Kolumna Aleksandra w Petersburgu – historia, zdjęcie, opis, jak się tam dostać, mapa

Jeden z najwyższych (wśród słynnych kolumn planety) zabytek miasta, zbudowany z pięknego, rzadkiego granitu, wznosi się na Placu Pałacowym w jego centralnej części. Kolumna Aleksandra w Petersburgu zasłużenie przyciąga szczególną uwagę turystów i mieszkańców.

Fabuła

Zabytkiem architektonicznym jest pomnik poświęcony chwale, odwadze narodu rosyjskiego pod dowództwem cesarza Aleksandra I w znaczącym obaleniu Napoleona. Majestatyczna kreacja harmonijnie uzupełnia jeden zespół architektoniczny. Kontynuuje historyczną wersję triumfalnych budowli, które narodziły się w starożytności i zdobią place wielu krajów (kolumny trojańskie w Rzymie, Nelsona w Londynie).

Główną różnicą, zaletą kolumny rosyjskiej jest piękno monolitycznego kamienia, użytego w postaci jednego kawałka pięknego granitu. Jest prawie 10 metrów wyższy od pierwotnego źródła: Pomnika Trojańskiego w Rzymie (Kolumna Vendome w Paryżu). Początkowy etap budowy kolumny obejmował poważny konkurs projektów, szczegółowe omówienie każdego elementu. Wszystkie mają swoją ciekawą historię tworzenia.

Dwa warianty projektu Montferrand

Atrakcją jest arcydzieło pracy, inżynierii, twórczości artystycznej Auguste Montferrand. Głównymi wymaganiami nałożonymi na architekturę na początku projektu były: zabytek musi być punktem orientacyjnym i przewyższać wysokością (wszystkie istniejące w tym czasie) podobne konstrukcje. Pierwsza wersja pomnika wyglądała jak obelisk. Na frontowej stronie płaszczyzny (wys. 25, 6) miał być umieszczony malowidła, płaskorzeźby z momentów wojny. Cokół kompleksu planowano ozdobić rzeźbą jeźdźca, który pokonał węża. Przed jeźdźcem znajduje się dwugłowy orzeł. Za postacią znajduje się bogini Zwycięstwa. Miała też być umieszczona linia „Błogosławionej Rosji Wdzięcznej”. Projekt został odrzucony przez Mikołaja I. Teraz jest przechowywany w magazynie biblioteki. Cesarz zatwierdził drugą wersję projektu w 1829 roku.

Ostateczny projekt

Po odrzuceniu pierwszej wersji pomnika cesarz wskazał na specyficzną formę pomnika, nawiązującą do antycznych kolumn. Za podstawę ostatecznego projektu pomnika wybrano wizerunki trzech kolumn: Trajana i Antoniego (Rzym), Pompejów (Aleksandria), paryskiej kolumny Vendome. Architekt nie przewidywał stosowania skomplikowanych elementów dekoracji kolumny (płaskorzeźby owijające się na całej wysokości kolumny). Był to wariant prostego filaru, osadzonego na specjalnym cokole (kopia z kolumny trojańskiej), ozdobionego zwieńczeniem. Planowana wysokość powinna wynosić około 48 m, czyli więcej niż pojedyncze, monolityczne budynki. W 1829 roku propozycja (bez ostatecznego opracowania projektu rzeźbiarskiego) została zaakceptowana przez cesarza. Główną ideą było stworzenie majestatycznego pomnika z jednego kawałka kamienia. Montferrand został zatwierdzony przez budowniczego.

Wydobycie kamienia

Jako materiał budowlany wykorzystano granit wydobywany w kamieniołomie Pyuterlak (obecnie terytorium to należy do Finlandii). Wcześniej w tym miejscu wyrzeźbiono elementy katedry św. Izaaka (waga jej kolumn wynosiła około 114 ton). Prace naskalne nadzorował młody mistrz (20-letni samouk) Wasilij Jakowlew. Ich skały z czerwonego granitu ścięły ogromny pryzmat, oczyszczony z ziemi, mchu, kładący się na łożu ze świerkowych łap. Do przewrócenia pryzmatu (ze skały na ściółkę) zastosowano złożone dźwignie i inne urządzenia. Spełnienie wymaganych wymiarów, obróbka kolumny odbywała się tutaj, na miejscu rozkroju.

W celu dostarczenia ciężkich ładunków zbudowano specjalny statek „Święty Mikołaj” według projektu inżyniera Glasina. Statek z ładunkiem 600 ton był holowany przez dwa parowce. Z tej samej skały wycięto kamienie węgielne pomnika i również dostarczono je do miasta (waga poszczególnych kamieni wynosiła 400 ton). Najpierw zostali przywiezieni do miasta. Podczas transportu kolumny doszło do wypadku. Koja nie wytrzymała takiego ciężaru. Kolumna wpadła do wody. Około 600 silnych żołnierzy było w stanie go podnieść i dokończyć dostawę.

Budowa cokołu

Przed montażem w ziemię wbito 1250 pali sosnowych. Ich długość wynosi 6 m. Pośrodku umieszczono pudełko ze specjalnymi pamiątkowymi pieniędzmi (monetami) wydanymi na znak zwycięstwa nad Napoleonem. Na oryginalnej platformie zainstalowano masywny monolityczny cokół z rolkami poruszającymi się po pochyłej powierzchni. Pojechali do żądanego miejsca, zrzuceni na przygotowaną kupę piasku. Uderzenie wstrząsnęło sąsiedztwem, strasząc przechodniów potężnym ciosem. Po zamocowaniu specjalnych podpór, piasek został usunięty, a na jego miejsce zamontowano rolki.

Po zniszczeniu rekwizytów blok przeniesiono na rolki. Z ich pomocą został zainstalowany na fundamencie. Za pomocą stalowych lin kamień został podniesiony na wysokość jednego metra. Zdjęli rolki, wylali rodzaj (śliskiego) roztworu. Składał się z wódki, cementu, mydła. Dzięki dodatkowi mydła możliwe było dokładne zainstalowanie monolitu dzięki powtarzającym się ruchom. Górne stopnie cokołu były mniejsze. Obrobione elementy granitowe mocowano za pomocą stalowych wsporników, montowanych na przygotowaną kompozycję cementową. W 1832 roku ważny element pomnika był gotowy do dalszej pracy.

Instalacja

Do podniesienia ciężkiego filaru na piedestał użyto specjalnych urządzeń, analogicznie do systemów stosowanych przy budowie katedry św. Izaaka. Ogromne lasy, tysiące rąk żołnierzy, kilkuset robotników było zaangażowanych w wspinaczkę. Mechanizm podnoszenia składał się z rusztowania (wysokość 47 m), 60 potężnych kabestanów zainstalowanych na całym terenie, systemu blokowego na górze i dole pomnika. Dla oznaczenia podstawy filaru zbudowano tymczasową ceglaną tablicę o wysokości 10 m. Obok rusztowania znajdowała się specjalna platforma, do której wzdłuż lodowisk, po pochyłej nawierzchni, przeniesiono monolit.

Na całej długości nawinięto liczne liny prowadzące do systemów blokowych, kabestanów. W wyznaczonym czasie kolumna uniosła się, poruszała cicho, oderwała się od gleby, uniosła się na obliczoną wysokość, określoną przez obliczoną pozycję na cokole. Na komendę ruch kolumny się zakończył. Dotarła do wymaganego miejsca w zaledwie 1 godzinę 45 minut. Wzrost obserwował cesarz, ogromna liczba zwykłych ludzi. „Hurra” zabrzmiało nad miastem. Kolumny, utrzymywane pod wpływem własnego ciężaru, początkowo były ostrożne, szły ostrożnie. Aby rozładować napięcie w społeczeństwie, architekt zaczął regularnie chodzić obok swojego dzieła.

Otwarcie pomnika

Kolejne dwa lata po zamontowaniu kolumny minęły do ​​dnia wielkiego otwarcia. Konieczne było udekorowanie konstrukcji płytami płaskorzeźbowymi, aby dokonać ostatecznego wypolerowania pręta. Zakończ budowę niesamowitego szczytu kolumny. W celu wygodnego przemieszczania wojsk przez teren placu wraz z budową pomnika wzniesiono most Pevchesky (żółty) (wersja Montferranda) przez rzekę Moika. Następnie zaplanowano uroczyste otwarcie pomnika (na 30 sierpnia 1834 r.). Po nowym moście na miejsce otwarcia pomnika przeszła stutysięczna armia. Na uroczystym otwarciu pomnika, który stał się harmonijną ozdobą głównego placu, obecni byli członkowie rodziny cesarskiej, dyplomaci, generałowie armii rosyjskiej.

Opis

Jeśli spojrzysz z niektórych okien Pałacu Zimowego, twoje oczy zatrzymają się z podziwem na widok majestatycznej pary łuku Sztabu Generalnego, Kolumny Aleksandra. Różowy olbrzym, stworzony przez Montferranda na podobieństwo istniejących antycznych kolumn, ma ważną różnicę: zasadniczo odmienne podejście do zasad przerzedzania pręta, co wpływa na integralne postrzeganie struktury architektonicznej.

W przeciwieństwie do starożytnych wersji, tworzenie linii kolumn nie rozpoczynało się od trzeciej części wysokości (klasyczna wersja obliczeń), ale od podstawy. Krzywa pocienienia została obliczona zgodnie z bardziej złożonymi prawami matematycznymi przy użyciu większej liczby przybliżeń (podziałów). Średnica podstawy pomnika miała wymiary zbliżone do kolumny Trojana. Ważnym elementem konstrukcji jest stolica zakonu doryckiego, zbudowana z brązu na szczycie pręta.

Jest osadzony na liczydle (prostokątnym) wykonanym z cegły z podszewką z brązu. Główna podpora tablicy jest ukryta w górnej części (w postaci półkuli). Wykonany jest z wielu warstw: granit, wysokiej jakości cegła, dwie warstwy granitu. Dzięki pomysłom architekta wysoka, niezawodna kolumna nie wygląda jak masywna bryła, ale jak smukła strzała zwycięsko wznosi się wysoko w niebo.

Specyfikacje

Całkowita wysokość kolumny wynosi 47,5 m. Jednocześnie główne części pomnika mają następujące parametry:

Piedestał

Szkice elementów zdobniczych postumentu, dekoracje z brązu wykonał Montferrand. Kierunek tematyczny odpowiadał celowi kolumny w gloryfikowaniu zwycięstwa armii rosyjskiej, rodzajach broni. Wśród nich znajdują się starożytne rosyjskie kolczugi, hełmy, tarcze, zbroje. Zostały wykonane w pełnej analogii z oryginałami, które znajdują się wśród eksponatów Zbrojowni.

Styl wykonania płaskorzeźb najbardziej odpowiada metodom renesansowym. Elementy były wcześniej wykonane z tektury naturalnej wielkości. Po północnej stronie cokołu znajdują się postacie uskrzydlonych kobiet trzymających tabliczkę z napisem „Rosja wdzięczna Aleksandrowi I”, dokładne kopie zbroi wojskowej. Po obu stronach elementów z bronią znajdują się postacie młodej dziewczyny, Wodnika. Z stojącej obok dziewczyny urny wypływa woda przedstawiająca symbol Niemna, Wisły, gdzie toczyły się bitwy.

Na osobnych płaskorzeźbach zapisane są daty ważnych zwycięstw, prezentowane są alegorie takie jak „Zwycięstwo i pokój” i inne. Górną część postumentu zdobią postacie dwugłowych orłów z dębową girlandą, ściśniętych łapami. Wszystkie elementy cokołu symbolizują odwagę, zwycięstwo rosyjskich żołnierzy w wojnie 1812 roku.

Kolumna, rzeźba anioła

Pionową linię pomnika, harmonię majestatycznej budowli dopełnia postać anioła z krzyżem. Postać przypomina Aleksandra I, stojącego z prawą ręką wyciągniętą do góry, trzymającego w lewej ręce krzyż i depczącego węża. Spojrzenie uskrzydlonego anioła skierowane jest na ziemię. On jakby rządzi porządkiem, spokojem mieszkańców niesamowitego miasta. Rzeźba uważana jest za symbol pokoju, pokoju, który przyszedł do Europy po zwycięstwie nad armią Napoleona. Postać była spięta specjalnym prętem (opierał się na niej anioł). Podczas renowacji w 2003 roku został usunięty. Teraz anioł (jak kolumna) podpiera się własnym ciężarem.

Ogrodzenie otaczające pomnik

Panoramiczny widok na pomnik ze wszystkich stron dopełnia ciekawe ogrodzenie wzniesione z sugestii Montferranda. Wszystkie elementy ogrodzenia zostały zmontowane w 1837 roku. W początkowej wersji budynku bułka wartownicza znajdowała się w narożniku ogrodzenia. Dyżurowała tu osoba niepełnosprawna w stroju wizytowym. Wysokość budynku wynosi 1,5 m. Mieści się w nim figury 136 dwugłowych ptaków, 12 armat, rzędy włóczni, maszty flagowe z dwugłowymi orłami. Na bramach ogrodzenia zamku wisiały symboliczne zamki.

Projekt przewidywał możliwość oświetlenia pomnika latarniami, urządzeniami gazowymi umieszczonymi w kandelabrach. Za tajemnicę ogrodzenia uważa się iluzję optyczną ukrytą w postaciach orłów. Nie mają dwóch głów i dwóch skrzydeł, ale trzy. Pod dowolnym kątem widzenia widoczne są tylko dwa, zgodnie z symbolem dwugłowego orła. Trzeci element widoczny jest dopiero po dokładnym zbadaniu pomnika.

legendy

Słynny punkt orientacyjny miasta kryją ciekawe fakty i legendy z jej życia. Mieszkańcy od dawna obawiali się majestatycznej konstrukcji, podtrzymywanej własnym ciężarem. Wierzyli też, że:

1. Z kolumną wiążą się wróżby, mistyczne historie. Ministrowi spraw zagranicznych Lamsdorfowi wydawało się, że na kolumnie pojawiła się jasna litera „N”, mówiąca o pojawieniu się nowego króla. Rozwiązanie okazało się proste: litera (wytrawiona z nazwą producenta) pojawiła się w momencie włączenia lamp z boku katedry św. Izaaka.
2. Ciekawa legenda wiąże się z obecnością miejsca z bogatymi złożami ropy pod kolumną. Jeśli kolumna zostanie przesunięta, z ziemi wytryśnie bezprecedensowa fontanna naturalnego bogactwa.
3. Podczas rytuałów ślubnych pan młody niesie pannę młodą w ramionach tyle razy, ile jest dzieci w rodzinie.

Gdzie się znajduje i jak się tam dostać

Atrakcja znajduje się w centralnej części Placu Pałacowego. Korzystając z usług metra, musisz udać się na przystanek Newski Prospekt. Koncentrując się na iglicy Admiralicji, przejdź na początek Newskiego Prospektu. Piękny widok na główny plac miasta rzuca się w oczy ze skrzyżowania perspektyw Newskiego i Admiraltejskiego. Obok majestatycznej kolumny odbywają się święta, festyny, koncerty, tradycyjne święto „Szkarłatne Żagle”.

Dużo ludzi tu chodzi. Znalezienie atrakcji nie jest trudne. Pod pomnikiem organizowane są przejażdżki bryczką, używane za czasów Piotra. Robią wycieczki do historycznego centrum miasta. Autobusy turystyczne parkują w pobliżu nasypu. Możesz wziąć udział w licznych wycieczkach.

Kolumna Aleksandra w Petersburgu na mapie