszą niedzielę sierpnia odbywa się procesja religijna z fortu do morza z twarzą Matki Boskiej, przechowywaną w kaplicy.

Albadeira

To naprawdę niesamowite miejsce na wybrzeżu przypadnie do gustu tym, którzy nie szukają szczególnie komfortowych wakacji na plaży, w których jest ochota na poznawanie przyrody. Plaża Albandeira, otoczona okazałymi formacjami skalnymi, zaspokoi potrzeby dociekliwych turystów. W niektórych miejscach „czapki” skał, wiszące nad wodą, tworzą groty z „daszkami”. Jest też ogromny naturalny łuk, który uderza w wyobraźnię dziwacznymi kształtami i rozmiarami. Na Albandeirze nie ma żadnych korzyści cywilizacyjnych, jest parking i mała kawiarnia.

Niewielki pas plaży podzielony jest na 2 części przez hałdy kamieni powstałe w wyniku zawalenia się skał. W nich, podczas odpływu, tworzą się mini-baseny, uwalniany jest tunel, wzdłuż którego prowadzi ścieżka do sąsiedniej dzikiej plaży. To tutaj znajduje się dziwaczny łuk, znajduje się 5 dziwacznych jaskiń odwiedzanych przez turystów. Jeszcze dalej znajduje się skalista wyspa z maleńkim piaszczystym obszarem w pobliżu zatoki w kształcie podkowy. W jaskiniach i szczelinach skalnych, które są interesujące do oglądania, można znaleźć stada nietoperzy i wiele gatunków ptaków morskich. W okolicy znajdują się ścieżki i miejsca na piknik.

Ale Sentianesh

Patrząc na żółknące masy skalistych klifów otaczających plażę Vale Sentianesh, po raz kolejny będziesz zdumiony skalą i siłą naturalnych przemian – są one tak potężne. I nie można nie podziwiać niezwykłej malowniczości cudownego kawałka wybrzeża. Średniej wielkości piaszczysty pas jest wygodnie położony pomiędzy kamiennymi gigantami na przedmieściach Carvoeiro. Przejście do niego jest bardzo wygodne, dzięki zagłębieniu oddzielającemu klify. Posiada pochyłe trapy i parkingi.

Cała plaża jest dobrze zagospodarowana, centrum nurkowe, wypożyczalnia łodzi, leżaki i parasole są otwarte, ratownicy są na służbie. Podwodny świat cieszy nurków bogatą różnorodnością. Spokojna przestrzeń wody nagrzewa się latem do + 20-22 °, pływanie jest wygodne, praktycznie nie ma wiatrów. Jest tu wiele ciekawych obiektów do badań. Na zachodnim końcu pasa podczas odpływu odsłonięta jest jaskinia, a nieco dalej kolejna ogromna jaskinia łukowa. Znajduje się na dzikiej plaży położonej wśród klifów. Ciekawy wschodni kraniec ze skałą z niesamowitymi widokami i starą czworokątną latarnią morską (początek XX wieku)

Poczęcie

Jedna z najbardziej zatłoczonych plaż Cascais, nazwana na cześć kościoła Niepokalanego Poczęcia, jest bardzo popularna wśród wczasowiczów ze względu na położenie w pobliżu dworca kolejowego. Stosunek Portugalczyków do Kościoła Niepokalanego Poczęcia jest pełen czci. W dzień Wszystkich Świętych 1755, kiedy miało miejsce trzęsienie ziemi w Lizbonie, świątynia z początku XVII wieku. przetrwał i stał się symbolem wiary. Kościół, położony po zachodniej stronie pasa plaży, jest obiektem pielgrzymkowym mieszkańców i turystów. Obok wykuty w skale krucyfiks wykuty w kamieniu, przypominający tragiczny wrak statku z 1609 roku.

Druga, bardziej nowoczesna nazwa Palm Beach została nadana plaży ze względu na otaczającą ją aleję palm. Z alei palmowej rozpoczyna się szlak spacerowy wzdłuż wybrzeża. Świetne zagospodarowanie plaży, rzędy parasoli, dogodna infrastruktura z rampami, z zapleczem gastronomicznym sprawiają, że pobyt na Conceaysu jest bezpieczny i komfortowy. Czysta, bez kamieni, piasku, drobna i miękka, woda dość chłodna, długo w niej nie zostaniesz. Na wschodzie Conceição jest oddzielone od sąsiedniego obszaru piękną rezydencją, na zachodzie jest ograniczone potężnym klifem.