Wyspa Miasta – historia, zdjęcia, co zobaczyć, mapa
W sercu Paryża znajduje się najstarsza dzielnica, z której rozpoczęły się narodziny stolicy Francji. To Ile de la Cité, które przez wieki było strategicznym, administracyjnym i religijnym centrum Paryża.
Fabuła
Ponad 2000 lat temu na małej wyspie pośrodku Sekwany znajdowała się wioska, w której żyło celtyckie plemię Parasii, od którego wieki później nazwano stolicę Francji. W 52 roku p.n.e. legiony rzymskie pod wodzą dowódcy i przyszłego cesarza Gajusza Juliusza Cezara rozbiły obóz w pobliżu osady celtyckiej. Celem Rzymian była pacyfikacja i ujarzmienie miejscowych, co zostało następnie pomyślnie zrealizowane. W tym miejscu pojawiło się miasto Lutetia. Wzniesiono tu pałac namiestnika rzymskiego i świątynię Jowisza.
W średniowieczu Cité stało się ośrodkiem władzy państwowej i kościelnej we Francji, o czym świadczy zbudowana tam rezydencja królewska, pałac biskupi, katedra i liczne budynki rządowe. W 1726 roku wyspa została nazwana obecną nazwą na cześć św. Ludwika IX („siete” po francusku oznacza świętego).
osobliwości miasta
Ile de la Cité, obmywane przez Sekwaną i połączone dziewięcioma mostami z resztą miasta, jest popularnym celem turystycznym. Mieści się w nim unikalne konstrukcje architektoniczne, które odzwierciedlają wspaniałą historię Francji. Są to Katedra Notre Dame, Pałac Sprawiedliwości, Kaplica Sainte-Chapelle, Zamek Conciergerie i inne słynne budowle.
Katedra Notre Dame
Majestatyczny kościół katolicki Notre Dame de Paris jest znanym na całym świecie symbolem Francji i główną atrakcją Ile de la Cité. Pierwszy kamień gotyckiej budowli położono w 1163 roku. Budowa katedry trwała ponad 180 lat. Zniszczenia spowodowane wojnami i rewolucjami na przestrzeni wieków zniekształciły pierwotny wygląd kościoła. Bazylice groziło zburzenie. Wydana w połowie XIX wieku powieść francuskiego pisarza Victora Hugo, Katedra Notre Dame, przyniosła ożywienie zainteresowania gotycką świątynią i skłoniła władze Paryża do odrestaurowania tego wyjątkowego obiektu.
Katedra jest na planie krzyża, wsparta na pochylonych łukach (latające przypory) i zwieńczona iglicą. Potężna fasada frontowa bazyliki, przypominająca literę „n”, podzielona jest w pionie przez pilastry, a w poziomie przez empory na trzy kondygnacje. Dolną kondygnację reprezentują głębokie portale, których fronton zdobią płaskorzeźby religijne. Nad nimi znajduje się gzyms z posągami królów Judei.
Kondygnacja środkowa ozdobiona jest ażurową rozetą o średnicy 10 metrów. Po bokach widoczne są pary ostrołukowych okien obramowanych ozdobnymi ornamentami. Trzecia kondygnacja to galeria z cienkimi kolumnami i balustradą z chimerami. Mityczne obrazy ucieleśniające ludzkie grzechy to zasadniczo rynny. Fasadę wieńczą dwie czworościenne dzwonnice z płaskim dachem i wąskimi oknami. Ich wysokość sięga 69 metrów.
Wnętrze katedry zachwyca rozmachem. Jego długość wynosi 130 metrów, a wysokość sklepienia 35 metrów. Przestronna sala może pomieścić ponad 9000 osób. Światło słoneczne wpada do świątyni przez witraże. Galerie wsparte na cylindrycznych pięciometrowych kolumnach dzielą przestrzeń bazyliki na pięć naw. W katedrze można zobaczyć kompozycje rzeźbiarskie, konfesjonały, naczynia kościelne i relikwie sakralne.
Saint-Chapelle
Na przyległym terenie Pałacu Sprawiedliwości wznosi się jeden z najlepszych przykładów architektury gotyckiej na świecie – kaplica Sainte-Chapelle. W XIII wieku król Ludwik IX zainicjował budowę kościoła na dziedzińcu swojej rezydencji do przechowywania relikwii Męki Pańskiej, które przywiózł z Konstantynopola. To korona cierniowa Jezusa i fragment krzyża.
Bazylika została konsekrowana w 1248 roku i pełniła funkcję kaplicy królewskiej do czasu Rewolucji Francuskiej, podczas której uległa licznym zniszczeniom. Kościół składa się z dwóch kaplic położonych jedna nad drugą. Fasada, ujęta w kolosalne, ostrołukowe okna z ozdobnymi kratownicami, ozdobiona jest wystającymi pionowymi żebrami, wieżyczkami sterczynowymi, szerokim portykiem z trójkątnym naczółkiem, płaskorzeźbami, rozetą z promienistą siatką i strzelistymi iglicami. Kaplicę wieńczy dwuspadowy dach otoczony marmurową balustradą.
Wnętrze bazyliki zachwyca przepychem i pięknem. Wzdłuż ścian kaplicy dolnej znajdują się łuki wsparte na wdzięcznych kolumnach. Sklepiony sufit ozdobiony jest malowidłami ściennymi imitującymi rozgwieżdżone niebo. Apsyda ma kształt wielokąta. Górna kaplica to arcydzieło artystyczne. Duża nawa z marmurowymi arkadami wzdłuż obwodu jest otoczona piętnastometrowymi witrażami, w których prezentowane są sceny kościelne. W sumie jest 1134 zdjęć. Każdy cienki pilaster, pokryty malowidłami, ma drewnianą rzeźbę apostoła. Światło słoneczne, wpadające przez okna, wypełnia jasnymi refleksami całą przestrzeń kaplicy.
Konsjerż
Po zachodniej stronie Ile de la Cité, wzdłuż brzegu rozciąga się Zamek Conciergerie, zbudowany w XIII wieku. Początkowo budynek przeznaczony był dla rodziny królewskiej, a po przeniesieniu rezydencji do Luwru pełnił funkcję więzienia państwowego. Podczas Rewolucji Francuskiej więziono tu tysiące obywateli, którzy przeżyli swoje ostatnie godziny przed gilotyną. Surowy zamek to tradycyjna średniowieczna budowla z trzema zaokrąglonymi wieżami i jednym kwadratem z zegarem.
Teraz jest to muzeum, w którym odtwarzane są cele dla więźniów różnych klas. Żebracy spali na słomie, a bogate rodziny utrzymywane były w wygodniejszych warunkach. W dolnej kondygnacji zamku znajduje się duża sala Gwardii z trzema rzędami potężnych kolumn podtrzymujących sklepiony strop. Tutaj spotkał się Trybunał Rewolucyjny. W zamku można zobaczyć wiele pomieszczeń związanych z tragicznym okresem historii Francji.
Pałac Sprawiedliwości
Duży obszar wyspy Cité zajmuje Pałac Sprawiedliwości, obecna instytucja państwowa – Ministerstwo Sprawiedliwości. Budynek był głównym ośrodkiem administracyjnym i rezydencją królewską Francji do XIV wieku. Kiedy Karol V przeniósł się do Luwru, pałac oddano do dyspozycji parlamentu i sądu najwyższego królestwa. W XIX wieku budynek zyskał nowoczesny, klasycystyczny styl z monumentalną fasadą zachodnią ozdobioną wysokimi kolumnadami.
Place Dauphine
Kilka metrów od katedry Notre Dame, na obrzeżach Ile de la Cité, znajduje się małe trójkątne miejsce Dauphine, założone dekretem Henryka IV w 1607 roku. Miejsce to nosi imię syna króla, delfina Francji, późniejszego Ludwika XIII. Przytulny i spokojny plac otoczony jest trzypiętrowymi budynkami mieszkalnymi z pięknymi fasadami, których pierwsze kondygnacje ozdobione są łukami. W parku, z kwitnącymi kasztanowcami, znajduje się wiele ławeczek do wypoczynku, jest piaskownica do gry w bule i kilka restauracji z tarasami.
nowy most
Szeroki kamienny Nowy most łączący część wyspy miasta z brzegami Sekwany został wzniesiony w 1606 roku. Wbrew nazwie jest to najstarszy ze wszystkich zachowanych mostów stolicy. Pont Neuf był pierwszym budynkiem w Paryżu, w którym nie było domów i sklepów zasłaniających widok na rzekę. Most o długości 232 metrów składa się z 12 łukowych przęseł, wyposażony jest w chodnik dla pieszych i ozdobiony jest balustradą.
Posąg Henryka IV
Na Nowym Moście stoi konny pomnik króla Henryka IV, zainstalowany 4 lata po jego śmierci w 1610 roku. Podczas rewolucyjnego zrywu, niszczącego ślady znienawidzonego reżimu, pomnik został upuszczony i wysłany do przetopienia. W 1818 r. rzeźba została ponownie wyrzeźbiona i umieszczona na pierwotnym miejscu.
Hotel Dieu
W pobliżu Katedry Notre Dame de Paris znajduje się jeden z najstarszych szpitali w mieście – Hotel Dieu. Placówka, założona w 651 r., była przeznaczona dla schronienia i leczenia ubogich, inwalidów i włóczęgów. Potrzebujących było tak wielu, że z czasem przytułek zaczął rozciągać się na całą szerokość wyspy. Hôtel-Dieu był przez wieki jedynym miejscem w mieście, w którym biedni mogli uzyskać pomoc. Obecny budynek został przebudowany w XIX wieku po rozebraniu starych murów. Obecnie mieści się tu wydział Uniwersytetu Medycznego, składający się z dwóch równoległych budynków połączonych galeriami.
Krypta ganku Notre Dame
Na placu katedry Notre Dame znajduje się podziemne miasto-muzeum, pogłębione o 120 metrów. To ciekawe stanowisko archeologiczne, założone w 1980 roku, gdzie można zobaczyć autentyczne fragmenty budynków, ulice, ruiny różnych budowli. Ekspozycje ukazują historię rozwoju architektury w Paryżu od czasów panowania Cesarstwa Rzymskiego do średniowiecza.
Zero kilometra
W odległości 50 metrów od Notre Dame de Paris znajduje się niewielka platforma w postaci gwiazdy z brązu, wyznaczająca znak zero kilometra. To symboliczne centrum całej Francji, skąd obliczana jest odległość do innych miast kraju. Według legendy, jeśli staniesz na znaku i obrócisz się zgodnie z ruchem wskazówek zegara, spełni się twoje ukochane pragnienie.
Pomnik ofiar deportacji
Po wschodniej stronie wyspy znajduje się pomnik poświęcony francuskim Żydom, którzy zginęli w obozach koncentracyjnych. Miejsce pamięci to wąska podziemna galeria z kryształowymi kroplami migoczącymi na ścianach, uosabiającymi nazwiska 200 tysięcy osób. Pomnik został otwarty przez generała Charlesa de Gaulle'a w 1962 roku.
Targi ptaków i kwiatów
Po zwiedzeniu monumentalnych zabytków, wypełnionych gotycką surowością, można znaleźć się na najsłynniejszym targu kwiatowym w Paryżu. Rynek przywołuje wrażenie dużego ogrodu, składającego się z 1900 pawilonów. Pachną w nich egzotyczne kwiaty i krzewy. Oprócz pachnących roślin sprzedają nasiona, wazony, miski i różne przedmioty do dekoracji wnętrz. W niedziele targ wypełniają sprzedawcy kolorowych ptaków śpiewających.
Gdzie się znajduje i jak się tam dostać
Ile de la Cité, położona pośrodku Sekwany, należy do dwóch paryskich dzielnic jednocześnie: pierwszej i czwartej. To jest samo centrum miasta. Na wyspie znajduje się stacja metra Cite, która jest najgłębszą ze wszystkich paryskich stacji metra. Połączony z resztą miasta za pomocą dziewięciu mostów. Dlatego można się do niego dostać autobusem turystycznym lub pieszo.