Co zobaczyć w Düsseldorfie w 1 dzień na własną rękę – trasa, zdjęcie, opis, mapa
Miasto Düsseldorf, położone w zachodnich Niemczech, otrzymało status miasta w XII wieku od wsi nad Renem, jest wymieniane jako stolica kraju związkowego Nadrenii Północnej-Westfalii. Błękitna wstęga rzeki podzieliła miasto na pół, oddzielając nowoczesne dzielnice od starożytnego Altstadt, położonego na wschodnim brzegu. W mieście jest wiele ciekawych miejsc, słynących z oryginalności i elegancji. Dowiedz się, co zobaczyć w Düsseldorfie w 1 dzień, aby cieszyć się jego czarującą atmosferą, pozostawiając miłe wspomnienia tego dnia w Twojej pamięci.
Jak dostać się z lotniska do centrum?
Główne bramy miasta otwarte dla gości na Międzynarodowym Lotnisku Dusseldorf, znajdującym się w mieście, 7 km od historycznego centrum. Wszystkie trzy zaciski A, B, C znajdują się pod jednym dachem i wygodnie się między nimi przemieszczać na piechotę. Można również skorzystać z bezpłatnej kolejki jednoszynowej Sky Train, która kursuje w 3-7 minut z terminali na parking i dworzec kolejowy.
Metro (S-Bahn) to wygodna i niedroga opcja dotarcia do centrum. Stację znajdziesz na terminalu C. Metrem dostaniesz się do głównego dworca kolejowego w 12 minut. Bilety o wartości 2,6 € kupuje się na stacji w automacie biletowym, wskazującym końcowy przystanek Dusseldorf Hbf.
Autobusy odjeżdżają do centrum z dworca autobusowego znajdującego się obok hali głównej lotniska, będąc w trasie do 20 minut. Trasa nr 721 zabierze Cię do głównego dworca kolejowego, a trasa nr 896 – do centrum targowo-wystawienniczego Düsseldorf-Messe. Opłata na wszystkich trasach kosztuje 2,3 €, autobusy nie kursują w nocy. Taksówka przez całą dobę dojedzie do centrum za 24 € w 10-15 minut. W pobliżu każdego terminalu zobaczysz specjalne postoje taksówek, gdzie na stojakach zamawiane są samochody.
🏨 🚕 Indywidualny transfer z lotniska do hotelu i więcej
Zamek Benrath
Widok na przepiękny zamek Benrath, położony nad brzegiem Renu, zdobi ulicę Benrather Schloßallee o tej samej nazwie. Został zbudowany dla elektora Karola Teodora w latach 1755-1770 według projektu francuskiego architekta w modnym wówczas stylu rokoko z dodatkiem detali architektonicznych rodzącego się klasycyzmu. Zespół pałacowy harmonijnie łączył architekturę ze sztuką ogrodniczą. Główny budynek, obnoszący się nad stawem, wyrażony jest w formie pawilonu zwieńczonego kopułą z przylegającymi do niej budynkami gospodarczymi.
Alejki prowadzą z parku w stylu francusko-angielskim do brzegów Renu. Wnętrza pałacu zachwycają malowidłami ściennymi, marmurowymi dekoracjami, umiejętnymi rzeźbami, luksusowymi meblami, obrazami przedstawiającymi pory roku, sceny łowieckie i chłopskie. Turyści z zainteresowaniem zwiedzają pałac oraz znajdujące się w nim Muzeum Historii Naturalnej i Muzeum Sztuki Krajobrazu Europy.
Zamek przyjmuje gości: od wtorku do niedzieli 16.04 do 31.10 od 10.00 do 18.00; od 01.11 do 15.04 – od 11.00 do 17.00.
Wieża telewizyjna nad Renem
Na nabrzeżu Düsseldorfu wzrok przyciąga wieża telewizyjna Rheinturm – najwyższy budynek w mieście, sięgający 240 metrów wysokości. Wieża, która wygląda jak obca tablica, stała się rozpoznawalnym symbolem Düsseldorfu i najlepszą platformą widokową miasta, znajdującą się na wysokości 166 metrów. Wjeżdżając tam windą, otworzy się wspaniały widok na atrakcje miasta. Atrakcją architektoniczną tego miejsca były ustawione pod kątem szyby okienne, na których można się położyć, aby mieć lepszy widok na miasto.
Na wieży warta odwiedzenia jest obrotowa restauracja znajdująca się jedno piętro nad tarasem widokowym. Siedząc przy stole ze szklanką napoju, przyjemnie jest stamtąd podziwiać okrągłą panoramę Düsseldorfu. Wieża telewizyjna znajduje się w Księdze Rekordów Guinnessa dzięki największemu na świecie zegarowi świetlnemu, w którym czas oświetlony 62 lampami należy odczytywać od góry do dołu: najpierw godziny, potem minuty, a potem sekundy.
Taras widokowy można zwiedzać od 10.00 do 22.00, a w piątek i sobotę do 1 w nocy. Restauracja serwuje od 10:00 do 23:00.
aleja królewska
Aleja Królewska rozciąga się przez całe Alstadt z północy na południe. Jest to bulwar otoczony kasztanowcami i przedzielony w centrum kilometrowym kanałem o szerokości 30 metrów. Z reguły z Alei Królewskiej, która przecina wszystkie ulice starego miasta, turyści rozpoczynają znajomość z Dusseldorfem, kierując się od dworca kolejowego.
Aleja zachwyca soczystą zielenią, umiejętnymi rzeźbami, słynną fontanną, pięknymi mostkami i ławkami z kutego żelaza. Königsallee z licznymi butikami znanych domów mody to raj dla kupujących. Ponadto wyróżnia się atrakcjami kulturalnymi: Muzeum Teatralnym, Operą Niemiecką, Teatrem Dramatycznym oraz wystawą prac i rzeczy Goethego.
Pomnik Bismarcka
Zasługa Otto von Bismarcka, zwanego „żelaznym kanclerzem” – zjednoczenie ziem niemieckich w imperium. Miedziany pomnik pierwszego kanclerza cesarstwa, uznawanego w świecie za wybitnego polityka XIX wieku, otwarto w 1899 roku na Placu Lutra, umieszczając go w pobliżu pomnika cesarza Wilhelma I, któremu wiernie służył. Odważna postać „żelaznego kanclerza” wsparta na mieczu i dążącego do przodu wznosi się na pełną wysokość na piedestale.
Z jednej strony cokołu znajduje się rzeźba wojownika trzymającego w dłoniach wiązkę dębowych belek, symbolizujących zjednoczenie narodu niemieckiego. Z drugiej strony widzimy postać kobiety z młotkiem w dłoni i kotwicą pod stopami – personifikację Niemiec i Düsseldorfu, rozpiętą wzdłuż brzegów Renu. Tandem zabytków tworzy obok kościoła św. Jana ciekawy zespół architektoniczny, który wyróżnia się wśród nich architekturą neogotycką.
Fontanna „Tryton”
Fontanna Trytona, która zdobiła Aleję Królewską na północnym krańcu kanału, została zainstalowana w 1902 roku. Od tego czasu jego rzeźbiarska kompozycja stała się znakiem rozpoznawczym Düsseldorfu. Centrum kompozycji przykuwa rzeźba herolda głębin morskich – mitologicznego greckiego boga Trytona, wbijającego trójząb w ciało ogromnej ryby zębatej. Małe dzieci chowają się za Tritonem przed morskim potworem.
Na twarzach skamieniałych dzieci odbił się wyraz strachu. Uzupełnieniem zespołu fontanny jest zręczna ławka wykonana z tego samego kamienia co fontanna. Turyści uwielbiają robić zdjęcia w pobliżu „Tritona” i obserwować pływające w jego pobliżu ryby.
Wycieczka po mieście wskakuj/wyskakuj – 15 €
Karta turystyczna DüsseldorfCard – od 9 €
Kościół neanderowski
Neanderowski kościół protestancki został zbudowany pod koniec XVII wieku w głębi Bolkerstraße w stylu barokowym. Niewielki budynek kościoła z kilkupiętrową wieżą pośrodku i dobudowanymi budynkami po bokach nie wyróżnia się luksusowym wystrojem. Uwagę przyciąga zamontowany na wieży zegar, uderzający imponującymi rozmiarami tarczy.
Przestronne wnętrze świątyni, utrzymane w jasnych barwach, jest bogato zdobione sztukaterią na sklepieniach, ścianach i kolumnach. Wzdłuż ścian znajdują się posągi świętych czczonych przez protestantów. Świątynia słynie z ekstrawaganckich organów, stworzonych przez austriackich mistrzów w połowie ubiegłego wieku. Jej dźwięk słyszą parafianie i turyści na koncertach odbywających się w kościele.
Świątynię można zwiedzać od wtorku do soboty od 10.00 do 18.00 za darmo, liniami metra: U70 i U74 – U79 do przystanku Heinrich Heine Alley.
Pomnik na cześć 700. rocznicy założenia miasta
Z okazji 700. rocznicy założenia miasta Düsseldorf, rzeźbiarz Bert Gerresheim wzniósł na Placu Zamkowym pomnik z brązu. Rzeźbiarska kompozycja tryptyku zawiera 17 tematów historycznych, czytanych od lewej do prawej. W centrum znajduje się karta z pieczęciami hrabiego Adolfa von Berga, świadcząca o doniosłym wydarzeniu, tarcza z wizerunkiem „róży wargowej”, figurą lwa Berga i kotwicą. Symbolikę miasta dopełnia działka targowa ilustrująca spokojne życie miasta.
Lewa strona przedstawia chłopskie milicje z prymitywną bronią i rycerzy na koniach w bitwie o niepodległość prowadzonej przez hrabiego Berga. Prawa strona pomnika, przedstawiająca mnicha trzymającego kapliczkę z relikwiami św. Apolinarego i czterech papieży, przypomina o założonym przez hrabiego opactwie i duchowości mieszczan. Tryptyk przeplatany jest współczesnymi przedmiotami, które ucieleśniają ciągłość pokoleń, wartości moralne i problem przemocy istniejącej w świecie.
stary ratusz
Na głównym placu miasta Markplatz wzrok przyciąga opleciony bluszczem stary budynek z czerwonej cegły – Ratusz. Trzy budynki, które dziś tworzą zespół architektoniczny ratusza, powstały w różnym czasie, więc każda jego część jest wyrażona w swoim własnym stylu – późnogotyckim, barokowym i neorenesansowym.
Gmach centralny, pochodzący z XVI wieku, przez pięć wieków był miejscem pracy burmistrza. W ratuszu wzrok przyciąga gotycka ośmioboczna wieża z posągiem, zegarem i ażurowymi szczypcami na naczółkach. W XVIII w. elewację środkową ozdobiono detalami rokokowymi, dodając pilastry i dodając ażurowy balkon nad wejściem głównym, z którego burmistrz gratuluje wiernym z okazji uroczystości.
Wewnątrz ratusza jest ciekawa z mnóstwem artefaktów i galerią portretów wszystkich byłych burmistrzów. Tutaj zobaczysz izbę pamięci Goethego z popiersiem poety, zbiorem jego listów i rysunków. Jedynym sposobem dotarcia do ratusza są wycieczki z przewodnikiem, które odbywają się w środy o godzinie 15.00. Wygodnie jest dostać się na Markplatz, mijając jedną przecznicę wzdłuż nasypu od Wieży Zamkowej na północny zachód.
Kościół św. Maksymiliana
Dużą rolę w duchowym rozwoju miasta odegrał kościół św. Maksymiliana, ufundowany przez zakonników franciszkanów w połowie XVII wieku. Przy kościele działała szkoła religijna, a do dziś szkoła parafialna, w której uczył się słynny niemiecki poeta Heinrich Heine.
Ludzie przyjeżdżają tu, aby zobaczyć i posłuchać niezwykłej urody organów, ozdobionych figurami aniołów muzyki, na których w XIX wieku grali na mszach znani kompozytorzy Felix Mendenlssohn-Bartholdy i Robert Schumann. Wnętrze kościoła zachwyca obrazami Rubensa i wieloma arcydziełami artystycznymi.
W niepozornej kaplicy świątyni parafianie i turyści udają się pokłonić słynnej ikonie „Madonna z miłosiernymi oczami” Rubensa. Do kościoła należy dojechać tramwajami: nr 703, 706, 712, 713 do przystanku Benrather Straße. Kościół jest otwarty przez cały tydzień od 10.00 do 17.00. W soboty i niedziele o godzinie 18.00 odbywają się msze wieczorne.
Muzeum Goethego
Chociaż Goethe nigdy nie mieszkał w Düsseldorfie, poświęcone mu muzeum zostało otwarte w połowie XX wieku w eleganckim zamku-pałacowym Jägerhof, zbudowanym w architekturze rokokowej w połowie XVIII wieku. Jego luksusowy budynek zdobi ulicę Jacobi naprzeciwko parku miejskiego Hofgarten. Po przybyciu do Düsseldorfu poeta zatrzymał się w domu rodziny Jacobi, który znajdował się niedaleko zamku Jägerhof, dlatego władze postanowiły otworzyć tu Muzeum Goethego. Ekspozycja oparta jest na prywatnych zbiorach lipskiego wydawcy Antona Kippenberga, przekazanych miastu przez jego spadkobierców.
W salach muzealnych znajduje się ponad 50 000 eksponatów z XVIII wieku: obrazy, medale, popiersia, monety, rękopisy i listy oraz 17 000 książek, 3000 notatek. Szczególną wartość ma kolekcja minerałów osobiście zebranych przez Goethego. Osobne pomieszczenie, zwane salą Fausta, poświęcone jest rozwijaniu fabuły, pracom artystycznym i muzycznym na temat genialnej kreacji. Znajdziecie tu oryginalne ilustracje do Fausta Petera Corneliusa, litografie Delacroix i akwaforty Salvadora Dali.
Muzeum czynne: wtorek-piątek i niedziela od 11.00 do 17.00, sobota od 13.00 do 17.00.
Muzeum Kunstpalast
Na Heine Alley, naprzeciwko Placu Grabbeplast, uwagę turystów przyciąga budynek w kształcie litery „U” z początku ubiegłego wieku, wyrażony w stylu ekspresjonizmu. Ekstrawagancki budynek mieści jedno z najważniejszych muzeów w Niemczech, Kunstpalast. Trzon kolekcji muzeum stanowią dzieła sztuki, które na początku XVIII wieku należały do elektora Johanna Palatynatu i jego żony Anny de' Medici.
Obecnie kolekcja Kunstpalast liczy prawie 100 tys. eksponatów: obrazy, rzeźby, ryciny, szkło i sztuka współczesna. W muzealnej galerii sztuki szczególną wartość mają arcydzieła Rubensa Wenus i Adonis oraz Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny.
Sala graficzna eksponuje 70 000 dzieł z XV-XX wieku, wśród których szczególnie interesujące są grafiki wybitnych artystów Rafaela, Michała Anioła, Altdorfera i Veronese. Różnorodność rzeźb i kompozycji rzeźbiarskich jest niesamowita, a wystawa szklanych eksponatów pozwala zobaczyć na własne oczy, jakimi kryształowymi przedmiotami posługiwali się monarchowie i elita XVII-XIX wieku.
Kunstpalast jest czynny: wtorek – środa, piątek – niedziela od 11.00 do 18.00, czwartek – do 21.00.
wieża zamkowa
Równolegle z uzyskaniem statusu miasta pod koniec XII wieku zaczęto budować zamek, wewnątrz którego znajdował się plac – Burgplatz. Na przestrzeni wieków zamek niszczony był licznymi pożarami, z których ostatni w 1872 roku zniszczył go doszczętnie, nie do odrestaurowania. Jedynym budynkiem, który przetrwał z XIV wieku z zamku w Düsseldorfie, jest niewielka wieża zamkowa na placu Burgplatz, gdzie każdy kamień przechowuje tragiczną historię katastrof zamku.
W wieży mieści się obecnie Muzeum Historii Renu, w którym znajduje się ponad 120 modeli łodzi i parowców przedstawiających historię żeglugi od czasów starożytnych do współczesności. Muzeum jest otwarte dla zwiedzających od 11.00 do 18.00. W „Latarni” wieży turyści lubią relaksować się w panoramicznej restauracji, która oferuje okrągły widok na Allstadt, z widokiem na nabrzeże i wieżę telewizyjną nad Renem.
Bazylika św. Lamberta
Budynek z najbardziej szacownego wieku w Düsseldorfie nazywa się Bazyliką św. Lamberta. Jego historia zaczyna się od małej kaplicy zbudowanej przez św. Willeika w miejscu, gdzie rzeka Düssel wpada do Renu. Po 7 wiekach bazylika św. Lamberta na Stiftsplatz przyciąga wzrok historycznymi kompozycjami rzeźbiarskimi portali. Na jednym portalu widzimy Golgotę z chrześcijanami ukrzyżowanymi za wiarę i żałobnikami skłaniającymi głowy przy krzyżach.
Inna kompozycja przedstawia historię niepodległości Düsseldorfu, bitwę pod Worringer, w której rycerze w zbroi, milicje chłopskie i broń są przedstawione w precyzyjnych szczegółach w konfrontacji. Wewnątrz świątynia zachwyca luksusowym barokowym ołtarzem, figurą Najświętszej Marii Panny umieszczoną na kolumnie oraz malowidłami ściennymi z XV wieku.
Święte relikwie bazyliki czczą relikwie błogosławionego Apolinarego z Rawenny, patrona Düsseldorfu, św. Lamberta, św. Willeika. Parafianie kłaniają się dwóm cudownym ikonom – Maryi Zdobywczyni i Maryi Wspomożycielki. Bazylika czynna jest codziennie od 9.00 do 18.00. Można do niego dojechać metrem U70, U74 – U79, wysiadając na stacji Heinrich-Heine-Allee.
Park Hofgarten
Najstarszy park miejski Hofgarten, założony w XVIII wieku, jest centralnym parkiem Düsseldorfu, wykonanym w tradycyjnym angielskim stylu z późnobarokowymi formami architektonicznymi. Przy wejściu wita zwiedzających pomnik artysty Petera Corneliusa, następnie zacienione alejki prowadzą do stawów z czarnymi łabędziami i innymi ptakami wodnymi, do przytulnych zakątków do wypoczynku. Tutaj z przyjemnością obserwujemy latające zielone papugi i wiewiórki.
Szczególnie pięknie jest tu w letnie wieczory na alei prowadzącej do zamku myśliwskiego, gdzie urokliwy klimat tworzą ławki oświetlone neonowym światłem. Alejki parku ozdobione są rzeźbami, które uosabiają w kamieniu bohaterów i wydarzenia minionych epok. Fontanny, malowniczy brzeg jeziora Landskrone i Muzeum Neandertalskie nadają krajobrazowi szczególnego uroku. Turyści uwielbiają robić sobie selfie przy kompozycjach, gdzie dzieci patrzą na żabę i brązową baronową.
Do parku można dojechać tramwajami linii 701.706,715 do przystanku Sternstraße.
Sala koncertowa „Tonhalle”
Widok Tonhalle nie kojarzy się architektonicznie z tradycyjną filharmonią. Projekt budynku, który powstał w 1926 roku dla planetarium, należy do słynnego architekta Wilhelma Kreisa. W latach powojennych przebudowano go na salę koncertową, pozostawiając centralną kopułę, nawiązującą do pierwotnego przeznaczenia budynku. Kopuła Tonhalle, lśniąca w środku jak klejnoty, uważana jest za arcydzieło sztuki współczesnej.
Urzekającego blasku dodaje wyjątkowy żyrandol z wieloma lustrami umieszczonymi pośrodku kopuły, stworzony według szkiców malarza Adolfa Lutra. Przestronne foyer z piękną mozaikową posadzką zalane jest światłem oryginalnych lamp. Widownia ma zaokrąglony kształt ze ścianami ozdobionymi malowniczymi panelami, obrazami i jest wyposażona w wygodne krzesła.
Wiele orkiestr symfonicznych, wybitni muzycy, gwiazdy opery i popu występują w Tonhalle, które zostało nazwane „Koloseum XX wieku”. Aby na to spojrzeć, należy jechać metrem linii U70, U74 – U77 do stacji Tonhalle / Ehrenhof.
Obserwatorium w Düsseldorfie
Düsseldorf-Bilk – obserwatorium utworzone na koszt Johanna Friedricha Benzenberga w dzielnicy o tej samej nazwie rozpoczęło pracę w 1843 roku. Trzy lata po śmierci fundatora obserwatorium stało się własnością miasta. Obserwacje gwiaździstego nieba prowadzono za pomocą długoogniskowego refraktora, a od 1874 r. potężnego równika Carla Bamberga. Za pomocą tych teleskopów w XIX wieku odkryto 24 asteroidy, nazywane przez astronomów „24 planetami Düsseldorfu”.
W uznaniu zasług obserwatorium jedna z asteroid nosi nazwę Bilk. W czasie II wojny światowej obserwatorium zostało zbombardowane i doszczętnie spalone. Dziś na miejscu dawnego obserwatorium przy ul. Bachstrasse postawiono 40-metrowy pomnik w postaci spalonej od bombardowania lunety. To miejsce znajduje się 2,5 km na południe od Bazyliki św. Lamberta.
Cmentarz Holzheimer
Cmentarz Holzheimer, położony w malowniczym krajobrazie, nazywany jest księgą historyczną Düsseldorfu. Słynny cmentarz przykościelny z ponad 50 tysiącami grobów, położony na północnych obrzeżach miasta, ma 130 lat. Większość rzeźb nagrobnych wykonanych w XIX wieku zadziwia kunsztem i oryginalnością. „Wzgórze Milionowe”, na którym pochowani są właściciele ogromnych fortun, niczym skansen, wyróżnia się pomnikami wykonanymi w stylach neoklasycyzmu, renesansu i nowoczesności.
Wśród nich znajdują się nagrobki rodziny właściciela fabryki Henkla, właściciela huty, właściciela firmy Veba i innych bogatych ludzi, stworzone przez znanych architektów. W pobliżu wzgórza milionerów zobaczysz nagrobki i rzeźby elity kulturalnej i politycznej. Na terenie Cmentarza Północnego zwiedzających szczególnie interesuje ostatnie schronisko nr 50 żyjących jeszcze Riemenschneidów. Piękne mauzoleum, zbudowane w otoczeniu drzew przez słynnego holenderskiego architekta z ciosanego wapienia, zachwyca freskami, mozaikami i ozdobnymi oknami.
Przy głównym wejściu na cmentarz, niedaleko mostu Theodora Heussa, znajduje się neogotycka kaplica, skąd rozpoczyna się spacer krajoznawczy. Cmentarz jest otwarty przez całą dobę. Należy do niego dojechać z dworca głównego metrem U78/79 do stacji Theodor-Heuss-Brücke, a następnie przejść 700 metrów pieszo, skupiając się na kaplicy.
Aqua Zoo i Muzeum Löbecke
Wodne zoo „Aqua-Zoo” i muzeum historii naturalnej Löbeke – jeden kompleks, rozłożony na terenie Nordparku. Ryby, gady, rekiny i żółwie żyją swobodnie w wyposażonych akwariach. Chronione przed zwiedzającymi brzegi zbiorników wodnych stały się siedliskiem fok i pingwinów. W terrariach ciekawa jest obserwacja zwyczajów węży i wielu gatunków gadów. Kiedy wejdziesz do tropikalnego lasu zoo, zobaczysz kolibry i jasne tropikalne motyle latające nad głową i leniwie drzemiące krokodyle w jeziorach.
Kolekcja muzeum Löbecke uderza w obfitość mięczaków, z których jest ponad 250 000 i 650 000 owadów z całej planety. W salach tematycznych, oglądając eksponaty, śledzona jest ewolucja świata zwierząt, ukazane jest naturalne siedlisko wielu gatunków zwierząt. Wodne zoo i muzeum otwarte są siedem dni w tygodniu od 10.00 do 18.00. Można tam dojechać metrem U78 i U79 do przystanku Aqua-Zoo.
Nabrzeże Renu
Wał, który zdobił prawy brzeg Renu, rozciągał się na 2 km przez dzielnice Altstadt, Karlstadt i Unterbilk, stając się najmłodszą wizytówką Düsseldorfu. Założona pod koniec ubiegłego wieku promenada została uznana za najlepszy przykład urbanistyki w kraju. Odcinek nasypu na północ od mostu Oberkasseler wyróżnia się salą koncertową Tonhalle. W kierunku południowym od mostu wychodzi dwupoziomowy odcinek promenady Zamkovy, cieszący oko aleją z „żywym dachem” utworzonym przez splot drzew na górnym poziomie.
Idąc dalej, znajdziesz się na placu Burgplatz z widokiem na nabrzeże z balkonem promenadowym, który otwiera panoramę z dolnego nabrzeża, rzeki i mostów Rheinkniebrucke i Oberkasseler. Na placu zobaczysz Wieżę Zamkową i diabelski młyn. Kontynuacją wału jest jego część ratuszowa, ciągnąca się od Burgplatz do Bäckerstraße i dawnego portu. Na tym odcinku główne atrakcje skupiają się na placu Markplatz: stary ratusz i pomnik elektora Johanna Wilhelma siedzącego na koniu.
Najbardziej wysunięta na południe część nasypu, od mostu do nowego portu, jest dziś szanowanym obszarem. Na szczycie znajduje się Landstag i wieża telewizyjna Rheinturm z panoramiczną restauracją. Niedaleko wieży uwagę zwraca niezwykły nowoczesny budynek przypominający bryłę lodu. Na Nabrzeże Renu można dojechać autobusem nr 726 do przystanku Alter Hafen i metrem U70-U79, U83, wysiadając na stacji Heinrich-Heine-Allee.
Muzeum Neandertalskie
Otwarcie Muzeum Neandertalskiego poprzedziły wykopaliska w 1856 roku w dolinie Nearden w pobliżu rzeki Düssel, gdzie znaleziono jaskinię ze szczątkami starożytnego człowieka. W 1996 r. w pobliżu tego miejsca w głębi lasu, położonego między miastami Erkrath i Mettmann, otwarto muzeum archeologiczne. Główna ekspozycja muzealna, ułożona w spiralę, jest personifikacją etapów rozwoju człowieka.
Zastosowanie nowoczesnych technologii cyfrowych i wolumetrycznych wizualnie odtwarza codzienne sceny neandertalczyków, ich narzędzia i mieszkania. Zwiedzający z zainteresowaniem przyglądają się naturalnej wielkości postaciom starożytnych przodków, ubranych w stroje naszych czasów. W warsztacie, zaprojektowanym na wzór epoki kamienia, fajnie jest brać udział w kursach mistrzowskich z wytwarzania prostych, kamiennych przedmiotów pracy i życia codziennego. Szczególnie atrakcyjna dla turystów jest trasa prowadząca do jaskini, w której znaleziono ślady starożytnego człowieka.
W nim turyści odnajdują się w odtworzonej przez instalację atmosferze neandertalskiego mieszkania. Do Muzeum Neandertalskiego pociągi S-Bahn odjeżdżają z głównego dworca kolejowego na linii S-8 w kierunku Hagen do przystanku Hochdahl. Potem 15 minut do wyjścia. Drugą opcją jest wzięcie regionalnej kolejki elektrycznej S-28 do Mettmann, wysiąść na przystanku Neanderthal i kontynuować marsz przez około 7 minut.
Muzeum czynne jest od wtorku do niedzieli od 10.00 do 18.00. Wejście do jaskini latem do godziny 17.00, w sezonie zimowym do godziny 16.00.