Katedra w Barcelonie – historia, zdjęcia, opis, godziny otwarcia, ceny 2021, jak się tam dostać, mapa
Na terenie starożytnej dzielnicy gotyckiej stolicy Katalonii znajduje się główna świątynia miasta – Katedra Świętego Krzyża i Święta Eulalia. Nazwa „katedra” wskazuje na obecność w niej katedry biskupiej. Tak więc nabożeństwo w bazylice w święta sprawuje najwyższy duchowny Katalonii.
Główna atrakcja dzielnicy gotyckiej
Świątynia poświęcona jest pamięci św. Eulalii, która zginęła męczeńską śmiercią za wiarę w Chrystusa w IV wieku. OGŁOSZENIE Za cesarza Dioklecjana chrześcijanie byli surowo prześladowani. Młoda Eulalia próbowała przekonać rzymskiego namiestnika, by nie krzywdził jej współwyznawców. Została jednak wtrącona do więzienia i poddana wszelkim torturom. Chcieli zmusić dziewczynę do wyrzeczenia się wiary w Misję. Eulalia nie uległa i zmarła w więzieniu.
Główna katedra w Barcelonie została wzniesiona ku pamięci męczennika. Jej relikwie są jednym z głównych sanktuariów kościoła. Drugie sanktuarium, od którego pochodzi nazwa świątyni, to krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Jezusa. Podczas decydującej bitwy morskiej między flotami chrześcijan i Turków muzułmańskich w 1571 r. krzyż zdobił dziób okrętu flagowego. Święta relikwia przechowywana jest w Sali Kapituły.
Sala kapitulna służy jako miejsce ważnych spotkań, a także mieści mini-muzeum z cennymi dziełami sztuki. Zgodnie z dekretem papieża Piusa IX (1867) katedra nosi honorowy tytuł papieskiej bazyliki mniejszej. Pod koniec lat dwudziestych. ubiegłego wieku obiekt otrzymał status „pomnika historii i sztuki o znaczeniu narodowym”.
Katedra św. Eulalii
Pierwsze budynki na terenie obecnego kompleksu świątynnego pojawiły się pod koniec XIII wieku. Najstarszym zachowanym budynkiem jest kaplica św. Łucji. Pochodzi z 1268 roku. Budowę bazyliki rozpoczęto w 1298 roku. Na miejsce budowy wybrano miejsce z fundamentem świątyni z czasów starożytnego Rzymu (IV wiek).
Prace inżynieryjne, budowlane i wykończeniowe trwały 150 lat. Budowę ukończono do 1460 roku. Jednak w następnych stuleciach zespół uzupełniono o nowe elementy. Główne wejście do bazyliki zainstalowano w 1870 roku. Centralna iglica wieńcząca kopułę pojawiła się w 1913 roku. Wielkość sanktuarium jest imponująca.
| Katedra i jej części | Długość, m | Szerokość, m | Wysokość, m |
| Poza | 93 | 40 | Kopuła-70 |
| Wewnątrz | 79 | 25 | Kopuła-41 |
| nawa główna | 28 | trzynaście | 26 |
| Nawy boczne | 28 | 6 | 21 |
| kaplice | 6 | 5 | 9 |
Dzwonnica wznosi się na wysokość około 54 metrów, a całkowita wysokość wieży z iglicą to 70 m. Dzwonnice ograniczające fasadę budynku mają kształt ośmiokąta. Ich wysokość wynosi 53 m. Dzwony umieszczone są na górnej platformie każdej wieży. Po lewej olbrzymi dzwon o wadze 3 ton, po prawej 10 małych dzwonków o żeńskich imionach.
Cechy architektoniczne
Jako główny styl architektoniczny budynku wybrano neogotyk. Zewnętrznie budynek wykonany ściśle, bez nadmiernego wystroju. Podpory, rzeźby, szklane witraże przeznaczone są do dekoracji. Materiałem budowlanym był marmur wydobywany w Montjuy. Do wejścia na teren świątyni wykorzystano bramy św. Yvesa z Bretanii (patrona prawników). Znajdują się one na dole jednej z wież i skierowane są w stronę Placu św. Eulalii, na którym w przeszłości znajdował się gmach sądu miejskiego.
Powierzchnię ścian bocznych przy bramie zdobią rzeźbione płaskorzeźby – postać mężczyzny walczącego ze zwierzętami oraz napis „1298″. Znany kataloński architekt Josep Oriol y Mestres był bezpośrednio zaangażowany w projekt wejścia. W sumie do katedry prowadzi 6 bram.
Najsłynniejszy z nich:
Wzorem wielu gotyckich budowli do odprowadzania wody deszczowej z dachu wykorzystano odpływy ozdobione wizerunkami złowrogich gargulców. Wierzono, że ich zastraszający wygląd odstraszy złe moce ze świętego miejsca.
Dekoracja wnętrz
Przestrzeń wewnętrzna ma majestatyczny wygląd, dzięki tej samej wysokości nawy. Na obwodzie znajduje się 25 kaplic. Wizualnie świątynia wygląda na szerszą i wyższą. Efekt zwiększenia powierzchni wewnętrznej zapewniają górne galerie w nawach bocznych. Okazały ołtarz zdobiący katedrę powstał w XIV wieku. Tuż pod nim, w podziemnej krypcie, zachowały się szczątki świętej męczennicy Eulalii. Są one zamknięte w alabastrowym sarkofagu. Jeśli wrzucisz monetę do szczeliny, podświetlenie zostanie podświetlone, co zapewnia uroczysty wygląd obrazowi otwierającemu.
Obok głównej świątyni wzniesiono nagrobki nad grobami hrabiego Ramona Berenguera I i jego żony Almodis. Naprzeciw nich znajduje się skarbiec kościelny. Zawiera wiele cennych artefaktów. Najstarsze pochodzą z XV wieku. W chórach budynku odbyło się spotkanie rycerskie z Zakonu Złotego Runa, założonego przez cesarza Karola V. Na pamiątkę ważnego wydarzenia zachowały się fotele wyposażone w rysunki herbów rycerskich. Chóry zdobią płaskorzeźby wyrzeźbione z marmuru. Pokazują epizody z życia patronki Barcelony.
Obok chórów zbudowano kaplice, gdzie w XIX wieku. wzniesiono osobne ołtarze. Winda zawozi zwiedzających bezpośrednio z kaplic na dach bazyliki. Wyposażony w taras widokowy daje możliwość podziwiania panoramy miasta. Piękno i majestat budowli podkreślają witraże w oknach. Pojawiały się stopniowo, począwszy od XIV do XX wieku. Wszystkie kompozycje tworzone są według jednego planu: w centrum – wizerunek świętego, w dwóch bocznych częściach – tarcze z wizerunkami aniołów, miast, figur geometrycznych i innych rzeczy.
Próbki sztuki katalońskiej i starożytne artefakty można zobaczyć w salach kaplic. Każdy z nich posiada własny ołtarz w stylu gotyckim. Malarstwo ołtarzowe zostało stworzone przez uznanych mistrzów malarstwa średniowiecznego: Gabriela Alemany'ego, Luisa Borrassę, Bernata Martorella itp. W skarbcu katedry znajdują się obrazy Bartolome'a Bermejo, Jaume Gugueta, Pere Desorrenta. Ważnym zabytkiem czczonym przez mieszkańców Barcelony i Katalonii jest tron króla Marcina (połowa XV w.). Wykonany jest ze stopu metali szlachetnych – złota i srebra i ozdobiony kamieniami szlachetnymi.
Dumą kościoła św. Eulalii są stare organy. Znajduje się w pokoju lewej dzwonnicy. Dźwięk instrumentu muzycznego można usłyszeć podczas specjalnych programów poświęconych muzyce organowej. Harmonogram wydarzeń jest na bieżąco aktualizowany na oficjalnej stronie katedry.
Patio
Ważną częścią zespołu architektonicznego Katedry jest dziedziniec, zwany inaczej krużgankiem. Prowadzą do niego przejścia od bram Miłosierdzia i św. Eulalii, a także wejście od strony bazyliki. Układ dziedzińca i jego dekorację wykonał architekt Andres Eskuder. Obrazy rzeźbiarskie powstały przy udziale Juana Claperosa.
Centralne miejsce w krużganku zajmuje mały staw, w którym według wielowiekowej tradycji żyje 13 śnieżnobiałych gęsi. Ptaki symbolizują niewinność i czystość patronki świątyni, a ich liczba odpowiada liczbie lat życia dziewczynki. Wokół stawu posadzone są magnolie i palmy, nadając narożnikowi naturalny wygląd. Do dekoracji krużganka powstała fontanna przedstawiająca postać św. Jerzego na koniu.
Struktury architektoniczne zawarte w ogólnym kompleksie świątynnym obejmują:
Godziny pracy
Wejście do Katedry jest otwarte codziennie. Dokładny czas wizyt w celach religijnych i edukacyjnych podano w tabeli:
Godzina pon.-pt. sob. Słońce.
| Czas | pon.-pt. | sob. | Słońce. |
| godziny modlitwy | 8:30 -12:30 i 17:45 -19:30 | 8:30 12:30 i 17:15-20:00 | 8:30-13:45 i 17:15-20:00 |
| godziny wycieczek | 12:30 -19:45 | 12:30-17:30 | 14:00-17:30 |
Na taras można wejść podczas zwiedzania z przewodnikiem od poniedziałku do soboty (10:00 – 12:00).
W czasie nabożeństwa wejście do katedry i klasztoru jest bezpłatne. Wizyta turystów przewidziana jest w drugiej połowie dnia. Za inspekcję pobierana jest opłata w wysokości 7 €.
Gdzie się znajduje i jak się tam dostać
Katedra znajduje się na placu św. Eulalii (de la Seu). Turyści mogą się do niego dostać korzystając z transportu naziemnego lub podziemnego: