Największa wyspa archipelagu kanaryjskiego jest również najbardziej gościnna: lecznicze piaski Playa de la Arena czy tętniące życiem rafy koralowe Costa Adeje – Teneryfa zachowuje swój niemal domowy klimat. Przez plaże wieją silne porywiste wiatry, ale wokół ciepłych lagun z małymi miasteczkami, a rezerwaty przyrody, ogrody botaniczne i akwaria pomagają poznać bogactwo przyrody tej wyspy i ją zachować.

Wulkan Teide

Teide przyciąga ludzi od czasów starożytnych i niejednokrotnie pojawiało się w mitologii tego okresu. Dziś jest to prawdopodobnie najczęściej odwiedzany park narodowy w Hiszpanii – imponujący ze wszystkich platform widokowych. Prowadzi tu pięć dróg. Każda trasa jest ciekawa: czy jest to droga przez Abona – główny region uprawy winorośli kraju – i „Miasto Kwiatów”, czy przez Oratawę – dolinę znaną z „kamiennego kwiatu”.

Największy wulkan w Europie to jednocześnie najbardziej zapierający dech w piersiach taras widokowy – nie każdy ma dość wytrzymałości, by najpierw wspiąć się na kolejkę linową, a potem przejść kolejną połowę drogi na piechotę. Warto pamiętać, że przejście do krateru możliwe jest tylko przepustką. Jeśli nie zadbałeś wcześniej o wydanie zezwolenia, możesz je kupić przy zakupie biletu na kolejkę linową.

Loro park

Loro Parque dosłownie tłumaczy się jako „park papug”, ale żyją tu nie tylko ptaki. Park został otwarty na początku XX wieku i wtedy rzeczywiście był domem tylko dla papug. Zajmował tylko jeden hektar przestrzeni i mieszkało tam tylko półtora setki tych jasnych ptaków. Dziś powierzchnia parku to trzynaście hektarów, a żyje w nim ponad cztery tysiące ptaków, które składają się na największą kolekcję papug na świecie.

Ale Loro Park jest nie tylko dumny z tego rekordu: jest także domem dla niesławnego tunelu Shark Tunnel, największej krytej kolonii pingwinów. Jest to również jeden z trzech europejskich parków, w których rozmnażają się, a następnie żyją orki. Lista mieszkańców jest za długa. Bilet dla osoby dorosłej kosztuje 34 EUR, bilet dla dziecka kosztuje 22 EUR. Godziny pracy: 8:30 – 18:45.

Park Orłów Park Dżungli

Idealnym miejscem do odwiedzenia z całą rodziną jest Park Orłow, w którym wbrew nazwie żyją nie tylko orły, ale prawie cały świat zwierząt, od dość spokojnych fok po groźniejsze drapieżniki: tygrysy, lwy, krokodyle. Co więcej, nie żyją w zagrodach, ale w naturalnych warunkach. Na gości czeka wyjątkowe widowisko – spektakl z udziałem ptaków drapieżnych, czyli orłów, co jest rzadkością, gdyż tych ptaków praktycznie nie da się wyszkolić.

Niektóre – bardziej nieszkodliwe – drapieżniki można karmić. Chętni do jazdy przez dżunglę mogą skorzystać z toru bobslejowego. Cena biletu dla osoby dorosłej (od 11 lat) to 26 EUR, cena biletów dla dzieci różni się w zależności od wzrostu dziecka. Park Orlov jest otwarty od 10:00 do 17:30.

Park wodny Siam Park

Jeden z najbardziej spektakularnych kompleksów wodnych w Europie zaprojektowany jest w stylu tajskim. Wykorzystywanie syjamskiego stylu architektury musiało uzyskać zgodę samej rodziny królewskiej Tajlandii, ale architekt nie kopiował po prostu słynnych świątyń i pałaców, tworzył oryginalne budynki fantasy. Na uwagę zasługuje fakt, że dzięki budowie parku nie trzeba było niszczyć naturalnego krajobrazu, wszystkie zjeżdżalnie powtarzają pagórkowaty teren.

Skupiają się tu rekordowe budynki i atrakcje: największy na świecie posąg smoka, „leniwa rzeka”, która ma najbardziej strome podejście. Park jest domem dla rekinów i płaszczek, które można obserwować z bliska podczas zjeżdżania ze zjeżdżalni Tower of Power. Dzieci radośnie bawią się w „Zaginionym Mieście”. Kompleks czynny jest codziennie od 10:00 do 18:00.

park małp

Monkey Park nie jest tak popularny jak np. Loro Park, ale jest świetny dla tych gości, którzy nie mają nic przeciwko poznawaniu lemurów i małp. Terytorium podzielone jest na kilka stref: strefę gadów, jezioro aligatorów, strefę naczelnych i ptaków tropikalnych. Do parku najlepiej wybrać się rano (od 09:30) lub bliżej zamknięcia (17:00), gdyż w środku dnia zwierzęta wolą się zdrzemnąć i raczej nie reagują aktywnie na Twój wygląd. Nie idź do parku bez przyniesienia ze sobą czegoś smacznego. To prawda, banany i daktyle nadal muszą zostać porzucone.

Zwierzęta od nich przytyją i zostaniesz poproszony o pozostawienie tych jadalnych prezentów poza parkiem. Wejście dla dorosłych kosztuje tylko 10 EUR, a dla dzieci do lat 12 – 5 EUR. Nie możesz się tu dostać komunikacją miejską – potrzebujesz samochodu.

Kompleks rozrywkowy Lago Martianez

Kompleks ten składa się z systemu sztucznych jezior na wybrzeżu Atlantyku. Znajduje się w mieście Puerto de la Cruz, czyli w północnej części wyspy. Na gości czekają łagodne plaże, domowe kawiarenki, dziesiątki basenów o różnej średnicy wypełnionych morską wodą i otoczonych ogrodami, a nawet wyspami. Kompleks został otwarty pod koniec XX wieku, ale wtedy obejmował tylko dwa baseny. W jednym mogły pływać dzieci, w drugim dorośli.

Zamiast nowoczesnej, rozgałęzionej infrastruktury był jeden bar. Wszystko zmieniło się, gdy para utalentowanych architektów postanowiła stworzyć projekt, który połączy tradycyjną architekturę archipelagu z nowinkami ze świata techniki. Integracja przebiegła pomyślnie, a ten wspaniały projekt, bez przesady, został zrealizowany w możliwie najkrótszym czasie.

Sala koncertowa Auditorio de Tenerife

Ten futurystyczny budynek powstał nie u szczytu popularności modernizmu, ale stosunkowo niedawno – w 2003 roku, od razu przyciągając uwagę turystów przybywających na Teneryfę. Ta awangarda z kamienia łączy salę koncertową i operę. Zewnętrzna inspekcja budynku jest zawarta w wielu programach wycieczek, ale zwiedzanie go jako widz nie uderzy w twój portfel. Na przykład premierę musicalu „Les Misérables” można było zobaczyć za jedyne 15 euro, najdroższe bilety kosztowały około 80 euro.

Nieważne, ile chcesz zainwestować w wizytę w Auditorio de Tenerife – zdaniem ekspertów ta sala koncertowa ma chyba najlepszą akustykę w Europie. Jest ona otwarta od 10:00 do 15:00 we wszystkie dni z wyjątkiem soboty. W soboty zamykana godzinę wcześniej.

Muzeum Przyrody i Człowieka

Pełen wdzięku budynek w stylu neoklasycystycznym, w którym mieszczą się ekspozycje muzeum, jest równie ważnym zabytkiem architektury, jak samo muzeum. Jego eksponaty z pewnością Cię zaskoczą. Co jest warte tylko jednej kolekcji mumii ludu Guanczów, która nie ma odpowiednika na świecie! Bogactwo tutejszych zbiorów tłumaczy się przede wszystkim tym, że twórcy starali się połączyć dwa muzea: archeologiczne i przyrodnicze, co było po prostu genialne.

Muzeum składa się z kilku sal, przez które można zapoznać się z próbkami kulturowymi różnych narodów (maski afrykańskie, przedmioty kultu Guanczów, ceramika egipska), a także z lokalną fauną w całej jej różnorodności. Cena pełnego biletu to 5 EUR. Zwróć także uwagę na nocne wycieczki.

Zamek San Miguel

Typowy średniowieczny zamek na pierwszy rzut oka nie jest. Ten przykład średniowiecznej architektury w duchu legend o Rycerzach Okrągłego Stołu wzniesiono w okolicach San Miguel specjalnie dla przybywających na wyspę turystów. Ale musimy oddać hołd architektom – wybrana epoka została dokładnie odtworzona. Goście będą mogli wziąć udział w prawdziwym turnieju rycerskim, zobaczyć akrobatyczne akrobacje na koniu, a nawet odwiedzić klasyczną średniowieczną ucztę, ale bądź przygotowany na to, że będziesz musiał jeść jak rycerz – nożami i widelcami! Użyj swoich rąk!

Wizyta w zamku kosztuje 51,30 euro za osobę dorosłą i 25,65 euro za dziecko. Pokaz zwykle zaczyna się około 20:30. Zamek czynny jest latem we wtorki, czwartki, piątki i soboty.

Bazylika Candelaria

Jedną z najbardziej charakterystycznych budowli sakralnych archipelagu kanaryjskiego jest bazylika Candelaria, która znajduje się na terenie miasta o tej samej nazwie. Ten kościół katolicki wyróżnia się zewnętrznym rygorem architektonicznym i konsekwencją. Na miejscu starej świątyni, którą postanowiono rozebrać w pierwszej połowie XX wieku, wzniesiono nowoczesny budynek z jasnego kamienia.

Wkrótce do bazyliki dobudowano wysoką kaplicę, a wystrój wnętrza stał się naprawdę wspaniały. Twarz Matki Bożej z Candelarii zdobiła przestronną salę. Warto również zauważyć, że na wielkie, nawet religijne święta przybywają tu nie tylko wierni i pielgrzymi, ale także przedstawiciele innych wyznań i po prostu turyści – bazylika jest w epicentrum folklorystycznych festynów, tańców i fajerwerków.

Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

Tradycyjny kościół katolicki w formie krzyża łacińskiego jest największym na archipelagu i składa się z pięciu naw. Dawno, dawno temu na jego miejscu znajdowała się maleńka kapliczka, którą wznieśli hiszpańscy rycerze po wylądowaniu na Teneryfie. Miejsce budowy nie zostało wybrane przypadkowo – w bezpośrednim sąsiedztwie kościoła, na kilka wieków przed przybyciem hiszpańskich zdobywców, odbywały się chrześcijańskie nabożeństwa.

Nowoczesna budowla kościoła została wzniesiona w czasach nowożytnych w duchu baroku toskańskiego. Z dawnych relikwii zachowała się figura Matki Boskiej w stylu gotyckim, krucyfiks z XVI wieku oraz kilka starszych ikon. Prawdziwą dumą kościoła są organy, które zostały stworzone przez londyńskich mistrzów i sprowadzone na archipelag pod koniec XIX wieku.

Piramidy w Guimar

Być może najważniejszym stanowiskiem archeologicznym na Teneryfie są Piramidy w Guimar. Oczywiście nie są tak imponujące jak piramidy Azteków czy Egipcjan, ale wycieczka do nich będzie nie mniej pouczająca. Wokół piramid utworzono park etnologiczny z muzeum i wystawą fotograficzną. Czas budowy piramid i cel ich budowy wciąż budzą wątpliwości, ponieważ w pobliżu nie znaleziono żadnych osad.

Po serii badań udowodniono, że piramidy zostały zbudowane w taki sposób, że wszystkie schody były zwrócone w stronę słońca, a na szczycie najwyższej z piramid w dniu przesilenia letniego można zobaczyć zjawisko, które miało szczególne znaczenie w czasach starożytnych – podwójny zachód słońca. Wejście do parku dla osoby dorosłej kosztuje 18 EUR, dla dziecka 5,50 EUR.

Jaskinie Wiatru

Podziemny krajobraz Teneryfy jest być może bardziej interesujący niż niektóre z naziemnych zabytków. W trzewiach wyspy znajdują się sieci podziemnych galerii i jaskiń pochodzenia lawowego. Jaskinie Wiatru powstały podczas erupcji wulkanu Pico Viejo. Ta rozległa sieć przejść wciąż nie jest w pełni zrozumiała przez badaczy i nadal cieszy się dużym zainteresowaniem turystów.

Na uwagę zasługuje fakt, że jaskinie posiadają trzy poziomy chórów, czego nie spotyka się nigdzie indziej na świecie. Jeziora lawowe, tarasy, stalagmity i stalaktyty – to wszystko tworzy unikalny ekosystem. Warto ubrać się ciepło, bo jaskinie nie bez powodu mają swoją nazwę – silne prądy powietrza sprawiają, że korytarze oddychają. Jaskinie są otwarte od wtorku do soboty. Bilet dla osoby dorosłej kosztuje 16 EUR, bilet dla dziecka kosztuje 5 EUR.

Wąwóz Maski

Mask Gorge uparcie przyciąga setki turystów nie tylko ze względu na swoją barwną przyrodę, ale także ze względu na swoją reputację miejsca, w którym piraci i przemytnicy woleli ukrywać swoje skarby. Według legendy skarby nadal są przechowywane gdzieś wśród niezdobytych skał i głębokich grot. Wzdłuż wąskiego górskiego serpentynowego pasa można dostać się do wioski o tej samej nazwie, w której mieszka nieco ponad sto osób.

Podróż na Maskę będzie dość męcząca – droga do niej jest najbardziej stroma, a miejscami taśma staje się zbyt wąska nawet dla dwóch samochodów. Nie ma jednak co narzekać. Wcześniej można było tu dotrzeć tylko górskimi ścieżkami. Ale warto: panoramiczne widoki, tradycyjna kanaryjska architektura, Gingerbread House i narodowa kuchnia z gofio i fioletowym sosem mojo czekają na Ciebie.

Piekielny Wąwóz

Wąwóz Diabła więcej niż zasługuje na swoją nazwę. Pierwszą rzeczą, którą musisz wiedzieć, jest to, że ta wyjątkowa naturalna oaza z wąwozami i wodospadem jest obszarem chronionym, w związku z czym może tu przebywać jednocześnie nie więcej niż trzysta osób, aby nie zakłócać naturalnego ekosystemu. Bilet na zwiedzanie można zarezerwować na oficjalnej stronie – będzie kosztować 8 EUR, natomiast wycieczka z przewodnikiem będzie kosztować 15 EUR. Spacer wąwozem zajmie około trzech godzin.

Jest to jedna z najlepszych naturalnych platform widokowych – oferuje absolutnie oszałamiające widoki na południowy kraniec Teneryfy. Wąski szlak turystyczny mija liczne formacje skalne i surową tropikalną roślinność. Zobaczysz starożytne groty, w których miejscowi pochowali mumie, i w pełni naciesz się żywym pięknem tego zakątka Hiszpanii.

Skały de Garcia

Ta grupa skalna w kalderze Las Cañadas jest drugą najczęściej odwiedzaną atrakcją przyrodniczą wyspy. Chyba najsłynniejszą ze skał jest Sinchado, które najczęściej przedstawiane jest na znaczkach pocztowych i pocztówkach z Teneryfy. Ma nietypowy kształt i najprawdopodobniej prędzej czy później zawali się całkowicie pod wpływem wody i wiatru. Wiek skał de Garcia, według przybliżonych szacunków, wynosi około sto siedemdziesiąt tysięcy lat.

Niezwykła płaskorzeźba kaldery przyciąga nie tylko turystów, ale także reżyserów: to tutaj kiedyś kręcono niektóre odcinki Planety małp i Gwiezdnych wojen. Terytorium kaldery jest chronione, ponieważ rosną tu rzadkie gatunki ziół, dlatego dostęp jest tu ograniczony. Warto wcześniej uzgodnić program wycieczki.

Skały Los Gigantes

Piekielne mury upiornie wiszą nad zachodnim wybrzeżem Teneryfy. Nawet starożytne ludy, które żyły na wyspie, odczuwały niemal święty lęk przed tymi bazaltowymi formacjami. Skały wznoszą się na prawie sześćset metrów nad poziomem morza i szczególnie efektownie prezentują się od dołu – z łodzi lub promu. Wiele łodzi jest zacumowanych przy molo w miejscowości o tej samej nazwie, która skupia się u podnóża Los Gigantes.

Osada położona jest w przytulnej zatoce, co sprawia, że obszar ten jest szczególnie wygodny do łowienia ryb i nurkowania. Powinieneś poświęcić trochę czasu na bezpośrednią inspekcję Piekielnych Murów – w bazalcie są wystarczająco duże pęknięcia, aby osoba mogła się przez nie przecisnąć, oraz całe wąwozy. Za nimi kryją się dzikie plaże i małe groty.

Dolina Orotava

Dolina Orotava prawie ściśle przylega do łańcucha szczytów Las Cañadas, który oglądany z góry tworzy niemal idealny kwadrat. Orotava pojawiła się w wyniku opadania skamieniałych skał lawowych, których pozostałości krążą wokół wschodniego i zachodniego krańca doliny. Swoją nazwę otrzymał w XVI wieku na cześć założonej przez konkwistadorów osady o tej samej nazwie. Już wtedy – w średniowieczu – La Orotava słynęła z tętniącej życiem architektury narodowej.

Dziś dawna twierdza konkwistadorów jest niewypowiedzianą stolicą doliny usianej szlakami turystycznymi. Spacer po nich przeznaczony jest dla przemyślanego – najczęściej samotnego – podziwiania luksusu tutejszych krajobrazów. A jest co podziwiać! Kraina Orotava jest prawdopodobnie najbardziej urodzajną na wyspie.

Park Anaga

Teren parku jest bogaty w krajobrazy: skaliste wąwozy, spiczaste szczyty, skały, a wszystko to pokryte jest miękkim dywanem wiecznie zielonego lasu. Ale ten rezerwat słynie nie tylko z rzeźby gleb, ale także z wyjątkowości tutejszego świata przyrody. Prawie nie do zdobycia góry, które graniczą z parkiem, pozwoliły zachować miejscową florę w stanie sprzed setek lat.

Szczególną wartość mają tzw. podzwrotnikowe zarośla laurowe.

Dla turystów wytyczono szlaki, które pozwalają na pełniejsze poznanie zasobów przyrodniczych parku. Prawie wszystkie z nich przechodzą przez Roque de Taborno, najwyższy punkt Anagi. Na terenie rezerwatu kryją się starożytne osady i bardziej nowoczesne wsie, w których błyszczą pozostałości kultury narodowej i rzemiosła.

Ogród Botaniczny w Puerto de la Cruz

Madrycki Ogród Botaniczny jest najstarszą tego typu placówką w Hiszpanii, natomiast drugie miejsce słusznie należy do ogrodu Puerto de la Cruz, który został założony w 1788 roku, ale nie jako ogród botaniczny, ale jako swego rodzaju punkt tranzytowy. Miało się tu sprowadzać rzadkie gatunki egzotycznych roślin, które przed przetransportowaniem w głąb kontynentu wymagały aklimatyzacji.

Stopniowo miejsce to zamieniło się w swoistą Mekkę dla miłośników botaniki i tylko jedno z najpopularniejszych miejsc turystycznych na Teneryfie. Puerto de la Cruz zajmuje wschodni kraniec miasta. Jest ona otwarta od 09:00 do 18:00. Bilet wstępu kosztuje tylko 3 EUR. Poradnik zapozna Cię z ponad czterema tysiącami kolekcji roślin z całego świata.

smocze drzewo

Najsłynniejsze drzewo archipelagu rośnie w parku o tej samej nazwie i jest symbolem miasta. Jego wizerunek zdobi lokalny herb. Naukowcy nadal spierają się o prawdziwy wiek tego starożytnego giganta. Większość z nich podaje mu od ośmiuset do tysiąca lat. Ustalenie jego wieku komplikuje fakt, że Smocze Drzewo należy do draceny, które jak wiadomo nie posiadają słojów.

Widząc go po raz pierwszy na żywo, mimowolnie się dziwisz: średnica pnia to aż dwadzieścia metrów, a wysokość ledwie przekracza osiemnaście metrów. Jeśli współczesnego człowieka uderzy ten gatunek, wyobraź sobie podziw, jaki ten olbrzym wywołał u mieszkańców setki lat temu – samo drzewo uważano za święte, a jego sok był używany podczas rytuału pogrzebowego.

Park Taoro

W sercu starego Puerto de la Cruz, na pochyłym wzgórzu, znajduje się Park Taoro. To idealne miejsce na spokojny, spokojny spacer z dala od tłumów turystów. Atmosferę doskonale dopełniają powietrze słyszalne aromatami egzotycznych kwiatów i drzew, łagodne przelewy wody z fontann i wodospadów. Goście miasta i okoliczni mieszkańcy bez wahania nazywają ten park jednym z najwygodniejszych miejsc do wypoczynku.

Zielone płuca Puerto de la Cruz są warunkowo podzielone na trzy strefy: chlubą pierwszej jest taras widokowy, który oferuje najlepszą panoramę miejską w okolicy; drugie otrzymało swoją nazwę na cześć kasyna, które znajduje się w luksusowym budynku najstarszego hotelu na archipelagu; a trzecia strefa – kącik sportowców i fanów joggingu. Nie powinieneś tu chodzić bez trampek – ryzykujesz, że zostaniesz źle zrozumiany.

Naturalne baseny El Caleton

Niezwykle piękne zbiorniki wodne, które zdobią miasto Garachico, pojawiły się dzięki aktywności wulkanicznej Montaña Negra. Według zachowanych przekazów pierwsze osuwiska zaobserwowano tu już w XVII wieku. Wtedy katastrofa pochłonęła wiele istnień ludzkich i praktycznie zniszczyła część miasta. Pozostałości budynków zostały zasypane warstwą lawy. Gorące strumienie topiły kamień, tworząc setki małych jeziorek o pierwotnej formie.

Nie powtarzają się ani w głębi, ani w rozmiarze, ale to właśnie przyciąga gości. Już jedna obserwacja jezior budzi zachwyt – dno zbiorników składa się z czarnych kamieni, które zastygały, osiągając w pewnym momencie stan płynny. Ale przy pływaniu należy być bardziej ostrożnym – czasami wznoszą się tu ekstremalnie wysokie fale.

Przylądek Teno

Ten przylądek wieńczy północno-zachodni kraniec Teneryfy. Rozciąga się stąd piękny widok na bazaltowe klify Log Gigantes, które wiszą nisko nad powierzchnią oceanu. Podróż na przylądek to dość niebezpieczne wydarzenie, o czym dyskretnie przypominają liczne znaki. Będziesz musiał przejechać przez kilka tuneli, a także serpentynowe sekcje, które biegną blisko klifu.

Ze względu na silne wiatry, które nie są rzadkością w tej części archipelagu, od czasu do czasu zdarzają się skały blokujące drogi. Ale kiedy już jesteś na szczycie, wydaje się, że znajdujesz się w pewnej próżni – ciszy i spokoju. Można tu siedzieć bardzo długo, wpatrując się w bezludną plażę i sylwetkę latarni morskiej, która jeszcze bardziej samotnie wygląda wśród skalistych grzbietów.

Obserwatorium na Teide

Obserwatorium na Teide to nie tylko jedna z najważniejszych instytucji badających niebo, ale także ważna część kompleksu przyrodniczego o tej samej nazwie. Udane połączenie nowoczesnego wyposażenia technicznego i optymalnego położenia geograficznego stawia go na czołowej pozycji wśród obserwatoriów na świecie.

Wiele pokoi jest zamkniętych dla publiczności, ale w programach wycieczek uwzględniono Teleskop Próżniowy Wieży, Laboratorium Słoneczne i kilka innych. W dni otwarte – zazwyczaj dwa dni w okresie letnim – wstęp do Obserwatorium na Teide jest bezpłatny. Te dni ciągle się zmieniają. Jeśli chcesz odwiedzić obserwatorium prywatnie, musisz zapisać się na wycieczkę. Koszt waha się od 17 do 40 EUR.